Zer ostia?
- Ai ama. - Zer ostia? Zer egin…
- Ai. - Zer ostia?
Zer ostia? Psikopata!
- Zergatik lotu nauzu? - Vlad.
- Zer ostia? - Vlad.
Ene.
Lasai.
Ondo… Zer moduz zaude?
Zer moduz? Zuk nola uste duzu? Zer egin didazu?
Vlad. Sentitzen dut. Edanda… Oso mozkorrak geunden.
Eta esan zenuen mendean egon nahiko zenukeela.
Probatzeko.
Baina ez da ezer pasa ni ere oso mozkor nengoelako…
Joder.
Nik ere lo hartu dut.
Gaizki-ulertu erraldoi bat izan da eta segituan askatuko zaitut.
- Bale. - Bale?
Joder.
- Oraintxe askatuko zaitut. - Bale.
Ea ba. Oso ondo.
- Barkatu. - Barkatu.
Guk…
- Zerbait egin dugu? - Ez.
Ez da ezer gertatu. Hitz ematen dizut.
Jesus, esan nizun…
Esan nizun…
Oso gogorra da esatea, baina atzo gauean esan nizun
Cynthia eta Johnek abentura bat zutela.
Benetan…
Ziur zaude?
Elkarrekin harrapatu nituen.
Asko sentitzen dut.
Hemen gera naiteke gaur?
INTERPRETAZIOAREN AURKA
Gonbidatu-gelan lo egin zuen.
Ez nekien zer pentsatzen zuen banandu ginenean.
EROSTERA NOA.
Goizean, oharra eta taxi zenbakia utzi nizkion
eta dendara joan nintzen.
Orain berak erabaki behar du.
Bere aukera da.
Ziurrenik ez dit berriz hitz egingo.
Agian poliziari deituko dio.
Ez nintzateke harrituko.
Hanka sartu nuen.
Jendeak hanka sartzen du eta
nik ere bai.
JOHNI: BARKATU EZ ERANTZUTEA. GAUR ITZULIKO NAIZ ETXERA.
Kaixo?
Ni naiz.
Ondo zaude?
Atea trabatu egiten da. Hobe duzu buelta ematea.
Uste nuen joan zinela.
Ez, paseatzera joan naiz.
Zer moduz zaude?
Hiru urtetan ez dut hain ondo lo egin.
- Kafea nahi? - Gustu handiz.
Zuk
telefonoa komunetik bota zenuen.
Arroz tartean jarri nezake edo…
Oso ondo, Vlad.
Mila esker.
Ez dago ona?
Inoiz hartu dudan kaferik onena da.
Egunkarian idatziko dut.
Hemen dago oraindik.
- Bat emango? - Bai.
Galdetu…
Zein da zure plana?
Nire ustetan,
Cynthiak ia ihes egin zuen.
- Zer? - Pheerekin utzi ninduen.
- Saiatu zenean… - Suizidatzen? Bai.
Ezin diozu horri "ihesa" deitu.
Egun hartan idatzi nuena aurkitu zuen.
Bota egin behar izan nuen.
Nire azken liburutik idatzi nuen testu onena zen.
Berea zela esan zidan.
Bai.
Eta orain beste batekin dago?
Barkatu, baina…
Bazenekien non zegoen. Berak ez daki zu non zauden.
Ez, zerbait igartzen du.
Funtsean.
Nola?
Zuk esan zenion.
Nire mugikorretik idatzi zenion denbora behar nuela.
Zer?
Ordenagailua nirekin daramat.
Mezuak bertan ikusi ditut.
Wifia daukazu ohe ondoan. Errentarientzako, imajinatzen dut.
Noski, mozkorraldiarekin, erabaki zenuen…
Ez, zuk idatzi zenuen.
Ez nuen nik idatzi.
Badakit ezetz.
Ez da ezer pasatzen.
Interesgarria da.
Zerbait jarri zenidan edarian?
Inoiz ez nuke halakorik egingo.
Sinesten dizut.
Ederki, egia esaten ari naiz.
Piragua bat hartuko dut.
Geratu egin nahi du.
JOHN: EXEKUZIOAK CATERINGA DU.
JOHN DEITZEN
Kaixo.
Erantzun duzu.
Zer moduz doa?
Engainu bat da.
Gaur bukatuko dela diote.
Haserre zaude?
Pentsatzen aritu naiz, eta
emaztea nire ondoan edukitzea IX artikuluaren bistan
ez da gure estiloa.
Hala da.
Espero dut kulpak tripak jango dizkizula.
- Esango didazu non zauden? - Ez.
Berriz ekingo diote.
- Banoa. - Sid da? Hitz egin dezaket?
Ondo zaude?
- Bai. Eta zu? - Bai.
Txundigarria zara.
Piragua irauli egin zait.
- Ondo zaude? - Bai, ondo nago.
Arropa bustiak erantzi eta martini lehor bat behar nuen.
Simpsondarrena da.
Johnek galtzak dauzka armairuan.
Daramadana gaizki dago?
D.H. Lawrence ona da.
Ahaztu egiten da. Eroa dirudi baina itzela da.
Bai, lehen esaldia ondorengoa da:
"Garai tragiko batean bizi gara, horregatik ez dugu tragikoki hartzen".
Jesus, ona zara.
Mesedez, lehen esaldiak ikasten ditut zu bezalako mutilak txunditzeko.
Eraginkorra da.
Zure liburu berria?
Bai.
Gustatzen zaizu?
Nire Inoizko lan onena da,
baina amaiera eman behar diot oraindik.
Batera idatziko dugu?
Zer?
Ordenagailu bila noa.
Non dago zure arropa? Garbitu egingo dut.
Portxean.
Galtzak ezin dira lehorgailuan sartu.
Ondo da.
Zikin sentiarazi ninduen.
Eskola utzi nuen handik gutxira.
Eman zenion ikastetxeari gertatutakoaren berri?
Ez.
Zergatik ez?
Lotsa sentitzen nuelako.
Irakasleak jainkoak zirela uste nuen.
Ni herri txiki batekoa nintzen.
Eta nire dohain bakarra ikasle ona izatea zen.
Ez nion inori kalterik egin nahi,
baina zaurgarria nintzen orduan eta berak hori egitea
ez zen…
atsegina.
Bere emaztearen eskolan zeunden?
Bai.
Nolakoa zen zure harremana harekin?
Ez nuen asko ezagutzen.
Irakasle ona zen.
Ez duzu begiratzen?
Ez.
Inoiz oheratu zara ikasle batekin?
Ez.
Bai.
Baina graduondokokoa zen.
Ia hogeita hamar urte zituen
eta nik hogeita hama-gutxi.
Nire gorenean nengoen.
Orain ere bai.
Ez modu berean.
Eta bera…
Txora-txora eginda nengoen.
Zergatik?
Izugarria zen
nola begiratzen ninduen begietara.
Ederki aritu zara, maitea.
Mila esker.
Eta orain, zer pasatzen den ikustera?
Alexis bidean da. Hirira itzuliko gara.
Baina epaia une batetik bestera emango digute.
Ez nauzu horretarako behar.
Sid!
Aspaldian inork ez dit ezer sukaladatu.
Nahiko…
Berezia izan da.
Pozten naiz gustatu izana.
Egun oparoa izan da.
Hamabi orrialde idatzi ditut.
Pozten naiz.
Nik ez dut hitzik idatzi.
Distraituta?
Bai.
Noiztik daude John eta Cynthia elkarrekin?
Ez dut hori pentsatu nahi.
Zerbait esan nahi dizut.
Zerbait txarra egin dut.
Ez dut proiektua eman, irakasle.
Arazotan sartu naiz?
Barkatu.
Sentitzen dut.
Ene, ez zaitez damutu. Mesedez.
Ez zenuen esan hori zela bart gauean egingo genuena?
Ez dut bete nahi emakume zahar perbertituekin
daukazun fantasia.
Nik ez dut nahi. Zure desioa zela uste nuen.
- Ba ez. - Zuk nahi duzuna nahi dut.
Tira, egin zuk nahi duzuna.
- Nola egingo zaitut zoriontsu? - Ez alferrik saiatu.
Ene, Vlad, dena
asmatu dut?
Zer?
Ohera…
Ohera joango naiz.
Zurekin noa?
Utzi galderak.
Fakultateko bileran, hau egin nahi nizun.
Jainkoarren.
Zure etxera lehenekoz joan nintzenean,
hau egin nahi nuen.
Jesus.
Igerilekuan nengoenean, hau egin nahi nuen.
Eta bilera gelan geundenean egun hartan…
belauniko nahi zintudan…
Ene.
…mahai azpian.
Joder.
- Etorri. - Kenduko dut?
Ezin dut itxaron.
Joder! Banator.
Oso ona zaude.
Amaitu… Amaitu dezakezu.
- Zer? - Amaitu dezakezu.
- Ziur? - Bai.
Bale.
- Vlad. - Bai?
Zoaz gonbidatu-gelara.
Bale.
Zer ostia? Ni naiz.
Galtzontzillo politak.
Zoaz pikutara.
Nora zoaz?
Lan bikaina.
Beneta, txundituta nago.
Beste hitz bat eta zureak egin du.
Ez gerturatu gehiegi.
Izoztuta nago.
Nire galtzak?
Vlad gonbidatu-gelan dago bere tokia behar duelako.
- Gezurra. - Ez zaude ezer esateko.
- Nahi dudana esango dut. - Denaz.
Baina are gehiago…
Denok nahi duguna senti dezakegu.
Zu eta Cynthia, zer?
Zer?
Cynthia? Zer?
Aizu, ez egin barrerik.
Barkatu, nahi gabe da.
Aizue, Cynthia ederregia da niretzako.
Zer?
Ez zenituen harrapatu?
- Zer egiten? - Bai.
Elkarrekin zeundeten…
Berarekin zeunden.
Baina zuek ez bezala, ez genuen larrua jo.
Bere autobiografia amaitzen ari da eta poema bat idatzi diot.
Egon. Beraz, ez zineten…
Zu engainatu? Ez, jauna.
Elkarrekin ikusi zenituela esan duzu.
Hala da. Hala uste nuen.
- Idazlea zara? - Zu ez zara abilezia duen bakarra.
- Goizeko ordu bietan? - Hori da.
Drogatuta idazten dugu. Dibertigarria da.
Zer? Zu…
Kabroi zikina! Akabatu…
- Zer duzu? - Sexya zara haserretuta.
- Cynthiak bere erabakiak ditu. - Ez.
- Ez dakizu sufritu duena. - Nahikoa da!
Bere ideia zen.
Noski baietz! Drogazalea da!
Berak erosi zituen eta nik gorde. Adderall erdia soilik.
Ez dakizu ezer, babalorea!
Liburua amaitu eta apartamentua utzi nahi du
denak zure inguruan bira ez dezan.
Noiz egin du ezerk nire inguruan bira?
Jesus.
Utziko mugikorra?
Zertarako?
Nire emazteari deitzeko.
Bai, noski.
- Eskumuinak eman. - Zoaz pikutara.
Itxi aho zikin hori.
- Bistari buruz jakin nahi? - Bai.
Salaketak alboratu dituzte.
Ez dut irakaskuntzan segiko baina pentsioa jasoko dut. Garaipena.
Ez dirudizu pozik.
Sidney sartzea akatsa izan zen.
Pasako zaio.
Ez, aldi baterako hanka sartu dut.
Bale.
- Zerbait pentsatu dut. - Esan.
Eta akordioa berrikusten badugu?
Zer diozu?
Zahartzen goaz.
Gure konpromisoa
berrartu genezake.
Ez zaizu iruditzen apur bat tristea?
Amaitu lehenengo, lasai.
Zer esan dizu?
Esan du…
zuk
gizakia sentiarazten duzula.
Ez dakit.
Ohera noa.
Bale.
Badakizu zer nahi dudan?
Zer?
Zurekin hemen elkartzea astean behin.
Esan baietz.
Inspiratu egiten nauzu.
Beste garai batean, inork esan ziezakedan gauza zirraragarriena izango zen.
Koadernoen bila etorri naiz.
Izarak aldatu behar ditut?
Ideia ona.
Espero zenuena izan da?
John.
Sentsazio onena da, baietz?
- Zer? - Desioa.
Desioa zela uste nuen, baina hori ez da kontua…
Zer da ba?
Desioak egindakoa. Bizigarria izan da.
Hau eman dit.
- Zure onera itzuli zara. - Jesus.
- Bueltan zaude. - John, mesedez.
Zertaz doa liburua?
Ba…
Argitaratutakoan irakurriko duzu.
Salduko da?
Bizitza berria emango dit.
Bizitza berria nahi duzu?
Aukerak nahi ditut. Nahi dut…
Boterea?
Gazteek "borondatea" deitzen diote.
Ohera
etorriko zara?
Ez dakit.
Ez duzu amaiera gustuko?
Azkenaldian ohartu naiz Vladimir eta Johnek
euren istorioko pertsonaia gisa ikusten nautela.
Biek imajinatzen dute zein izango den amaiera.
Baina indar batzuk ezin dira kontrolatu.
Sutea sortu da lo gauden bitartean.
Nobela gotiko batean bezala.
Obsesio hori,
desioaren zirrara, sutan erreko balitz bezala.
Vlad! Esnatu!
John! Esnatu. Jaiki!
Sutea! Jaiki!
Joder! Zer gertatu da?
Kaka.
- Atea trabatuta dago. - Kendu paretik.
Eta ulertzen dut…
- Kendu paretik. - Utzi niri!
Kentzeko, ostia!
Nire atea da. Kendu, leloa.
…aukeratu behar dudala.
- Nire etxea da. - Zoaz pikutara.
Kendu erditik.
Egon! Nora zoaz?
- Zer? - Aizu! Egon!
Geldi! Nora zoaz? Laztana!
Bizitza berri bat.
Eta hau da amaiera.
Emakume batek lankide gazte batekin duen obsesioaz idazten dut.
Vladek irakasle zaharrago batekin abentura izateaz idazten du.
Nireak arrakasta izango du.
Premia jakin bati erantzuten dio.
Ez kezkatu.
Suhiltzaileei deitzen diet. Denak salbu daude.
Ez didazue sinesten?
JULIA MAY JONASEN LIBURUAN OINARRITUTA
Azpitituluak: Maialen Sanz