Kailan lang, lumantad sa akin ang posibilidad na…
Baka tuluyan na akong mawalan ng saysay at impluwensiya sa iba.
Hm…
'Yung mga estudyante ko…
…na dating nagkakandarapa para magpasikat sa akin, eh hindi na raw maka-relate
sa outdated…
…na tinuturo ko.
Anak ko naman, na dating bilib na bilib sa 'kin eh parang tinuturing
na ang pagkatao ko na…
…walang silbi.
At kahit na posibleng may lalake pa sa mundong mahulog at pumatol sa akin…
…baka hindi naman ako ang totoong nagpapalibog sa kanya, kahit na kailan.
Bilang babaeng may edad na, ano nga ba ang mas nakakahiya pa…
kesa sa mawalan ka ng kakayahan na mang-akit?
Nakakalungkot lang talaga lahat. Sa tingin n'yo?
Putang ina! Ano ba 'to?
Oops, sorry.
NOON PA MA'Y TAHANAN NA ANG KASTILYO
ANIM NA LINGGO SA NAKARAAN (IBANG PANAHON)
Gagawa ako ng harvest salad para sa faculty retreat.
Bale ano na ko eh, thirty years sa college namin. Kaya ito na rin ang
pang-trenta ko na faculty retreat.
Pero…
Fetus pa lang, nag-cum na ko. So…
Tawag ko dito, punyetang salad. 'Yung tipong mahihiya 'yung iba sa mga dinala
nilang walang kuwenta.
-'Yung isa, 'yan. Oo. -Eto ba?
-Salamat. -Wala 'yon.
Masaya 'yung meeting namin ngayon. May nangyari kasing sex scandal.
Mga relasyon sa pagitan ng professor at mga estudyante niya.
At kung mamalasin naman talaga…
…ang professor na gumawa ng kalokohang 'yon… eh asawa ko.
JOHN BALITAAN MO 'KO SA MANGYAYARI
Sige. At 'yung… Title IX situation?
Andre? May update ka na ba?
Okay, hindi na ko magpapaligoy-ligoy…
…'yung bilang ng accusers, naging anim na. Uh, anim na batang babae-- ay,
hindi na pala gan'un kabata ngayon. At ang bilang ng mga pumirma sa petition
para patalsikin na si John ay…
Wow. Higit one thousand, na may alumni support.
Noong nasa college ako, gusto ko rin maka-sex lahat ng professors ko.
Matanda, bata, lalake, babae, pero, masyado akong mahiyain n'on.
Tulad nga ng sabi noon ni George Bernard Shaw…
Sayang lang ang magandang puwet sa mga bata.
Kaya eto na nga…
-Ano ba 'yan… -Sinabi ko ba sa 'yo, dati, pumasok ako sa
opisina niya, matagal na 'yon, at boom! Nakasubsob ang mukha niya sa suso
ng isang babae, na--
Uh, anong tawag d'on?
Siguro sexual predator?
Iba naman kasi noon.
Mm. Sigurado ka?
Marzie, ngayon ba nangyari? Hindi. Noon, kaya iba.
-Guys, uh, huwag muna nating-- -Ah, waterboarding.
Hindi 'no, hindi gan'un ang waterboarding.
Tingin ko, motorboating 'yung tamang term.
-Ano? Hindi. -Motorboating nga.
Che-check ko nga.
Motorboating. One word lang.
Sandali ah, puwede bang--
O sige. Puwede nang pumasok.
Suspended si John hanggang sa magsimula ang hearing nila, date TBD. May report
na raw na, uhm, ginagawa pa. Uh, pero gusto ko sanang i- congratulate si
David, na pumalit kay John bilang chair nang biglaan. Sobrang galing mo.
-Huzzah for David? -Go David!
Motorboatig is the act of pushing one's face in between two ample
breasts and rocking one's head side to side very rapidly while making
a vigorous…
…sound.
-Ah. -'Yan po ang tinatawag niyong academia.
Sige, baka meron sa inyong gustong…
Naku, sorry friends, nagsimula na pala. Mali 'yung alam kong oras. Sorry ha…
Hindi. Kasisimula pa lang namin.
Ah, talaga? Sige lang. Uh, David, meron pa ba kayong upuan, o kaya may…
Hi, excuse me.
Dito ka na lang.
Nga pala, kilala mo na ba si Vladimir Vladinski?
Oh… 'yung, 'yung bago nating… assistant professor?
Uh, hindi pa.
Hindi pa nga kami nagkaka… kilala.
Sige. Dito ka na.
Naku. Okay lang.
Kailangan kong tumayo dahil sa likod ko. Plus, seniority.
Ganun? Kunwari na lang di mo sinabi 'yon, pero, uhm…
Sige, tuloy na tayo…
Ibig kong sabihin, senior na employee ha, 'yon lang.
Oo, biro lang.
Kailangan pa raw natin ng dalawang volunteers para sa Meckleburg study na
-gagawin sa-- -Kumusta ang groceries?
Ah, uhm… naitabi na.
-Nasa page six ang values ng English -Buti naman.
Department natin.
Dapat magalang…
Malas daw maglagay ng bag sa sahig.
Diretso sa punto, respeto sa confidentiality.
Pumuna lang para tumulong, itaguyod ang mga pananaw. May mga tanong?
Okay…
Mas maraming naiipon…
Mm.
Naku, naloka silang lahat sa salad ko. Naubos kaagad, kaya eto. Mm.
Ooh! Ang Frito pie ni David…
Gusto mo ba?
Di ako kumakain ng gluten eh. Pasensya na.
Ay naku, meron ka bang celiac's?
'Yung anak kasi ng kaibigan ko, merong celiac's.
Uh, body dysmorphia 'yung sa akin.
-Mm, sige. -Salamat pala ulit sa upuan ha.
Ah, wala naman 'yon. Nakakamatay raw umupo eh.
-Oo, narinig ko nga 'yon. Nasubukan -Mmm…
mo na ba 'yung ano, standing desks?
Ah, hindi pa. Dapat ba?
-Depende sa 'yo. Tingin mo? -Baka maganda 'yon sa quads.
Oh!
Um…
Kumusta naman ang buhay na malayo sa siyudad?
Sa totoo lang, medyo, uh, nahihirapan pa ko.
Oh my God! Hi…
Uy, hi.
Ay teka! Uh… Hi, hi, hi! Uh, ako si Cynthia.
Oh… nagtuturo ka na rin sa amin, 'di ba?
Oo, may isang class siya.
Oo…
Tama, at, uh… gustong-gusto ko ang novel mo. Sobrang, grabeng, formative.
Kaya excited akong makilala ka eh.
Naku, uhm, baka… madismaya ka lang sa akin.
Sige, pareho tayo.
Sorry kung ang tagal ko, pero 'yung anak natin… hindi napigilang dumumi nang
may suot pang damit.
Hay, naku naman…
Matagal ko na siyang pinipilit na basahin 'yung libro mo eh.
Eh, hindi ko pa rin nababasa ang kanya, kaya patas lang.
'Di bale. Mas maganda 'yung sa 'yo.
Ganun? Uh, bakit hindi kaya tayo mag-cocktails sa bahay ngayong linggo,
tapos palitan tayo ng, uh, copies? Kayong dalawa.
Salamat ha. Mm-hmm…
Ah, sige, pero hindi ako umiinom. Pero siya… umiinom, 'pag hindi ko
nakikita.
Ah, puwede naman na walang alak…
Ah, hindi, okay lang 'yon. Gusto ko naman talagang uminom siya.
-Makakabuti sa kanya 'yon. -Tama.
-Oops, uhm, naku, sorry. -Uy! Sorry…
Oh.
Hihiramin ko lang sandali 'tong dalawang 'to.
Ah sige. Padadalhan ko na lang kayo ng email.
-Dahil full-time si Vladimir, -Nice to meet you.
Mas kailangan niya 'to. Meron lang tayong, 401 paperwork na kailangang
ipasa.
Narinig niya kaya lahat?
Unfair naman talaga. Napakahirap ng sitwasyon niya. Nakakaawa naman siya.
Mali din naman na tahimik lang siya sa mga nangyayari. Pero gan'un eh.
May mga tao talagang ganyan.
Behave ha.
Uy…
May tanong lang ako sa 'yo.
Sana lang may sagot ako.
'Yung report, nakita mo? Meron ba talaga?
Oo naman.
Puwede mo bang ipadala sa akin?
Please?
-Sige na nga. -Salamat.
Naku… Enjoyin mo 'yan.
-Mmm! -Mm!
PARA SA 'YO LANG. ANDRE
Laking skandalo.
Nahihirapan akong intindihan kung bakit daw 'yung…
May asin na ba 'to?
Oo.
Na 'yung consensual affairs na masaya naman, na kahit na
may manggagamit at ginagamit, na mas sumasaya pa nga dahil d'on, eh
sinasabi nilang masakit at nakaka-damage pagkatapos mangyari…
-Meron ka pa bang nilagay dito? -Cumin.
Ay, leche.
Bilang kapwa babae, medyo naiinsulto ako.
Gusto kong sabihin sa mga babaeng 'yon na kung malungkot sila, eh malamang hindi
dahil sa pakikipag-sex nila, kundi dahil masyado silang nakatutok
sa internet para malaman ang opinyon ng iba sa kanila.
Sariwang karne.
Eto na.
Puwede.
Para lang malinaw, matagal na kasi kaming may usapan ni John. Ito 'yung
tinatawag ng mga bata ngayon na open marriage, pero mas maayos lang ang
-communication namin. -Binasa nila 'yung sulat ko?
Hindi nabanggit. Maaasikaso mo ba 'yung compost bago mag-Linggo ulit-- hoy!
Alis d'yan! Alis!
Dapat basahin nila 'yon. Sampung taon na n'ung huli akong lumapit sa co-ed.
1960's na ba uli? Bakit tinatawag mo silang co-ed?
Ah, nagse-set na ng date para sa hearing.
Buti, kasi wala akong nilabag na rules.
Technically.
'Yun nga ang punto eh.
Pakuha naman ng tuwalya, please?
Hindi mo ko sinagot-- uhm, maaasikaso mo na ba 'yung compost bago mag-
Linggo uli?
Subukan ko. Na-meet mo 'yung bagong professors?
Mga kapalit natin?
-Hindi nila tayo papalitan. -Mm, sana nga.
Pero oo, na-meet ko na nga sila. Bata pa, makikinis ang mukha, at
-maraming potensyal. -Puwes, patatandain natin sila.
Si Vlad, 'yung lalake, inimbita kong mag-cocktails dito sa Linggo. Kaya
-makikilatis ko pa siya. -Nang nandito si Sid?
Ay, punyeta.
Uh, sige, ire-reschedule ko na lang 'yon.
-Pag-uwi ni Sid dito… -Mm-hm?
…'Tong mga nangyayari, 'wag na nating banggitin sa kanya.
Kasi, hindi naman kailangan malaman ng anak natin 'yung usapan natin na--
Dinner sa Sabado, salmon ba?
Sige, puwede kong i-grill.
Mm-hmm. Doon ako mamimili sa may farm stand.
At 'yung lettuce ko. Puwede na ang mga 'yon.
O sige…
At saka mag-pasta ka rin, puwede ba? Ayokong puro isda at gulay lang.
Baka ako ang malanta n'yan.
Parang gusto ko ring iwasan ang gluten.
'Wag gan'un.
Bakit hindi?
Ayoko ring kausapin si Sid tungkol d'on.
Salamat.
-Alam kong hirap ka na sa sitwasyon. -Mm-hmm.
Salamat talaga sa ginagawa mo.
-Malaking bagay. -Mm.
Nakaka-touch naman…
Seryoso ako.
Para sa 'kin, ginagawa ko lang ang matagal ko nang ginagawa.
-Hi, good morning. -Good morning.
Maraming taon na rin kaming naging "golden couple" ni John dito sa campus.
Siya, ang poetry scholar at charismatic chair namin…
At ako, na hinahabol-habol na professor ng creative writing at passionate na
instructor ng pinakasikat na klase sa department namin.
What's up, bitches?
Women in American Fiction. Parang napaka-broad, hindi ba?
Kuha n'yo ba 'yung joke?
-Naku, thank you! -Dalawang cappuccinos…
-Ayan… -Dalawang cappuccinos.
-Teka, soy ba 'to? -Soy.
-Thank you! -Sarap.
-Dairy. -So, uhm…
Nag-usap kami, noon…
Mm-hmm. Mm-hmm.
At… meron sana kaming… gustong sabihin sa 'yo.
Ay sige, 'yan ang gusto ko. Sige na.
Sorry…
Okay ka lang.
Talaga ba?
Uhm, gusto sana naming sabihin, uhm, na kung puwede, siguro…
Uh, tigilan mo na 'yung dramang pagiging supportive wife.
Wow…
O sige…
Ituloy mo.
-Oh, ikaw naman… -Uh, kasi… tingin lang kasi namin, hot at
matalino ka.
As in, tingin namin sobrang hot ka.
Yeah…
Kaya, uhm, hindi mo kailangan kampihan 'yung, 'yung asawa mo eh.
My dear, dear friends…
Sobrang natutuwa ako sa concern n'yo sa akin.
Tayo kasi eh, tayo ang masisisi. At ayoko lang mangyari 'yon. 'Yon lang
-ang sinasabi ko sa 'yo, 'yon lang. -Naman!
'Tong lalakeng 'to, nagka-affair kami noon.
Sa mga meeting, kung suot ko 'yung tamang pantalon na makapal, kaya kong
mag-orgasm kahit titigan ko lang 'yung profile niya.
Pahinging tissue. Akin na 'yan. Paki-hawak nga sandali. Eto. Eto.
Hawakan mo lang.
Dumadali ang lahat sa panahon. Kung naintindihan n'yo 'yon.
Ready ka na magturo?
Medyo ready na.
Teka, ano kasi, uhm, may nakausap akong mga studyante mong nakipag-meet
daw sa 'yo.
Mm-hmm…
Uhm, medyo nag-aalala lang ako sa kanila, kasi, sabi nila hindi raw sila mapakali
n'ung naguusap daw kayo.
Okay…
Kasi naman, 'yung mga survivor, madalas, hindi masyadong pinaniniwalaan
ng enablers na madalas eh mga babaeng may edad…
David.
Dapat kasi, mag-ingat tayo sa ginagawa natin sa mga studyante natin ngayon.
Teka, hindi sila mapakaling kausapin ako? O hindi mapakali pagkatapos ng
usapan namin?
Hindi ako sigurado tungkol d'yan. N'ung narinig ko nang hindi sila mapakali,
eh, iba na ang dating.
Okay. Sige, Flo. Alam kong bago ka rito.
Walong taon na ako rito.
Pero parang wala ka pa ring alam sa sistema dito, kaya ipapakiusap
ko sanang huwag mo na akong kaswal na kakausapin tungkol d'yan kahit na
kailan. Sorry ha, okay lang ba 'yon? At David, wala na bang iingay pa ang
pagkain mo ng junk food na kanina lang eh pinupulot mo sa sahig?!
-Hi. -Uy, hi.
-Hi… -Ready ka na'ng magturo?
Uh, tingnan natin.
-Saan ka nila nilagay ngayon? -D'on sa taas?
Doon siya sa 406.
Ah, 'yung dati kong opisina.
Ah… Kaya pala maganda ang vibes doon eh.
Pasensya na kung, ah, naabala kayo.
Hindi, naku, ang totoo, kinailangan talaga maputol ang usapan namin.
-Uhm… Okay… -Sige.
Tara na.
Mom!
Hi!
Mm! Napakabango mo. Patingin nga
-ng anak ko. Aba, cool ng itsura mo ah. -Hi…
'Asan si Alexis?
-Bukas siya nandito. -Magtetrain?
May kotse na siya ngayon.
Uy. Ang mature ah.
35 na siya. N'ong 35 ka, eight ako. May tenure ka na.
At ngayon, 27 ka na at kaka-40 ko pa lang. Bilis ng panahon 'no!
Biruan pa rin ang edad, Mom?
So nagpaparamdam si Alexis na gusto na raw niya magka- anak kami.
-Gan'un? -Yup.
Okay. Pero para yatang ang bata mo pa.
-Eh ikaw, gan'tong edad ka rin n'on. -Pero ibang panahon 'yon 'nak.
Eh geriatric pregnancy na ngayon si Alexis.
Tama, pero ikaw naman…
Oo, alam ko. Sa New York, para daw akong batang ina. Hot daw ang gan'on.
-Seryoso ang magka-anak. -Alam ko. Biro lang.
Hindi porke may gusto na ang partner mo eh tama na rin 'yon para sa 'yo.
Gusto ko si Alexis. Mahal ko si Alexis…
Puwede ba, tama na muna…
Tingin ko lang kasi, hindi ka niya dapat dinidiktahan.
Hindi niya ko dinidiktahan! Pinag-uusapan lang naman namin! Bakit ka ba--
Ako pa rin ang nagbabayad ng student loans mo, Sid…
O sige Mom. Oh my god! Sorry kung sinabi ko sa 'yo. Sa susunod,
wala na akong sasabihin sa inyo, na napakaganda para sa
-relationship natin. Salamat, Mom! -Hay naku anak, sorry talaga.
-Stressed lang kasi ako… -Okay na.
Huwag mong sabihing okay kung hindi naman.
Gusto mo bang samahan ako sandali sa bakery?
Puwedeng pa-drop off na lang ako?
Dating estudyante na kailangan kong ibagsak.
Isa ngang bûche de Noël.
12-inch lang ang meron kami.
Ah, tamang-tama. Paborito 'yan ng anak ko eh. Siguradong--
Palagi kasi siyang absent at hindi nagsisikap sa klase. Walang personalan.
Magbabayad na ako?
-Puwede bang ikahon ko na muna? -Ah, sige lang! 'Wag kang magmadali.
Pa-tap ng card.
Ay, naku! Sorry…
Okay lang.
Eh kasi, sabihin na natin ang lahat, sa 'kin lang eh, wala ka bang respeto
sa sarili?
Dapat mahiya na siya.
Parang Greek theater lang. Parang "Oresteia."
Hindi naman…
Family drama kasi, na lahat ng ginagawa nila, eh nagreresulta
sa problemang kailangan nilang lutasin. Napaka-Greek!
Clytemnestra si Caitlyn. Electra si Chloe. At tayo ang Furies.
-Nakakaaliw ang usapan na 'to ah. -Lumaki ako sa ganyan.
Gusto ko ang pop culture. Yay, pop culture. Pero parang ang layo naman sa
Greek tragedy. Ang punto kasi ng tragedy ay pagharap sa 'di inaasahang
gulo para bigyan ng structure.
At 'yon nga ang ginagawa nila sa Kardashians.
Hindi, John. Hindi puwedeng ikumpara ang Greek tragedy sa anumang open-ended.
Ontologically at phenomenologically opposed 'yon.
-Uy, 'wag mo kong sineseduce ha. -Hoy…
Ang definition ng tragedy ay isang single, complete, and
whole action.
Alam n'yo kasi, hindi maintindihan ng nanay mo ang anumang nag-eevolve.
Oo. Hindi siya independent thinker. D'yan siya mahina eh. Gusto lang
Ano?
Niya 'yung mga bagay na subok na, para hindi siya mapilitang mag-evaluate
-na mga bagay. -Tumigil ka na.
Ang gusto niya palagi, 'yung, Mr. Winston, Lady Parsons glove! Laking
skandalo! Hinintay ni Starking si Lily, pero namatay siyang gumagawa ng
sumbrero.
Selden ang pangalan niya. Bakit mo ba ko pinapahiya?
Nakakulong lang siya sa maganda niyang tore.
Eh buti nasa tore pa ako, John. Mabuti at nasa tore pa ako, hindi tulad mo na wala
na sa tore. Na hindi na puwedeng pumasok sa punyetang tore dahil nagdala
ka ng mga batang babae doon sa tore!
Hoy…
-Hoy, teka! -Ano?
Na-suspend sa pagtuturo ang magaling mong tatay dahil nakipag- sex siya
sa students! At ako ang naiipit sa kalokohan niya! Hinuhusgahan ako,
pinag-uusapan ako, mga estudyanteng hindi mapakali! Tapos ang lakas ng
loob mong ipahiya lang ako nang ganyan?!
Guys…
Ano bang problema mo?! Maghihintay ka lang naman na makuha ang pension ko
-tapos puwede mo na akong palayasin! -Ano ba nangyayari?
Ah, oo nga, tama ka, John. Nagsayang ako ng thirty years, na kasama ka,
na katrabaho ka, kasi ang gusto ko lang talaga sa mundo na 'to eh ang mag-isa
-lang sa buhay! -Mom!
Tama na!
Pero ngayon, mawawalan ka na ng pension dahil nang-motorboat ka ng isang
21-year-old communications major. At ako
-naman eh matatali sa 'yong palakad-lakad -Ano?!
-Lang sa bahay na kita ang mabibigat na -Mom! Tama na!
-Betlog mo na sumisilip sa shorts mo -Tama na!
Hanggang sa mamatay ako!
Naku, d'yos ko…
Pasensya ka na, anak…
Sweetie…
Kasi-- Ano naman eh, hindi 'yon malaking bagay, kasi, uh, alam ko
-namang lahat eh… -Babe? Babe, babe, hinga ka muna…
Anong alam mo'ng lahat?
Eh hindi naman 'yung mga detalye, pero uh…
Meron kaming… open marriage.
Mom! 'Tang ina naman!
Bakit?
Ako lang ang anak n'yo, Ma…
Tatlo lang tayo noon, dito sa bahay! At nakuha n'yo talagang hindi sabihin
sa akin?!
H-hindi, naisip naman naming sabihin lahat sa 'yo eh…
At alam mong kumakantot siya ng mga estudyante?!
Teka, teka, hindi naman-- wala naman akong nilabag na rules.
Eh, hindi ko naman alam lahat na gan'un, pero may--
Alam n'yo kung sino pang hindi alam na masasama sila? 'Yung mga punyetang
Germans n'ong World War II!
Hindi naman tama na ikumpara mo kami sa kanila ha.
Bumili ako ng bûche de Noël.
Iuuwi ko na lang.
-Eh gusto ko rin ng cake. -Eh di iwanan mo na lang siya ng slice.
Eh 'tang ina, sa 'yo na lang!
Sid! Sid, anak, pag-usapan na muna natin…
-Kasi nga-- Kinuha mo ba 'yung cake? -Tara na…
Iniwanan mo ako ng slice?
-Anak naman! -Alis na tayo.
-Ikaw! Hindi maganda 'yang ugali -D'yos ko…
na 'yan ha! Alam mo bang 48 dollars ang cake na 'to?!
Puwede bang umalis ka rito?!
Bahay ko pa rin 'to.
Maghanap ka ng ibang matutulugan, John! Seryoso na ako! Tapos na, ayoko na
ng ganito! Ayoko na maging supportive na asawa, maging matatag, ayoko na talaga!
Huminahon ka na muna…
Punyeta! Umalis ka na!
Ano ba 'yan? Sige na, eto na.
Umalis ka na, ngayon na!
Sira-ulo ka talaga. Aalis na.
Naniniwala ka bang may saysay pa rin ang novel sa usapan ng kultura?
Naiisip ko 'yung sinabi noon ni Vladimir Nabokov sa interview niya.
May sinabi siya noon na parang, "Ayokong patibukin ang puso…"
…gusto talaga nila maging engineer ako eh.
Ano na ang susunod para sa 'yo?
Sa ngayon eh nagtuturo ako. At, uh, tulad nga ng sabi mo kanina, writer din
ang asawa ko. Nakilala ko siya sa Iowa, at oo, malaking tulong para sa amin
na naiintindihan namin 'yung proseso.
Pero siyempre, dahil may anak kami, iba rin 'yung hirap namin sa pagsusulat.
NASA CABIN AKO.
SOBRANG LAMIG DITO. UUWI AKO PAGKATAPOS NG 5.
KUNG DI KA NA GALIT.
ANDRE DI MO PINAKITA SA IBA 'YUNG REPORT DI BA?
DAVID GUSTO MO PA RIN BA 'YUNG SALAD BOWL MO
SID DAPAT SINABI MO NA LANG SA 'KIN
Kung wala na akong saysay para sa iba, puwede bang huwag na nila akong isali sa
mga drama nila sa buhay?
Malaya sa sayad ng tao. Malaya sa pangangailangan at pagnanasa nila.
Talaga bang makasarili 'yon?
Para kasing dumating na ako sa punto ng buhay ko na…
…ayoko nang pag-isipan ang buhay ng iba.
Puwede ba uli maka-abala?