Μαμά!
Μαμά, κοίτα.
Κοίτα τι βρήκα.
Τον έβγαλα Άλφρεντ. Δεν μοιάζει με Άλφρεντ;
Όντως.
Μήπως να τον αφήσεις να φύγει; Δεν θα θέλει να παγιδευτεί σε μια φυλακή.
Πώς θα τον δω να μεγαλώνει;
Δεν θα τον δεις να μεγαλώνει.
Κάποια πράγματα δεν μπορούμε να τα κρατάμε για πάντα.
Μια μέρα θα μεγαλώσεις και θα πρέπει να σε αφήσω να φύγεις.
Δεν μπορώ να σε κρατήσω για πάντα.
Μη λες ανοησίες.
Θα μείνω μαζί σας για πάντα.
Μαμά!
Ξύπνα.
Ο πατέρας σου θα σου έχει μιλήσει για μένα.
Αλλά μάλλον παρέλειψε το κομμάτι που εξηγεί γιατί είμαστε εδώ.
Εσύ κι εγώ.
Κοίτα τους.
Ήρθαν σ' αυτό το ταξίδι, γιατί επέλεξαν να ξεχάσουν το παρελθόν τους.
Και τώρα είναι παγιδευμένοι εδώ.
Η μητέρα σου σε ξεγέλασε.
Μας ξεγέλασε όλους.
Είναι η μόνη που μπορεί να μας βγάλει από δω.
Αν είσαι αρκετά γενναίος, θα σου δείξω την αλήθεια.
ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ
Άικ.
Μόρα.
Πού είναι;
Πώς με έστειλε στον Προμηθέα;
Σταμάτα να λες ψέματα. Ποιος είναι;
Είναι…
Είναι ο άντρας μου.
Και το αγόρι που βρήκαμε στον Προμηθέα είναι γιος μου.
-Τι; -Αλλά δεν θυμάμαι τίποτα.
Ξέρω ότι ακούγεται τρελό, αλλά ο πατέρας μου
είναι ο ιδιοκτήτης της πλοιοκτήτριας εταιρείας.
Πιστεύω ότι μας έκανε να ξεχάσουμε γιατί είμαστε εδώ.
Τι είπε;
Ο κόσμος μας έχει απαράβατους κανόνες.
Αλλά εδώ δεν ισχύουν οι κανόνες της λογικής.
Αυτό εδώ
δεν είναι αληθινό.
Είναι μια ψευδαίσθηση.
Μια προσομοίωση.
Αυτό είναι παράλογο.
Θυμάσαι πώς επιβιβάστηκες;
Φυσικά και θυμάμαι.
Είναι αδύνατο.
Τι;
Τι είπε;
Θέλει να μάθει αν θυμόμαστε πότε επιβιβαστήκαμε στο πλοίο.
Τι;
Μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος τι λένε όλοι;
Νόμιζα ότι αφορούσε μόνο εμένα, αλλά όχι.
Μας αφορά όλους.
ΧΕΝΡΙ
Δεν ξέρω γιατί,
αλλά υπάρχει λόγος που είμαστε όλοι εδώ.
Ο άντρας σου…
Αυτός είναι ο λόγος που είμαστε εδώ;
-Δουλεύει για τον πατέρα σου; -Νομίζω ότι προσπαθεί να βοηθήσει.
Προσπαθεί να μας βγάλει από δω.
Γαμώτο.
Έλα.
Έλα, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, δούλεψε!
Ο εγκέφαλός μας είναι πολύ περίπλοκος.
Όσο κι αν προσπαθούμε να ξεχάσουμε όσα δεν θέλουμε να θυμόμαστε,
δεν μπορούμε να τα διαγράψουμε εντελώς.
Είναι κομμάτι του εαυτού μας.
Κομμάτι της ύπαρξής μας.
Ήρθε η ώρα να θυμηθείς.
Η αλήθεια σου βρίσκεται πίσω απ' αυτούς τους τοίχους.
Μη φοβάσαι.
Δεν είναι αληθινό.
Θυμάσαι;
Εξαπλώνεται.
Δεν προχωράω άλλο αν δεν μας πεις τι συμβαίνει ακριβώς.
Γιατί να σε εμπιστευτούμε;
Το πλοίο ανήκει στον πατέρα σου.
Πρέπει να ξέρεις κάτι.
Γιατί είσαι εδώ;
Δεν ξέρω.
Το τελευταίο πράγμα που θυμάμαι πριν ξυπνήσω στο πλοίο
ήταν ότι βρήκα τον φάκελο έξω απ' την πόρτα.
Πιστεύω ότι τον έστειλε ο αδερφός μου. Και περιείχε αυτό.
Δεν ξέρω πώς, αλλά ο πατέρας μου με έκανε να ξεχάσω.
Με έκανε να ξεχάσω τι συνέβη και ποια είμαι.
Ό,τι κι αν ανοίγει όμως,
πιστεύω ότι θα με κάνει να θυμηθώ και θα μας βγάλει από δω.
Η μητέρα είχε δίκιο.
Δεν έπρεπε να είχαμε επιβιβαστεί.
Τώρα είναι όλοι νεκροί.
Ο Όλεκ είναι νεκρός.
Η μητέρα μου είναι νεκρή.
Δεν μένω άλλο εδώ.
Θα κατέβω απ' το πλοίο.
Έχει δίκιο.
Να πάρουμε μια λέμβο. Ας κατέβουμε απ' το πλοίο.
Δεν καταλαβαίνετε;
Δεν έχετε πού να πάτε.
Το πλοίο δεν είναι αληθινό. Ο ωκεανός δεν είναι αληθινός.
Συμβαίνει μόνο μέσα στο μυαλό σας.
Είσαι πολύ έξυπνη.
Θαυμάζω το ότι σπούδασες ιατρική
και το ότι αψηφάς τους περιορισμούς που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες.
Αλλά δεν μπορείς να το πιστεύεις αυτό.
Είναι παράλογο.
Ας κατεβούμε απ' το πλοίο.
Σταθείτε, πού πάτε;
Θα κατέβουμε απ' το πλοίο. Ελάτε μαζί μας.
Θέλουν να κατέβουν.
Πάμε.
Το έχεις δει.
Τα φρεάτια.
Την ανάμνησή σου. Την ανάμνησή μου.
Με πιστεύεις;
Πού πήγε;
Πιστεύεις ότι ο πατέρας σου είναι στην ανάμνησή σου;
Το γραφείο του δεν ήταν εκεί. Αλλά είπε ότι ξέρω πού θα τον βρω.
Πώς θα φτάσουμε στο ψυχιατρείο;
Ακολούθα με.
Είναι η δική του ανάμνηση.
Είμαι στις φωτογραφίες, αλλά δεν θυμάμαι τίποτα.
-Τις βλέπω και δεν νιώθω τίποτα. -Δεν θυμάσαι ότι ήσουν παντρεμένη;
Μήπως είναι και η ανάμνησή του μια ψευδαίσθηση όπως όλα τ' άλλα;
Πώς ξέρεις ότι λέει αλήθεια;
Το αγόρι μίλησε για έναν Δημιουργό, κάποιον που τα δημιούργησε όλα αυτά.
Ο πατέρας σου. Αυτός τα δημιούργησε όλα αυτά;
Όποιος το δημιούργησε, πρέπει να έχει κάποια λογική.
Ένα σχέδιο.
Θες να πεις ότι υπάρχει ένα μοτίβο;
Οι αναμνήσεις αποθηκεύονται σε διάφορες περιοχές,
αλλά συνδέονται μεταξύ τους μέσω νευρώνων.
Μια μυρωδιά μπορεί να σου θυμίσει πολλά πράγματα που συνδέονται μ' αυτήν.
Ίσως αυτό να είναι αυτό…
Μια απομίμηση του εγκεφάλου
και των περιοχών που συνδέονται μεταξύ τους.
Τι συμβαίνει;
Ας συνεχίσουμε.
Σκατά.
Κινείται.
Από δω!
Πάμε. Γρήγορα!
Πού πήγαν;
Η γιατρός. Ίσως είχε δίκιο.
Ό,τι κι αν συμβαίνει, θα κατέβω απ' το πλοίο τώρα.
Θα υπάρχει κάποια διέξοδος.
Πού πας; Χάσαμε ήδη τους άλλους!
Πάμε πίσω. Να βρούμε τη γιατρό και τον καπετάνιο.
Ακόμα κι αν διαγράψουμε τις αναμνήσεις στην προσομοίωση,
οι αισθήσεις μας αντιδρούν ακόμη στα ίδια ερεθίσματα.
Το μυαλό σου ίσως να μη θυμάται τι συνέβη εκεί μέσα.
Αλλά το σώμα σου θυμάται.
Θα σου δείξω την αλήθεια.
Έχε μου εμπιστοσύνη.
Κάτσε.
Ξέρω ότι νομίζεις ότι η μητέρα σου είναι παγιδευμένη εδώ.
Δεν είναι η δική της φυλακή.
Είναι η δική σου.
Μπορεί να πονέσει.
Δεν μπορείς να τον εμποδίσεις να πεθάνει. Μόρα;
Μαμά;
Μπαμπά;
Ξέρεις ότι δεν είναι σωστό.
Γιατί δεν μ' ακούτε;
Μαμά, τι συμβαίνει;
-Μαμά! -Σε παρακαλώ.
-Σε παρακαλώ! -Άσ' τον να φύγει.
Μαμά!
-Δεν μπορώ. -Μαμά, σε παρακαλώ!
Μαμά, σε παρακαλώ! Μαμά, μη!
-Μην ανησυχείς, αγάπη μου. -Όχι! Όχι, σε παρακαλώ!
-Μη φοβάσαι. -Όχι!
-Θα ξεχάσεις. Σ' το υπόσχομαι. -Όχι! Σε παρακαλώ, όχι!
Θα το ξεχάσεις αυτό.
Είναι ο μόνος τρόπος να είμαστε μαζί.
Όχι!
Σε παρακαλώ! Όχι!
Είδες την αλήθεια, έτσι;
Είσαι παγιδευμένος εδώ για να σε κρατήσει ζωντανό η μητέρα σου.
Λες ψέματα. Δεν είναι δική μου ανάμνηση.
Τη φύτεψες στον εγκέφαλό μου.
Όταν η μητέρα σου ήταν στην ηλικία σου,
βρήκε μια εργασία για το σπήλαιο του Πλάτωνα στο γραφείο μου.
Ήταν πολύ μικρή για να καταλάβει την αφηρημένη έννοια του Πλάτωνα.
Ωστόσο, τη διάβασε ξανά και ξανά.
Αυτή η ιδέα
έφερε τα πάνω κάτω στον κόσμο της.
Η ιδέα ότι η γνώση μας έχει όρια
και ότι δεν μπορούμε να ξέρουμε αν τα πράγματα είναι αυτό που φαίνονται.
Είμαστε σε λήθαργο, αγνοώντας την αληθινή φύση των πραγμάτων.
Ένα βράδυ ήρθε και μου είπε
"Αν είναι αλήθεια αυτό που λέει ο Πλάτωνας,
πώς ξέρουμε τι είναι αληθινό;
Πώς ξέρουμε αν η πραγματικότητα
δεν είναι έξω από τη ζωή που ζούμε;"
Ήταν μεγάλη σκέψη για ένα κορίτσι της ηλικίας της.
Την κοίταξα και τη ρώτησα "Αυτό δεν είναι ο Θεός;
Ο δημιουργός της πραγματικότητάς μας;"
Το σκέφτηκε λίγο.
Και μετά απάντησε
"Τότε, ο κόσμος στον οποίο ζει ο Θεός είναι αληθινός
κι εμείς είμαστε το κουκλόσπιτό του.
Και πάλι, ποιος δημιούργησε τον Θεό;
Δεν συνεχίζεται ατέρμονα;"
Κατά μία έννοια, κι αυτό είναι ένα κουκλόσπιτο.
Και φτιάχτηκε για σένα.
Λες ψέματα.
Έτσι θέλει να πιστεύεις ο πατέρας σου.
Αλλά σου είπε ψέματα.
Όπως και η μητέρα σου.
Αλλά υπάρχει μια διέξοδος.
Και η μητέρα σου έχει το κλειδί.
ΞΥΠΝΑ
Οι πόρτες. Πού είναι οι πόρτες;
Δεν υπάρχουν πόρτες. Πού πήγαν;
Να μια πόρτα.
Γρήγορα, από δω.
Όχι!
Σε παρακαλώ, περίμενέ με.
Έλα!
Περίμενέ με.
Πού είμαστε;
Δεν καταλαβαίνω.
Δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει.
Όχι!
Πού είμαστε;
Δεν είναι δυνατό.
Κύριε.
Μπήκε στην κεντρική μονάδα.
Προσπαθεί να αλλάξει την αρχιτεκτονική της προσομοίωσης.
Αλλάζει την προσομοίωση για να καλύψει τα ίχνη του.
Θέλει να την ξυπνήσει χωρίς να μας δώσει το κλειδί.
Θα παγιδευτούμε εδώ για πάντα.
Βρες την.
Πάρε το κλειδί.
Μάλιστα, κύριε.
Είναι κάποιος εκεί μέσα;
Πού είμαστε;
Πώς βρεθήκαμε εδώ;
Βοήθεια!
Εκεί.
Δεν θέλω να πεθάνω.
-Λινγκ Γι! -Μέι Μέι!
Βγάλε με από δω!
Όχι!
Μη φεύγεις!
Μη φεύγεις, βοήθησέ με!
Γιατί αλλάζεις τον κώδικα;
Εξαπλώνεις τον ιό σε όλο το πρόγραμμα.
Τι προσπαθείς να κρύψεις;
Ραμίρο!
-Άνχελ! -Ραμίρο, σε παρακαλώ, βοήθησέ με!
Δεν καταλαβαίνω. Πώς είσαι ζωντανός;
Και γιατί είμαι εδώ;
-Κλεμάνς; -Λουσιέν;
Θα σε βγάλουμε.
Όλεκ.
Όλα θα πάνε καλά.
Όλεκ.
Θεέ μου!
Έλα. Πρέπει να φύγουμε από δω!
Ο πατέρας σου είναι ανόητος.
Η απόπειρά του να χακάρει τον κώδικα θα καταστρέψει την προσομοίωση.
Νομίζεις ότι νοιάζεται για σένα.
Δεν το κάνει για σένα, αλλά για εκείνη.
Αν έπρεπε να επιλέξει ανάμεσα στους δυο σας,
θα επέλεγε πάντα εκείνη.
Οι αναμνήσεις μας συνδέονται.
Πώς το κάνει ο πατέρας σου;
Πώς μπήκε στο μυαλό μας;
Δεν ξέρω.
Αλλά ξέρω ότι έκανε κάτι στη μνήμη μου.
Σ' εκείνο το κτίριο.
Όλεκ.
Όλεκ!
Πώς βρέθηκες εδώ;
Είδες τον Άνχελ; Ήταν στο πηγάδι.
Και τώρα…
Ο Όλεκ;
Είδατε τον Όλεκ;
Τι συμβαίνει;
Είδατε τον Όλεκ;
Δεν πέθανε!
Τι;
Ήταν εδώ πριν λίγο.
Πώς ήταν εδώ;
Άνχελ;
-Άνχελ! -Πού πας;
Πού πάει;
Δεν ξέρω. Το μηχανοστάσιο είναι από δω.
Πάμε.
Δεν καταλαβαίνω.
Κάπου θα 'ναι το γραφείο του.
Είναι τρελό. Δεν είναι παρά ένας εφιάλτης.
Δεν είναι όνειρο.
Ο Ντάνιελ είπε ότι είναι μια προσομοίωση, μια ψευδή πραγματικότητα,
και είμαστε όλοι παγιδευμένοι.
Είναι τρελό.
Το τρελό είναι ότι δεν έχετε καταλάβει ακόμη τι συμβαίνει.
Δεν θα το έκανα στη θέση σου.
Ήξερες.
Ήξερες τι συνέβαινε απ' την αρχή.
Το κλειδί.
Δεν έχουμε χρόνο.
Η προσομοίωση αλλοιώθηκε.
Όλα καταρρέουν.
Δώσε μου αυτό που θέλω.
Το κλειδί.
Λυπάμαι, καπετάνιε.
Όχι!
Όχι! Γύρνα πίσω.
Φέρ' τον πίσω. Σε παρακαλώ!
Είναι αδύνατο.
Σε παρακαλώ!
Γύρνα πίσω.
Άικ.
Σήκω.
Ο πατέρας σου σε περιμένει.
Είσαι καλά;
Ξέρει τι του έκανες.
Τι σου έκανα;
Έλιοτ, σε παρακαλώ.
-Γιατί δεν θυμάμαι; -Δεν κάνεις τις σωστές ερωτήσεις.
Σταμάτα! Σταμάτα επιτέλους!
Είμαι κόρη σου. Ποιος πατέρας θα έκανε κάτι τέτοιο;
Το κλειδί.
Το έχεις;
Με παρακολουθούσες.
Τόσο καιρό.
Γι' αυτό έστειλε το γράμμα ο Κιάραν. Ανακάλυψε τι έκανες.
Πού είναι ο αδερφός μου;
Τι έκανες στον Κιάραν;
Πίστεψέ με, δεν θα 'πρεπε να ανησυχείς γι' αυτόν.
Σταμάτα τα παιχνίδια και πες μου τι συμβαίνει!
Τι συμβαίνει;
Πώς το έκανες αυτό;
Γεννιόμαστε είτε αναζητητές είτε ανύποπτοι.
Το να 'σαι ανύποπτος είναι ευλογία.
Το να 'σαι αναζητητής, απ' την άλλη,
φέρνει μόνο πόνο.
Ανοίγεις κάθε πόρτα, μπαίνεις στα πιο σκοτεινά κενά,
για να αποκτήσεις περισσότερη γνώση.
Σε αντίθεση με τον αδερφό σου, γεννήθηκες αναζητήτρια.
Μακάρι να μην ήταν έτσι.
Ήθελες να πάψεις να πονάς, αλλά τελικά προκάλεσες περισσότερο πόνο.
Σταμάτα!
-Είναι ένα από τα άρρωστα παιχνίδια σου. -Με υπερεκτιμάς.
Δεν είναι το δικό μου άρρωστο παιχνίδι.
Είναι το δικό σου.
Εσύ είσαι η δημιουργός.
Λες ψέματα. Δεν είναι αλήθεια.
Εσύ το δημιούργησες αυτό. Εσύ και ο άντρας σου.
Εσύ το επέβαλες αυτό σε όλους.
Είναι όλοι παγιδευμένοι εδώ εξαιτίας σου.
Θα φύγω τώρα από δω.
Και για σένα, ήρθε η ώρα να ξεχάσεις ξανά.
Ό,τι κι αν σου είπε, δεν είναι αλήθεια. Δεν το δημιούργησα εγώ.
Δεν το δημιούργησα εγώ!
Μη φοβάσαι.
Όχι!
Θα ξεχάσεις ότι συνέβη αυτό.
Όπως κάθε φορά.
Θα φροντίσω να μείνεις εδώ για πάντα.
Άνχελ;
Δεν μπορεί να είναι αληθινό.
ΞΥΠΝΑ
Ώρα να ξυπνήσουμε.
Γιατί δεν δουλεύει;
Άλλαξε τον κωδικό.
Η προσομοίωση αλλοιώθηκε.
Τι συμβαίνει;
Διαγραφή προσομοίωσης σε…
δέκα, εννιά, οχτώ,
εφτά, έξι,
πέντε, τέσσερα,
τρία, δύο,
ένα, μηδέν.
Έπιασε.
Δεν άρχισε πάλι απ' την αρχή.
Πού είμαι;
Είναι αληθινό αυτό;
Όχι.
Είναι η πρώτη προσομοίωση που δημιουργήσαμε.
Το σπίτι μακριά απ' το σπίτι μας.
Εμείς το δημιουργήσαμε;
Γιατί δεν θυμάμαι;
Δεν έχει σημασία τώρα.
Γιατί είμαι εδώ;
Τα αντικείμενα μιας προσομοίωσης είναι απλώς εκφάνσεις κώδικα.
Είναι μια βιτρίνα, όπως όλα.
Άλλαξα τις τιμές τους.
Τα επαναπρογραμμάτισα.
Αυτήν τη φορά, η σύριγγα δεν σε έκανε να ξεχάσεις.
Σε έφερε εδώ.
Άλλαξα τα αντικείμενα.
Η πυραμίδα που έχει ο πατέρας σου είναι άχρηστη.
Όπως και το κλειδί.
ΞΥΠΝΑ
Η βέρα σου έχει τον κωδικό εξόδου τώρα.
Αυτήν τη φορά
θα φύγεις από δω.
Ο αδερφός σου
πήρε τον έλεγχο του προγράμματος όσο ήσουν εδώ.
-Τι έκανε; -Αυτός ελέγχει τα πάντα.
Έχω προσπαθήσει να σε βγάλω από δω πολλές φορές.
Νόμιζα ότι ο πατέρας μου…
Έχει παγιδευτεί εδώ όπως όλοι.
Δεν ξέρω πότε θα καταλάβει ο αδερφός σου τι έκανα.
Αλλά πρέπει να φύγεις τώρα.
Είναι πολύ μεγαλύτερο απ' όσο νομίζεις.
Πρέπει να ξυπνήσεις.
Πρέπει να τον σταματήσεις.
Αλλιώς θα χαθούν όλα.
Θα είσαι εκεί όταν ξυπνήσω;
Πάντα.
Θα είμαι πάντα εκεί.
ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΣΕ ΠΙΑΣΕΙ Ο ΚΑΦΕΣ ΠΡΙΝ ΠΡΟΣΓΕΙΩΘΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.
"Πρόγραμμα Προμηθέας".
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΕ 42.043240 -44.375760
ΕΠΙΒΑΤΕΣ: 1.423
ΠΛΗΡΩΜΑ: 550
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2099
Λήψη μηνύματος.
ΚΙΑΡΑΝ:
ΓΕΙΑ ΣΟΥ, ΑΔΕΡΦΗ.
ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.
Υποτιτλισμός: Γιώργος Μακράκης