Serás mala pécora!
Sid, son eu!
Son eu!
Mamá?
- Crin que eras unha das alumnas de papá. - Apestas a cervexa.
Chameite un feixe de veces. Onde estabas?
Estiven aquí toda a noite.
Non ten perdón que unha muller ignore a súa única filla
para babexar por un home casado
que, a todas luces, só está sendo amable.
Creo que fodín cun home no baño do tren.
Cres?
Non, foi real.
Pero… Por que quixeches?
Basicamente.
Basicamente? Miña nena, que está pasando?
GRANDES CAMBIOS DE ÚLTIMA HORA
- Non pasa nada. Foi consentido. - Usastes protección?
Alexis botoume da casa.
Son un puto desastre.
Non ías pasar a noite fóra?
Non me apeteceu.
Sid está arriba.
Volveu?
Está fatal, John. Cría que era unha das túas amantes.
- Que? - Está coma unha cuba.
Ela e Alexis romperon.
Estao pasando moi mal con todo isto.
Falarei con ela.
Topeime con Lynn e Steve no Ramsdale.
Que? Steve, o reitor da universidade?
Entón o reitor e a súa muller víronte cunha moza
no bar máis rechamangueiro da zona?
É o bar dun hotel. Só van turistas.
Está en pleno centro.
Ela quería un cóctel.
Deixo a pelella por ti e estrágalo todo
porque unha de 23 quería vivir en Sex and the City?
Ten 28.
É profesora de primaria.
En tal caso sería Charlotte.
- Non estou para bromas. - Eu quería quedar e ti botáchesme.
Quen máis vai sufrir vou ser eu.
Podo estar soa?
Por favor.
PARA DAVID: DAVID! PODEMOS FALAR ESTA MAÑÁ?
- Ola. Mimá! Perdoa. - Por Deus!
Perdoa. Quería falar contigo, porque me vou presentar…
O programa de escritura creativa de Brown.
Exacto! E…
E precisas unha carta de recomendación. Si, conta con ela.
Ai, grazas! Sei que estás atravesando un momento complicado.
Non. Será un pracer escribila. Que redacción vas enviar?
Pois a das ensaladas envasadas ou a das neneiras malvadas.
Sabes que me encantan esas neneiras malvadas, así que…
- Non… - Ola.
- Anda, ola. Vémonos. - Si.
Que tal as clases?
- Da profe Tong? - Non é profesora.
É o mellor da semana.
É tan centrada e tan brillante.
- Xa. - Entendes?
Que ninguén é comparable a ti.
Ai, non. Encántame oír iso.
Que aula é?
Desta vez, sen adverbios.
"Inténtao", dixo.
Con gana.
Creo que a mellor forma de deixar de cobizar o marido da veciña
é sendo amiga dela.
Só me din cousas boas.
Todo mentira, seguro.
Non.
Como lle gusta terme controlada.
Apetéceche ir a tomar un café?
Merda. Oxalá, pero quedei cunha alumna.
Pásanme os días voando.
E a fin de semana?
Vai soar a escusa, pero as findes son aínda peores.
Vlad aproveita e escribe,
entón eu non podo facer máis que coidar da nena.
Non é nada divertido.
Pois se Vlad ten que escribir,
por que non vés esta fin de semana con Phee á nosa piscina?
- Oh, vaia, a Phee encántalle… - Agora mesmiño estou contigo.
Encántalle a auga.
Que tal o domingo? Farei grellada.
E podo facer cócteis sen alcol.
Es moi amable, pero é que temos unha morea de cousas que facer.
Aínda non desfixemos as caixas e non sei onde teño as toallas.
Nin os traxes de baño.
Por que non lle dás unha volta e…
Ai, perdoa, descúlpame un momento.
Con leite e azucre.
- Grazas. - Como che gusta.
Supoño que xa sabes que a vista non se atrasa.
Deus bendito.
Lynn cabreouse.
John só pode saír comigo, ou?
Pénsao, David. Isto parece 1984.
- Para nada. - David é experto en Orwell.
A Lynn pareceulle desagradable.
Desagradable?
A vista será este semestre.
- Grazas pola axuda. - Si.
En resposta á túa chantaxe cos correos.
Chantaxe é moito dicir.
Busqueinos e volvinos ler.
Si?
Eran…
moi divertidos.
Eu son divertida.
Pero borreinos e gustaríame que ti fixeses o mesmo.
Xa veremos, señor.
Paréceme boa idea ter algo teu
por se te portas mal.
Borrei todos os seus correos hai dez anos.
John, podes chamarme?
A vista vai ser…
Xa descubriches o mellor do departamento.
Encántame o café en cápsulas.
Con que estás esta semana?
Rebecca.
Sóache?
"Onte soñei que regresara a Manderley."
Que ben.
Encántame a novela gótica.
A obsesión, o anhelo.
A miña muller sempre di
que teño debilidade polas tolas.
Falando de Cynthia, faríasme un favor?
Inviteina a ela e a Phee á piscina o domingo, pero…
Creo que non quere molestar.
Que detalle.
É que…
Ultimamente cústalle socializar.
Prefire a súa rutina.
O caso é…
que é a última fin de semana solleira do ano, a auga está perfecta
e dareilles de comer. Viralle mellor do que ela cre.
- Pois alí estaremos. - Non.
É que so a convidei a ela.
- Esa doeu. - Non, perdoa.
Díxome que ti tiñas que escribir.
Sei cando non son benvido.
Ademais, non te podes distraer. O mundo espera a túa novela.
Si, non sei eu.
- Eu si. - Grazas.
Falarei con ela.
Xenial. Grazas. Perdoa.
Vaia. É a parella de miña filla. Teño que coller.
É unha muller bisexual.
Xenial.
Estou moi orgullosa.
Alexis, ola.
Papá, non deberías ir a cegas.
Como me vou preparar sen ver as probas?
- Non? - Tes o informe.
- Deberías. - Si, o informe,
pero non as probas que teñen.
Sid, tes que entender que este xuízo é un circo.
- E se usas o centrifugador? - Rompe as follas.
Que malgasto de papel.
Está ben así?
- O informe é moi longo. - Envíasmo?
Ti xa tes abondo co teu.
- Son avogada. - Podo preguntar por que non traballas?
Non, porque non quero falar do tema.
Secretos. Si! Encántanme.
- Para. - Esta finde temos convidados.
- Quen? - Cynthia e a filla veñen á piscina.
- Quen é? - A nova profesora.
Non é profesora.
- Xa llo direi. - Que tempo ten a filla?
Tres. É un amor, xa verás.
Ai, non. Non vou estar.
- Volves á cidade? - Non, quedo indefinidamente.
Non quero ter que xogar cunha nena.
Os cativos gustábanche.
O meu interese esfumouse tras ver tantos
nas festas das amigas de Alexis cada finde.
Miña nena.
Perdoade. Xa veño.
Ti sabes o que lle pasa?
Sei.
Si.
A quen lle importa?
Que guapa.
Agora fanlle o corte da perna moi alto.
Disque Eva Longoria
fai a depilación brasileira porque lle dá orgasmos incribles.
Que insinúas?
É unha idea.
Que lle pasa a Sid?
- Que cho conte ela. - Por que?
Son cousas dela. Cando queira, xa cho contará.
Gústanme estes peliños.
Non quero que Sid se involucre na vista, entendido?
Enténdoo e estou de acordo.
Poslle o filtro á piscina?
Creo que temos cousas máis importantes que facer.
Cynthia é superinteresante. Quero ter unha nova amiga.
Dende cando? Non fas amigas dende 1997.
Pero agora quero.
Por que?
É unha muller apoucada casada cun home tóxico.
- Non me identifico nada. - Xa.
Sei que este libro é misóxino,
igual ca todos os libros escritos en 1938.
Aínda escrito por unha muller.
Pero non podemos conectar coa universalidade da historia?
Rebecca trata sobre unha obsesión que o consome todo.
Unha moza obsesionada coa defunta esposa do seu marido, que se chama…
Rebecca.
Todos podemos identificarnos.
- Como? - Que?
É que nunca buscastes a ex do voso amante?
Nunca fisgastes o seu Instagram ou calquera outra rede social?
Nunca vos comparastes co seu estilo, o seu corpo?
Nunca fantasiastes con saber sobre súa relación,
sobre como falan, sobre as súas bromas, como…?
Voume atrever: como fan o amor?
Esta historia trata sobre iso.
A inevitable atracción da amante do voso amante.
Eu non teño amantes.
Pois haberá que cambiar iso, Lauren.
- Ola. - Ola.
JUNONIA SPA: OLA! NON TE FAGAS DE ROGAR.
20 % DE DESCONTO EN DEPILACIÓN. PREME AQUÍ.
PARA CYNTHIA TONG
Ola, Aaron.
Se papá perde fronte a universidade, pode haber unha demanda civil
- e iso afectaríache. - Mi madriña.
Teño que cubrir un formulario de 36 páxinas para o raio da cita.
Para que queren saber o meu historial de saúde mental?
Que vas facer?
A cera.
Pensei que non podías.
Din que é unha nova, así que malo será.
Ai, miña nena.
A moza deixouna.
Cagueina ben cagada.
Púxenlle os cornos a Alexis.
Co tipo do tren?
Non. Pregúntalle a papá o que pasou.
- Dimo ti. - Non, non quero que me xulgues.
Prométoche que non te vou xulgar.
Non.
Non, púxenlle os cornos cunha bolseira do choio.
Contratárona, complicouse e marchei polo que puidese pasar.
Odiaba ese choio e podo atopar outro nun amén, así que fin da conversa.
Deixaches o traballo?
Estásme xulgando.
Non.
Que mentireira.
Non, vale. Veña, vamos.
Non coñecías ningunha das alumnas de papá, verdade?
As súas amantes? En persoa, non.
De vista, como moito.
- Estás segura? - Ao cento por cento.
Ningunha foi alumna túa?
Nunca.
JUNONIA SPA: TES CITA ÁS 14:00. 10 MIN. DE CORTESÍA OU ADEUS.
CONTESTA PARA CONFIRMAR.
SI.
GUSTOUCHE O PROCESO DE RESERVA? DÉIXANOS UNHA RECENSIÓN.
Si.
Unha foi alumna miña.
Xa non mordes as uñas.
Quería pedirche perdón por evitarte.
Non debín enfadarme tanto.
Broucáchesme no coche e insultáchesme.
Perdoa.
Estaba desesperada.
Non pasa nada.
Que me querías dicir?
Verás, volvín, está claro.
Agora que saíu todo o de John,
esperaba que ti e eu puidésemos reparar…
a nosa relación.
Fascinante.
Pero ti tamén denunciaches.
Si.
É o que che quería dicir, que non ten nada que ver contigo.
Lila, iso é o mesmo que levo dicindo eu desde o principio.
Segues escribindo?
Pois non.
Deberías.
Lamento que o pasases tan mal.
Non é agradable ter 29 e volver á de túa nai.
VÉMONOS EN 30 MIN.
Xa.
Cantas veces teño que levala a drenar o edema?
É a súa responsabilidade.
Xa.
Cre que me fai un favor por pedirlle a Trevor que se mude…
Interésame.
Lila, laméntoo, pero teño que marchar.
Oxalá poder falar todo o día. Que ben retomar o contacto
e que ben que pensemos igual.
Si.
Quería pedirche perdón polo que pasou con John.
Grazas por dicilo.
E…
Grazas por facerte responsable dos teus actos.
Marcho.
Precioso.
Impresionante.
VLADIMIR: CYNTHIA DI QUE PHEE ESTÁ ARREFRIADA.
QUERES QUE VAIAN IGUAL?
A unha certa idade, se atopas unha boa toalla,
non a deixas escapar.
Vendédelas?
Un regalo entregado en man ten moito poder.
Ola! Vin traervos un regaliño para a casa nova.
- Ola. - Non fai falta falar.
Déixocho aquí e marcho.
Pois…
Ah, e este mel é das miñas abellas.
Sabías que, nos cativos, é tan eficaz coma o xarope para a tose?
É para Phee.
Mimá.
Que amable. Son preciosas.
Perdoa.
Vlad deuche o noso enderezo?
Estaba na folla de contacto.
É temporal. Parece un cubil.
Non. Non, muller.
Dilo porque non entraches.
Phee está ben.
É que… me entrou a paranoia,
porque hai xente rara cos catarros e pensei que igual vos parecía mal.
Non me ofendo facilmente.
Eu tampouco. Non…
Mimá, sei que estou sendo unha estúpida.
Non! Calquera que o pasase a metade de mal ca ti,
sería o dobre de estúpido.
A que te refires?
Pois a que…
A mudanza, a nena.
Entón…
Mellor…
DÉIXANOS UNHA RECENSIÓN.
Mellor déixote tranquila.
Parecerache raro, pero creo que nos levariamos ben.
Eu tamén o creo.
Moitas grazas polo regalo. Pois nada.
- Adeus. - Deica.
VLADIMIR: CYNTHIA PREGUNTA SE LEVAMOS AS TOALLAS.
NON! E DÁLLE O MEU NÚMERO.
Que política interior interviría nesa mensaxe?
De que vai?
De criarse en Florida cuns pais inmigrantes rusos.
Así que é narcisista.
Non, é excelente.
Marcho.
- A onde? - Quedei cunha amiga en Cornell.
- Creo que non veño durmir. - Que tipo de amiga?
É experta no Artigo IX.
Sid, en serio, non quero que te metas.
- Levo o Volvo. - Sentidiño.
Por que mercas leituga se hai na horta?
Necesítoa como envoltorio.
- Non íamos asar? - A carne vai asada.
- Que vas facer? - Cócteis sen alcol.
Sen alcol?
Que che pasa?
A condenada cera.
Inflamóuseme.
Non pasa nada. Merézoo.
Por que tes isto?
Estaba entre o meu o correo.
Parece unha nómina.
Si, dareilla cando chegue.
- Sacaches a rede para cervos? - Non é unha voda.
É moi de aldea.
Vaia!
Boas!
- Ola! - Ola.
Es ti!
Sen papá, non nos acercamos á auga, vale?
- E non te acerques ás abellas. - Que abellas?
- Non tes abellas? - Non.
Anda.
Cynthia non vén?
Ten… xaqueca.
Terás que conformarte comigo.
Phee! Non se corre pola piscina!
Eu intenteino.
Es moi sexy, Vladimir.
Home claro que son.
Como tes ese físico?
Non te pases.
É boa pregunta.
Moi boa pregunta.
Non sei. Grazas a loitar con bestas salvaxes?
Xa vexo.
- Loitando con osos? - Exacto.
Vou ao ximnasio.
É o único que fago.
Necesito desafogarme.
É un xeito saudable.
Dende logo.
Son un home sinxelo.
Fago pesas, escribo, traballo, como.
Fodo.
Non ía dicir iso. John!
É a progresión natural.
Non, pero…
Quen eran eses escritores que tiñan tempo para as afeccións?
Coma Hemingway e os touros.
El non deitaba os fillos.
Certo.
Perdeu iso.
Gústame o teu sorriso.
Só quere ser simpático.
- Toma. - Grazas.
E saúde.
Saúde.
Teño algo que confesar.
Si?
Si.
Aínda non empecei o teu libro.
Tranquilo.
Oíches?
A miña muller atopou unha carta de Cynthia.
Ía darcha. Meteríana na miña caixa por erro.
Será a única forma de que a reciba.
Nunca a vin revisar as cartas.
Que linda.
Preocúpame.
E iso?
É que Cynthia estivo…
Estivo ingresada tralo intento de suicidio.
Phee estivo seis meses sen nai. Só nos tiña á neneira e a min.
Pero agora estades xuntos.
Si.
E ela está mellor.
Moito mellor, grazas a Deus.
Si.
Cynthia non ten xaqueca.
- Discutimos. - Por min?
Non. Fixen algo malo.
Que parvo.
- Esquéceo. - Non, cóntamo.
Non. Como é o dito ese?
O matrimonio é duro.
O divorcio é duro.
Hai que escoller.
- Cóllesma? - Claro.
Ai, bonitiña.
Tranquila.
Ai, perdoa. Toma. Así.
Grazas.
Xa está.
Listo. Acompáñovos.
Boas noites.
Estás namorada?
BASEADA NO LIBRO DE JULIA MAY JONAS
Subtítulos: Alba Méndez