ความเดิมตอนที่แล้วใน คาร์นิวัล โรว์
ฟังนะ
นานมาแล้ว แผ่นดินเกิด ของเหล่าเฟยังคงเป็นไท
จนกระทั่งอาณาจักรของเหล่ามนุษย์มาถึง
ท่ามกลางกระแสความขัดแย้งนั้น
สองวิญญาณพบพานความรักที่ไม่คาดคิด
ใช่ภูตที่นายกำลังหลงอยู่ใช่ไหม
ฉันไม่ใช่คนเดียวที่มีความลับใช่ไหม
เธอจะยอมตายแทนคุณ
เธอรักคุณ
ฉันเห็นสิ่งที่จะเกิดขึ้น
หากคุณรักเธอ
คุณจะไม่ให้ทางเลือกนั้นกับเธอ
เจ็ดปีต่อมา
- ไปไหนครับ สารวัตร - เดอะโรว์
เรามีฆาตกรลอยนวลอยู่
พวกผู้หญิงที่พบเธอบอกว่า เธอชื่อแอชลิง เคอเรลล์
เธอถูกปิศาจผู้ยิ่งใหญ่จับตัวไป ไม่ใช่คน ไม่ใช่เฟ
ทำไมคุณถึงสนใจเรื่องนี้นัก
มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดอะไรกับพวกมันเหรอ
นายไม่ต้องมาที่นี่ทุกวันหรอก
ฉันอาจเป็นคนที่อยู่ในคุกนั่น แทนนายก็เป็นได้
แดเรียส
นายไม่เป็นไรนะ
ฉันไม่เป็นไร
เอาละ
ฉันพร้อมแล้ว
ชื่อ
วินเยตต์ วินเยตต์ สโตนมอสส์
ทัวร์มาลีน
- ให้ตาย นี่เธอไม่รู้ใช่ไหม - รู้อะไร
คุณยังไม่ตาย
ผมไม่เคยคิดทำร้ายคุณ
คุณทำลายฉัน
ฉันกลับไปที่บ้านหลังนั้นไม่ได้
ฉันทำงานที่นี่ไม่ได้ แล้วจะเหลืออะไรอีก
พวกมันเรียกตัวเองว่าแบล็กเรเวน
กฎหมายของเมืองนี้ไม่ใช่ของเรา
มันไม่ได้ปกป้องเรา
บอกฉันมาเลยว่าต้องทำอะไร แล้วฉันจะทำ
ฉันจะไม่อภัยให้ตัวเองถ้าไอ้แบล็กเรเวนนี่ ทำให้คุณต้องตาย
ลูกไปไหนมา ไม่ใช่ที่คาร์นิวัล โรว์ใช่ไหม
- ไม่อยู่แล้ว - ลูกเป็นลูกชายของนายกฯ นะ โจนาห์
ลูกจะทำให้ศัตรูของพ่อ มีเรื่องมาใช้โจมตีไม่ได้
- นั่นใครกัน - บุตรสาวของลองเกอร์เบน โซฟี
คลื่นแห่งความโกรธากำลังถาโถมเมืองนี้
ประชาชนคนดีเหลือทนแล้ว
คุณคือโจนาห์ เบรกสเปียร์
ฉันว่ามันคงหลีกเลี่ยงไม่ได้ ที่เราต้องเจอกัน
ผมถูกจ้างให้มาสอนคุณ
ไม่ว่าพวกนั้นจะจ่ายคุณเท่าไหร่ ผมให้สองเท่า
อย่าคิดว่าคุณจะเอาเงินฟาดหัวผม
เพื่อโป้ปดให้คุณได้
เจ้านายของบ้านว่างไหม
ผมคือเจ้านายของที่นี่
ฉันสัมผัสได้ว่าคุณไม่ได้รับ
คำเชิญให้เข้าร่วมพบปะสมาคมที่นี่
และคุณส่งกลิ่นว่าพร้อมจะต่อรอง
มันต้องมีขอบเขต กับสิ่งที่เขาจะขอจากคุณบ้างสิ
แน่นอน
คุณช่างไม่เหมือนใคร
ที่ฉันเคยเจอมา คุณอะเกรอัส
ลุกจากเตียงซะ
- อิโมเจน เธอจะทำอะไร - อะเกรอัส เราต้องไปเดี๋ยวนี้
เราได้รับสัญญาณ
ไม่ต้องสนใจ ปล่อยให้พวกเขา ไล่ตามเราตามใจต้องการ
- เราจะมุ่งหน้าไปที่ไหนครับ - ที่อันไกลโพ้น
ฉันรู้ว่าแกเป็นใคร
เธอยังมีชีวิตอยู่เหรอ
เวลากำลังจะหมดลงแล้ว ไปซะ
แผลเป็นของคุณ
คุณเป็นครึ่งเฟ
- ผมยังไม่อยากเชื่อ เลือดผสมงั้นรึ - หลุดรอดการตรวจสอบของเราไปได้
พาเขาเข้ามา
ไรครอฟต์ ฟิโลสเตรต
คุณถูกจับแล้ว
คุณเคยคิดเรื่องเทอร์นาน็อกไหม
ตลอดเวลา
ผมไม่ได้อยากทิ้งคุณไป
เดี๋ยว
ผมไม่ได้ฆ่าแม่ตัวเอง ผมไม่รู้จักเธอด้วยซ้ำ
แต่ผมถามคุณได้ ท่านพ่อ
แกไม่ใช่คริก
ผมไม่ต้องการครูสอนศิลปะ และเขียนจดหมายอีกแล้ว
ผมเข้าใจครับ
แต่ผมต้องการคนซื่อสัตย์
อะไรนะครับ
ที่ปรึกษาพิเศษของท่านนายกฯ
ขอบคุณ
ท่านผู้นำฝ่ายค้านผู้ทรงเกียรติ
จะยืนหยัดกับผมไหม
แน่นอน
- นายต้องกลับไปที่เดอะโรว์ - ทำไม
พวกคริตช์ทุกตน จะต้องถูกแยกตัวไปอยู่ที่เดอะโรว์
แค่พวกคริตช์ เดินต่อไปซะ
ผมนี่แหละคริตช์
นายได้ยินไหม
ได้ยิน เสียงอะไรน่ะ
ไม่รู้สิ
มีบางสิ่งเคลื่อนไหว
ใจเย็น
แค่นกพิราบน่ะ พวก
ไปเถอะ
พอที!
หุบปากซะ ไอ้คนชั่วช้า
ลุงบอซของแกมีของขวัญพิเศษมาให้แกคืนนี้
ใครอยากจะเห็นไอ้ตำรวจ เจอจัดหนักอย่างสาสมบ้าง
ขอเชิญพบกับ
ไรครอฟต์ ฟิโลสเตรต
ไปตายซะ ไอ้ตำรวจเวร
แต่เดี๋ยวก่อน ช้าก่อน
บรรดาแชมป์ของเราเหนื่อยล้าหมดแล้ว
มันจะไม่ยุติธรรมที่จะให้พวกเขาสู้กับตำรวจ
ตามลำพังหรอกนะ ว่าไหมล่ะ
ไอ้ตัวโทรว์เหรอ ไม่อยู่ในข้อตกลงซะหน่อย
ไม่อยู่
แต่ในทางเทคนิค ถือว่าอยู่ในกฎ
และกฎก็ยังใช้กับแกได้ คุณตำรวจ
ถ้ารู้สึกอ่อนแอ จะยอมให้ปรับแพ้ก็ได้นะ
เร็วน่า จะเอายังไงล่ะ
สู้หรือถอย
สู้! สู้!
วินเยตต์
เป็นอะไรไหม
ไปเร็วเข้าเถอะ
หยุด อย่าขยับ
โอ๊ย ไอ้อ่อนหัด
ไอ้เลือดผสมเฮงซวย
บนนี้ เร็วเข้า
แบล็กเรเวน
เราต้องหยุดเธอ
อย่าปล่อยให้เธอหนีไปได้ ยิงเธอซะ
หีบยาจ่ายให้โรงพยาบาล กองทัพเมืองเบิร์ก
ตรงนี้ยังมีอีก
ขนไปให้ได้มากที่สุด
ตรวจดูตู้ถัดไป
นังภูตคริตช์ตัวแสบ
- ไอ้เศษสวะตาขาว - อย่า
- เขาจะยิงใส่หลังฉัน - เราตกลงกันแล้ว ห้ามฆ่า
เฟดรา
ตะปบไอ้หมอนั่น เกซ่า!
บ้าเอ๊ย
ไอ้เวรเอ๊ย
แกต้องจ่าย
ยุติธรรมดี
ฉันไม่พนันเพื่อเงิน
เอาเงินไปและไสหัวไปซะ
เรามีข้อตกลงกัน
ข้อตกลงคือถ้าฉันชนะ แกจะทำตามที่ฉันขอ
คำขอสุดพิเศษ
หรือว่าบอซ ไกดอซคิดจะเบี้ยวหนี้ หนีข้อตกลงซะตอนนี้
เอาละ โชว์จบแล้ว
ฟิโลสเตรตเป็นผู้ชนะ
และฉันจะยึดมั่นในข้อตกลง
ยุติธรรมกันดี
พรุ่งนี้เที่ยงนะ คุณอดีตสารวัตร
คาร์นิวัล โรว์
อยู่นิ่งๆ
ดาห์เลียจะทำยังไงถ้ารู้ว่าเราไปบุกปล้นมา
ไม่รู้สิ ฉันมัวพยายามไม่ตายอยู่
เธอไม่ปลื้มแน่ๆ
ฉันไม่สนหรอกนะว่าดาห์เลียปลื้มรึเปล่า
ผู้คนต้องการยารักษาโรค เราออกไปชิงมันมาจนได้
ถ้าเธออยากจะโวยวาย ก็ช่างเธอ
ใช่ เราทำสิ่งที่ถูกต้อง
เธอจะเข้าใจ
ขอบใจ
ฉันจะเอาไปให้เธอเอง
ฉันต้องไปแล้ว
โทษทีนะ ฉัน...
ฉันขอโทษ
วันนี้เธอทำได้ดี สาวน้อย
ยังไม่ดีพอหรอก
ยาแก้ปวดแค่ไม่กี่ถุง รักษาโรคบาสดูบห์ไม่ได้หรอก จริงไหม
มันช่วยบรรเทาความทรมานได้
สำหรับวันนี้ มันเพียงพอ
พวกเขาเข้ามากันอีกกี่คน
ห้าคน ตั้งแต่เมื่อวาน
บรรดาภูตอย่างเธอรับสภาพแบบนี้ ไม่ค่อยได้เท่าไหร่ใช่ไหมล่ะ
เราเกิดมาเพื่อโบยบิน
ไม่ใช่นอนกลิ้งเกลือกหมดสภาพ ราวกับฝูงสัตว์ใช้ขาเดิน
ยกเว้นคุณนะ
นี่ยังถือว่าดีที่โรคภัยไข้เจ็บ แค่กล้ำกรายคนของเธอ
หากเป็นพวกฟอนที่ต้องทนทรมาน เธอก็จะช่วยเรา ฉันรู้ดี
- ไม่ ไม่... - เถอะน่า
น่าสงสารยิ่งนัก
เธอคือคนที่เขาเลือกใช่ไหม
เคนกับอูน่าเลือกกันและกัน และคนอื่นอีกสามคน
เดือนก่อน ห้าคนนั้นคุยกันว่าต้องการเด็กกี่คน
คุณนี่ยุ่งยากชะมัด รู้ตัวไหม
ตอนนี้เหลือเพียงสองคนเท่านั้น
เมื่ออูน่าจากไป เคนก็จะต้องอยู่ลำพัง
ฉันได้ยินว่าเธอไปบินมาเมื่อคืน
เป็นยังไงบ้าง
ก็ดี
ยกเว้นสหายของฉันที่ออกปล้นโดยไม่มีฉัน
อีกไม่นาน เมื่อคุณอาการดีขึ้น
ดี
ในนี้มันน่าสังเวชนัก
นอนแผ่ไม่มีอะไรทำ
เธอไม่ยอมกิน
อะไรนะ ทำไม
เพราะว่า เผื่อเธอลืมไป ฉันคือแบล็กเรเวน
ฉันเลยทนความเจ็บปวดได้นิดหน่อย
เมื่อไม่มียามากพอให้แจกจ่าย
ฉันไม่ใช่คนที่อาการหนักสุดในนี้ ฉันไม่เป็นไรหรอก
ถ้าเธอคนใดคิดจะเรียกฉันว่ากล้าหาญ
ฉันจะฟาดพวกเธอซะ
ที่รัก เห็นใจกันหน่อยสิ
คืนนี้เราผ่านอะไรมาเยอะ เราปล้นรถไฟ คุณรู้ไหม
เอาละ ฉันจะไม่กวนคุณ
ตอนนี้
ไม่เป็นไรใช่ไหม
รอยขีดข่วนนิดหน่อย ก็เท่านั้น
แต่คุณเจ็บหนักกว่า ดูคุณสิ
ผมได้สิ่งที่ผมตามหา
ถ้าแดเรียสรู้ว่าคุณทำอะไรเพื่อเขา...
ผมติดค้างเขาไว้
คุณเลิกต่อสู้แล้วสินะ
ถ้าบอซรักษาคำพูด
คุณได้ยามาไหม
งั้นเราก็เสร็จงานแล้วสินะ
ยาพอใช้ไม่ถึงสัปดาห์หรอก
และจะมีรถไฟเสบียงอีกขบวน ผ่านมาในอีกสองวัน
พวกมันจะพร้อมตั้งรับถ้าคุณคิดจะทำอีก ผมไม่ชอบเลย
มีภูตกี่ตนมาที่นี่เพราะฉันบอกพวกเขา ว่าเราจะปลอดภัยในเบิร์ก
โลกกำลังล่มสลาย
และจะให้ฉันนั่งอยู่บ้าน โดยไม่ทำอะไรเลยคงไม่ได้
ผมรู้
ดี
ทีนี้ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ฉันขออาบน้ำก่อน
ได้ ผมว่าจะไม่พูดแล้วนะ แต่ว่า...
ไปให้พ้นหน้าเลย คุณต้องอาบมากกว่าฉันซะอีก
- ใช่ อาจจะ - พูดจริงๆ นะ คุณตัวเหม็นเกินทน
- ไปเลย เข้าไปในนั้น - เชิญสุภาพสตรีก่อน
ปีกคู่นี้ทำความสะอาดตัวเองไม่ได้หรอกนะ
หนังสือพิมพ์เบิร์กเฮรัลด์ เศรษฐกิจตกต่ำหนักกว่าเดิม
เพื่อนทั้งหลาย
พวกคุณมาที่นี่วันนี้เพื่อเป็นสักขีพยาน ว่าความยุติธรรมได้บังเกิดแล้ว
ใช่ ความยุติธรรม
ผมยืนต่อหน้าพวกคุณ
ไม่ใช่แค่ในฐานะนายกฯ ของคุณ แต่ในฐานะบุตรชายผู้เศร้าโศก
นี่คือพัคที่สังหารแอบซาโลม กับพายที เบรกสเปียร์
พ่อแม่ของผม
พ่อของผมเป็นยอดบุรุษ
ชายผู้มีอารยะและเมตตา
เหมือนพวกเราหลายคน
เขาต้อนรับพวกเฟ ที่ลี้ภัยมายังเมืองของเขา
เขาทำกระทั่งต้อนรับเข้าบ้านเขาเอง
เขามอบอาหาร งานและที่พักให้พวกมัน
เขาเชื่อในความดีงามพื้นฐาน ของทุกสิ่งมีชีวิต
และความมีเมตตาของเขา ได้รับการตอบแทน
ด้วยการฆาตกรรมและทรยศ
ไอ้ลาชั่ว!
เจ้าภูตคริตช์หัวรุนแรงพรากแม่กับพ่อผมไป
แต่พวกมันพรากสิ่งที่สำคัญกว่าไปจากคุณ
พวกมันพรากนายกฯ ของคุณไป
ยอดผู้นำ
และภรรยาของเขา
แม่ผมเอง
ดวงใจแสนอ่อนโยนของประเทศเรา
ฉันจะฆ่าแม่แกได้ยังไงกัน
- ฉันอยู่ในคุกแท้ๆ! - เธอไม่เคยทำร้ายใคร
- แกรู้แก่ใจว่ามันไม่จริง - เธอถูกฆาตกรรม อย่างโหดเหี้ยม
ท่านผู้ซ่อนเร้นโปรดจงปรากฏตัว ต่อหน้าผู้รับใช้คุณ
และมีเพียงผู้พลีชีพเท่านั้นที่รู้ ว่าเกิดอะไรกับร่างเธอบ้าง
ผมไม่สามารถแม้แต่จะฝังศพเธอได้
ในฐานะบุตรชายผู้เศร้าโศก
ในฐานะบุตรของพ่อผม
สัญชาตญาณผมคือพยายามเข้าใจ
เพื่อตอบกลับความเหี้ยมโหดด้วยเมตตา
โปรดปรานีด้วยเถิด
แต่ในฐานะนายกฯ มันเป็นหน้าที่ผมที่จะรักษากฎหมาย
เพื่อปกป้องประเทศอันแสนมีค่าของเรา
เพื่อส่งสารไปถึงพวกภูตตนใดก็ตาม ที่คิดก่อการปลุกระดม
พวกแกยังเบิกบานใจอยู่ที่เดอะโรว์ได้งั้นรึ
เราคือชาติที่ถูกโจมตีทั้งศึกในและศึกนอก
เฮ้ย บอกพวกเขาเรื่องภูตที่แกเย่อด้วยสิ
พวกมันลักพาตัวผู้หญิงของเรา
พ่อผมรู้อภัย
และมันทำให้เขาต้องสิ้นชีพ
บุตรชายเขาจะไม่ทำผิดพลาดซ้ำ
นายกฯ จงเจริญ!
- นายกฯ จงเจริญ! - นายกฯ จงเจริญ!
ท่านนายกฯ ผมขอเวลาสักครู่
อะไรอีกล่ะ คุณมิลเวอร์ที
ใช้คำพูดแรงอยู่นะ
บิดาคุณคงจะ...
คือ
ผมสงสัยว่าคุณพอจะมีเวลาไตร่ตรอง
บทสนทนาของเราเมื่อวานนี้ไหม
ไม่ ผมไม่มีเวลา
ทูตแพกต์จะมาถึงพรุ่งนี้
บรรดาภูตก่อการร้าย ชักจะเหิมเกริมขึ้นทุกวัน
แก๊งพวกมันเพิ่งปล้นรถไฟ ผมนอนหลับไม่เต็มตามาหลายสัปดาห์แล้ว
และตอนนี้ผมสั่งกุดหัวพวกมัน ด้วยความหวังเล็กๆ ว่าจะส่งสารออกไป
- ผมไม่มีอารมณ์มาฟังคุณอบรมหรอกนะ - ไม่ๆ ไม่ใช่การอบรม
ผมแค่อยากให้คุณรู้ว่ามีการจัดการ...
พอ ผมจะไม่ไปเยือนเดอะโรว์ อย่างเป็นทางการอีก
ด้วยความเคารพ พวกยามทำงาน ไม่ได้หยุดพักมาหลายสัปดาห์แล้ว
แค่ท่านนายกฯ แวะเยี่ยมสั้นๆ
มันจะเพิ่มขวัญกำลังใจได้นะ
รู้กันอยู่นะ คุณมิลเวอร์ที ผมไม่ใช่คนฉลาดเช่นคุณ
แต่หากผมเป็นคนฉลาดสักหน่อย
ผมคงสงสัยว่านี่เป็นอุบายของคุณ ที่จะล่อให้ผมไปเดอะโรว์
เพื่อที่ผมจะได้เห็นสภาพที่นั่นด้วยตัวเอง
และบางทีอาจถึงขั้นสะเทือนอารมณ์ จนผมเปลี่ยนใจก็ได้
ไม่ มันคงไร้เหตุผลไปหน่อย
ไม่มีเจตนาใดๆ ทั้งสิ้นที่จะ...
- ไม่เหรอ - ไม่
ดี
ถ้ามีปัญหาเรื่องขวัญกำลังใจ
ก็เอาบรั่นดีแจกจ่ายให้พวกนั้นสองเท่า
โรงแรมเทตเทอร์บี
ทัวร์มาลีน
สบายดีไหม
จ้ะ ดี ก็ดี
ยังมีอีกกองเล็กๆ ซ่อนเอาไว้ เดี๋ยวฉันจัดการเอง
ดูเหมือนเธอได้งานใหม่แล้วสินะ
ต่างจากงานเก่านิดเดียวใช่ไหมล่ะ
สอนให้เจ้าพวกตัวเล็กอ่านออก ได้เงินไม่มากเท่างานเก่า
แต่เธอจะทำอะไรได้ในเมื่อมีพวกโง่ อยู่อีกฝั่งของกำแพง
สงสัยจังว่าพวกมันคิดถึงเราไหม
ไอ้พวกโรคจิต
ไอ้พวกโรคจิตเป็นคำที่ใช่
นี่... โทษทีนะ นี่คุณ...
นี่มันเรื่องอะไรกัน
ของขวัญน่ะ
ของขวัญจากท่านนายกฯ มอบให้ชาวเมืองเดอะโรว์
น่าขยะแขยงสิ้นดี แกเข้ามาไม่ได้...
ไม่ได้งั้นสินะ อย่าพูดว่า "ไม่ได้" กับฉัน เจ้าภูต
ได้โปรด
คุณเจ้าหน้าที่ ลูกของเราไม่ควรต้องเห็นสิ่งนี้
ฟังนะ ยัยคุณนาย ถ้าเธอมีข้อร้องเรียนใดๆ
ถ้าพวกแกหน้าไหนมีข้อร้องเรียน
เชิญไปคุยกับเขาได้เลย
ลองเกอร์เบน
ยัยเด็กสาวยังออกคำสั่งกับเราอยู่ มาร์โลว์
ผมจะไม่ทนหรอกนะ
นี่ก็สามเดือนแล้ว ตั้งแต่ลองเกอร์เบนไปหาผู้พลีชีพ
เธอจะเลิกไว้ทุกข์ทันเวลา กับการเลือกตั้งผู้นำ
- เดี๋ยวก็รู้ - ใช่สินะ
วางแผนจะลงสมัครชิงชัยเองรึเปล่าคุณ
หากนโยบายของเบรกสเปียร์หนุ่ม ไม่ทำเราพังพินาศซะก่อน
ต้องมีสักคนหยุดเขา
คนที่คุมสถานการณ์อยู่
สิ่งสำคัญก็คือการเมืองเป็นเรื่องของผู้ชาย
เด็กเหลือขอขี้โวยวายอาจดีใจ ที่ได้กลับไปเล่นกับตุ๊กตาก็ได้
ท่านนายกฯ ฉันยืนกราน ว่าเราต้องหารือเรื่องภาษีอากรใหม่
ท่าเรือของเรา รับการจัดเก็บภาษีเพิ่มเติมไม่ไหว
คุณสุภาพบุรุษ ขอผมคุย กับท่านผู้นำฝ่ายค้านสักครู่ได้ไหม
แน่ใจนะว่าคุณไม่ต้องการผู้ดูแล
เธอดูพร้อมจะเอากระเป๋าฟาดคุณอยู่นะ
ขอบคุณ ไวน์เทราต์ ผมเอาอยู่
คุณจัดการตัวเองได้ยอดเยี่ยม
และไม่สุจริตด้วย
พวกพัคเหล่านั้นไม่ได้ฆ่าพ่อแม่ผม
แต่พวกมันตั้งใจจะทำ
มันช่างน่าชัง โซฟี
ผมรู้สึกสกปรก
มันคือการแสดงออกซึ่งความเข้มแข็ง
ความเด็ดขาด
และถูกเวลา
ทูตแพกต์จะมาถึงที่นี่พรุ่งนี้
และมีเสียงกระซิบกระซาบกันแล้ว ในหมู่พรรคการเมืองทั้งสองของเรา
กระซิบกระซาบรึ
เราทั้งคู่ไม่ปลอดภัย โจนาห์ คุณก็รู้
เราสืบทอดเก้าอี้ก็จริง แต่ไม่ใช่อำนาจ
เมื่อช่วงไว้ทุกข์ผ่านไป
พรรคของฉันจะท้าทายความเป็นผู้นำของฉัน
พรรคคุณก็เช่นกัน
บางทีพวกเขาก็ควรทำ
ผมไม่เคยเรียกร้องสิ่งเหล่านี้
คุณเชื่อไหมว่าคุณสามารถ กลายเป็นยอดบุรุษที่ยิ่งใหญ่กว่าบิดาคุณ
ฉันเชื่อ
ผมไม่น่าเล่าเรื่อง คำพยากรณ์บ้านั่นให้คุณฟัง
อีกอย่าง ผมไม่ใช่ ลูกชายจริงๆ ของเขาด้วย จริงไหม
แอบซาโลม เบรกสเปียร์คือบิดาคุณ นั่นแหละที่สำคัญ
คุณพูดเหมือนแม่ผมไม่มีผิด!
มีความยิ่งใหญ่ในตัวคุณ โจนาห์
ฉันมองเห็น
และพวกเขาที่เหลือจะเห็นเช่นกัน
เมื่อคุณพร้อม
เดินต่อไป
ขออภัยครับท่าน
คนของท่านนายกฯ ให้เขาผ่านได้
ขอบคุณ
ให้ผมช่วยนะ
ขอบใจ
ลุกขึ้น ยังงั้นสิ
สวัสดี
คุณเอโรเดน ดีใจที่ได้เจออีกครั้ง
ไม่!
พ่อคะ พ่อ ได้โปรด
ได้โปรด ไม่นะ!
- ปล่อยฉัน - ฉันรู้ ฉันขอโทษ
พ่อคะ ไม่นะ
ไฟโล
- เขาไม่มา - ผมพยายามแล้ว
ถ้าเขาได้เห็นด้วยตาตัวเอง ว่านโยบายเขาสร้างความเสียหายแค่ไหน
เขาจะเปลี่ยนใจทันทีงั้นรึ
เรื่องนั้นสายไปแล้ว
น้องชายต่างมารดาของคุณ ยังพอทำเรื่องดีๆ ได้
นี่ถ้าผมไม่รู้มาก่อน ผมคงคิดว่าคุณปลื้มมัน
คนเราเปลี่ยนกันได้ ไฟโล และผมยังมีความหวังให้เขาอยู่
ไม่ เราต้องทำอะไรสักอย่าง
ใช่ แล้วคุณคิดอะไรได้บ้างล่ะ
เขาได้ตำแหน่งเพียงเพราะเป็นบุตรคนโต ของเบรกสเปียร์ใช่ไหม
เว้นแต่ว่าที่จริงเขาไม่ใช่
ผมต่างหาก
คุณไม่ได้จะบอกผมว่า จะเปิดเผยเรื่องนี้ให้โลกรู้หรอกนะ
คุณเสียสติไปแล้ว ไม่มีใครเชื่อคุณหรอก
อีกอย่าง พวกเขาไม่มีวันเลือก ครึ่งมนุษย์ครึ่งภูตเป็นนายกฯ แน่
ก็จริง
แต่ข่าวอื้อฉาว นั่นละที่จะทำลายเขา
- ใครก็ตามที่มาแทนคงไม่แย่ไปกว่านี้ - ผมไม่มั่นใจนักหรอก
เปิดเผยตัวตนคุณเอง ไฟโล คือเรื่องโง่เง่าเอาตัวเองไปตาย
มันบ้าสิ้นดี มัน...
เข้าใจนะ
คุณตัดสินใจหรือยังว่าจะทำยังไงเรื่องนี้
ผมเปิดรับทุกความเห็น
มีทางออกที่เป็นไปได้ทางเดียว ก็คือประกาศให้ผู้ฟังที่ใช่ได้รับรู้
ผู้พลีชีพ
มีงานเลี้ยงอาหารค่ำที่รัฐจัด เพื่อเป็นเกียรติให้ทูตแพกต์
- เมื่อไหร่ - พรุ่งนี้
คุณจะช่วยใช่ไหม
ผมไม่อยากให้คุณซวยเพื่อผม
ผมซวยอยู่แล้ว
อย่างน้อยแบบนี้ ผมพอเลือกได้ว่า จะเจอความซวยแบบไหน
งั้นพรุ่งนี้
เอานี่ไป
นายแค่แตะประตูเท่านั้นเอง
จะกลัวอะไรหนักหนาเล่า
ฉันไม่ได้กลัว
งั้นก็แตะสิ
ไม่
แตะสิ
ฉันจะกลับบ้านไปหาเมียฉัน
ฉันนี่ไงเมียแก เจ้าทึ่มเอ๊ย
หายไปไหนมาล่ะ
ยุ่งน่ะ มีอะไรไม่ทราบ
คือว่าดาห์เลียไม่อยู่
ส่วนคนอื่นๆ อยากจัดพิธีเดกห์โนส เพื่อเป็นเกียรติให้เธอ
ไปให้พ้นเลย
รถไฟทำให้เราเป็นวีรบุรุษ และมันเป็นความคิดเธอ
เธอคู่ควรได้รับมัน
ฉันเนี่ยนะ พิธีเดกห์โนสน่ะรึ
ดาห์เลียไม่มีวันยอมแน่
ก็อย่างที่ฉันบอก เธอไม่อยู่ที่นี่
และเมื่อพิธีเสร็จสิ้น เธอจะเรียกคืนไม่ได้
ตกลงเธออยากรับ ความเคารพจากเราไหมล่ะ
ทำลับหลังฉันอีกที ฉันจะเด็ดปีกเธอทิ้งซะ นังตัวแสบ
ลองดูก็ได้
- อยู่นิ่งๆ - มันเจ็บ
นี่คือสิ่งที่เธอได้รับจากการเข้าร่วม กับแบล็กเรเวน ไม่มีใครบังคับเธอ
เธอเคยเกริ่นแล้ว
ใช่ เพราะเธอถามไง
ช่างเป็นวิธีแสดงความเคารพที่ตลกชะมัด ทรมานผ่านพิธีกรรม
ถึงยังงั้น ถ้าเป็นความคิดเล่นสนุก ของพวกเขา ฉันก็ไม่ขอตัดสินพวกเขานะ
แหงละ เธอตัดสิน
ก็ได้ อาจจะนิดหน่อย
แล้วความคิดเล่นสนุกของเธอทุกวันนี้ คืออะไรงั้นเหรอ
ฉันหมายถึง
ฉันรู้สึกเหมือนไม่ได้เจอเธอมานานมาก
เธอเคยมีความรู้สึกที่ว่า...
รู้สึกกระวนกระวายว่าสิ่งที่เลวร้ายมากๆ กำลังจะเกิดขึ้นไหม
ใช่ เหมือนที่ไฟโลจะทำกับฉัน ตอนเขาเห็นแผลนี้
ใช่ จริงแท้แน่นอน
โทษที ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดไม่ดี
ไม่เอาน่า เรื่องเป็นมายังไง
ก็แค่มาตรฐานของเราทั้งแย่ และทรมานข้างใน
เรียบร้อยแล้ว
เธอไม่เป็นไรใช่ไหม
ฉันเหรอ
สบายมาก
เผื่อว่าเธอลืม ฉันอ่านใจเธอออกได้อย่างชัดเจน
ดังนั้นบอกฉันเถอะว่าเป็นอะไร ไม่งั้นฉันจะกังวล
ฉันไม่ใช่คนที่ปล้นรถไฟ
ดังนั้นบางทีเธอควรกังวล เรื่องตัวเธอเองดีกว่า
อีกแก้วไหม
ดึกไปหน่อยสำหรับฉัน ไว้โอกาสหน้าดีกว่า
ลาก่อน
นี่ เอนเดอร์ส มาหาฉันสิ
ก็ได้ กำลังไป
คุณเป็นอะไรของคุณ
- โทษที อะไรนะ - แมวของหนู
คุณทำแบบนั้นทำไม
ฉันไม่ได้...
- อะไรวะเนี่ย - ไรครอฟต์ ฟิโลสเตรต
- ใช่ - แกต้องไปกับเรา
ข้อหาอะไรไม่ทราบ
เป็นภูตสารเลวยังไงละ
เปิดประตู
ขอบใจหนุ่มๆ
พวกแกไปได้
ดีใจที่ได้เจออีกครั้ง
สารวัตร
ขอโทษด้วยที่ใช้กำลังพาตัวมา
ไม่ ไม่ นายรู้จักฉันดี เบอร์วิก
ฉันชอบเซอร์ไพรส์
ให้ตายสิน่า
นายเสียสติไปแล้วหรือไง
ขอตัวเราสักครู่
ไอ้คนสมสู่กับภูตจอมโสมม
ยินดีเสมอที่เจอพวกนาย
นี่มันเรื่องอะไรกัน
เราเจอสถานการณ์ยุ่งยาก คิดว่านายคงช่วยได้
ช่วยอะไร
ตายแบบใหม่แฮะ
ลวดหนาม
ลวดตาข่าย
เหมือนที่พวกเขาใช้คลุมเดอะโรว์
เหยื่อคือผู้หมวดเอนเดอร์ส ประจำกองวิศวกรที่ห้า
- เคยได้ยินชื่อไหม - ฉันควรเคยได้ยินเหรอ
เขาประจำการอยู่บนรถไฟเสบียง ที่ถูกปล้นเมื่อคืน
งั้นเหรอ
คนลงมือต้องจำหน้าเขาได้แน่ๆ
และกลับมาสะสางให้สิ้นซาก
มีคริตช์จำพวกเดียวที่ฉันรู้ ที่สามารถบินพาร่างเขาไปอยู่บนนั้นได้
นายคิดว่าเป็นฝีมือภูตงั้นสินะ
ไม่ก็แบล็กเรเวน ถ้าพูดให้ชัดๆ
มีใครอีก
พวกมันซ้ำเติมให้เรายิ่งอับอาย หัวเราะเยาะใส่เรา
อาจใช่ อาจเป็นไปได้
แต่เพื่ออะไร
นายเป็นสารวัตรฝีมือดี นายบอกฉันสิ
นายจะมาไม้ไหน ที่พาฉันมาที่นี่
ไม่มีไม้ไหน พวกเขาขับไสนาย เพราะสิ่งที่นายเป็น
สำหรับฉัน นายเป็นสารวัตรผู้ปราดเปรื่อง
ฝีมือดีที่สุดเท่าที่ฉันเคยทำงานด้วย
นั่นละที่สำคัญ กับฉัน
ถ้าฉันยอมเป็นหนอนบ่อนไส้
นายว่าฉันจะรอด ได้นานแค่ไหนในเดอะโรว์
ได้ยินมาว่านายเอาอยู่สบายมาก
นายเคยใส่เครื่องแบบนั่น
โทษที เบอร์วิก
มีภรรยา และลูกสองคน
ฉันช่วยไม่ได้
ถ้าเราจับตัวคนที่ทำไม่ได้ กองทัพจะทำร้ายคนที่เดอะโรว์
และฉันหยุดพวกเขาไม่ได้
นายแคร์พวกเฟตั้งแต่เมื่อไหร่
ตั้งแต่คนที่ฉันแคร์กลายเป็นเฟ
ต้องล้อกันเล่นแน่ๆ
เขามาทำอะไรที่นี่
เขาเป็นแหล่งข่าวเดียว ที่จะบอกเราเรื่องอีกฝั่งกำแพงได้
"เรา" เหรอ เขามันเป็นตัวภูต
เขาไม่ใช่พวกเรา เขาไม่เคยเป็น
ปล่อยเขาออกมาจากที่คุมขัง นายบ้าไปแล้ว
- ระวังตัวนายไว้เถอะ - ดอมบี้
ยังต้องยกความดีความชอบ ให้เครื่องแบบนะ
ใจเย็น
เขาช่วยเราจับคนที่ลงมือทำได้
เฮ้ย! มานี่ มานี่สิ
เอาไอ้ภูตนี่กลับไปที่ที่ของมัน
เร็วเข้า ไปเถอะ
ทุกสิ่งเงียบสนิท
ทุกสิ่งเป็นไปด้วยดี
จงอย่ากลัวความมืดแห่งค่ำคืน
เธอมิได้หลับใหลลำพัง
ฉันอยู่ที่นี่จนถึงแสงฟ้าสาง
เอซรา
รักที่ไม่สมหวังช่างบาดลึก
คมกริบยิ่งกว่ามีด
หัวใจของเราหลั่งเลือด ยามที่ล่องลอย
สู่ชีวิตต้องมนตร์ในภพใหม่
อะเกรอัส
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม น้องรัก
โทษนะ ผมเตะคุณรึเปล่า
เปล่า
- คุณสบายดีนะ - ค่ะ ฉันสบายดี
วันนี้ฉันควรใส่ชุดชมพูหรือชุดเขียวดี
คุณอิโมเจน เชิญครับ
อะเกรอัส อย่าบ่นไปเลยน่า คุณเคยเห็นชุดชั้นในฉันมาก่อน
ผมรู้ว่าผมเคยเห็น แต่พวกลูกเรือยังไม่เคยเห็น
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าบริกรเราเดินเข้ามา
คุณชอบฉันในชุดชมพูหรือเขียวล่ะ
ผมชอบให้คุณ...
สวมอะไรใหม่ๆ
เสื้อผ้าของคุณ ชักจะเก่าไปหน่อยแล้วนะ ที่รัก
ไม่เห็นเป็นไร
เมื่อเราเข้าฝั่ง
ผมจะให้พวกเขาตัดเสื้อผ้าให้คุณใหม่หมด
เราจะจ้างช่างเย็บผ้าฝีมือดีที่สุด ทุกสิ่งที่คุณปรารถนา
- ฉันไม่อยากถูกตามใจ - แต่ผมอยากตามใจคุณ
มันไม่ใช่ชุดหรอกที่สำคัญ
สำคัญที่ใครถอดต่างหาก
วันใดวันหนึ่ง คุณอิโมเจน
เราต้องเทียบท่า
เราเข้าเทียบสี่ท่าแล้วนะ
- และไม่เคยได้เดินขึ้นฝั่ง - เราไม่จำเป็น
พวกเขาเอาทุกอย่างใส่เรือเล็กมาให้เรา
ยกเว้นศักดิ์ศรีของเรา
อิโมเจน
ผมเริ่มเบื่อที่จะหนีแล้ว
ฉันรู้
- งั้นรึ - ใช่
เพราะที่ผมเห็น คุณเป็นสตรีมีตระกูล ส่วนผมเป็นชายผู้มั่งคั่ง
เรามีสิทธิ์ทั้งปวงที่จะสร้างบ้านด้วยกัน
บ้านจริงๆ ที่ผมสามารถประโคมแต่ง เสื้อผ้าหรูหราให้คุณ
เราจะอยู่ที่ไหนก็ได้ที่คุณต้องการ พูดมาเลย เราจะแล่นเรือไป
มันจะไปได้สวยสดงดงาม
อาจสวยสดงดงามเมื่อเราอยู่ตามลำพัง
คุณใส่ใจสิ่งที่คนแปลกหน้าคิดงั้นรึ
ไม่ๆ ฉันเปล่า แต่ฉันก็แค่...
สิ่งที่เรามีที่นี่เรียบง่าย และฉันชอบมัน
- คุณไม่มีสาวใช้ - ไม่เห็นเป็นไร
- เสื้อผ้าผมมีรอยเปื้อน - ฉันไม่ถือ
มีตัวด้วงในขนมปัง
แต่เราเป็นอิสระที่นี่ อะเกรอัส
มันราวกับทั้งชีวิตฉัน ฉันใช้ชีวิตอยู่ใน...
เขาวงกต
ห้อมล้อมด้วยกำแพงที่ฉันมองไม่เห็น
จนวันหนึ่ง ฉันได้ก้าวข้ามผ่านกำแพงนั้น
เราอยู่กลางทะเลกันอีกหน่อยไม่ได้หรือ
นานอีกนิด
นานเท่าที่คุณต้องการ
ตลอดไป ถ้าคุณต้องการเช่นนั้น
ตอนนี้
เราไปกินมื้อเช้ากันไหม
ได้สิ
มีด้วงก็จะกิน
ยกเสาเรือ!
เกิดอะไรขึ้น
กัปตัน
โดยผู้พลีชีพ
เครื่องหมายประหลาดนัก
แต่มันเป็นเรือเหาะรบของพวกแพกต์ หรือไม่ฉันก็เป็นโทรว์
เรือบินรบของพวกแพกต์ บินมาไกลถึงนี่เลยเหรอ
ใช่ คุณแอสเตรออน พวกมันส่งสัญญาณให้เราตามไป
- เราแล่นได้เร็วกว่าพวกมันไหม - มันเร็วได้ถึงสองเท่าของเรา
ระเบิดมา!
จะให้เปลี่ยนเส้นทาง และตามมันไปไหมครับท่าน
คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร