Nie ma mowy. Nigdy się nie zgodzę.
Mamo!
To ten miły weekend u cioci?!
- Spokojnie. - Chciałam pomóc.
Mogłaś powiedzieć,
że moja córka jest w ciąży.
Dowiedziałam się od chłopaka.
- Jackson powiedział? - Tak.
- Wszystko gra? - To pani Wheeler, mama Kristi.
Lynette to ciocia Kristi.
- Nie chce dziecka. - Nie twoja sprawa!
- Spokojnie. - Zadzwoniłam do cioci!
Nie chcę być mamą!
Trzeba było myśleć przed seksem!
Emocje buzują.
Niech mama pomówi z córką.
Chodźmy na kawę, Lynette.
LANGDON ĆPUNY
Za 10 minut będą tu
złodzieje karetki, dwójka twoja.
Oby to były ćpuny.
Abby chce torebkę Birkin.
Po co?
Łatwiej mi wybaczy goldendoodle'a.
Chcesz być dobrym mężem,
wyślij ją na wczasy. Bez was i szczeniaka.
- Wszystkim tak dogryzasz? - Tylko tobie.
Co z TK Josepha Marino?
Czekamy.
Śpi w dwójce po napadzie drgawek.
Daj znać, gdy przyjdą wyniki.
Jasne.
Co z Travisem po tonsillektomii?
Zawiozłem go na chirurgię. Żyje.
Nie pozwoliłeś mu się wykrwawić.
Raczej wy.
W życiu nie odszukałbym drogi.
Dlatego się uczysz. Byłeś z nim.
W innych szpitalach by umarł.
- Jasne. Pewnie masz rację. - Zazwyczaj.
Proszony pan Brian.
Przepraszam za to wszystko. Nie sądziłam, że się dowie.
A jednak.
Kristi powinna decydować.
Niestety jest nieletnia.
Proszę usiąść
i czekać na informacje.
- Czego szukasz? - Wieję.
Leć.
- Doktorze! - Glorio.
Przedstawiam Tracy Morris, regionalną kierowniczkę ECQ America.
- Zarządcy? - Miło mi.
Wzajemnie. Przepraszam, jestem zabiegany.
Na górze z kierownictwem rozważaliśmy propozycję.
Propozycję?
Chcemy, żeby SOR dołączył do nas.
500 oddziałów to mało?
- Interes dobrze idzie. - Komu?
- Wszyscy zyskują. - Czyżby?
Korporacyjna umowa zobowiązuje was
do dbania o udziałowców.
Robby.
Rada jest zadowolona z naszych badań satysfakcji pacjentów
i wpływów.
Uwzględniliście cięcia pensji lekarzy?
Spróbuję pana zachęcić. Regionalny dyrektor medyczny?
Lżejsza praca, lepsze świadczenia, udziały...
Pani po uczelni biznesowej czy medycznej?
Obu.
- Czekamy na decyzję. - Jasne.
Liczę na współpracę, doktorze Robinavitch.
Nie wierzę, że to rozważasz.
Nasze wyniki są złe, a ich dobre.
Laurka nikogo nie wyleczy.
Chcesz zachować oddział, popraw wyniki.
Masz wiele ODP.
- Obszarów do poprawy. - Mogłaś od razu.
Zadbaj o satysfakcję pacjentów.
Chętnie,
ale średnio na lekarza
czeka się sześć godzin.
Zatrudnij personel, to zwolnimy łóżka.
Możesz?
Popraw wyniki w warunkach, jakie mamy,
albo przyjmiemy ofertę.
To bzdury, a ty o tym wiesz.
A jeśli nie, to mamy kłopoty.
Rozważ urlop.
Upadek z drabiny. Już. Idź.
Miętówkę?
- Kto stawiał na studentów? - Collins.
- Wiedziałem, że się rozbiją. - I nie obstawiłeś?
Nie życzyłem im. To zła karma.
- Kto wygrał? - Collins pełną pulę.
Nasza strefa, wypadek, studenciaki.
Strach się bać.
Bogaci się bogacą.
Trenuj wdzięczność.
Byłbym wdzięczny za większą wypłatę.
Mowa.
Znalazłaś córkę Ginger?
Miała zabrać mamę.
Nie odbiera.
Spróbuję w stołówce.
- Co powiemy? - Na razie nic.
Spytaj Kiary, co zrobić.
- Co tu mamy? - 45 lat, Silas Dunn.
Spadł z drabiny. Uderzył bokiem.
Świadomy, dobry, bez leków i alergii.
Dr Santos, jak leci?
Żona wezwała ratowników.
Położyli mnie, ale mogę chodzić.
Najpierw pana sprawdzimy.
Podejrzenia?
Problem sercowy lub naczyniowy. Bóle głowy?
Zawroty.
- TK, EKG i troponina. - Tak.
Na trzy. Raz, dwa, trzy.
- Wieszałem lampę. - Dzięki.
- Dr Santos, USG. - Przeliteruj ŚWIAT.
- Ś-W-I-A-T. - A od tyłu?
T-A-I-W-Ś.
Mózg cały.
Puls 92, 132 na 78, tlen 98.
Brak wysięku.
Boli?
- Tak. - Żebra 7 i 8, bok.
- Poszło żebro. - Sprawdź.
- Poszukaj odmy. - Miałem malować salon.
Żona przygotowała listę.
Chwilowo remonty
poogląda pan w telewizji.
- Powiecie żonie? - Płuca dobre.
Znak zodiaku?
- Skorpion. - Ostro.
Skup się na pacjencie.
Brzuch czysty.
Dr Garcia.
Idę. Znikam. Krwotok.
Dobrze pan trafił.
Jedynka. Natychmiast.
Wezwijcie mnie.
Karetka kontra drzewo.
Podejrzani z asystą policji.
Nie spełnia kryteriów.
Zac Dawson, 21 lat, pasażer, opatrzony na miejscu.
Uda pocięte szkłem,
poza tym bez urazów, stan dobry.
- Coś cię boli? - Gdzie Miles?
Miles Hernandez, 18 lat, brak pasów, kierował.
Urazy klatki i nogi.
Krótki oddech, tlen 91, częstoskurcz 120, 105 na 70.
- Mogę z nim? - Kumpel?
- Z bractwa. - Później,
COLLINS BRACTWO
- teraz mu pomożemy. - Możesz mówić?
W płucach mnóstwo świstów.
- Intubacja. Szybko. - Noga przywiedziona.
Zwichnięcie biodra, dobry puls.
Potrzebne leki, ketamina i rok.
Widzicie?
Obojczyk zapadnięty. Dyslokacja.
Uciska tchawicę.
Pomóżmy mu oddychać.
Trzymajcie nogę. Raz, dwa, trzy.
Morfina, pełen wachlarz, krew.
Puls 125.
Langdon tlen, Collins E-FAST.
Gardło czyste.
Zwichnięcie w stawie mostkowo-obojczykowym. Chlorheksydyna,
lido z epi, jak najszybciej.
Ciśnienie 108 na 74.
Miles, obojczyk uciska tchawicę.
Cofniemy go. Znieczulę.
Poczujesz ukłucie i pieczenie.
Kleszcze.
Głęboko.
Musisz dobrze uchwycić kość.
Mam. Przez chwilę zaboli. Gotowy?
Ja pierdolę!
- Krzyk pomaga. - Tortury?
Zwichnięcie stawu mostkowo-obojczykowego.
- Oddychasz? - Lepiej.
- Co z krwotokiem? - Panika. Fałszywy alarm.
- Kto to? - Właśnie.
Dr Garcia. Prostujemy nogę.
- Po TK. - Przejmij.
Byliście w telewizji.
Ukradliście karetkę. Po co?
Nie mój pomysł.
- Wygląda na ćpuna? - Dziwny jesteś.
To był koszmarny pomysł.
- W porządku, Chanel. - Jak źle wygląda?
Szczerze? Kiepsko.
Na szczęście nie ma infekcji.
Głupia byłam. Mam atak paniki.
Jeszcze...
- Dr Mohan? - Zaraz wrócę.
To tylko kilka minut.
Nic nie mówię. Co z nią?
Chanel Sutton, 22 lata, ostrzyknęła pupę silikonem.
Odeślij do kliniki.
To facet z TikToka. Ostrzykiwał w domu,
silikonem z Home Depot.
Serio?! Co za dzieciaki.
Ma przyspieszony puls i oddech. Stawiam na atak paniki,
ale nie wykluczam zatorowości płucnej.
- Skan? - Dobrze.
Jak Joyce od anemii?
Trzyma się. Zaintubowana czeka na OIOM.
- Dobrze. Działaj. - Pewnie.
Zbiórka personelu. Zbiórka personelu.
- Skończ i dołącz. - Wypiszę skierowanie.
- Przepraszam. - Jak jej idzie?
Lepiej, szybciej, przydałoby się jeszcze 10.
Naprawdę chcesz więcej Samir?
Wiń Glorię. Jeśli nie podniosę satysfakcji,
ściągnie zewnętrznego zarządcę.
- Serio? - Tak.
W mordę.
Są już wyniki Nicka Bradleya?
- Czekamy. - A mama, Theresa Saunders?
Na płynach, może wychodzić.
Widzisz? Pacjenci cię lubią.
Koniec triażu.
Zrobiłam coś nie tak?
Wiem, że powiedziałam za dużo...
Nie przejmuj się.
Rano jedno z nas ogarnia poczekalnię,
żeby przerzedzić tłum,
potem wracamy tutaj.
- Super. - Tak.
Dadzą lunch?
Już po 12:00. Konam z głodu.
Noś coś takiego
albo jedz kanapki pacjentów.
- Na przerwy nie ma czasu. - Dzięki.
- Przebrałeś się? - Krwotok. Ratowałem pacjenta.
Jak triaż?
Dobrze. Teraz wracam do was.
Super. Dobrze ci?
Pewnie. Tamto było dawno temu. Już świetnie.
Jestem gotowa.
Komplet ze znalezionych?
W moim rozmiarze nie ma.
Pięknie, Huckleberry. Szpanuj kostkami.
- Zebrania są o 2:00. - To nie zebranie.
Chcę przypomnieć o kilku rzeczach.
Świetnie nam idą
diagnozy i leczenie,
ale jest kilka obszarów do poprawy.
Znowu bzdury.
Przy stabilnym pacjencie siadacie.
Zrobicie lepsze wrażenie.
Po drugie, jeśli macie wypisać pacjenta, wypiszcie, zanim weźmiecie kolejnego.
Wiedzą, ile czasu tu spędzają.
Nie trzymajcie ich dłużej, niż trzeba.
Narzekają na kolejkę.
Wiem, ale żeby sprawniej robić to,
co należy do nas,
najpierw wypisujmy, potem bierzmy.
Dziękuję. I ostatnie.
Pilnujcie, żeby w karcie opisać
nie tylko diagnozę, ale wszystko,
co zbadaliście i wykluczyliście.
I tak mamy za dużo papierów.
Szpital tego nie przyzna,
ale tu chodzi o zysk.
To wszystko. Cześć.
Idźcie.
Nastolatka w ciąży rozmawia z mamą?
- Tak. - Jakieś krzyki?
- Nie słychać. - Dobrze.
Dogadają się albo wymordują. Każda opcja dobra.
I ty się dziwisz wynikom satysfakcji?
Doceniam wsparcie.
Muszę zajrzeć do Nepalki. Lubi mnie.
Na morfinie to norma.
Teraz Gillian Dupree,
czterolatek z gorączką.
- Dobrze. - Tak.
Dr Javadi.
Co tu robisz?
Konsultuję chłopaka z wyrostkiem.
- Student? - Tak jest.
To dla nich okazja do nauki.
Mogę ich porwać?
- Mamy czterolatka... - Chętnie.
Ja też mogę? Podszkolę się.
- Jasne. - Super.
Nie chcę, żeby nas kojarzono.
Wiem, ale nie mogłam się oprzeć wyrostkowi.
To studenci. Mogę uczyć?
- Śmiało. - Punkt McBurneya znacie,
ale kto powie, czym jest ten objaw?
Tim, noga.
Objaw Jaworskiego.
Mięsień lędźwiowy uciska zapalony wyrostek.
Świetnie.
Kiedyś zapalenie kończyło się na stole.
Co wiecie o badaniu CODA?
To z New England Journal.
Porównali zabiegi z antybiotykami.
Jeśli nie ma zwapnienia,
same antybiotyki są skuteczne w 75%.
Tak jest.
Kochanie, omawialiśmy to.
"Kochanie"?
To twoja mama?
Victoria.
Albo Javadi, dr Shamsi.
Tak? Idę.
Pani Grant. Przepraszamy.
- Pacjenci przede wszystkim. - Dzięki.
- Pani Grant? - Wymyśliłam ją.
Daruj. Miałaś taką minę, jak mój syn,
gdy radzę jego kolegom, jak grać w kosza.
Przepraszam.
Remonty są jak leczenie zębów.
Zostaw je fachowcom.
Niech chodzą po drabinach.
- Jest moja rodzina? - Sprawdzę. Jak TK?
Głowa i szyja w porządku, po prawej wysięk.
Co?
Krew przy złamanym żebrze.
Dalej brakuje mu tchu.
Z powodu bólu?
Silas? Obudź się.
- Na obwodzie brak. - Tu nikły, ciśnienie leci.
Intubacja.
Zrób hemoglobinę i zamów krew.
Ciśnienie 72 na 44, puls 89.
- Parametry i tlen lecą. - Maska tlenowa.
- Dwie jednostki. - Już.
W TK mały wysięk po prawej.
Teraz krwi mnóstwo.
Rurka i drenaż.
- Chętnie wprowadzę. - Pod moim nadzorem.
- Intubujemy? - Najpierw rurka,
bo dorobimy się odmy.
Nie powtórzy błędu.
Dziesiątka dla dr Santos.
- Sporo tkanki. - Skup się na drenażu.
Między żebrami, przed linią pachową?
Świetnie.
Długie nożyczki.
- Kurwa! - Boże! W porządku?
To musi boleć.
Zostaw!
- Wkraczam. - A rękawiczki? Ja to zrobię.
- Ja... - Sama.
Rękawiczki. Szyjesz.
Nie róbmy zbiegowiska.
W razie czego jestem obok.
Tlen i ciśnienie świetnie.
- Gotowe? - Prawie.
- Ty? - Tak.
Zanim odpłyniesz, powiedz.
Jasne.
Udajesz pirata z nogą na beczce rumu.
- Serio? - Tak.
Technika kapitana Morgana.
- Kto to? - Gość od rumu.
- Stabilizuję miednicę. - Noga tutaj.
Tylko...
Podłuż pod jego kolano.
Tak?
Masz teraz dźwignię,
którą wywrzesz nacisk na jego miednicę.
Fizyka.
Naciskasz lewą ręką.
Dasz radę. Mocno.
Biodro to duży staw i mnóstwo mięśni.
Dobrze.
Ja pier... dzielę!
I tak nastawia się biodro.
- Brawo. - Dziękuję.
Masz starszą pacjentkę
porzuconą przez opiekunkę?
Liczę, że nie. Nie wiem, co robić.
Córka zniknęła, martwimy się.
Zwolnij. Damy radę. Co podejrzewasz?
Ginger ma schizofrenię i upadła.
Córka była przytłoczona obowiązkami.
Mogła uciec. Nie mówię o zaniedbaniu, ale...
Spokojnie.
Poszukam dalszej rodziny.
Powiedziałam córce, żeby odpoczęła,
pomyślała o sobie.
Nie myślałam, że porzuci mamę.
To nie twoja wina.
Pokolenie wyżu się starzeje i takich przypadków przybywa,
rodzinom jest ciężko.
Dzięki.
Doktorze Robby, mamy wyniki Nicka Bradleya.
Brak przepływu krwi.
Dobrze.
Daj znać, gdy zjawi się ktoś od przeszczepów.
Dobrze.
- Coś wiadomo? - Tak. Wyjdźmy.
Tędy.
Mam wyniki badania ciśnienia perfuzyjnego.
Niestety do mózgu Nicka nie dopływa krew.
Na co patrzę?
Tak łatwiej zrozumiecie. To zdrowy mózg.
Na czarno pokazana jest krew.
Gdy nie dopływa do mózgu...
Jest biały.
Tak.
- Jego mózg umarł. - Bardzo mi przykro.
Modliłam się. Miałam nadzieję.
My też.
Czyli on nie wróci?
Nie.
Test bezdechu i CPP przesądzają sprawę.
Co teraz? Jest podłączony do maszyn...
Nie śpieszcie się. Dajcie sobie czas.
Wykwalifikowany pracownik udzieli wam wsparcia
i wyjaśni, co dalej.
Dziękuję.
W porządku?
Tak. Pokazałem rodzicom martwy mózg ich dziecka.
- Jak poszło? - To nigdy nie jest łatwe.
Doktor Robby? Mam u ciebie taniec.
Zadbaj o satysfakcję pacjentki.
Wyszedłem z wprawy, ale czemu nie?
Gotowa?
Najpierw kseroform, potem dwa zwykłe.
Kim pokaże.
- Pewnie. - Dzięki.
500 i obejdzie się bez operacji.
Ty za mną.
- Spierdoliłam. - Co ty nie powiesz?
Pewność siebie jest dobra,
ale niewiele dzieli ją od tupetu.
- Pobrać krew? - Już pobrałaś.
Do HIV i panelu wątrobowego.
Silasowi też.
Nie. Dana zrobi to po opatrunku.
Mogę zszyć?
Sama to zrobię. Możesz asystować.
Podaj podkłady, zestaw ambulatoryjny,
Betadine, roztwór soli, strzykawkę i nici piątki.
Lido z epi, strzykawka, igła iniekcyjna.
Mama i Kristi rozmawiają?
- Tak. Daję im czas. - W granicach rozsądku.
Pozwoli córce przerwać ciążę?
Kobieta powinna rodzić, jeśli chce.
Gdybyś przyjęła pomiary Abbota,
byłaby po wypisie.
Poważnie?
- Potrzebny mi doktor. - Co jest?
Ból jąder, możliwe skręcenie.
Midazolam donosowo. Idę.
Śmiało.
Cześć.
Piękna, czarna królowa. Lekarz?
Dziękuję. Dr Heather Collins. A to Dillon?
- I mama, Tina. - Miło mi.
- Kiedy zaczęło boleć? - Godzinę temu.
Po kopnięciu, uderzeniu?
Po prostu.
Boże.
Dobrze.
USG wykluczy skręcenie
i odcięcie dopływu krwi.
- Mogę? - Nie ma faceta?
Zgódź się. Ona pomoże, słowo.
- Dobra, kurewsko boli. - Wyrażaj się.
- Dzięki. - Przepraszam.
Podamy lek,
który cię odpręży i zmniejszy ból.
Zgódź się. Dr Collins dobrze mówi.
Uszy mam dobre, mamo.
To jajka bolą. Błagam.
- Daruj. - Pokaż.
Nie ruszaj się.
- W porządku, Beto? - Tak, doktorze.
Tak skończymy.
- Ty pierwszy. - Dzięki.
Byłem o krok od zgarnięcia puli.
Collins wygrała?
Wiecie, czemu walnęli brykę?
Niedojrzałość kory przedczołowej.
Teraz trafią za kratki.
Doktorze, mam wyniki Jospeha Marino.
Po ataku padaczki.
Jak Garcia?
Dobrze. Bada się.
Założę jej kartę.
- Co z twoją kumpelą? - Długo by gadać. Pokaż.
- Widzisz? - Neurocysticerkoza.
Delikatnie.
Pacjenci źle to znoszą.
Jasne.
- W ogóle nie dopływa krew. - To groźne?
Po sześciu godzinach straciłby jądro.
Straciłbym jaja?
Jedno. Zapobiegniemy temu.
Coś ty tam wyrabiał? Wymontuję zamek.
Przyczynę trudno jest zdiagnozować.
Muszę ci jak najszybciej pomóc.
Dobra.
Mamy receptę...
Do zrealizowania. Jedna tabletka rano.
Dobra. Wymioty w czwórce.
Wrócił rentgen pana Oforiego.
Orteza na nadgarstek i do orto. NW.
Najpierw wypis.
Czterolatek z gorączką.
Wyszło zapalenie ucha?
Środkowego.
A wykluczyłaś zapalenie opon, wyrostka sutkowatego,
- ucha zewnętrznego? - Tak.
W karcie tego nie ma.
Mam sobie dopisać?
Pokazać, ile zrobiłaś. Tak nas rozliczają.
Czy ktokolwiek mnie słuchał?
Zwykle skręca się do wewnątrz,
dlatego obracamy na zewnątrz, jakbyśmy otwierali książkę.
Widać odwrotnie.
Czyli wracamy i obracamy w drugą.
Dobrze.
Czuję, że jest dobrze.
- Dobrze. - Naprawione?
Chwilowo. Trafi na urologię.
Drobny zabieg zabezpieczy jądro przed powtórką.
- Dziękuję! Dilon, podziękuj. - Dzięki.
Zadzwonię na urologię.
- Dzięki. - Tobie też.
Jeszcze jakieś pytania?
Gdzie się zapisać,
żeby mieć takiego lekarza?
Wybrałam medycynę ratunkową.
Pracuję tutaj, nie w podstawowej opiece.
W mordę! Daj znać, kiedy otworzysz gabinet.
Byłaś wspaniała.
Macie ze sobą świetną więź.
To moje serce w ludzkim ciele.
Też takie masz?
Jeszcze nie, ale liczę, że wkrótce.
Wracam z triażu. Co z mamą incela?
Nie mów tak.
Theresa nawodniła się i dostała elektrolity.
Wypiszę ją.
- A co z synem? - Nie wiem.
Zgłoszę policji, jeśli chcesz.
A jeśli kogoś krzywdzi?
Nie zniszczę mu życia, bo głupio myśli.
- Musimy się upewnić! - Dobra, jasne!
Słyszałem, co mówiłaś.
Wypytam Theresę o syna.
Dobrze. Powinniśmy ją przyjąć.
Wyzdrowiała.
Fizycznie. Truła się, żeby ściągnąć syna.
Nie radzi sobie i szuka pomocy.
Neurocysticerkoza, pasożyt w mózgu.
Czyli nie migrena, a robaki w głowie?
Nie do końca.
Miał pan tasiemca, który zostawił larwy,
ale już nie żyją.
Robak? We łbie? To żart?
- Nie ma pan robaka. - Powiedziałeś!
Że pan miał, ale dawno temu.
Na tomografii widać blizny wokół cyst.
- Jaj? - Larw.
Mam dziurawy mózg? Umieram?
- Nie. - Będzie dobrze.
Cysty są malutkie i zwapnione.
Nie szkodzą.
- Naprawicie to? - Niestety nie.
Niewielkie zwapnienia zostaną.
Będę miał w mózgu cmentarz robali?
Tak, ale wszystkie spoczywają w pokoju.
- Thereso, Dave się odezwał? - Jeszcze nie.
Musimy pomówić. Próbuj.
Mogłabyś wracać do domu,
ale mam pomysł.
Martwię się tym syropem.
- Nie powtarzaj tego. - Spokojna głowa.
Jak wam się żyje?
Inaczej.
Od śmierci męża któreś ciągle jest smutne.
Porozmawiasz z psycholożką?
Nie muszę.
Rozmawiałaś z kimś po śmierci męża?
Z przyjaciółmi, rodziną.
A profesjonaliści? Terapeuci, duchowni, opieka społeczna?
Z tak ogromną stratą trudno sobie poradzić samemu.
Warto szukać pomocy.
Poprawisz relację z Davidem.
- Dobrze. - Świetnie.
Odebrałem dług.
Psycholog przyjmie cię o 13:30.
- Dzisiaj? - Za godzinę.
- Dobrze. - Super.
Właśnie miałam zajrzeć. Wychodzicie?
Tak. Do domu.
Decyzja podjęta?
Do porodu Kristi zostanie w szkole.
Tego chcesz?
Poranne mdłości.
Okropne.
Podam ci lek na nudności.
Pomoże. Przed wami długa droga.
Zgoda, choć ja tam niczego nie brałam.
Dr Santos?
Susan i Alana Dunn.
Do Silasa, upadku z drabiny.
- Dzięki, Mateo. - To poważne?
Złamał kilka żeber po prawej stronie,
co spowodowało krwiak w opłucnej
i konieczność drenażu.
Spadła mu też saturacja
i został zaintubowany.
Boże. On umrze?
Jego stan jest poważny, ale stabilny.
Idźcie do niego.
Zaintubowany nie mówi, ale...
- Tak. Gdzie jest? - Nie, zaczekamy.
- Mamo! - Alano, proszę.
Pozwól lekarzom pracować.
- Jeśli coś się zmieni, powiemy. - Dziękuję.
- W porządku? - Ja tylko coś sprawdzam.
Wracam do pracy.
- Chętnie pomogę. - Dziękuję.
Mam...
niesamodzielną pacjentkę, którą mogła porzucić córka.
Czasem tak postępują.
- To wywołuje smutek. - Owszem,
ale nie pogrążaj się w nim, bo cię zniszczy.
Zrobiłaś sobie przerwę,
to dobrze, ale pacjentka cię potrzebuje. Jest jeszcze?
Tak. Unikam jej.
Nie wiem, jak wytłumaczyć brak córki.
Nie musisz mieć odpowiedzi.
Czasem wystarczy okazać troskę.
Dasz radę. Chodź.
Dobrze.
Miles będzie chodzić?
Tak, wyzdrowieje.
To miało być inaczej.
Niby jak?
Ukradliście karetkę.
Tak było. Głupio.
Nigdy nie zrobiłaś nic głupiego?
W sumie nie.
Chcieliśmy skoczyć na kampus,
żeby wszyscy zobaczyli, że Miles jest spoko.
Ma trudny okres, nie wpasował się.
Słodkie.
Gliny zaczęły nas gonić i Miles spanikował.
Resztę widzieliście. To miał być żart,
a skończymy w pace.
Mama mnie zabije.
Nie obraź się, ale twój widok mnie nie cieszy.
Taka robota.
Co wiesz o rodzicach?
Lily i John Bradleyowie. Średnia klasa, po studiach, katolicy.
Zachowanie?
Typowe. To jedyne dziecko.
Jasne. Jestem gotowa, a ty?
Nigdy.
John, Lily, Emma Isaacs,
terapeutka, która pracuje ze mną i rodzinami
na oddziale ratunkowym.
Odpowie na pytania
i udzieli informacji.
- Dzień dobry. - John i Lily.
Pogadajcie.
Zostanie doktor? Proszę.
Pewnie. Chętnie,
ale to Emma wszystko wie.
Rozumiem, że z synem kiepsko.
Co doktor Robby powiedział
o jego stanie?
W mózgu Nicka nie płynie krew.
Mózg nie żyje.
Nick nie żyje.
- Bardzo mi przykro. - Był cudownym dzieckiem.
Wyjątkowo spokojnym.
Zawsze przesypiał noce.
Gdy ktoś z jego znajomych miał problem,
zawsze był gotów, żeby wysłuchać, pomóc.
Byłby wspaniałym człowiekiem.
Nie wierzę, że to się dzieje.
Wiem, jakie to trudne.
Powiesz, co teraz?
Tak. Omówię kolejne kroki.
Jak...
Jeśli spytasz, jak leci, oberwiesz.
Coś przegapiłam?
Miałam robić drenaż opłucnej. Zastąpił mnie.
To skomplikowane.
Ani słowa, bo przyszyję ci jęzor.
Dobra, upuściłam skalpel, który wbił się Garcii w stopę.
- Kiepska rzecz. - Gorsza niż omdlenie.
- Ale nikogo nie zabiłam. - Jeszcze.
- Ty zabiłeś? - Nie do końca.
Właśnie że tak. Tak!
To nie wina Huckleberry'ego,
tylko pech. Trafił marudę z chorą pikawą.
Pana Benneta.
Wytatuuj to sobie na klacie!
Nie tylko ja spierdoliłam.
Krwawienie z nosa. Na razie, nieudacznicy.
Skontaktuję się z zakładem pogrzebowym
i zajmę dokumentami.
- Który kościół? - Świętej Marii.
Dziękuję.
Jeszcze jakieś pytania?
Powinniśmy pomówić o czymś ważnym.
W prawie jazdy syn podał,
że w przypadku śmierci chce przekazać organy i tkanki.
Udzielił zgody na...
Nie. Wykluczone.
Był za młody na taką decyzję.
Rozumiem, ale miał 18 lat.
Nie! Nie znaliście go!
Dalej jest moim synem!
Przepraszam.
Potrzebują więcej czasu.
850 dolców. Reszta przez Zelle.
Może być PayPal.
Wygrywanie nigdy się nie nudzi.
Pomyśl o urlopie żony.
- A ja? - Ty?
Dwoje małych dzieci. Abby haruje.
Jestem lekarzem.
Nie dociera.
Wszystkie tak macie?
Idź już. Znikaj. Już.
Co zrobisz z forsą?
Od miesięcy mam w ulubionych.
Spacerówka Jamesa Bonda?
Chcę wielofunkcyjny.
Kupię.
Jasne, zasługujecie.
Tak. Zasługujemy?
Spraw sobie radość.
Spotkałam zagubionego dostawcę.
- Gdzie dać? - Dzięki.
Biedak. Nie każdy nadaje się do remontów.
Zaraz wracam.
- Doktorze Robby? - Co tam?
Z opłucnej spłynęło 650 ml.
Dobrze.
Przy badaniu wyczułam powiększenie piersi,
obustronne i symetryczne, bez wyczuwalnych guzków.
Możliwe przyczyny ginekomastii u mężczyzn?
Alkoholizm,
ale też guzy przysadki, gonadalne i inne patologie.
Co sprawdzisz?
Próby wątrobowe na alkohol, a na resztę hormony,
estrogen, testosteron, prolaktyna, hCG, progesteron.
Dobrze, idź.
Czego nie robi się dla pastrami.
- Jest indyk z serem? - Tak.
Dzięki.
- Co to? - Lunch od Primantiego.
Choć jeden wdzięczny pacjent.
Nadzieja nie umarła. Kto?
Nie wiem. W torbie jest kartka.
Dobre.
Smacznego.
- Co jest? - Nie wiem.
Co?
Od Shelby, siostry Adamsona.
- Co roku coś przysyła. - Nie lubi jej?
Nie chodzi o nią, a o niego. Adamson był mentorem Robby'ego.
Zmarł w covidzie.
Pan Randolph z dziesiątki idzie na krzesła.
Jasne.
Serio? Głodna? Przyszło żarcie.
Przepraszam, przypomnienie o telefonie. Co mówiłeś?
Darmowy lunch. Musisz zadzwonić?
Tak, ale najpierw pacjentka. Dziękuję...
- Jesse. - Jesse.
Jak się pani czuje?
Mów mi Ginger. Zmęczona. Chcę do domu.
Gdzie moja córka?
Przykro mi, nie wiem,
ale próbujemy ją znaleźć.
- Masz na coś ochotę? - Chętnie przekąszę.
- Poprosić o kanapkę? - Cudownie.
Doktora Robby'ego też przyprowadź.
Dobrze. Muszę zadzwonić.
Dasz pani Kitajimie kanapkę?
Jasne.
- Cześć, Becca. - Mel!
Jak lunch?
Dobrze. Dali panini i sałatkę arbuzową.
- Pycha. - Jedziesz po mnie?
Odbiorę cię, jak skończę zmianę.
- Znalazłaś chłopaka? - Nie.
To szybko, bo musisz się pocałować.
- Żebyś wiedziała. - Właśnie.
- Biorę się za to. - Tak.
Wszystko w porządku?
Tak.
- Gdzie Kristi? - W toalecie.
Kristi, tu dr Collins. Wszystko gra?
- Nie! Chcę tabletki! - Wykluczone!
Niech pani usiądzie, a ja...
Co? Zrobisz nielegalną aborcję?
Co znowu? Kristi pisze.
- Co z nią? - Nie możesz tu być.
- Błaga o pomoc. - Załatwię to.
Traktujesz ją, jak mama ciebie.
- Wal się! - Spokój.
- Odczep się! - Nie porzucę jej!
Odpierdol się!
- Spadaj. - Moje panie...
To moja córka!
- Daj jej szansę! - Jest moja!
Dość!
Napisy: Wojtek Stybliński