Επιτρέψτε μου να εξηγήσω τους κανόνες.
Το παιχνίδι που θα παίξουμε έχει επίπεδο δυσκολίας Ντάμα Κούπα,
λέγεται "Κροκέ".
Κροκέ;
Λέγεται και μπιλιάρδο επί χόρτου.
Το παιχνίδι ήταν δημοφιλές στην Αγγλία του 19ου αιώνα.
Αλλά φοβάμαι πως δεν είναι πολύ γνωστό στην Ιαπωνία.
Δεν ξέρω τους κανόνες.
Δεν υπάρχει πρόβλημα αν δεν ξέρετε να παίζετε κροκέ.
Βλέπετε,
δεν έχει σημασία αν κερδίσετε ή χάσετε.
Τι;
Για να ολοκληρώσετε το παιχνίδι,
πρέπει απλώς να παίξετε τρεις γύρους κροκέ χωρίς να τα παρατήσετε.
Αν σταματήσετε πριν το τέλος, τελειώνει το παιχνίδι.
Επιτρέπονται ακόμα και τα όπλα.
Ο μόνος κανόνας είναι να ολοκληρώσετε τρεις γύρους κροκέ.
Αν παίξουμε μέχρι το τέλος, ολοκληρώνουμε το παιχνίδι κι ας μη νικήσουμε;
Ακριβώς. Εύκολο δεν είναι;
Τώρα, ελάτε να διασκεδάσουμε!
Το παιχνίδι παίζεται με μια ξύλινη σφύρα και δύο μπάλες.
Οι δύο μπάλες πρέπει να περάσουν απ' τις έξι αψίδες σε συγκεκριμένη σειρά
και να χτυπήσουν τον τελικό πάσσαλο πριν τον αντίπαλο για να νικήσετε.
Ναι!
Κέρδισα το πρώτο σετ.
Αν παίξουμε τρία σετ, θα ολοκληρώσουμε το παιχνίδι
και θα κερδίσουμε.
Έχουμε άλλα δύο.
Τι έχει κατά νου άραγε;
Ωραία, ώρα για το δεύτερο σετ.
Απλώς παρατείνει τον χρόνο του παιχνιδιού.
Φαίνεται να το διασκεδάζει.
Να το τελειώσουμε γρήγορα.
Αχ, έχει πάρα πολλή πλάκα!
Ωραία!
Δεν θα τελειώσει ποτέ αυτό.
Ναι!
Κέρδισα.
Απ' ό,τι φαίνεται, έχασα το δεύτερο σετ.
Έχεις ταλέντο, τελικά!
Εντάξει, ώρα για το τρίτο σετ.
Ήταν αρκετά κουραστικό αυτό.
Θέλετε λίγο τσάι;
Τσάι;
Δεν θέλουμε τσάι, ας συνεχίσουμε το παιχνίδι.
Εθιμοτυπικά, οι κυρίες και οι κύριοι πίνουν τσάι στη διάρκεια του αγώνα.
Παρακαλώ, απολαύστε το τσάι σας.
Όταν τελειώσει το παιχνίδι, θα γυρίσουμε στον πραγματικό κόσμο;
Θα το μάθεις όταν τελειώσει.
Μην της μιλάς άλλο.
Μην ακούς αυτά που λέει.
Πρέπει μόνο
να το τελειώσουμε.
Θες τόσο πολύ να μάθεις την απάντηση;
Οι φίλοι μου πέθαναν χωρίς να μάθουν την απάντηση.
Θέλω να τη μάθω και για χάρη τους.
Γι' αυτό έφτασα ως εδώ.
Και θέλεις να επιστρέψεις στον πραγματικό κόσμο.
Γίνεται αυτό;
Ποιος ξέρει; Δεν μπορώ να σου το πω αυτό.
Θα μπορούσε αυτό εδώ το μέρος να 'ναι τα ερείπια του αρχικού σου κόσμου.
Μπορεί να το λες αυτό, μα βάζω στοίχημα πως ούτε κι εσύ ξέρεις τίποτα.
Ξέρω.
Μάλλον δεν μου αφήνεις επιλογή.
Αφού θέλεις τόσο πολύ να μάθεις,
θα πρέπει τότε να σου πω
την αλήθεια γι' αυτήν τη χώρα.
Ωστόσο, θα πρέπει να αποδεχτείς πως ό,τι κι αν σου πω,
εσύ ήσουν αυτός που ήθελες να το ακούσεις.
Μην το ξεχάσεις αυτό.
Έχεις φανταστεί ποτέ
πώς θα είναι ο κόσμος στο μέλλον;
Στο μέλλον;
Ναι.
Νανοτεχνολογία, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας,
τεχνητά κύτταρα, εικονική πραγματικότητα, κρυογονική, γαιοδιαμόρφωση…
Η τεχνολογία της εποχής σας είναι γεμάτη ελπίδες και φαντασιώσεις.
Θα πρέπει να χαρείς.
Όλα αυτά τα πράγματα έγιναν πραγματικότητα.
Τα τεχνολογικά επιτεύγματα έφεραν επαναστατικές εξελίξεις και πρόοδο.
Μέσα σε 30 χρόνια, οι οικονομίες των αναπτυσσόμενων χωρών άνθισαν
και τα εμπόδια στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου άρθηκαν.
Μισό αιώνα μετά, οι γενετικές παρεμβάσεις αύξησαν το προσδόκιμο ζωής.
Για στάσου.
Τι σχέση έχουν αυτά;
Εγώ απλώς σου λέω
πώς θα είναι το μέλλον σε 1.000 χρόνια από τώρα.
Σε χίλια χρόνια;
Το μέλλον;
Το ανθρώπινο είδος αυξάνει τις διανοητικές του ικανότητες,
και γίνονται συνεχείς ανακαλύψεις σε κάθε επιστημονικό κλάδο.
Σε δέκα χρόνια από τώρα, δηλαδή, την εποχή που πιστεύεις ότι ζεις,
τα άβαταρ και η εικονική πραγματικότητα
είναι τρόπος ζωής. Έτσι δουλεύουμε και διασκεδάζουμε.
Σε 50 χρόνια, όλες οι ασθένειες, όπως ο καρκίνος και η άνοια,
θα θεραπεύονται με τη γενετική μηχανική.
Σε 100 χρόνια,
με την εξέλιξη του ελέγχου του καιρού και της τεχνολογίας του περιβάλλοντος,
οι θεομηνίες θα εξαφανιστούν.
Σε 200 χρόνια,
λόγω της κατανόησης των μηχανισμών του εγκεφάλου,
θα γίνει μεταφορά αναμνήσεων και συνειδήσεων.
Σε 300 χρόνια,
οι άνθρωποι δεν θα πεθαίνουν από φυσικά αίτια
και θα ζουν κατά μέσο όρο 300 χρόνια.
Σε 400 χρόνια,
θα καταλάβουμε απόλυτα τη φυσική και τους νόμους της αιτιότητας,
και θα δοθούν επιστημονικές εξηγήσεις για τις συμπτώσεις και τη μοίρα.
Σε 500 χρόνια, τίποτα απρόσμενο δεν θα συμβαίνει πια.
Με την επίτευξη του απόλυτου ελέγχου των πάντων,
η ανθρωπότητα έγινε αθάνατη.
Εδώ και 500 χρόνια,
καταφέραμε να επιβιώσουμε μόνο με πρόσληψη ντοπαμίνης.
Έτσι είναι ο κόσμος 1.000 χρόνια από τώρα.
Μάλιστα, αυτήν τη στιγμή παίζετε το παιχνίδι σε εικονική πραγματικότητα.
Έχετε πέσει σε βαθύ ύπνο, οπότε το έχετε ξεχάσει.
Αυτό το ταξίδι χίλια χρόνια πίσω στον κόσμο
είναι το πιο δημοφιλές παιχνίδι μας.
Εφόσον έχουμε γίνει σχεδόν αθάνατοι, δεν έχουμε σοβαρό λόγο για να ζούμε.
Η εποχή πριν από χίλια χρόνια,
όπου η απειλή του θανάτου και του τέλους του κόσμου ήταν υπαρκτή,
είναι πολύ γοητευτική για εμάς.
Παρεμπιπτόντως, εγώ είμαι η διαχειρίστρια αυτού του συστήματος.
Πλάκα κάνω! Όλα αυτά που είπα ήταν ψέματα.
Πώς;
Κόψε τις σαχλαμάρες.
Η αλήθεια είναι ότι…
λόγω γενετικών παρεμβάσεων,
υπήρξε μεγάλη έξαρση μεταλλαγμένης βλάστησης.
Το είδατε κι εσείς, σωστά;
Η πόλη έχει κατακλυστεί από βλάστηση.
Η πόλη
έχει περικυκλωθεί από βουνά.
Εξωγήινοι το προκάλεσαν αυτό.
Εξωγήινοι;
Αιχμαλώτισαν εμάς τους ανθρώπους κι έσβησαν τις αναμνήσεις μας,
και μας ανάγκασαν να παίξουμε τα παιχνίδια για να κάνουν πειράματα συμπεριφοράς.
Είναι αλήθεια αυτό;
Αλήθεια είναι.
Όμως…
κυκλοφορεί μια φήμη ανάμεσα σε όσους αναγκάζονται να παίξουν αυτά τα παιχνίδια.
Στην πραγματικότητα, εξαιτίας ενός πυρηνικού πολέμου,
η επιφάνεια της Γης δεν κατοικείται πλέον.
Οι πλούσιοι που ζουν κάτω απ' τη γη εισήγαγαν ψευδείς αναμνήσεις στα ανδροειδή
και τα αναγκάζουν να παίζουν τα παιχνίδια στην επιφάνεια
για να στοιχηματίζουν ποιο θα επιβιώσει.
Πιστεύετε ότι είστε καταπιεσμένοι άνθρωποι,
που τους έχουν αναγκάσει να παίζουν παιχνίδια οι εξωγήινοι.
Μα η αλήθεια είναι πως…
είστε απλώς ανδροειδή στα οποία έχουν εμφυτεύσει
τεχνητές αναμνήσεις.
Είναι όντως αλήθεια αυτό;
Πλάκα κάνω.
Έχουμε ένα ακόμα σετ.
Μην ακούς άλλο τη Μίρα.
Στοίχημα ότι δεν ξέρεις καν την αλήθεια.
Πιθανώς.
Είναι τόσο σημαντική η αλήθεια;
Θες να τη μάθεις για χάρη των νεκρών φίλων σου;
Καημενούλη μου.
Καταλαβαίνω ότι οι νεκροί φίλοι σου
ήταν πολύτιμοι για εσένα, έτσι δεν είναι;
Παρεμπιπτόντως, εγώ έφτιαξα το παιχνίδι Επτά Κούπα.
Ήσασταν τόσο δεμένοι που σχεδόν έπρεπε να το κάνω.
Αρίσου!
Δεν πειράζει. Μην τον εμποδίσεις.
Το να 'χεις κάτι να μισείς σου δίνει μεγάλο κίνητρο στη ζωή.
Είναι μέρος του σχεδίου σου, έτσι;
Να σκοτωθείς
στη διάρκεια του παιχνιδιού.
Αν σε σκοτώσω σ' αυτό το παιχνίδι,
δεν θα μπορέσω να ολοκληρώσω το παιχνίδι και δεν θα φτάσω ποτέ στο τέρμα.
Με άλλα λόγια, το παιχνίδι αυτό δεν θα τελειώσει ποτέ.
Αν συμβεί αυτό,
όλοι οι παίκτες στη χώρα θα περιμένουν να λήξει η βίζα τους.
Αυτό ακριβώς
το αίσθημα βαθιάς απόγνωσης προσπαθείς να μας δημιουργήσεις.
Όσο έπαιζες τα παιχνίδια,
δεν έχασες το ενδιαφέρον σου για ό,τι συμβαίνει στον κόσμο;
Σε ενδιέφερε πώς λειτουργεί ο κόσμος ή ποιος είναι ο σκοπός του;
Σε ένοιαζε τίποτα από αυτά;
Αυτά τα πράγματα δεν είχαν σημασία τότε.
Τότε γιατί να έχει σημασία ποια είναι η αλήθεια;
Αρίσου. Μην την ακούς.
-Θέλω να μάθω την αλήθεια. -Αρίσου!
Το θες τόσο πολύ;
Ναι.
Άρα είσαι έτοιμος να δεχτείς την πραγματικότητα, έτσι;
Πολύ καλά.
Θα σταματήσω να αποφεύγω την ερώτησή σου.
Αρχίζω με τη μεγάλη αποκάλυψη.
Ο κόσμος που βλέπεις τώρα δεν είναι αληθινός.
Είναι ψευδαίσθηση.
Λες ότι όλα αυτά είναι ψευδαίσθηση;
Δεν σου πέρασε ποτέ απ' το μυαλό από τότε που ήρθες;
Η ερημωμένη πόλη, η πρωτοποριακή τεχνολογία και τα εξωφρενικά παιχνίδια.
Εξωγήινοι; Άνθρωποι από το μέλλον; Ακόμα κι αν ήταν πίσω από όλα αυτά,
μπορείς να σκεφτείς κάποιον σοβαρό λόγο που θα έκαναν αυτά τα παιχνίδια;
Το κυνηγητό και το κρυφτό είναι παιδικές ιδέες.
Τίποτα δεν μπορεί να συμβεί έξω από τη φαντασία σου.
Είναι φυσικό να έχει επιβιώσει κάποιος σαν εσένα μέχρι τώρα.
Βλέπεις, αυτό συμβαίνει επειδή…
αυτά συμβαίνουν σε έναν μικροσκοπικό κόσμο
που υπάρχει μέσα στα 1.500 γραμμάρια του δικού σου εγκεφάλου.
Αρίσου, μην την ακούς.
Αν αυτό είναι ψευδαίσθηση,
σημαίνει ότι η ζωή μου είναι αποκύημα της φαντασίας σου;
Είμαι εδώ, ζωντανή!
Καλά τα λες.
Εσύ υπάρχεις.
Αλλά δεν είναι αυτή η αλήθεια που βλέπει ο Αρίσου.
Τι;
Αρίσου.
Δεν θυμάσαι
τι έγινε τις προάλλες;
Τότε που έχασες
τους πολύτιμους φίλους σου.
Το σοκ ήταν τόσο μεγάλο,
που έχασες τις αναμνήσεις σου.
Εγώ είμαι…
η γιατρός σου, η Μίρα Κάνο, η ψυχίατρος.
Αυτήν τη στιγμή λαμβάνεις τη θεραπεία μου.
Απλώς δεν το θυμάσαι.
Δεν το θυμάσαι.
Λοιπόν;
Θυμάσαι τώρα;
Μήπως οι αναμνήσεις σου…
επανέρχονται σταδιακά;
Λοιπόν; Αρίσου.
Μήπως οι αναμνήσεις σου επανέρχονται σταδιακά;
Ο Τσότα.
Ο Κάρουμπε.
Εσείς οι δύο έχετε δεθεί πολύ.
Εκφράζει διαρκώς
την ανησυχία της για σένα.
Έχασε κι εκείνη κάποιον πολύ αγαπημένο
και νοσηλεύτηκε εδώ.
Εντάξει, λοιπόν. Πες μου.
Πες μου τι πραγματικά συνέβη
όταν είδες εκείνα τα πυροτεχνήματα.
Έλα, προσπάθησε να θυμηθείς.
Εκείνη τη στιγμή…
-Όπα! -Να πάρει!
Πρόσεχε! Γαμώτο!
Όπα! Πυροτεχνήματα!
-Άσε τα πυροτεχνήματα, τρέξε! -Πρόσεχε!
Εγώ φταίω…
που…
Φαίνεται πως τώρα τα θυμάσαι όλα.
Εγώ είμαι αυτός που τους σκότωσε.
Αυτό που ήθελες να μάθεις
δεν ήταν η αλήθεια για τον κόσμο.
Αυτό που ήθελες να μάθεις
ήταν ποιος είσαι εσύ.
Θέλεις να μάθεις
γιατί ζεις εσύ.
Θέλεις να μάθεις γιατί υπάρχεις.
Μεγαλώνοντας, σου στέρησαν την αγάπη.
Πολύ πριν έρθεις εδώ,
έψαχνες αυτήν την απάντηση.
Γι' αυτό,
στη φαντασία σου,
εμφανίστηκαν αυτά τα εξωφρενικά παιχνίδια.
Καθώς συνέχισες να επιβιώνεις,
η επιθυμία σου να μάθεις τι είναι αυτό το μέρος
και η επιθυμία σου να μάθεις γιατί υπάρχεις
τελικά μπλέχτηκαν μεταξύ τους.
Υπάρχει κανείς
στον κόσμο αυτό
που σε χρειάζεται;
Λες ότι μπορώ;
Έλα τώρα, έχεις προετοιμαστεί, έτσι;
Ναι, αλλά…
Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω…
Η ύπαρξή σου σ' αυτόν τον κόσμο
έχει κάποιο νόημα;
Τι σκοπό έχεις στη ζωή σου;
Πόσο καιρό θα συνεχίσεις να ζεις έτσι;
Άκου.
Έχεις κάποιο λόγο για να ζεις;
Αλλά τώρα,
εσύ είσαι αυτός που επέζησες.
Η ζωή μου είναι…
εντελώς άσκοπη.
Τα παιδιά αυτά
έπρεπε να έχουν επιβιώσει.
Ο Κάρουμπε…
Ο Τσότα…
Αντί γι' αυτούς,
επέζησα εγώ με την ανούσια ζωή μου.
Δεν θα έπρεπε να ζω.
Αρίσου.
Πρέπει να περιμένεις έξω.
Δεν σε κάλεσα ακόμα.
Αρίσου!
Σταμάτα.
Προσπαθεί να θυμηθεί τα πάντα τώρα.
Άκου! Άκουσέ με! Ξύπνα!
Σταμάτα!
Ο Αρίσου προσπαθεί να θυμηθεί το παρελθόν του και να γίνει καλά,
κι εσύ τον εμποδίζεις.
-Κάνεις λάθος! -Κάνε πίσω.
Λοιπόν, Αρίσου.
Ας τελειώνουμε μ' αυτό.
Αν μου επιβεβαιώσεις την επιθυμία σου να παραιτηθείς,
το παιχνίδι θα τελειώσει.
Το παιχνίδι θα τελειώσει;
Το ήξερα.
Δεν ήταν ψευδαίσθηση.
Συμμετείχα κι εγώ σ' αυτό το παιχνίδι.
Λοιπόν, Αρίσου.
Ας το επιβεβαιώσουμε μια τελευταία φορά.
Εσύ σκοπεύεις…
να παρατήσεις το παιχνίδι, σωστά;
Θα νιώσεις καλύτερα αν πάρεις αυτά τα χάπια.
Πάρ' τα.
Και μετά απάντησέ μου.
Αρίσου, μη.
Αρίσου, μη!
Φτάνει.
Αρίσου…
Θυμάσαι τι είπες;
Ότι θα ρίσκαρες τη ζωή σου για να με σώσεις.
Ό,τι κι αν λέει η Μίρα,
εγώ είμαι σίγουρα εδώ!
Είμαι ζωντανή!
Αν πιστεύεις ακόμα όσα λέει η Μίρα,
τότε ο χρόνος μας μαζί θα είναι…
μόνο μια ψευδαίσθηση που δημιούργησες.
Αν ήταν απλώς μια ψευδαίσθηση,
τότε θα μπορέσεις εύκολα να με δεις να πεθαίνω μπροστά στα μάτια σου.
Αρίσου…
Ξύπνα.
Αρίσου…
Αρίσου.
Ξύπνα.
Σε παρακαλώ.
Τι όμορφο θέαμα.
Όμως…
η αγάπη ενός ατόμου δεν αρκεί, τελικά.
Αρίσου…
Σε παρακαλώ…
Εγώ…
δεν θα 'πρεπε να ζω.
Δεν έχω λόγο να ζω.
Γύρνα πίσω…
Αρίσου!
Η απάντηση…
Ο λόγος για να ζεις…
Μην τα σκέφτεσαι αυτά, Αρίσου.
Η απάντηση
είναι διαφορετική για τον καθένα.
Ο λόγος για να ζεις…
Δεν έχει σημασία αν υπάρχει ή όχι.
Τόσο καιρό που τον αναζητούσαμε…
τον αναζητούσαμε μαζί.
Αυτό από μόνο του αρκεί.
Αυτό από μόνο του…
Αυτός που με έκανε να το καταλάβω αυτό…
ήσουν εσύ.
Ήσουν εσύ, Αρίσου.
Καημενούλα μου.
Νίκησα.
Θα εγκαταλείψεις το παιχνίδι,
έτσι δεν είναι, Αρίσου;
Τότε…
το παιχνίδι θα λήξει.
Ουσάγκι…
Θέλω να…
κρατήσω ξανά το χέρι σου.
Για άλλη μια φορά.
Θέλω να…
περπατήσουμε μαζί ξανά.
Θέλω να φάμε ξανά μαζί.
Κι εγώ.
Θέλω να…
σου ξαναπώ "καλημέρα" και αύριο, Αρίσου.
Θέλω να γελάμε μαζί κάθε μέρα.
Και έστω για μία φορά,
θα ήθελα να κάνουμε αναρρίχηση μαζί.
Και μόνο να 'μαι μαζί σου…
είναι αρκετό, Ουσάγκι.
Ακόμα κι αν…
μαλώνουμε μερικές φορές.
Θέλω μόνο εσύ…
να ζήσεις, Ουσάγκι.
Θέλω να σε προστατέψω, Ουσάγκι.
Ας συνεχίσουμε
το παιχνίδι.
Αρίσου…
Όλα θα πάνε καλά.
Πάρε αυτό.
Είναι υπέροχο.
Με συγκίνησες.
Και για το δικό της το καλό,
ας τελειώσουμε το παιχνίδι.
Εντάξει.
Ναι!
Νίκησα!
Έπαιξες τρία σετ
χωρίς να παρατήσεις το παιχνίδι.
Συγχαρητήρια, Αρίσου.
Το παιχνίδι τελείωσε.
Επιτέλους…
Τελείωσε;
Ναι.
Νικήσαμε.
Λοιπόν…
Τι είναι αυτό το μέρος τελικά;
Αρίσου.
Θα μάθεις σύντομα.
Από τις δύο επιλογές που θα 'χεις,
όποια κι αν διαλέξεις,
θα σου δώσει την απάντηση.
Θα μάθεις τι είδους άνθρωπος είσαι.
Θα το μάθεις.
Η ζωή…
είναι σαν παιχνίδι.
Απόλαυσέ την πιο πολύ.
Συγχαρητήρια.
Όλα τα παιχνίδια έχουν πλέον ολοκληρωθεί.
Τώρα, οι παίκτες που έχουν επιβιώσει θα έχουν δύο επιλογές.
Παρακαλώ, διαλέξτε αν θα δεχτείτε ή θα απορρίψετε την υπηκοότητα
και τη μόνιμη παραμονή σ' αυτήν τη χώρα.
Επαναλαμβάνω.
Παρακαλώ, επιλέξτε αν θα δεχτείτε ή θα απορρίψετε την υπηκοότητα
και τη μόνιμη παραμονή σ' αυτήν τη χώρα.
Την απορρίπτω.
Εγώ…
την απορρίπτω!
Την απορρίπτω.
Ας επιστρέψουμε μαζί.
ΜΟΝΙΜΗ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΑΠΟΔΟΧΗ/ΑΠΟΡΡΙΨΗ
Φυσικά, εγώ την αποδέχομαι.
Κι εγώ ευχαρίστως την αποδέχομαι.
Λοιπόν,
εγώ θα την απορρίψω, νομίζω.
Εσύ τι θα κάνεις;
Την απορρίπτω.
Εγώ…
απορρίπτω τη μόνιμη παραμονή.
Κι εγώ.
Αρνούμαι.
Το συνηθισμένο;
Ναι.
Ορίστε.
Τι 'ναι;
Τι;
Έχεις τρίχες στη μύτη.
Τι; Σοβαρά;
Πλάκα κάνω.
Τι; Βρε μαλάκα!
Φαινόσουν πολύ στεναχωρημένος.
Ξέρεις ότι βγάζουν τις τρίχες απ' τη μύτη με κερί; Φαίνεται πολύ οδυνηρό.
Και δεν ξαναβγαίνουν;
Και βέβαια ξαναβγαίνουν!
Καλύτερα να πάρεις ψαλιδάκι, τότε.
Αλλά αν πέσει κάτι στο κεφάλι σου την ώρα που το κάνεις, θα πονέσει!
Όχι. Μια έκρηξη πονάει περισσότερο.
-Σίγουρα. -Σωστά;
Συγγνώμη.
Εγώ φταίω.
Λυπάμαι.
"Φταίει", λέει.
Έχεις υπερβολική αυτοπεποίθηση.
Σίγουρα νομίζεις ότι είσαι ζωντανός, επειδή επέλεξαν εσένα ειδικά.
Όχι! Έγινε χάρη σ' εσάς, παιδιά.
Έτσι φαίνεται ότι θυσιαστήκαμε εμείς για να κρατήσουμε εσένα ζωντανό.
Έλεος, Τσότα. Αυτό είναι πολύ σκληρό.
Γιατί δεν το καταλαβαίνει ο Αρίσου.
Τι έχετε πάθει, παιδιά;
Τι θέλετε να πείτε;
Απλώς πείτε το.
Αυτό που μπορώ να πω είναι…
ότι δεν υπήρχε ούτε ένα παιχνίδι που να ολοκλήρωσες μόνος σου.
Το να μας ευχαριστείς για την υπόλοιπη ζωή σου δεν αρκεί.
Τότε, να ζητάω συγγνώμη για την υπόλοιπή μου ζωή;
Είσαι χαζός;
Ζήσε τη ζωή σου στο έπακρο μέχρι το τέλος.
Ναι.
Έγινε.
ΣΙΜΠΟΥΓΙΑ
Θα ήταν κακό αν έσκαγαν ζόμπι στη Σιμπούγια, σωστά;
Αν τους δαγκώσουν όλους εδώ, θα γίνουν ζόμπι!
-Άσε τα ζόμπι. Σκέψου πού θα πάμε. -Καλά.
Αν έσκαγαν ζόμπι, μόνο ο Κάρουμπε θα επιβίωνε.
Θα τα έβγαζες νοκ άουτ με τη μία.
Μπα, δεν θα ήμουν εγώ. Εσύ θα επιβίωνες, Αρίσου.
Εγώ; Γιατί;
Σίγουρα εσύ θα επιβιώσεις.
Λοιπόν.
-Φύγαμε. -Όπα.
Μα τι κάνεις;
Σήμερα είναι η Ημέρα Ανεξαρτησίας σου!
Κάντε πέρα!
Άντε! Κατέβα!
-Κοιτάξτε, πυροτεχνήματα! -Γρήγορα!
Αστυνομία! Κακό αυτό!
Τρέξτε!
Εκεί πέρα!
Με ακούς;
-Έλεγξε αυτόν! -Ελήφθη!
Έχει παλμό!
Έχει τις αισθήσεις του. Φορείο!
-Κάντε ΚΑΡΠΑ! -Εντάξει!
Φέρτε φορείο εδώ! Γρήγορα!
Ένας μετεωρίτης εξερράγη πάνω απ' το Τόκιο,
προκαλώντας μεγάλες ζημιές μέσα και γύρω απ' τη Σιμπούγια.
Η Πυροσβεστική κάνει αργή πρόοδο.
Τα ταυτοποιημένα θύματα μέχρι στιγμής είναι οι: Κόνταϊ Τάτα, Σαόρι Σιμπούκι,
Τακέρου Ντάνμα, Σο Οκάντα,
Νταϊκίτσι Κάρουμπε, Ουρούμι Ακαμάκι,
Μομόκα Ινούε, Ασάι Κούτζιο,
Τσότα Σεγκάουα…
Ο Κάρουμπε και ο Τσότα πέθαναν.
Γιατί επέζησα μόνο εγώ;
Μην το σκέφτεσαι.
Βασανίζεις τον εαυτό σου.
Αυτό το πράγμα λέγεται "το σύνδρομο του επιζώντα".
"Γιατί επέζησα μόνο εγώ;"
"Γιατί δεν μπορούσαν να σωθούν κι αυτοί;"
Άτομα που επιβιώνουν από καταστροφές κι ατυχήματα κατηγορούν τον εαυτό τους.
Αλλά όταν σε βρήκαν οι διασώστες,
η καρδιά σου είχε σταματήσει.
Για ένα ολόκληρο λεπτό.
Ακροβατούσες μεταξύ ζωής και θανάτου για ένα λεπτό.
Για ένα λεπτό;
Ναι.
Ένα λεπτό, λοιπόν;
Εμένα μου φάνηκε σαν να…
ήμουν…
σε ένα μακρινό μέρος για πολύ καιρό.
Ο μπαμπάς…
έκλαψε.
Δεν τον έχω δει να κλαίει από τότε που πέθανε η μαμά.
Τι 'ναι;
Και η δική σου καρδιά σταμάτησε, απ' ό,τι φαίνεται.
Κι εσύ πού το ξέρεις;
Συνέβη και σ' εμένα.
Τι σύμπτωση.
Τώρα που κόντεψες να πεθάνεις,
άλλαξε τίποτα;
Δεν ξέρω.
Είμαι πιο παραμορφωμένος.
Για σένα;
Έχοντας σπαταλήσει τη ζωή μου μέχρι τώρα,
νομίζω πως θα μπορώ να είμαι πιο ωφέλιμος άνθρωπος από δω και πέρα.
Αυτό είναι όλο.
Άρα, ήσουν κι εσύ καθίκι, έτσι;
Ναι.
Γιατρέ, δείτε τους πίνακες, παρακαλώ.
Εντάξει.
Έχει σημειώσει πρόοδο αν σκεφτείς πως έπαθε ανακοπή.
-Φέρε μου λίγη γάζα. -Μάλιστα.
Είναι κάποιος που γνωρίζεις;
Όχι.
Κι εκείνος δίνει τη μάχη του, σωστά;
Ναι, σωστά.
Ξεκινάμε καρδιακές μαλάξεις.
-Τον απινιδωτή, τώρα! -Εντάξει!
Ανν! Ριζούνα Ανν, με ακούς;
Έτοιμοι!
Δεν έχει παλμό!
Πάμε πάλι. Φορτίστε!
Μάλιστα! Ολοκλήρωση φόρτισης!
Έτοιμοι!
Έχουμε παλμό.
Η πίεση είναι σταθερή μεταξύ 80 και 90.
Επανήλθε! Συνεχίστε με την επέμβαση. Λαβίδες!
Είσαι καλά;
Ναι.
Δεν χρειάζεται να βιαστείς.
Εντάξει.
Καλώς όρισες.
Χίκαρι.
…κι ενέκρινε την εκταμίευση δύο τρισεκατομμυρίων γιεν.
Έχει περάσει μια βδομάδα από την έκρηξη του μετεωρίτη πάνω απ' το Τόκιο, κι ακόμα
τμήματα του σιδηροδρομικού δικτύου παραμένουν εκτός λειτουργίας
και κεντρικοί αυτοκινητόδρομοι παραμένουν κλειστοί.
Με συγχωρείς…
Μπορώ να το χρησιμοποιήσω;
Συγγνώμη. Παρακαλώ.
Μια στιγμή.
Τα ρέστα σου.
Ωχ. Ευχαριστώ πολύ.
Συγγνώμη… Έχουμε γνωριστεί κάπου;
Δεν νομίζω.
Μια στιγμή.
Όντως δεν έχουμε γνωριστεί ποτέ;
Τι πράγμα;
Μου την πέφτεις;
Όχι. Δεν το εννοώ έτσι.
Λοιπόν… Που λες…
θα σε πείραζε αν σου την έπεφτα;
Συγγνώμη, αυτό ακούστηκε κάπως περίεργο.
Ίσως να έχουμε ξανασυναντηθεί.
Πέρυσι;
Πριν δύο χρόνια;
Πότε ήταν;
Ξέχασα.
Αλλά κάπου γνωριστήκαμε.
Έχει ωραίο καιρό.
Τι θα 'λεγες για μια βόλτα στο προαύλιο;
Περίμενε!
ΜΠΑΛΑΝΤΕΡ
Υποτιτλισμός: Μυρσίνη Κορομάντζου