Igual pillou atasco.
Perdoa, non adoita subir ninguén da túa estatura.
- Ai, perdoa! - Vale!
Tes todas as partes intactas?
Teño.
Gústame a túa chaqueta.
Grazas. Cynthia di que é de chulo.
Ai, non. Diso nada.
Púxena para ti porque sempre vas toda posta.
Ti non te fixas niso.
Fíxome, si.
Levaba unha eternidade sen ter a tarde libre.
- Pois merécela. - Non sei eu.
Que si.
Non, é que non creo que ninguén mereza nada.
Que puritano me es, Vlad.
- Un puritano empedernido. - Non, home.
- Si. - Non.
Que si. Na universidade,
Cynthia case tivo que broucarme cunha tixola para que…
Tanto ten.
Son un tipo bastante reservado, non che parece?
Pois non sei. Supoño que…
non te coñezo tanto.
Non xantamos polo centro?
Pensei en ir un chisco máis lonxe.
Pero ás 17:00 na casa.
Iso xa se verá.
TODO O QUE ASCENDE DEBE CONVERXER
- Estás moi solicitada. - Perdoa.
- Queres que o…? - Si, se me pasas o…
- Non, pono na… - Aquí o está.
Ai, si, perdoa.
Que pesada. É unha amiga.
Sei que a vista é hoxe.
Si?
Entendo que non queiras ir.
Grazas por dicilo.
Necesitas un descanso.
Non dirías que merezo un descanso. É broma.
Es a única que diría que merece un descanso.
Sei que non comes glute.
Só cando son bo.
E hoxe vas ser bo?
Intentareino.
Tinto ou branco?
Pedimos copas ou a botella? Beberás máis de unha?
Hai ben anos que non me emborracho polo día.
Pois, nese caso, temos que pedir a botella.
Ola. Pódenos traer este Montepulciano?
Por suposto.
Grazas. Listo.
Que graciosa.
Mira, Phee en clase de natación.
Lévoa todos os mércores. Para min é o mellor da semana.
Paréceche bo momento para falar do teu libro?
Parece, si. Abonda de preliminares.
- Perdoa. - Non pasa nada. Xa abonda.
Ben, en primeiro lugar, creo que es un xenio
e que vas ser moi famoso.
Vaia. Non sei eu.
Pois vas levar unha sorpresa. Vanche pasar cousas, estou segura.
Vaia, tomaches notas?
Impórtache?
Non, síntome afagado.
- Non é demasiado? - Non. Non, por favor.
Sería mellor gardarmos os móbiles, non?
Si, pero é que Cynthia pode necesitarme.
Estou preocupado por ela. Está…
Distante?
Non quero falar do tema.
Mira, teño un reto para ti, Vlad.
Que reto?
Que tal se che dedicamos esta tarde a ti?
- Sen dúbida sería un día diferente. - Ben.
O que máis destaco do teu libro
é que creaches unha personaxe que ten un forte autocontrol…
Hai un método demostrado para seducir outro escritor,
e é prestándolle atención.
Descubrín que non hai nada máis irresistible que a atención.
Unha lectura profunda, non só das palabras, senón do autor.
E se Vlad comprendese a profundidade coa que o vexo…
Quero bicarte.
Xa non me fan comentarios así.
Cynthia é boa lectora, pero…
Sempre me está con que se é moi longo, que se o mozo é artificial e así, así que…
Non estou afeito a tanta atención.
O libro teu flúe. Non sei se eu conseguín iso co meu.
Prepárolle o terreo.
Grazas.
Tes hora?
Teño, son as 15:30.
Vaia. Oxalá tivésemos máis tempo.
Agora veño. Tráenos a conta, por favor?
- Desculpe. Ola. - Dígame.
Tráianos dous cafés e dous licores de herbas.
Non traia a conta, que é o seu aniversario.
- Grazas. - Moi ben.
Cónteme o que pasou.
El era o director.
Fun a pedirlle consello.
Ofreceuse a ler o meu traballo
e despois preguntoume se quería ir a un bar para comentalo.
Era o bar dun hotel.
Sabía que podía haber sexo.
Todo o mundo sabía que John se deitaba con alumnas.
Sabiámolo todas.
Os meus irmáns traballan en finanzas.
Pensan que vivo na rúa.
Non veu o camareiro?
Parabéns para ti.
Moitas felicidades.
Moitos anos de vida.
Vaia!
Grazas.
Como o sabías?
Non estás de aniversario.
Díxocho Cynthia?
Espera, hoxe é o teu aniversario?
Viñeches xantar comigo estando de aniversario?
Non o sabía.
Non estou de aniversario.
Tráenos a conta?
Non, deixa, pago eu.
Non, pagamos a medias.
Xa son maior para iso. Débesme un xantar.
Poida que non me volvan deixar saír da casa.
Perdoa por non poder quedar máis.
Ten que baixarme a borracheira.
Descúlpasme un momento?
SID: ESTÁS POÑENDO EN PERIGO O FUTURO DE MEU PAI.
CYNTHIA: DILLE A VLAD QUE MIRE O MÓBIL.
Non quere marchar.
CRE EN TI
HOXE É O PRIMEIRO DÍA DO RESTO DA TÚA VIDA
Un clixé, pero… é certo.
Profesor Vladinski, teño unha idea.
Teño unha cabaniña preciosa preto e quero ensinarcha.
Úsoa para escribir, coma un retiro.
Podemos ir ata alí e douche ideas.
Non imaxinas canto me apetece.
Pero… é que debería ir para a casa. Cynthia vaime matar.
Ás veces é mellor pedir perdón que permiso.
Está traballando arreo no libro,
sempre chega ás dúas da mañá e estou preocupado por ela.
Estás seguro de que está co libro?
Como?
Vlad, como vas enriquecer a túa vida interior
se es escravo do reloxo?
Vale, pero teño que avisar a Cynthia.
Listo.
Que che dixo?
Que me divirta.
Que esposa máis boa.
Non che custa entender no matrimonio
que a outra persoa quere que sexas feliz?
E quen entende o que quere o outro?
Aí falaches.
Estamos a dous minutos.
- Hai cobertura? - Ah, non.
Nin cobertura nin wifi nin distraccións.
Só nós.
Mi madriña!
Dende cando a tes?
- Mimá, é perfecta. - Que ben que che guste.
Ai, non. Iso é unha caipiriña?
Atopei zume de lima. Espero que estea boa. Gústache?
Home claro!
Grazas.
Queres empezar a escribir xa?
Podes usar o cuarto.
Non, prefiro falar.
- Saúde. - Saúde.
Flo cáeme ben. Non quería ser mala con ela.
A min cáeme ben.
Pero é unha das persoas máis repugnantes do mundo.
- Hai que saber levala. - Si.
Tes o vaso baleiro.
Si, bebo moi rápido.
Espera aquí, que che vou facer outra.
Ao carallo.
Grazas.
Eloxiábame moito.
Pensei que lle interesaba porque lle gustaba como escribía.
Sentinme escollida.
Era encantador.
Moi ben.
Grazas. Mañá escoitaremos o resto dos testemuños.
ALEXIS: CHAMA A TÚA FILLA.
JOHN: NECESÍTOTE AQUÍ. PODES CONTESTARME?
SID: QUE CARALLO FAS? PODES RESPONDER?
PARA JOHN: POR FAVOR, PARA DE FALARME.
NECESITO ESPAZO.
Ía levarche isto agora.
Non pasa nada. O sol empeza a apertar.
- Teño que protexer a fábrica de cartos. - Xa.
Crossing to Safety.
- Stegner. - Que grande escritor.
Gústache, non si?
Perdoa, Vlad, pero non iamos falar dos nosos libros?
Merda. Si.
Perdoa por sacar o tema, pero ese era o plan e…
Non, muller. Claro. Un momento.
Onde está o meu…
Si.
Perdoa.
Es unha persoa formidable.
Si, ho…
Dábame un pouco de vergoña e…
En fin.
Toma.
Perdoa por poñer tantos…
Que significa OEU?
Oxalá escribilo eu.
Creo que namorei da narradora.
Para min foi revelador.
En que sentido?
Todos…
os desexos dunha persoa
entran en conflito entre si.
É como me sinto eu.
Por máis que o intento, nunca sei o que quero.
Por que me custa tanto dicilo?
Tes discos.
Podo botarlles unha ollada?
Podes, claro.
Un, dous, tres.
- É o paso básico. - Sabes bailar?
Con 16 anos, ía a un club de salsa en Florida.
- Aprendín moito. - E logo?
Gustábame bailar coas de 30 anos.
- Perdoa! - Perdoa!
Déixate levar.
Imos alá.
Ben. Si.
Perdoa, estou un pouco caneca.
- Vou intentar darche unha volta. - Vale.
E…
Moi ben.
Vaia! Si.
Ai, si, ía… Esquecinme.
Tróuxeno para devolvercho.
Póñoo?
Non.
Segura?
Se eu tivese un lugar así a onde ir, non sei
sobre que escribiría. Estou perdidísimo.
Parece complicado.
- De que vai o libro novo? - Non podo dicilo.
Non tes por que contarme a historia.
De que trata?
Pois supoño que trata…
do desexo,
o imperativo espiritual do desexo, como…
ás veces, na vida, desexar algo pode parecer coma algo…
santo.
Creo que vou nadar un pouco e despois volver á vida real.
Nadar?
Xa que me trouxeches o traxe.
Mira que está bastante fría.
Son ruso.
Non pasa nada.
Deixareino na súa casa e, a próxima vez que nos vexamos,
finxiremos que non pasou nada fóra do normal.
Seguiremos mantendo unha relación amistosa, pero distante.
Baixaremos a cabeza e sorriremos ao toparnos polo corredor.
E, un día, mirareino e preguntareime que sentín.
É mellor así.
É a vida.
A tarde estivo ben.
Que esperaba?
Que me ía agarrar a cara coas mans e bicarme?
Xa non son unha adolescente.
Nin teño 35 anos.
Non quero que marche.
- Por Deus, estás conxelado! - É para min?
Emborracharase e non estará en condicións de viaxar.
Métete na ducha. Vou abrir a billa.
Vale.
Vaime acabar coa auga quente.
A…
Acabouse a auga quente. Merda.
Mi madriña estás… Agarda, que vou… Agarda.
É unha chaqueta de John. É de la irlandesa.
Ti queda aquí. Vouche buscar a roupa.
Mi madriña!
Cariño. Deus santo!
Mimá.
Non me caias.
Vlad!
Non!
Vlad!
Ai, Deus!
Vale, vouche traer un vasiño de auga.
Parabéns.
Veña, bebe un pouquiño. Se cadra, se bebes…
Ti!
Si?
Vaste aproveitar de min?
É o que queres?
Valo facer?
- Vlad! - Non.
Vlad, queres que o faga?
Vlad!
Vale, voute espelir un pouquiño.
Pensaba que os rusos sabían beber.
No medievo, e mesmo na era rural isabelina
as nais ataban os seus bebes ás cadeiras para mantelos a salvo e erguidos
e así elas podían traballar.
Mi madriña.
Está ben.
Só ti e máis eu.
PARA CYNTHIA: SEI O TEU CON JOHN.
COMO FUCHES CAPAZ?
Agradecerá escribirlle iso.
Pola sinceridade.
PARA CYNTHIA: CYNTHIA ES UNHA PÉCORA…
PARA CYNTHIA: SEI O TEU CON JOHN.
ESTOU SATURADO.
BOTAREI UN TEMPO FÓRA.
NON ME FALES, POR FAVOR.
NON ESQUEZAS QUE PHEE ESTE MÉRCORES TEN NATACIÓN.
Caeulle o móbil.
Cando esperte, explicareille que bebeu moito e eu non podía con el.
Quedarei vixiando.
JOHN: NON ME FAGAS IR BUSCARTE.
Que?
BASEADA NO LIBRO DE JULIA MAY JONAS
Subtítulos: Alba Méndez