ฉันเป็นอาจารย์ที่ใครๆ ก็รักนะ
ฉันรู้ว่าคุณรู้สึกแบบนั้น
คุณเคยดูการประเมินผลของฉันบ้างไหม
นี่ ไปเดินเล่นกันเถอะ
เราไปเดินเล่นกันได้ไหม
ฉันรู้สึกถึงต้นตอของความโกรธ ในช่องคลอดของฉันมาตลอด
และฉันประหลาดใจ ที่มันไม่ได้ถูกพูดถึงในงานเขียน
นักศึกษาหลายคนรู้สึกอึดอัด ที่คุณไม่เคยออกมาพูดต่อต้านจอห์น
ออกมาพูดเหรอ
มีคนเห็นคุณอยู่กับเขาในที่สาธารณะ
เขาเป็นสามีฉันนะ
ความสัมพันธ์นั้น เริ่มสร้างความลำบากใจให้นักศึกษา
- อะไรนะ - และคณะอาจารย์
ใคร
- คุณทำให้พวกเขารู้สึกอึดอัด - ในแง่ไหน
พฤติกรรมของคุณเอาแน่เอานอนไม่ได้
อยู่ๆ คุณจะไล่ฉันออกไม่ได้นะ มันมีขั้นตอน ฉันเป็นอาจารย์ประจำ
เรากำลังขอให้คุณสมัครใจลาออกเอง ภายในปลายสัปดาห์นี้
ฉันไม่ออก
ถ้าคุณไม่ลาออก เราสามารถสั่งให้คุณพักงานชั่วคราวได้
จนถึงสิ้นปี เริ่มตั้งแต่สัปดาห์หน้า
เราไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้น
แล้วใครจะมาสอนแทนฉัน เราอยู่ในช่วงกลางเทอมนะ
ซินเธียมีความเชี่ยวชาญในวิชาของคุณ
- เพราะเอกสารรึเปล่า - เอกสารอะไร
- เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเอกสาร แต่… - แต่อะไร
มันจะดีกว่าสำหรับคุณ ถ้าคุณสมัครใจลาออกเอง
ทำไมล่ะ
เพราะถ้าเราสั่งให้คุณพักงาน เราต้องทำเรื่องร้องเรียนให้เป็นลายลักษณ์อักษร
- จริงเหรอ - จริง
ถ้าคุณทำแบบนั้นนะ เดวิด
ฉันจะไม่มีวันแม้แต่จะจินตนาการ ถึงการเย่อกับคุณอีกเลย
อะไรนะ
ไม่เป็นไรเลยจริงๆ
- งั้นเหรอ - ใช่
ผมไม่ได้อยากทำแบบนั้นอยู่แล้ว
ไม่อยากเหรอ
ใช่
อื้ม ขอบคุณนะ เดวิด
ขอบคุณโคตรๆ เลย
โทษนะ อะไรเนี่ย
ผมไม่รู้
เธอเอาแน่เอานอนไม่ได้
(หัวใจใฝ่หา วลาดิเมียร์)
(เพราะมันขมขื่น และเพราะมันคือหัวใจของฉันเอง)
ออกมาพูดเหรอ แน่นอนว่าฉันออกมาพูดได้
ขอโทษค่ะ คุณผู้หญิง ห้ามสูบบุหรี่ในมหาวิทยาลัยค่ะ
พวกเขาไม่เข้าใจเหรอ
ฉันอาจเป็นฮีโร่สายสตรีนิยมก็ได้ ถ้าฉันอยากเป็น
ตั้งแต่เมื่อไหร่
สามปีก่อน
ฉันจะออกมาพูดทั่วมหาวิทยาลัยเลยก็ได้
เหล่าเด็กหนุ่มสาวหน้าใสที่ชื่นชมฉัน
คงพากันคลั่งไคล้จนน้ำลายหก ขณะที่ฉันพูดออกไปอย่างเย้ายวน
- คุณคะ - แต่มันขัดกับหลักการของฉัน
ฉันไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่สามีฉันทำ
- คุณจะดับบุหรี่ไหม - ฉันเป็นตัวของตัวเอง
ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด
ขอดูบัตรประจำตัวหน่อยค่ะ
ขอบคุณสำหรับคำชมนะ แต่ฉันไม่ใช่นักศึกษา ฉันเป็นอาจารย์
ใช่ พอรู้อยู่ นี่คุณจะขัดขืนเหรอ
อ้อ โอเค ได้ ฉันจะดับบุหรี่ จบมะ
ทีนี้ขอฉันไปหาถังขยะนะ เพราะฉันไม่ทิ้งขยะมั่วซั่ว
ขอบัตรประจำตัวด้วย
ทำไม คุณจะทำอะไร พักการสอนฉันเหรอ
ไม่ค่ะ ฉันจะออกหมายเรียกคุณ
อะไรนะ
เข้ามาได้
หวัดดี
อ้าว ไง
ไม่สะดวกรึเปล่า
โทษที คุณคงได้ข่าวแล้ว
ได้ข่าวอะไร
อ๋อ ไม่มีอะไร ไม่ ไม่มีอะไร
คุณแค่… คุณแวะมาคุยกับฉัน
อ๋อ เปล่าหรอกครับ ผมกำลังจะเดินไปสอนน่ะ และ…
ผมต้องถามคุณว่า คุณเคยอ่านงานของซูซี่ บอยต์ไหม
เลิฟด์แอนด์มิสด์เหรอ แม่เจ้า
ใช่ ผมเพิ่งจะเริ่มอ่านเอง!
ผมไม่ได้เจอสำนวนแบบเธอมานานมากแล้ว
ตอนฉันอ่าน ฉันคิดตลอดว่า ทำไมมันถึงได้สะเทือนอารมณ์มาก ตลกมาก
และดีมากในเวลาเดียวกัน
จริง ใช่เลย
นานแล้วที่ไม่ได้อ่านหนังสือดีขนาดนี้
แน่นอนว่าเขาคิดว่ามันดีกว่าหนังสือฉัน มันดีกว่าหนังสือฉันจริงๆ
ฉันเชื่อในความชื่นชม ความเอื้อเฟื้อ และการเป็นแฟนตัวยง
เล่มนี้และหนังสือคุณ
อะไรนะ
เล่มนี้และหนังสือคุณ
คุณก็คงพูดแบบนี้กับนักเขียนทุกคน
คุณโอเคไหม
อะไร
คุณแค่… คุณดู… ไม่รู้สิ
คุณดูหงอยๆ น่ะ
โอ้ พระเจ้า นึกว่าฉันเก็บอาการเนียนแล้วซะอีก
- คุณเก็บซ่อนอะไรไม่ได้หรอก - เหรอ
คุณเป็นคนอ่านออกง่าย
มันงดงามนะ
โอ้
- ผมขอโอบไหล่คุณได้ไหม - ได้สิ
ขอบคุณ
โอ้ ขอบคุณสำหรับความใจดีนะ
ผมจะพาคุณหนีไปเอง
- อาจารย์วลาดินสกี้ - โอ้
ไว้เจอกันนะ
ได้
พวกเขาจะมาสั่งให้แม่พักงาน หน้าตาเฉยแบบนี้ไม่ได้นะ
นี่ ผมก็โกรธไม่น้อยไปกว่าคุณหรอก แต่มองว่ามันคือโอกาสสิ
คุณยังได้เงินเดือนอยู่นะ
ไม่ดีอะ
ไม่ดีเหรอ สูทน้ำตาล เนคไทน้ำตาล
จะให้ใส่แว่นเรย์แบน แล้วสั่งห้ามเข้าใกล้สนามเด็กเล่นรึไง
อย่าเล่นมุกแบบนั้นน่ะ
พ่อต้องเล่น มันเป็นสิ่งเดียวที่พ่อทำได้ ไม่งั้นพ่อได้บ้าตายแน่
พวกเขาไม่มีสิทธิ์ถอดแม่ออกจากตำแหน่ง เพราะแม่ไม่ได้ทำอะไรผิด
เราจะจัดการกันหลังการพิจารณาคดี
ไม่ แม่จะไม่ทนอยู่เฉยเป็นพระอิฐพระปูนหรอก
โอเค
นี่งานเขียนของไลล่าเหรอ
หนูสแกนไว้แล้ว อย่าคิดว่าจะเผามันได้
ขอได้ไหม
อเล็กซิสจะมาถึงในอีกหนึ่งชั่วโมง
เหรอ
เราจะดึงพวกบิ๊กๆ เข้ามาช่วย
ลูกกับอเล็กซิสกลับมาคบกันแล้วเหรอ
เราไม่เคยเลิกกันจริงๆ
ไม่คิดจะบอกกันหน่อยเหรอว่าเธอจะมา
ตอนนี้แม่ไม่มีอารมณ์จะรับแขกนะ
แม่ หนูว่าเหตุผลข้อนึง ที่แม่กับอเล็กซิสไม่เคยเข้ากันได้ก็คือ
แม่รู้สึกว่าแม่ต้องเล่นใหญ่ เหมือนแม่บ้านยุค 1950 ทุกครั้งที่เธอมา
แม่ไม่ต้องรับแขกหรอก
คิดว่าไง
ลองเนคไทเส้นอื่นได้ไหม
พ่ออยากแต่งตัวเป็นตัวเอง
แม่จะใส่ชุดอะไร
แม่ไม่ใช่แม่บ้านยุค 1950 นะ
ขอโทษ
- แม่จะใส่ชุดอะไร - แม่ไม่รู้
แม่ ภาพลักษณ์สำคัญนะ
ถ้าข้อร้องเรียนถูกยกไป ปัญหาหลายอย่างของแม่ก็จะหมดไปเอง
ถ้ามันไม่ถูกยกไปล่ะ
เราก็ขายบ้าน ย้ายไปเม็กซิโก และทุกคนก็ไสหัวไปได้
คนอื่นไสหัวไปได้
ที่นี่ต้องการฉัน
ไม่ ถ้าคุณไม่ได้สอนหนังสือ
ฉันจะสอนหนังสือ จอห์น
ฉันต้องคุยกับใครสักคนเรื่องนี้
แม่ ไม่ อย่าทำอะไรทั้งนั้น ขอร้องล่ะ
ทุกๆ ปี อธิการบดีจะจัดงาน ให้ศิษย์เก่าคณะบริหารธุรกิจ
ลินน์ชอบพูดว่าพวกเขา "กระเป๋าหนัก"
ขอบคุณ
ลินน์
สวัสดี
คุณมาทำอะไรที่นี่
งานนี้จัดขึ้นเพื่อเอกบริหารธุรกิจ
คนจริงที่ช่วยเหลือมหาวิทยาลัยอย่างแท้จริง
- ได้ข่าวเรื่องสั่งพักงานไหม - ฉันพูดเรื่องนั้นตอนนี้ไม่ได้
- คุณขอให้สตีฟแทรกแซงไม่ได้เหรอ - ไม่ได้
คุณคิดว่าถูกต้องเหรอ ที่ฉันโดนลงโทษเพราะการกระทำของจอห์น
สตีฟต้องคำนึงถึงผลประโยชน์ ของมหาวิทยาลัยโดยรวม
ลินน์ นี่เป็นโอกาสที่คุณจะยืนหยัดนะ
คุณจบปริญญาเอกด้านปรัชญายุคกลาง
แต่คุณกลับเอาแต่รับแขกอย่างกับแม่บ้านยุค 1950
เพราะสิ่งเดียวที่สำคัญกับคุณมาตลอดทั้งชีวิต
คือการได้รับการยอมรับจากผู้ชาย
ถ้าฉันห่วยแตกขนาดนั้น แล้วคุณมาขอให้ฉันช่วยทำไมล่ะ
ลินน์
- คุณคะ - ไม่ๆ ลินน์บอกว่าฉันเข้าห้องน้ำเธอได้
(ผิว 981 ดอลลาร์)
(ยาเม็ดโคลนาซีแพม 2 มก.)
ฉันมีความเชื่อว่า ถ้าบังเอิญไปเจอยาควบคุมพิเศษเข้า
ก็ควรเก็บไว้อย่างน้อยสักเม็ด…
เผื่อวันสิ้นโลก
ซิดทำนี่ให้ฉันตอนเธอสิบขวบ
ซิด
ว่า
ไม่มีอะไร
หนีไปกับผมนะ
ที่รัก เธอเคยจับมีดมาก่อนไหมเนี่ย
- นี่คือพริกที่สับอย่างสวยงาม - อรุณสวัสดิ์จ้ะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
- อรุณสวัสดิ์ ซิดนีย์ - อรุณสวัสดิ์
เมื่อคืนมีใคร… หาอะไรให้กินไหม
อ๋อค่ะ เราสั่งอาหารมากิน
ฉันรู้ว่าอยู่ๆ ฉันก็… "อยู่ๆ หรือจู่ๆ" คำไหนเนี่ย
ใช้คำไหนก็ได้
มาหาคุณแบบนี้ และ… ถ้าเป็นแม่ฉันคงโกรธมากแน่ๆ
ไม่หรอก คือ ขอบใจที่พูดแบบนั้นนะ แต่ไม่
- ที่รัก มันต้องเล็กจิ๋วเลย - ก็หั่นให้จิ๋วอยู่เนี่ย
- ไม่ จิ๋วกว่านี้อีก - ฉันได้ยินว่าเธอมาช่วยเรา
ฉันแค่มาให้คำแนะนำและให้กำลังใจค่ะ
รู้รึยังว่าพวกเขาขอให้ฉัน ออกจากตำแหน่งอาจารย์ประจำ
รู้ค่ะ
และซิดบอกฉันว่าอย่าทำอะไร จนกว่าจะพิจารณาคดีเสร็จ
ก็ดีนี่คะ
เธอพูดถูกมากๆ
คุณควรฟังลูกสาวคุณนะ เธอเป็นทนายที่เก่งมาก
และไม่ต้องห่วง เราจะรบกวนแม่อีกไม่นานหรอก
- ไม่มีใครรบกวนแม่เลย - เราจะกลับเข้าเมืองทันทีหลังการพิจารณาคดี
กลับไปด้วยกันเหรอ
ใช่
- จะย้ายกลับไปอยู่กับเธอเหรอ - ทำไมพูดคำว่า "เธอ" แบบนั้น
แม่ว่าลูกยังไม่พร้อม จะมีความสัมพันธ์แบบที่เธอขอนะ
เลิกพูดเหมือนอเล็กซิสไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้ได้แล้ว
ไม่เป็นไร ฉันคิดว่าซิดรู้ว่าเธอพร้อมจะทำอะไร
ฟังนะ ฉันรู้ว่าการเป็นผู้หญิงอายุ 35 มันรู้สึกยังไง
- อะไรนะ - เธอคิดว่าซิดพร้อมจะเป็นพ่อแม่ร่วมกันเหรอ
ซิดยังดูแลตัวเองแทบไม่ได้เลย
ที่รัก เธอบอกอะไรแม่เธอน่ะ
ฉัน… เปล่า ฉันแค่บอกแม่ว่า เราอาจจะพร้อมเริ่มกระบวนการแล้ว
- แม่ แม่ต้องหยุดพูดได้แล้ว - นั่นมันเรื่องของเรานะ
เธอกำลังคิดฝันไปไกลแล้ว แต่ซิดยังไม่มีงานทำด้วยซ้ำ
หนูรอสัมภาษณ์อยู่ห้างานนะ
ในเมืองเหรอ
ใช่ ชีวิตหนูอยู่ที่นั่น
ลูกไม่เคยบอกอะไรแม่เลย
เพราะหนูไม่จำเป็นขออนุญาตแม่ทุกเรื่อง หนูโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
- แต่ลูกทำตัวไม่เหมือนผู้ใหญ่เลย - ทำไมแม่ถึงใจร้ายขนาดนี้
คุณต้องพูดจาให้เกียรติลูกสาวคุณมากกว่านี้
อ๋อ ไม่ละ ขอบใจ
พรรคพวก เกิดอะไรขึ้น
อย่าเรียกฉันว่า "พรรคพวก" ฉันเป็นแม่ของเธอ เมื่อคืนคุณไปไหนมา
ไปหาเพื่อน
แม่ไม่อยากให้หนูเป็นผู้ใหญ่
แม่อยากให้หนูพึ่งพาแม่ แม่จะได้รู้สึกว่าตัวเองยังสำคัญอยู่
ลูกนั่นแหละที่ใจร้าย
ทำไมคุณถึงหงุดหงิดขนาดนี้
ฉันไม่อยากพูดถึงมัน ฉันคงไม่ตกอยู่ในสถานะนี้ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ
สถานะไหน
พวกเขากำลังขอให้ฉันออกจากงานนะ
โห คุณนี่บ้าไปแล้ว รู้อะไรไหม คุณพูดถูก อย่าคุยเรื่องนี้กันเลย
- ใช่ อย่าคุยเลย - ใช่
ให้ตายสิ
รู้ไหม อย่างแรกเลยนะ คุณน่าจะพูดต่อต้านผม
หรืออะไรก็ได้ แต่คุณก็เลือกที่จะไม่ทำ
- ว่าไงนะ - คุณมีสิทธิ์เลือกนะ
เลือกเอาเองสิ
ไม่อยากเชื่อเลย…
อย่างที่สอง ที่เราตกลงกันแบบนี้ก็เพราะคุณ
คุณเป็นคนเปิดโอกาสให้เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้น
หมายความว่า ถ้าฉันเป็นเมียที่เข้มงวดกว่านี้หน่อย…
ผมจะบอกว่ามันเป็นความคิดของคุณ
ไม่ เราตกลงเรื่องนี้ด้วยกัน เราไม่อยากมีชีวิตแต่งงานตามสูตรทั่วไป
เราเป็นพวกหัวรุนแรงที่ต่อต้านระบอบเดิมที่ดี
เราไม่อยากอยู่กับกรอบเดิมๆ
- นั่นอาจเป็นสิ่งที่คุณต้องการ - ฉันบ้าไปแล้ว
คุณบ้าไปแล้ว
ไม่ เกิดมาฉันไม่เคยได้ยินอะไร ที่เพ้อเจ้อเท่านี้มาก่อนเลย
คุณไม่ได้อยากมั่วไปเรื่อยเหรอ
คุณมั่วไปเรื่อยก่อนที่เราจะทำข้อตกลงซะอีก
ฉันถึงได้เสนอข้อตกลงห่านั่นตั้งแต่แรกไงละโว้ย
ฟังนะ…
ฉันจะไม่ย้ายไปเม็กซิโก
คุณเป็นคนสำคัญที่สุดในชีวิตผมมาตลอดนะ
โกหกเห็นๆ
- ไม่ ผมพูดจริงๆ - จอห์น
ผมพูดจริงๆ และผมไม่ได้สับสนในตัวเองด้วย
ผมอยู่กับคุณเพราะผมอยากอยู่กับคุณ
ผมอยากให้คุณพูดแบบเดียวกันนะ
ไอ้จอมปั่นหัว
(ถึง: วลาดิเมียร์)
(นี่ ขอโทษจริงๆ แต่เราต้องหาเวลา กินมื้อเที่ยงกันใหม่แล้วละ)
(วันนั้นต้องทำอะไรบางอย่างให้จอห์นน่ะ)
(วลาดิเมียร์ อุตส่าห์ตั้งตารอ)
(แต่มปร.)
อย่างที่ที.เอส. เอลเลียตเขียนไว้ โลกใบนี้สิ้นสุดลงเช่นนี้เอง
มิใช่ด้วยเสียงระเบิด แต่ด้วยคำว่า มปร.
(เฟรนช์ บูลองเฌอรี)
ถ้าฉันต้องเสียงานไป
และต้องเสียลูกสาวไป
และไม่อาจครอบครอง… ผู้ชายที่ฉันรักได้
แต่อย่างน้อยฉันก็ยังเลือกทำสิ่งที่ถูกต้องได้
ไง
ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย
อย่าเข้ามาใกล้นะ
ฉันมีเรื่องอยากบอกเธอ
ไม่ เราเลยจุดนั้นมาแล้ว ถอยไป
ที่รัก ฉันแค่อยากบอกเธอว่า ฉันคิดว่าเรื่องนี้
ค่อนข้างฉลาดทีเดียว
นั่นอะไร
งานจากซับสแต็กของเธอ
งานที่คุณจะใช้ทำลายชื่อเสียงฉัน
ฉันพูดจริงๆ นะ ไลล่า มันโดนใจฉันมาก
มันมีความจริงใจอยู่ในนั้น ซึ่งฉันชื่นชม
ดีมากๆ เลย ฉันพูดจริงๆ นะ
ฉันจะไม่ถอนตัวจากคดีนี้
ไม่ นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ฉันมาชมเธอ
- และคุณกีดกันไม่ให้ฉันได้ทุน - ฉันว่าฉันเปล่านะ
คุณรับปากว่าฉันจะได้ทุน
ฉันไม่ได้รับปาก
คุณบอกว่าฉันเป็นผู้สมัครที่โดดเด่นที่สุด
ใช่ แต่แล้วเธอก็อวดดีและขี้เกียจ
เธอไม่ได้ทุ่มเทกับใบสมัครของเธอมากพอ
- ฉันไม่ได้ขี้เกียจ - ก็อาจจะมีบ้างแหละ
งานเธอไม่แข็งแรงพอ และเธอไม่ได้พยายามมากพอ
ฟังฉันนะ ไลล่า ใครแม่งจะไปแคร์วะ
เธอรู้จักพวกที่ทำอะไร ก็เก่งไปซะหมดตั้งแต่แรกไหม
พวกเขามักจะกลายเป็นคนน่าเบื่อ
ที่ความสำเร็จสูงสุดในชีวิต ผ่านพ้นไปแล้วตั้งแต่อายุ 25
เธอมีทั้งชีวิตรออยู่ข้างหน้า
เธอไม่จำเป็นต้องเลิศเลอตอนม.ปลาย
หรือมหาวิทยาลัยหรือตอนช่วงอายุ 20 หรอก
เธอทำผิดพลาดได้ เธอเอากับอาจารย์ได้
ชีวิตไม่ใช่เรื่องของการทำสำเร็จตอนอายุยังน้อย
สิ่งสำคัญคือต้องยึดเกาะหน้าผ่าไว้ให้ได้
ไม่ว่าใครหรืออะไรพยายามผลักเธอลงไปก็ตาม
อย่าทำให้ตัวเองไร้ความหมาย ทั้งที่ชีวิตยังไม่จบสิ้น
อีกไม่นานเธอก็จะไร้ความหมายอยู่แล้ว เชื่อฉันเถอะ
โอเค ทุกท่าน โอเค ทุกคน
ทุกคน ผมซาบซึ้งในความทุ่มเทของคุณ ต่อคณะกรรมการชุดนี้
แต่เราอยากเสียเวลากับเรื่องนี้มากแค่ไหนเหรอ
แม่เด็กโทรหาคณบดี เธอส่งอีเมลหาผมตลอด
เขาอยากให้เราให้เกียรตินิยมเด็ก เราก็ให้เธอไปเถอะ
เขาห่างไกลจากเกียรตินิยมมาก
เดี๋ยวนะ นั่นใครน่ะ
ฉันได้เอาข้อเสนอของคุณไปพิจารณาแล้ว
ฉันตั้งใจจะเปลี่ยนการบรรยาย คาบต่อไปของฉันเป็นเวทีเสวนา
ฉันจะตอบทุกคำถามของนักศึกษา รวมถึงเรื่องชีวิตแต่งงานของฉัน
พรุ่งนี้ บ่ายสาม
ฉันไม่รู้ว่ามันจะดีสำหรับนักศึกษาไหม
คุณไม่รู้อยู่แล้ว ฟลอเรนซ์ เพราะคุณคือเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดของฉัน
ไม่จริงนะ
ผมเห็นด้วยกับโฟลนะ เรื่องแบบนี้คาดเดาไม่ได้เลย
พวกเขาอยากให้ฉันออกมาพูด ฉันก็เลยออกมาพูดเนี่ย
คุณคาดหวังว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไงเหรอ
พวกเขาจะเห็นว่าฉันเป็นคนจริงใจ และพวกเขาจะเข้าใจ
ขอโทษนะ ฉันคิดว่านักศึกษา ไม่ได้อยู่ในสถานะที่เหมาะสม
ที่จะคุยกับอาจารย์เกี่ยวกับเรื่องแบบนี้ในตอนนี้นะ
ฉันรู้ว่าคุณเจตนาดี แต่มันเป็นเรื่องของช่องว่างระหว่างวัย
พวกเขาคิดถึงเรื่องพวกนี้ ในแบบที่ต่างออกไปจริงๆ
ฉันก็เสนอมุมมองของฉันได้
ผมว่าเป็นความคิดที่ดีนะ
จริงๆ นะ ผมว่านักศึกษา อยากให้เราพูดเปิดอกกับพวกเขา
นั่นคือสิ่งที่ผมค้นพบ
อะไร
พวกเขาอยากให้คุณพูดเปิดอก
เราทุกคนแหละ
ไม่ พวกเขาอยากให้นักเขียนชื่อดัง ที่ใส่แจ็กเก็ตเท่ๆ พูดเปิดอกกับพวกเขา
ไม่ใช่อาจารย์วัยกลางคน
เราทุกคนเคยเป็นคุณมาก่อน
เรารู้ว่าอะไรเปลี่ยนไป
แรงนะเนี่ย เดวิด
ฉันจะจัดงานเสวนาครั้งนี้ ไม่ว่าพวกคุณจะพอใจหรือไม่ก็ตาม
และขอเชิญพวกคุณทุกคน
- ผมมีนัดกับหมอผิวหนัง - ดีมาก
พวกเธอต้องยกโทษให้ฉันนะ
ที่ไม่ออกมาพูดเรื่องคดีสามีฉันให้เร็วกว่า
เพราะฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าควรเดินหน้าต่อยังไงดี
ฉันอยากให้โอกาสพวกเธอ
ได้เขียนคำถามโดยไม่ระบุชื่อ ดังนั้น… ขอบคุณมากสำหรับสิ่งนี้
แต่ถ้าใครอยากจะพูดตรงๆ
ฉันก็พร้อมจะอยู่ในบทบาทของผู้รับฟัง
คำถามแรกคือ…
"คุณเห็นด้วยไหมว่าสิ่งที่สามีคุณทำนั้นผิด"
คุณต้องเข้าใจว่าฉันมาจากคนละยุคเลย
ตอนฉันเด็กๆ
ฉันถูกสอนมาว่าความบริสุทธิ์ของฉัน คือสิ่งสำคัญที่สุดในตัวฉัน
มันสำคัญกว่าสมองหรือจิตวิญญาณของฉันซะอีก
เราทำให้เรื่องเพศกลายเป็นตราบาป ด้วยการบอกผู้หญิงว่ามันจะทำร้ายพวกเธอ
นี่เป็นความสัมพันธ์ที่ทั้งสองฝ่ายยินยอม
ดังนั้นถ้าฉันบอกว่าจอห์นผิด
เท่ากับฉันกำลังบอกว่าผู้หญิงพวกนี้ถูกทำร้าย ด้วยการมีเซ็กซ์โดยสมัครใจ
และฉันไม่สบายใจที่จะพูดแบบนั้น
คำถามต่อไปคือ…
"คุณรู้เรื่องความสัมพันธ์ชู้สาวพวกนั้นไหม"
รู้แบบคลุมเครือเท่านั้น
แต่ขอเปิดเผยให้ชัดเจนไปเลย
เรามีข้อตกลงในการใช้ชีวิตคู่
"ข้อตกลง" อะไรคะ หมายถึงชีวิตคู่แบบเปิดเหรอ
จะเรียกแบบนั้นก็ได้
แบบการมีคนรักหลายคนเหรอ
อืม…
จะคิดว่ามันคือการมีคนรักหลายคนก็ได้
เราไม่ใช่แบบนั้น แต่… เธอคิดได้
ว่าไง แอรอน
คุณคิดยังไงกับการพลอยยินดีครับ
มันคืออะไร
ก็แบบ คุณรู้สึกยินดี
เมื่อเห็นคู่ของคุณมีความสุขกับคนอื่น
อ๋อ ฉันไม่รู้สึกแบบนั้นเลย
คุณรับมือกับความหึงหวงยังไงคะ
ความหึงหวงเหรอ
ความหึงหวงอาจเป็นโอกาสได้
ขอโทษนะ ความสัมพันธ์ของสามีคุณ เกี่ยวข้องกับความไม่สมดุลของอำนาจ
ไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่เกิดจากความยินยอม ของผู้ใหญ่ที่มีฐานะเท่าเทียมกัน
แต่คนเราเคยเท่าเทียมกันจริงๆ ที่ไหนล่ะ
คุณเป็นผู้ใหญ่แล้วไม่ใช่เหรอ คุณตัดสินใจเองได้ไม่ใช่เหรอ
ฉันรู้ว่ามันฟังดูคร่ำครึล้าสมัย แต่มันคนละยุคสมัยกันจริงๆ
ฉันจะบอกว่าสมัยก่อน
การมีความสัมพันธ์กับคนหลากหลายรูปแบบ
ทั้งคนที่ทำให้เราใจฟู หรือคนที่ทำให้เราเจ็บ
หมายถึงเจ็บปวดทางใจน่ะนะ
ถ้าอยู่ในขอบเขตที่พอเหมาะ เราก็มองว่ามันเป็นเรื่องที่…
สนุก
แปลว่านักศึกษาต้องทรมาน เพราะอาจารย์สนุกเหรอ
- เธอไม่ได้พูดแบบนั้นซะหน่อย - งั้นเธอพูดว่าอะไรล่ะ
กุญแจผมอยู่ไหนนะ
วันนี้ฉันจัดเสวนาแหละ
แล้ว
ไม่รู้สิ
คุณจะไม่เป็นไรหรอก ค่อยๆ ก้าวไปทีละก้าว
จะไปไหนน่ะ
ไปหาเพื่อน
เพื่อนคนนี้เป็นใครเหรอ
อาทิตย์นี้คุณออกไปข้างนอกทุกคืนเลย
ก็แค่เพื่อนคนนึง
มันช่วยได้น่ะ
ช่วยอะไร
สร้างแรงบันดาลใจสุดๆ
(เดวิด - แวะมาที่บ้านหน่อยได้ไหม พรุ่งนี้สิบโมง)
ไง
- หวัดดี - เข้ามาสิ
อ้อ ทางนี้
โอ้
ฉันไม่รู้เลยว่านี่จะเป็นกิจกรรมแบบกลุ่ม ฉัน…
แถมยังเป็นวันเสาร์อีกด้วย
เราคิดว่าการไม่เจอกันในมหาวิทยาลัย อาจจะดีกว่าน่ะ
โอเค
อยากกินโดนัทไหม เคลือบเมเปิล
ไม่
โอเค งั้นเข้าเรื่องเลยดีกว่า เพราะนี่ก็อึดอัดจะแย่อยู่แล้ว
ขอบคุณ
เรายินดีที่จะพูดว่า
เราจะไม่สั่งพักงานคุณ
สุดยอดเลย
ดีมาก
แต่คณะอาจารย์ได้ตัดสินใจแล้ว ว่าคุณจะถูกควบคุมดูแล
ควบคุมดูแลยังไง
ชั้นเรียนของคุณจะถูกจับตาดู
ใครเป็นคนจับตาดู
ฉันจะนั่งเรียนวิชาผู้หญิงในนิยายอเมริกัน
- โอเค - และฉันจะเข้าร่วมสัมมนาของคุณ
แล้วทำอะไรกับมัน
เราจะเขียนโน้ต
มันเป็นเรื่องของฝ่ายบริหารน่ะ
เพื่อให้ตรวจสอบได้น่ะ
แล้วเราจะประชุมกันทุกสองสัปดาห์เพื่อทบทวน
ทบทวนอะไร
เพื่อให้แน่ใจว่าคุณอยู่ในแนวทางเดียวกับ
เป้าหมายของภาควิชา
แปลว่าคุณจะคอยให้คำปรึกษาฉัน
ว่าการสอนของฉันอยู่ในแนวทางเดียวกับ เป้าหมายของภาควิชาของคุณรึเปล่า
ในการประชุมทุกสองสัปดาห์เหรอ
ก็ทำเป็นพิธีแหละ
มันเป็นเรื่องของความปลอดภัยน่ะ เราอยากให้นักเรียนรู้สึกปลอดภัยจริงๆ
นักศึกษาบางคนขอให้เอาคุณออก
บางคนสนับสนุนให้คุณอยู่ต่อ เราเลยรู้สึกว่านี่คือการประนีประนอม
เพื่อทำให้พวกเขาสงบ
ใช่
พวกเขาเป็นคนคุมเกม
แหม ขอบคุณที่อัปเดตนะ
ขอให้การตัดสินใจครั้งนี้ เป็นความลับภายในห้องนี้เท่านั้นได้ไหม
ได้สิ
ขอบคุณ
ไม่ต้อง
- วันนี้เป็นวันสำคัญ - ใช่แล้ว
- รู้สึกยังไงบ้าง - ดี
อเล็กซิส ซิด กับผมจะไปกินมื้อเช้ากัน
แล้วก็ ไม่รู้สิ คุยกันเรื่อง
กลยุทธ์บ้าบอ
คุณอยากไปด้วยไหม หรือจะไปเจอที่นั่นเลย
ฉันจะไปเจอคุณที่นั่นเลย
- ผมต้องการคุณที่นั่นจริงๆ นะ - ฉันรู้
ฉันจะไป
แน่ใจนะ
จอห์น การพิจารณาคดีครั้งนี้เป็นทางเดียว ที่คุณและฉันจะหลุดออกจากปัญหาทั้งหมดนี้ได้
ฉันมีเหตุผลของตัวเองที่จะไปที่นั่น
โอเค
ซินเธียจะไปไหม
คนไหนคือซินเธีย
(เวลา 11:30 น.)
(เวลา 12:29 น.)
(เวลา 12.30 น.)
ผมดีใจมากที่คุณเปลี่ยนใจ
พร้อมไหม
พร้อมสิ
สุดที่รักของฉัน
(สร้างจากหนังสือของ จูเลีย เมย์ โจนาส)
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล