- To nie w porządku. Tak nie wolno. - On nie żyje. Nie zrobi mu to różnicy.
A jak nas znajdą? Wiesz, co robią dezerterom z Legii?
Od tygodni nie ma wieści.
Pewnie nie wiedzą, że wciąż żyjemy.
Skoro ten kretyn nie żyje, nie ma kto mi rozkazywać.
Zaopatrzenie powinno już dawno tu być.
Nie chcę umrzeć z głodu jak ten idiota.
Jérôme.
Uda się.
Obiecuję.
Kolejny posterunek jest tydzień marszu stąd.
Jestem rannym porucznikiem, a ty bohaterem, który mnie uratował.
I już.
Odeślą nas do domu.
Albo to, albo śmierć tutaj.
Ogarnij się.
Pomóż mi.
- Przestań! - Co?
Zaopatrzenie dotrze tu lada dzień.
Nie powinniśmy tego robić.
Masz rację.
Przepraszam.
Masz rację.
Co ja sobie myślałem, druhu?
Co ja sobie myślałem?
Obudź się.
Uspokój się.
Wszystko w porządku.
Franz, to bunt. Nie wolno ci.
Wstawaj!
Idziemy.
Ty też.
Franz!
Co to ma być? Co zamierzasz zrobić?
Wypuść mnie!
Franz!
Za burtę z nimi!
Kto wie, na co umarli.
Olek, wyrzucaj ich za burtę.
No już.
Ty też.
SERIAL NETFLIX
WALKA
Zostać w kajutach!
Ja pójdę z prawej!
- Opuścić korytarz. - Dalej. Rób, co mówię!
Proszę.
- Właź! - Zostaw mnie.
Puszczaj!
Nie skrzywdzą cię. Chcą tylko zawrócić statek.
Nie martw się.
No dalej.
Idziemy.
Zostań tu.
- Znaleźliście statek? - Przeszukaliśmy cały horyzont.
Ani śladu Prometeusza.
To niemożliwe.
Przecież go holowaliśmy.
Może nie zniknął.
Może to my zniknęliśmy.
Kompasy znów działają.
Ostatnio nasz dziób skierowany był na wschód.
Teraz jest zwrócony na zachód.
Co to znaczy?
Nie jesteśmy tam, gdzie powinniśmy być.
Nie wiem jak, ale wróciliśmy do miejsca,
skąd zboczyliśmy z kursu trzy dni temu.
Gdziekolwiek jesteśmy,
nasz cel leży na zachód.
Włączyć silnik.
Cała naprzód.
Na statku panują nowe zasady.
A my chcemy odpowiedzi.
Dlaczego ludzie tu giną?
Gadaj!
Wcześniej nie obchodziło was nasze życie,
a teraz nas nie obchodzi wasze.
Ten statek dopłynie do Ameryki.
Z waszą pomocą czy bez niej.
Zaczekajcie.
Jest coś, o czym musicie wiedzieć.
Tamtego poranka, gdy wróciliśmy z Prometeusza,
otrzymaliśmy wiadomość
od firmy armatorskiej.
Dwa dni temu dostali wiadomość od firmy.
Telegram brzmiał: „Zatopić statek”.
Że mamy zatopić ten znaleziony statek.
Sądzę, że armator chciał, żebyśmy go zatopili,
by nikt nie wydostał się żywy.
Ten chłopak, którego przywieźli.
Odkąd jest na pokładzie, ludzie umierają.
To nie jest przypadek.
Co powiedział?
Tove, co on powiedział?
- Przywieziony chłopak… - Krester.
…sądzi, że to on jest winny tych śmierci.
Diabeł przebiera się za anioła.
Teraz mi wierzysz?
Pokrzyżujemy szatańskie plany.
Znajdźcie chłopaka.
Krester.
Idziemy!
Co to było?
Powiedz mi prawdę.
Gdzie byłeś wczoraj wieczorem?
Co to jest?
Jakby cię to obchodziło.
Jestem twoją żoną.
I jak ci się to podoba?
Co z tobą nie tak?
Na pokładzie jest bunt,
a ty myślisz tylko o tym, jak mnie zranić.
Życie boli.
Myślisz, że masz wszystko, a nagle dostajesz po mordzie.
Wiesz, co to jest?
To bromek potasu.
Ma pomagać w napadach.
Jakich napadach?
Mam coś w głowie.
Jak nie biorę tego, to wierzgam na podłodze jak wariat.
A jak biorę, to mi nie staje.
Prawda jest taka, że umrę.
Nie zostało mi wiele czasu. Może kilka dni albo tygodni.
Czemu mi nie powiedziałeś?
Przecież masz to w dupie, czy umrę, czy będę żył.
Jak to się tu znalazło?
- Jak? - Ja schowałam. Myślałam, że to twoje.
Gdzie to znalazłaś?
To boli!
Przepraszam.
Puszczajcie!
Szła do kwatery kapitana.
Muszę porozmawiać z kapitanem.
On nie jest już kapitanem.
A pasażerowie mają pozostać w kajutach.
Zabierzcie ją i zamknijcie.
Nie ma pan pojęcia, co się dzieje. Popełnia pan wielki błąd.
Muszę się zobaczyć z kapitanem.
Nie jest tym, za kogo go masz.
To pan nie jest tym, za kogo się uważa. Tylko chłopcem bawiącym się władzą.
Nie wiem, czy to dobry pomysł.
Próbowałem usłyszeć Jego głos.
Głos Boga.
Żeby wskazał nam drogę.
Ale On nie mówi do mnie tak jak do twojej matki.
Naprawdę wierzysz matce?
Że chłopiec jest zły.
A jeśli ma rację?
A jeśli to prawda?
Może Bóg dał ci dar.
Może nosisz w sobie światło.
Powiedział jej…
że diabeł…
spróbuje nam wszystko odebrać.
Nie możemy na to pozwolić.
Nie możemy.
To tu.
Otwieraj.
Nie, odsuń się!
Stójcie!
Jesteśmy po tej samej stronie. Chcemy tylko chłopca.
Co on powiedział? Co pan powiedział?
Szuka pan chłopca?
On nie jest chory.
Jest w pokoju, odkąd wróciliśmy. Nie miał z nikim kontaktu.
To nie jego wina, że ludzie umierają.
Przeszukaj ją.
Krester, przeszukaj ją.
Mam klucz.
Otwórz drzwi.
Gdzie chłopiec?
Mamo.
Mamo, nie ma go tu.
W porządku?
Przeszukajcie wszystkie kajuty.
Nikogo nie wypuszczać.
Znajdźcie chłopca.
Gdzie on jest?
Zamknij ją.
Nie!
Co tam się wyprawia? Czemu nikt nam nic nie mówi?
Nam nigdy nic nie mówią.
A to po co?
Dla ochrony.
Ochrony przed czym?
Wilkami.
Co?
To wampiry nie lubią czosnku.
Może wilkołaki też. To jeden diabeł.
Nieprawda. Wampiry potrafią latać, a wilkołaki nie.
Skąd wiesz? Nie widziałeś ich.
Bo nie istnieją.
Ja nigdy nie widziałem Rosji.
- No. - A jestem pewien, że istnieje.
To co innego. Widziałeś ją na mapie.
Mapa to rysunek.
Widziałem rysunki wilkołaków.
Czyli istnieją.
Załatwić ci drugi taki naszyjnik?
Nie.
Zniknął!
Skoczył.
Gdzie jest?
Nikogo tu nie ma.
- Stój! - Nie!
Gdzie on jest?
Tam pobiegł.
Znajdźcie go.
Gdzie ta menda?
Co ci się stało?
Niepotrzebnie tu przyszedłem.
Możesz zostać.
Dopóki ten, kto cię szuka, sobie nie pójdzie.
To zły pomysł.
Dokąd idziesz?
Ja już to widziałem.
Gdy niewłaściwi ludzie przejmują władzę.
To się źle kończy.
Uwolnię kapitana.
Jérôme.
Pomogę ci.
Ten czarny, dokąd poszedł?
Pomogłeś mu?
Nie.
Jeśli łżesz…
W porządku. Jest po naszej stronie.
Nie masz pojęcia, co zrobiłeś.
Siedzimy na beczce prochu, która lada chwila wybuchnie.
Na pokładzie jest ponad 1500 ludzi.
Bóg jeden wie, ilu różnych nacji.
A ty rozdałeś im broń.
Do portu mamy pięć dni. Do tego czasu dajemy im to, czego chcą.
A czego chcą?
Wyjaśnienia, czemu ludzie umierają.
Chłopiec.
Sprawdzić wszystkie kabiny!
Hej, ty.
Sprawdź tam! Gdzie się podziali?
Nie ma go tu.
Tam!
Gdzie chłopiec?
Otwierać!
To boli.
Wychodzić.
Otwierać drzwi!
Chodź.
- Otwórzcie! - Tutaj.
Gdzie chłopiec?
Co się tu dzieje?
Czego szukacie?
Nie! Odłóż to. Krester, każ mu to odłożyć.
Skąd zna twoje imię?
Krester?
Wolałabym, by On zabrał ciebie zamiast Ady.
Idziemy dalej.
Krester?
Taki szyb był też na Prometeuszu.
Do czego one służą?
Powiedz mi, co tu się dzieje.
Zostań tu. Muszę znaleźć kapitana.
Jak to zrobiłeś?
Dokąd idziemy?
Znajdźcie kapitana.
Jesteśmy z wami.
Chcemy dostać się do szalup ratunkowych i opuścić Cerbera.
Naprawię telegraf na Prometeuszu i wezwę pomoc.
Chcą opuścić statek na szalupie i schronić się na Prometeuszu.
- Pomogę. - Ja też.
Tędy.
Clémence?
Tu też nie ma chłopca.
Sprawdź tam.
Zamknąć go z resztą.
Eyk, szukałam cię.
Wszystko w porządku?
Co tu się dzieje?
Co wiesz o Prometeuszu?
Tylko nie kłam.
- Franz! - Odsuń się.
Mówię: odsuń się!
Nawet o tym nie myśl.
Posłuchajcie. Chcemy tylko chłopca.
Nic więcej.
Chłopca.
Nie.
Nie. Co ty robisz?
- To nie w porządku. - Stój!
Jérôme, nie!
Nie! Jérôme!
Brać chłopca!
Nie! Jérôme, nie!
Nie! Jérôme!
Lucien?
Co ja tu robię?
Gdzie ja jestem?
Uderzyłem cię mocniej, niż sądziłem.
Co się dzieje?
Wydostań mnie stąd!
Nie mogę.
Mam teraz szansę być kimś.
Wrócę do Francji jako inny człowiek.
Porucznik.
Zdradziłeś mnie.
Byliśmy przyjaciółmi.
Powiem im, gdzie cię szukać.
I że jesteś dezerterem.
Jak myślisz, komu uwierzą?
Weź to.
Weź.
Wymienisz na coś w więzieniu.
To nie jest naprawdę.
Czemu to się powtarza?
Przykro mi, przyjacielu.
Naprawdę.
Co ty robisz?
Krester, ty też oszalałeś?
Chyba jej nie wierzysz?
Poświęcisz tego chłopca, by zyskać względy matki?
Wiesz co?
Przestań obwiniać nas za to, co cię spotkało.
Świat nie kręci się wokół ciebie.
Ada nie żyje.
Umiera coraz więcej ludzi.
Ciebie interesuje tylko własny ból.
Nie rób tego. Nie stawaj po ich stronie.
Ty żyjesz.
Nie macie pojęcia, przez co przeszedłem, by dostać się na statek.
Nie zamierzam tu umierać.
Oni wymknęli się spod kontroli.
Musimy ich powstrzymać.
Nie dajcie się zwieść pozorom.
Diabeł przybiera różne postaci.
Zabiera, co nasze.
Przyszedł po nasze dusze, jak na tamtym statku.
Ale nam nieobcy jest ból i poświęcenie!
Nic nas nie złamie!
Za burtę z nim!
Stać!
Nie róbcie tego! To nie przez niego umierają ludzie.
Nie pozwólmy im nas powstrzymać!
Mauro!
Musimy stąd uciekać!
Wycofujemy się!
Odwrót!
Jérôme!
Puść ją!
Jak się tu dostałeś?
Jak mnie znalazłeś?
Zostaw ją!
Odwrót!
Czemu z nim byłaś? Co ci powiedział?
- Nie wierz w ani jedno słowo. - Znasz go?
Schowajmy się przy barze!
Nie wierzę, że zabili chłopca.
Nie stawiał oporu.
Jakby się z tym pogodził.
Muszę z tobą porozmawiać. Teraz.
Powiedz mi prawdę.
Znalazłem dziennik, a w środku było to.
Lista pasażerów Prometeusza.
Proszę. Tu jest twoje nazwisko.
PANNA MAURA FRANKLIN
To niemożliwe.
Kim naprawdę jesteś?
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka