‪ประมาทเกินไปแล้วนะ
‪ยูสุฮะ
‪พ่อคะ
‪หนูจะต้องรอด
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(สร้างจากนิยายภาพเรื่อง ‪"อลิสในแดนมรณะ" โดย ฮาโระ อาโสะ)
‪(สถานีชิบุยะ)
‪อ้าว
‪(เครื่องยนต์ สตาร์ท หยุด)
‪เป็นไงบ้าง
‪ไม่เลย ไม่เจอเบาะแสอะไรเลย
‪ยังไงก็เถอะ
‪ต้องกระจายกันไปหา ‪อะไรก็ตามที่พอจะใช้ได้
‪(เฟอร์นิเจอร์ ‪และผลิตภัณฑ์ใช้ในครัวเรือน)
‪ยังไงก็ไม่ได้
‪ไอซีชิปมันพังไปหมดเลย
‪ตั้งแต่กล้องถ่ายวิดีโอ ‪ยันนาฬิกาดิจิทัล
‪เครื่องใช้ไฟฟ้า ‪ที่ใช้พลังงานจากแผงวงจร
‪ไม่มีอันไหนใช้การได้
‪แต่ไอ้แบบนี้ดันใช้ได้ซะงั้น
‪ไอ้ที่ไม่ได้ฝัง ‪ไอซีชิปไว้ข้างในเนี่ย
‪หมายความว่าไง
‪ไม่แน่ว่าบางที…
‪- เฮ้ยไปเร็ว ‪- อ๊ะ ดอกไม้ไฟ
‪อาจเป็นการโจมตี ‪ด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า
‪ฉันเคยเห็นในเน็ตน่ะ
‪เป็นอาวุธที่พอส่งขึ้นไป ‪ถึงชั้นบรรยากาศ
‪ก็จะสามารถทำลายเครื่องใช้ไฟฟ้า ‪ทั้งหมดในเมืองเมืองหนึ่งได้ในพริบตา
‪เอาจริงเหรอ
‪งั้น ทำไมไอ้นี่ถึงใช้ได้
‪ไม่รู้สิ
‪(วีซ่า อะริสุ เรียวเฮ)
‪(อายุวีซ่า: สามวัน)
‪อ๊ะ
‪ถ้าชาร์จไม่ได้ก็ไร้ประโยชน์งั้นเหรอ
‪ทางนี้ยังดูปลอดภัยอยู่พอสมควร
‪ดีล่ะ ใช้เป็นอาวุธได้
‪คิดจะเอาไปสู้กับใคร
‪ซอมบี้มั้ง
‪เธอเองก็ใช้ไฟฟ้าใช้แก๊สไม่ได้นี่
‪แต่เตาพกพาก็ยังใช้ได้นี่
‪ถ่านใช้ได้ ก็ใช้ไฟฉายเอา
‪ก็อยากกินอะไรอุ่นๆ บ้างนี่นา
‪นี่สิชีวิต
‪ร้อนดีจังเลย
‪ก็ไม่ได้กินอะไร ‪มาตั้งแต่เมื่อวานแล้วนี่
‪นี่ ทั้งสามคนทำอะไรอยู่เหรอ
‪ตอนที่ทุกคนหายไป
‪อยู่ในห้องน้ำน่ะ
‪คุยแชทอยู่ในห้องส้วมห้องเดียวกัน
‪เดี๋ยวนะ ‪แล้วทำไมถึงไปอยู่แบบนั้นได้
‪แล้วเธอล่ะ
‪ซาโอริ
‪ทำงานน่ะ
‪กำลังจัดการเอกสาร ‪อยู่คนเดียวในห้องประชุม
‪แล้วจากนั้น…
‪คนก็หายไปจากออฟฟิศหมดเลย
‪ไม่เห็นอะไร…
‪หรือได้ยินอะไรบ้างเลยเหรอ
‪หัวหน้า
‪จำไม่ได้เลย
‪ฉันมาถึงที่นี่เมื่อสามวันก่อน
‪ต้องมาเข้าร่วมเกมอะไรก็ไม่รู้ ‪เหมือนทุกคน
‪นอกจากฉัน ทุกคนก็ตายหมด
‪ไม่ใช่ว่าหลอกใช้ให้คนอื่นตายแทนนะ
‪จะพูดอะไรก็เชิญ
‪แต่ว่าฉันก็แค่…
‪อยากจะมีชีวิตรอดต่อไป
‪ก็คงงั้น
‪มันเป็นเกมแบบไหนเหรอ
‪เป็นเกมที่มี…
‪แก๊สพิษในรถไฟใต้ดิน
‪ทุกคนอาเจียนเป็นเลือด
‪แล้วก็มีเลือดไหลจากตา
‪ไม่แปลกไปหน่อยเหรอ
‪ตอนที่คนทั้งโลกหายไปหมด
‪ของเราสามคนคือเมื่อวานใช่ไหม
‪อือ
‪แต่ของคุณชิบุกิคือสามวันก่อน
‪ทำไมมันถึงคลาดกันล่ะ
‪ก็จริงนะ
‪แถมพวกผักก็เน่าไปเยอะ
‪ทั้งที่ผู้คนหายไปไม่ได้นานมาก
‪ทำไมกัน
‪การไหลของเวลาอาจจะ…
‪ต่างไปจากปกติก็ได้
‪เอ๊ะ
‪ก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร
‪แต่ว่า แม้แต่ในหมู่พวกเรา
‪เวลาที่ทุกคนหายไป ‪มันก็ยังเหลื่อมกันเลย ใช่ไหม
‪หรือว่าพวกเรา ‪จะข้ามเวลากันตอนที่อยู่ในห้องน้ำ
‪จะเป็นไปได้ไงเล่า
‪คนหายมันก็เป็นไปไม่ได้เหมือนกัน
‪ข้ามเวลานี่เพ้อชัดๆ
‪แล้วทำไมคนถึงหายไปล่ะ ‪ไอ้เกมนี้มันคืออะไร
‪- อย่ามาถามฉันสิวะ ‪- เอาเป็นว่า…
‪ที่รู้แน่ชัดอย่างหนึ่ง ‪เกี่ยวกับเกมนี้ก็คือ
‪มันมีเกมมาสเตอร์อยู่ด้วย
‪เกมมาสเตอร์เหรอ
‪มีใครกำลังบงการเกมนี้
‪ฉันมั่นใจแค่นั้นแหละ
‪ตอนที่เราอยู่ในห้องน้ำกัน
‪มีคนย้ายคนในโตเกียวไปไหนสักแห่ง
‪แล้วเตรียมเกมนี้ไว้งั้นเหรอ
‪แล้วก็จับทุกการเคลื่อนไหวของเรา
‪พอวีซ่าหมดอายุ ‪ก็จะโดนยิงเลเซอร์ทะลุหัว
‪ของแบบนั้นมนุษย์ทำได้ด้วยเหรอ
‪ถ้าฝังไมโครชิปจีพีเอส ‪ที่มีความละเอียดสูง
‪ลงไปในตัวคน มันก็อาจจะทำได้นะ
‪ในที่สุดก็ทำตัวดูเป็น ‪ผู้เชี่ยวชาญด้านไอทีแล้วนะ
‪แต่ว่าใครกันล่ะที่ทำแบบนั้น
‪หรือว่าจะเป็น…
‪รัฐบาลสหรัฐฯอะไรแบบนั้น
‪ที่บริษัทฉันก็มีข่าวลืออยู่บ้าง
‪มีงานจ้างจากบริษัทไอทีฝั่งยุโรป ‪และมีการทดลอง
‪สร้างโลกเสมือนในวีอาร์
‪ที่เหมือนกับโลกความเป็นจริง ‪ทุกกระเบียดนิ้ว
‪แต่ยังไงคนเราก็ต้องแยกวีอาร์ ‪กับโลกจริงออกได้สิ
‪โอ๊ย เจ็บจัง
‪แผลไฟไหม้แบบนั้นคงไม่ใช่วีอาร์หรอก
‪ต้องเป็นพระเจ้าแน่
‪ต้องเป็นฝีมือของพระเจ้าแน่นอน
‪ไม่งั้นก็ทำแบบนี้ไม่ได้หรอก
‪อย่าพูดอะไรบ้าๆ น่า
‪พระเจ้า มีอยู่จริงๆ ด้วย
‪นี่เธอ อาการหนักขึ้นหรือเปล่า
‪ไม่ต้องห่วง
‪ยังไม่เป็นไรหรอก
‪ต้องพาโจตะไปหาหมอแล้วล่ะ
‪นิสัยอย่างหมอนั่น
‪ต่อให้เจ็บก็คงจะกลั้นเอาไว้
‪แต่คงไม่ไหวแล้ว
‪อะริสุ
‪คืนวันพรุ่งนี้ ‪เข้าร่วมเกมกับฉันสองคนได้ไหม
‪เอ๊ะ
‪แต่วีซ่ายังเหลืออีกสามวันนะ
‪ไหนๆ ก็มีเวลาแล้ว ‪รีบเล่นเกมให้ชินไว้ดีกว่า
‪ฉันว่านะ
‪เราคงต้องเคลียร์เกมหน้าให้ได้ ‪ทั้งที่โจตะเจ็บขาอยู่
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ขอบคุณนะครับ
‪ถ้าลำพังเราสองคนยังเคลียร์เกมไม่ได้
‪ต่อไปเราก็ปกป้องโจตะไม่ได้
‪มันก็ใช่อยู่หรอก…
‪ที่สำคัญเราไม่มีหมอ
‪การจะเจอคนได้ก็มีแต่ในเกม
‪ยังต้องเล่นเกมอีกเหรอ
‪มันอาจจะมีคำใบ้ ‪บอกว่านี่คืออะไรก็ได้นะ
‪เออ แต่ว่า…
‪ถ้าเล่นเกมต่อไป
‪เราอาจจะจับทางมันได้ก็ได้นะ
‪จับทางเหรอ
‪ถ้ามันมีคนสร้างเกมนี้อยู่จริง
‪ก็จะต้องมีลักษณะเฉพาะ ‪ของหมอนั่นอยู่อย่างแน่นอน
‪ถ้าเราจับทางได้
‪ก็อาจจะเป็นประโยชน์ ‪ในการเคลียร์เกมของเราก็ได้
‪(อะพาร์ตเมนต์โตเอ เซ็นดางายะ)
‪(คนละหนึ่งเครื่อง)
‪(กำลังจดจำใบหน้า กรุณารอสักครู่)
‪กรุณารอจนกว่าเกมจะเริ่ม
‪จะปิดรับลงทะเบียนในอีกหนึ่งนาที
‪คือว่า ขอโทษนะครับ
‪คนในโตเกียวทุกคนหายไปไหนหมดเหรอครับ
‪คือว่า นี่มัน…
‪- คนเยอะขนาดนี้เชียว ‪- จะมีหมอไหมนะ
‪(คนละหนึ่งเครื่อง)
‪ปิดรับลงทะเบียนแล้ว
‪ขณะนี้มีผู้เข้าร่วมแล้ว 13 คน ‪เกมจะเริ่ม ณ บัดนี้
‪คือว่า
‪ไอ้นี่มันคืออะไรเหรอครับ
‪คือผมมาอยู่นี่ ‪โดยไม่รู้เรื่องอะไรเลย
‪- เกม… ‪- อย่าดีกว่า
‪ผู้เล่นใหม่จะถ่วงพวกเรา
‪ถึงจะน่าโมโห
‪แต่การทำตัวแบบชิบุกิคงถูกต้องแล้ว
‪ระดับความยาก ห้าโพดำ
‪ห้าโพดำเหรอ
‪เป็นเกมใช้กำลังน่ะ
‪พลังกายจะตัดสินแพ้ชนะ
‪ฉันนิโตเบะนะ ฝากตัวด้วย
‪หน้าไพ่มีความหมายด้วยเหรอ
‪เออ ก็ตามนั้นเลย
‪ปกติแล้วหน้าไพ่ ‪จะเป็นตัวบอกแนวของเกม
‪ดอกจิกเป็นแนวร่วมมือกัน ‪ข้าวหลามตัดแนวใช้สมอง
‪ส่วนโพแดง…
‪เป็นอะไรที่ยุ่งยากที่สุดเลย
‪ยุ่งยากเหรอ
‪เป็นเกมหักหลังที่จะเล่นกับหัวใจคน
‪แล้วหมายเลขล่ะ
‪ความยากไง
‪ยิ่งตัวเลขเยอะเท่าไร
‪ก็ยิ่งเคลียร์ได้ยากมากเท่านั้น
‪เกม "วิ่งไล่จับ"
‪กติกา ให้ทุกคนหนีจากยักษ์ไปให้ได้
‪อะไรวะ
‪วิ่งไล่จับเหรอ
‪- ใครเป็นยักษ์ล่ะ ‪- จะไปรู้เหรอ
‪เงื่อนไขการเคลียร์
‪(เงื่อนไขการเคลียร์)
‪ค้นหาเซฟโซน
‪ที่อยู่ในห้องแห่งหนึ่งของอาคารนี้
‪ถ้าทำได้ภายในเวลาที่กำหนด ‪จะถือว่าเคลียร์เกม
‪เวลาที่กำหนด 20 นาที
‪เมื่อครบ 20 นาที
‪ระเบิดเวลาที่อยู่ในอาคาร ‪ก็จะระเบิดขึ้น
‪(อะพาร์ตเมนต์โตเอ เซ็นดางายะ)
‪พระมารดาผู้สูงส่ง
‪ได้โปรดช่วยเราจากความแปดเปื้อน ‪ในวิญญาณของเราด้วย
‪รอยยิ้มของเราคือแสงแห่งความหวัง
‪รอยยิ้มของเราคืออวตารของพระมารดา
‪พระมารดาผู้สูงส่ง
‪ได้โปรดช่วยเราจากความแปดเปื้อน ‪ในวิญญาณของเราด้วย
‪รอยยิ้มของเราคือแสงแห่งความหวัง
‪รอยยิ้มของเราคืออวตารของพระมารดา
‪เธอเชื่อในพระเจ้าสินะ
‪เอ้า
‪ช่วงนี้ฉันเอง ‪ก็เอาแต่สวดภาวนาเหมือนกัน
‪แต่ผมไม่ได้เชื่อหรอกนะ
‪แค่แม่ผมเขาคลั่งลัทธิหนึ่งมากๆ
‪เพราะแบบนั้นถึงถูกรังแกที่โรงเรียน
‪แล้วอะริสุกับคารุเบะก็ช่วยเอาไว้
‪เป็นเพื่อนที่ดีมากเลยนะ
‪คารุเบะเขาชกต่อยเก่ง ‪แล้วสาวก็ติดตรึม
‪ส่วนอะริสุก็หัวดีแถมยังมีบ้านรวย
‪เทียบกับผมแล้ว
‪ทั้งบ้านก็จน แถมยังไม่มีอะไรดี
‪อย่างในตอนนี้ ก็ดันมาเจ็บ ‪ต้องให้เพื่อนช่วยอีกจนได้
‪คนเราน่ะ มักจะชอบ ‪เวลาที่มีคนอ่อนแอกว่ามาติดตาม
‪เพราะมันปลอดภัย
‪เจ้าพวกนั้นน่ะต่างออกไปนะครับ
‪คิดว่าเขาจะพาไปเล่นเกมต่อไปเหรอ
‪เธอเจ็บอยู่นะ
‪เจ้าพวกนั้นไม่เป็นแบบนั้น
‪งั้นโจตะจะยอมตายได้เหรอ ‪เพื่อเพื่อนของเธอน่ะ
‪เกมจะเริ่มในอีกสองนาที
‪อย่าตามมาสิวะ
‪ฉันดูทรงพวกนายน่ะ
‪ว่าพวกนายเหมาะจะเป็น ‪พรรคพวกของฉันหรือเปล่า
‪อย่ามากวนโอ๊ย
‪- เป็นหมอหรือเปล่าครับ ‪- เปล่า เป็นนายหน้าค้าที่ดิน
‪เล่นเกมมากี่ครั้งแล้วครับ
‪ก็ราวๆ ห้าครั้งได้มั้ง
‪ชนะมาตลอดเลยเหรอ
‪ก็คงงั้น
‪แล้วจะให้ไปหาห้องไหน
‪ใครจะไปรู้กันยะ
‪ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน
‪ถ้าให้เลือกจุดสตาร์ท
‪ก็ต้องตรงนี้เท่านั้นแหละ
‪อ้าว
‪นิสัยเสียจัง
‪อือ
‪น่าจะตายกันหมดเหมือนทุกทีเลยนะ
‪คุณชิบุกิเนี่ย ‪ถูกคนอื่นหักหลังมาตลอดเลยใช่ไหมครับ
‪คงไม่เคยเจอคนดีแบบนี้แน่ๆ
‪ก็ใช่น่ะสิ
‪ก็เหมือนกับโจตะไม่ใช่เหรอ
‪พระมารดาผู้สูงส่ง
‪ได้โปรดช่วยเรา
‪จากความแปดเปื้อนในวิญญาณของเราด้วย
‪ผิดแล้วล่ะ
‪ทรมานใช่ไหม
‪จากนี้ไปจะขอทำการเริ่มเกม
‪เวลาที่กำหนด 20 นาที
‪เกมสตาร์ท
‪ยักษ์ ออกตัว
‪เอาเป็นว่า ‪หาห้องที่มันเปิดได้ก็แล้วกัน
‪มัวแต่เดินหาเดี๋ยวเวลาก็หมดหรอก
‪ผ่านไปแล้วสามนาที
‪นั่นมันเสียงอะไรน่ะ
‪เขาตายแล้ว
‪อะริสุ
‪- รีบหนีเร็ว ‪- หนีเร็ว
‪- อะริสุ ‪- หนีเร็ว
‪- รีบลงไป ‪- เร็วๆ
‪เร็วเข้าสิ
‪- หลบไป ‪- อะไรของคุณเนี่ย
‪เฮ้ย
‪- อะริสุ ไปเร็ว ‪- คารุเบะ เดี๋ยว
‪ถ้าเป็นโจตะล่ะก็
‪คงเชื่อใจได้สินะ
‪ในตอนนั้นน่ะ
‪ฉันกำลังมีเซ็กส์กับหัวหน้า
‪เป็นคนที่แย่มากๆ เลย
‪ไหนบอกว่าคุณทำงานอยู่
‪กับคนที่ไม่ได้เป็นพรรคพวก
‪จำเป็นต้องพูดความจริงด้วยเหรอ
‪เราเป็นคนคล้ายๆ กัน
‪มาสนิทกันไว้เถอะนะ
‪เพื่อมีชีวิตรอดต่อไป
‪แบบนี้ไม่ไหวหรอก
‪ไม่ไหวหรอก แบบนี้ไม่รอดแน่
‪ไม มาเร็ว
‪ไม
‪อายะ
‪ฉันเอาแกตายแน่ ไอ้เบื๊อก
‪อย่าเข้ามานะ
‪เพราะเป็นโจตะ ฉันถึงบอกให้รู้
‪พระมารดาผู้สูงส่ง…
‪พระมารดา…
‪รอยยิ้มของเราคืออวตารของพระมารดา
‪พระมารดาผู้สูงส่ง
‪รอแม่ก่อนนะ
‪จากความแปดเปื้อนในวิญญาณ
‪รอยยิ้มของเราคือแสงแห่งความหวัง
‪รอยยิ้มของเราคืออวตารของพระมารดา
‪พระมารดาผู้สูงส่ง
‪ได้โปรดช่วยเรา
‪- จากความแปดเปื้อนในวิญญาณ ‪- รับไว้ด้วยนะคะ
‪รอยยิ้มของเราคือแสงแห่งความหวัง
‪รอยยิ้มของเราคืออวตารของพระมารดา
‪ถ้างั้น ขอเชิญทางนี้
‪พระมารดาผู้สูงส่ง
‪- ไปทางนั้นกันเถอะจ้ะ ‪- มาสวดภาวนาด้วยกันนะ
‪พระมารดาผู้สูงส่ง
‪ได้โปรดช่วยเรา
‪จากความแปดเปื้อนในวิญญาณ
‪พระมารดาผู้สูงส่ง
‪ได้โปรด…
‪ช่วยพวกเขาด้วย
‪อะริสุ จะเอายังไงดี
‪ไม่มีทางออกอะไรเลยหรือไง
‪แบบนี้มันใช่เกม ‪ที่ใช้สมองเคลียร์ที่ไหนเล่า
‪- คิดเข้าสิ อะริสุ ‪- นายก็คิดบ้างสิวะ
‪มันมองไม่เห็นเรา
‪ทัศนวิสัยแย่เพราะใส่หน้ากาก
‪นั่นคือจุดอ่อนของยักษ์
‪นี่อาจจะเป็นหนทางเคลียร์เกมก็ได้
‪- ทุกคน ‪- เฮ้ย
‪ตอนนี้ยักษ์ ‪มันอยู่ตรงกลางของชั้นสอง
‪- หยุด เดี๋ยวตายกันพอดี ‪- ยักษ์มันมองไม่ค่อยเห็น
‪เพราะใส่หน้ากาก
‪ให้ทุกคนคอยบอกตำแหน่งของยักษ์
‪แล้วตามหาเซฟโซนด้วยกันเถอะ
‪ก็เป็นความคิดที่ดีนะ
‪แต่ไม่มีใครทำตามหรอก
‪ตอนนี้ยักษ์กำลังเคลื่อนที่ ‪จากตรงกลางของชั้นสี่
‪ใครอยู่แถวนั้นรีบหนีด่วน
‪หือ
‪- รีบหนีไป เร็วเข้า ‪- เอ๊ะ
‪ขอโทษนะคะ
‪นักปีนป่ายเหรอเนี่ย
‪ใช้ได้เลย
‪(อะพาร์ตเมนต์โตเอ เซ็นดางายะ)
‪เกมจะจบลงในอีกแปดนาที
‪ขณะนี้มีผู้รอดชีวิตเจ็ดคน
‪เฮ้ยๆ
‪มาทางนี้ เฮ้ย
‪เฮ้ย
‪เฮ้ย อะริสุ
‪เราไม่มีเวลาไปช่วยคนอื่นนะ
‪แบบนี้เราหาห้องไม่เจอแน่
‪รีบมาสิวะ
‪(เวลา)
‪งั้นมาเริ่มกันดีกว่า
‪อะริสุ
‪นายไปก่อนเลย
‪บัดซบเอ๊ย
‪ฉันจะถ่วงเวลายักษ์ให้เอง
‪เฮ้ย ทางนั้นใช้ปืนกลนะเว้ย
‪ไม่หรอก ยังไงก็เป็นคน
‪สูง190 เซนติเมตร หนัก 90 กิโลกรัม ‪ถนัดมือขวา
‪ฝีมือการยิงปืนดูชำนาญ
‪คงเป็นอดีตทหารไม่ก็ตำรวจ
‪เอามาแล้วครับ
‪นายก็เอาไปสิ
‪เราจะไปล่ายักษ์กัน
‪ส่วนนายไปหาเซฟโซนซะ
‪หา
‪เฮ้ย
‪- อย่ามาสั่งเอาเองสิวะ ‪- เข้าใจแล้ว
‪จะไปหาจากข้างบน
‪อะริสุ
‪- อย่าดีกว่าน่า ‪- ไม่มีทางเลือกแล้ว
‪ฉันเช็กชั้นห้าทางทิศใต้
‪กับชั้นหกทางตะวันออกกับใต้แล้ว
‪แยกย้ายกันไปหาเซฟโซนเถอะ
‪มีชั้นหนึ่งกับชั้นสองยังไม่ได้เช็ก
‪รับทราบ จะลองไปเช็กดู
‪- เฮ้ย ‪- เฮ้ย
‪ได้เวลาพิฆาตยักษ์แล้ว
‪เหลือเวลาอีกห้านาที
‪ไว้เจอกัน
‪อือ
‪เซฟโซนอยู่ห้องไหนนะ
‪ใจเย็นไว้ ต้องเจอแน่ คิดเข้าสิ
‪ตามมาๆ
‪มันใช้อินแกรมแม็กเท็น
‪ยิงรัว 32 นัดภายในเวลา 1,5 วินาที
‪ต้องเล็งจังหวะ ‪ที่มันเปลี่ยนแม็กกาซีน
‪มาสิ ฉันอยู่นี่
‪เออ เข้ามาสิวะ
‪คุณอะงุนิ
‪ปล่อยให้ตายเฉยเลย
‪คิดเข้าสิ
‪ทำไมมันถึงยิงจากระยะไกลล่ะ
‪นายก็รู้เหมือนกันเหรอ
‪ใช่ ห้องนี้แหละเซฟโซน
‪ก็เปิดเลยสิ
‪ทำไมยักษ์ถึงไล่ฆ่าเรา
‪ทั้งที่ดักรอตรงนี้ก็ได้
‪ยังมีอะไรอยู่อีกสินะ
‪แต่ว่า…
‪ต้องเปิดแล้วล่ะ
‪เกมจะจบลงในอีกสามนาที
‪อันตราย
‪ความประมาทเป็นหนทางสู่…
‪(แตะสองปุ่มพร้อมกันเพื่อเคลียร์เกม)
‪บ้าเอ๊ย
‪ใครก็ได้มาทางนี้ที
‪ฉันอยู่ห้อง 406 เซฟโซนอยู่ห้อง 406
‪คนเดียวเคลียร์เกมไม่ได้
‪ต้องมีสองคนถึงจะเคลียร์เกมได้
‪เอาจริงเหรอวะเนี่ย
‪อะริสุ
‪ชักจะสนุกขึ้นมาซะแล้วสิ
‪เหลือเวลาอีกหนึ่งนาที
‪ใครก็ได้
‪ช่วยมาทีเถอะ
‪เหลือเวลาอีก 30 วินาที
‪ยี่สิบวินาที
‪เรียกฉันเหรอ
‪สิบวินาที
‪เฮ้ย
‪ห้า
‪- สี่ ‪- กดปุ่ม
‪สาม
‪สอง หนึ่ง
‪(ปุ่มฉุกเฉิน หยุด)
‪เกมเคลียร์ ขอแสดงความยินดีด้วย
‪เดี๋ยว…
‪(เกมโอเวอร์)
‪หมอนี่เอง…
‪ก็ถูกบังคับให้เล่นเกมงั้นเหรอ
‪คำตอบ…
‪อยู่ในมือเราแล้ว
‪คำตอบเหรอ
‪นี่ ได้ยินหรือเปล่า
‪เฮ้ย คำตอบคืออะไรน่ะ
‪กลับไป
‪คำตอบอยู่ในมือเราแล้ว
‪จงกลับไปที่ชายหาด
‪"ชายหาด" เหรอ
‪กลับไป
‪จงกลับไปที่ชายหาด
‪(สร้างจากนิยายภาพเรื่อง ‪"อลิสในแดนมรณะ" โดย ฮาโระ อาโสะ)
‪คำบรรยายโดย เฉลิมพล แพทย์คดี