‪"ถ้าอยากเห็นโลกแบบไหน ‪ก็จงเป็นการเปลี่ยนโลกนั้นซะเอง"
‪คานธีพูดเอาไว้แบบนี้
‪ฉันน่ะ…
‪จะสร้างแดนในฝันขึ้นที่นี่
‪เพื่อเจ้าพวกนั้น ‪ที่พ่ายแพ้ให้กับความสิ้นหวัง
‪ถ้าไร้ซึ่งความหวัง
‪ก็สร้างมันขึ้นมาซะเลย
‪ที่นี่คือแดนแห่งความหวัง
‪(ซีไซด์ พาราไดซ์ โตเกียว)
‪ที่นี่ คือบีชแห่งที่สอง
‪(ซีไซด์ พาราไดซ์ โตเกียว)
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(สร้างจากนิยายภาพเรื่อง ‪"อลิสในแดนมรณะ" โดย ฮาโระ อาโสะ)
‪(บีช)
‪จะนอนไปถึงไหนเนี่ย
‪ดื่มเยอะไปหรือเปล่า
‪รู้อะไรเพิ่มไหม
‪ไม่เลยสักนิด
‪งั้นฉันลองไปหาข้อมูลเพิ่มดีกว่า
‪ถึงคนขายหมวกจะถูกใจนาย
‪แต่กองกำลังก็หมายหัวนายไว้ ‪ระวังด้วยล่ะ
‪เพราะไม่รู้ว่าจะโดนอะไรบ้าง
‪นี่เป็นเรื่องที่ฉันได้ยินมา ‪จากพวกที่ขับรถออกไปนอกเมือง
‪รอบข้างทางยิ่งห่างใจกลางเมืองเท่าไร ‪ก็ยิ่งร้างผู้คน
‪เลยออกไปอีกก็จะเจอแต่ป่าแล้ว
‪ส่วนที่ไกลกว่านั้น ‪เห็นว่าไปต่อไม่ได้น่ะ
‪จริงเหรอ
‪พื้นที่เล่นเกมน่ะ ‪เห็นว่ามีแค่ใน 23 เขตเท่านั้นนะ
‪คืนนี้ก็มาสุดเหวี่ยงกันให้เต็มที่
‪ก็เคยมีคนขึ้นเรือ ‪แล้วคิดจะหนีไปอยู่หรอก
‪แต่ก็มีเลเซอร์ยิงลงมาจากบนฟ้า
‪ถ้าตามข่าวลือน่ะ ‪เขาว่าตายกันยกลำเลยนะ
‪ถ้าเป็นแบบนั้นจริงล่ะก็
‪แปลว่ามีแต่คนในโตเกียวหรือเปล่า ‪ที่หายไป
‪แต่ถ้าเกิดมีแค่โตเกียว ‪ที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
‪กองกำลังทหาร ‪ก็ต้องมาช่วยพวกเราอยู่แล้วสิ
‪แต่ถ้าพวกเขาไม่มาแบบนี้ ‪ก็เท่ากับหายไปทั้งญี่ปุ่นไม่ใช่เหรอ
‪กองทัพอเมริกาก็ไม่โผล่ด้วย
‪ไม่แน่ว่าบางที ‪อาจจะหายไปทั้งโลกเลยก็ได้
‪มนุษย์ต่างดาวมันเล่นตลกกับพวกเรา ‪ด้วยการฝังชิปในสมองไง
‪เพราะงั้นถึงไม่มีใคร ‪หนีออกไปจากที่นี่ได้
‪ขอสักอึก
‪ยิ่งรู้มากเท่าไร ‪ก็ยิ่งสิ้นหวังเท่านั้น
‪สงสัย…
‪คงมีแต่ต้องหวังพึ่งไพ่เท่านั้นแหละ
‪ฉันว่าจะลองไปดูชั้นใต้ดินตึกใหม่น่ะ
‪อย่าฝืนตัวเองล่ะ
‪จะลองไปหาอะไรเป็นเสบียงกับอาวุธ
‪แล้วก็หาข้อมูล ‪ไว้ใช้เผื่อเวลาฉุกเฉิน
‪เวลาฉุกเฉินนี่มันตอนไหนเล่า
‪ขอโทษนะ พอดีมีเรื่องอยากถามน่ะ
‪เปล่า ฉันไม่ได้จะจีบนะ
‪นั่นแหละคือโฉมหน้าที่แท้จริง ‪ของแดนสวรรค์
‪กฎเหล็กของบีช
‪"คนทรยศต้องตาย"
‪อะริสุ
‪เห็นว่านายกับอุซางิ ‪กำลังรวบรวมข่าวสารกันอยู่
‪มีเป้าหมายอะไรเหรอ
‪เปล่าสักหน่อย
‪งั้นจะถามเข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน
‪นายจะใช้ชีวิต ‪ในโลกที่มีแต่ความสิ้นหวังนี่ยังไง
‪ยังไงน่ะเหรอ
‪ฉันก็แค่อยากจะรู้ความจริง
‪ว่าไอ้เกมบ้าบอพรรค์นี้คืออะไร
‪อยากรู้ว่าคนที่ฆ่า ‪คารุเบะกับโจตะเป็นใคร
‪ฉันเคยคิดว่าจะรอดชีวิต
‪กลับไปโลกเดิมพร้อมพวกนั้นให้ได้
‪ในเมื่อมันสมหวังไม่ได้
‪อย่างน้อยขอแค่อุซางิคนเดียว ‪กลับไปโลกเดิมได้ก็ยังดี
‪นั่นแหละคือเหตุผลที่ฉันมีชีวิตอยู่
‪ซึ้งน้ำตาร่วงเลย
‪ความฝันของนาย…
‪มันก็เท่ดีอยู่หรอกนะ
‪แต่ไม่ได้ใกล้เคียง ‪ความเป็นจริงเลยสักนิด
‪อย่างนายเนี่ยนะ จะชนะให้ได้ทุกเกม ‪แล้วเป็นหมายเลขหนึ่งคนต่อไป
‪ฝันไปก่อนเถอะ
‪ก็ไม่เห็นจะเกี่ยวกับพวกนายเลยนี่
‪พวกเราคาดหวังในตัวนาย
‪- หา ‪- ถึงได้มาคุยกับนายต่อหน้าแบบนี้
‪หมายความว่ายังไง
‪ถ้าฉันบอกว่ามันมีวิธีพลิกเกมอยู่ ‪นายจะว่าไง
‪ออกเดินทางไปสู่พื้นที่เล่นเกม
‪กะแล้วว่าต้องซุกปืนเอาไว้เยอะมาก
‪ที่ห้องส่วนในสุดของใต้ดินตึกใหม่ ‪มีการคุ้มกันอย่างแน่นหนา
‪ตราบใดที่มีของพวกนี้
‪กลุ่มของคนขายหมวก ‪ก็จะกุมอำนาจเหนือกว่า
‪มีอะไรเหรอ
‪ฉันไปก่อนนะ
‪ถึงคนขายหมวกจะสามารถกดอำนาจ ‪ของกองกำลังอะงุนิได้
‪แต่ก็เริ่มจะคานอำนาจ ‪เอาไว้ไม่ไหวแล้ว
‪ถ้าเป็นแบบนั้นขึ้นมา ‪กองกำลังติดอาวุธ
‪จอมเผด็จการที่โง่เขลา ‪จะยึดครองที่นี่
‪จนอยู่ต่อไปไม่ได้
‪นี่นายวางแผนอะไรอยู่
‪ว่าจะขโมยไพ่ทั้งหมดทุกใบ
‪แล้วหนีออกจากบีชไปซะ
‪บีช
‪แดนสวรรค์ที่สร้างจากเสน่ห์ดึงดูด
‪แต่ว่า…
‪พวกเราอาจจะคิดแบบนั้นไปเองก็ได้
‪(บีช)
‪โลกนี้มันไม่มีสวรรค์อยู่หรอก
‪อุซางิ
‪ฉันมีเรื่องอยากคุยด้วย
‪(คาบุกิโจ)
‪(พื้นที่เล่นเกม เชิญทางนี้)
‪ทางนี้ครับ
‪คาบุกิโจเหรอ
‪คิดถึงจริงๆ
‪(บีช)
‪รอไม่ไหวแล้ว
‪- ว้าย ‪- โทษที โทษทีนะ
‪แล้วมันอยู่ตรงไหนกันล่ะเนี่ย ‪ไอ้ชิปจีพีเอสที่ว่า
‪มาอยู่ที่นี่เองเหรอครับเนี่ย
‪เดี๋ยวสิ อย่าโผล่เข้ามาเองจะได้ไหม
‪คือว่า เกิดเรื่องใหญ่แล้วน่ะครับ
‪ช่วยมาด้วยกันทีเถอะครับ
‪เร็วเข้า
‪เฮ้ย รอเดี๋ยว
‪โผล่หัวมาจากไหนเนี่ย
‪ไม่ได้เรียกมาสักหน่อย
‪ฉันเป็นคนเรียกพวกเขามาเอง
‪เฮ้ย อย่าเรียกรวมพลเอาเองสิวะ
‪มีเรื่องสำคัญต้องคุยกันน่ะ
‪เข้ามาเถอะ
‪เดี๋ยวฉันมา
‪เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‪ไม่รู้สิ ‪แต่ก็คงจะเป็นเรื่องใหญ่น่าดู
‪น่าจะเป็นเพราะทำพลาดตอนเล่นเกมครับ
‪ตอนที่พวกเรากลุ่มซ่อมบำรุง ‪ไปเติมน้ำมัน
‪ก็บังเอิญเจอศพที่ชินจูกุ
‪เฮ้ยๆ อย่าแตะต้องกันง่ายๆ แบบนั้นสิ
‪นังโรคจิตชอบชำแหละคน
‪ถูกยิงด้วยกระสุนปืน
‪เกมที่ลงเล่นมันใช้ปืนด้วยเหรอ
‪คงงั้นครับ เพราะคนที่อยู่ใกล้ ‪พื้นที่เล่นเกมได้ยินเสียงปืนด้วย
‪โอ๊ยตายแล้ว แค่พาพวกเรากองกำลัง ‪ไปด้วยก็จบเรื่องแล้วแท้ๆ
‪แล้วแบบนี้ บีชจะเป็นยังไงต่อล่ะ
‪คงต้องเก็บเป็นความลับสักระยะ ‪ไม่งั้นสมาชิกแตกตื่นแน่
‪งั้นผู้นำคนต่อไปคือฉัน หมายเลขสอง
‪เดี๋ยวก่อนสิ
‪คนที่แข็งแกร่งที่สุด ‪ต้องเป็นผู้นำแทนสิ
‪พวกเราคอยทำหน้าที่สกปรก ‪จัดการกับคนทรยศมาตลอด
‪แต่กลับทำเหมือนพวกเราเป็นแค่เงา
‪- ความไม่แฟร์มันต้องจบลงแค่นี้แหละ ‪- ในกรณีที่หมายเลขหนึ่งตาย
‪ตามกฎแล้วต้องเลื่อนขั้นตามหมายเลขสิ
‪ไอ้เผด็จการที่ทำตัวเยี่ยงราชา ‪มันตายไปแล้ว
‪ก็ต้องเปลี่ยนขั้วอำนาจสิวะ
‪งั้นมาออกเสียงโหวต ‪แบบประชาธิปไตยกันดีกว่า
‪ใครเห็นด้วย ‪ว่าจะให้หัวหน้าอะงุนิขึ้นเป็นผู้นำ
‪ตอบสนองกันแย่จัง
‪เฮ้ย ลาสต์บอส
‪ฉันจะถามอีกครั้ง
‪ใครจะโหวตหัวหน้าบ้าง
‪ของแบบนี้
‪เขาไม่เรียกประชาธิปไตยหรอก
‪ดูยังไงก็ประชาธิปไตยชัดๆ
‪จะโหวตใครก็เลือกเอาเลย
‪แล้วพ่ออดีตหมายเลขสองคนนั้นล่ะ
‪จะเลือกใคร
‪แล้วแกล่ะ
‪จิชิยะ นี่แกทำเหมือนพวกฉันโง่ ‪อีกแล้วงั้นเหรอ
‪ก็โง่จริงๆ นี่หว่า
‪ฉันเกลียดสายตาแบบนั้นของแกมาตลอดเลย
‪ไอ้สายตาที่มองคนอื่นต่ำกว่าของแกน่ะ
‪ฉันโหวตให้อะงุนิขึ้นเป็นผู้นำ
‪แน่ใจนะว่าอยากจะเสียคะแนนโหวตไปน่ะ
‪คราวหน้าคราวหลังก็ทำตัว ‪ให้มันดีๆ หน่อยก็แล้วกัน
‪เฮ้ย แล้วนี่แกยืนบื้ออะไรอยู่ได้
‪ถามก็ตอบสิวะ ไม่มีใครสอนหรือไง
‪แล้วนี่แกอยู่ฝ่ายไหนเนี่ย
‪นี่แกกลัวตัวสั่นเลยนี่หว่า ใช่ไหม
‪เห็นแล้วขำกลิ้ง
‪เออ ดีแล้วๆ
‪โอ้โฮ จู่ๆ ก็เพิ่มขึ้นเยอะเลย ‪ก็เท่ากับหัวหน้าได้เป็นผู้นำ…
‪คนขายหมวกไม่ยอมยกโทษให้แน่
‪ถ้าเขายังไม่ตาย เรื่องแบบนี้ก็คง…
‪แต่ตอนนี้ตายไปแล้ว
‪คนตายไปแล้ว ‪จะทำอะไรก็ไม่รู้สึกหรอก ดูนี่
‪นี่ไง เห็นไหม
‪พอได้แล้ว
‪ตั้งแต่วันนี้ไป
‪ฉันคือราชาคนใหม่ของบีช
‪เป็นเรื่องน่ายินดีสุดๆ เลยนี่
‪เอาล่ะครับ หัวหน้า ‪ต่อไปก็เป็นพิธีสืบทอดแล้ว
‪มาเปิดซองจดหมายสีดำด้วยกันเถอะครับ
‪ซองจดหมายสีดำ
‪ไพ่ทั้งหมดที่ชาวบีชรวบรวมมา
‪อยู่ในตู้เซฟที่ตั้งอยู่ ‪ในห้องรอยัลสวีตของคนขายหมวก
‪และรหัสไขล็อกดิจิทัลของตู้เซฟ
‪ก็ถูกจดบันทึกและปิดผนึกไว้ ‪ในซองจดหมายสีดำ
‪(บอส)
‪ซองจดหมายหนาทึบแสงผ่านไม่ได้ ‪ถูกเก็บเอาไว้อย่างแน่นหนา
‪และจะทำการเปิดผนึกก็ต่อเมื่อมีการ ‪เปลี่ยนผ่านหมายเลขหนึ่งเท่านั้น
‪(บอส)
‪และหมายเลขหนึ่งคนต่อไป ‪ก็จะต้องทำการเปิดดูรหัสคนเดียว
‪ต่อหน้าสมาชิกระดับสูงทุกคน
‪จากนั้น จึงนำกระดาษ ‪ที่จดบันทึกรหัสเอาไว้
‪ใส่ไว้ในซองจดหมายสีดำซองใหม่ ‪แล้วทำการปิดผนึก
‪และให้สมาชิกระดับสูงทุกคนเซ็นรับรอง ‪ก่อนนำไปเก็บไว้อีกครั้ง
‪ก่อนอื่นก็ให้อะริสุลักลอบเข้าไป ‪ในห้องนั้น
‪ตามหาเจ้าตู้เซฟที่ว่า
‪แล้วขโมยไพ่ทุกใบออกมาจากตู้เซฟ
‪- แล้วรหัสผ่านล่ะ ‪- ฉันหาทางไว้แล้ว
‪ไว้นายอยู่หน้าตู้เซฟแล้วฉันจะบอก
‪รอบคอบดีนี่ รับทราบ
‪ส่วนอุซางิกับคุอินะ ‪ก็ดูต้นทางด้วยล่ะ
‪มันอันตรายเกินไป ‪ถ้าโดนจับได้ พวกเราตายแน่
‪การจะพลิกเกมได้ก็มีแต่ทางนี้
‪พอคนขายหมวกตายไป ‪บีชก็เลยกำลังระส่ำระสาย
‪แผนนี้เราจะยิ่งได้เปรียบ
‪มีการเปลี่ยนตัวผู้นำ
‪คนขายหมวกไม่อยู่แล้ว
‪ผู้นำคนใหม่ก็คือหัวหน้าอะงุนิ
‪หนวกหูโว้ย หุบปาก
‪คนขายหมวกมันทำพลาดในเกมเมื่อวาน ‪ก็เลยไม่ได้กลับมา
‪หมายเลขหนึ่งคนใหม่ ‪จากผลการโหวตของสมาชิกระดับสูง
‪ก็ออกมาเป็นหัวหน้าอะงุนิ
‪ถ้างั้นก็มาฟัง ‪หัวหน้าอะงุนิปราศรัยกัน
‪ตั้งใจฟังเอาไว้ให้ดีล่ะ
‪ทุกสิ่ง
‪ที่นิรากิพูดเมื่อกี้ถือเป็นความจริง
‪ตอนนี้ผู้นำคนใหม่กำลังแสดงปาฐกถา
‪สมาชิกระดับสูงกับพวกกองกำลัง ‪น่าจะมารวมกันที่ล็อบบี้ตึกใหม่
‪โอกาสแบบนี้ไม่มีอีกแล้ว
‪ถ้ามีอะไรเคลื่อนไหว ‪จะรีบติดต่อไปทันที
‪ฝากด้วยนะ อะริสุ
‪รับทราบ
‪เมื่อคนขายหมวก ‪ที่เป็นหมายเลขหนึ่งไม่อยู่แล้ว
‪อำนาจทุกอย่างในบีชแห่งนี้ ‪จึงตกเป็นของฉัน
‪จงเชื่อฟังคำสั่ง มีชีวิตอยู่ต่อไป
‪และก็จงตายเพื่อฉัน
‪ฉันเจอแล้ว
‪แล้วรหัสว่าไง
‪รหัส 8022
‪เคยเห็นข้างในซองดำแล้วเหรอ
‪เปล่าหรอก
‪แต่สีหน้าของอะงุนิมันบอกฉันทุกอย่าง
‪วินาทีนั้น
‪สีหน้าของอะงุนิหมองไปเลย
‪ราวกับกำลังอึ้งกับอะไรอยู่
‪เป็นสีหน้าที่ดูสับสนอยู่ในใจ
‪ในซองต้องเป็นกระดาษเปล่าแน่
‪กระดาษเปล่าเหรอ แล้วรหัสเมื่อกี้ล่ะ
‪ขี้ผึ้งปิดผนึกซองน่ะ
‪ปั๊มด้วยหัวแหวนของบอส ‪แต่อ่านกลับด้านแล้วเป็นตัวเลข
‪นั่นแหละคือรหัสจริงๆ
‪รหัส 8022
‪กับนายเท่านั้น ‪ที่ฉันไม่อยากเป็นศัตรู
‪เปิดไม่ออก
‪จิชิยะ
‪นี่ จิชิยะ
‪กล้าลอบเข้ามาหน้าด้านๆ ‪แบบนี้เลยเหรอ
‪- ทำไมล่ะ ‪- ปล่อยนะ
‪- อยู่นิ่งๆ สิวะ ‪- อุซางิ
‪อะริสุ
‪จะร้องหาอุซางิทำไม ไอ้โง่เอ๊ย
‪อะริสุ
‪จิชิยะ ขอบใจมาก
‪เป็นเพราะแกรู้ทันถึงจับพวกมันได้
‪ไม่หรอกครับ เป็นหน้าที่อยู่แล้ว
‪ปล่อยนะ อะริสุ
‪อะริสุ
‪อ้าว
‪อุ๊ยตายจริง สลบเหมือดไปแล้วเหรอ
‪พาไอ้นี่ไปห้องนั้นซะ
‪เห็นว่าวีซ่าของนาย ‪จะหมดอายุพรุ่งนี้ใช่ไหม
‪เสียงก็ไม่ได้ยิน มองก็ไม่เห็น ‪ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเท่าไร
‪แล้วต้องมานั่งรอความตาย ‪กลัวโดนยิงเลเซอร์เจาะกบาล
‪ฉันนี่นึกภาพไม่ออกจริงๆ
‪แล้วระหว่างนั้นพวกฉัน…
‪ก็จะได้หฤหรรษ์แบบสุดเหวี่ยง ‪กับอุซางิไง
‪ลาก่อนนะ
‪คุอินะ ทางนั้นเป็นไงบ้าง
‪ตอนนี้อะงุนิยังคงเก็บตัวอยู่ในห้อง
‪แต่ว่านี่มันจะว่างเกินไปแล้วนะ
‪งั้นก็เริ่มดำเนินการตามแผนกันเถอะ
‪อะริสุนี่ก็ไม่รู้ว่าจะหัวดี ‪หรือโง่กันแน่
‪ถ้าคิดดีๆ ก็จะรู้ว่า ‪ไม่มีทางเก็บไพ่ในตู้เซฟธรรมดาแน่ๆ
‪งั้นตู้เซฟของจริง ‪มันอยู่ที่ไหนกันล่ะ
‪ตอนที่อะริสุมาเจอตู้เซฟธรรมดาเข้า
‪อะงุนิที่ไม่เคยหวั่นไหว ‪กับเรื่องอะไร
‪กลับชำเลืองมองไปยังทิศทางหนึ่ง
‪บางทีข้างในซองจดหมายสีดำนั่น
‪คงไม่มีทั้งรหัส ‪และไม่มีทั้งกระดาษเปล่า
‪แต่มีรูปวาดรูปหนึ่งใส่เอาไว้ในนั้น
‪เจอแล้ว
‪นี่นายหลอกใช้เขาเพื่อการนี้งั้นเหรอ
‪การจะได้อะไรมาครอง ‪ก็ต้องเสียอะไรบางอย่างไป
‪มันก็เหมือนเหยื่อบูชายัญนั่นแหละ ‪ก็มีออกบ่อยๆ นี่
‪ไม่มีหรอก บอกเลยว่าไม่
‪ไอ้คนอย่างนายเนี่ย ‪ฉันไม่อยากเป็นศัตรูด้วยเลย
‪ก็มีคนพูดแบบนั้นบ่อยๆ
‪(เปิด)
‪- ปล่อยนะ ‪- อย่าดิ้นสิวะ นังนี่ เงียบๆ
‪เร็วๆ
‪- อย่าดิ้นน่า ‪- ปล่อยนะ
‪- หนึ่ง สอง ‪- หนึ่ง สอง ไป
‪- อย่าดิ้น ‪- ปล่อยนะ
‪ข่มขืน ทำร้าย ‪ต้มตุ๋น วางเพลิง แล้วก็ฆาตกรรม
‪รู้ไหมทำไมเรื่องพวกนี้ ‪ถึงมีโทษตามกฎหมาย
‪รู้ไหมว่าทำไมกฎหมาย ‪ถึงสั่งห้ามเอาไว้
‪เพราะมันคือสันดานของคนไง
‪ถ้าปล่อยเอาไว้ ‪มนุษย์ก็จะปล้น ฆ่า และข่มขืน
‪นั่นแหละที่เรียกว่าสันดานคน
‪แต่ที่นี่ไม่มีสิ่งที่เรียกว่ากฎหมาย
‪จะมาห้ามกันมันก็เสียของตายชัก
‪เพราะไอ้สันดานคนนี่แหละ ‪คือพลังของมนุษย์ไงเล่า
‪เลิกเล่นตัวโง่ๆ ได้แล้ว
‪ความสนุกมันจากนี้ไปต่างหาก
‪ได้เวลาบอกลาที่นี่แล้วสินะ
‪แบบนี้ก็น่าสงสารแย่น่ะสิ อะริสุน่ะ
‪น่าสงสารเหรอ
‪น่าสงสารจะตาย
‪การจะเอาชีวิตรอด ‪มันมีเรื่องที่ไม่ควรทำอยู่ด้วยเหรอ
‪ถ้าเป็นห่วงขนาดนั้น ‪คุอินะก็ไปช่วยเขาสิ
‪หรือว่า…
‪อย่าไปนะ
‪เอาจริงเหรอเนี่ย
‪ขอบคุณที่ใช้บริการ ‪โรงแรมซีไซด์ พาราไดซ์ โตเกียว
‪ขอบพระคุณครับ
‪เพื่อเป็นการตอบแทนที่ให้การสนับสนุน
‪เราจึงขอเริ่มเกมกับแขก ‪ที่อยู่ในโรงแรมนี้ทุกท่าน ณ บัดนี้
‪(คนละหนึ่งเครื่อง)
‪(เกมจะเริ่ม ณ บัดนี้)
‪บีชนี่คือ…
‪พื้นที่เล่นเกมเหรอ
‪ระดับความยาก
‪สิบโพแดง
‪(ระดับความยาก)
‪- สิบโพแดง ‪- ในที่สุดก็โผล่มา
‪ถ้าเช่นนั้น เพื่อทำการอธิบายกฎกติกา
‪ขอให้ผู้เล่นทุกคน ‪มารวมตัวกันที่ล็อบบี้
‪ขอย้ำอีกครั้ง ให้ผู้เล่นทุกคน ‪มารวมตัวกันที่ล็อบบี้ด้วย
‪- วิ่งไปเร็ว ‪- เร็วๆ สิ
‪- ไปเร็ว ‪- เกมอะไรนะ
‪เฮ้ย
‪โมโมกะ
‪โมโมกะ ทำไมล่ะ
‪ชื่อเกม "ล่าแม่มด"
‪แม่มดผู้ชั่วร้าย ‪ที่พรากชีวิตสาวน้อยไป
‪แฝงตัวอยู่ในหมู่ทุกคน
‪และแม่มดนั้น ‪ไม่จำกัดว่าต้องเป็นเพศหญิง
‪ในกลุ่มคนพวกนี้เหรอ
‪หากตามหาแม่มดเจอ และเผา ‪ด้วยไฟพิพากษาได้ ถือว่าเคลียร์
‪เวลาจำกัด สองชั่วโมง
‪(เวลาจำกัด สองชั่วโมง)
‪(เกมสตาร์ท)
‪(สร้างจากนิยายภาพเรื่อง ‪"อลิสในแดนมรณะ" โดย ฮาโระ อาโสะ)
‪คำบรรยายโดย เฉลิมพล แพทย์คดี