Şu sıralar bir şey dikkatimi çekiyor.
Bir daha başka bir insanın üzerinde tahakküm kuramayabilirim.
Bir zamanlar
gözüme girmek için çırpınan öğrencilerim
öğrettiklerimi artık çağdışı buluyor.
Bir zamanlar bana hayranlık duyan kızım artık bir birey olarak beni büsbütün…
…işe yaramaz buluyor.
Ve her ne kadar bir erkeğin benim için taviz vermesi hâlâ mümkün olsa da
bir daha asla kendiliğinden oluşan bir ereksiyonun sebebi olamayabilirim.
Daha da utanç verici olan şu ki, yaşı ilerlemiş bir kadın olarak
hiç kimseyi kendime esir edemez hâle geleceğim.
Bu bana çok acıklı geliyor.
Haksız mıyım?
Ne oluyor lan? Bu ne?
Affedersiniz.
BİZ HEP ŞATODA YAŞADIK
ALTI HAFTA ÖNCE (FARKLI BİR ZAMAN)
Fakülte buluşması için hasat salatası yapıyoruz.
Bu, üniversitedeki 30'uncu yılım olacak.
Dolayısıyla bu da 30'uncu fakülte buluşmam.
Gerçi
annemin karnındayken bile oradaydım.
Bu bir "Siktir" salatası.
Herkesi getirdiklerinden utandıracak cinsten.
-Hah, işte o. Evet. -Bu mu?
-Teşekkürler. -Buyur.
Bugün eğlenceli olabilir. Zira ufak bir seks skandalı var.
Bir hoca öğrencileriyle yasak ilişkiye girmiş.
Kaderin cilvesine bakın ki
söz konusu hoca
benim kocam.
Pekâlâ. Eğitim Yasası, 9. Başlık meselesi.
Andre, bir gelişme var mı?
Sözü uzatmadan sadede geleyim.
Şikâyetçilerin sayısı altıya yükseldi.
Altı genç kadın. Artık o kadar da genç değiller gerçi.
John'un azlinin istendiği dilekçeye atılan imzaların sayısı ise…
Yuh. Mezunlar dâhil 1.000'in üzerinde.
Ne?
Ben üniversitede okurken tüm hocalarımla yatmak isterdim.
Yaşlı, genç, erkek, kadın.
Ama çok çekingendim.
George Bernard Shaw'un dediği gibi,
gençler sıkı götlerinin kıymetini bilmiyor.
Evet, buradayız.
Sana anlatmış mıydım,
yıllar önce bir kere odasına girdim,
bir de ne göreyim, bir kızın göğsüne yüzünü bastırmış, böyle…
-Adı neydi onun? -Tacizcilik?
-O farklı bir zamandı. -Acaba?
Tatlım, şimdi miydi o zaman? Hayır, farklıydı.
-Arkadaşlar, konuyu… -Nefessiz bırakma.
-Nefessiz bırakma değildi. -Bence göğse gömülme.
Ne? Hayır.
-Göğse gömülme. -Bakacağım.
-Ayrı yazılıyor. -Millet, konudan…
Tamam. Girelim hadi.
John'un uzaklaştırma cezası tarihi belirlenecek duruşmaya dek sürecek.
Hâlihazırda bir tutanak tutuluyor.
Bu arada bölüm başkanlığını çabucak devraldığı için David'i kutlamak isterim.
Süper gidiyorsun.
-David'e bir alkış! -Bravo David!
"Göğse gömülme eyleminde, kişi yüzünü iki iri memenin arasına koyup
hızla sağa sola sallar ve bu sırada ağzıyla kuvvetli bir biçimde…
…sesini çıkarır."
Size akademiyi takdim ediyorum.
Bir konu daha…
Çok pardon arkadaşlar. Saati yanlış anlamışım, inanamıyorum.
-Biz ilerliyorduk zaten. -Devam edin.
David, fazla sandalye var mı? Yoksa…
Pardon.
Benimkini al.
Hatırlayamadım, Vladimir Vladinski'yle tanışmış mıydın?
Şu bizim yeni…
…yardımcı doçentimiz mi?
Yo, hayır.
Tanışmamıştık.
Buyur, otur.
Yok, böyle iyiyim.
Belim için ayakta dursam daha iyi. Hem, kıdem önemli.
Son kısmı duymazdan geleceğim, ama…
Peki, devam edelim.
-Görev kıdemini kastetmiştim. -Şaka yapıyorum.
Hâlâ iki gönüllüye daha ihtiyacımız var, Meckleburg'deki…
-Aldığın malzemeler ne âlemde? -Yerli yerindeler.
-Güzel. -Evet.
Saygılı…
Çantanı yerde bırakmak uğursuzluk getirir.
Kısa ama öz konuşun. Gizliliği koruyun.
Yapıcı bir tutum sergileyin. Açık fikirli olun.
Sorusu olan?
Tekrar ettikçe…
Herkes salatama bayıldı.
Yalayıp yuttular. O yüzden…
David'in mısır cipsli yemeği.
İster misin?
Glüten yiyemiyorum maalesef.
Çölyak hastası mısın?
Oğlumun arkadaşı çölyak hastası.
Beden dismorfisi diyelim.
Sandalye için tekrar sağ ol.
Benim için zevk. Oturmak öldürür derler.
Doğru, öyle derler.
-Hiç ayakta çalışma masası denedin mi? -Hayır. Denemeliyim, değil mi?
-Bilmem, sence? -Uyluk kaslarım için iyi olabilir.
Kırsalda yaşamaya alışabildin mi bari?
Açıkçası alışmakta epey zorlanıyorum.
Aman tanrım!
Selam.
İnanmıyorum! Merhaba!
Ben Cynthia.
-Sen de bizde ders veriyorsun, değil mi? -Evet, bir dersi var.
Selam. Var ya, romanına bayıldım.
Acayip ufuk açıcı. Seninle tanışmaya can atıyordum.
Beni tanıyanlar genelde hayal kırıklığına uğrar.
Tıpkı ben. Harika.
Kusura bakma, daha erken gelecektim ama kızımız kıyafetinin içine dışkıladı.
Yapma ya.
Senin kitabını okusun diye başının etini yedim.
Ben de onunkini daha okumadım, yani eşitiz.
Seninki daha iyi.
-Sağ ol. -Bu hafta bir ara bana kokteyle gelin.
Kitaplarımızı değiş tokuş ederiz.
-İkinizi de beklerim. -Ben içmiyorum.
Ama o ben yokken içmeye bayılır.
-İçmeyiz öyleyse. -Yo, hayır. Onun içmesini çok isterim.
İçmek ona iyi geliyor.
Öyle.
-Pardon. -Affedersiniz.
-Çifti biraz alabilir miyim? -Olur. Sana e-posta atarım.
-Tamam. -Evet.
Vladimir tam zamanlı olduğu için konu onu ilgilendiriyor.
Bir emeklilik tasarruf planı var.
Gerçekten haksızlık.
Feci bir durum. İçim parçalanıyor.
Hâlâ ağzını açıp da bir şey demedi. Akıl alır gibi değil.
Ama işte… Pek de şaşırtıcı değil.
Benim endişem…
Kendine dikkat et.
Baksana.
-Sana bir sorum var. -Belki bir cevabım olur.
Sen tutanağı gördün mü?
Gördüm tabii.
Bana gönderir misin?
Lütfen?
-Olur. -Teşekkürler.
Keyfini çıkar.
9. BAŞLIK TUTANAĞI
SADECE SANA MAHSUS. -ANDRE
Skandal.
Şunu anlamakta çok zorlanıyorum…
-Bunlara tuz koydun mu? -Evet.
Güç dinamiğine rağmen değil, tam da güç dinamiği sayesinde
eğlenceli olan karşılıklı rızaya dayalı ilişkiler
nasıl sonradan incitici veya zarar verici sayılabiliyor?
-Başka bir şey koydun mu? -Kimyon.
Hay sıçayım.
Bu beni bir kadın olarak biraz rencide ediyor.
O kadınlara söylemek isterim ki, üzülmelerinin sebebi
yaşadıkları cinsel ilişkiden çok
insanlar hakkımda ne düşünüyor diye merak edip
internette fazla vakit harcamaları.
Taze et.
Hadi bakalım.
Kadehini doldur.
Açık olmam gerekirse John'la en başından anlaşmıştık.
Günümüz gençleri buna açık evlilik derdi
ama bizi farklı kılan felaket iletişimimiz.
-Mektubumu okudular mı? -Konusu açılmadı.
Kompostu pazara kadar halledebilir misin?
Hayır! Kaybol bakayım!
Mektubu okumaları gerek. 10 yıldır bir kız talebeye bakmadım bile.
1960'larda mı yaşıyoruz? "Talebe" de nereden çıktı?
Duruşma için gün belirleyecekler.
Güzel. Ben kuralları çiğnemedim çünkü.
Teknik açıdan.
Her açıdan.
Bana havlu getirir misin lütfen?
Cevap vermedin.
Pazara kadar kompostu halledebilir misin?
Olabilir. Yeni hocalarla tanıştın mı?
İkamelerimizle mi?
-Onlar ikamemiz değil. -İnşallah öyledir.
Her neyse, tanıştım. Gencecik, pırıl pırıl ve umut dolular.
Kıracağız umutlarını.
Vlad, koca olan, pazar günü kokteyl içmeye gelecek.
-O zaman iyice tanırım. -Sid varken mi?
Kahretsin!
Tamam, başka bir gün belirlerim.
Sid geldiğinde…
…ona bu olaydan bahsetmeyelim.
Bak, kızımızın bu olayı bilmesine gerek…
Cumartesi akşam yemeği için somon?
-Olur, ızgara yaparım. -Ben de manavdan yeşillik alırım.
Benim marulu kullanırız. Oldu sayılır.
Olur.
Yanına makarna falan yap. Sadece balık ve sebze yiyemem.
Eriyip giderim.
Ben glüteni bırakmayı düşünüyorum.
Lütfen bırakma.
Neden?
Konuyu Sid'le konuşmak istemiyorum.
Sağ ol.
Senin için de zor, farkındayım.
Yaptıklarını takdir ediyorum.
Öyle işte.
-Bu ne duyarlılık. -Ciddiyim.
Bana sorarsan ben hep yaptığım şeyi yapıyorum.
-Selam. Günaydın. -Günaydın.
John ve ben yıllardır kampüsün gözde çiftiyiz.
John, şiir uzmanı, bölümün karizmatik başkanı.
Ve ben, büyük rağbet gören yaratıcı yazarlık profesörü,
bölümün en popüler dersinin tutkulu öğretim görevlisi.
N'aber kızlar?
Amerikan Kurmaca Yazınında Kadınlar. Karı-şık bir konu, değil mi?
Kelime oyunu yaptım.
İki kapuçino.
Evet. Soya sütlü mü?
-Soya sütlü. -Teşekkür ederim.
-Harika. -İnek sütlü.
Şey…
Aramızda konuşuyorduk da…
Size söylemek istediğimiz bir şey var.
Tabii, benim istediğim de bu zaten. Lütfen söyleyin.
Kusura bakmayın.
İyisiniz.
İyi miyim?
Size bir…
…öneride bulunmak istedik. Bizce…
Destekçi eş rolünü oynamanıza gerek yok.
Vay.
Tamam.
Devam et.
Evet.
Biz sizin çok alımlı ve zeki bir kadın olduğunuzu düşünüyoruz.
Bizce gerçekten çok alımlısınız.
Evet.
Ve erkeğinizi desteklemek zorunda olmadığınızı düşünüyoruz.
Sevgili arkadaşlarım benim.
Bu ilginiz beni çok memnun etti.
İş bizim üstümüze kalacak. Benim derdim bunu önlemek.
-Bütün söylediğim bu. -Hay aksi!
Bir ara bu adamla ilişkimiz vardı.
Toplantılarda eğer doğru pantolonu giymişsem
yüz hatlarına bakmam kendime orgazm yaşatmama yetiyordu.
Zamanla her şey sıradanlaşıyor. Bilmem anlatabildim mi.
Hazır mıyız?
Sayılır.
Dinle bak,
bugün seninle görüştüğünü söyleyen bir grup öğrenciyle konuştum.
Doğrusu onlar için endişelendim.
Seninle konuşmak konusunda kaygı duymuşlar.
Peki.
Çünkü bazı mağdurlara suça göz yumanlar inanmayabiliyor,
ki bunlar genelde yaşça büyük kadınlar.
David.
Bence öğrencileri neye maruz bıraktığımızı iyi düşünmemiz gerekiyor.
Pardon, benimle konuşmadan önce mi yoksa sonra mı kaygılanmışlar?
Onu teyit ettirmedim.
Kaygı kelimesini duyunca mesele benim için önem kazanıyor.
-Bak Flo. Yenisin, biliyorum. -8 yıldır buradayım.
Prosedürü bilmiyor olabilirsin
ama senden ricam, benimle bu konuyu gayriresmî yoldan mümkünse hiç konuşmaman.
Kusura bakma. Tamam mı?
David, sen de resmen yere düşen abur cuburunu
biraz daha sesli yiyebilir misin acaba?
-Merhaba. -Selam.
Merhaba.
Hazır mıyız?
Göreceğiz.
-Seni nereye yerleştirdiler? -Üst kata.
Ona 406'yı verdim.
Ya? Eski odam.
Demek enerjisi bu yüzden iyi.
Pardon, bölmek istememiştim.
Olur mu hiç, tam da ihtiyacımız olan buydu.
Peki.
Anne!
Merhaba!
Ne güzel kokuyorsun.
Dur sana bir bakayım.
Çok havalı görünüyorsun.
-Alexis nerede? -Yarın gelecek.
-Trenle mi? -Araba aldı.
-Büyümüş de araba alırmış. -35 yaşında.
Sen 35'ken ben 8'dim. Kadroluydun.
Şimdi 27'sin, ben de 40'ıma yeni bastım. İnanılır gibi değil.
Yaş şakaları bayattır anne.
Alexis çocuk sahibi olmaktan bahsetmeye başladı.
Evet.
Tamam. Ama yani, daha epey gençsin.
-Anne olduğun yaştayım. -O zaman farklıydı.
-Alexis'in yaşı zaten ileri anne yaşı. -Doğru. Ama senin için.
Biliyorum, New York'ta ergen anne gibi olurum. Seksi olabilir.
Çocuk ciddi bir konu.
Biliyorum. Şaka yaptım.
Partnerinin her istediği senin için doğru olmayabilir.
-Anne! -Alexis'i severim.
-Hem de çok severim. -Lütfen sus.
Ama bence sana bunu dayatmamalı.
Bir şey dayattığı yok! Sadece konuşuyoruz. Niye…
Hâlâ eğitim kredilerini ödüyorum.
Tamam anne. Aman ya! Söylediğime pişman oldum.
Bir dahakine sana bir şey söylemeyeceğim. İlişkimiz için harika! Sağ ol anne.
Tatlım, özür dilerim. Stresliyim.
İyisin.
Bana iyi olduğumu söyleme lütfen.
-Benimle pastaneye uğramak ister misin? -Beni bırak lütfen.
Dersten bırakmam gereken eski bir öğrencim.
-Bir bûche de Noël alabilir miyim? -Sadece 30 santimliğinden var.
Harika. Kızımın en sevdiği pastadır. O…
Derslere gelmezdi, ödevlerini de yapmazdı.
Kişisel değildi yani.
-Ödeyeyim mi? -Önce paketleyebilir miyim?
Tabii ki. Hiç acelesi yok.
Kartını okut.
Özür dilerim.
İyisin.
Her şeyi geçtim, içimden "Kendine de mi saygın yok?" dedim.
İnsan utanır.
-Yunan tiyatrosu gibi. Tıpkı Oresteia. -Hayır, değil.
Bir aile draması.
Her eylem bir sonucu tetikliyor, sonra da o sonucun bedeli ödeniyor.
Trajedi işte.
Caitlyn, Clytemnestra.
Khloe, Electra. Biz de Furie'leriz.
-Sohbet müthiş. -Küçüklüğüm nasıldı, düşün.
Popüler kültürü çok severim. Harikadır.
Ama o bir Yunan trajedisi değil.
Trajedinin özü, biçimsiz bir şeyi alıp bir yapıya yerleştirmektir.
The Kardashians da öyle işte.
Hayır, ucu açık bir şey bir Yunan trajedisiyle kıyaslanamaz.
Ontolojik ve fenomenolojik olarak zıtlar.
Beni tahrik etme.
Trajedi tekil, eksiksiz ve bütünlüklü bir eylem demektir.
Sorun şu, annen evrilen biçimleri kavrayamıyor.
-Ne? -Evet.
Hiç bağımsız düşünen biri olmadı.
Kendisi yorumlamasın diye her şey zamanla sınansın istiyor.
Kes şunu lütfen.
Onun istediği şu. "Bay Went, Bayan Parsons'ın eldiveni! Skandal!"
"Lily, Starking'in gözünde tüter lakin şapka yaparken ölür."
Onun adı Selden. Niye benimle alay ediyorsun?
-Fildişi kulesinde kısılıp kalmış. -Hiç değilse kuledeyim.
Ben kulenin içindeyim,
sense artık kulenin içinde değilsin,
bundan böyle kahrolası kulede istenmiyorsun
çünkü kuleye küçük kızları aldın.
-Hey. -Ne?
Baban öğrencileriyle yattığı için hocalıktan uzaklaştırıldı!
Derdiyle uğraşmak da bana kaldı.
İnsanlar beni yargılıyor, çekiştiriyor. Öğrenciler kaygılanıyor.
Sense orada oturmuş benimle alay ediyorsun.
-Anne, baba. -Hangi dert?
Senin derdin benim emekli olup hayatından siktirip gitmem.
-Ne oluyor? -Doğru. Tam üstüne bastın John.
Otuz yılım seninle yaşayıp çalışmakla geçti.
Artık şu canım dünyada tek istediğim yalnız kalmak.
Yeter!
Ama 21 yaşında bir iletişim öğrencisinin göğüslerine yüzünü gömdüğün için
emekliliğini kaybedeceksin
ve ben ömrüm boyunca
şortundan sarkan pörsümüş taşaklarınla gezdiğin evimde seninle mahsur kalacağım.
Yeter!
Aman tanrım.
Çok özür dilerim.
Tatlım…
-Durum o kadar da kötü değil. -Aşkım, nefes al.
Haberim vardı.
Haberin var mıydı?
-Ayrıntıları bilmiyordum, ama… -Bizimki açık evlilikti.
Anne, bu nasıl iş ya?
Ne var?
-Ben tek çocuğum yahu. -Yahu mu?
Evde hepi topu üç kişiydik. Böyle bir şeyi benden nasıl sakladınız?
Sana söylesek mi diye aramızda…
Öğrencilerle yattığını biliyordun.
-Kurallara aykırı değildi. -Tam da bilmiyordum…
II. Dünya Savaşı'nda Almanlar da kötü bir şeyler olduğunu tam bilmiyordu.
Yalnız bu hiç uygun bir benzetme olmadı.
-Ben gidiyorum. -Bûche de Noël almıştım ama.
-Yanıma alırım. -Ben de yiyecektim.
Kalsın o zaman be!
Ona bir dilim ayırıver.
Sid!
Sid, tatlım. Gel konuşalım.
-Pastayı aldın mı? -Aşkım.
Bana bir dilim ayırdın mı?
-Küçükhanım! -Gidebilir miyiz?
Bu kabul edilemez bir davranış!
Tam 48 dolarlık bir pasta bu!
Defol git buradan!
-Burası benim de evim. -Başka bir yerde kal lütfen John.
Ciddiyim. Bitti. Artık destekçi eş olmayacağım.
Tahammülüm kalmadı. Benden bu kadar!
Sakin ol.
-Siktir git diyorum sana! -Şaka mı bu?
-Tamam. -Defol git!
Manyak karı. Tamam.
Romanın kültürel söylemimizde hâlâ geçerli olduğuna inanıyor musun?
Vladimir Nabokov'un bir röportajda söylediği bir söz sık sık aklıma gelir.
Şöyle bir şeydi, "Benim dokunmak istediğim…"
…ailem mühendis olmamı istiyordu.
Senin için sırada ne var?
Şu anda öğretmenlik yapıyorum.
Dediğin gibi eşim de bir yazar. Onunla Iowa'da tanıştık.
Evliliğimizin büyük faydaları var çünkü ikimiz de süreci iyi biliyoruz
ama küçük bir çocuğunuz olunca her şey inanılmaz zorlaşıyor.
JOHN KULÜBEDEYİM.
BURASI BUZ GİBİ. 5'TEN SONRA EVE GELİRİM
SİNİRLERİN HÂLÂ TEPENDE DEĞİLSE.
AÇIK EVLİLİK HA? BANA SÖYLEMEN GEREKİRDİ.
Bütün istediğim zorluklardan uzak bir hayat.
Artık tahakküm kuramayacaksam
hiç değilse başkalarının tantanasından uzak yaşayamaz mıyım?
Davranışlarından uzak.
İhtiyaçlarından, arzularından uzak.
Bu bencillik mi?
Hayatımın öyle bir evresine geldim ki…
…başka kimseyi düşünmek istemiyorum.
Bu saat hâlâ uygun mu?
JULIA MAY JONAS'IN KİTABINDAN UYARLANDI
Alt yazı çevirmeni: Arda Barişta