Belki bir işi çıktı.
Affedersin senin cüssende birine çok alışık değilim.
-Özür dilerim. Her şey yerli yerinde mi? -Tamam!
-Evet! -Ceketin ne kadar güzel.
Teşekkür ederim. Cynthia çok itici buluyor.
Hayır. Yo, yo, yo.
Senin için giydim çünkü sen her zaman çok şıksın.
Ne giydiğimi fark etmiyorsundur.
Yo… Fark ediyorum.
Vay be, ne zamandır bir günü kendime ayırmamıştım.
Hak ediyorsun.
Orasını bilemiyorum.
Yani, ben kimsenin bir şeyi hak ettiğini düşünmüyorum.
Ne kadar Püriten bir düşünce Vlad.
Ben gerçekten Püritenim.
Hayır. Değilsin tabii.
-Öyleyim. -Hayır, hayatta inanmam.
Evet, evet, öyleyim. Yüksek lisansta Cynthia o kadar kızmıştı ki sonunda
kafama tavayla vurmuştu.
Neyse. Evet, ben geri kafalı bir adamım. Belli değil mi?
Yani, ne bileyim… Sanırım ben…
Seni o kadar tanımıyorum.
Ana Cadde'de yemeyecek miyiz?
Biraz açık hava alalım dedim.
Beşe kadar dönersem sorun değil.
Orasına bakarız.
YÜKSELEN HER ŞEY BİR NOKTADA BİRLEŞİR
Telefon kafayı yedi.
-Affedersin. -Vereyim mi?
Evet. Çantamın içinde, verebilir… Yo, yo, kucağıma koyarsan sevinirim.
Tabii. Al, burada.
Tamam, sağ ol. Tanrım, şey işte… Bir arkadaş.
Duruşma olduğunu biliyorum.
Öyle mi?
Başka bir yerde olmak istemeni anlıyorum.
Çok teşekkür ederim.
Tabii ki, bir araya ihtiyacın var.
Hak etmiş miyimdir peki? Şaka yaptım, şaka yaptım.
Şu anda bunu en çok hak eden kişi sensin.
-Senin glüten yemediğini biliyorum. -Sadece uslu durduğum zamanlarda.
Bugün uslu musun?
Deneyeceğim.
Kırmızı mı beyaz mı?
Kadeh mi alalım şişe mi? Birden fazla içer misin?
Epeydir gündüz içmiyorum. Yıllar oldu.
Madem öyle o zaman kesinlikle şişe alıyoruz.
Merhaba, biz şey alalım… Bu Montepulciano'dan.
Tabii ki.
Çok teşekkür ederiz. Olur mu?
Eğlencelisin.
Phee'yle yüzme dersine gidiyoruz.
Her çarşamba götürüyorum. Haftamın en güzel günü bu.
Şimdi kitabından konuşmak için uygun bir zaman mı?
Tabii, evet. Bekaretimizi bozalım hadi.
Özür dilerim.
Yo, yo, yo. Bence de bozalım. Öncelikle bence bir dâhisin ve çok ünlü olacaksın.
Vay be. Orasını bilemiyorum.
Ah, hiç belli olmaz. Senin önün çok açık, bundan eminim.
Hadi canım. Not mu aldın sen?
-Sorun olur mu? -Yo, onur duydum aslında.
Yoksa fazla mı oldu?
Yo, yo, yo, yo, yo, lütfen.
Acaba telefonlarımızı kaldırsak mı?
Ben de çok isterdim. Sadece Cynthia'nın ihtiyacı olabilir.
Onun hakkında endişeleniyorum. Bu ara çok…
Uzak mı?
Pek… Pek konuşmak istemiyorum.
O zaman sana bir teklifim var Vlad.
Nedir?
Bugün tamamen sana odaklanalım, ne dersin?
Çok değişik bir deneyim olur.
Evet…
Kitabında beni en çok etkileyen şeylerden biri şu. Yazdığın ana karakterin
yaşadığı yoğun baskı hâli diğer karakterlerle ilişki kurmasının önünde…
Yazarları baştan çıkarmanın hiç şaşmayan bir yolu vardır: Onlarla yakından
ilgilenmek.
İlgiden daha cezbedici ve karşı konulamaz bir şey yok. Analitik okuma ama sadece
kelimeleri değil, yazarın da okuması yapılmalı.
Ve bence Vlad onu ne kadar detaylı okuyabildiğimi görürse…
Seni öpebilirim.
Hiç böyle geri bildirim almıyorum. Cynthia iyi bir okur ama…
Artık genelde bu çok uzun olmuş, bu adam çok sahte, gibi şeyler söylüyor.
Böyle bir ilgiye alışık değilim.
Kitabın okuru içine alıyor. Ben kitabımda bunu yapabildim mi, emin değilim. Şimdi
pası ona atıyorum.
Teşekkür ederim. Saatin var mı acaba?
Evet, saat üç buçuk.
Tüh. Keşke daha fazla takılabilsek. Ben hemen dönerim. Affedersiniz, hesabı…
Affedersiniz, affedersiniz, bakar mısınız? Buradayım. Evet, iki
kahve, iki Fernet-Branca alalım. Hesabı da getirmeyin, bugün doğum günü.
Sağ olun.
Tabii.
Ne olduğunu anlatın.
Bölüm başkanıydı. Görüşünü almak için ona gittim.
Yazılarımı okumak istedi. Sonra da bir barda oturup yazıyla ilgili
konuşmayı teklif etti.
Bir otelin barıydı.
Sonunda seks olduğunu biliyordum.
Herkes John'un öğrencilerle yattığını biliyordu.
Hepimiz biliyorduk.
Kardeşlerimin hepsi finans işinde. Beni evsiz sanıyorlar. Bu arada garsonu
gördün mü?
-Mutlu yıllar sana! Mutlu yıllar sana! -Mutlu yıllar sana! Mutlu yıllar sana!
Mutlu yıllar sana! Mutlu yıllar sana!
-Mutlu yıllar, mutlu yıllar! Mutlu yıllar -Mutlu yıllar, mutlu yıllar! Mutlu yıllar
Mutlu yıllar, mutlu yıllar! Mutlu yıllar sana!
-Sana! -Sana!
Vay canına.
Teşekkür ederim.
Nereden bildin?
Doğum günün değil ki.
-Cynthia mı söyledi? -Ne? Bugün doğum günün mü?
Doğum gününde benimle öğle yemeğine mi geldin? Hiç bilmiyordum.
Doğum günüm değil.
Hesabı alabilir miyiz?
Yo, yo, yo, yo. Ben hallederim, bırak.
Gerek yok, bölüşelim.
Ben hesap bölüşmek için çok yaşlıyım. Sonra yemek ısmarlarsın.
Ben evden bir daha hiçbir zaman çıkamayabilirim.
Özür dilerim, pek fazla kalamadık.
Ayılmam lazım.
Bir dakika müsaade eder misin?
BABAMI TEHLİKEYE ATIYORSUN BU CİDDİ BİR İHLAL
KIZINI ARA
AKLIM SENDE KIZIM
Gitmek istemiyor.
KENDİNE İNAN
BUGÜN YENİ HAYATININ İLK GÜNÜ
Evet, klişe ama doğru.
Profesör Vladinski. Bir fikrim var.
Yakınlarda tatlı küçük bir kulübem var, sana göstermek isterim.
Yazmak için kullanıyorum, inziva yeri gibi. Bence oraya gidelim, ben de sana
yazma egzersizi vereyim.
Bu o kadar güzel bir teklif oldu ki aslında.
Ama eve gitmem daha iyi olur. Cynthia beni öldürür.
Bence bazen özür dilemek, izin istemeden daha iyi bir şey.
Şey, şu an gece gündüz bir kitaba çalışıyor. Her gün gece ikide geliyor.
Ben onu merak ediyorum.
Kitaba çalıştığına emin misin?
Ne?
Vlad, hayatın sürekli mesaide geçerse iç dünyanı nasıl geliştireceksin?
Tamam, önce bir Cynthia'yı arayayım ben.
Tamamdır.
Cynthia ne dedi?
İyi eğlenceler, dedi.
Ne kadar anlayışlı bir eş.
Evlilikte karşıdakinin de senin mutluluğunu istediğini kavramakta
hiç zorlanıyor musun?
Karşı tarafın ne istediğini anlamak ne zaman kolay ki?
Kesinlikle.
İki dakika kaldı.
Telefon çekiyor mu?
Hayır. Telefon yok, internet yok, dikkat dağıtıcı bir şey yok. Sadece biz.
Aman Tanrım.
Burası ne zamandır var?
Tanrım. Mükemmel.
Beğenmene sevindim.
Olamaz, Caipirinha mı o?
Limon suyu buldum. Şey… Sorun olur mu? Sever misin?
Tabii ki.
Sağ ol.
Şimdi gidip yazmak ister misin? İstersen yatak odasını kullanabilirsin.
Yo, sohbet etmeyi tercih ederim.
-Şerefe. -Şerefe.
Florence'ı seviyorum, aslında üstüne gitmek istemiyorum.
Yo, yo, ben de seviyorum. Sadece dünyanın en rahatsız edici
-insanlarından. -Sadece, işte, bazen zor oluyor.
-Evet. -Bitirmişsin.
Evet, hep çok hızlı içiyorum.
Burada dur. Sana bir tane daha yapayım.
Sikerler.
Sağ ol.
Ama çok iltifat etti.
Kalemimi beğendiği için benimle ilgilendiğini düşündüm.
Seçilmiş hissettim.
Çok etkileyiciydi.
Tamam.
Teşekkür ederiz. Kalan beyanlar yarın dinlenecek.
KIZINI ARAR MISIN?
TAM BİR REZALET. LÜTFEN GEL.
ANNE NE OLUYOR? BENİ ARAR MISIN?
LÜTFEN BANA YAZMA.
YALNIZ KALMAM LAZIM.
Ben de tam yanına geliyordum.
Sorun değil, şey, zaten güneş çok fazla oldu.
Yüzümle para kazanıyorum.
Evet.
Güvenliğe Geçiş.
-Stagner. -Ne yazar ama.
Seviyor musun?
Özür dilerim Vlad ama birbirimizin kitaplarını tartışmayacak mıydık?
Ha siktir. Evet.
Yani, konusunu açtığım için özür dilerim ama plan bu değil miydi?
Yo, yo, evet, tabii ki. Bekle. Dur, nerede benim… Evet.
Tamam, özür dilerim. Sadece sen çok dişli bir insansın.
Yo…
Lütfen…
Evet, biraz utandım. Yani… Neyse.
Al bakalım.
Evet. Kusura bakma, çizdim.
Bu ne demek, "KBY" yazmışsın?
Keşke ben yazsaydım.
Evet, galiba anlatıcına biraz vuruldum.
Bana gerçekten dokundu, kişisel olarak.
Ne anlamda?
İnsanın farklı arzularının birbiriyle sürekli çatışması olayı. Ben de
böyleyim. Ne istediğim konusunda hiç net olamıyorum bir türlü.
Ben niye bunu düşünemedim ki?
Plakların varmış.
Bir baksam olur mu?
Tabii ki.
-Bir, iki, üç. Bir, iki, üç. Dans etmeyi -Bir, iki, üç. Temel adımlar. Çok güzel.
-Nereden biliyorsun? -16 yaşındayken Florida'da salsa kulübüne
gitmiştim. Beni şekillendirdi.
Nasıl?
30 yaşındaki kadınlarla dans etmeyi sevdim.
-Özür dilerim! -Affedersin, affedersin!
Bana bırak.
Böyle.
Tamam, evet.
Tamam. Özür dilerim, kafam biraz iyi.
-Şimdi seni döndüreceğim, tamam mı? -Tamam. Tamam.
Ve, yukarı.
Çok güzeldi.
Ve…
Tüh! Evet.
Evet. Bunu unutmuşum. Bunu getirdim sana. Bizde bırakmıştın ya.
Giyeyim mi?
Yo…
Emin misin?
Benim böyle bir yerim olsa da ne yazardım hiç bilmiyorum, kayboldum.
Çok zor olmalı.
Yeni kitabın nasıl?
Onu anlatamam.
Hikâyeyi anlatmana gerek yok ama hani…
Neyle ilgili?
Sanırım konusu…
Arzu ve…
Arzunun manevi buyruğu. Bazen…
Bazen hayatta bir şeyi arzulamanın kutsal bir şey gibi hissettirmesi.
Sanırım ben biraz yüzeceğim sonra da gerçek hayatıma döneceğim.
Yüzecek misin?
Mayomu getirmişsin.
Ama su çok soğuktur.
Ben Rusum.
Bir şey yok.
Onu buradan sonra evine bırakacağım. Bir daha görüştüğümüzde de sıra dışı
hiçbir şey yaşanmamış gibi davranacağız.
Bundan sonra arkadaşça ama uzak bir ilişki sürdüreceğiz.
Koridorda karşılaştığımızda yere bakıp güleceğiz…
Bir gün ona neler hissettiğimi bile hatırlamayacağım.
Bu şekilde daha iyi. Hayat böyle.
Güzel bir gün oldu.
Ne bekliyordum ki? Yüzümü ellerinin arasına alıp beni öpecek miydi? Artık
ergen değilim.
35 bile değilim.
Gitmesini istemiyorum.
-Tanrım, donmuşsun! -Bana mı?
Çok sarhoş olup yola çıkamayacak hâle gelebilir. sen hemen duşa gir.
Ben gidip açayım.
Tamam.
Sıcak su bitecek.
Şey…
Sıcak su bitti.
Aman Tanrım. Sen, dur, bekle! Bekle!
Siktir.
Tamam. Bu John'un kazağı. İrlanda yünü. Tamam, burada dur. Ben kıyafet
getireyim.
Aman Tanrım!
Tanrım. Olamaz.
Otur, otur.
Tanrım.
Tuttum.
Vlad, tamam!
-Hayır! Hayır. -Vlad!
Tanrım!
Tamam, tamam. Ben sana su getireyim.
Mutlu yıllar sana.
Tamam biraz, hadi birazcık su içersen…
Sen…
Evet?
Benden faydalanacak mısın?
İstediğin bu mu?
Yapacak mısın?
-Vlad! -Yo.
Vlad, istediğin bu mu?
Vlad!
Seni birazcık uyandıracağım tamam mı?
Tanrım! Bir de, Ruslar çok içer, derler!
Eski zamanlarda, hatta Elizabeth döneminde bile, anneler bebekleri
güvende kalsın ve dik dursun diye onları sandalyeye bağlar ve tarlaya gidip
çalışırlardı.
Aman Tanrım.
Güzel.
Sadece biz.
SENİNLE JOHN'U ÖĞRENDİM. NASIL YAPARSIN?
Bunu yazdığına mutlu olacak.
Dürüstlüğünden dolayı.
CYNTHIA OROSPU...
JOHN'LA ARANDAKİLERİ BİLİYORUM.
SAĞLIKLI DÜŞÜNEMİYORUM.
BİR SÜRE UZAKLAŞACAĞIM.
BENİMLE İLETİŞİME GEÇME.
UNUTMA, PHEE'NİN ÇARŞAMBA YÜZME KURSU VAR.
Telefonunu düşürmüş.
Uyandığında açıklayacağım. Çok içti ve hareket ettiremedim.
Uyanık bekleyeceğim.
GELİP SENİ BULMAM MI LAZIM?