Ano’ng ibig sabihin nito?
Hindi kita gets d’yan.
’Yong emoji. Nakangiti ka at nakaganito.
Ano’ng context?
-Di bale na. -Sige na, Ma. Sabihin mo na lang.
Parang sincere naman ’yon.
-Sino’ng nag-send? -Pambawi ’yon.
Pambawi ’yon sa pinaka-message, di ba?
Posible.
Posibleng nire-reinforce din no’n ’yong message.
Puwede ring dare ’yon.
-Pa’no? -Sabihin nating may ka-text ka.
May binuksan siyang kung anong pinto pero naduwag siya.
Ginamit niya ’yong emoji para bawiin ’yon, para safe.
Parang, “I love you. LOL.”
E, di parang di na rin niya sinabi ’yon. Kaya ikaw na ang titira.
Ako ang titira.
Aalamin mo kung ’yon talaga ang ibig sabihin niya.
Puno ng takot ang mga tao.
Uy!
Ba’t ang bait-bait mo sa ’kin ngayon?
Tatakbo ka ba?
Kita naman.
Gano’n?
VLADIMIR DAHAN-DAHAN
MASINSINAN…
HABANG TUMUTUTOK SA BAWAT DETALYE…
DAVID PUMASOK KA BA SA OFFICE KO?
Lintik ’yan.
Putragis naman ’yon, o.
I-report mo lahat para na rin sa ’yo.
Uy, hi. Sabi ni Flo, may meeting kayo.
-Hinahanap mo ba ’ko? -Hindi. Hinahanap ko si…
Para sa sched ng subcommittee dahil nag-cancel tayo kagabi.
A, sorry. May appointment kasi ako sa therapist ko.
Oo, hindi pala ako marunong tumingin sa shared calendar.
Usap tayo.
-Tayo? -Oo.
-Kumustahan na lang, ha? Sige. -Sige.
Salamat, David.
I-check na ba natin ’yong mga date o…
Mamaya na. Anong oras ka puwede?
Marami pa ’kong email.
-Okay, David. -Pasensya na.
Okay.
Masolo ko lang siya, malalaman ko na.
Bukas na nga ba ang sinasabi nilang pinto?
-Pakisara ’yan. -May sasabihin ka?
Ibalik mo na ’yong file.
-Wala akong alam sa sinasabi mo. -Pumasok ka sa office ko.
May file na wala na sa kahong ibibigay ko sa Title IX coordinator para sa hearing.
May kinalaman ’yon kay Lila Green.
Sobrang kalat kaya dito.
Hanggang bukas. Bago matapos ang araw. Please.
Nakakalungkot na may nawala ka.
Hindi ’to matitigil na lang, okay? Wag mo rin akong ipitin nang ganito.
May di ka nabutones.
Alam ko.
Edwina, hi.
Pinasa ko na ’yong letter.
Seryoso ka ba?
Ma’am, ’yon na talaga ang deadline.
Meron akong iniindang sakit.
Sorry pero hindi na ’to masasama sa package ng candidate.
Ilalagay n’yo sa alanganin ang kinabukasan ng estudyante
dahil lang late ’to nang isang araw?
Hindi kami ang naglagay sa alanganin sa kinabukasan ng estudyante, ma’am.
Pahinga na kayo.
Paano ako makakapagpahinga?
Hindi mo ba alam kung ano ang “iniinda”?
VLADIMIR DAHAN-DAHAN
MASINSINAN…
HABANG TUMUTUTOK SA BAWAT DETALYE…
O, di ba? Alam kong madadala mo ’yon.
Parang hindi ko madadala kapag double-breasted.
Kaya mo ’yon. Maganda ang balikat mo.
Hindi harap ang inaalala ko.
Uy, hi!
Hi.
Baka lang makatulong akong i-coordinate kay Florence ’yong para sa subcommittee.
Oo, sorry.
Basta bago mag-5:00 at wala akong klase, sisiguraduhin kong available ako.
Available daw.
Sige, maghahanda ako ng meryenda.
-Masarap ang pameryenda niya. -Gusto kong nagmemeryenda.
Gluten-free.
Naaalala mo lahat.
Okay, maiwan ko na kayong dalawa para…
Mag-bond.
-Wednesday ng 3:15. -May klase ako.
-Thursday ng 10:30. -May klase ako.
-Thursday ng hapon? -May klase din ako. Friday ng umaga.
Okay lang kahit wala ka sa unang session. Magno-notes na lang kami.
-Hahanap tayo ng oras. -Hindi big deal ’yon.
-Pupunta ako, ha? -Gusto kong makapunta ka.
Babalikan natin ’to.
Oo naman.
TO: VLADIMIR SUBCOMMITTEE: THURSDAY NG 10:30?
VLADIMIR AKO SA KAPE KUNG IKAW SA MERYENDA
SIGE.
VLADIMIR ANO’NG TIMPLA MO?
PARA SA KAPE KO?
VLADIMIR OO
KAHIT ANO.
Hot daw.
IRONIC ’YONG LOL ALAM KONG LITERATURE PROFESSOR AKO
TO: VLADIMIR LAGI AKONG HOT.
Para makatapos ka ng libro, dapat mong paniwalain ang sarili mo
na matalino ang pagkakasulat mo, pati na ikaw.
Pero maganda-ganda ’to, a.
Hindi ko makita.
Nabunot ko na kasi. May natira lang.
-Saan mo nakuha ’to? -Kay God.
Saan ka nagpunta kagabi?
May kinita lang.
Winasak ng mga tarantadong usa ’yong buong garden ko.
Nakakalungkot naman na nagkagano’n.
Buhay may-asawa.
Kailangan nito ng karayom.
Wag. Kusa nang lalabas ’yan.
Ano’ng ginagawa n’yo?
Uy, hi, anak. Ano’ng ginagawa mo?
Nag-send si Alexis ng research niya sa nang-aakusa kay Papa.
-Kinakausap mo si Alexis? -Oo.
Alam mo bang may Substack si Lila Green?
Ano ’yon, ha… May saltik ang mga tao.
Oo, totoo ’yan, anak.
May sasabihin ako sa ’yo.
Sinunog mo ’yong file niya?
Hindi ko na mababawi ’yon. Pa’no na?
Baliw ka ba?
Sid, ’yong gagawin ko na lang para magka-progress, please.
Ano ’to?
Ginawa mo ’yon kaya kailangan mo na siyang kausapin.
-Wala nang iba, e. -Ano naman ’yon?
-May isa pang pag-asa. -Ano ’yang sinasabi mong pag-asa?
Wala bang butter? Akala mo ref sa horror ’to, e.
Puwede kang mag-supermarket. Puwede raw mamili do’n kahit sino.
Kung hindi man umubra ’yon, kakausapin natin siya bukas.
Promise ’yan, ha? Para kasing nasa ibang planeta ka, e.
-Puwede mo ba ’kong samahan? -Promise. Saan ka mamimili?
-Ewan ko. -Do’n sa 19th?
-Ewan ko. Bakit? -May aasikasuhin ako.
Uy.
Dawn. Ikaw pala ’yan. John. Naaalala mo pa ’ko?
Ano, kulang ba ang kita mo bilang adjunct?
Dito ako nakakakuha ng benefits. Ano ’to…
Gusto ko ’to. May 10% off ako sa groceries.
Pero ang tanong, ako kaya?
Naku. Sorry.
-Tess! -A, oo.
Favorite novel ko ’to.
Nakikinig ako ng podcast no’ng isang araw.
Alam mo bang sinulat ni Thomas Hardy ang Tess of the d’Urbervilles
kasi tinigasan daw pala siya
sa panonood ng pagbigti sa babae na binitay sa harap ng mga tao?
Ay, wow.
May mga nagsasabi na apology niya ’yang libro.
Grabe naman ’yon.
Hindi ako siguradong tinigasan siya pero gusto kong isiping nagkagano’n nga.
Human psyche. Pambihira talaga, di ba?
Oo.
Dagdagan natin ang klase mo.
Oo.
Bye!
-Kumusta na ’to? -John naman.
Bakit?
Kita n’yo ’yon?
-Sumakay ka na. -Uy.
-Naiwan mo ang phone mo. -Salamat, Dawn.
Hi, Dawn.
Mauna na ’ko. Shift ko pa.
Ay, nabanggit ko bang hindi ko nasasamantala
’yong setup namin ni John nang maraming-maraming taon na?
Ayun nga, hindi ko nasasamantala.
’Yong huli ko, si…
David.
Para sa ’yo ’to.
Bakit?
Puwedeng mag-usap tayo nang tapatan kahit isang beses bago tayo mamatay?
-Sinisikap kong damihan ’yon. -Mabuti.
Bale…
Minahal kita, at binigo mo ’ko.
Totoo ’to.
Diyos ko naman. Ano?
Hindi.
Okay.
Iiwan ko na no’n ang asawa ko para sa ’yo, David.
Hinintay kita do’n sa punyetang istasyon ng tren.
Naghintay ako nang tatlong oras, at hindi ka sumipot.
Hindi ko gaganunin ang anak ko.
Kagaguhan. Natakot kang aawayin ka ng asawa mo.
Pangit ang pag-handle ko.
Tapos sinubukan kong yayain kang magkape o mag-herbal tea,
at isang dekada mo ’kong iniwasan.
-Okay. -Mature na ’ko, a.
Mga tao lang na hindi pa trentahin ang naniniwala sa closure
pero ang bait ko pa kahit ginano’n mo ’ko.
Ano ba’ng gusto mo?
Wala na sa ’kin ’yong file.
Napakapangit ng usapang ’to.
Buwisit ako sa usapang ’to.
Please, puwedeng pagtakpan mo ’ko, David?
Ano…
Tatlong taon tayong magka-sex.
Akala ko nga in love tayo, e.
Oo nga.
Binasa ko uli ’yong mga email natin dati.
Na naman?
Akala ko dinelete mo na.
Sa ’yo pa rin ’yong cabin?
Pinapaupahan ko kadalasan kapag summer o bago lumamig nang tuluyan.
Pambayad ko sa loan ni Sid. Bakit mo natanong?
Wala naman.
Naaalala lang kita.
Sa pintuan no’n.
Larawan ’yon na habang tumatanda ako,
masaya akong tumatak sa isip ko.
E, ’yong file?
Hindi kita matutulungan do’n.
Okay.
Maraming salamat sa pagpunta.
Sige lang.
Gusto kang kausapin ng nanay ko.
-Siya ang anak ko. -Alam ko.
Ma, sige na.
Hi, Lila.
Bale…
Gusto kong mag-apologize.
Saan?
Sorry talaga na naramdaman mong kinailangan mong mag-drop out
base sa pinaniniwalaan mong ginawa ko.
Seryoso ka?
-Ma. -Bakit?
Hindi apology ’yon.
Hanggang do’n lang ang malulunok ko.
Gumanti ka.
Hindi ako gumanti.
Lila, nag-aalala akong hindi malinaw sa ’yo ang pinapasok mo.
Hindi magiging madali ang hearing na ’yon.
Gusto mo ba talagang dumaan ka sa gano’n?
Pinapunta n’yo ’ko para dito?
Concerned lang ako na hindi mo ’to napag-isipan nang mabuti.
Concerned lang din ako na may yogurt ’yang shirt mo.
-At mapaghiganting puta ang nanay mo. -Ano ’ka mo?
Puwede niyang sabihin ’yon. Puwede mong sabihin ’yon.
“Gusto niyang hinahawakan ang titi
“at hinihipo ang mga kulubot ng bayag
“hanggang tigasan ang lalaki na hindi na maikakaila.”
-Sid! -Ano?
Porn journal mo ’to sa Internet.
Ano ka ba?
Kahit burahin mo ’to,
na-print ko na ’yong mga kadugyutang sinulat mo.
Fiction ’yan.
Sus. “Sabik na siyang ipasok sa kanya ang titi niya.”
-Itabi mo na ’yan. -“Kahit sino na, basta titi.”
-Tama na ’yan. -Isa-isa kong babasahin ’to sa hearing.
Hindi. Sidney, walang dapat usigin nang dahil sa sinusulat nilang fiction.
Ma, gumising ka na. Gusto kang sirain ng babaeng ’to.
Ano, ayaw mong pagbayaran ng parents mo ’yong ginawa nilang pang-aabuso?
Pang-aabuso?
Hindi kita hahayaang sirain ang buhay nila
dahil sa kaululang ideya mo rin na lampas isang dekada na.
-Aalis na ’ko. -Wag, Lila.
Gusto mong malaman kung sino ang mapaghiganting puta? Ano, ha?
Ako. Puta ako!
-Tangina mo! -Ba’t mo ginawa ’yon?
Ba’t hindi ka nag-apologize?
Sidney.
Ano ’yon?
Hindi ka puta.
Hala! Nalimutan ko ’yong kape. Kukuha na ’ko.
Wag na. Please.
-Sure ka? -Oo.
Okay.
Meron ako ditong
peanut butter, flaxseed, at oatmeal date balls.
Gluten-free, no added sugar.
Yum.
Masarap ba?
Vlad, gusto sana kitang kausapin.
-At nakaabot siya. -Akala ko may klase ka.
Nagpa-group project ako. Uy, balls.
“Sinisikap nating tanggalin ang hierarchy
“para makuwestiyon ng mga estudyante ang power dynamics.”
Ewan ko lang sa pagtanggal ng hierarchy. Hierarchy ang pedagogy.
Pero puwede ka namang maging tagapakinig.
Gusto kong maging teacher na nakakausap at expert sa tinuturo ko.
Paano makakatulong ’yon?
Kasi may matututunan sila
na magagamit nila para maging mas mabuting tao.
Kung papasakop ka sa ideyang ’to, ’yong tanginang kaalaman…
Wag kang magmura.
…tanginang kaalaman, pag-aaral, kultura, at higher education na ’to,
walang kuwenta ’yon.
Tapos papasakop ka na rin sa ideyang mga transactional na worker bee lang tayo
na pagpapayaman o paghahayahay lang ang tanging papel sa mundo.
Sobrang bilis no’n. Tangina, sobrang bilis no’n. Sorry.
Para sa ’kin, mas environment ang college.
Depende ’yon kung saan ka exposed.
Hindi, tingin ko hindi ’yon gano’n lang kasi tayo ang gabay nila.
Tayo ang responsable sa diwa nila.
Talaga lang, ha? Sorry. Sabihin mo ’yan sa asawa mo.
Susmaryosep, Florence. Napakabitchesa mo minsan.
-Hindi tama ’yon. -Oo nga, e.
Pareho kayong wala sa tama ngayon.
Binibigay ko lahat sa mga estudyante ko.
Ewan ko lang, a. Baka dapat kang mag-set ng boundaries.
’Yong passion ng magkapatid, ayos ’yon.
Pero magandang i-expand mo pa ’yon. Bukod pa do’n…
Iniisip ko, isa pang paragraph.
Puwede ka bang makausap?
Uy, may ginagawa pa kasi kami ngayon.
Gusto ko lang sana…
Diyos ko, parang ang sama-sama ko.
Mukhang tumalbog ’yong letter ko.
Alam mo ba kung pumasok ’yon?
Sorry talaga. Pakiramdam ko nalagay ko sa alanganin ang future mo.
Okay lang.
Hindi okay ’yon. Ang sama no’n.
Gagawin ko lahat para makabawi sa ’yo.
Okay lang talaga. Nagpasa si Professor Tong.
Naku, hindi ako professor.
Kailan ’yon?
No’ng gabi ng deadline. Alas-onse na no’n.
Nakita kong wala pang napapasa kaya tinext ko si Cynthia.
Ano, sinulat mo ’yon no’ng gabing ’yon?
Nag-send ako ng draft.
Sorry, nagmi-meeting pa kami tungkol sa essay niya.
Diyos ko, salamat talaga. Buti na lang. Ano…
Diyos ko, akala ko sumablay ka dahil sa ’kin, Edwina…
Ayos ka lang.
Alam mo kung gaano kagrabe ang stress ko ngayon kaya…
Estudyante ka. Hindi ka tagasalo ng stress namin, okay?
May inaasikaso pa kasi kami ngayon.
Sorry at nabigo kita.
Ngayon lang ako hindi umabot sa deadline ng recommendation letter.
I-DELETE ANG CHAT NA ITO? I-DELETE
Lily, Selden, The House of Mirth.
Nagmamahalan sila pero hindi puwedeng maging sila
dahil sa lipunan.
Basahin natin.
“‘Ang tanging paraan para ika’y aking matulungan ay mahalin ka,’
“sambit ni Selden nang pabulong.”
“Hindi tumugon si Lily, ngunit lumingon siya kay Selden
“nang marahang tila isang bulaklak.”
“Dahan-dahang lumapit si Selden, at nagtagpo ang kanilang mga labi.”
“Umatras si Lily at tumayo sa kinauupuan niya.”
“Tumayo rin si Selden, at nagharap sila.”
“Biglang hinawakan ni Lily ang kamay ni Selden
“at dinikit iyon sa kanyang pisngi.”
“‘O, mahalin mo ako,
“‘ngunit huwag mong sasambitin ’yon sa akin.’”
Ano’ng ginagawa ni Wharton sa eksenang ’yon?
Bakla siya.
Hindi.
Gusto nilang magmahalan pero hindi puwede.
Oo, sinabi ko na ’yon, pero ano’ng ginagawa ni Wharton sa eksena?
Anong klaseng eksena ’yon?
Clue.
Sinulat ’tong novel sa mga unang taon ng 20th century.
Puwede kang maaresto no’n sa pagsulat ng pornography.
Sige, ano’ng klaseng eksena ’yon?
Sorry, parang sex scene ba ’yon?
Oo, tama. Salamat, Rose.
Tama, nagpapaka-steamy do’n si Wharton, guys.
Ano ’yong mga erotic sa binasa natin?
-Nag-kiss sila. -Wag ’yong plot lang.
Intindihin n’yo ang mga salita, ’yong syntax.
Nagsalita si Selden nang pabulong.
-Ano kaya ’yon? -Malumanay siyang magsalita.
Introvert siya.
Nalilibugan siya.
Tama.
“Lumingon siya kay Selden
“nang marahang tila isang bulaklak.”
Okay, marahan.
Parang mahinang pag-ugoy.
“Isang bulaklak.”
Si Lily…
Bumubukadkad siya.
Bumubukadkad na parang ano?
Bulaklak.
At ano ang mukhang bulaklak?
Ari ng babae.
“Tumayo si Selden…”
Ano’ng meron sa lalaki na puwedeng tumayo?
Hindi ’to kalaswaan lang.
Ang punto ko, sa mundong gaya no’n na maraming bawal,
di-hamak na mas makahulugan ang bawat isang salita.
Ito na ang pinakamalapit sa pagtatalik na lalabas dito.
Ayos ’yang si Edith Wharton.
Pero hindi talaga ’yon ang nangyari.
Ano ’yon, Aaron?
Gawa-gawa mo lang ’yon. Hindi kailangang gano’n ang basa do’n.
Oo. Siyempre, gawa-gawa ko lang ’yon.
Pero naiintindihan mo ba ang punto ko
kapag sinasabi kong lahat tayo, kahit ikaw, Aaron,
ay may katawan?
Wala akong naintindihan do’n.
Enjoy ’yon, a.
Uy. Ba’t ka pala napapunta?
Hindi ko feel na nagkagano’n no’ng nakaraan, saka…
alam kong marami kang problema.
’Yon ang sinasabi ko sa sarili ko.
-Malapit na ’yong hearing ni John, di ba? -Oo.
Ano’ng take mo do’n?
Ayokong nagsasabi ng take. Gusto lang kitang kumustahin.
Ang totoo n’yan, Vlad, may gusto akong itanong.
Ibato mo lang.
Wag mong lakasan, a.
-Alam mo, di bale na. -Joke lang.
Alam mo ang hirap mong mabasa minsan.
Madalas akong masabihan n’yan.
Patapos na pala ako sa libro mo.
Talaga?
Oo, itatanong ko nga sana
na baka gusto mo nang i-schedule ’yong tumbasang lunch.
Uy, sige.
Ngayong weekend?
Pahirapan kapag weekend, e.
Ay, okay.
Next week?
E, kung next, next Monday kaya? Study day.
Monday, study day.
Sige, study day.
Ano ’yon…
-Pagkatapos na lang ng Thanksgiving? -Hindi. Wag.
Kita tayo no’n.
Cool.
-Dito ako papunta. -Dito naman ako.
-Kitakits na lang. -Okay.
Kapag lumingon siya, mahal niya ’ko.
Pasok.
Puwede kayong makausap?
Pasok.
May problema tayo.
Pasok.
Uy.
Ano ’yon?
Guys?
Nagbotohan ngayong hapon ang tenured faculty.
Hindi madaling sabihin ’to.
Basta sabihin mo na lang, Flo.
Nakikiusap kami na mag-resign ka na sa pagtuturo.
Bakit naman?
HANGO SA LIBRO NI JULIA MAY JONAS
Nagsalin ng Subtitle: Maui Felix