Tu nie dokręciłeś.
Dobra, wybacz.
Daj spokój! Źle ustawiłeś lewarek.
Może się przewrócić.
Już dwa dni temu ci mówiłem.
Trudno być bardziej niekompetentnym.
Przepraszam.
SUMIRE DANIA Z FUGU
Kato wciąż po mnie jeździ, jakbym był żółtodziobem.
Nie jestem taki jak mój ojciec,
który zaharował się na śmierć.
Teraz pracuję w tej kijowej firmie,
ale jak coś zaoszczędzę,
nauczę się angielskiego i będę realizować marzenia…
Przykro mi, że to nora.
Zamierzam w niej długo pracować.
- Przykro mi, że ci się nie podoba. - Nie mówię, że…
Kato po tobie jeździ, bo masz kiepskie podejście.
Naucz się dokręcać śruby, potem marudź.
Ta praca może nie być ekscytująca,
ale dzień w dzień ciężko pracuję, zarabiam,
a moja rodzina mnie docenia.
Czy ktoś kiedykolwiek docenił ciebie?
Szybciej tam. Przesuń się.
Tak jest.
Usuwam osłonę podwozia, przesuń lewarek.
Tak, przepraszam.
Nic ci nie jest?
Szybko! Podnieście samochód!
Zrobione!
Żyjesz?
- Trzymaj się! - Wyciągnijcie go!
- Wszystko w porządku? - Co z nim?
- Wezwij karetkę! - Dobra!
Panie Kato!
- Podnośnik się wywrócił. - Kato!
Kato!
Kato odchodzi.
Co?
Dziwi cię to? Nie może używać ręki.
To wszystko.
To wszystko! Idź sobie.
- A wymiana oleju? - Już załatwione.
Tatta idzie.
Ten idiota…
Skup się.
Nie potrzebujemy więcej wypadków.
Zostało dziewięć minut do końca.
Drużyna Króla Trefl prowadzi 500 punktami.
Ty draniu!
Co ty robisz?
Próbuję nacieszyć się ostatnimi minutami tej pojebanej gry!
Ty sukinsynu!
Zgrywasz takiego prawego.
Jesteśmy tacy sami.
Ale nie cierpię waszej pieprzonej, naiwnej nadziei.
Ucieszę się, gdy będę mógł obserwować,
jak umieracie pogrążeni w rozpaczy.
Jeszcze osiem minut.
Wróg nie robi żadnego ruchu.
Czyli to chyba koniec.
Rozczarowujące.
Tak bywa. Nie mają już czasu na ruch.
Chyba pójdę się przejść.
Dłuży się…
to oczekiwanie na śmierć.
Arisu. Przepraszam.
Nie mogłam z tobą walczyć aż do samego końca.
Usagi, to ja powinienem przeprosić.
Przepraszam.
Nawet teraz…
wciąż nienawidzę tamtego świata.
Jeśli tu zostaniesz, nigdy…
Nie można prowadzić ludzi na oślep.
Musisz wysłuchać, co czują, poczekać, aż sobie wszystko ułożą.
Zostało siedem minut do końca.
Spodziewałem się ciebie.
Uznałem, że mogę cię tu spotkać.
Pomyślałem to samo.
Na twoim miejscu
też przyszedłbym tu zaczekać na mnie.
Ocean jest ogromny.
Gdy życie się kończy,
ludzie chcą zobaczyć coś wielkiego.
Pokonaliście nas.
Na pewno niczego nie żałujesz?
Wiesz…
Jestem trochę rozczarowany.
Zostało pięć minut do końca.
Kyumo.
Zanim umrę…
odpowiedz mi.
Nie mogę.
Poddałeś się.
Na to wygląda.
W takim razie…
prosiłbym…
zanim umrę…
żeby na sam koniec
uścisnąć sobie ręce.
Uścisk dłoni?
Gra się nie skończyła.
Jeśli mnie dotkniesz,
odbędzie się bitwa i wygram.
Zrozumiałem już to…
co mi powiedziałeś.
Należało wsłuchać się…
bardziej w uczucia innych
i poczekać, aż sobie wszystko ułożą.
Wtedy być może…
byśmy się lepiej rozumieli.
Wiem, że jesteś wrogiem…
Wiem, że jesteśmy rywalami…
To obłęd, że tak się czuję…
ale i tak chcę ci podziękować.
Pozwoliłeś mi zrozumieć coś ważnego.
Nie ma już czasu, żebym coś z tym jeszcze zrobił.
Dlatego też…
zanim umrę…
Zrozumiałem to dzięki tobie…
więc chcę uścisnąć ci dłoń.
Dobra.
Skoro to ostatnia prośba rywala,
chętnie na to przystanę.
Dziękuję, Kyumo.
Arisu.
Miło było z tobą rywalizować.
Zmiana punktacji obu drużyn.
Co?
Serio?
Drużyna Graczy prowadzi 500 punktami.
KYUMA 14 000 PRZEGRYWA ARISU I TATTA 14 950 WYGRYWA
Jak?
Masz 14 950 punktów?
Co to za sztuczka?
Żadna sztuczka.
Zostało siedem minut do końca.
Co ty robisz? Przestań!
Zdejmę tę bransoletkę!
Przestań!
Jestem żałosny.
Nie mogę jej zdjąć.
Nie dam rady.
Arisu…
Ty to zrób.
Odwaliło ci?
Wymyśliłem dobry plan.
Mamy tu 10 100 punktów.
Schowasz to i możesz walczyć za dwóch.
To nam pozwoli ich wyprzedzić.
Nie mogę tego zrobić.
Nie ma zakazu zdejmowania bransoletek.
Proszę cię!
Nie mogę tego zrobić!
Nie ma czasu!
Proszę cię!
Tak mamy szansę to wygrać.
Nasze życia wiszą na włosku.
Nasze życia!
Zostało sześć minut do końca.
Wszyscy umrą!
Arisu…
Zrób to.
Nie ma innego sposobu!
Szybko.
Nie mogę.
Chcesz zabić nas wszystkich? Zrób to!
Zrób to teraz!
Zrób to!
Arisu!
Zrób to!
Tatto! Przepraszam.
Przepraszam.
Przepraszam, że cię do tego zmusiłem.
Weź ją.
- Muszę zatamować krwawienie! - Idź już!
Arisu…
Pamiętasz, jak mi dziękowałeś?
Sprawiło mi to dużo radości.
Daj mi być gościem, który choć raz zrobił coś kozackiego.
Nic mi nie będzie.
Nie umrę od tego.
Szybko albo wszyscy zginiemy! Idź!
Idź!
Ja pierniczę…
Jesteś bardziej pogięty ode mnie.
To dzięki mojemu przyjacielowi.
Wygląda na to, że przegraliśmy.
Nawet ty…
musisz się lękać śmierci.
Nie.
Ale złożyłem obietnicę Shitarowi, który zginął.
Miał złoić mi tyłek, jeśli przegramy.
Nie podoba mi się myśl, że ktoś mnie stłucze w zaświatach.
Wszyscy, którzy mi zaufali, też będą źli.
Przepraszam.
Było tak, jak mówiłeś.
W tej grze obie drużyny walczyły ze sobą
z całych sił i z pełnym poświęceniem.
Nauczyłem się czegoś.
Kyumo…
Też kiedyś byliście graczami, prawda?
Jebany Kyuma.
Na ostatniej prostej stracił czujność.
I kto to mówi?
Masz rację.
Przetrwaliśmy tak długo tylko dzięki Kyumie.
Nie będę go winić za porażkę.
Racja.
Dzięki, Kyumo.
Było fajnie.
Po drugiej stronie też zaszalejemy!
Kyumo…
Łączy nas troska o naszych kolegów z drużyny.
Dotarli tutaj, bo przeżyli jeden deathmatch za drugim…
razem.
Tak jak my.
Byliście graczami, którzy wygrywali kolejne gry.
Mam rację?
Nawet po przejściu wszystkich gier
nie mogliście wrócić, tylko zostaliście obywatelami tego kraju.
Proszę.
Powiedz mi!
Jeśli tak to postrzegasz,
to taka też jest prawda.
Uważasz, że to odpowiedź?
Jeśli to prawda…
to…
nie ma sensu dalej grać.
Zrezygnujesz z gier?
Po co to robimy?
Nie dam już rady.
Nie umiem być tak twardy jak ty.
Nigdy nie będziesz mną, ale też nie ma takiej potrzeby.
Sam odpowiadasz za swoje wybory.
Czas się skończył.
Ponieważ Drużyna Króla Trefl ma mniej punktów,
dla jej członków skończyła się gra.
Arisu…
Powodzenia.
Nie chcę, żebyś umarł!
Gdy się tu spotkamy, jeden z nas musi zginąć. Takie są zasady.
Gdybyśmy nie spotkali się w tej grze…
Właśnie dzięki temu, że tu się spotkaliśmy,
mogliśmy siebie zrozumieć.
Gdybyśmy spotkali się gdzie indziej,
moglibyśmy się zaprzyjaźnić.
Już jesteśmy przyjaciółmi.
Arisu.
Obyś szybko to znalazł.
Obyś szybko znalazł swój powód, by żyć.
A nie czyjś.
Modlę się o to z całego serca.
Czyli tak wygląda śmierć.
Nie jest taka zła.
Niczego nie żałuję.
To było idealne życie.
Kyuma.
Drużyna Graczy przeszła grę.
Usagi?
Kuino.
Wygraliśmy.
Naprawdę?
DRUŻYNA GRACZY GRATULACJE!
Arisu chyba nas jakoś uratował.
Wygraliśmy?
Tatto, nic ci nie jest?
Tatto, trzymaj się!
Trzymaj się!
Tatto!
Tatto.
Wygraliśmy.
Wygraliśmy grę.
Dzięki tobie!
Już dobrze.
Nie odchodź.
Trzymaj się!
Tatto!
Widzisz?
Nawet ja…
potrafię zrobić coś dobrze, gdy się przyłożę.
Tak. Zgadza się.
To dzięki tobie, Tatto.
Dziękuję.
Tatto?
Tatto! Nie!
Nie odchodź!
Tatto!
Nie, Tatto. Weź się w garść.
Tatto!
Nie!
Tatto!
Tatto…
Nie odchodź…
Co za piękny widok.
Całkiem niezłe miejsce.
Tak.
Nie możemy…
Nie możemy tego zmarnować.
Musimy walczyć dalej dla Tatty.
Ale mnie wkurwia świadomość, że przeżyłem dzięki tobie.
Ale cóż…
wciąż żyję, więc nie narzekam.
Dzięki, stary.
WIĘZIENIE TEIO
ZAŁÓŻ OBROŻĘ I IDŹ NA GÓRĘ DO GŁÓWNEJ WARTOWNI
Trudność: Walet Kier.
Gra: Izolatka
Zasady: Musicie zgadnąć kolor z tyłu waszej obroży.
Nie widzicie jednak swojego koloru.
Nie widzę go.
Limit czasu jednej rundy to godzina.
Pięć minut przed jego upływem
należy wejść do jednej z celi więziennych i zgadnąć swój kolor.
Jeśli odgadniecie źle, wasza gra się kończy.
Kiedy odliczy się czas, obroża wybuchnie i zginiecie.
Co więcej, wasz kolor zmieni się po każdej rundzie.
Czyli wystarczy, że ktoś nam powie, jaki mamy kolor?
Łatwizna.
Wstrzymałbym się z oceną. Nie znamy jeszcze warunku wygranej.
Izolatka to test zaufania.
Dodatkowo Walet Kier potajemnie dołączył do gry
jako jeden z uczestników.
No i proszę.
Jeden z nas jest Waletem Kier?
Zadanie:
Cykl powtórzy się co godzinę.
Gra kończy się,
gdy zginie Walet Kier, który ukrywa się wśród was.
Zabronione działania:
Korzystanie z odbicia, żeby zobaczyć kolor.
Nie można też używać przemocy lub broni, żeby kogoś zabić.
Innymi słowy,
dopóki Walet nie zgadnie źle i nie umrze,
gra się nie skończy.
Czyli…
nie przejdziemy gry, dopóki nie skłamiemy Waletowi.
Nie ma limitu czasowego.
Nie ma limitu?
Zapewniono duże zapasy pożywienia.
Co?
Dopóki uczestniczycie w grze,
dni na wizie nie są odliczane.
Jeśli nie będziemy kłamać,
aby wyeliminować osobę podejrzaną o bycie Waletem,
zostaniemy w tym więzieniu na zawsze.
Kara dożywocia.
Rozpoczynamy grę.
RUNDA PIERWSZA
Można spędzać czas dowolnie, aż do momentu wejścia do celi.
To jest na serio?
Przepraszam.
Powiesz mi mój, a ja podam ci twój.
Dobra.
W tej grze
nasza dwudziestka musi się pozabijać, dopóki nie dorwiemy Waleta Kier?
Na pewno chcecie sobie zaufać?
Chodźmy na dół.
Może podzielimy się na grupy, żeby sobie nawzajem powiedzieć?
Wtedy nie możemy kłamać.
Zgadzam się.
Mogę dołączyć?
Ja też.
Też poproszę.
Im więcej, tym lepiej!
Mogę dołączyć?
Powiedz mi, jaki mam kolor?
Dobra…
Cóż…
Mów głośniej, stary!
- Ale… - Ale co?
Co?
Nie powiesz mi? Powiedziałbym ci twój.
Powiedzmy sobie nawzajem.
Jeśli chcesz przeżyć,
musisz uważnie obserwować wszystkich.
Musisz zapamiętać tych, którzy nie kłamią.
Poza tym sam mógłbym być Waletem Kier.
Zobacz.
Już się podzielili na grupy.
Każdy próbuje ocenić, komu może zaufać.
Widzisz tych dwoje?
Wiesz, co robili przed rozpoczęciem gry?
Co?
Koleś jest pewny siebie. Owinął ją sobie wokół palca.
Nie pozwoli jej zadawać się z innymi uczestnikami.
W tej grze, jeśli zbudujesz niepodważalne zaufanie z jedną osobą,
przeżyjesz i wygrasz.
Hej.
Chyba dalej nie masz partnera.
Podaj mi mój kolor, a ja podam ci twój.
Powiesz prawdę?
Wyluzuj. Gra dopiero się zaczęła.
Dość autorytatywne podejście.
Co?
Wiele mi mówi twoja dziecięca postawa.
Wstydzisz się swojej mrocznej strony i wszystkim zazdrościsz.
Za tą grzywą ukrywasz prawdziwe ja.
Chowasz twarz, by nikt nie zobaczył twojego brzydkiego oblicza.
Jesteś typem, któremu poprawia nastrój patrzenie na innych z góry.
Ale…
to właśnie w tobie lubię.
Zaprzyjaźnijmy się.
Hej. Chcesz do nas dołączyć?
Spokojnie możesz odmówić.
Nie tyle, że nie chcę.
Dobra. Współpracujmy.
- Też chcesz dołączyć? - Tak.
Miło was poznać.
Dobra, ja pierwsza.
Proszę, podajcie mi prawidłową odpowiedź.
Kier, Urumi.
- Tak, kier. - To kier.
Moja kolej.
Też masz kier.
- Kier. - Kier.
Moja kolej.
- Pik. - Zgadza się.
- Pik. - Pik.
- Mogę ja? - Proszę.
- Karo. - To karo.
Teraz ja. Przepraszam.
- Karo. - Dziękuję.
To chyba moja kolej.
- Pik. - To trefl.
Dziękuję.
A ja? Poproszę.
Czas na zgadywanie.
Niech każdy wejdzie do celi. Jedna osoba na celę.
Proszę zgadnąć.
Karo.
Rany. To było łatwe.
Całe szczęście!
- Pomagajmy sobie dalej. - Tak.
Dzięki Bogu! Co za ulga.
Zaczyna się runda druga.
- Dziękuję wam. - Nie ma za co. Dziękuję.
- Dziękuję. - Dziękuję.
- Zróbmy to jeszcze raz. - Tak.
- Też proszę. - I ja.
- Poproszę. - Tak.
Ciekawe, jak długo to potrwa.
Albo Walet zacznie zabijać,
albo ktoś, kto się boi, zadziała.
To będzie trwać, póki jedna z tych rzeczy się nie wydarzy.
Tak jest.
Dopóki będziemy sobie mówić, wszystko będzie dobrze.
- Nie byłbym tego pewien. - Co, do diabła?
Powiedz mi już, ty cipo!
Jesteś cały?
Powiedz mu, że to trefl.
Dać ci znów w pysk?
Mów już!
Trefl…
Co?
To trefl.
Następnym razem się nie ociągaj.
Teraz zaczyna się prawdziwa gra.
Nic ci nie jest?
Nie.
Może chcesz dołączyć do naszej grupy?
Dziękuję.
RUNDA DRUGA
Czas na zgadywanie.
Niech każdy wejdzie do celi. Jedna osoba na celę.
Proszę zgadnąć.
Trefl.
GENKI KIRIU
Co się dzieje?
Gość zginął.
To był on?
Ktoś naprawdę umarł?
Tamten gość?
- Ten, co wtedy… - Tak.
Hej…
pewnie jest Waletem.
Skłamał i zabił tego dużego.
Zabijmy go w tej rundzie.
Co?
Czyli…
mamy go okłamać?
Na pewno jest Waletem.
Poza tym jest niebezpieczny.
Zabijmy go, dopóki możemy.
Więc teraz…
Twoja kolej.
Kier.
- Kier. - Kier.
- Mogę teraz? - Tak.
Twój symbol to karo.
Karo.
- Karo. - Karo.
Teraz ja, proszę.
Twój symbol to pik.
Tak, pik.
- Pik. - Pik.
Dziękuję.
Proszę zgadnąć.
Pik.
AKIFUMI SETO
RUNDA CZWARTA
Runda czwarta, start.
Co? Nie rozumiem.
Nie był Waletem Kier?
Mówiłem, że tak będzie.
Ludzie zaczynają tracić rozum.
Choć nie ma limitu czasu,
to nie potrwa długo.
Ta kobieta…
była przeciwna naszym planom okłamania tego faceta.
Pozbądźmy się jej.
Moja kolej.
Karo.
- Tak, karo. - Karo.
Ja też proszę.
Twój kolor to trefl.
Tak, trefl.
- Trefl. - Trefl.
Trefl…
- Trefl. - Trefl.
Dziękuję.
Proszę zgadnąć.
Pik.
MEISA TOKUI
Pik.
Dziękuję.
Teraz ja.
Trefl.
- Tak, trefl. - Trefl.
Twój kolor to kier.
Kier.
- Tak, kier. - Kier.
Teraz moja kolej.
Masz pik.
- Tak, pik. - Pik.
Pik.
Dziękuję.
Przepraszam.
Czy moglibyście podać mi mój kolor?
Nie ufam już mojej grupie.
Jasne.
Dziękuję. W takim razie poproszę…
Trefl.
Trefl…
Trefl.
Dziękuję.
Trefl.
Na wszelki wypadek.
Proszę zgadnąć.
Trefl.
SHINOBU FURUTA
Runda szósta, start.
Dlaczego się okłamują?
Nic dziwnego.
Nikt nie chce umrzeć.
Runda dziewiąta, start.
Dłużej tego nie zniosę.
Zwymiotuję.
Ogarnij się!
Masz trefl.
Powiedz mi mój.
T…
Kier.
- Kier. - Kier.
Kier.
Wyeliminujmy go.
- Co? - Hę?
Przez chwilę chciał mnie okłamać.
Chyba nie podoba mu się, jak działam.
Ale…
Musimy się go szybko pozbyć, bo może wam zagrozić.
Runda dziesiąta, start.
Wyeliminujmy ją.
Co?
Ta kobieta jest niebezpieczna.
Nie możemy przystać na to,
że robi, co jej się żywnie podoba.
Proszę bardzo.
Na początek napoje.
A tu krakersy.
Nie masz gustu.
Co? A może ciasteczko?
Nie cierpię ciastek.
Zabijmy…
oboje.
Nie lubię tego. Wolę milusie rzeczy.
Pik.
Karo.
Pik.
Karo.
Dziękuję.
Tylko wam mogę zaufać.
Proszę zgadnąć.
Karo.
Pik.
URUMI AKAMAKI
MOTTOHIKO KANEKO
Pik.
Trefl.
Wpadli w pułapkę Waleta Kier.
Przełamano tabu zabijania kolegów z drużyny
i cała grupa się rozpadła.
Nie mamy tego problemu.
Zgadza się.
Nie musisz się martwić.
Ochronię cię.
Och, panie Yaba…
Ta gra jest pokręcona.
Karo.
Jak długo to potrwa?
Dłużej tego nie zniosę.
Myślałem…
że ludzie są lepsi.
Żyło ci się chyba dobrze.
Ale wiesz…
mierzymy się z rzeczywistością tu i teraz.
W tej chwili możemy sobie tylko powiedzieć nasze kolory.
Tylko tak przeżyjemy.
Więc nie poddawaj się.
Proszę, powiedz mi.
Kier.
Nie zniosę tego.
Dłużej już nie dam rady.
Proszę zgadnąć.
Chcę opuścić grę.
IPPEI OKI
Miałeś zbyt dobre serce, Ippei.
No cóż…
straciłem partnera.
Ożeż w dupę.
Napisy: Przemysław Stępień