Bir işi çıkmıştır.
Affedersin, senin boyunda birine alışkın değilim.
-Pardon! -Tamam!
-Tüm parçaların sağlam mı? -Sağlam, sağlam.
-Ceketini beğendim. -Sağ ol. Cynthia züppe işi diyor.
Hayır, hiç de değil.
Senin tarzına ayak uydurabilmek için giydim.
-Sanki ne giydiğime dikkat ediyorsun da. -Ediyorum.
Ne zamandır gün içinde kendime zaman ayırmıyordum.
-Hak ediyorsun. -Onu bilemeyeceğim.
Yani ben insanların bir şeyleri hak ettiğini düşünmüyorum.
Bu epey Püriten bir görüş Vlad.
-Esaslı bir Püritenimdir. -Hayır, değilsin.
-Öyleyim. -Değilsin.
Öyleyim. Lisansüstü okuldayken
Cynthia, artık son çare, kafama tavayı indirirdi ki…
Her neyse.
Evet, epey tutucu biriyimdir. Sence de öyle değil miyim?
Bilmem. Herhâlde…
Seni o kadar tanımıyorum.
Ana caddede yemeyecek miyiz?
Biraz daha uzağa gideriz diye düşünmüştüm.
-Saate beşte dönmüş olayım da. -Bakacağız artık.
YÜKSELEN HER ŞEY BİR NOKTADA BİRLEŞİR
-Mesaj yağıyor. -Affedersin.
-İstersen… -Evet, çantama uzanabilirsen…
-Yok, şeye koysan… -Tabii. Al.
Evet. Kusura bakma.
Aman, bir arkadaşmış.
Duruşmanın bugün olduğunu biliyorum.
Sahi mi?
Başka yerde olmak istemeni anlıyorum.
Bunu söylediğin için sağ ol.
Biraz nefes alman lazım.
"Hak ettin" demiyorsun tabii. Şaka şaka.
Bunu hak eden tek kişi sensin diyebilirim.
-Glütenden uzak durduğunu biliyorum. -Usluluğum üstümdeyken.
Bugün usluluğun üstünde mi?
Deneyeceğim.
Kırmızı mı, beyaz mı?
Kadeh mi, şişe mi? Bir kadehten fazla içer misin?
Gündüz vakti sarhoş olmayalı yıllar oldu.
O hâlde kesinlikle şişe ısmarlıyoruz.
Merhaba. Bu Montepulciano'dan alabilir miyiz acaba?
-Hayhay. -Teşekkür ederim.
Tamam mıyız?
Eğlencelisin.
Bu, Phee yüzme dersine giderken.
Her çarşamba götürüyorum. Haftamın en güzel bölümü.
Ne dersin, kitabını konuşmaya başlasak mı?
Olur. Hadi önce benimkini ele alalım.
-Pardon. -Yo, seninkini ele alalım.
Öncelikle bence sen bir dâhisin
ve çok ünlü olacaksın.
-Pek sanmıyorum. -Göreceksin bak.
Geleceğin parlak, buna eminim.
Not mu tuttun?
-Sakıncası var mı? -Yo, koltuklarım kabardı.
-Çok mu abartmışım? -Yo, hayır. Rica ederim.
Telefonlarımızı kaldırsak mı?
Çok isterdim ama Cynthia'nın bana ihtiyacı olabilir.
Endişeleniyorum onun için. Bu aralar…
Dalgın mı?
Bunu konuşmak istemiyorum.
Gel seninle bir şey yapalım Vlad.
Ne yapalım?
Bu öğleden sonrayı sadece sana ayıralım.
Benim için büyük değişiklik olur.
Dinle bak…
Kitabında en dikkat çekici bulduğum nokta
kendisini olanca gücüyle dizginleyen bir karakter yaratmış olman…
Diğer yazarları cezbetmenin her daim işe yarayan bir yolu vardır.
Onlara biraz ilgi göstermek.
Benim deneyimime göre ilgiden daha karşı konulmaz bir şey yok.
Yakın okuma. Yalnızca sözcüklere değil, onları yazan kişiye de yönelen bir okuma.
Ve eğer Vlad onu ne kadar derinden kavradığımı anlayabilirse…
Öpebilirim seni.
Artık böyle görüşler duymuyorum. Cynthia iyi bir okurdur, ama…
"Bu kısım çok uzun" ya da "O adam çok sahte" filan diyor.
O kadarcık.
Böyle bir ilgiye alışkın değilim.
Yani, kitabın sürükleyici. Ben kitabımda bunu becerdiğimi sanmıyorum.
Yumuşak bir geçiş deniyorum.
Teşekkür ederim.
Saat kaç oldu?
Saat üç buçuk.
Tüh ya, keşke daha uzun takılabilseydik.
Hemen dönerim. Hesabı alabilir miyiz?
-Pardon, bakar mısınız? -Buyurun?
İki kahve, iki de Fernet-Branca alabilir miyiz?
Hesabı da getirmeyin. Bugün yaş günü.
-Sağ olun. -Tamam.
Neler oldu?
Kendisi bölüm başkanıydı. Fikrini almak için yanına gittim.
Çalışmamı okumayı önerdi.
Ardından, daha sonra bir bara gidip çalışmam üzerine konuşmamızı teklif etti.
Bar bir oteldeydi.
Seksin bir ihtimal olduğunu biliyordum.
John'un lisans öğrencileriyle yattığı biliniyordu.
Hepimiz biliyorduk.
Kardeşlerimin hepsi finans işinde.
Beni fukara sanıyorlar.
Garsonu gördün mü?
Mutlu yıllar sana
Mutlu yıllar, mutlu yıllar
Mutlu yıllar sana
Vay canına!
Teşekkürler.
Nereden bildin?
Yaş günün değil ki.
Cynthia mı söyledi?
Nasıl yani? Bugün sahiden yaş günün mü?
Yaş gününde benimle yemeğe mi çıktın?
Hiç haberim yoktu.
Yaş günüm değil.
Hesap lütfen.
Hayır. Ben hallederim.
Olmaz. Paylaşalım.
Hesap paylaşacak yaşı geçtim. Bana yemek borcun olsun.
Bir daha evden çıkamayabilirim.
Keşke daha uzun kalabilseydik.
Ayılmam gerek.
Bana biraz müsaade eder misin?
SID BABAMIN GELECEĞİYLE OYNUYORSUN
CYNTHIA VLAD'A SÖYLER MİSİN, TELEFONUNA BAKSIN?
ALEXIS KIZINI ARAMAN GEREK
Gitmek istemiyor.
KENDİNE GÜVEN
BUGÜN KALAN ÖMRÜNÜN İLK GÜNÜ
Klişe, ama doğru.
Vladinski Hocam, bir fikrim var.
Civarda çok şirin bir kulübem var, görmeni istiyorum.
Yazmak için, inziva yeri gibi.
Oraya gideriz, sana fikir veririm diye düşündüm.
Bunu yapmayı o kadar isterim ki anlatamam.
Ama eve gitsem iyi olacak. Cynthia beni gebertir yoksa.
Bazen af dilemek izin almaktan iyidir.
Cynthia kitap için kıçını yırtıyor.
Her gece saat ikide eve geliyor. Onun için endişeleniyorum.
Kitap üzerinde çalıştığına emin misin?
Ne?
Vlad, sürekli çalışırsan iç dünyanı nasıl zenginleştireceksin?
Tamam, önce bir Cynthia'yı arayayım.
Tamamdır.
-Cynthia ne dedi? -Eğlenmene bak, dedi.
Kafa bir eşmiş.
Evlilikte diğer kişinin senin mutlu olmanı istediğini anlamak
sana da zor geliyor mu?
-Başkasının ne istediğini kim anlamış ki? -Doğru.
İki dakikalık yolumuz kaldı.
-Telefon çekiyor mu? -Hayır.
Telefon yok, internet yok, dikkat dağıtacak hiçbir şey yok.
Biz bizeyiz.
Vay be.
Burası ne zamandır var?
-Mükemmel vallahi. -Beğenmene sevindim.
Eyvah eyvah. Caipirinha mı o?
Bu misket limonu suyunu buldum. Umarım bozulmamıştır. Sever misin?
Severim tabii.
Teşekkürler.
Şimdi gidip yazmak ister misin?
Yatak odasını kullanabilirsin.
Sohbet etmeyi tercih ederim.
-Şerefe. -Şerefe.
Florence'ı severim. Niyetim onu hırpalamak değil.
Ben de severim. Yeryüzündeki en sinir insanlardan biri.
-Zor bir insan sadece. -Evet.
İçkin bitmiş.
Evet, hep çok hızlı içerim.
Sen dur, sana bir kadeh daha hazırlayayım.
İçeyim hadi.
Teşekkürler.
Ama beni iltifata boğuyordu.
Yazılarımı beğendiği için benimle ilgilendiğini düşündüm.
Kendimi seçilmiş hissettim.
Ve etkileyici de biriydi.
Tamam.
Teşekkürler. Kalan ifadeleri yarın dinleyeceğiz.
ALEXIS KIZINI ARAR MISIN LÜTFEN?
JOHN - BURADA SANA İHTİYACIM VAR. CEVAP YAZAR MISIN ARTIK?
SID - NE OLUYOR ANNE? BİR SES VERİR MİSİN LÜTFEN?
KİME: JOHN LÜTFEN BANA ULAŞMAYA ÇALIŞMA.
BİRAZ YALNIZ KALMAM LAZIM.
Ben de tam bunları getirecektim.
Sorun değil. Güneş biraz fazla geldi.
-Yüzüm sermayem, korumam gerek. -Öyle.
Dingin Liman.
Stegner.
Ne yazar ama.
Demek beğeniyorsun.
Vlad, kusura bakma ama hani kitaplarımızı konuşacaktık?
Doğru ya. Evet.
Affedersin, planımız zaten buydu diye dedim.
Evet, öyle tabii. Bir saniye.
Neredeydi…
Hah.
Kusura bakma. Senin karşında insanın epey gözü korkuyor.
Yok canım.
Biraz utandım yani. Ondan.
Neyse.
Al bakalım.
Kusura bakma, biraz fazla…
Bu KBY ne anlama geliyor?
Keşke ben yazsaydım.
Anlatıcına vuruldum âdeta.
Beni şahsen çok etkiledi.
Ne bakımdan?
Kişinin farklı isteklerinin birbirleriyle çelişki hâlinde olması.
Ben de öyle hissediyorum.
Ne istediğime bir türlü karar veremiyorum.
Neden açıkça söyleyemiyorum ki?
Müzik plakların var.
Bakabilir miyim?
Tabii ki.
Bir, iki, üç.
-Temel adım bu. -Nereden öğrendin?
16 yaşındayken Florida'da bir salsa kulübüne gidiyordum.
-Çok dönüştürücüydü. -Ne açıdan?
30'luk kadınlarla dans etmek hoşuma gitti.
-Pardon! -Pardon!
Ben yönlendireyim.
Başlıyoruz.
Tamam. Evet.
Affedersin, sarhoşum biraz.
-Seni döndürmeye çalışacağım. -Tamam.
Ve yukarı.
İyiydi.
Hay aksi! Evet.
Sana daha önce… Aklımdan çıkmış.
Bunu sana getirdim. Geri vermek istedim.
Giymem gerekiyor mu?
Hayır.
Emin misin?
Gidebileceğim böyle bir yerim olsaydı ne yazardım bilmiyorum. Çok kararsızım.
Zor bir durum.
-Yeni kitabın ne hakkında? -Söyleyemem.
Hikâyeyi anlatmana gerek yok. En azından…
Konusu ne?
Konusu sanırım…
Arzu.
Arzunun ruh için vazgeçilmez oluşu.
İnsanın hayatında bir şey istemesinin bazen kutsallık hissini…
…andırması.
Sanırım ben biraz yüzüp sonra da gerçek hayatıma döneceğim.
Yüzmek mi?
Mayomu getirmişsin ya.
Su çok soğuktur ama.
Ben Rusum.
Sorun değil.
Onu evine bırakırım ve birbirimizi bir daha gördüğümüzde
sanki hiçbir şey olmamış gibi davranırız.
Arkadaşça fakat mesafeli bir ilişki sürdürürüz.
Koridorlarda birbirimizin yanından geçerken yere bakıp gülümseriz
ve bir gün ona bakıp eski hislerimi merak ederim.
Öylesi daha iyi.
Hayat böyle işte.
Hoş bir öğleden sonraydı.
Ne bekliyordum ki?
Yüzümü ellerinin içine alıp beni öpmesini mi?
Genç kız değilim artık.
35 yaşında bile değilim.
Gitmesini istemiyorum.
-Aman yarabbi! Donuyorsun! -Bu bana mı?
Çok sarhoş olup uzun yola çıkacak durumda olmayabilir.
Bir duş alırsan iyi gelir. Gidip ısıtıcıyı açayım.
Tamam.
Sıcak su bitecek.
Şey…
Sıcak su bitti. Çok fena.
Eyvah. Dur sana bir… Bekle.
Bu John'un kazağı. İrlanda yünüdür.
Burada dur. Sana kıyafet getireceğim.
Eyvah eyvah!
Hay Allah!
Of!
Tuttum seni.
Vlad!
Hay Allah!
Tamam. Sana biraz su getireyim.
Mutlu yıllar…
Bir yudum iç bakalım. Belki su sana…
Sen!
Efendim?
Benden faydalanacak mısın?
İstediğin bu mu?
Yapacak mısın?
-Vlad! -Hayır.
Vlad, istediğin bu mu?
Vlad!
Gel ayıltalım seni.
Hani Ruslar içkiye dayanıklı olurdu?
Ortaçağ, hatta Elizabeth dönemi tarım toplumunda
anneler tarlada çalışmaya gitmeden önce, güvende ve dik durmaları için
bebeklerini koltuğa bağlarmış.
Hay Allah'ım ya.
Güzel.
Biz bizeyiz.
KİME: CYNTHIA JOHN'LA İLİŞKİNİ ÖĞRENDİM.
BUNU NASIL
Bunu yazdığına şükredecek.
Dürüstlükten dolayı.
KİME: CYNTHIA CYNTHIA SENİ KALTAK
KİME: CYNTHIA JOHN'LA İLİŞKİNDEN HABERİM VAR.
KAFAMI TOPARLAYAMIYORUM.
BİR SÜRELİĞİNE UZAKLAŞACAĞIM.
BANA ULAŞMAYA ÇALIŞMA LÜTFEN.
PHEE'NİN ÇARŞAMBA GÜNKÜ YÜZME DERSİNİ UNUTMA.
Telefonunu düşürdü.
Uyandığında açıklayacağım. Çok içti, yerinden kıpırdatamadım.
Başında bekleyeceğim.
JOHN İLLA SENİ GELİP BULMAM MI GEREKİYOR?
Ne…
JULIA MAY JONAS'IN KİTABINDAN UYARLANDI
Alt yazı çevirmeni: Arda Barişta