ยินดีที่ได้ทำกิจธุระกับคุณ
เช่นกัน
อะไร
- คุณมีพ.ร.ม. - คืออะไร
พลังของรักครั้งใหม่
อย่ามาพูดแบบนี้นะ
- อยากดื่มไหม - อยากสิ
ฉันจะเอาไปคืน
(หัวใจใฝ่หา วลาดิเมียร์)
(พฤติกรรมแย่ๆ)
- ไลล่า - หวัดดีค่ะ
หวัดดี เธอ… อยากเข้ามาไหม
เอานั่นมาให้ฉันเหรอ
เดี๋ยวค่อยอ่านก็ได้ค่ะ
ฉันกำลังทำเนโกรนี อยากดื่มเนโกรนีไหม
- ใครน่ะ - ขอโทษนะคะ
ทำอะไรอยู่ข้างนอกน่ะ
คุยกับใครอยู่
- นั่นอะไร - ไม่มีอะไร
- เธอเอานั่นให้คุณเหรอ - เปล่า
- ขอดูได้ไหม ผมอยากดู… - ไม่ จริงๆ นะ
ไม่ จอห์น ไม่มีอะไรจริงๆ ไม่มีอะไรเลย
- ขอดูหน่อยสิ ขอดูได้ไหม - ไม่!
ทำไมคุณทำตัวประหลาดขนาดนี้
โอเค ผมต้องติดตาข่ายกันกวาง กลับไปให้ผักกาดของผมแล้ว
"ฉันเข้าใจบทบาทของฉัน ในตอนจบของความสัมพันธ์ของเรา"
แม่ ตรงนี้เหมือนเลอะฮัมมัสเลย
"แต่การแก้แค้นของอาจารย์ทำลายชีวิตฉัน"
แต่ละคำดราม่าหนักขึ้นเรื่อยๆ
"อาจารย์รู้สถานการณ์การเงินของฉันดี
ดังนั้นตอนที่อาจารย์ขัดขวางฉัน ไม่ให้ได้ทุนเมคเคิลเบิร์ก…"
แม่ไม่ได้ขัดขวางเธอจากอะไรทั้งนั้น
ไหนบอกว่าไม่รู้จักคนที่กล่าวหาพ่อเลยไง
"ถ้าอาจารย์ไม่ยอมรับ ผลร้ายที่อาจารย์เป็นคนก่อ…"
หมายความว่าไงเนี่ย
"ฉันจะรายงานการกระทำของอาจารย์ ต่อคณะกรรมการไต่สวน"
- แม่โกหกหนูทำไม - แม่ไม่รู้
อุ๊ย ลูกรัก ลูกเป็นตากุ้งยิง
ไม่ใช่หรอก ตาข้างนี้มันจะอักเสบ ถ้าหนูไม่ได้นอนน่ะ
ให้ตายสิ แล้วแม่ต้องทำยังไงเนี่ย
มันไม่เหมือนกับสิ่งที่พ่อทำนะ การแก้แค้นมันผิดกฎหมายจริงๆ
- ลูกออกมาจากคอร์เนลล์กี่โมง - ไม่รู้สิ ตีสามมั้ง
ลูกทะเลาะกับเพื่อนเหรอ
เปล่า แค่ไม่ค่อยชอบผู้หญิง ที่อยากกอดเพื่อนเควียร์บนเตียง
แทนที่จะมีอะไรกันจริงๆ น่ะ
ผิดกฎหมายแบบที่แม่อาจติดคุกได้น่ะเหรอ
ไม่ อย่าโง่สิแม่ แม่ไม่ติดคุกหรอก
- ก็ลูกบอกว่าผิดกฎหมาย ผิดกฎหมายใช่ไหม - แม่มีสิทธิ์ตกงานแน่นอน
แต่หนูคิดว่าเธอแค่ต้องการคำขอโทษนะ
เรื่องอะไร
ก็แม่เคยขัดขวางให้เธอไม่ได้รับทุนรึเปล่าล่ะ
ไม่เคย!
โอเค มีวิธีพิสูจน์ไหม
มี
ส้นสูงสวยนะ
- คืนนี้จะไปเที่ยวเหรอ - ทำไม
ก็คุณแต่งตัวสวยเช้ง ใส่ส้นสูงด้วย
เลิกพูดว่า "ส้นสูง" สักทีได้ไหม
สรุปว่าแต่งสวยเพื่อเหล่าเพื่อนร่วมงาน หรือหนึ่งเพื่อนร่วมงาน
ขอร้องล่ะ ฉันไม่มีอารมณ์จะเถียงด้วย
ฉันไม่ได้แก้แค้นไลล่านะ
ผมเชื่อคุณ เราจะพิสูจน์กัน
คุณจะดูดีกว่านี้ถ้าไม่ใส่กระสอบนั่น
ฉันได้รับคำชมทุกครั้งที่ฉันใส่ชุดนี้
จากผู้หญิงแหงๆ ก็ดี ฝากทักทายเพื่อนร่วมงานด้วยนะ
หวังว่าเขาจะชอบส้นสูงนะ
ส้นสูง
- ชอบชุดคุณจัง - โอ้
อาจารย์ผู้มีเกียรติทุกท่าน
ขอเรียนเชิญท่านมาร่วมงานอะแคปเปลลา ของพวกเราในเย็นวันศุกร์นี้นะขอรับ
เยี่ยมเลย
- จำสมัยที่อะแคปเปลลาไม่เก๋ได้ไหม - ตอนนี้ก็ยังไม่เก๋
แต่ก็น่าอายน้อยลงนะ ซึ่งถือว่าโชคไม่ดีเลย
- คนพวกนั้นมีเซ็กซ์กัน - ไม่หรอก จริงๆ นะ ไม่มีแล้ว
ใช่ พวกเขายุ่งจนไม่มีเวลาโทรหาแม่
- สมัยเรียนมหาลัย คุณโทรหาแม่ไหม - แม่ไม่เคยรับสายเลย
ฉันโทรหาพ่อแม่เดือนละครั้ง และอยากวางสายให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
มาดูกันว่าเขาจะอยู่ได้นานแค่ไหน
คิดว่าเขาจะอยู่ไม่นานเหรอ
คุณก็รู้ว่านักเขียนมือทองจากในเมือง ชอบคิดว่าทำตัวชิลๆ ก็ได้
แต่แล้วก็แบบ "ระวังให้ดี โป๊ะเชะ งานท่วมหัวเลยจ้า"
พรี สมัยที่คุณเป็นหัวหน้าคณะกรรมการ คัดเลือกผู้รับทุนเมคเคิลเบิร์ก
คุณจำปีที่ไลล่า กรีนยื่นขอทุนได้ไหม
ฉันได้ยินว่าเธอร่วมฟ้องคดีนี้ด้วย ฉันกลัวอยู่ว่าเธอจะลากคุณเข้ามาเกี่ยว
เราได้ยื่นผลงานกับใบคะแนนไปรึเปล่า
ไม่ว่าคุณจะโหวตยังไง ก็ถือว่าเข้าใจได้
- ไม่ อย่าพูดแบบนั้นนะ - คุณควรจะทำยังไงเหรอ
"เธอเย่อกับผัวฉัน นี่คือรางวัลของเธอ" เหรอ
ไม่ ฉันไม่ผูกใจเจ็บใครเรื่องนั้นหรอก
มันเป็นเรื่องของผลงานล้วนๆ และผลงานก็ไม่ได้มาตรฐานเลย
- ชอบตลกแบบด้นสดไหมครับ - ไม่
เราเก็บบันทึกเอาไว้ น่าจะอยู่ในห้องเก็บของ
ภาควิชาเรามันช่าง…
บ้าเอ๊ย คำว่าอะไรนะ เวลาที่เราไม่ได้ดิจิทัลน่ะ เรา…
แอนะล็อกเหรอ
แม่งเอ๊ย ใช่เลย! เรามันโคตรแอนะล็อกเลย
โอ้ พระเจ้า หยุดนะ
แบบนี้พวกเขา… มีเซ็กซ์กัน
ใช่… จริง
- หวัดดี - อ้าว หวัดดี
มีฝุ่นติดอยู่บน…
มุกคลาสสิก
ฉันขวางทางคุณอยู่รึเปล่า
คลิปหนีบกระดาษ
โอ๊ะ ปิ๊นๆ!
หนังยาง
จอห์น นอกจากห้องเก็บของแล้วเนี่ย
พวกเขาจะเก็บเอกสารขอทุนการศึกษา ไว้ที่ไหนอีกเหรอ
- ไม่รู้สิ - ทำอะไรอยู่น่ะ
พวกเขาไม่ต้องเปิดเผยหลักฐาน หนูเลยเอาข้อความเก่าของพ่อมาใช้
เราคุยกันแล้วว่าลูกจะไม่เกี่ยวข้อง
- แล้วคุณก็เอาจดหมายนั่นให้ลูกดู - และเรารู้วันพิจารณาคดีแล้ว
- เมื่อไหร่ - วันที่ 20 ตุลาคม
- เร็วขนาดนั้นเลย - นั่นสิ
เตรียมชุดสีน้ำเงินใส่ไปขึ้นศาลได้เลย
- ถ้าคุณคิดว่าจะไปนะ - แม่ไปอยู่แล้วน่ะ
ฉันจะจดไว้ในปฏิทิน
ลูกดื่มเหรอ
เบียร์น่ะ นี่ห้าโมงแล้ว
ไม่ นี่เพิ่งจะสี่โมงสี่สิบห้า
ลูกเพิ่งจะเปิดขวดเอง
ลูกคุณดื่มแต่หัววันเพราะคุณ
- สะใจไหมล่ะ - นี่ห้าโมงแล้ว!
ที่ไหนสักแห่งบนโลก คงห้าโมงเย็นแล้วแหละ ห้าเมาเย็น
ลูกเป็นทนาย คุณมีเงินจ้างทนายไหมล่ะ
ประเด็นคือ เอกสารพวกนี้มันพิสูจน์ว่า ความสัมพันธ์เกิดขึ้นโดยสมัครใจ
และไม่มีใครเสียหายเรื่องงาน หรือเรื่องการเรียนเพราะพ่อเลย
- ขอบใจ - ยกเว้น… ไลล่า
โห นี่แม่กลายเป็นตัวปัญหาไปแล้วเหรอ
ทุกอย่างที่พวกเขาใช้เล่นงานพ่อ เป็นแค่การคาดเดา
- ถ้าแม่ขอโทษ พวกเขาก็ไม่มีอะไรเล่นงานเลย - ไม่ แม่ไม่มีอะไรต้องขอโทษ
แม่จะไม่มีวันลงโทษนักศึกษาด้วยเหตุผลส่วนตัว
- อย่าดื้อน่ะ ถ้าขอโทษ เธอก็จะยกเลิกทุกอย่าง - แม่ไม่ขอโทษ
เขาคือคนที่นอนกับเธอ
- แต่คุณก็มีส่วนเกี่ยวข้อง - ไม่ ฉันไม่เกี่ยว
พ่อของลูกไม่ควรทำแบบนั้นเอง
และผมขอโทษไปแล้ว
และอีกไม่กี่สัปดาห์ ผมก็จะถูกทำให้อับอายต่อหน้าสาธารณชนแล้ว
เพราะงั้นช่วยอย่ายุ่งกับผมได้ไหม
- พ่อจะไปไหน - เล่นโยคะ
ให้ตายสิ
อย่าขยี้ตากุ้งยิงนะ ลูกรัก
เขียนหนังสืออีกแล้วเหรอ
นึกว่าคุณหลับอยู่ซะอีก
- เมื่อไหร่จะได้อ่าน - ก็…
- คุณไม่เคยอ่านนิยายเรื่องแรกของฉันด้วยซ้ำ - เคยอ่านนะ
ไม่ คุณอ่านต้นฉบับร่างแรก แล้วบอกว่ามันไม่เวิร์กพอจะเป็นหนังสือ
แล้วคุณก็ขายมันจนมีเงินซื้อบ้านหลังนี้ ผมจะไปรู้อะไรล่ะ
- คุณไม่เคยอ่านร่างที่สอง - คุณบอกว่าอย่าอ่าน
ฉันไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับไลล่านะ
ช่วยเข้าใจด้วยนะ… ว่าสิ่งที่ผมกำลังทำอยู่ตอนนี้คือ
ดูข้อมูลย้อนไปสิบปี ยี่สิบปี หรือสามสิบปีก่อนด้วยซ้ำ
เข้าใจไหมว่ามันยากสำหรับผมแค่ไหน อายุก็ปูนนี้แล้ว
ฉันเข้าใจดี
เจ็บเท้าจัง
เพราะส้นสูงของฉัน
เอกสารขอทุนการศึกษา อาจจะอยู่ในห้องทำงานผมนะ
ตอนนี้เป็นห้องทำงานของเดวิดแล้ว
ก็ไปตอนเขาไม่อยู่สิ เดี๋ยวผมเอากุญแจให้
เขากำลังจะไม่ไหวแล้ว
ที่ภาควิชาวุ่นวายมาก
ห้องเก็บของนั่นรกสุดๆ
สวัสดี
จิกผมฉันสิ
แรงอีก
(เดวิด วัตส์ อาจารย์ภาควิชาภาษาอังกฤษ)
(วิทยานิพนธ์เกียรตินิยม)
(ทุนการศึกษา)
หักมุม
(เดวิด วัตส์ ภาควิชาภาษาอังกฤษ)
(เรื่อง: ไทเทิล 9)
มันเป็นเรื่องของผลงานล้วนๆ
ทั้งสมาธิสั้นแบบดีดๆ
และชอบฝันกลางวันจนหลุดโลก
ตอนนี้ระบบจัดการชีวิตผมพินาศไปหมดแล้ว
โอเค
ครับ และผมก็เพิ่งเปิดตัวเรื่องเพศด้วย
- ยินดีด้วย - ผมเป็นไกนีเซ็กชวล
ผมชอบความเป็นผู้หญิง ต่อให้มีจู๋ก็เถอะ
นั่นแหละครับ
ดูเหมือนนายจะรับมืออยู่หลายเรื่องนะ
ใช่ครับ พรุ่งนี้ผมก็เลยจะไม่มีงานส่งอาจารย์
โอเค
คิดว่าสุดท้ายแล้วคุณจะทำ… คุณจะเขียนได้ไหม
คิดว่าได้ครับ
เยี่ยมเลย เขียนได้เมื่อไหร่ก็เอามาส่งผมแล้วกัน
โอเค ขอบคุณครับ
โอเค ขอบคุณนะ แอรอน
หวัดดี แอรอน
เป็นไงบ้างน่ะ
ก็แบบ… ตื่นเต้นสุดๆ ไปเลย
เขาเป็นกรณีพิเศษน่ะ
ตอนผมอายุ 20 ผมก็เป็นเด็กกากนะ แต่…
แต่ฉันเชื่อว่าคุณส่งงานตรงเวลา
ใช่เลยครับ ผมส่งงานตรงเวลา
ผมว่าจะถามอยู่ ผมลืมชุดว่ายน้ำไว้ที่บ้านคุณรึเปล่า
เดี๋ยวฉันหาให้นะ
ซินเธียเป็นยังไงบ้าง
สบายดีครับ
จอห์นล่ะ
เขา…
ดีมากเลยละ
ใช่
เอาละ ไว้เจอกันนะ
หรือไม่ก็เจอกันที่การประชุมอาจารย์วันพฤหัสนี้
ผมว่าจะไม่ไปนะ
อ้าว คุณต้องไปนะ
ผมหาเวลาเขียนหนังสือไม่ได้เลยน่ะ
และผมคิดว่าถ้าผมโดดประชุม ผมก็จะมีเวลาทั้งวัน
วลาด ไม่นะ
ถ้าคุณอยากบรรจุ คุณต้องแสดงให้พวกเขาเห็นว่าคุณอยากทำงาน
คุณต้องไปประชุมทุกครั้ง เข้าร่วมคณะกรรมการ
เป็นหัวหน้าคณะกรรมการ ทุกอย่างเลย
ใช่ แต่ก็นะ ถ้าผมอยากบรรจุ ผมก็ต้องตีพิมพ์ผลงานเหมือนกัน
และผมต้องเขียนหนังสือเล่มที่สอง
คุณบอกเองไม่ใช่เหรอว่าอย่าเสียสมาธิ
ขอโทษนะ แต่คุณต้องทำทั้งสองอย่าง
ยังไงล่ะ
ก็ไปคิดหาทางดูสิ
มันเจ็บปวดชั่วคราว แต่พอคุณได้มันมาแล้ว คุณก็ไม่ต้องไปที่อื่นอีกเลย
อืม ผมไม่ค่อยแน่ใจนะว่าอยากติดอยู่ที่นี่ไหม
มันต่างจังหวัดเกินไปหน่อย
ก็นะ
มีที่ที่แย่กว่านี้อีกเหอะ
- ที่จริงฉันกำลังจะไปหาอาจารย์ที่ห้องเลยค่ะ - อ๋อ จ้ะ
เพราะว่า ขอโทษนะคะ จดหมายรับรองน่ะ…
โอ้ สำหรับบราวน์ ใช่ ฉันขอโทษจริงๆ ฉันจะเขียนให้คืนนี้นะ
ฉันไม่น่าปล่อยให้กระชั้นขนาดนี้เลย โทษทีนะ
ไม่เป็นไรเลยค่ะ
เป็นอะไรรึเปล่าคะ
ฉันสบายดีสุดๆ
ขอตัวก่อนนะ ขอตัว
แม่เอาเอกสารนี่มาให้หนู และดูเหมือนว่าแม่จะโหวตไม่ให้ทุนไลล่านะ
สำหรับทุนเมคเคิลเบิร์ก คะแนนโหวตสามต่อสอง ผู้สมัครอีกคนได้ทุนไป
งั้นก็แปลว่าเสียงแตก
แม่คิดแบบนั้นแหละ แต่นั่นแปลว่าแม่คือเสียงชี้ขาด
แปลว่าแม่เขาแก้แค้นจริงๆ
อาจจะใช่หรืออาจจะไม่ใช่
แต่พวกเขาสามารถหาเหตุผลมาอ้าง เพื่อโต้กลับได้สบายมาก
- แม่ต้องขอโทษผู้หญิงคนนั้น - พ่อไม่แน่ใจว่าแม่จะยอมทำ
แม่งี่เง่าอะ เรื่องจะจบเลยนะ ถ้าแม่แค่ยอมขอโทษ พ่อ
และบอกแม่ด้วยว่าแม่ต้องเอาเอกสารนี่ไปคืน
ใครโทรมา
หนูมีเพื่อนใหม่น่ะ
ช่วงนี้ลูกเป็นไงบ้าง
ไม่รู้สิ
- ยังโกรธเรื่องแม่กับพ่ออยู่ไหม - หนูแค่โกรธที่พ่อโกหกหนู
แต่หนูเป็นผู้ใหญ่แล้ว และพ่อก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว แม่ก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว
นักศึกษาของพ่อก็เป็นผู้ใหญ่
อเล็กซิสก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว ทุกคนเป็นผู้ใหญ่แล้ว นั่นคือมุมมองของหนู เพราะงั้นหนูไม่รู้
ทุกคนก็ทนๆ กันหน่อย และทำตัวเป็นผู้ใหญ่กันเถอะ
ได้สิ
ไม่ อย่า
- คุณใส่ชุดนอนไว้ก็ได้นะ - ไปนอนเตียงฝั่งคุณเลยไป
- คิดว่าผมเป็นเพื่อนร่วมงานคุณสิ - ช่วยเงียบทีเถอะ ฉันพยายามจะหลับอยู่
- วันนี้ไม่โดนจีบมาเหรอ - จอห์น หยุดซะที
ซิดบอกว่าคุณเป็นเสียงชี้ขาด
และคุณต้องเอาเอกสารไปคืนด้วย
เดวิด
อ้าว สวัสดี คุณผู้หญิง
ลมจะใส่ คุณมาทำอะไรที่นี่น่ะ
ฉันมาเขียนหนังสือที่ห้องทำงานของวลาด แล้วฉันก็กินเยลลี่เมลาโทนินเข้าไป
เพราะฉันคิดว่ามันอาจช่วยเปลี่ยน ความจริงที่หนีไม่พ้นของฉันได้
แต่ฉันเผลอหลับไป
คุณมาทำอะไรที่นี่คะ
ฉันมาทำอะไรเหรอ
ฉันยืมหนังสือเดวิดไป และฉันแค่… ฉันเอาหนังสือมาคืนน่ะ
ตอนตีห้าเนี่ยนะ
อ๋อ ก็…
อุ๊ย ไม่ควรถามเลย ช่างมันเถอะค่ะ
ขอโทษที่ฉันเทวันว่ายน้ำนะคะ
โอ๊ย ไม่เป็นไร
วลาดบอกไหมว่าทำไมฉันไม่ได้ไป
เขาบอกแค่ว่าทะเลาะกัน
ใช่ค่ะ ฉันรู้เช้าวันนั้น
ว่าเขาบอกคณะกรรมการคัดเลือก เรื่องที่ฉันพยายามฆ่าตัวตาย
ตอนที่เขาไปสัมภาษณ์
โอ้
คุณไม่รู้เหรอ
ใช่ค่ะ
แต่คุณรู้ใช่ไหมคะ
แปลว่าทุกคนรู้ใช่ไหม มีนักศึกษาในคณะกรรมการนั่นด้วยไหม
ก็…
คืองี้ พวกเขานั่งอยู่ในการสัมภาษณ์ แต่ไม่ต้องกังวลนะ
นักศึกษาชอบเรื่องสุขภาพจิตจะตาย เผลอๆ พวกเขาจะปลื้มคุณมากขึ้นด้วย
แหงละ ไม่มีอะไรเท่ไปกว่า อาจารย์พิเศษจิตไม่ปกติ
ที่เคยปาขี้ตัวเองใส่บุรุษพยาบาลที่แบลล์วิวแล้ว
เขาสมควรโดนไหมล่ะ
ขอความเห็นอะไรจากคุณหน่อยได้ไหม
ฉันว่าคุณให้คะแนนเธอแบบใจดีมากเลยนะ
ใช่ แต่ไม่ดีเท่าอีกคน
แล้วพอเธอไม่ได้ทุน เธอก็ลาออก
แต่ทำไมเธอไม่กู้เงินล่ะ
- บ้านเธอไม่มีเงินน่ะ - คิดว่าบ้านฉันมีเหรอ
วลาดกับฉันมีหนี้เยอะมาก จนฉันมึนไปหมดแล้ว
โทษทีนะ
- คุณโอเคไหม - อ้อ โอเคสิ โทษที
กางเกงมันค่อนข้างรั้งขึ้นไปหน่อยน่ะ เข้าใจที่พูดเนอะ
ที่จริงฉันชอบนะ
มันเตือนให้ฉันรู้ว่ายังมีอะไรอยู่ตรงนั้น
ฟังนะ ฉันคิดว่าเธอใช้เรื่องที่เธอไม่ได้ทุน มาเป็นข้ออ้างนะ
อืม เธอเสียใจน่ะ
ไม่เป็นไร
ฉันแค่ต้องเตรียมตัวรับผลที่ตามมา
หรือไม่ต้องเตรียม
แล้วเธอก็ทำลายหลักฐาน
ดูสิ คุณทำให้ฉันต้องทำแบบนี้เลย
รู้ไหม จอห์นก็อยู่ในสถานะเดียวกับคุณนะ ตอนที่เราเพิ่งเริ่ม
ฉันทำงานเต็มเวลา เขาเป็นอาจารย์พิเศษ
ชั้นเรียนเดียว
แล้วเขาไต่เต้าขึ้นไปจนได้เป็นหัวหน้าภาค
ยังไงคะ
จอห์นเป็นคนฉลาดมากน่ะ
แต่… อยู่ๆ พวกเขา ก็เลื่อนตำแหน่งให้เขาเหรอ หรือว่า…
คุณต้องไปถามเขานะ
โทษที ฉันรู้ว่าจอห์นเป็นตัวอย่างที่ซับซ้อน
ไม่หรอกค่ะ ฉันอยากให้วลาดเอากับคนอื่นจะแย่
คุณไม่อยากหรอก
ฉันอยากจริงๆ ค่ะ
ไม่ใช่กับนักศึกษานะ เพราะยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว
แต่วลาดดูเป็นคนเจนโลกนะ
แต่ที่จริงเขาหัวโบราณและเจ้าระเบียบมาก
เขาควรไปเปิดหูเปิดตาบ้าง
ฉันว่าการมีชู้น่าจะดีสำหรับเขา
จริงเหรอ
ไม่หรอก ไม่
ก็…
ไม่รู้สิ
อาจจะดีก็ได้
- ขอบคุณ - โอเค
เยี่ยมเลย ขอบคุณ
มีคนต้องการกาแฟ พอแล้วบอกนะ
- ใช่เลย ฉันต้องการกาแฟจริงๆ - พอแล้วบอกนะ โอเค
ฉันไม่เห็นครีมเทียมหรืออะไรเลย พอจะมี…
นี่ ทุกคน
- หวัดดีครับ - คุณมา
- เพราะคุณนั่นแหละ - แหม ทำเป็นพูดไป
ไม่หรอก ช่วงนี้ผมเอาแต่หมกมุ่นกับตัวเอง เลยต้องให้คุณช่วยดึงสติผมหน่อย
ว่าแต่ ผมอ่านบทแรกของหนังสือคุณแล้วนะ
แล้ว…
โคตรอิจฉาเลย
ผมคิดว่าทุกคนมากันครบแล้ว
- งั้นเรามาเริ่มกันเลยดีไหม - ไง ที่รัก
- หวัดดีครับ - หวัดดี
ผมคิดว่าทุกท่านคงได้อ่าน เป้าหมายของคณะสำหรับปีการศึกษานี้แล้ว
มีความคิดเห็นอะไรไหม
- ฉันแค่อยากเช็กว่าทุกคนได้รับเอกสารแล้ว - เราแนบไฟล์ไปในอีเมล
ฉันไม่ได้รับอีเมล นี่เป็นครั้งที่สองแล้ว
- ได้เช็กสแปมรึยัง - เช็กแล้วสิ
ชัดเจนว่าเป็นปัญหาเรื่องรายชื่อผู้รับอีกแล้ว
ถ้าอาจารย์พิเศษไม่ได้รับอีเมล งั้นเราก็…
นี่มันเสียเวลาเปล่าๆ ฉันไม่…
ภูมิแพ้น่ะ
ฉันสงสัยมากว่าทำไม คุณถึงไม่เห็นความจำเป็นในการตั้งคำถาม
ต่อการแพร่ระบาดของกรอบคิดทางประวัติศาสตร์
ที่ฝังอยู่ในภาษาของภาควิชาเรา
ทำไมเราไม่ตั้งคณะอนุกรรมการล่ะครับ เราลองนิยามภาษาใหม่ดูได้นะครับ
ผมรับหน้าที่ดูแลให้ได้
แบบนั้นจะช่วยได้มากเลย
ขอบคุณนะ วลาด
มีใครจะอาสาบ้างไหม
ฉันร่วมด้วยแล้วกัน
เยี่ยมเลย
งั้นฉันร่วมด้วยก็ได้
โอเค
แล้ว…
- เราเจอกันเมื่อไหร่ดี - เอ่อ…
ชีวิตผมยุ่งมาก แต่คืนนี้ผมว่าง
มันกะทันหันมาก ผมรู้
- คืนนี้เหรอ ฉันพร้อมนะ - คุณพร้อมทุกเรื่องเลยนะ โฟล
ก็แหงอยู่แล้วจ้า
แล้วคุณล่ะ
ฉันก็จะไปด้วย
แต่ฉันต้องกลับก่อนสามทุ่มนะ
- โทษที - โธ่
ไม่มีปัญหา เราจะปิดจ๊อบนี้เอง
โอเค เจอกันครับ
ขโมยเสื้อผ้าแม่เหรอ
เปล่า ของพ่อ หนูต้องดูเนี้ยบน่ะ
จะออกไปข้างนอกอีกแล้วเหรอ
ได้ไหมล่ะ
แม่เอาเอกสารไปคืนรึยัง
- นั่นเสื้อพ่อเหรอ - ใช่
- และไม่มีใครเห็นแม่ใช่ไหม - ไม่มี
- พยายามอย่าอ้วกใส่เสื้อนะ - ตลกมากเลยพ่อ
รถหนูมาแล้ว
นี่ลูก
จะไปเจอเพื่อนเหรอ
ประมาณนั้น รักแม่นะ
คุณหึงเหรอ
หึงใคร
ไลล่า
นึกว่าเราจะไม่คุยกัน เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสิบปีก่อนแล้วซะอีก
ผมว่าดีออก
คุณสวยนะ
ระวังนะ คุณชอบใส่ใจมากเกินไป แล้วก็ทำมันพัง
ผมลืมรดน้ำผักกาด คุณช่วยรดให้ก่อนออกไปได้ไหม
อาฮะ
พวกมันหิวกระหายน่ะ
ฉันใส่ใจในระดับที่พอเหมาะ
(วลาดิเมียร์ ต้องยกเลิกคืนนี้ ขอโทษจริงๆ)
(ซินเธียมีนัด และผมต้องอยู่กับฟี)
(ฟลอเรนซ์ เคเค)
จอห์นใช่ไหมคะ
ดีใจที่คุณติดต่อมานะ
ดื่มอะไรดี
โอ๊ย!
ไอ้เสี้ยนบ้า
(วลาดิเมียร์ วลาดินสกี้ รางวัลปลอบใจของผม)
เขาอ่านหนังสือฉันอยู่
(ถึง: วลาดิเมียร์ แม่เจ้า จะเป็นลม!)
(วลาดิเมียร์ อย่าเพิ่งเป็นลมสิ)
(อย่าบอกฉันนะว่าคุณคิดยังไงจนกว่าจะอ่านจบ!)
(ที่จริงบอกมาก็ได้แหละ)
(แล้วแต่คุณเลย!)
(คุณชอบอ่านแบบไหน)
(วลาดิเมียร์)
(เอ็ดวิน่า หัวข้อ: ถามความคืบหน้า - จดหมายแนะนำตัว)
ไม่ใช่เขาหรอก
เชี่ย!
(คุณชอบอ่านแบบไหน)
(วลาดิเมียร์ ช้าๆ)
(อย่างใกล้ชิด…)
(และใส่ใจในรายละเอียด…)
(วลาดิเมียร์)
หมายความว่าไงเนี่ย
(สร้างจากหนังสือของ จูเลีย เมย์ โจนาส)
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล