OBUDŹ SIĘ
Wiem, co widziałam. Nie zwariowałam!
Co zrobiłeś mojemu bratu?
Gdzie jest mój brat?
Był na pokładzie Prometeusza.
Odkrył to, co robiłeś na tych statkach.
Nie zwariowałam!
Obudź się.
Zasnęłaś.
Gdzie chłopiec?
Zamknęli go.
Jak to?
Oszaleliście? Nie można go tak zamykać.
Przestań. Proszę.
To ty wydałeś taki rozkaz?
Wyrzucili go za burtę. Nikt by tego nie przeżył.
A jednak on tu jest. Jak to możliwe?
Wypuść go!
Skąd twoje nazwisko na liście pasażerów Prometeusza?
Kim naprawdę jesteś?
SERIAL NETFLIX
ZEW
Panujemy nad sytuacją.
Nawet jeśli oni przejmą mostek.
Możemy zablokować ster.
Póki kontrolujemy maszynownię,
to my tu rządzimy.
Utrzymajmy kurs na Amerykę.
Jak daleko jesteśmy od lądu?
Cztery dni, może trzy.
Co z nami zrobią, gdy dopłyniemy?
Za bunt grozi kara śmierci.
Sprawiedliwość zawsze stoi po stronie ocalałych.
Światło zawsze zwycięży.
Nie poddamy się.
Nawet kosztem dalszych poświęceń.
Pamiętasz, jak Ada zanurzyła prosiątko w chrzcielnicy?
Zawsze była inna od nas.
Nigdy nie bała się matki.
Wiesz, że to nie jest prawda?
Wiesz, że ona jest chora.
Mama.
Głosy, które słyszy, nie pochodzą od Boga.
Stworzyła własny świat.
Własną prawdę. A my za nią podążyliśmy.
Słyszenie głosów nie jest znakiem od Boga.
To oznaka szaleństwa.
A jeśli ona ma rację?
Naprawdę sądzisz, że Bóg tego chce?
Po tym wszystkim, co się stało?
Pomogłeś jej zabić chłopca.
Tobie zabijanie też nie jest obce.
To było coś innego.
Obiecałeś, że zostawimy ich.
Jak tylko dopłyniemy do Ameryki. Ty, ja i Ada.
Co robisz?
Coś, co trzeba było zrobić już dawno.
Tove.
Kochałeś mnie kiedyś? Choć przez chwilę?
Dla ciebie to takie proste.
Masz wszystko, czego ci trzeba.
Nie masz pojęcia, że inni muszą o to ciężko walczyć.
Czyli to wszystko było kłamstwem.
Nie jesteś porucznikiem.
Twój ojciec nie miał ziemi.
Wuj z Marsylii nigdy nie istniał.
Pytasz, czy kiedyś cię kochałem?
Każdego ranka budzę się i tego żałuję.
Wciąż przypominasz mi o tym, czego nie mogę mieć.
Życia.
Miłości.
Ciebie.
Kapitanie?
Co robimy?
Nie strzelajcie, proszę. Chcę pomóc.
Dobrze?
Pomogę powstrzymać moją matkę.
Co to? Co tam jest?
Nie podchodź!
- Nie podchodź! - Nie!
To ty, prawda?
Czy to coś to sprawiło?
Kim ty jesteś?
Powiedz mi, co się dzieje.
Już!
Mów do mnie!
Co się stało?
Co…?
Kurwa.
Co to za dźwięk?
Stój.
Dokąd mnie prowadzisz?
Co się dzieje?
Halo!
Co to jest?
Boże, co teraz?
Wszyscy tu zginiemy.
O czym rozmawialiście wczoraj z panną Franklin?
Co to ma do rzeczy?
Znasz ją?
- Oferowałem jej pomoc. - Gdzie ona jest?
- Nie wiem. - Gdzie jest?
Przestańcie!
Stać!
Jesteś kapitanem.
Co chcesz zrobić?
Nie wiem, co tu się dzieje.
Nie wiem, jak to wszystko jest możliwe.
Ale wiem, że to nie jest nasz jedyny problem.
Od wczoraj wszystkie kotły są rozpalone do czerwoności.
Jak tak dalej pójdzie, za dwa dni zabraknie nam węgla.
Utkniemy na środku oceanu.
Musimy oszczędzać węgiel, aż namierzymy ląd.
Ma rację.
Trzeba odzyskać kontrolę nad statkiem.
Ucichło.
Co teraz?
Brzmi jak zegar.
Co oni robią?
Co wy robicie?
Mamo?
Co jest grane?
Jesteś z załogi. Musisz wiedzieć, co oznacza ten dźwięk.
Że co?
Co się na mnie gapicie? Nie wiem, co to jest.
Krester?
Landon.
Landon, wszystko w porządku?
Hej.
Gdzie się wybierasz?
Landon!
Dokąd oni idą?
Boże dopomóż.
To zew diabła.
Eugen!
Zatrzymaj się. Stój!
Eugen!
Mamo!
Co ty robisz?
Mamo!
Nie!
Stój!
Nie!
To było ciało!
Co się dzieje?
Dokąd oni idą?
Co się dzieje?
Co tam się dzieje?
Co to za tykanie?
Mów do mnie.
ONI SŁUCHAJĄ
Nie mogę ci powiedzieć.
Zapytaj Stwórcę.
Opuśćcie broń!
Najpierw wy opuśćcie!
Oni wyskakują za burtę.
O czym ty mówisz?
Gdzie Krester?
Tato, gdzie jest Krester?
Skoczył.
Nie.
Nie mogłem go ocalić.
Wszyscy wyskakują za burtę!
Wszyscy!
Zabijają się!
Nie pozwólcie im!
Zatrzymać ich!
Stać!
Stój!
Zatrzymaj się!
Trzeba ich związać.
Stójcie!
Zatrzymajcie się!
Dokąd idziesz?
Skoczyła…
Nie bój się.
Kurwa!
Nie powinieneś był tego robić.
Teraz wie, że tu jesteśmy.
Nigdy nie zaszliśmy tak daleko.
Może tym razem się uda.
Przyprowadziłeś ją tu?
Nie pamiętała.
Mamy mało czasu.
Muszę to powstrzymać, zanim zatopią statek.
Zostań tu przez pewien czas. Dobrze?
On cię nie znajdzie.
Obiecuję.
Ángel, to ja, otwórz drzwi!
Ma Tararara bolący paluszek
Nic jej nie pomaga…
Przestańcie!
Na co czekasz? Wyświadczysz mi tym przysługę.
Siadaj.
Zwiąż go!
Twoja kolej.
Co ty odpierdalasz? Zabij mnie! Miejmy to z głowy!
Dlaczego to robisz?
Nie chcę was zabić. Próbuję ocalić wam życie.
Cokolwiek się tam dzieje, pewnie jest zaraźliwe.
Szybko, trzeba ich związać.
Po prostu skoczył.
Mamo, posłuchaj.
Będzie dobrze.
- Teraz my. - Mamo!
- Hej!
Tove!
Czemu to nie cichnie?
Nie powinnam pozwolić mamie płynąć ze mną.
To wszystko moja wina.
No dalej.
ZATOPIĆ STATEK
Hej, ty. Co ty tam robisz?
Ja…
Kapitan mnie przysłał, żebym na to zerknął.
Jestem inżynierem. Pracuję dla armatora.
Gdzie wszyscy? Przegapiłem jakiś rozkaz?
A co ta maszyna w ogóle robi?
Kim pan mówił, że jest?
To nieistotne.
Co to?
Kurwa.
Co to?
Posłuchaj.
- Powinieneś już iść. - Czemu?
Nie chcę cię skrzywdzić. Idź.
Skrzywdzić mnie?
Co to jest?
Cholera.
Landon miał rację.
Jesteś jednym z nich! Wilkiem!
Nie zbliżaj się do mnie!
Nic nie rozumiesz.
Jeśli tego nie wyłączę, wszystko zacznie się od nowa.
O czym ty mówisz?
Kurwa!
Nie ruszaj się!
ZDROWIE PSYCHICZNE
Gdzie on jest?
Ojciec.
Gdzie go schowałaś?
Nie jesteś prawdziwy.
Jak się tu znalazłam?
Jak to jest możliwe?
Gdzie jest Ciaran?
Co z nim zrobiłeś?
Gdzie jest mój brat?
Zadajesz niewłaściwe pytania.
Pewnie dowiedział się, co tu robisz.
Na tych statkach.
Nie! Proszę, przestańcie.
Nie!
Proszę, nie róbcie tego.
Proszę.
Obudź się.
Eyk.
Jak to zrobiłaś, że zniknęłaś?
To chłopiec! To coś, ta piramida…
Wiem, że to brzmi niedorzecznie, ale on jakoś zatrzymał czas.
Masz rację.
Nie mówiłam ci wszystkiego.
Nie nazywam się Maura Franklin.
To panieńskie nazwisko mojej matki.
Nazywam się Maura Singleton.
- Jak firma, która kupiła statki? - Henry Singleton to mój ojciec.
To jest jakiś eksperyment.
Ojciec poświęcił się badaniom nad ludzkim zachowaniem.
Ma obsesję na punkcie mózgu i jego działania.
Żegluga nigdy go nie interesowała.
Pewnie zrobił coś z tymi statkami, by badać ich pasażerów.
Ta koperta, którą mi pokazałeś.
Dostałam taką samą.
Chyba od mojego brata.
Henry.
- Zaadresowana do ojca? - To skrót od Henriette.
To moje drugie imię.
Tak nazywał mnie brat. Nie dogadywaliśmy się jako dzieci.
Ojciec nie krył się z tym, że mnie faworyzował.
Dlatego brat tak mnie nazywał.
Uważał, że zmieniam się w kopię ojca.
Myślisz, że brat ci to przysłał?
Odezwał się do mnie cztery miesiące temu.
Chciał się spotkać w Southampton.
Był tajemniczy. Powiedział, że wie coś o naszym ojcu.
Czekałam na niego, ale się nie pojawił.
Dowiedziałam się, że dzień wcześniej wypłynął stamtąd Prometeusz.
Brat zaginął cztery miesiące temu. Tak samo jak Prometeusz.
Też cztery miesiące temu straciłam… Nie ruszaj się.
Pomożesz mi?
Nie wiem, jak to działa, ale to coś otwiera przejście.
To niemożliwe.
Nie da się zniewolić myśli
Któż zgadnie czyjąś myśl?
- Słyszysz to? - Myśli suną wokoło
Niczym cienie wśród nocy
Nikt ich poznać nie może
Żaden łowca nie upoluje ich
I tak to już jest Myśli są swobodne
Czyj to dom?
Mój.
Jak to możliwe?
Jesteśmy na statku.
Jak cała ta okolica mieści się na statku?
Jest tego więcej.
Taki szyb jest też pod moim łóżkiem.
Dzięki Bogu, że wróciłeś.
Wszyscy się zabijają.
Próbowałem skontaktować się z armatorem.
Oto odpowiedź.
Kapitan miał rację. Musimy zmienić kurs i wrócić do Europy.
Co to jest?
Nie zaprzątaj sobie tym głowy.
Sądzisz, że stoi za tym twój ojciec?
I to on spowodował śmierć tych ludzi?
Nie wiem, czy naprawdę umierają.
Czy to może dziać się naprawdę?
Myślisz, że to sen?
Chyba już się tego dowiedziałam, ale on sprawił, że zapomniałam.
Sprawił, że zapomniałaś?
Byłam lekarzem w szpitalu psychiatrycznym,
ale on próbuje mi wmówić, że jestem pacjentem.
Nie pamiętam, kim jestem.
Lista pasażerów Prometeusza…
Nie pamiętam tego. Ale może byłam na tym statku?
Ta lista…
i twoje nazwisko na niej…
To nie jedyna dziwna rzecz.
LISTA PASAŻERÓW PROMETEUSZA
To mój podpis.
Nie wiem, jak to możliwe.
Ale chyba byłem kapitanem Prometeusza.
Ucichło.
To tykanie ustało.
Wróciłeś.
Oczywiście, że wróciłem.
Mamo.
Krester.
Będzie dobrze, mamo.
Będzie dobrze.
Co tu się dzieje?
- Zagrożenie już minęło. - Jakie zagrożenie?
Jérôme.
Co się dzieje?
Panna Franklin.
Miło panią widzieć.
Miałam właśnie…
przedziwny sen.
To wszyscy?
Tylko my tu zostaliśmy?
Kapitanie,
powinien pan to zobaczyć.
Wciąż wysyłają to samo.
„Zatopić statek”.
Czemu znów wysyłają tę samą wiadomość?
Nie chodzi im o Prometeusza.
Tylko o nas.
Otrzymaliśmy powiadomienie dotyczące Projektu Cerber.
PROJEKT CERBER WIADOMOŚĆ PRZYCHODZĄCA
Przekaż mu, że zostało niewiele czasu.
Ma mi sprowadzić chłopca.
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka