1
00:00:15,015 --> 00:00:16,266
นี่หมายความว่าอะไร

2
00:00:17,851 --> 00:00:19,269
หนูไม่เข้าใจว่าแม่ทำอะไรอยู่

3
00:00:19,352 --> 00:00:21,271
อีโมจิน่ะ เวลาที่ยิ้มและทำแบบนี้

4
00:00:22,480 --> 00:00:24,315
บริบทคืออะไร

5
00:00:24,983 --> 00:00:27,318
- ช่างเถอะ
- เถอะน่า แม่ บอกหนูมา

6
00:00:27,402 --> 00:00:29,821
มันเป็นอะไรที่รู้สึกค่อนข้างจริงใจ

7
00:00:30,572 --> 00:00:32,407
- ใครส่งมาให้แม่
- มันคือการทำให้เบาลง

8
00:00:32,490 --> 00:00:34,826
มันทำให้ความหมายของข้อความเบาลง ใช่ไหม

9
00:00:34,909 --> 00:00:35,827
ก็อาจเป็นได้

10
00:00:35,910 --> 00:00:38,955
หรือในขณะเดียวกัน
ก็อาจจะช่วยย้ำความหมายให้ชัดขึ้น

11
00:00:39,039 --> 00:00:40,749
หรือเป็นการท้าทาย

12
00:00:40,832 --> 00:00:43,460
- ยังไง
- ถ้าแม่กำลังส่งข้อความคุยกับใครสักคน

13
00:00:43,543 --> 00:00:46,254
สมมติพวกเขาเปิดประตูรับอะไรบางอย่าง
แต่แล้วพวกเขาก็กลัว

14
00:00:46,337 --> 00:00:48,715
ก็เลยใช้อีโมจิให้เบาลงเพื่อให้มันปลอดภัย

15
00:00:48,798 --> 00:00:51,551
เช่น "ฉันรักเธอ 555"

16
00:00:51,634 --> 00:00:54,679
เท่ากับพวกเขายังไม่ได้พูดมันจริงๆ
ผลคือ ตอนนี้การตัดสินใจอยู่ที่แม่แล้ว

17
00:00:54,763 --> 00:00:55,847
อยู่ที่แม่เหรอ

18
00:00:55,930 --> 00:00:58,308
ทีนี้แม่ก็ต้องหาคำตอบเองแล้วว่าเขาพูดจริงไหม

19
00:00:58,391 --> 00:01:00,477
คนเรา… หวาดกลัวน่ะ

20
00:01:03,354 --> 00:01:04,689
โอ้!

21
00:01:04,773 --> 00:01:07,525
ทำไมน่ารักกับแม่จัง

22
00:01:08,026 --> 00:01:09,486
จะไปวิ่งเหรอ

23
00:01:10,195 --> 00:01:11,404
ชุดนี้จะให้ไปไหน

24
00:01:11,488 --> 00:01:12,447
อ้อ

25
00:01:14,657 --> 00:01:17,035
(วลาดิเมียร์
ช้าๆ)

26
00:01:17,118 --> 00:01:19,579
(อย่างใกล้ชิด…)

27
00:01:19,662 --> 00:01:22,123
(และใส่ใจในรายละเอียด…)

28
00:01:31,299 --> 00:01:32,842
(เดวิด
คุณเข้ามาในห้องทำงานผมเหรอ)

29
00:01:32,926 --> 00:01:34,636
บ้าเอ๊ย

30
00:01:40,266 --> 00:01:41,768
ไอ้ระยำนั่น

31
00:01:42,268 --> 00:01:43,978
รายงานทุกอย่างเพื่อตัวคุณเอง

32
00:01:44,062 --> 00:01:46,189
หวัดดี โฟลบอกฉันว่าคุณประชุมอยู่

33
00:01:46,272 --> 00:01:49,317
- ตามหาผมอยู่เหรอ
- ที่จริงไม่ใช่ ฉันกำลังตามหา…

34
00:01:49,400 --> 00:01:52,070
เพื่อจัดตารางคณะอนุกรรมการ
เพราะเมื่อคืนเราต้องยกเลิก

35
00:01:52,153 --> 00:01:55,198
อ้อ ต้องขอโทษด้วย พอดีฉันมีนัดกับนักบำบัดน่ะค่ะ

36
00:01:55,698 --> 00:01:58,660
ใช่ ดูเหมือนผมจะดูปฏิทินที่ใช้ร่วมกันไม่เป็นน่ะ

37
00:01:58,743 --> 00:01:59,744
มาคุยกันดีกว่า

38
00:01:59,828 --> 00:02:01,246
- เราเหรอ
- ใช่

39
00:02:01,746 --> 00:02:04,207
- เราคอยอัปเดตกันได้เรื่อยๆ นะ อืม
- ครับ

40
00:02:04,707 --> 00:02:05,750
ขอบคุณ เดวิด

41
00:02:06,251 --> 00:02:08,586
อยากนัดวันให้เสร็จเลยไหม หรือว่า…

42
00:02:18,471 --> 00:02:20,598
ไว้ก่อนดีกว่า ฉันจะเจอคุณได้ตอนไหน

43
00:02:20,682 --> 00:02:21,766
ผมต้องอ่านอีเมลเยอะมาก

44
00:02:23,017 --> 00:02:24,936
- โอเค เดวิด
- โทษที

45
00:02:25,019 --> 00:02:25,854
โอเค

46
00:02:28,523 --> 00:02:31,109
ขอแค่ได้อยู่กับเขาสองต่อสอง แล้วฉันก็จะรู้เอง

47
00:02:31,734 --> 00:02:35,697
ว่าไอ้ที่เขาเรียกกันว่าประตู… เปิดอยู่จริงไหม

48
00:02:36,489 --> 00:02:39,784
(หัวใจใฝ่หา วลาดิเมียร์)

49
00:02:41,286 --> 00:02:43,788
(เล่นไปตามเกม)

50
00:02:45,665 --> 00:02:47,917
- ปิดประตูเลย
- อยากคุยเหรอ

51
00:02:52,088 --> 00:02:53,590
คุณต้องเอาเอกสารมาคืน

52
00:02:54,591 --> 00:02:57,218
- ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
- คุณเข้ามาในห้องทำงานผม

53
00:02:57,302 --> 00:03:00,138
มีเอกสารหายไปจากกล่องที่ผมควรจะส่งมอบ

54
00:03:00,221 --> 00:03:02,223
ให้ผู้ประสานงานไทเทิล 9 เพื่อการพิจารณาคดี

55
00:03:03,683 --> 00:03:05,852
มันเกี่ยวข้องกับไลล่า กรีน

56
00:03:08,146 --> 00:03:10,648
ในนี้รกมากเลยนะ

57
00:03:10,732 --> 00:03:13,193
ภายในพรุ่งนี้ ก่อนหมดวัน ได้โปรด

58
00:03:13,276 --> 00:03:14,861
เสียใจด้วยที่คุณทำของหาย

59
00:03:14,944 --> 00:03:18,406
เรื่องนี้ไม่จบง่ายๆ หรอก โอเคไหม
และอย่าทำให้ผมตกที่นั่งลำบากแบบนี้

60
00:03:19,115 --> 00:03:20,158
คุณลืมติดกระดุมน่ะ

61
00:03:21,618 --> 00:03:22,619
ฉันรู้

62
00:03:30,210 --> 00:03:32,587
เอ็ดวิน่า สวัสดีจ้ะ

63
00:03:33,504 --> 00:03:35,131
ฉันส่งจดหมายให้เธอแล้วนะ

64
00:03:42,138 --> 00:03:43,640
ล้อเล่นรึเปล่า

65
00:03:43,723 --> 00:03:45,683
คุณครับ เดดไลน์ก็คือเดดไลน์

66
00:03:45,767 --> 00:03:47,518
ฉันป่วยเป็นโรคเรื้อรัง

67
00:03:47,602 --> 00:03:50,980
เสียใจด้วยครับ แต่นี่จะไม่ถูกนำไปพิจารณา
รวมกับประวัติผู้สมัคร

68
00:03:51,064 --> 00:03:55,318
คุณจะทำลายอนาคตของนักศึกษาคนนึง
แค่เพราะมันช้าไปหนึ่งวันเหรอ

69
00:03:55,401 --> 00:03:58,613
เราไม่ได้ทำลายอนาคตของนักศึกษานะครับ

70
00:03:58,696 --> 00:03:59,530
หายไวๆ นะครับ

71
00:03:59,614 --> 00:04:00,990
ฉันหายไวๆ ไม่ได้หรอก

72
00:04:01,074 --> 00:04:03,576
คุณไม่เข้าใจความหมาย
ของคำว่าป่วยเรื้อรังเหรอ

73
00:04:13,544 --> 00:04:15,755
(วลาดิเมียร์
ช้าๆ)

74
00:04:15,838 --> 00:04:18,132
(อย่างใกล้ชิด…)

75
00:04:18,216 --> 00:04:20,385
(และใส่ใจในรายละเอียด…)

76
00:04:24,889 --> 00:04:26,599
เห็นไหม ผมรู้ว่าคุณใส่ได้

77
00:04:26,683 --> 00:04:28,935
ผมคิดว่าผมใส่เสื้อกระดุมสองแถวไม่รอดหรอก

78
00:04:29,018 --> 00:04:31,479
คุณใส่ได้แน่ ไหล่คุณสวยมาก

79
00:04:31,562 --> 00:04:33,523
ผมไม่ได้กังวลด้านหน้า

80
00:04:34,190 --> 00:04:35,483
อ้าว หวัดดี

81
00:04:35,566 --> 00:04:36,442
หวัดดี

82
00:04:36,526 --> 00:04:41,072
ฉันอยากรู้ว่าฉันจะช่วยประสานงานกับฟลอเรนซ์
เรื่องคณะอนุกรรมการของเราได้ไหม

83
00:04:41,155 --> 00:04:41,990
ได้ครับ โทษที

84
00:04:42,073 --> 00:04:44,367
ตอนไหนก็ได้ก่อนห้าโมงที่ผมไม่ได้สอน

85
00:04:44,450 --> 00:04:45,702
ผมจะทำตัวให้ว่าง

86
00:04:46,744 --> 00:04:48,204
ว่าง

87
00:04:48,788 --> 00:04:50,873
เยี่ยม เดี๋ยวฉันทำของว่างมา

88
00:04:50,957 --> 00:04:54,127
- เธอทำของว่างได้เจ๋งมาก
- ผมชอบของว่าง

89
00:04:54,210 --> 00:04:55,503
ไม่มีกลูเตน

90
00:04:55,586 --> 00:04:57,213
คุณจำทุกอย่างได้จริงๆ

91
00:04:58,589 --> 00:05:01,467
โอเค งั้นฉันจะให้พวกคุณสองคน…

92
00:05:01,968 --> 00:05:02,969
สานสัมพันธ์กัน

93
00:05:05,054 --> 00:05:07,223
- วันพุธ บ่ายสามสิบห้า
- ฉันมีสอน

94
00:05:07,307 --> 00:05:09,017
- วันพฤหัส สิบโมงครึ่ง
- ฉันมีสอน

95
00:05:09,100 --> 00:05:11,686
- บ่ายวันพฤหัสล่ะ
- ตอนนั้นฉันก็มีสอน เช้าวันศุกร์ล่ะ

96
00:05:11,769 --> 00:05:14,814
ถ้าคุณมาคุยกันครั้งแรกไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนะ
พวกเราจดบันทึกได้

97
00:05:14,897 --> 00:05:16,983
- หาเวลาที่ลงตัวกันเถอะ
- มันไม่ใช่เรื่องใหญ่

98
00:05:17,066 --> 00:05:17,942
ฉันจะพยายามไป

99
00:05:18,026 --> 00:05:19,027
ฉันก็อยากให้คุณไป

100
00:05:19,110 --> 00:05:20,028
ไว้มาว่ากันใหม่นะ

101
00:05:20,111 --> 00:05:21,321
อ้อ ได้เลย

102
00:05:22,780 --> 00:05:25,158
(ถึง: วลาดิเมียร์)

103
00:05:28,244 --> 00:05:31,331
(คณะอนุกรรมการ: วันพฤหัส 10:30 ได้ไหม)

104
00:05:33,124 --> 00:05:36,919
(วลาดิเมียร์: ผมจะเอากาแฟไป
ถ้าคุณเอาของว่างไป)

105
00:05:37,587 --> 00:05:39,547
(ตกลง)

106
00:05:39,630 --> 00:05:42,508
(วลาดิเมียร์
คุณชอบแบบไหน)

107
00:05:43,176 --> 00:05:44,927
(กาแฟเหรอ)

108
00:05:45,011 --> 00:05:47,305
(วลาดิเมียร์
ใช่)

109
00:05:47,388 --> 00:05:50,016
(แบบไหนก็ได้)

110
00:05:50,099 --> 00:05:51,225
(วลาดิเมียร์
ร้อน)

111
00:05:52,268 --> 00:05:53,519
เร่าร้อน

112
00:05:55,688 --> 00:05:58,149
(หรือเย็น)

113
00:05:58,232 --> 00:06:00,610
(555)

114
00:06:00,693 --> 00:06:07,700
(ตลกดีที่พิมพ์ 555
ทั้งที่ผมเป็นอาจารย์สอนวรรณกรรม)

115
00:06:14,082 --> 00:06:19,587
(ถึง: วลาดิเมียร์
ร้อนเสมอ)

116
00:06:42,485 --> 00:06:45,405
ทางเดียวที่จะเขียนหนังสือให้จบได้
คือต้องหลอกตัวเองให้คิดว่า

117
00:06:45,488 --> 00:06:48,157
ทั้งหนังสือและตัวคุณฉลาดเลิศสุดๆ

118
00:06:49,325 --> 00:06:51,202
แต่อันนี้ดีจริงๆ นะ

119
00:06:53,037 --> 00:06:54,539
ผมมองไม่เห็น

120
00:06:54,622 --> 00:06:56,874
ฉันเอาออกเกือบหมดแล้ว เหลือแค่เศษนิดหน่อย

121
00:06:56,958 --> 00:06:59,377
- ไปโดนมาจากไหนเนี่ย
- จากพระเจ้า

122
00:06:59,460 --> 00:07:01,003
เมื่อคืนคุณไปไหนมา

123
00:07:01,087 --> 00:07:02,171
ไปกับเพื่อน

124
00:07:03,005 --> 00:07:05,508
ไอ้กวางบัดซบพวกนั้นทำสวนผมพังทั้งสวนเลย

125
00:07:05,591 --> 00:07:07,844
เสียใจด้วยนะ

126
00:07:08,845 --> 00:07:09,887
ชีวิตคู่ก็แบบนี้

127
00:07:10,388 --> 00:07:12,014
ผมต้องใช้เข็ม

128
00:07:12,098 --> 00:07:14,100
ไม่ เดี๋ยวมันก็ออกเองแหละ

129
00:07:14,183 --> 00:07:15,476
ทำอะไรกันอยู่น่ะ

130
00:07:15,560 --> 00:07:17,603
ไงจ๊ะ ลูกรัก ทำอะไรอยู่น่ะ

131
00:07:17,687 --> 00:07:20,523
อเล็กซิสส่งข้อมูลที่สืบมา
เกี่ยวกับคนที่กล่าวหาพ่อมาให้หนู

132
00:07:20,606 --> 00:07:22,692
- ลูกคุยกับอเล็กซิสอยู่เหรอ
- อาฮะ

133
00:07:22,775 --> 00:07:25,278
แม่รู้ไหมว่าไลล่า กรีนมีซับสแต็ก

134
00:07:25,361 --> 00:07:28,114
มันค่อนข้าง… คนเรามีปัญหากันทั้งนั้นน่ะ

135
00:07:28,197 --> 00:07:30,283
ใช่ จริงจ้ะ ลูกรัก

136
00:07:31,492 --> 00:07:33,035
แม่มีเรื่องจะบอกลูก

137
00:07:33,119 --> 00:07:34,454
แม่เผาเอกสารเธอทิ้งเหรอ

138
00:07:34,537 --> 00:07:36,539
ก็แม่กลับไปไม่ทัน จะให้แม่ทำยังไง

139
00:07:36,622 --> 00:07:37,707
แม่บ้าไปแล้วเหรอ

140
00:07:37,790 --> 00:07:40,626
ซิด ทำให้มันเดินหน้าต่อทีเถอะ ขอร้อง

141
00:07:40,710 --> 00:07:41,919
นี่อะไรเนี่ย

142
00:07:42,420 --> 00:07:45,089
ในเมื่อแม่ทำแบบนั้นไปแล้ว
แม่ก็ต้องไปคุยกับเธอแล้วละ

143
00:07:45,173 --> 00:07:47,383
- ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
- นี่มันอะไรกัน

144
00:07:47,467 --> 00:07:50,011
- แม่มีอีกความเป็นไปได้นึง
- ความเป็นไปได้อะไร

145
00:07:50,094 --> 00:07:53,139
ไม่มีเนยเหรอ ตู้เย็นนี่
อย่างกับตู้เย็นในหนังสยองขวัญเลย

146
00:07:53,222 --> 00:07:56,809
คุณไปร้านขายของชำได้นะ
ได้ยินมาว่าที่นั่นให้ทุกคนซื้อของได้

147
00:07:56,893 --> 00:08:00,938
แล้วถ้ามันไม่เวิร์กไม่ว่าเพราะอะไร
พรุ่งนี้เราค่อยคุยกับเธอ

148
00:08:01,022 --> 00:08:04,275
สัญญาไหม ช่วงนี้รู้สึกเหมือนแม่
หลุดไปอยู่อีกโลกเลย

149
00:08:04,358 --> 00:08:07,153
- คุณจะไปกับผมไหม
- แม่สัญญา คุณจะไปร้านไหน

150
00:08:07,236 --> 00:08:08,446
- ผมไม่รู้
- ที่ถนน 19 ไหม

151
00:08:08,529 --> 00:08:11,073
- ผมไม่รู้ ทำไม
- ฉันมีธุระ

152
00:08:12,658 --> 00:08:13,576
อ้าว

153
00:08:14,076 --> 00:08:17,997
ดอว์น เพิ่งเห็นว่าเป็นคุณ ผมจอห์น จำได้ไหม

154
00:08:18,080 --> 00:08:20,708
แล้วนี่รายได้อาจารย์พิเศษ
มันไม่พอใช้หรือยังไง

155
00:08:21,334 --> 00:08:24,003
นี่เป็นสวัสดิการของฉันน่ะ มัน…

156
00:08:24,086 --> 00:08:27,173
ฉันชอบนะ ฉันได้ส่วนลดของชำสิบเปอร์เซ็นต์

157
00:08:27,256 --> 00:08:28,633
แต่คำถามคือผมได้ไหม

158
00:08:29,217 --> 00:08:30,843
โอ้ เสียใจด้วย

159
00:08:32,637 --> 00:08:34,430
- เทสส์!
- อ๋อ ใช่ค่ะ

160
00:08:34,514 --> 00:08:36,307
ฉันชอบนิยายเรื่องนี้มาก

161
00:08:36,390 --> 00:08:38,309
วันก่อนผมฟังพอดแคสต์รายการนึง

162
00:08:38,392 --> 00:08:41,354
คุณรู้ไหมว่าโทมัส ฮาร์ดี
เขียนเทสส์แห่งเดอเบอร์วิลล์

163
00:08:41,437 --> 00:08:43,314
เพราะดูเหมือนว่าเขาจะแข็งตัว

164
00:08:43,397 --> 00:08:46,776
ระหว่างที่ดูผู้หญิงถูกแขวนคอ
ในการประหารต่อหน้าสาธารณชน

165
00:08:47,360 --> 00:08:48,277
โห

166
00:08:48,778 --> 00:08:51,197
บางคนบอกว่าเขาเขียนหนังสือทั้งเล่ม
เพื่อเป็นการขอโทษ

167
00:08:51,781 --> 00:08:52,949
แย่จัง

168
00:08:53,032 --> 00:08:56,744
ไม่แน่ใจว่ามีการแข็งตัวจริงไหม
แต่ผมชอบที่จะคิดว่ามันจริง

169
00:08:57,328 --> 00:08:59,872
จิตใจมนุษย์ โคตรบ้าเลยเนอะ

170
00:08:59,956 --> 00:09:00,873
จริง

171
00:09:01,624 --> 00:09:03,125
เราต้องหาอีกวิชาให้คุณสอนแล้วละ

172
00:09:04,043 --> 00:09:05,169
ค่ะ

173
00:09:05,795 --> 00:09:06,754
ไปละ

174
00:09:15,429 --> 00:09:17,557
- รู้สึกยังไงบ้าง
- จอห์น ไม่เอาน่า

175
00:09:17,640 --> 00:09:18,641
อะไรเล่า

176
00:09:19,559 --> 00:09:20,893
เมื่อกี้เห็นไหม

177
00:09:20,977 --> 00:09:22,728
- ขึ้นรถเถอะ
- นี่

178
00:09:22,812 --> 00:09:25,147
- คุณลืมโทรศัพท์
- ขอบคุณนะ ดอว์น

179
00:09:25,231 --> 00:09:26,357
หวัดดี ดอว์น

180
00:09:26,440 --> 00:09:28,442
ขอตัวนะคะ ฉันทำงานอยู่

181
00:09:38,369 --> 00:09:42,123
เอ๊ะ ฉันเคยพูดไหมว่าฉันไม่ได้ใช้ประโยชน์

182
00:09:42,206 --> 00:09:47,044
จากข้อตกลงระหว่างจอห์นกับฉัน
มาหลายปีมากๆ แล้ว

183
00:09:47,545 --> 00:09:50,298
นั่นแหละ ไม่ได้ใช้เลย

184
00:09:51,090 --> 00:09:52,466
ตั้งแต่…

185
00:09:55,136 --> 00:09:56,304
เดวิด

186
00:09:58,806 --> 00:09:59,932
ฉันเอานี่มาให้

187
00:10:03,936 --> 00:10:04,770
ทำไม

188
00:10:05,354 --> 00:10:08,733
ขอคุยกันแบบเปิดอกสักครั้งก่อนตายจะได้ไหม

189
00:10:09,317 --> 00:10:10,943
- ผมก็อยากคุยตั้งหลายครั้งแล้ว
- ดี

190
00:10:11,527 --> 00:10:12,445
คือ…

191
00:10:15,156 --> 00:10:16,699
ฉันเคยรักคุณ แล้วคุณก็หักอกฉัน

192
00:10:17,450 --> 00:10:18,492
นี่เรื่องจริงนะ

193
00:10:18,576 --> 00:10:20,953
ให้ตายสิ อะไรเนี่ย

194
00:10:22,038 --> 00:10:23,039
ไม่

195
00:10:24,290 --> 00:10:25,291
โอเค

196
00:10:25,374 --> 00:10:28,169
ตอนนั้นฉันพร้อมจะทิ้งสามีฉัน
มาหาคุณเลยนะ เดวิด

197
00:10:28,252 --> 00:10:30,921
ฉันรอคุณอยู่ที่สถานีรถไฟเวรนั่น

198
00:10:31,005 --> 00:10:34,842
ฉันรออยู่สามชั่วโมง และคุณไม่เคยโผล่มาเลย

199
00:10:34,925 --> 00:10:36,385
ผมทำแบบนั้นกับลูกสาวผมไม่ได้

200
00:10:36,469 --> 00:10:39,180
โกหก คุณไม่กล้ามีเรื่องกับเมียคุณมากกว่า

201
00:10:39,263 --> 00:10:40,556
ผมจัดการมันได้ไม่ดีเท่าไหร่

202
00:10:40,640 --> 00:10:44,727
แล้วฉันก็พยายามจะดื่มกาแฟ
หรือชาสมุนไพรกับคุณ

203
00:10:44,810 --> 00:10:47,355
แต่คุณหลบหน้าฉันอยู่เป็นสิบปี

204
00:10:50,191 --> 00:10:51,776
- โอเค
- ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้ว

205
00:10:51,859 --> 00:10:55,154
ฉันรู้ว่าการเคลียร์ใจให้จบ
เป็นเรื่องเพ้อเจ้อที่คนอายุไม่ถึง 30 เชื่อกัน

206
00:10:55,237 --> 00:10:57,448
แต่ฉันยอมถอยให้คุณตั้งเยอะแล้วนะ

207
00:10:58,032 --> 00:10:59,033
คุณต้องการอะไร

208
00:11:00,493 --> 00:11:02,328
ฉันไม่มีเอกสารแล้ว

209
00:11:02,411 --> 00:11:05,039
นี่เป็นการพูดคุยที่แย่มาก

210
00:11:05,122 --> 00:11:06,624
ผมไม่ชอบการพูดคุยนี้

211
00:11:06,707 --> 00:11:08,668
ขอร้อง ช่วยปิดเรื่องนี้ให้หน่อยได้ไหม เดวิด

212
00:11:08,751 --> 00:11:10,086
ฉัน…

213
00:11:10,169 --> 00:11:12,672
เราเอากันตั้งสามปีนะ

214
00:11:12,755 --> 00:11:15,257
ฉันนึกว่าเรารักกันซะอีก

215
00:11:15,841 --> 00:11:17,093
ก็เคยรัก

216
00:11:19,637 --> 00:11:22,306
ผมกลับไปอ่านอีเมลเก่าๆ ของเรานะ

217
00:11:23,140 --> 00:11:24,225
อีกแล้วเหรอ

218
00:11:24,850 --> 00:11:26,394
นึกว่าลบไปแล้วซะอีก

219
00:11:26,477 --> 00:11:28,354
กระท่อมหลังนั้นยังอยู่ไหม

220
00:11:33,275 --> 00:11:36,946
ส่วนใหญ่ฉันจะปล่อยเช่าช่วงหน้าร้อน
หรือก่อนที่มันจะหนาวเกินไป

221
00:11:37,029 --> 00:11:40,658
ฉันพยายามใช้หนี้เงินกู้ให้ซิดน่ะ
ถามทำไมเหรอ

222
00:11:41,158 --> 00:11:42,118
ไม่มีอะไร

223
00:11:42,201 --> 00:11:43,911
ผมแค่จำคุณได้

224
00:11:45,538 --> 00:11:46,747
ตรงประตูนั่น

225
00:11:47,832 --> 00:11:49,834
ยิ่งผมแก่ตัวลง ผมก็ยิ่งดีใจ

226
00:11:51,627 --> 00:11:53,379
ที่เคยเห็นภาพนั้น

227
00:11:54,880 --> 00:11:56,006
แล้วเอกสารล่ะ

228
00:11:56,716 --> 00:11:58,175
เรื่องนั้นผมช่วยไม่ได้

229
00:12:11,981 --> 00:12:12,815
โอเค

230
00:12:17,653 --> 00:12:19,989
ขอบคุณมากที่มา

231
00:12:21,240 --> 00:12:22,324
ได้เลย

232
00:12:22,408 --> 00:12:25,411
แม่ฉันอยากคุยกับคุณน่ะ

233
00:12:25,494 --> 00:12:27,413
- นี่ลูกสาวฉัน
- ฉันรู้

234
00:12:30,040 --> 00:12:32,209
แม่ พูดเลยสิ

235
00:12:33,210 --> 00:12:34,170
สวัสดี ไลล่า

236
00:12:35,212 --> 00:12:36,046
คือ…

237
00:12:37,798 --> 00:12:39,341
ฉันอยากขอโทษ

238
00:12:39,425 --> 00:12:40,342
เรื่องอะไร

239
00:12:40,426 --> 00:12:44,346
ฉันเสียใจจริงๆ ที่เธอรู้สึกว่า
เธอต้องออกจากมหาวิทยาลัย

240
00:12:44,430 --> 00:12:46,932
เพราะสิ่งที่เธอเชื่อว่าเป็นการกระทำของฉัน

241
00:12:47,016 --> 00:12:47,892
จริงเหรอ

242
00:12:47,975 --> 00:12:49,226
- แม่
- อะไร

243
00:12:49,310 --> 00:12:51,187
นั่นไม่ใช่การขอโทษ

244
00:12:51,270 --> 00:12:53,105
ฉันทำเต็มที่ได้แค่นี้จริงๆ

245
00:12:53,189 --> 00:12:54,356
คุณแก้แค้น

246
00:12:54,440 --> 00:12:55,483
เปล่า ฉันไม่ได้แก้แค้น

247
00:12:55,566 --> 00:12:58,611
ไลล่า ฉันกังวลว่าคุณจะทำลงไป
โดยไม่มีข้อมูลอะไรเลย

248
00:12:58,694 --> 00:13:01,906
การพิจารณาคดีนี้จะไม่ใช่ประสบการณ์ที่ง่ายนะ

249
00:13:01,989 --> 00:13:05,242
คุณอยากให้ตัวเองเจอเรื่องแบบนั้นจริงๆ เหรอ

250
00:13:05,326 --> 00:13:07,244
นี่ชวนฉันมาที่นี่เพื่อพูดเรื่องนี้เหรอ

251
00:13:07,328 --> 00:13:10,331
ฉันเป็นห่วงว่าคุณยังไม่ได้คิดเรื่องนี้ให้ถี่ถ้วน

252
00:13:10,414 --> 00:13:13,334
ฉันเป็นห่วงว่าเสื้อคุณเลอะโยเกิร์ต

253
00:13:13,959 --> 00:13:16,837
- และแม่คุณก็เป็นอีระยำจอมอาฆาต
- โทษที ว่าไงนะ

254
00:13:16,921 --> 00:13:19,548
ไม่ เธอพูดแบบนั้นได้
ไม่เป็นไร เธอพูดแบบนั้นได้

255
00:13:20,049 --> 00:13:23,552
"เธอชอบจับเจ้าหนูของเขาไว้ในมือ

256
00:13:23,636 --> 00:13:26,013
ลูบไล้รอยย่นบนถุงอัณฑะของเขา

257
00:13:26,096 --> 00:13:28,933
จนกระทั่งเขาแข็งตัวและไม่อาจเพิกเฉยได้"

258
00:13:29,016 --> 00:13:29,850
- ซิด!
- อะไรเนี่ย

259
00:13:29,934 --> 00:13:32,311
นี่คือบันทึกลามกออนไลน์ของคุณ

260
00:13:32,394 --> 00:13:33,354
ลูกทำอะไรน่ะ

261
00:13:33,437 --> 00:13:34,897
และถึงคุณจะลบมันทิ้ง

262
00:13:34,980 --> 00:13:38,192
ฉันก็ปรินต์เรื่องอุบาทว์
ที่คุณเขียนไว้ออกมาหมดแล้ว

263
00:13:38,275 --> 00:13:39,652
นั่นมันเรื่องแต่ง

264
00:13:39,735 --> 00:13:42,655
ไม่เอาน่า "เธอโหยหา
ที่จะมีดุ้นของเขาอยู่ในตัวเธอ"

265
00:13:42,738 --> 00:13:44,865
- เก็บมือถือไปนะ
- "หรือดุ้นใครก็ได้ ไม่สำคัญหรอก"

266
00:13:44,949 --> 00:13:47,368
ฉันจะอ่านทุกบรรทัดออกมาดังๆ ที่การพิจารณาคดี

267
00:13:47,451 --> 00:13:48,285
เราจะไม่ทำแบบนั้น

268
00:13:48,369 --> 00:13:51,288
ซิดนีย์ เราไม่ฟ้องร้องใคร
เพราะเรื่องที่พวกเขาแต่งขึ้น

269
00:13:51,372 --> 00:13:54,792
แม่ เลิกอยู่ในโลกจินตนาการได้แล้ว
ผู้หญิงคนนี้อยากทำลายแม่นะ

270
00:13:54,875 --> 00:13:59,088
คุณคิดว่าพ่อแม่คุณไม่จำเป็นต้องรับผล
จากการล่วงละเมิดที่พวกเขาทำไว้เหรอ

271
00:13:59,171 --> 00:14:00,464
ล่วงละเมิดเหรอ

272
00:14:00,548 --> 00:14:03,467
ฉันจะไม่ยอมให้คุณทำลายชีวิตพวกเขา

273
00:14:03,551 --> 00:14:06,887
เพราะเรื่องโง่ๆ ที่คุณเป็นคนเริ่ม
เมื่อสิบปีก่อนหรอก

274
00:14:06,971 --> 00:14:08,472
- ฉันจะกลับแล้ว
- ไม่นะ ไลล่า

275
00:14:08,556 --> 00:14:11,392
อยากรู้ไหมว่าใครคืออีระยำจอมอาฆาต
อยากรู้ไหม

276
00:14:11,475 --> 00:14:14,937
ฉันนี่แหละ ฉันคืออีระยำ!

277
00:14:15,437 --> 00:14:17,523
- ไปตายซะ!
- ลูกทำแบบนั้นทำไม

278
00:14:17,606 --> 00:14:19,233
ทำไมแม่ไม่ขอโทษล่ะ

279
00:14:26,782 --> 00:14:27,908
ซิดนีย์

280
00:14:28,784 --> 00:14:29,743
อะไร

281
00:14:31,620 --> 00:14:33,289
ลูกไม่ใช่อีระยำนะ

282
00:14:40,254 --> 00:14:43,048
แย่แล้ว ผมลืมกาแฟ ผมไปซื้อได้นะ

283
00:14:43,132 --> 00:14:45,259
ไม่ๆ อย่าเลย

284
00:14:45,342 --> 00:14:46,635
- แน่ใจนะ
- อืมฮึ

285
00:14:46,719 --> 00:14:47,803
โอเค

286
00:14:48,929 --> 00:14:50,306
นี่คือ

287
00:14:51,307 --> 00:14:55,269
โอ๊ตบอลเนยถั่วผสมเมล็ดแฟลกซ์และอินทผลัม

288
00:14:55,352 --> 00:14:58,147
ไม่มีกลูเตน ไม่เติมน้ำตาล

289
00:14:58,230 --> 00:14:59,565
น่ากินจัง

290
00:15:06,363 --> 00:15:07,698
อร่อยไหม

291
00:15:09,491 --> 00:15:12,328
วลาด ฉันมีเรื่องอยากคุยกับคุณหน่อย

292
00:15:13,913 --> 00:15:16,540
- และนางมาได้
- นึกว่าคุณมีสอนซะอีก

293
00:15:16,624 --> 00:15:19,627
ให้พวกเขาทำรายงานกลุ่มน่ะ อุ๊ย บอล

294
00:15:21,545 --> 00:15:23,589
"เราพยายามรื้อโครงสร้างลำดับชั้น

295
00:15:23,672 --> 00:15:26,383
เพื่อให้นักศึกษามีอิสระ
ในการตั้งคำถามเรื่องพลวัตของอำนาจ"

296
00:15:26,467 --> 00:15:30,387
ฉันไม่แน่ใจเรื่องโครงสร้างลำดับชั้นนะ
การสอนมันมีลำดับชั้นอยู่แล้ว

297
00:15:30,471 --> 00:15:32,890
แต่คุณตั้งเป้าที่จะเป็นฝ่ายรับฟังได้นะ

298
00:15:32,973 --> 00:15:36,185
ฉันตั้งเป้าที่จะเป็นครูที่ใส่ใจ
และเชี่ยวชาญในวิชาที่สอนต่างหาก

299
00:15:36,268 --> 00:15:37,561
แล้วนั่นมันช่วยนักศึกษายังไง

300
00:15:37,645 --> 00:15:39,188
เพราะพวกเขาจะได้เรียนรู้สิ่งที่

301
00:15:39,271 --> 00:15:42,107
จะทำให้พวกเขาเป็นมนุษย์ที่เติบโตขึ้นและดีขึ้น

302
00:15:42,191 --> 00:15:44,902
ถ้าคุณยอมจำนนต่อความคิดนี้ โฟล
แม่งทั้งความรู้…

303
00:15:44,985 --> 00:15:45,819
จะสบถเพื่อ

304
00:15:45,903 --> 00:15:47,863
แม่งทั้งความรู้ การเรียนรู้ วัฒนธรรม

305
00:15:47,947 --> 00:15:50,449
และการศึกษาระดับสูงอย่างที่เรารู้จักกัน
ก็ไร้ประโยชน์สิ

306
00:15:50,532 --> 00:15:52,952
แล้วคุณก็ยอมจำนนต่อความคิดที่ว่า
เราควรจะเป็นแค่

307
00:15:53,035 --> 00:15:56,330
ผึ้งงานรับจ้างที่มีเป้าหมายเดียวในชีวิตคือ

308
00:15:56,413 --> 00:15:57,873
เพื่อหาเงินหรือพักผ่อนเท่านั้น

309
00:15:57,957 --> 00:16:01,669
มันง่ายมากเลยนะ โคตรจะง่ายเลย โทษที

310
00:16:01,752 --> 00:16:03,879
ผมมองว่ามหาลัย
เป็นเรื่องของสิ่งแวดล้อมมากกว่า

311
00:16:03,963 --> 00:16:05,464
มันคือสิ่งที่คุณได้เจอได้สัมผัส

312
00:16:05,547 --> 00:16:09,301
ไม่ ฉันว่ามันมากกว่านั้น
เพราะเราคือผู้นำทางของพวกเขา

313
00:16:09,385 --> 00:16:11,387
เราต้องรับผิดชอบต่อจิตวิญญาณของพวกเขา

314
00:16:11,470 --> 00:16:14,765
จริงเหรอ ขอโทษนะ
คุณควรไปบอกสามีคุณแบบนั้นนะ

315
00:16:15,349 --> 00:16:18,852
ให้ตายสิ ฟลอเรนซ์ คุณนี่มันทุเรศชะมัด

316
00:16:18,936 --> 00:16:20,729
- พูดแบบนั้นไม่ดีเลยนะ
- ฉันรู้

317
00:16:20,813 --> 00:16:23,023
พวกคุณพูดจาไม่เหมาะสมมากๆ ทั้งคู่เลย

318
00:16:25,234 --> 00:16:27,945
ฉันให้ทุกอย่างกับนักศึกษาของฉัน

319
00:16:28,028 --> 00:16:31,490
อืม ไม่รู้สิ คุณอาจต้องแก้ไข
เรื่องขอบเขตของตัวเองนะ

320
00:16:34,118 --> 00:16:36,245
ความหลงใหลระหว่างสองพี่น้อง เยี่ยมมากเลย

321
00:16:36,328 --> 00:16:39,915
แต่ฉันคิดว่าเธอแค่ต้อง
ขยายความมันเพิ่มหน่อย ยิ่งไปกว่านั้น…

322
00:16:39,999 --> 00:16:43,752
ฉันคิดว่าอาจจะอีกหนึ่งย่อหน้า

323
00:16:43,836 --> 00:16:45,504
ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม

324
00:16:46,880 --> 00:16:49,675
หวัดดี พอดีเรากำลังติดธุระอยู่นิดหน่อยน่ะ

325
00:16:49,758 --> 00:16:50,968
คือ ฉันอยาก…

326
00:16:52,094 --> 00:16:54,555
พระเจ้า ฉันรู้สึกแย่มากเลย

327
00:16:54,638 --> 00:16:57,349
ดูเหมือนจดหมายของฉันจะถูกตีกลับมา

328
00:16:57,433 --> 00:16:59,727
เธอรู้ไหมว่ามันส่งผ่านรึเปล่า

329
00:16:59,810 --> 00:17:03,439
ฉันขอโทษจริงๆ
ฉันรู้สึกเหมือนฉันทำอนาคตเธอพังเลย

330
00:17:03,522 --> 00:17:04,732
ไม่เป็นไรค่ะ

331
00:17:04,815 --> 00:17:07,901
เป็นสิ มันแย่มาก

332
00:17:07,985 --> 00:17:09,945
ฉันจะทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อชดเชยให้เธอ

333
00:17:10,029 --> 00:17:13,032
ไม่เป็นไรค่ะ อาจารย์ถงส่งไปให้แล้ว

334
00:17:13,907 --> 00:17:16,035
โอ้ ฉันไม่ได้เป็นอาจารย์หรอกนะ

335
00:17:16,118 --> 00:17:17,453
โอ้ เมื่อไหร่เหรอ

336
00:17:17,536 --> 00:17:19,913
คืนที่ครบกำหนดค่ะ ตอนห้าทุ่ม

337
00:17:19,997 --> 00:17:23,792
ฉันเห็นว่ายังไม่มีการส่งจดหมายไป
ฉันเลยส่งแชทหา… ซินเธีย

338
00:17:23,876 --> 00:17:26,712
เดี๋ยวนะ คุณเขียนคืนนั้นเหรอ

339
00:17:26,795 --> 00:17:28,005
ฉันส่งร่างจดหมายให้เธอค่ะ

340
00:17:28,088 --> 00:17:31,133
ขอโทษนะคะ ตอนนี้เราต้องคุยกัน
เรื่องบทความของเธอน่ะ

341
00:17:31,216 --> 00:17:33,594
โอ้ พระเจ้า ขอบคุณจริงๆ
ฉันโล่งอกมากเลย ฉัน…

342
00:17:34,094 --> 00:17:36,638
พระเจ้า ฉันนึกว่า
ฉันทำเธอพังแล้ว เอ็ดวิน่า ฉัน…

343
00:17:37,347 --> 00:17:38,432
ไม่เป็นไรค่ะ

344
00:17:38,515 --> 00:17:41,769
เธอก็รู้ว่าช่วงนี้ฉันเครียดมากแค่ไหน…

345
00:17:42,519 --> 00:17:46,774
เธอเป็นนักศึกษา เธอไม่จำเป็นต้องแบกรับ
ความเครียดของเราเลยนะ โอเคไหม

346
00:17:49,818 --> 00:17:52,029
เรากำลังทำบางอย่างกันอยู่น่ะค่ะ

347
00:17:55,741 --> 00:17:58,619
ขอโทษนะที่ทำให้เธอผิดหวัง

348
00:18:07,920 --> 00:18:12,216
ชีวิตนี้ฉันไม่เคยส่งจดหมายรับรอง
ไม่ทันเดดไลน์เลยจริงๆ

349
00:18:20,307 --> 00:18:22,017
(ลบบทสนทนานี้ใช่ไหม
ลบ)

350
00:18:25,187 --> 00:18:28,857
ลิลลี่ เซลเดน เดอะเฮาส์ออฟเมิร์ธ

351
00:18:29,399 --> 00:18:31,860
พวกเขารักกันแต่อยู่ด้วยกันไม่ได้

352
00:18:31,944 --> 00:18:34,530
เพราะสังคม

353
00:18:34,613 --> 00:18:35,531
มาอ่านกัน

354
00:18:37,074 --> 00:18:40,244
"'ทางเดียวที่ผมจะช่วยคุณได้คือการได้รักคุณ'

355
00:18:40,327 --> 00:18:42,830
เซลเดนพูดเสียงเบา

356
00:18:42,913 --> 00:18:46,083
เธอไม่ตอบ แต่เธอหันหน้าไปหาเขา

357
00:18:46,166 --> 00:18:48,001
ด้วยการเคลื่อนไหวที่อ่อนโยนราวกับดอกไม้

358
00:18:48,085 --> 00:18:51,713
เขาค่อยๆ หันหน้าเข้าหาเธอ
แล้วริมฝีปากของทั้งสองก็สัมผัสกัน

359
00:18:51,797 --> 00:18:54,758
เธอผละออก แล้วลุกจากที่นั่ง

360
00:18:55,259 --> 00:18:58,971
เซลเดนก็ลุกขึ้นเช่นกัน
แล้วพวกเขาก็ยืนหันหน้าเข้าหากัน

361
00:18:59,054 --> 00:19:03,183
จู่ๆ เธอก็จับมือเขา
แล้วกดลงไปบนแก้มของเธอ

362
00:19:03,267 --> 00:19:07,437
'โอ้ รักฉันนะ รักฉัน แต่อย่าบอกว่ารักฉัน'"

363
00:19:11,984 --> 00:19:14,111
วอร์ตันทำอะไรในฉากนี้

364
00:19:15,362 --> 00:19:16,405
เขาเป็นเกย์

365
00:19:17,614 --> 00:19:18,615
ไม่

366
00:19:19,908 --> 00:19:21,869
พวกเขาอยากรักกันแต่ทำไม่ได้

367
00:19:21,952 --> 00:19:25,372
ใช่ ฉันพูดไปแล้ว
แต่วอร์ตันกำลังทำอะไรในฉากนี้

368
00:19:25,455 --> 00:19:27,749
นี่เป็นฉากแบบไหน

369
00:19:29,001 --> 00:19:30,210
คำใบ้

370
00:19:30,294 --> 00:19:32,838
นิยายเรื่องนี้
เขียนในช่วงเปลี่ยนผ่านสู่ศตวรรษที่ 20

371
00:19:32,921 --> 00:19:35,966
การเขียนสื่อลามก อาจทำให้คุณถูกจับกุมได้

372
00:19:36,049 --> 00:19:39,553
เพราะงั้นนี่เป็นฉากแบบไหน

373
00:19:40,971 --> 00:19:43,432
ขอโทษนะคะ มันเหมือนฉากเซ็กซ์รึเปล่า

374
00:19:43,515 --> 00:19:46,476
ใช่แล้ว ขอบคุณ โรส

375
00:19:46,560 --> 00:19:50,480
ใช่แล้ว วอร์ตันกำลังมอบ
อะไรที่เร่าร้อนให้เรานะ ทุกคน

376
00:19:50,981 --> 00:19:54,193
แล้วนัยเชิงชู้สาวของข้อความนี้คืออะไร

377
00:19:54,776 --> 00:19:56,570
- พวกเขาจูบกัน
- อย่าตอบโครงเรื่องสิ

378
00:19:56,653 --> 00:19:58,739
ดูที่ถ้อยคำ ไวยากรณ์

379
00:19:58,822 --> 00:20:00,616
เสียงเขาเบา

380
00:20:00,699 --> 00:20:03,285
- หมายความว่าอะไร
- เขาพูดจานุ่มนวล

381
00:20:04,244 --> 00:20:05,537
เขาเป็นคนเก็บตัว

382
00:20:10,834 --> 00:20:11,919
เขาตื่นตัวแล้ว

383
00:20:18,383 --> 00:20:20,844
ใช่

384
00:20:21,428 --> 00:20:24,514
"เธอหันหน้าไปหาเขา

385
00:20:25,182 --> 00:20:27,309
ด้วยการเคลื่อนไหวที่อ่อนโยนราวกับดอกไม้"

386
00:20:27,392 --> 00:20:30,103
โอเค การเคลื่อนไหวที่อ่อนโยน

387
00:20:30,979 --> 00:20:32,689
เหมือนการโยกเบาๆ

388
00:20:33,190 --> 00:20:34,274
"ของดอกไม้"

389
00:20:34,775 --> 00:20:35,734
เธอ…

390
00:20:36,235 --> 00:20:37,569
เธอกำลังเบ่งบาน

391
00:20:38,070 --> 00:20:40,072
เธอเบ่งบานเหมือนกับอะไร

392
00:20:40,822 --> 00:20:42,032
ดอกไม้

393
00:20:42,115 --> 00:20:44,743
แล้วดอกไม้เปรียบได้กับอะไร

394
00:20:45,953 --> 00:20:47,537
อวัยวะเพศหญิง

395
00:20:48,914 --> 00:20:50,582
"เซลเดนลุกขึ้น…"

396
00:20:51,875 --> 00:20:56,088
อะไรคือจุดสังเกตในตัวผู้ชายที่อาจลุกขึ้นมาได้

397
00:20:56,171 --> 00:20:58,048
ที่ฉันพูดแบบนี้ไม่ได้จะทะลึ่งนะ

398
00:20:58,131 --> 00:21:01,260
ฉันกำลังจะบอกว่าในโลกที่ถูกกดทับแบบนี้

399
00:21:01,343 --> 00:21:05,639
ทุกถ้อยคำล้วนมีความหมายลึกซึ้งกว่าที่คุณคิด

400
00:21:16,525 --> 00:21:20,028
นี่คือสิ่งที่ใกล้เคียงกับ
การร่วมรักที่สุดเท่าที่เราจะมีได้

401
00:21:21,363 --> 00:21:22,990
รักอีดิธ วอร์ตันจริงๆ

402
00:21:25,701 --> 00:21:28,036
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ

403
00:21:29,579 --> 00:21:30,998
หมายความว่าไง แอรอน

404
00:21:31,081 --> 00:21:34,376
อาจารย์มโนไปเองมากกว่า
ไม่ต้องตีความแบบนั้นก็ได้

405
00:21:34,459 --> 00:21:37,337
ก็ใช่ ฉันมโนไปเองจริงๆ

406
00:21:37,421 --> 00:21:43,176
แต่เธอเข้าใจที่ฉันพูดไหม
ตอนที่ฉันบอกว่าเราทุกคน แอรอน แม้แต่เธอ

407
00:21:44,928 --> 00:21:46,722
มีร่างกาย

408
00:21:47,973 --> 00:21:49,891
ฉันไม่เข้าใจเรื่องนั้นเลยสักนิด

409
00:21:52,144 --> 00:21:53,061
สนุกดีนะครับ

410
00:21:53,562 --> 00:21:56,648
อ้าว ทำไมคุณถึงมาล่ะ

411
00:21:58,275 --> 00:22:00,777
ผมรู้สึกแย่เรื่องเมื่อวันก่อนน่ะ และ…

412
00:22:01,611 --> 00:22:03,238
ผมรู้ว่าคุณตอนนี้คุณมีปัญหาเยอะ

413
00:22:03,905 --> 00:22:05,866
ฉันก็อยากจะคิดแบบนั้นนะ

414
00:22:06,908 --> 00:22:09,870
- ใกล้ถึงวันพิจารณาคดีของจอห์นแล้วใช่ไหมครับ
- อืมฮึ

415
00:22:09,953 --> 00:22:11,371
คุณคิดว่าไง

416
00:22:12,247 --> 00:22:15,167
ผมไม่คิดว่าไงหรอก
แค่อยากเห็นว่าคุณเป็นไงบ้าง

417
00:22:15,667 --> 00:22:18,587
ที่จริงนะ วลาด
ฉันมีเรื่องอยากจะถามคุณหน่อย

418
00:22:18,670 --> 00:22:19,546
ว่ามาเลย

419
00:22:21,173 --> 00:22:22,466
อย่าว่าแรงขนาดนั้นสิ

420
00:22:23,383 --> 00:22:25,802
- รู้อะไรไหม ช่างเถอะ
- ล้อเล่นน่ะ

421
00:22:27,763 --> 00:22:30,474
รู้ตัวไหมว่าคุณเป็นคนที่ดูออกยากมาก

422
00:22:30,557 --> 00:22:32,225
ครับ คนพูดแบบนั้นบ่อย

423
00:22:34,186 --> 00:22:36,229
ผมอ่านหนังสือคุณเกือบจบแล้วนะ

424
00:22:36,313 --> 00:22:37,230
จริงเหรอ

425
00:22:37,314 --> 00:22:39,608
ใช่ ผมอยากรู้ว่า ไม่รู้สิ…

426
00:22:39,691 --> 00:22:42,986
คุณจะอยากนัดกินมื้อเที่ยงแลกเปลี่ยนกันไหม

427
00:22:43,070 --> 00:22:45,697
อยากสิ

428
00:22:46,531 --> 00:22:47,741
สุดสัปดาห์นี้ไหม

429
00:22:49,284 --> 00:22:50,952
สุดสัปดาห์มันยากน่ะ

430
00:22:51,036 --> 00:22:52,829
อ๋อ โอเค

431
00:22:53,789 --> 00:22:54,623
สัปดาห์หน้าล่ะ

432
00:22:55,415 --> 00:22:58,293
ถ้าเป็นวันจันทร์ถัดไปจากวันจันทร์หน้าล่ะ
วันหยุดเตรียมสอบ

433
00:22:58,377 --> 00:23:00,921
วันจันทร์ วันหยุดเตรียมสอบ

434
00:23:03,340 --> 00:23:05,592
เอ่อ วันหยุดเตรียมสอบ

435
00:23:06,093 --> 00:23:06,968
มันคือ…

436
00:23:07,052 --> 00:23:08,011
(จันทร์ 20 ตุลาคม
การพิจารณาคดีของจอห์น)

437
00:23:08,095 --> 00:23:09,137
หรือหลังวันขอบคุณพระเจ้า

438
00:23:09,221 --> 00:23:11,515
ไม่

439
00:23:11,598 --> 00:23:12,766
เจอกันวันนั้นแหละ

440
00:23:13,642 --> 00:23:14,559
เจ๋ง

441
00:23:15,685 --> 00:23:17,562
- ผมไปทางนี้
- ฉันไปทางนี้

442
00:23:18,063 --> 00:23:20,023
- ไว้เจอกันนะ
- โอเค

443
00:23:20,899 --> 00:23:23,610
ถ้าเขามองกลับมา แปลว่าเขารักฉัน

444
00:23:32,953 --> 00:23:34,079
เข้ามาได้

445
00:23:35,539 --> 00:23:37,207
ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหมคะ

446
00:23:41,420 --> 00:23:42,337
เข้ามาได้

447
00:23:44,214 --> 00:23:45,674
เรามีปัญหาแล้วละ

448
00:23:50,720 --> 00:23:51,555
เข้ามาได้

449
00:24:02,816 --> 00:24:03,692
หวัดดี

450
00:24:06,153 --> 00:24:07,154
มีเรื่องอะไรเหรอ

451
00:24:12,325 --> 00:24:13,452
ว่าไง

452
00:24:19,791 --> 00:24:21,251
เมื่อตอนบ่ายวันนี้

453
00:24:21,334 --> 00:24:23,795
คณะกรรมการอาจารย์ประจำโหวตกัน

454
00:24:23,879 --> 00:24:25,797
เรื่องนี้พูดไม่ง่ายหรอกนะ

455
00:24:25,881 --> 00:24:28,633
ก็แค่พูดมันออกมา

456
00:24:28,717 --> 00:24:31,678
เราจะขอให้คุณลาออกจากการสอน

457
00:24:42,647 --> 00:24:43,607
ทำไม

458
00:24:50,447 --> 00:24:52,365
(สร้างจากหนังสือของ
จูเลีย เมย์ โจนาส)

459
00:25:32,489 --> 00:25:37,410
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล