Seni seviyorum.
Bunu asla unutma.
Keşke bu an hiç bitmese.
Bu an işte burada.
Hafızana kayıtlı.
"İnsanın bütün gerçekliği aslında zihninin içindedir" diyen
sen değil miydin?
Hepsi orada.
Sen, ben, bu.
Sonsuza dek beyninin içinde.
Anlattıklarımı sahiden dinliyorsun.
Dinlediğim doğru ama katılmıyorum.
Gerçeklik beyninde çalışan nöronlardan ibaret değil.
Gerçeklik içeride değil, dışarıda olan bitenler.
Gerçeklik bu.
Ve bu.
Ama zihnimiz deneyimlemiyor olsaydı bunların hiçbiri var olmazdı.
Hatta bir adım daha ileri gidersek bunlar belki de yok.
Yani beynimizdeki uyarım gerçeklikten mi, gerçeklik kurgusundan mı kaynaklanıyor,
asla bilemeyeceğiz.
İflah olmaz bir romantiksin.
Kurgu olsun olmasın, acıktım.
Maura.
Bunu asla unutma.
Asla ama asla.
Kapatma başlatılıyor.
Maura!
Uyan.
Maura, sen misin?
Maura, kapıyı aç!
Kapatma başladı, kısa süre sonra herkes yine ölecek.
Cihazım nerede?
Maura!
Yalvarıyorum!
Ne olur! Cihazımı almam lazım, ne olur!
Maura!
BİR NETFLIX DİZİSİ
FIRTINA
UYANIŞ - KATE CHOPIN
Alabora olacağız.
Kimse böyle bir fırtınayı atlatamaz. Kaptan'ı bulmalıyız.
-Hiçbirimiz fırtınada dümen tutamayız! -Tanrı'nın intikamı bu.
Tanrı varsa ve bunu yarattıysa gerçekten delirmiş demektir.
Makine dairesindekileri uyarmalıyız.
Makine… Makine dairesi mi?
Evet, mürettebat hâlâ orada. O çam yarması ne yapacağını bilir.
Ne diyorsun?
Kaptan'ı aramayacak mıyız?
Saçmalık bu! Birisi ne yapacağımızı söyleyebilir mi?
Kaptan'ı bulmalıyız.
Bayan Franklin'i de.
-Rahatsızlandınız mı? -Biraz deniz tuttu, o kadar.
Çabuk olalım, dümene geçecek birini bulmalıyız!
Konuşmamız bitti mi? Hadi, çabuk!
-Gelmiyor musunuz? -Bayan Franklin'i bulun.
Ben idare ederim.
Peki ya…
Hey!
-Kaptan'ı arıyorum, gördün mü? -Berabersiniz sanıyordum.
-Kaptan nerede? -Gemiye döndü sanıyordum.
Gemiye dönmek mi? Gemiden ayrılmış mıydı?
Yani kaptan köşküne döndü sanıyordum.
Çocuğu buldunuz mu?
Bayan Franklin!
İyi misiniz?
-Herkes nerede? -Kaptan'ı arıyorlar.
-Burada değil mi? -Hayır.
-Bu ne? -Bence dokunmayın.
Ne olduğunu siz bilirsiniz diye umuyordum.
Hiç böyle bir şey görmedim.
-Galiba öleceğim. Hepimiz öleceğiz! -Ölmeyeceksiniz, kimse ölmeyecek.
-Her şey bir kâbusmuş gibi düşünün. -Ne? Ne diyorsunuz?
Belki anısına dönmüştür.
Ne? Durun.
Hayır Bayan Franklin, lütfen beni bırakmayın!
KAPATMAYA KALAN SÜRE
Neredesin küçük sıçan?
Eyk!
Buyurun?
Eyk Larsen'ı arıyorum.
Kayıp mı oldunuz?
Anlamıyorum.
İyi misiniz?
Buyurun? Kayıp mı oldunuz? İyi misiniz?
Zaman geldi, batacağız.
Bizi tabii ki cezalandırmak istiyor.
Sizin şu tanrınızın hiç affı yok. Hem deli hem gaddar.
Rahip, bunun faydası olmaz. İnsan bu suda boğulmaz, donarak ölür.
Tamam mı? Donarak ölür!
-Devam etmeliyiz. -Devam.
Tove! Bu insanlarla ne işin var?
Adam rahip değil, kadın belli ki orospunun teki.
Tanrı bunu seçmiş.
-Ben burada kalacağım. -Kes şunu, kes artık.
Tanrı bizi korumayacak. Seçilmiş kulları falan değiliz.
Tanrı'nın çocuğunu taşımadığımı gayet iyi biliyoruz.
Tanrı'nın sesini de duyduğun yok, delirmişsin.
Tove.
Geliyor musun?
Sen git.
-Sen git. -Hayır!
Hepsi geçecek.
Hayır.
Hadi git.
Dua edelim Anker, hadi.
Evet, dua edelim.
Lucien.
-Ne oldu Lucien? -Bir şeyim yok.
Clémence.
-Şükür ki iyisin. -Hey, fırtına…
Dalgalar dağ gibi kocaman. Her yandan içeri giriyorlar, her yerdeler.
Kaptan köşkünde kimse yok. Birinci zabit gitti, Kaptan da dönmedi.
-Herkes ölmüş. -Olek, dümene geçmen gerekiyor.
Doğrudan fırtınaya gitmeliyiz. Dosdoğru.
Gövde dalgalara paralel durursa alabora oluruz.
Motorlar çalışmaya devam etmezse kurtulma şansımız olmaz.
-Nereye gidiyorsun? -Bölmeleri kapatmazsak içeri su dolar.
Yardım edeyim.
Ling Yi.
Dümene gitmeliyim.
Sen nereye, ben oraya.
-Nerede kaldın? -Üzgünüm. Çok üzgünüm.
Olabildiğince hızlı geldim.
Yine oluyor.
Kapatıyorlar.
Ama haklısın, daha önce hiç bu kadar ilerlememiştik.
Boşa gitmedi.
Kodu buldun mu?
Ya annem?
Hâlâ hatırlamıyor.
Ama onu kurtaracağız ve böylece bu döngüye son verecek.
Kodu bulmalısın. Yerini hatırlaması lazım.
Bunu durdurabilmek için cihazımı bulmalıyım.
Baba.
Bu sefer uyanacak.
Eminim.
Buldum seni.
KAPATMAYA KALAN SÜRE MESAJ GÖNDERİLDİ
Dümeni durdurmalıyız.
Bastır!
Hayır.
Böyle öğrendiğin için üzgünüm.
Adı Elliot.
Oğlumuz.
Mümkün değil.
Çocuğum olmuyor. Doktorlar çocuğum olmayacağını söyledi.
O sahte bir anı.
Çocuğum olsa hatırlarım, niye hatırlamıyorum?
Çünkü unutmak istedin.
Oğlum olsa hissederim, niye hiçbir şey hissetmiyorum?
Çünkü o acıdan kurtulmak istedin.
Niye?
Hatırladığını biliyorum.
Derinlerde bir yerlerde hatırladığını biliyorum.
-Bu gerçek değil. Gerçek değilsin. -Hepiniz burada hapsoldunuz.
-Nerede? -Kendin söylemiştin.
Beynimizdeki uyarım gerçeklikten mi, gerçeklik kurgusundan mı kaynaklanıyor,
asla bilemeyeceğiz.
-Gerçeklik kurgusu mu? -Bu gerçek değil.
Simülasyon.
Platon'un mağara alegorisi.
Duvara yansıyan gölgeleri izleyip gerçek olduklarını düşünüyorsun.
Ama geriye dönüp bir baksan
o gölgeleri yaratan şeyleri, asıl gerçek olan şeyleri göreceksin.
Unuttun. Neyin gerçek olduğunu unuttun.
Ama hatırlamak zorundasın. Uyanmak zorundasın.
Yoksa uğrunda uyanacak bir şey kalmayacak ve bilincin sonsuza dek buraya hapsolacak.
Zamanımız tükeniyor.
Tekrar başlamadan seni kurtarmalıyım.
KAYBOLANLAR ELBET BULUNACAK
KAPATMAYA KALAN SÜRE
Efendim.
Çocuğun yerini bulmuş.
UYANIŞ - KATE CHOPIN
Gel.
Simülasyonu kapatıyorlar.
Bunu iptal edecek bir kod var. Yeniden başlamadan kurtulmanın tek yolu.
Bu gemide bir yerde. Yerini hatırlamalısın.
-Anlamıyorum, ben nasıl bileyim? -Hatırlamaya çalış.
Sakladığın yeri bilerek unuttun.
Burada kod herhangi bir nesne olabilir. Şalter, kapı, anahtar, herhangi bir şey.
Neyi açıyor, bilmiyorum.
Baştan beri sende miydi?
Benim değil. Birinin gönderdiği bir mektuptan çıktı.
Galiba ağabeyim gönderdi.
Bu kez uyanacaksın, söz veriyorum.
Clémence.
Lucien, hayır! İlacın! İlaç şişen nerede Lucien?
İlaçları nerede?
Kamaramızdaki bir kutuda! Hadi, yardım et de taşıyalım.
Evet.
Galiba iş bize kaldı.
O ne?
Her program gibi simülasyonda da gizli hile ve kısayollar var.
İnan, uyanınca hepsini anlayacaksın.
KAPATMAYA KALAN SÜRE
Komut panelim, cihazım sende mi?
CİHAZ TESPİT EDİLDİ
KAPATMAYA KALAN SÜRE KODU GİRİN
Ne yapıyorsun?
Atıldığımızda her şey tekrar başlayacak. Bu deneme diğerleri gibi arşivlenecek.
Ama bu kez farklı olacak. Bizi buraya bağlayacağım.
Böylece aynı bağlantı noktasından geçip zaman kazanacağız.
-Bu daha önce oldu mu? -Onlarca kez.
Her simülasyon sekiz gün sürüyor.
Hiçbir gemi varış yerine ulaşmadı.
Her simülasyonda aynı döngüyü yaşıyorsun.
YÜKLEME TAMAMLANDI
Elliot'a gitmeliyiz.
KAPATMAYA KALAN SÜRE
Ling Yi!
Gel.
Benimle gel.
Anne!
Ne yapıyorsun?
Ha siktir!
Anne!
Ne yapıyorsun be? Kafayı mı yedin?
Hadi, çabuk! İçeri dönmemiz lazım!
Ling Yi!
Bugün ölmeyeceksin.
Söz veriyorum.
Gel.
Olek!
Hayır!
Olek!
Ángel!
Hayır, olamaz!
Lütfen birisi yardım etsin!
Dur.
Ángel, aşkım.
Benim gibi birisine neden âşık olduğunu hiçbir zaman çözemedim.
Sen tanıdığım en nazik, en sadık erkeksin.
Ve haklıydın.
Hayatın bensiz daha iyi.
Hayır. Sakın beni bırakma, hayır aşkım.
-Korkuyorum. -Hayır.
Hayır.
Iben, sevgilim. Burada duramayız, gel.
Beni merak etme.
Tanrı bunu istiyorsa ben kimim ki isteğine karşı koyayım?
Tanrı sence ölmeni mi istiyor? Öyle mi sanıyorsun?
Bunu isteyen sensin! Uyan artık Iben.
Bizim için, hepimiz için onun uygun gördüğü yolu biliyorum.
Kapanmıyor! Gel, sonraki kapıyı kapatmalıyız!
Kapının kolu yok. Neden yok? Şimdi ne yapacağız?
-Kahretsin. -Hayır!
Yaşayacağına söz ver.
Ne yapıyorsun? Hayır!
Hayır!
Aç kapıyı!
-Hayır! -Hepsi geçecek.
Seni bırakmayacağım. Seni asla bırakmayacağım.
Yapma, hayır!
Efendim, çocuğu ve piramidi buldum.
Her seferinde aynı hataları yapıyorlar.
Her seferinde de ölüyorlar. Çünkü duyguları bir kenara bırakamıyorlar.
Oysa duygular onları zayıflatıyor. İnsan doğasının en büyük zaafı bu.
Sevgi, öfke, nefrete dayanarak karar vermemek gerekiyor.
Bunlar zihni bulandıran, saçma sapan hisler.
Hayır.
Hayır!
-Nerede? -Bilmiyorum!
Bilmiyorum.
Bu sefer oldukça ilerledin.
Prometheus'u kullanarak tekrar erişim sağlaman zekiceydi.
Yine de başarısız oldun.
Tekrar.
Yeniden programlaman işe yaramayacak.
Nihayetinde gemideki herkes ölecek ve sonraki simülasyona katılacak.
Bu döngüye hapsolmuş durumdasınız.
Maura, elinde istediğim bir şey var.
Bunu niye yapıyorsun? Benden ne istiyorsun? Neden…
Anahtarı istiyorum. Karşılığında oğlunu alacaksın.
Ne yaptın? Elliot nerede?
Ona ne yaptın?
Anahtarı verin. Yerimi biliyorsunuz.
Bunu düzelteceğim. Bana güvenmen lazım.
Seni seviyorum. Bunu asla unutma.
Kerberos arşive kaldırılacak.
Annen anahtarı bana getirecek ve her şey nihayet sona erecek.
Kapatmaya kalan son on, dokuz, sekiz, yedi,
altı, beş, dört, üç, iki, bir, sıfır.
Alt yazı çevirmeni: Deniz Mayadağ