Ang isip ay mas malawak pa sa kalangitan
Ikumpara mo ang dalawa
At ang isa'y lubos lubos
Ang kayang dalahin
Ang isip ay mas malalim kaysa dagat.
Tulad ng dagat
Ang isip ay naglalaman ng samu't saring bagay
Tulad ng esponghang puno ng tubig
Papa?
Alam ko ang nakita ko. 'Di ako baliw!
Anong ginawa mo sa kapatid ko?
Nasaan ang kapatid ko?
Nasa Prometheus siya.
Nalaman niya ang ginagawa mo sa barko.
Anong naaalala mo? Anong ginawa mo sa alaala ko?
'Di ako baliw!
Gumising ka.
"Isang bapor nawala sa dagat"
"Apat na buwan ng nawawala ang Prometheus."
ANG KAMALAYAN SINULAT NI KATE CHOPIN
"Nalaman ko ang ginawa ni papa. Magkita tayo sa New York."
"'Wag ka magtitiwala."
"Ang kapatid mo."
Ako si Maura Franklin.
Pinanganak ako sa Morefield.
Ngayon ay ika-19 ng Oktubre,
1899.
Di ako baliw.
Ako si Maura Franklin.
ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
ANG BARKO
Sige lang.
Sige, ngayon na!
Oo, di ako mapamahiin.
Ang sinasabi ko lang apat na buwan na, di pa rin nila nakikita ang Prometheus.
Ang laki no'n para mawala lang.
-Kakaiba. -Hindi nawala, lumubog.
Tapos ang istorya.
Di mo alam iyan.
Buwiset, ulit na naman.
Hoy, ikaw na taga-Poland.
Umakyat ka. At ayusin mo.
Noong nakaraang taon, sa pantalan, may lalaki. Sinabi sa akin ang tungkol sa…
Hoy, taga-Poland! Galawin mo ang baras.
Lagi ko naiisip ang nawawalang barko.
-Unang pagkain, ginang. -Tingin mo lumubog?
Iyon lang dahilan. Kung di nakita na dapat.
Natatakot ako maglakbay sa barko mula sa parehong kompanya.
Ngunit anong pagkakaiba ng dalawang barko
sunod sunod na paglubog?
Tama ba ako?
Nakikinig ka ba, Lucien?
Bakit kailangan ng maraming kutsilyo?
Di ko alam.
Magpanggap ka na lang na alam mo.
Bilisan mo kumain.
Makisama ka na lang.
Lucien?
Bahala ka.
Weyter.
Isa pa.
Nakakarami ka na yata?
-Ang problema ay nakakabagot ka. -Ángel, hinaan mo ang boses mo.
Ángel, hinaan mo pa. Huminahon ka.
Wala sa kanila ang nakakaintindi sa 'kin.
Bakit ko gagawin?
Bb. Franklin.
Bihirang makita ka dito nang maaga. Puwede ba?
'Wag kang bumusangot.
Ginagawan kita ng pabor.
Naiintindihan ko. Ilang taon na akong naglakbay mag-isa.
Alam ko minsan, mas mabuting mag-isa kaysa may kasama,
ngunit alam ko rin kung gaano kabilis humusga,
at may kumakalat ng balita.
Totoo bang doktor ka?
Ang inaaral ko ay utak ng tao.
Hinahayaan ka nila mag-opera ng utak?
Ang mga babae sa Inglatera ay puwede mag-aral, di mag-opera.
Iyong ang ginagawa nila, di ba?
Ipapakita nila ang mundo, at sasabihin na di mo makukuha 'to.
Nakikita mo ang lalaking iyon? Si Dr. Reginald Murray.
Wala siyang alam.
Ang ama ay isang doktor at gayundin ang kanyang ama.
Pinanganak na lalaki at laki sa layaw.
Marahil maaari kaming maglakad sa kubyerta.
Sabihin mo sa akin. Ano ang kawili-wili sa utak?
Ang utak ang nagkokontrol sa 'tin.
Hawak nito ang lihim ng sansinukob.
Lihim ng sansinukob?
Bawat isa ay may nakatagong mundo na kailangan matukoy.
Di ba may mga bagay na mabuting iwan na?
Tingnan mo sila.
Sa tingin mo bakit sila nandito?
Ang kabadong pari
at ang malibog niyang kapatid.
Iyong kakaibang ibon doon na kasama ang kanyan mga tupa.
At ang mga Pranses na mag-asawa na di nagpakasal sa tamang dahilan.
Lahat sila ang may tinatakasan.
Bakit nila gustong pumunta sa ibang lugar?
At kung di ako nagkakamali,
gano'n ka rin, mahal ko.
Pasensya na po.
Kailangan namin ng tulong.
Kailangan namin ng…
doktor.
Ang kapatid ko…
Doktor?
Kilangan-- Di namin alam ang gagawin. Kailangan namin ng doktor.
Nagmamakaawa ako.
Nanghihina na siya. Di namin alam ang gagawin.
Nanghihina na siya! Pakiusap!
Nagmamakaawa ako! Doktor! Kailangan naming ng doktor!
Bitawan ninyo ako!
Tulungan ninyo kami!
Doktor! Pinapatay ninyo siya! Kailangan namin ng doktor!
Sigurado akong kaya mo mag-isa.
Kailangan namin ng doktor.
Manahimik ka.
Di ka bagay dito, lumpo.
Sa susunod ihahagis kita sa dagat. Kuha mo?
Madam.
Tigil!
Naghahanap ka ng doktor.
Doktor ka ba?
Sige. Halika.
Dito ang daan.
Gaano ka na katagal? Gaano na siya katagal?
Gaano katagal ka ng buntis?
Ilang buwan na? Gaanong katagal? Pitong buwan? Anim?
-Pito. -Pito?
Ilabas ninyo na!
-Kala niya patay na ang bata. -Sino siya, Krester?
Ba't mo siya dinala? Tanga ka. Di namin kailangan ng tulong.
Akin na iyan.
Hindi. Mali 'to. Di natin alam kung sino o ano siya.
Dapat may gawin ka.
Naririnig ko ang tibok ng puso nito.
Siguro nasa pusod ang sakit.
Bihira 'to, pero maaring makabuhol-buhol 'to.
Kailangan ko ikot ang bata.
Tingin ko gusto niya iikot ang bata.
Hindi.
Masasaktan ka dito.
Hindi. Mali 'to.
Gumawa ka ng paraan. Pinapatay niya 'to. Anak 'to ng Diyos.
-Anker! -Anong gusto mong gawin ko?
Ayos lang siya.
Salamat.
Kung tumulong ka kaunti,
imbes na nakahiga ka lang at nagpapatay-patayan.
Sinasabi mo ba na kasalanan ko 'to?
Itigil mo iyang arte mo. Iyan ay mapagpanggap.
Wala dito ang mga magulang mo. Ayos lang. Di mo ako mahal. Hindi talaga.
Di 'to kasal. Ito ay kasunduan.
Kaya itigil mo na ang pagpapanggap.
Maraming salamat.
Sa pagtulong sa kapatid ko.
Paglaki ko, gusto ko maging doktor tulad mo.
Patawad. Di kita maintindihan.
Salamat.
May mga anak ka ba?
Wala. Di…
Di…
Di ako magkakaanak.
Ito.
Ito lang ang mayroon kami.
Nawala ka ba?
Di kita nakita doon.
Ikaw ang kapitan.
Anong ginagawa mo doon sa ibaba?
Di ko nakikitang may karapatan kang malaman.
Ang mga pasahero sa taas ay di puwede dito sa ibaba.
May patakaran dito sa barko, at di puwede suwayin.
Sino gumawa ng patakaran, at sino nakikinabang?
Kapitan!
Kapitan, kailangan mo makita 'to.
TELEGRAPO NG BAPOR
Sa loob ng 20 minuto, pare-parehong signal ang natatanggap namin.
Tingin ko galing 'to sa nawalang barko.
Ang Prometheus.
Apatnapu't apat. Limampu't pito.
Limampu't siyam. Animnapu.
Ito ang pinapadala nilang coordinates.
Paulit-ulit lang.
Di tayo sigurado na Prometheus 'to.
Gaano tayo kalayo?
Nandito tayo.
Sa ika-18 knots.
Kakaiba 'to.
Kung lumihis sila sa nakalipas na apat na buwan,
dadalhin sila ng alon sa hilaga ang daan nila, di sa timog.
Paano sila napunta dito?
Humigit-kumulang pitong oras.
Lilipat tayo ng daan. Bagong destinasyon. 42.4 hilaga.
44.57 kanluran.
Bawasan ang bilis sa siyam na knots.
Humanda sa pagliko. I-anggulo ng timon sa 20 degrees.
Bagong daan, 230 degrees.
Sa 20 degrees sa daungan. 230 degrees.
Maghanda sa pagliko!
Dagdagan ang lakas sa mga starboard shaft. Isara lahat ng pugon sa gilid.
Bilisan ninyo.
Bakit tayo lumiliko?
Saan tayo papunta?
-Bakit lumiko ang barko? -Gawin mo lang ang utos.
Dito 'di ka puwede magtanong.
Parang gusto mong malaman ng lahat, Ángel.
Maari ka bang mag-ingat?
-Mas maingat? -Sinasabi ko…
'Di mo naisip na mas mabuting 'wag ka magpapansin?
Alam mo ba ang malaking pagkakaiba natin,
mahal kong kapatid?
Wala akong takot.
At naiingit ka doon.
Bakit 'di mo kausapin ang Diyos?
Tanungin mo bakit ka ginawang tupa
at ako ay lobo.
Anong nangyayari?
Di ko alam.
Anong nangyayari?
Lumiliko tayo.
'Wag kang patawa. Bakit 'to liliko? Lumiliko nga ang barko.
-Tingin mo bumabalik 'to? -Di 'to puwede. Di tayo puwede bumalik.
Diyos ko, 'wag ninyo kami ibalik.
Di tayo puwede bumalik.
Di puwede.
Tove?
Tove. Tove, gising.
Gising ka ba?
Nasaan ang iba?
Nasa labas silang lahat, hinahanap ang barko.
Anong barko?
Iyong nawala sa dagat.
-Anong sinasabi mo? -Umikot ang barko natin.
Nakatanggap sila ng senyas sa nawawalang barko.
Pinaikot nila ang barko?
Babalik ba tayo?
Hindi, baliw.
Sinabi ko na sa 'yo. Hinahanap nila ang nawawalang barko.
Naalala mo iyong kwento tungkol sa nakakatakot na barko?
At lahat ng pasahero ay nagkasala dahil pumatay sila ng balyena.
Nagalit ang taga bantay ng dagat
nagpadala sila ng bagyo sa barko na nagdulot ng itim na alon.
At nagising sila na anino na sila.
Siguro gano'n ang nangyari sa barko. Isipin mo puro anino na lang sila.
Tigilan mo na iyang kalokohan mo.
At 'wag mo parinig kay Mama at Papa.
Narinig mo ba ako?
ISANG BAPOR NAWALA SA DAGAT - APAT NA BUWAN NG NAWAWALA ANG PROMETHEUS
"Kung ano ang nawala, matatagpuan."
Puwede pumasok?
Ang pasahero ay di rin puwede sa bahaging 'to.
Nahanap mo nga ba ang Prometheus?
Nakatanggap kami ng senyas.
Coordinates. Di pa malinaw, pero baka ang Prometheus iyon.
Tingin mo buhay pa ang mga pasahero?
Apat na buwan na. Di na ako umaasa pa.
Kung nagtipid sila sa pagkain baka ligtas pa sila.
O ang ilan sa kanila.
Bakit interesado ka sa Prometheus?
May kakilala ka ba do'n?
Ano…
Napansin ko umikot ang barko.
Gusto ko malaman kung kailan tayo babalik sa itineraryo.
Ipapaliwanag ko ang sitwasyon sa kainan mamaya.
Sigurado ako masasagot ang tanong mo.
KUNG ANO ANG NAWAWALA, MATATAGPUAN.
Gng. Wilson.
Nakita ko nag-uusap kayo kanina.
Kala ko naintindihan mo ako.
Bawal makipag-usap.
Masusunod, madam.
At sabihan mo siyang ngumiti konti.
Anim na oras nakaraan, may natanggap kaming mensahe.
Coordinates.Timog-kanluran ng ating daan.
Naniniwala kami na galing 'to sa Prometheus.
Ang nawawalang barko na ilang buwan na.
Naniniwala ka?
Di ka sigurado na sa nawawalang barko 'to galing?
Hindi.
Pero ibang klaseng teknolohiya ang gamit natin dito sa barko.
Kaya nitong sumagap ng malayo kaysa sa ibang barko.
Pitong oras lang ang layo nila sa atin.
Walang ibang naglalakbay mula sa aming kompanya.
-Ano pang mensahe nila? -Iyon lang.
Lokasyon lang.
At di nila sinabi na 'to ang Prometheus?
At di rin sinabi na humihingi sila ng tulong.
Lumihis tayo dahil sa mensaheng natanggap, na di nanghihingi ng tulong.
Mayroong 1,423 na pasahero ang Prometheus.
-Maaring buhay pa ang ilan sa kanila. -Pagkatapos ng apat na buwan?
Kapitan.
Kami ng kapatid ko, at ang mga tao dito, ay nagbayad para sa paglalakbay na 'to.
Pitong araw para makarating sa New York ng walang abala.
Nandyan ka lang pala.
Ano ang pinagkakaabalahan mo?
Ano naman kung mahuhuli ang dating natin sa New York?
Lucien?
Patawad.
Patawad, ser.
Alam kong bawal ako dito. Nagpapahinga lang ako.
Manatili ka.
Aalis na ako.
Dito ka lang.
Di kita sasaktan. Nagugutom ako.
Ang tinapay.
Pangalan mo?
Anong pangalan mo?
Ako si Jérôme.
Ikaw?
Olek.
Lahat ay kumakain na sa loob.
Ikaw? Hindi ka ba gutom?
Di ako gutom para pag-usapan ang tungkol sa panahon,
ang pagtanggi ng kaharian, o dahil babae akong naglalakbay mag-isa.
Totoo ba?
Na nag-aral ka ng medisina?
Siguro tama si Gng. Wilson, mabilis ang sabi-sabi.
Alam mo marami dito pinag-uusapan ka kaysa ang tungko sa akin?
Dito, mayroong 4,000 metro ang lalim ng dagat.
Alam na ng tao ang bawat sulok ng mundo.
Nakapunta na sa pinakamalayong disyerto, sa tuktok ng pinakamataas na bundok…
Pero sa ilalim nito ay misteryo pa rin.
Isang nakatagong mundo sa mga anino.
Pagsakay natin ng barko, ano sa tingin mo ang makikita mo?
Di ko alam.
May barko!
Kapitan, pasensya na,
bumalik na tayo.
Kapag tumawag, sasabihin natin sa kompanya.
-Wala tayong pakialam doon. -Magbababa tayo ng bangka.
Kalokohan iyon. Tawagan muna natin ang kompanya.
Kapitan, tama siya.
Ikaw ang mamuno sa taas habang wala ako.
Labag 'to sa regulasyon.
Ikaw ang tagapag-utos sa barko. Di mo pwede…
Kayong tatlo, sumama kayo sa akin.
Sasama ako sa 'yo.
Kakailangan mo ng doktor.
Subukan mo ulit tawagan ang kompanya.
Sabihan mo na nahanap na natin ang Prometheus.
Ano pang hinihintay mo?
Bb. Franklin.
Ikaw din.
Ang kapitan.
Kapitan?
Di ba dapat isama natin ang pari?
Baka lang. Di natin alam anong mayroon doon--
Anong sinasabi niya?
Tingin ko gusto ka nila isama.
-Saan? -Sa nawawalang barko.
-Bakit ako kailangan? -Kasi pari ka, di ba?
Pangalan mo?
-Di ko sila naiintindihan. -Oo nga.
Pangalan mo?
-Pangalan mo. -Ramiro.
Padre Ramiro.
Apat na bawan na nawawala ang Prometheus.
Di ko alam kung ilang pa ang buhay, at kung anong pinagdaan nila.
Siguradong gagaan ang loob nila 'pag nakita ka.
'Wag kang mag-alala. Magiging ayos ang lahat.
Anong ginagawa mo dito?
Ako'y--
Siya--
Bago ka ba? Di pa kita nakikita dati.
Alam ninyong bawal kayo rito.
Bumalik na kayo sa puwesto.
Bingi ka ba?
Bumalik ka na sa pwesto mo!
Franz, ibaba mo ang banka.
Bakit ang tahimik ng dagat?
Walang hangin.
Alam ninyo ang kasabihan.
-Alam ng dagat 'pag malapit sa kamatayan. -Tama siya. May kakaiba.
Bakit di sila nasagot? Bakit walang ilaw?
Di ako sasama.
Ikaw.
Anong pangalan mo?
Olek.
Sasama kayo sa 'kin.
Pahingi akong isa?
Pahingi rin ako?
Ano?
Ayaw mo na?
Salamat.
Nakita na kita kanina sa kainan.
Kakaiba ng itsura mo.
Kakaiba, pero…
ang peklat mo…
ay bumabagay sa 'yo.
May tao ba!
May tao ba diyan?
May tao ba!
Hintayin ninyo kami. Kung di kami makabalik agad, humingi ka na ng tulong.
Mauna ka na.
Labing dalawang taon na akong nagsisilbi dito.
Mas mababa siya sa 'kin.
-Kaya siya ang maiiwan. -Hindi, ikaw ang maiiwan.
Isang oras.
Tapos humingi ka na ng tulong.
Bakit walang tao rito?
May nagpadala ng senyales. Dapat may mga nakaligtas.
Tumigil.
Ano'ng tumigil?
Ang mga Coordinates. Tumigil sila magpadala.
Nakita na siguro nila tayo, tama?
Siguro.
Nasaan sila?
Ano'ng nangyari dito?
Ayos ka lang ba?
Walang magbabago.
Tuloy ang plano.
Ayoko na ilagay ang mga kosmetikong at damit na 'to.
Kung pumayag ka lang di mangyayari ang mga 'to.
Sinasaktan mo ako.
Mahirap mabuhay.
Sanayin mo ang linguwahe mo sa Hapon.
Gusto mo bang sumayaw?
Sumayaw?
Ikinagagalak kitang makilala.
Mayroon lang…
tayong ilang sandali sa pagpapanggap.
Tandaan mo…
-Magiging maayos ang lahat. -Magiging maayos ang lahat.
-Kung di ayos, di pa tapos. -Kung di ayos, di pa tapos.
Nagpapasalamat ako.
May sumira ng telegrapo.
Paano sila nagpapadala ng senyales?
May tao ba diyan?
May tao ba?
Ano'ng ginagawa niya?
Ano iyon?
Diyos ko. 'Wag ninyong gawin sa akin 'to.
Nababaliw ka na ba?
Di mo alam anong mayroon diyan.
Diyos ko.
Ayos ka lang ba?
Sino naglagay sa yo diyan?