‪เธอคนนั้น…
‪ฉันเป็นคนฆ่าเอง
‪ทุกคนต่างโดนบีบ ‪ให้เข้าร่วมเกมกันทั้งนั้น
‪ไม่มีใครผิดหรอก
‪นี่มันอะไรกัน
‪นั่นสิ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
‪แต่ว่า…
‪อยากจะมีชีวิตจนถึงขั้นต้องทำขนาดนี้
‪ฉันเองยังแปลกใจเลย
‪ถ้าไม่อยาก ตายไปซะก็จบเรื่อง
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(สร้างจากนิยายภาพเรื่อง ‪"อลิสในแดนมรณะ" โดย ฮาโระ อาโสะ)
‪วันนี้วีซ่าฉันหมดนี่นา
‪(ไซเฟอร์ แบงก์ ชิบุกิ ซาโอริ)
‪รู้ไหมว่าฉันต้องพยายามแค่ไหน ‪เพื่อให้ได้งานที่นี่
‪ถึงขนาดต้องเปลืองตัวให้กับคนแบบนั้น
‪ทั้งที่ฉันได้เลื่อนขั้นแล้วแท้ๆ
‪ซาโอริ
‪ผมได้คุยกับฝ่ายบุคคลมาแล้วนะ
‪ไซเฟอร์ แบงก์ โฮลดิ้งส์ภูมิใจนำเสนอ ‪ชิบุกิ ซาโอริ ให้ขึ้นดำรงตำแหน่ง
‪หัวหน้าโปรเจกต์เอไอคนต่อไปค่ะ
‪(เลื่อนตำแหน่งพิเศษ ‪ผู้ช่วยจากทีมพัฒนา)
‪ฉันจะต้องรอดให้ได้
‪แล้วกลับไปมีชีวิตแบบเดิม
‪อะริสุ คารุเบะ
‪โล่งอกไปที
‪เห็นว่าพวกนายไม่กลับมาตอนเช้า ‪ฉันก็เลยเป็นห่วงพวกนายแทบแย่
‪โล่งอกไปที
‪เฮ้ยๆ
‪- โจตะ ‪- โอ๊ย เจ็บ
‪บาดเจ็บเหรอ
‪ไม่เป็นไรหรอก
‪มีใครวิทยุมาเหรอ
‪อือ
‪ขอบใจนะ
‪ถ้าเราไปที่ชายหาดอะไรนั่น
‪ไม่แน่อาจจะเจอคำตอบอะไรก็ได้
‪อย่างเรื่องที่ว่า ‪ทุกคนหายตัวไปอยู่ที่ไหนน่ะเหรอ
‪มันอาจจะเป็นที่หลบภัยก็ได้
‪ถ้าไปที่นั่นอาจจะเจอทุกคน
‪ชายหาดที่อยู่ใกล้เราที่สุด ‪ก็มีโชนัน อิซุ กับอิโตสินะ
‪ไกลชะมัด
‪แต่ว่า ถ้ามีเวลาก็พอไปถึงได้
‪แล้วจะเอายังไง
‪ลองไปดูไหม
‪เป็นแบบนี้…
‪ก็ไม่มีทางเลือก ‪นอกจากเชื่อเจ้าเสียงนี่
‪แต่โจตะคงไปไม่ไหวหรอก
‪นั่นสินะ
‪เราสองคนก็…
‪วีซ่าหมดอายุวันนี้ด้วย
‪ยังไงวันนี้เราก็ต้องเคลียร์เกมนี้ ‪จะได้ต่อวีซ่าของเธอด้วย
‪หลังจากนั้น
‪พรุ่งนี้เราก็จะไปตามหาชายหาดกัน
‪ฉันจะไปที่ชายหาด
‪ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหน
‪หรือต้องใช้หนทางใด
‪พวกเรายังมีหวังอยู่นะ
‪อยากจะมีชีวิตจนถึงขั้นต้องทำขนาดนี้
‪ฉันเองยังแปลกใจเลย
‪ถ้าไม่อยาก ตายไปซะก็จบเรื่อง
‪อะริสุ
‪เป็นอะไรไปน่ะ
‪เปล่าหรอก
‪ชวนคุยอะไรหน่อยสิ
‪คุยอะไรล่ะ
‪อือ เป็นข่าวหรือเรื่องอะไรก็ได้
‪ฉันได้เห็นคนตายต่อหน้าต่อตาฉัน
‪แต่ฉันกลับรอดมาได้
‪ว่าไงดีล่ะ
‪ก็ดีแล้วนี่
‪โล่งขึ้นหรือยัง
‪ก็ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นหรอก
‪แต่ถึงอย่างนั้น…
‪ฉันก็ยังอยากจะมีชีวิตรอดไปให้ได้
‪ตอนนั้นฉันบอกไว้ใช่ไหม
‪ว่าตอนเกมแรกของฉัน
‪ทุกคนตายเกลี้ยง ยกเว้นฉัน
‪ฉันไม่อยากตายแบบนั้นหรอก
‪ฉันเองก็…
‪อยากจะรอดไปให้ได้เหมือนกัน
‪เจอแล้ว
‪ขอให้ปลอดภัยทีเถอะ
‪(สถานีชิบุยะ)
‪(พื้นที่เล่นเกม เชิญทางนี้)
‪ช้าจังเลย
‪นี่ ไปเลยไหม
‪ไม่ได้หรอก ต้องรอคารุเบะก่อน
‪ถ้าไม่เข้าร่วมเกม ‪พวกฉันสองคนจะต้องตายนะ
‪ไปกันเถอะ โจตะ
‪ยังไงวีซ่าสองคนนั้น ‪ก็ยังเหลือวันอยู่
‪คารุเบะ
‪โทษที
‪- ฉันลืมของเอาไว้น่ะ ‪- โทษทีอะไรเล่า
‪คุณชิบุกิกับฉันน่ะ…
‪มาถึงทางตันแล้วนะ
‪อะไรเนี่ย
‪ไม่เห็นต้องโกรธขนาดนั้นเลย
‪ไม่มีเวลาแล้ว ไปกันเถอะ
‪นี่
‪ขอบใจนะ
‪เอาเลยไหม
‪(สวนพฤกษศาสตร์ชินจูกุ)
‪(เชิญหยิบใช้ได้ตามสบาย)
‪ต้องให้ไปรื้ออะไรหรือไงนะ
‪ใช้นี่แหละ
‪เครื่องนั่น ดูสุดยอดไปเลยนะ
‪(กำลังจดจำใบหน้า กรุณารอสักครู่)
‪ลงทะเบียนผู้เล่นแล้ว
‪(ขอต้อนรับ ‪สนับสนุนโดย สวนพฤกษศาสตร์ชินจูกุ)
‪โปรดสวมแว่นป้องกันให้เรียบร้อย ‪แล้วเข้าไปในสวนพฤกษศาสตร์ด้วย
‪(เชิญทางนี้)
‪(กำลังลงทะเบียน ‪ผู้เข้าร่วมเกมปัจจุบัน)
‪มันอะไรกันเนี่ย
‪มันจดจำหน้าโจตะด้วยแฮะ
‪พอมองตาแล้วขึ้นสีแดงด้วย
‪น่าจะเป็นโหมดตรวจจับสายตาน่ะ
‪คราวนี้จะให้ทำอะไรอีกล่ะ
‪ปิดรับลงทะเบียนแล้ว
‪เกมจะเริ่ม ณ บัดนี้
‪ระดับความยาก เจ็ดโพแดง
‪โพแดง
‪โพแดงนี่มัน…
‪ปกติแล้วหน้าไพ่ ‪จะเป็นตัวบอกแนวของเกม
‪ดอกจิกเป็นแนวร่วมมือกัน ‪ข้าวหลามตัดแนวใช้สมอง
‪ส่วนโพแดง…
‪เป็นเกมหักหลังที่จะเล่นกับหัวใจคน
‪ระดับเจ็ดมันไม่ยากไปหน่อยหรือไง
‪แย่สุดๆ
‪ทำไงดี
‪เกม "เล่นซ่อนหา"
‪กติกา ให้คนหนึ่งเป็นหมาป่า ‪อีกสามคนต้องเป็นลูกแกะ
‪คนที่ถูกหมาป่าเจอตัว ‪จะต้องเป็นหมาป่าคนต่อไป
‪ซ่อนตัวให้ดีๆ อย่าให้หมาป่าเจอได้
‪เงื่อนไขการเคลียร์ คนสุดท้าย ‪ที่ได้เป็นหมาป่าจะเป็นผู้ชนะ
‪เวลาที่กำหนด 15 นาที
‪หลังผ่าน 15 นาที
‪ปลอกคอที่ลูกแกะสวมอยู่ทั้งหมด ‪จะระเบิด
‪หา
‪นี่มันอะไรกัน
‪หมายความว่ายังไงเนี่ย
‪แบบนี้มันบ้าบอชัดๆ
‪บ้าบอยังไง
‪หมายความว่ามีแค่คนเดียวเท่านั้น ‪ที่จะรอดไง
‪เอ๊ะ
‪เราต้องเล่นซ่อนหา
‪แล้วคนสุดท้ายที่เป็นหมาป่าคือผู้ชนะ
‪ส่วนอีกสามคนต้องตาย
‪ง่ายดีนะ
‪ผู้ที่เป็นหมาป่าคนแรก
‪คือผู้เล่นไอดี 1000247
‪เซงาว่า โจตะ
‪ฉันเหรอ
‪เกมสตาร์ท
‪เหลือเวลาอีก 15 นาที
‪หยุดนะ โจตะ ‪ถ้าฝืนถอดมันออกมันอาจระเบิดได้นะ
‪- หยุดนะ ‪- จะให้ฉันทำยังไงเล่า
‪อะริสุ
‪ถ้าจ้องตากัน ‪ตำแหน่งหมาป่าจะถูกส่งต่อ
‪เกมมันมีช่องโหว่อยู่
‪ถ้าหมาป่าคือคนที่รอด
‪คนเป็นลูกแกะจะมัวแต่ซ่อนไม่ได้
‪เอาไงดี อะริสุ
‪ทุกคน
‪คุณชิบุกิ
‪คนที่ต้องซ่อนก็คือหมาป่างั้นสินะ
‪- งั้นพวกเราจะตายเหรอ ‪- ถ้าเป็นแบบนี้ก็คงใช่
‪แต่ไม่เป็นไรหรอก
‪ชิบุกิ
‪- คารุเบะ ‪- คารุเบะ
‪เฮ้ย
‪หยุดนะ
‪เฮ้ย
‪ชิบุกิ
‪(ป่าฝนเขตร้อน)
‪ออกมาสิวะ
‪ชิบุกิ
‪คุณชิบุกิ คุณได้ยินใช่ไหมครับ
‪ชิบุกิ
‪อย่าหนีเลยครับ
‪มาคิดหาทางออกไปด้วยกันเถอะ
‪ขอโทษนะ
‪ฉันขอโทษ
‪จะมาขอโทษอะไรวะ เฮ้ย
‪- หันมานี่ ‪- ปล่อยนะ
‪คารุเบะ หยุดเถอะ
‪เฮ้ย
‪หันมานี่เลย
‪แม่งเอ๊ย
‪มองมาที่ฉันสิ นี่แน่ะ
‪นี่
‪นังตัวแสบ
‪คารุเบะ
‪อะริสุ
‪ทั้งสองคนหยุดทีเถอะ
‪ขอร้องล่ะ ถ้าร่วมมือกันเหมือนทุกที ‪อาจเจอทางแก้ก็ได้
‪อ่อนหัดจริง นี่มันเกมโพแดงนะยะ
‪ทุกคนเป็นอะไรกันไปหมดเนี่ย
‪- เพี้ยนกันไปใหญ่แล้ว ‪- อะริสุ นี่แก
‪เราพวกเดียวกันนะ
‪เหลือเวลาอีกสิบนาที
‪เฮ้ย
‪อะริสุ
‪พระมารดาผู้สูงส่ง
‪- โปรดช่วยเราจากความแปดเปื้อน ‪- อย่าหนีสิ
‪อะริสุ
‪รอยยิ้มของเราคือแสงแห่งความหวัง
‪- รอยยิ้มของเราคืออวตารของพระมารดา ‪- อยู่ไหนวะ
‪พระมารดาผู้สูงส่ง
‪- โปรดช่วยเราจากความแปดเปื้อน ‪- เฮ้ย
‪เฮ้ย
‪รอยยิ้มของเราคือแสงแห่งความหวัง
‪รอยยิ้มของเรา…
‪คืออวตารของพระมารดา
‪แม่งเอ๊ย
‪พระมารดาผู้สูงส่ง
‪โปรดช่วยเราจากความแปดเปื้อน
‪รอยยิ้มของเราคือแสงแห่งความหวัง
‪รอยยิ้มของเราคืออวตารของพระมารดา
‪นายอยากจะมีชีวิตรอดขนาดนั้นเชียว
‪ขอเวลาให้ฉันหน่อยเถอะ
‪ฉันจะได้ช่วยคิดหาวิธีแก้ให้ไงล่ะ
‪หาวิธีแก้เหรอ
‪นายก็แค่อยากเอาตัวรอดไปคนเดียวนี่นา
‪คนอย่างนายจะตายไปก็ได้นี่
‪ให้ฉันเป็นเถอะ
‪นายมันใช้ชีวิตไปวันๆ อยู่แล้วนี่
‪คนที่พร้อมจะมีชีวิตอยู่ต่อไปน่ะ
‪ถ้าไม่รอดมันก็ไร้ความหมาย
‪อะริสุ
‪กะแล้วว่าพวกเรา ‪มันไม่มีความหวังอะไรหรอก
‪โจตะ
‪- ปล่อยฉันนะ ‪- รีบไปเร็วเข้าสิ
‪ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้
‪เดี๋ยวก่อน
‪อย่าไปนะ คารุเบะ
‪ปล่อยฉันสิ
‪ฉันให้แกเอากับฉันแล้วไง
‪นี่แกเป็นพวกเดียวกับใครกันแน่ยะ
‪ปล่อยฉันสิ
‪บอกให้ปล่อยไงเล่า
‪- พระมารดาผู้สูงส่ง… ‪- ปล่อยฉัน
‪เหลือเวลาอีกแปดนาที
‪ปล่อยสิ
‪- ปล่อยฉันนะ ‪- ไม่ปล่อยหรอก
‪อะริสุ
‪อะริสุ อยู่ไหนวะ ออกมาสิ
‪บ้าเอ๊ย
‪คิดจะหนีไปเรื่อยๆ จนหมดเวลาหรือไง
‪บ้าเอ๊ย
‪นี่นายหลอกพวกเรางั้นเหรอ
‪นายบอกว่าถ้าร่วมมือกัน ‪ก็จะผ่านไปได้ไม่ใช่เหรอ
‪ที่จริงนายก็แค่อยากจะรอดตาย ‪ไปคนเดียวเองนี่หว่า
‪แม่งเอ๊ย
‪ไม่รู้ว่าต้องทำยังไงแล้ว
‪ปล่อยฉันสิ ปล่อยฉัน
‪ขอโทษ
‪ฉันขอโทษ
‪ขอโทษบ้าอะไรของแกเล่า
‪อะริสุ
‪สุดท้ายแล้ว
‪ก็แบบนี้สินะ
‪เป็นอย่างนี้ ‪ตั้งแต่ออกจากมหาวิทยาลัยแล้ว
‪เฮ้ย
‪ที่ทำได้มีแค่ขอโทษหรือไงวะ
‪- เฮ้ย ‪- ขอโทษ
‪ขอโทษ
‪(ยินดีด้วย)
‪ยินดีด้วยที่ผ่านนะ ฮาจิเมะ
‪แกพยายามสุดๆ เลยนี่นา
‪แม่เขาต้องดีใจด้วยแน่ๆ
‪แต่ว่านี่แค่จุดเริ่มต้นเองนะ
‪ถึงเข้ามหาวิทยาลัยได้ ‪แต่ก็คงเป็นเหมือนพี่แหละ
‪เรียวเฮน่ะ มันสอนยังไงก็ไม่จำ ‪แต่แกน่ะไม่เหมือนกัน
‪แกมีสิ่งที่ต้องการ
‪แกถึงได้ต่างจากเรียวเฮไง
‪เรียวเฮ ไม่มากินด้วยกันหน่อยเหรอ
‪ถ้าจะเป็นแค่ไอ้ขี้แพ้ไปตลอดล่ะก็…
‪งั้นก็ให้ฉันเป็นหมาป่าสิวะ
‪อะริสุ
‪เหลือเวลาอีกห้านาที
‪ฉันพอแล้ว
‪ฉันพอแล้วล่ะ ‪ไม่สนแล้วว่าสุดท้ายใครจะเป็นคนรอด
‪แต่ว่า…
‪ฉันไม่ได้อยาก ‪ให้มันจบแบบนี้เลยสักนิด
‪เรื่องของอะริสุกับโจตะอีกแล้วเหรอ
‪ที่จริงแล้วก็ใจดีนะเนี่ย เธอน่ะ
‪ที่จริงฉันก็ไม่ได้คาดหวัง ‪อะไรจากแกหรอก
‪ฮาจิเมะ…
‪เจ๋งเลยนะเนี่ย
‪อร่อยจริงๆ
‪อะริสุ
‪ไอ้ฉันน่ะนะ มีความฝันอยู่อย่าง
‪ฉันอยากจะมีบ้านไร่ใหญ่ๆ ‪ที่ออสเตรเลียล่ะ
‪จะได้ให้ทุกคน ‪มานั่งดื่มเบียร์กันทั้งวันเลย
‪แจ๋วเลย
‪ถ้างั้นฉันจะเอาโดรนบินไปส่ง ‪เนื้อสเต๊กชั้นดีให้นายด้วยเลยดีกว่า
‪แล้วฉันจะสร้างแอป ‪ให้โดรนไปส่งเองโดยอัตโนมัติเลย
‪ดีเลย
‪- เอ้า ชนแก้ว ‪- ชน
‪ให้มันจริงก็แล้วกัน สัญญาแล้วนะ
‪เหลือเวลาอีกสามนาที
‪ฉันจะขอออก
‪ฉันจะออกจากเกมนี้ซะ
‪ฉันน่ะ…
‪มีแต่พวกนายเท่านั้น
‪ถ้าจะมีใครรอดจากเกมนี้ล่ะก็…
‪ต้องไม่ใช่ฉัน
‪ฉันจะออกเอง
‪คารุเบะ โจตะ พวกนายอยู่ไหน
‪คารุเบะ โจตะ
‪เฮ้ย
‪โจตะ
‪ไปอยู่ไหนน่ะ
‪โจตะ
‪อยู่ที่ไหนน่ะ
‪โจตะ
‪(คนที่หมาป่าหาเจอจะต้องเป็นหมาป่า ‪ซ่อนตัวอย่าให้หมาป่าเจอ)
‪คารุเบะ
‪โจตะ
‪พวกนายอยู่ที่ไหน
‪ออกมาได้แล้วน่า
‪เฮ้ย
‪(ซ่อนตัวอย่าให้หมาป่าเจอ)
‪คารุเบะ อยู่ที่ไหนกันน่ะ
‪ทำไมถึงเอาแต่เงียบกันเล่า
‪คารุเบะ
‪(ซ่อนตัวให้ดี ลูกแกะ)
‪พวกนายอยู่ไหนกัน
‪คารุเบะ
‪โจตะ
‪คารุเบะ
‪ออกมาทีเถอะน่า
‪หนวกหูจริง
‪คารุเบะ
‪โหวกเหวกโวยวายเป็นคนบ้า
‪เมาหัวทิ่มยันสว่าง
‪ตอนที่ฉันอยู่กับพวกนายน่ะ
‪ทำให้ฉันลืมเรื่องทุกข์ไปหมดเลย
‪จำได้ไหม ตอนหน้าร้อน ‪ที่ทำอุด้งใส่น้ำแข็งไสกันน่ะ
‪คารุเบะ นายอยู่ที่ไหนน่ะ
‪คารุเบะ
‪เราขำกันเป็นบ้าเป็นหลังเลยเนอะ
‪โจตะ
‪โจตะขำจนเส้นอุด้ง ‪พุ่งออกจมูกเลยนี่หว่า
‪ต้องเอาเรื่องนั้น ‪มาพูดตอนนี้ด้วยเหรอ
‪พวกนายอยู่ไหนน่ะ โจตะ คารุเบะ
‪อะริสุ
‪มีชีวิตต่อไปนะ
‪คารุเบะ
‪โจตะ
‪เหลือเวลาอีก 30 วินาที
‪ไม่ใช่
‪มันต้องไม่ใช่ฉันสิ
‪อีก 20 วินาที
‪หันมาข้างหลังนี่
‪ขอโทษนะ
‪ขอโทษนะ คุณชิบุกิ
‪- สิบวินาที ‪- อะริสุ
‪ขอบใจมากนะ
‪- ห้า สี่ สาม สอง… ‪- คารุเบะ
‪- หนึ่ง ‪- คารุเบะ
‪(ไซเฟอร์ แบงก์ ชิบุกิ ซาโอริ)
‪(สร้างจากนิยายภาพเรื่อง ‪"อลิสในแดนมรณะ" โดย ฮาโระ อาโสะ)
‪คำบรรยายโดย เฉลิมพล แพทย์คดี