แม่อาจจะติดธุระอยู่ก็ได้
โทษทีนะ ฉันไม่ชินกับคนที่ตัวสูงเท่าคุณน่ะ
- โอ๊ะ โทษที! - โอเค!
ไม่บุบสลายตรงไหนใช่ไหม
แน่นอน!
ฉันชอบแจ็กเก็ตคุณจัง
ขอบคุณ ซินเธียคิดว่ามันเห่ย
โอ๊ย ไม่หรอก ไม่เลย
ผมใส่มาเพื่อคุณเลยนะ เพราะสไตล์คุณเป๊ะตลอด
คุณไม่สังเกตหรอกว่าฉันแต่งตัวยังไง
สังเกตสิ ผมสังเกต
ให้ตายสิ ผมไม่ได้หยุดช่วงบ่ายมาเป็นชาติแล้ว
- คุณสมควรได้หยุด - อันนั้นผมก็ไม่แน่ใจนะ
แหม…
ไม่ ผมคิดว่าใครสมควรได้รับอะไรน่ะ
ฟังดูเคร่งศีลธรรมไปหน่อยนะ วลาด
- ผมนี่เคร่งศีลธรรมตัวพ่อเลยละ - โอ๊ย ไม่จริงหรอก
- จริงๆ นะ - ไม่จริงเลย
จริงๆ ตอนเรียนปริญญาโทน่ะ
ซินเธียต้องเอากระทะฟาดหัวผมเลย เพื่อให้…
โอ้
นั่นแหละ
ใช่ ผมเป็นคนเรียบร้อยสำรวมทีเดียว ว่าไหม
ไม่รู้สิ ฉันว่าฉันคง…
ฉันไม่รู้จักคุณดีพอ
เราจะไม่กินที่เมนสตรีทเหรอ
ฉันว่าเราน่าจะไปไกลกว่านี้หน่อย
ขอแค่ผมกลับทันห้าโมงก็พอ
ก็นะ เดี๋ยวก็รู้
(หัวใจใฝ่หา วลาดิเมียร์)
(สรรพสิ่งที่สูงขึ้นย่อมบรรจบกัน)
- โห จะระเบิดแล้วนะนั่น - โทษที
- อยากให้ผม… - ดีเลย คุณช่วยหยิบ…
- ไม่ คุณช่วยวางไว้บน… - ได้ นี่ครับ
โอ้ ค่ะ โทษที
ให้ตายสิ ก็แค่เพื่อนน่ะ
ผมรู้ว่าวันนี้มีการพิจารณาคดี
คุณรู้เหรอ
ผมเข้าใจว่าทำไมคุณถึงอยากอยู่ที่อื่น
ขอบคุณที่พูดแบบนั้นนะ
ใช่ คุณต้องการพักจากเรื่องทั้งหมด
คุณคงไม่พูดว่าฉันสมควรได้พัก ล้อเล่นนะ ฉันอำเล่น
คุณเป็นคนเดียวที่ผมจะพูดว่าสมควรได้พัก
ฉันรู้ว่าคุณไม่กินกลูเตน
เวลาที่ผมทำตัวดีเท่านั้นแหละ
แล้ววันนี้คุณทำตัวดีรึเปล่า
ผมจะพยายาม
แดงหรือขาว
โอ้!
เราควรสั่งเป็นแก้วหรือเป็นขวดดี คุณจะดื่มมากกว่าหนึ่งแก้วไหม
ผมไม่ได้เมาตอนกลางวันมาหลายปีแล้ว
โอ๊ะ ถ้าอย่างนั้น เราต้องสั่งเป็นขวดแล้วละ
สวัสดีค่ะ เราขอเป็น… มอนเตปุลเชียโนค่ะ
ได้ครับ
รบกวนด้วยค่ะ ขอบคุณ โอเคนะ
คุณเป็นคนสนุกนะ
นั่นรูปฟีกำลังจะไปว่ายน้ำ
โอ้
ผมพาเธอไปทุกวันพุธ เป็นช่วงที่ดีที่สุดของสัปดาห์เลย
สะดวกคุยเรื่องหนังสือของคุณตอนนี้ไหม
ได้สิ เอาเลย มาเปิดซิงกัน
- โอ้ - โทษที
ไม่ต้องขอโทษหรอก มาเปิดซิงกันเถอะ
เอาละ ก่อนอื่นเลย ฉันคิดว่าคุณเป็นอัจฉริยะ
และคุณจะดังมาก
ว้าว อันนั้นผมก็ไม่แน่ใจนะ
แล้วคุณจะแปลกใจ
สิ่งต่างๆ จะเกิดขึ้นกับคุณ ฉันรู้ดี
โห นั่นคุณจดไว้เหรอ
คุณโอเครึเปล่า
โอเคสิ ผมปลื้มเลยละ
มันมากเกินไปไหม
ไม่ๆ ว่ามาเลยครับ
เราควรเก็บโทรศัพท์เรากันไหม
ผมก็อยากเก็บนะ แต่ซินเธียอาจต้องการผมน่ะ
และผมก็เป็นห่วงเธอด้วย ช่วงนี้เธอ…
ทำตัวห่างเหินเหรอ
ผมไม่อยากพูดถึงมันน่ะ
รู้อะไรไหม ฉันมีอะไรจะท้าทายคุณ วลาด
อะไร
เรามาทำให้บ่ายวันนี้เป็นเรื่องของคุณกันดีไหม
ก็เป็นการเปลี่ยนบรรยากาศดีนะ
เอาละ…
สิ่งที่ฉันคิดว่าน่าทึ่งมากเกี่ยวกับหนังสือของคุณ
คือคุณสร้างตัวละครนี้ขึ้นมา ที่มีการยับยั้งชั่งใจสูงมาก…
มันมีวิธีที่ค่อนข้างได้ผลเสมอ ที่ใช้ยั่วใจนักเขียนด้วยกันได้
และนั่นก็คือการให้ความสนใจพวกเขานิดหน่อย
ฉันพบว่าไม่มีอะไร เกินต้านทานไปกว่าความสนใจแล้ว
อ่านอย่างละเอียด ไม่ใช่แค่ตัวถ้อยคำ แต่รวมถึงตัวคนที่เขียนถ้อยคำเหล่านั้นด้วย
และฉันคิดว่าถ้าวลาดเข้าใจ ว่าฉันมองเห็นเขาลึกซึ้งแค่ไหน…
ผมจูบคุณได้เลย
โอ้
ไม่มีคนติชมผมแบบนั้นแล้ว
ซินเธียเป็นนักอ่านที่ดีนะ แต่…
ประมาณว่าแบบ… ช่วงนี้ยาวไป หรือหมอนั่นดูไม่จริงใจเกิน
ประมาณนั้นแหละ ก็เลย…
ผมไม่ชินกับการที่มีคนสนใจแบบนี้
หนังสือคุณอ่านแล้วไหลลื่นมาก ฉันไม่แน่ใจว่าหนังสือฉันทำได้แบบนั้นไหม
ฉันกำลังพาเขาเปลี่ยนประเด็น
ขอบคุณครับ
พอรู้ไหมว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว
อืม บ่ายสามโมงครึ่ง
ให้ตายสิ ผมอยากอยู่กับคุณนานกว่านี้จัง
เดี๋ยวผมมานะ คุณครับ รบกวนหน่อยได้ไหม
โอ้
- ขอโทษนะคะ สวัสดีค่ะ - ครับ มีอะไรให้ช่วยครับ
ค่ะ เราขอกาแฟ เฟอร์เน็ต-บรังกาสองที่
และอย่าเพิ่งคิดเงินนะ เพราะวันนี้วันเกิดเขา
- ขอบคุณค่ะ - ได้ครับ
เกิดอะไรขึ้นคะ
เขาเป็นหัวหน้าภาค
ฉันไปหาเขาเพื่อขอคำแนะนำ
เขาเสนอว่าจะอ่านงานของฉัน
แล้วเขาก็ถามฉันว่า อยากไปบาร์เพื่อพูดคุยกันต่อไหม
บาร์อยู่ในโรงแรม
ฉันรู้ว่าอาจจะมีเรื่องอย่างว่าเกิดขึ้น
ใครๆ ก็รู้ว่าจอห์นนอนกับนักศึกษา
เราทุกคนรู้ดี
พี่น้องผมทำงานด้านการเงินกันหมด
ใช่ พวกเขาคิดว่าผมมันคนไร้บ้าน
คุณเห็นบริกรไหม
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
แฮปปีเบิร์ธเดย์ แฮปปีเบิร์ธเดย์
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
ว้าว!
ขอบคุณครับ
คุณรู้ได้ไง
ไม่ใช่วันเกิดคุณซะหน่อย
ซินเธียบอกคุณเหรอ
เดี๋ยวนะ นี่วันเกิดคุณเหรอ
คุณออกมากินมื้อเที่ยงกับฉันในวันเกิดคุณเหรอ
ฉันไม่รู้เลย
ไม่ใช่วันเกิดผมหรอก
อ้อ
คุณครับ คิดเงินด้วยครับ
ไม่ๆ ฉันจัดการเอง
ไม่ได้ครับ หารกันเถอะ
ไม่ได้ ฉันแก่เกินกว่าจะหารกันแล้ว ฉันจะ… คุณติดมื้อเที่ยงฉันมื้อนึง
ผมอาจไม่มีวันได้ออกไปจากบ้านอีกเลย
ขอโทษด้วยที่เราอยู่นานกว่านี้ไม่ได้
ผมต้องสร่างเมาก่อนน่ะ
ขอตัวแป๊บนึงนะ
(ซิด - รู้ตัวไหม ว่าแม่กำลังทำลายอนาคตของพ่อหนู)
(ซินเธีย - ช่วยบอกให้วลาด ดูมือถือหน่อยได้ไหม)
เขาไม่อยากไป
(เชื่อในตัวคุณ)
(วันนี้คือวันแรกของชีวิตที่เหลือของคุณ)
จะว่าเชยก็เชย แต่… จริง
อาจารย์วลาดินสกี้ ฉันคิดอะไรออกแล้ว
ฉันมีกระท่อมหลังน้อยน่ารักอยู่แถวนี้ และฉันอยากพาคุณไปดู
เป็นกระท่อมสำหรับเขียนหนังสือ สำหรับพักผ่อนน่ะ
ฉันเลยคิดว่าเราน่าจะไปที่นั่น แล้วฉันจะให้โจทย์คุณลองเขียนดู
โอ้ คุณไม่รู้หรอกว่าผมอยากทำแบบนั้นมากแค่ไหน
ผมแค่… ผมคิดว่าผมควรกลับบ้านน่ะ ผมคิดว่าซินเธียต้องฆ่าผมแน่
รู้ไหม บางครั้งการขอโทษก็ดีกว่าขออนุญาตนะ
คืองี้ เธอกำลังทุ่มเทกับหนังสือของเธอมากน่ะ
เธอกลับบ้านตีสองทุกคืน และผม… ผมเป็นห่วงเธอน่ะ
แน่ใจนะว่าเธอเขียนหนังสืออยู่
อะไรนะ
วลาด คุณจะเติมเต็มจิตใจคุณได้ยังไง
ถ้าคุณเอาแต่ทำงานตลอดเวลา
ก็ได้ แต่ผมต้องโทรหาซินเธียก่อน
เรียบร้อย
ซินเธียว่าไงบ้าง
เธอบอกว่าขอให้สนุก
เธอเป็นภรรยาที่เจ๋งมาก
คุณเคยรู้สึกไหม ว่าชีวิตแต่งงานมันยากที่จะเข้าใจว่า
อีกคนอยากให้เรามีความสุขไหม
ใครมันจะไปเข้าใจว่าอีกคนต้องการอะไร
จริง
อีกสองนาทีก็ถึงแล้ว
- มีสัญญาณโทรศัพท์ไหม - อ๋อ ไม่มีหรอก
ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ ไม่มีวายฟาย ไม่มีสิ่งรบกวน
มีแค่เรา
โอ้ พระเจ้า
คุณซื้อที่นี่นานแค่ไหนแล้วเนี่ย
พระเจ้า มันเพอร์เฟกต์เลย
ดีใจที่คุณชอบนะ
โอ้ ไม่นะ นั่นไกปีรีญเหรอ
ฉันเจอน้ำมะนาวนี่ หวังว่ามันจะโอเค คุณชอบไหมเนี่ย
ชอบสิ
ขอบคุณ
อยากไปเขียนหนังสือ… ตอนนี้เลยไหม
ใช้ห้องนอนก็ได้นะ
ไม่ละ ผมว่าคุยกันเฉยๆ ดีกว่า
- ดื่ม - ดื่ม
ฉันชอบฟลอเรนซ์นะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะรุนแรงกับเธอ
ครับ ผมก็ชอบเธอ
เธอเป็นหนึ่งในคนที่น่ารำคาญที่สุดในโลกจริงๆ
- เธอคือความท้าทาย - ใช่
คุณ… หมดแล้ว
ใช่ ผมดื่มเร็วไปตลอด
อยู่ตรงนี้นะ เดี๋ยวฉันชงแก้วใหม่มาให้
เอาวะ
ขอบคุณนะ
แต่เขาชมฉันเยอะมากเลย
ฉันนึกว่าเขาสนใจฉันเพราะชอบงานเขียนของฉัน
ฉันรู้สึกถูกเลือก
และเขาก็มีเสน่ห์
โอเค
ขอบคุณ เราจะฟังคำให้การที่เหลือพรุ่งนี้
(อเล็กซิส ช่วยโทรหาลูกสาวคุณหน่อยได้ไหม)
(จอห์น - ผมอยากให้คุณอยู่ที่นี่จริงๆ ช่วยตอบกลับผมหน่อยได้ไหม)
(ซิด - แม่ อะไรวะเนี่ย ช่วยติดต่อมาหน่อยได้ไหม)
(ถึง: จอห์น เลิกติดต่อฉันได้แล้ว)
(ฉันต้องการพื้นที่ส่วนตัว)
อ้าว ฉันกำลังจะเอานี่ออกไปให้คุณเลย
ไม่เป็นไร แดดเริ่มแรงไปหน่อยแล้วละ
ต้องปกป้องคนทำเงินหน่อย
ใช่
ข้ามไปสู่ความปลอดภัย
สเตกเนอร์
สุดยอดนักเขียนจริงๆ
คุณชอบเขาเหรอ
ขอโทษนะ วลาด แต่เราจะคุย เรื่องหนังสือของเรากันไม่ใช่เหรอ
โอ้
บ้าเอ๊ย จริงด้วย
ขอโทษที่พูดขึ้นมานะ แต่เราวางแผนกันแบบนั้นไม่ใช่เหรอ…
ใช่ๆ ใช่เลย แป๊บนะ
กระเป๋าผม…
อยู่นี่เอง
ขอโทษนะ
รู้ไหม คุณเป็นคนน่าเกรงขามมาก
ไม่เอาน่า
ใช่ ผมรู้สึกอายนิดหน่อยน่ะ
ยังไงก็เถอะ
นี่ครับ
ครับ ขอโทษที่…
ที่เขียนว่า ยขจ. หมายถึงอะไรเหรอ
อยากเขียนได้แบบนี้จัง
ผมว่าผมหลงใหลผู้บรรยายของคุณนิดๆ น่ะ
มันโดนใจผมมากจริงๆ
ในแง่ไหน
ความต้องการ
สารพัดอย่างในตัวคนเรา
ที่ขัดแย้งกันเองไปหมด
ผมรู้สึกแบบนั้นแหละ
ดูเหมือนผมจะไม่เคยตัดสินใจได้เลย ว่าตัวเองต้องการอะไร
ทำไมฉันถึงพูดมันออกไปไม่ได้นะ
คุณมีแผ่นเสียงด้วย
ขอดูหน่อยได้ไหม
อ๋อ ได้สิ
หนึ่ง สอง สาม
- นั่นคือท่าพื้นฐาน - คุณเต้นเป็นได้ไงเนี่ย
ผมชอบไปคลับซัลซ่าที่ฟลอริดา ตอนผมอายุ 16 น่ะ
- มันหล่อหลอมตัวตนผมเลยละ - ยังไง
ผมชอบเต้นกับผู้หญิงอายุ 30
- อุ๊ย โทษที! - อุ๊ย โทษที!
ผมจะเป็นคนนำนะ
เอาละนะ
โอเค ใช่
เอาละ โทษที ผมเมานิดหน่อย
- ผมจะลองหมุนตัวคุณนะ - ได้
และ โว้ว ยก
ดีเลยนะ
โอ้!
อุ๊ย ใช่
ใช่ ฉันตั้งใจจะ… ฉันลืมไปน่ะ
ฉันเอานี่มาให้คุณ ฉันอยากเอามาคืน
ให้ผมใส่ไหม
ไม่
แน่ใจนะ
รู้ไหม ถ้าผมมีที่แบบนี้ให้ไป ผมไม่รู้ว่า
ผมจะเขียนถึงอะไรเลย ผมสับสนมาก
แหม ฟังดูยากจัง
- หนังสือเล่มใหม่ของคุณเกี่ยวกับอะไร - ฉันพูดถึงมันนี้ไม่ได้
ไม่ต้องเล่าเรื่องราวก็ได้ แต่แบบ…
เกี่ยวกับอะไร
ฉันว่ามันคงเกี่ยวกับ…
ความปรารถนา
แรงขับเคลื่อนจิตวิญญาณของความปรารถนา ว่า…
บางครั้งในชีวิต การอยากได้อะไรสักอย่าง มันให้ความรู้สึกคล้ายกับ…
ความศักดิ์สิทธิ์
ผมว่าจะไปว่ายน้ำ แล้วก็กลับไปสู่ชีวิตจริงของผมแล้ว
ว่ายน้ำเหรอ
ไหนๆ คุณก็เอากางเกงว่ายน้ำผมมาแล้วนี่
ในน้ำน่าจะเย็นเอาเรื่องเลย
ผมเป็นคนรัสเซีย
ไม่เป็นไรหรอก
ฉันจะขับรถไปส่งเขาที่บ้าน และคราวหน้าที่เราเจอกัน
เราจะแกล้งทำเป็นว่า ไม่มีเรื่องผิดปกติอะไรเกิดขึ้น
เราจะยังเป็นมิตรต่อกัน แต่เว้นระยะห่างกันไว้
ก้มหน้ายิ้มให้กัน ตอนเดินสวนกันที่โถงทางเดิน
วันนึงฉันจะมองเขาและสงสัยว่าฉันเคยรู้สึกยังไง
แบบนั้นแหละดีกว่า
ชีวิตก็แบบนี้แหละ
เป็นช่วงบ่ายที่ดีนะ
ฉันคาดหวังอะไรอยู่นะ
ว่าเขาจะเอามือประคองหน้าฉันไว้ แล้วจูบฉันงั้นเหรอ
ฉันไม่ใช่วัยรุ่นแล้วนะ
ฉันไม่ได้อายุ 35 ด้วยซ้ำ
ฉันไม่อยากให้เขาไปเลย
- แม่เจ้า คุณหนาวสุดๆ เลย! - นี่ของผมรึเปล่า
โอ้
เขาอาจจะเมามาก และไม่อยู่ในสภาพที่จะนั่งรถไกลๆ ได้
คุณควรไปอาบน้ำนะ เดี๋ยวฉันไปเปิดน้ำให้
โอเค
น้ำอุ่นกำลังจะหมดแล้ว
- โอ้! - น้ำ…
น้ำอุ่นหมดแล้ว บ้าเอ๊ย
ให้ตายสิ คุณ… รอแป๊บนะ ให้ฉัน… รอเดี๋ยวนะ
นี่เสื้อสเวตเตอร์ของจอห์น เป็นผ้าขนสัตว์ไอร์แลนด์
โอเค อยู่ตรงนั้น ฉันจะไปเอาเสื้อผ้าคุณมาให้
โอ้ พระเจ้า!
โอ้ ที่รัก โอ้ พระเจ้า
โอ้ พระเจ้า
ฉันช่วยคุณเอง
วลาด! โอ้!
ไม่! ว้าว
วลาด!
โอ้ ว้าว
จะบ้าตาย
โอเค ฉันจะไปเอาน้ำมาให้คุณนะ
แฮปปี้เบิร์ธเดย์
โอเค จิบน้ำหน่อยนะ บางทีดื่มน้ำสักหน่อยก็จะ…
คุณ!
ว่าไง
คุณจะฉวยโอกาสกับผมเหรอ
คุณต้องการแบบนั้นเหรอ
คุณจะทำไหมล่ะ
- วลาด! - ไม่
วลาด คุณต้องการแบบนั้นเหรอ
วลาด!
โอเค ฉันจะปลุกคุณหน่อย
โอ้!
พระเจ้า ฉันนึกว่าคนรัสเซียดื่มได้ซะอีก
ในยุคกลาง หรือแม้แต่ยุคเกษตรกรรมสมัยเอลิซาเบธ
แม่จะมัดลูกไว้กับเก้าอี้ เพื่อให้เด็กปลอดภัยและอยู่ในท่านั่งตัวตรง
พวกเขาจะได้ไปทำงานในไร่ได้
ให้ตายสิ
โอ้…
ดีจัง
โอ้
มีแค่เรา
(ถึง: ซินเธีย ผมรู้เรื่องคุณกับจอห์นแล้ว)
(ทำไมคุณถึง)
เขาจะดีใจมากที่เขาเขียนแบบนี้
เพราะความซื่อสัตย์
(ถึง: ซินเธีย ซินเธีย นังคนสารเลว)
(ถึง: ซินเธีย ผมรู้เรื่องคุณกับจอห์นแล้ว)
(ผมคิดอะไรไม่ออกเลย)
(ผมจะหายหน้าไปสักพัก)
(อย่าติดต่อมาหาผมนะ)
(อย่าลืมนะ ฟีมีเรียนว่ายน้ำวันพุธนี้)
เขาทำโทรศัพท์ตกน้ำ
พอเขาตื่น ฉันจะอธิบายให้ฟัง เขาดื่มมากไป และฉันขยับตัวเขาไม่ได้
ฉันจะเฝ้าอยู่ตรงนี้แหละ
(จอห์น ผมต้องไปตามหาคุณไหม)
อะไรเนี่ย…
(สร้างจากหนังสือของ จูเลีย เมย์ โจนาส)
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล