Ano'ng--?!
Putang ina! Putang ina! Ano ba 'to?! Putang ina! Putang ina! Baliw ka ba?!
Bakit ako nakakadena sa upuan?!
Ay d'yos ko! Naku po… Naku… Shh, shh-shh-shh! Vlad, Vlad, Vlad,
shh-shh-shhh, Vlad…
Putang ina! Putang ina! Aray, d'yos ko!
Teka lang, Vlad. Shhh…
Okay lang, okay lang. O anong-- pakiramdam mo?
Pakiramdam ko?! Ano sa tingin mo? 'Tang ina! Ano bang ginawa mo sa akin?!
Vlad, pa-pa-pasensya ka na, ganito 'yon. Sobra lang tayong nalasing.
Tapos sabi mo, gusto mong subukan na… Na ma-dominate…
Wala, s-subukan lang. Pero wala namang nangyari, walang nangyari,
kasi sobra akong nalasing, at…
Ay… gago ka Vlad…
Grabe, nahilo na ako at nakatulog, at ngayon nakikita ko na mali
'tong ginawa natin, kaya pakakawalan na kita, ngayon na.
-O sige… -Sige…
Ay, puta…
Okay. Eto, tatanggalin ko na 'yan. Eto na o. Ayan… Teka…
Sige…
-Sorry ha… -Sorry din…
Meron bang, uhm…
May nangyari ba sa 'tin?
Wala, d'yos ko! Wala, wala talagang nangyari sa atin. Sigurado 'yan.
Grabe, sabi ko sa 'yo, uhm…
Sinabi ko sa 'yo… Ay, d'yos ko, ang hirap nitong sabihin, pero… Kagabi, sinabi ko
sa 'yo na…
Sina Cynthia at John ay meron na ring affair.
Um…
P'ano mo--
Sigurado ka?
Nakita ko silang magkasama eh.
Sorry kung sinabi ko…
Puwede ba ko makitulog dito?
'WAG NANG MAGPALIGOY-LIGOY PA
Natulog siya sa guest room. Hindi ko alam kung anong iniisip niya kagabi
bago matulog. Kaya nag-iwan lang ako ng sulat n'ung umaga, at number ng car
KUNG AALIS KA NA, MAGPASUNDO KA NA LANG MAY LANDLINE SA KUWARTO KO.
Desisyon na n'ya kung ano'ng sunod na mangyayari sa amin.
Nasa kanya ang bola.
Baka hindi na niya ako kausapin kahit kelan.
Baka isumbong niya ako sa pulis.
Hindi ko siya masisisi.
Malaking pagkakamali.
Pero lahat naman nagkakamali, at…
Ako'ng gumawa nito.
TO: JOHN - SORRY MIA AKO. UUWI RIN AKO MAMAYA.
Sino 'yan?
Ako 'to!
Okay ka lang?
'Yung pinto, may sira. D'on ka na lang sa harap dumaan.
Akala ko umalis ka na.
Hindi. Naglakad-lakad lang.
Pero, kumusta ka naman?
Ngayon lang ako nakatulog nang mahimbing, in three years.
Gusto mo ba ng… ng kape?
Oo naman.
Nga pala, uhm…
…nahulog mo sa toilet 'yung phone mo kagabi. Puwedeng-- ilagay ko
-sa bigas, o… -Naku… Gago ka, Vlad.
Salamat.
Bakit? 'Di ba masarap?
Pinakamasarap na kape sa buong buhay ko.
Magjo- journal muna ko.
Oh…
E nandito pa rin siya.
Uh…
-Puwedeng maki-bum? -Mm-hmm.
Puwede ko bang, um…
…malaman kung ano na'ng plano mong gawin?
Eh kasi… sa tingin ko lang ah…
-Nakatakas na rin si Cynthia. -Ano?
-Iniwan n'ya sa 'kin si Phee. -Ha? N'ong parang sinubukan niyang--
Magpakamatay? Oo.
Pero, hindi mo naman 'yon matatawag na pagtakas…
Alam mo, may nakita siyang sinulat ko tungkol sa araw na 'yon.
Pinatapon niya kaagad sa akin.
'Yun 'yung unang magandang sinulat ko mula n'ung… mula n'ung huling libro ko.
Sabi niya, sa kanya raw ang araw na 'yon.
Okay…
Tapos ngayon, nagpapakantot siya sa iba?!
Sorry ha, pero n'ong ano, um…
Uh…
Alam mo kung nasaan siya. H-hindi niya alam kung nasaan ka.
Hindi, parang alam na niya.
Nalaman niya.
Eh paano?
Sinabi mo eh.
Tinext mo siya sa phone ko eh. Na kailangan ko mag-isa.
Anong text?!
'Yung laptop ko. Dinala ko.
Nakita ko 'yung mga text messages sa computer ko. Tapos may Wi-Fi ka
sa tabi ng kama ko. Siguro para sa mga nagre-rent dito.
Naku, eh, baka n'ung lasing ka,
-hindi mo na, um, naalala na… -Hindi. Ikaw ang nag-text.
Hindi 'yon galing sa 'kin.
Sigurado ako r'on.
Okay lang.
Napa-isip ako.
Meron ka bang nilagay kagabi sa ininom ko?
Hinding-hindi ko 'yon magagawa kahit kailan.
Alam ko 'yon.
Mabuti, kasi 'yon ang totoo.
Subukan kong mamangka.
Ayaw pa niyang umalis.
JOHN MAY PAKAIN SA BITAY KO.
-Hello. -'Ba, sumagot ka.
Kumusta na kayo d'yan?
Parang palabas lang lahat e. Sabi nila matatapos na 'to mamaya.
Galit ka ba sa akin?
Alam mo, pinag-isipan ko 'yan. At uh, kung sinama ko ang butihin kong asawa sa
isang Title IX hearing, parang out of character sa 'tin.
-Oo nga. -Basta dapat nakokonsensya ka ngayon ha.
Sabihin mo kung nasa'n ka.
-Ayoko. -Simula na ulit.
Baba ko na 'to.
Si Sid ba 'yan? Puwedeng pakausap?
Okay ka lang?
Oo. Ikaw? Okay ka lang?
Naman.
Nakakabilib ka, ah.
-Sorry, tumaob 'yung kayak eh. -Naku, okay ka lang ba?
Okay lang. Hinubad ko lang 'yung basa kong mga damit at tumungga
ng martini. Joke 'yun sa Simpsons.
Um, merong mga pantalon si John doon sa dresser.
Ayaw mong ganito lang ako?
Husay ni D.H. Lawrence.
Sa una, iisipin mong baliw siya, pero ang galing talaga magsulat.
Ah oo, 'yung unang line niya, parang ganito 'yon eh, uh, "Ours is
essentially a tragic age, so we refuse to take it tragically."
Grabe, nakakabilib ka…
Ano ba? Minememorize ko lang 'yung mga unang linya para ma- impress ang boys na
-katulad mo. -At umuubra naman.
Ito 'yung bagong libro mo?
Naku…
Uh, oo. Oo…
Gusto mo ba?
Pinakamagandang sinulat ko, pero, um, iniisip ko pa hanggang ngayon 'yung
ending.
Magsulat tayong dalawa?
Ha?
Kunin ko 'yung computer ko.
Uh, nasaan ba 'yung, uh, mga damit mo? Lalabhan ko.
Uh, iniwan ko doon sa may porch.
Hindi pala puwedeng i-dryer 'yung jeans, ah.
Okay lang 'yan…
Pakiramdam ko, ang dumi kong tao.
Nag-drop out na ko pagkatapos n'on.
Sinabi mo ba sa school 'yung nangyari sa inyong dalawa?
-Hindi. -Bakit hindi?
Kinahiya ko po ang sarili ko.
Tsaka tingin ko sa professors n'on, mga diyos.
At ako naman, batang taga-baryo lang.
At ang alam ko lang, eh mahusay ako n'on sa school.
Ayoko kasing manira ng buhay.
Pero mahina at bata ako n'on, at 'yung ginawa niya sa akin…
…hindi ko masabing…
…naging mabait siya.
Naging estudyante ka rin ng asawa niya?
Opo.
P'ano mo made-describe ang relasyon mo sa asawa niya?
Hindi ko naman talaga siya nakilala.
Pero magaling siyang teacher.
Hindi mo kelangan tumingin sa screen?
Hindi.
-Nagka-affair ka na ba sa estudyante? -Hindi.
Oo.
Pero ano na siya… grad student na siya. Um, parang ano yata, uh, late 20s,
tapos ako early 30s.
Um, kung baga prime ko 'yon.
Eh, hanggang ngayon pa rin naman.
Iba pa rin 'pag bata. Ano ako n'un eh, gustong-gusto ko s'ya n'on.
Bakit?
Mga mata niya…
…ibang klase talaga siya tumitig sa akin.
Sobrang galing mo kanina, anak.
Salamat.
So ngayon, parang… maghihintay na lang tayo?
Papunta na rito si Alexis. Kasi babalik na kami sa city.
Eh ilang minuto na lang daw, lalabas na ang desisyon ng korte.
Hindi mo na ako kailangan d'on.
Sid.
Sobrang tagal na mula n'ung may, um, nagluto para sa akin. Ang special nito.
Buti naman nagustuhan mo.
Productive ng araw ah. 12 pages din ang nasulat ko.
Mabuti naman! A-ako wala akong nasulat na kahit ano.
Na-distract ka ba?
Medyo.
G'ano na kaya katagal 'yung sina John at Cynthia?
Iniiwasan ko muna talagang pag-isipan 'yan.
Meron akong kailangan sabihin…
Meron akong ginawang masama…
Hindi ko pinasa ang paper ko, professor…
Parurusahan mo ba ko?
Sandali lang…
Uh… Sorry. Sorry talaga d'on sa…
Naku d'yos ko, huwag ka nang mag-sorry. Huwag.
Kasi, 'di ba 'yung sabi mo, 'yon 'yung gagawin natin kagabi?
Pero, parang ayoko namang gawin 'yung fantasy mo na ako 'yung matandang
teacher na hayok pa rin sa bata…
Ah, hindi, hindi 'yon ang gusto ko. Akala ko lang 'yon ang gusto mo eh.
Gusto kong gawin 'yung-- 'yung gusto mo.
Eh gusto ko ring gawin kung anong gusto mo.
P'ano ba kita paliligayahin?
Naku, hindi mo dapat 'yan pinipilit.
D'yos ko, Vlad, para bang…
…nagkamali ako ng akala?
Akala saan?
Naku. 'Di bale na.
Buti pa maghanda na 'kong matulog.
Sasamahan ba kita?
Huwag ka na sana tanong nang tanong.
N'ong makita kita sa faculty meeting, ito'ng gusto kong gawin sa 'yo.
Hay, D'yos ko…
N'ung una kitang pinuntahan sa bahay, gusto kong gawin 'to sa 'yo.
Naku po, Lord…
At n'ung nag-swimming kami, ito 'yung gusto ko.
N'ung nasa conference room tayo n'ung minsan…
Ano?
Gusto na kitang paluhurin…
-Hay, d'yos ko… -…umilalim sa lamesa…
Putang ina…
-Halika… -Hubarin ko na ba 'to?
Ayoko na maghintay.
Hay d'yos ko!! Eto na ko!!
Ang init mo…
Puwede mong… puwede mo nang iputok…
Ano?
Iputok mo na…
-Sigurado ka? -Sige na.
Vlad…
Bakit?
Puwede ka na bumalik d'on sa guest room.
O sige…
-Whoa! -Ah!
-Ako lang 'to. Ano ba? -Naku…
-Gusto ko 'yang underwear niya ah. -Tarantado ka.
O teka muna. Saan ka pupunta?
Galing mo. Seryoso. Nakakabilib.
Magsalita ka pa at tatapusin ko kaagad ang buhay mo!
Huwag ka masyadong dumikit d'yan.
Eh sobrang lamig eh.
Nandoon lang si Vlad sa guest room dahil kinailangan niya ng oras mag-isa,
-'yon lang. -Huwag ka nang magsinungaling.
Wala kang karapatan na magsalita d'yan, maliwanag?! Tungkol sa kahit saan!
Napakalakas ng loob mo! Lakas ng loob mo! Lakas ng loob mo! Sa kabila ng kalokohan
n'yo ni Cynthia!
Ay hindi, sasabihin ko kung anong gusto ko.
Alam mo, lahat tayo may karapatan dito na magsalita, kahit sino, kahit ano…
Hoy! Tumigil ka na sa kakatawa.
Pasensya na, hindi ko lang mapigilan eh. Ganito ha, masyadong mataas si
Cynthia para sa akin.
Hindi, hindi, sabi niya-- sabi mo nahuli mo sila. 'Di ba?
-Ano? -Nahuli kami na ano?
Nahuli ko nga. Uh, uh, nakita ko kayong dalawa sa isang-- doon sa, uhm…
Basta, kasama mo siya.
Oo, pero, uh, hindi katulad n'yong dalawa, hindi kami nagkakantutan.
Tinatapos ni Cynthia ang memoir niya at uh, nagsusulat ako ng epic poem.
Teka, teka, sandali lang, kung gan'un… Hindi pala kayo…
Mga traydor?
Hindi po, sir.
Sabi mo sa 'kin, nakita mo silang magkasama.
Oo, nakita ko nga sila, nakita ko nga. Ikaw? Nagsusulat?
Hindi lang naman ikaw ang marunong magsulat.
Ng alas dos ng umaga?
Oo, tama. Kasi, nagda-drugs kami, tapos, nagsusulat. Ang saya.
Ano?! Ikaw--!!
-Naku! Naku! -'Tang ina ka! Kakatayin kita! Puta!
Ano bang klase kang tao?! Tinigil niya na 'yon! 'Tang ina ka!
Puwedeng gawin ni Cynthia ang kahit anong gusto niya!
Hindi! Mali ka! Hindi n'yo alam kung anong pinagdaanan niya!
Siya naman ang may gusto n'on.
Oo nga! Kasi dati nga siyang adik!
Siya ang bumili, ako ang nagtago. Parang kalahating Adderall lang 'yon. Okay lang
siya…
D'yos ko, wala kang kaalam-alam! Putang ina ka!
Gusto lang niyang tapusin 'yung libro, at umalis na d'on sa maliit na
condo n'yo para hindi umiikot sa 'yo ang buhay niya.
Kailan ba ako naging sentro ng buhay niya?
Hay, d'yos ko…
Puwede bang pahiram ng phone?
-Bakit? -Para tawagan ko ang asawa ko.
Ah. Sige, teka.
Kumusta mo na lang ako sa kanya.
'Tang ina mo! Tumahimik ka, tarantado ka!
Punyeta, malay ko bang okay lang 'yun?
E ano'ng gusto mong reaksyon ko?
Oo, naiintindihan ko naman. Alam ko 'yun.
-Lahat naman tayo nahihirapan magsulat -Magkuwento ako tungkol sa hearing?
Pero bakit 'yun pa?
Na-dismiss na 'yung complaints. Hindi na ako magtuturo, pero may pension pa
rin ako, so, panalo ako.
Pero parang 'di ka masaya.
Nagkamali akong idamay pa rito si Sidney.
Mahihimasmasan din siya.
Hindi, mukha yatang matatagalan pa 'to.
O sige.
-May naisip ako. -Mm-hmm.
Dapat yatang baguhin na ang usapan natin.
Anong baguhin?
Hindi na kasi tayo bumabata. Puwede tayong…
…mag-recommit?
Kasi parang hindi na maganda 'tong nangyayari sa atin.
'Yon eh kung tapos na kayo ni pogi.
Anong sinabi niya?
Ah… Ang sabi niya sa akin…
…dahil sa 'yo…
…naramdaman niyang normal na tao ulit siya.
Ewan ko ba…
Sige, mabuti pa, matulog na ako.
Good night.
Alam mo kung anong gusto ko?
Ano?
Gusto kong magkita tayo rito minsan isang linggo.
Sana pumayag ka.
Binubuhay mo ako.
May panahon sa buhay ko na masasabi kong nakakapanabik para sa akin
ang gan'ong mga salita.
Kukunin ko lang muna 'yung notebooks ko.
Kelangan ko bang…
…palitan 'yung kobre-kama?
Parang kailangan nga.
Nakuha mo ba ang gusto mo?
John…
-Ang sarap lang sa pakiramdam, 'di ba? -Ang alin?
Pagnanasa.
Akala ko nga din tungkol 'to sa pagnanasa, pero pagkatapos ng lahat,
parang mas--
Mas ano?
Nagawa ng pagnanasa. Nakakabuhay ng dugo at, eto na ang resulta.
-Ginanahan ka na, gan'on? -Grabe…
Husay mo pa rin.
Ano ba, John? Pwede ba?
Tungkol ba saan 'yan?
Buti pa siguro…
'Papabasa ko sa 'yo kapag na-publish.
Tingin mo bebenta?
Baka mabigyan pa ako ng bagong buhay.
Gusto mo ng bagong buhay?
Gusto ko ng iba, at ng mga posibilidad, gusto ko ng--
Power?
Parang ang term ng mga bata eh "agency."
Pero…
…tatabihan mo ba ko?
Sa ngayon, ewan ko.
Hindi mo gusto 'yung gan'ung ending?
Ngayon lang talaga lumantad sa isipan ko na pareho'ng iniisip nina Vladimir at
John na isa lang akong karakter sa sarili nilang mga kwento.
At buo na sa mga isipin nila kung ano ang susunod na mangyayari.
Pero may mga pangyayaring sadyang hindi napipigilan ng tao.
Bigla na lang nagkasunog habang natutulog kami.
Tulad lang sa isang gothic novel.
Na para bang ang pagkahayok at ang sabik at pagnanasa ang siyang nagbaga at
nag-apoy.
Vlad! Gumising ka! John! Gising! Tumayo ka! May sunog! Tumayo ka!
-Putang ina! Anong nangyari?! -'Tang ina!
-Ayaw bumukas ng pinto! -Tumabi ka d'yan! Ako na, Vlad!
Sandali, kaya ko na 'to. Teka lang muna! Sabing ako na!
Hindi mo alam 'yan! Ako na ang magbubukas! Tumabi ka muna! Sabing tabi
muna e! Tumabi ka na kasi. Punyeta, sabing tabi!
Na ako ang kailangang magdesisyon ngayon.
Mabubuksan ko na eh! Konti na lang! Ayan o, teka lang…
Bahay ko 'to e. Alam ko 'yan! 'Tang ina, tabi!
Sandali! S'an ka pupunta?!
Puta!
Hoy! Sandali lang! Teka! Anong ginagawa mo, honey?!
Isang panibagong buhay.
At ito ang dapat na mangyari.
Natapos ko ang libro ko tungkol sa babaeng may edad na nahayok sa
mas batang lalake. Nagsulat naman si Vlad tungkol sa matamis na pag-ibig sa
nakatatandang professor. Mas bumenta 'yung sa akin. May pangangailangan
kasi itong… napunan.
Ah, 'wag kayong mag-alala. Tumawag ako sa 911. Nakalabas lahat ng tao.
Ayaw niyong maniwala?