Jestem lubiana.
Wiem, że tak się czujesz.
Widzieliście moje oceny?
Moglibyśmy się przejść?
Zawsze czułam, że źródło gniewu jest w mojej waginie. Dziwne, że
literatura o tym nie wspomina.
Studenci czują się niekomfortowo, bo nie opowiedziałaś się przeciw Johnowi.
Nie opowiedziałam się?
Pokazujesz się z nim.
To mój mąż!
Studenci mają z tym problem.
-Co? -Wykładowcy też.
Kto?
Czują się niekomfortowo.
Dlaczego?
Bywasz nieobliczalna.
Nie możecie mnie zwolnić, mam tu stanowisko.
Prosimy, żebyś dobrowolnie ustąpiła do końca tygodnia.
Nie.
Jeśli nie, wyślemy cię na urlop do końca roku. Wolimy tego uniknąć.
Kto przejmie moje zajęcia w środku semestru?
Cynthia ma dużą wiedzę.
Chodzi o dokumenty?
Jakie?
Wcale nie, ale…
Ale?
Będzie lepiej, jeśli dobrowolnie ustąpisz.
Dlaczego?
Jeśli cię zawiesimy, będziemy musieli sformalizować skargi.
Serio?
Jeżeli to zrobisz, nigdy więcej nie pomyślę o tym, żeby się z tobą
pieprzyć.
-Co? -Świetnie.
-Tak? -Nie jestem zainteresowany.
Nie?
Dzięki!
Wielkie, kurwa, dzięki!
Co takiego?
Nie wiem.
Jest nieobliczalna.
BO GORZKIE I BO MOJE TO SERCE
Opowiedzieć się? Pewnie, że mogę.
W kampusie nie wolno palić!
Nie rozumieją? Mogłabym być feministyczną bohaterką.
-Od kiedy? -Od trzech lat.
Mogłabym przemówić do całego kampusu. Rzesze młodych ludzi śliniłyby się na
mój widok.
Proszę pani!
Ale to wbrew moim zasadom. Nie odpowiadam za mojego męża.
Zgasi pani papierosa?
Jestem niezależną jednostką. Nie zrobiłam nic złego.
Dokumenty.
Jestem wykładowczynią, nie studentką.
Jasne. Stawia pani opór?
Już gaszę. Poszukam kosza, nie będę śmiecić.
-Dokumenty. -I co? Zawiesi mnie pani w pracy?
Nie, wypiszę wezwanie.
Co?
Proszę!
-Nie w porę? -Słyszałeś.
O czym?
O niczym. Przyszedłeś pogadać.
Szedłem na zajęcia.
Czytałaś Susie Boyt?
Loved and Missed!
Dopiero zacząłem. Dawno nie czytałem czegoś takiego.
Jak można być tak wzruszającym, zabawnym i świetnym jednocześnie?
To najlepsza książka, jaką ostatnio czytałem.
Oczywiście uważa ją za lepszą od mojej. Bo jest lepsza. Wierzę w jego podziw i
wielkoduszność.
Ta i twoja.
-Co? -Ta i twoja.
Mówisz to wszystkim pisarkom.
W porządku?
Co?
Wydajesz się taka…
Przygnębiona.
A myślałam, że dobrze to ukrywam.
Nie da się.
Jesteś przejrzysta.
To piękne.
-Mogę cię objąć? -Pewnie.
Dzięki.
Doceniam twoją uprzejmość.
Zabiorę cię.
Profesorze Vladinski?
Do zobaczenia.
Nie zmuszą mnie do urlopu.
Też jestem wściekły, ale patrz na to, jak na okazję. Będą ci płacić.
Nie.
Brązowy garnitur, brązowy krawat.
Mam się trzymać z dala od placu zabaw?
Nie żartuj w ten sposób.
Tylko to mi pozostało, żeby nie oszaleć.
Nie zwolnią mnie, skoro nie zrobiłam nic złego.
Ogarniemy to po przesłuchaniu.
Nie będę siedzieć i czekać.
To tekst Lili?
Mam skany, nie myśl o spaleniu go.
Mogę?
Alexis przyjedzie za godzinę.
Tak?
Wyciągamy potężną broń.
Wróciłyście do siebie?
Nigdy się nie rozstałyśmy.
Mogłaś powiedzieć, że przyjeżdża. Nie jestem w rozrywkowym nastroju.
Nigdy się nie dogadywałyście, bo uważasz, że musisz się zachowywać jak
kura domowa, kiedy przyjeżdża.
A teraz?
Zmień krawat.
Chcę się ubrać po swojemu.
Co włożysz?
Nie jestem kurą domową.
Wybacz. W co się ubierzesz?
Nie wiem.
Wygląd jest ważny. Jeśli skargi zostaną odrzucone, problemy się rozwiążą.
A jeśli ich nie odrzucą?
Sprzedamy dom i wyjedziemy do Meksyku. Niech spierdalają.
Wszyscy mogą się odpierdolić.
Jestem potrzebna tutaj.
Nie, jeśli nie uczysz.
Będę uczyć. Muszę z kimś porozmawiać.
Nic nie rób, mamo!
Co roku rektor organizuje spotkanie absolwentów szkoły biznesu.
Lynn nazywa ich wyjątkowo obdarzonymi.
Cześć.
Co tu robisz?
To impreza dla biznesmenów, którzy wspierają uczelnię.
Słyszałaś o urlopie?
Nie mogę o tym teraz rozmawiać.
-Poprosisz Steve'a o interwencję? -Nie.
Mam ponieść karę za zachowanie Johna?
Steve dba o uczelnię jako o całość.
Masz okazję zająć stanowisko.
Masz doktorat z filozofii średniowiecznej, a zachowujesz
się jak kura domowa. Jedyne, co się dla ciebie liczy, to aprobata mężczyzn.
Skoro jestem taka kiepska, to dlaczego prosisz mnie o pomoc?
Lynn pozwoliła mi skorzystać z łazienki.
981 $
ŚRODEK PSYCHOTROPOWY
Jeśli znajdujesz niedozwolony środek, powinieneś wziąć jedną dawkę
na wypadek apokalipsy.
Sid zrobiła to dla mnie, kiedy miała dziesięć lat.
-Sid? -Co jest?
Nic.
Ucieknij ze mną.
Używałaś kiedyś noża?
Pięknie pokroiłam.
Dzień dobry.
Dzień dobry, Sidney.
Nakarmiła cię wczoraj?
Tak, zamówiłyśmy jedzenie. Wiem, że to zaskoczenie…
Moja matka byłaby wściekła.
Ja nie, ale dobrze, że to mówisz.
Krój drobno.
Przecież kroję.
Drobniej.
-Przyjechałaś nas uratować. -Służę radą i wsparciem moralnym.
Wiesz, że poprosili, żebym zrezygnowała z posady?
Tak.
Sid kazała mi czekać do przesłuchania.
Ma rację.
Warto słuchać córki, jest dobrą prawniczką.
Nie będziemy tu siedzieć zbyt długo.
Nie przeszkadzacie mi.
-Po przesłuchaniu wracamy do miasta. -Razem?
Tak.
Wracasz z nią?
Co cię tak dziwi?
Nie jesteś gotowa na relację, jakiej ona oczekuje.
Alexis tutaj jest!
Sid wie, na co jest gotowa.
Pamiętam, jak to jest mieć 35 lat.
Co?
Uważasz, że nadaje się na rodzica? Ledwie dba o siebie!
Co jej powiedziałaś?
Że chyba chcemy zacząć. Mamo, przestań!
To nasza sprawa.
Ty będziesz liczyć jajeczka, a ona nawet nie ma pracy.
Umówiłam się na rozmowę.
W mieście?
Bo tam mieszkam.
Nic mi nie powiedziałaś.
Nie muszę cię prosić o pozwolenie! Jestem dorosła!
Ale się tak nie zachowujesz.
Dlaczego jesteś wredna?
Więcej szacunku dla córki.
Nie, dziękuję.
Ludzie, co tu się dzieje?
Tylko nie ludzie, jestem jej matką. Gdzie byłeś?
U znajomego.
Nie pozwalasz mi dorosnąć. Chcesz się czuć potrzebna.
To ty jesteś wredna.
Co cię tak wkurzyło?
Nie byłabym w tej sytuacji, gdyby nie ty.
W jakiej sytuacji?
Proszą, żebym zrezygnowała z pracy.
Już po tobie. Nie rozmawiajmy o tym.
Nie.
Mogłaś się opowiedzieć przeciwko mnie, ale nie chciałaś.
-Słucham? -Masz wolną wolę i sama decydujesz.
-Nie wierzę. -Zawarliśmy umowę ze względu na ciebie.
Ty otworzyłaś drzwi, przez które wlało się to gówno.
Czyli gdybym była surową żoną…
To był twój pomysł.
Zawarliśmy umowę wspólnie, nie chcieliśmy być zwykłym małżeństwem! Byliśmy
radykałami, nie akceptowaliśmy status quo!
-Może ty tego chciałaś. -Już po mnie.
I po tobie. To największe urojenie w moim życiu. Nie chciałeś
pieprzyć innych? Robiłeś to, zanim zawarliśmy umowę. Dlatego ją
zasugerowałam.
Posłuchaj…
Nie jadę do Meksyku.
Zawsze byłaś dla mnie najważniejsza.
Kłamiesz.
Mówię poważnie.
Szczerze. Jestem z tobą, bo tego chcę.
Szkoda, że ty nie.
Pieprzony manipulator.
PRZEPRASZAM, ALE MUSIMY PRZEŁOŻYĆ LUNCH.
MUSZĘ COŚ ZROBIĆ DLA JOHNA.
SPODZIEWAŁEM SIĘ TEGO.
NIE MA PROBLEMU.
Jak pisał Eliot, świat się nie kończy z hukiem, tylko „nie ma problemu".
PIEKARNIA
Nie mogę mieć pracy, córki, ani ukochanego mężczyzny.
Ale mogę coś zrobić.
Pani żartuje? Dystans!
Chcę ci coś powiedzieć.
To już skończone.
Uważam, że ta historia jest wspaniała.
Co to?
Z twojej strony.
Tekst, którym mnie oczernicie?
Mówię poważnie. Poruszył mnie, jestem pełna podziwu.
Jest znakomity.
Nie wycofam zeznań.
Nie o to mi chodzi.
Odebrała mi pani stypendium.
Nie sądzę.
-Obiecała mi je pani. -Nie.
Podobno byłam najlepszą kandydatką.
Byłaś, a potem stałaś się leniwa i za mało pracowałaś.
Nie jestem leniwa.
Byłaś. Twoja praca była niewystarczająca.
Kogo to teraz obchodzi? Ludzie, którzy na początku byli świetni, zmieniają się
w nudziarzy. W wieku 25 lat mają wszystko za sobą.
Ty masz życie przed sobą.
Nie trzeba być najlepszym w szkole średniej czy na studiach.
Można popełniać błędy i przelecieć profesora.
Nie chodzi o to, żeby dać z siebie wszystko w młodości, tylko żeby
się trzymać skały, z której próbują nas strącić.
Nie rób z siebie kogoś mało znaczącego, póki żyjesz. I tak wkrótce będziesz
niewiele znaczyć.
Proszę państwa, dziękuję za przybycie, ale nie traćmy czasu. Matka
zadzwoniła do dziekana, pisze do nas. Chce, żebyśmy dali jej dziecku
wyróżnienie, więc to zróbmy.
Wezmę wasze zalecenia pod uwagę.
Jutrzejszy wykład zmienię w forum publiczne. O 15-ej odpowiem na pytania
dotyczące mojego małżeństwa.
Nie wiem, czy to dobre dla studentów.
Pewnie, że nie wiesz, bo jesteś toksyczna.
Nie jestem.
Zgadzam się. To będzie nieprzewidywalne.
Chcą, żebym się opowiedziała.
Czego się spodziewasz?
Pokażę, że jestem otwarta.
I zrozumieją.
Uważam, że nie powinni rozmawiać z nauczycielami o takich rzeczach.
Wiem, że chcesz dobrze, ale to kwestia pokoleniowa. Oni patrzą na to inaczej.
Przedstawię swoją perspektywę.
To dobry pomysł.
Studenci chcą, żebyśmy byli szczerzy.
-No co? -Chcą, żebyś ty był szczery.
My wszyscy.
Nie. Chcą, żeby szczery był celebryta w modnej kurtce, a nie profesor w
średnim wieku. Byliśmy kiedyś na waszym miejscu i wiemy, jak to jest.
Ostre słowa.
Poprowadzę dyskusję, czy wam się to podoba czy nie. Jesteście zaproszeni.
Mam dermatologa.
I dobrze.
Wybaczcie, że nie wypowiedziałam się wcześniej w sprawie męża. Trudno mi
było zdecydować, jak postąpić.
Mogliście zadać pytania anonimowo.
Dziękuję wam za nie. Jeśli ktoś chce przemówić, wysłucham go.
Pierwsze pytanie.
Czy zgadza się pani, że mąż zrobił coś złego?
Zrozumcie, że należę do innego pokolenia.
Kiedy dorastałam, uczono mnie, że dziewictwo jest najważniejsze.
Ważniejsze niż mózg czy dusza.
Stygmatyzujemy seks mówiąc kobietom, że je krzywdzi.
To były romanse za obopólną zgodą. Jeśli powiem, że John postąpił źle,
potwierdzę, że te kobiety zostały skrzywdzone mimo własnej zgody,
a nie jest to prawda.
Kolejne pytanie.
Wiedziała pani o romansach?
Ogólnikowo.
Mówiąc szczerze,
zawarliśmy umowę.
Co to znaczy? Chodzi o otwarty związek?
Można to tak nazwać.
Poliamoria?
Możecie tak to traktować.
Tak, Aaronie?
Co pani sądzi o kompersji?
A co to?
Radość, kiedy partner odczuwa przyjemność w innym związku.
Nie czuję tego.
A co z zazdrością?
Z zazdrością?
Daje możliwości.
Ale związki pani męża opierają się na braku równowagi, nie na równości
dorosłych osób.
A które opierają się na równości?
Nie jesteście dorośli? Nie podejmujecie własnych decyzji?
Wiem, że to brzmi banalnie, ale wtedy czasy były inne.
W przeszłości romanse z różnymi ludźmi, którzy nas uwznioślali, czasem
zostawiali poobijanych emocjonalnie, nie bez powodu były uważane za
zabawę.
Student cierpi, bo wykładowca się bawi?
Nie o tym mówi.
A o czym?
Szukam kluczy.
Dzisiaj miałam forum.
No i?
Nie wiem.
Będzie dobrze. Powoli do przodu.
-Dokąd idziesz? -Do znajomego.
Kto to?
Wychodzisz co wieczór.
Nikt.
To pomaga.
Ale co pomaga?
Inspirujące.
MOŻESZ WPAŚĆ JUTRO O 10?
Wejdź.
Tędy.
Nie spodziewałam się zebrania
w sobotę.
Nie chcieliśmy się spotykać w kampusie.
Pączka?
Nie.
Przejdźmy do rzeczy, bo jest niezręcznie.
Dzięki.
Nie zamierzamy cię wysyłać na przymusowy urlop.
Wspaniale.
To cudownie.
Ale kadra zdecydowała, że będziesz pod nadzorem.
Co to znaczy?
Zajęcia będą monitorowane.
Przez kogo?
Biorę Kobiety w literaturze amerykańskiej.
A ja seminarium.
Po co?
Zrobimy notatki.
Biurokracja.
Odpowiedzialność.
Omówimy wyniki co dwa tygodnie.
Co takiego?
Upewnimy się, że twoje działania są zgodne z celami wydziału.
Co dwa tygodnie będziecie mi mówić, czy moja praca jest zgodna z celami
wydziału?
To formalność.
Musimy być pewni, że studenci są bezpieczni.
Niektórzy chcą twojego usunięcia.
Inni, żebyś została. Wybraliśmy kompromis.
Żeby ich uspokoić.
Oni tu rządzą.
Doceniam zmianę.
Czy to może pozostać między nami?
Jasne.
Dzięki.
Nie.
-Wielki dzień. -Oj tak.
Jak się czujesz?
Dobrze.
Alexis, Sid i ja idziemy na śniadanie. Pogadamy.
Omówimy strategię.
Spotkamy się na miejscu?
Tak.
Chcę, żebyś przyszła.
Wiem. Będę.
Na pewno?
To jedyny sposób, żeby się z tego wyplątać. Mam własne powody.
Cynthia przyjdzie?
A która to?
Dobrze, że zmieniłaś zdanie.
Gotowy?
Pewnie.
Kochany…