Thuis, vooral altijd thuis.
Meneer.
Op familie.
Ze zijn het gesprek van de dag.
Bedankt.
Sorry. Cadeaus hier.
Ze is geweldig.
Ezra.
Agreus. Gaat het?
-Waar zijn we? -We zijn veilig.
We zijn in Ragusa.
Je had een nachtmerrie.
-O, ja? -Ja.
Mijn hemel.
Wil je erover praten?
Nee?
Ik ben hier. Jij bent hier.
Daar gaat het om.
Meer doet er niet toe.
Wat is dat?
De bel voor het ontbijt, schijnt.
Kun je het aan? Ik haal wel wat,
-als je niet naar beneden wilt. -Nee.
We gaan naar beneden.
Oké.
We gaan naar beneden.
Ik wacht wel op je.
Heb ik u gewekt, mevrouw?
Ik heb wel wat anders aan mijn hoofd.
Mijn man en kinderen zijn in een ander gebouw.
Ik begrijp het niet.
We zaten daar met ons vieren tot jullie kwamen.
Toen werden we er abrupt uitgegooid om plek voor jullie te maken.
Was dit uw kamer?
Wij hadden daar absoluut geen inspraak in.
Wat maakt jullie zo bijzonder dat Leonora zelf ons eruit zou zetten?
Je komt nog te laat, kameraad Hannah.
Natuurlijk. Ik kom eraan, kameraad.
Sorry dat het zo lang duurde.
Geen probleem, liefste.
Die man. Hij was toch op ons schip? Ik herken dat uniform.
-Goedemorgen. -Ik herken hem niet.
Vast gestolen. Zo lijkt dat hier te gaan.
En dan nu ontbijt.
Ik herinner me je naam niet, maar zat je op de Swan?
Ja, mevrouw.
-Morgen, meneer. -Morgen.
-Kom, schat. -Verblijft de bemanning hier?
Wat zou kapitein Haversham daarvan vinden?
-Eigenlijk... -Dat moest ik nog zeggen.
Kapitein Haversham en de officieren zijn vrijgelaten.
Vrijgelaten? Echt?
Ja, mevrouw. Ze hebben de officieren vrijgelaten.
Dan boffen ze. En jij hebt pech, vrees ik.
Dat valt misschien wel mee.
Ik moet gaan. Mijn dienst begint zo.
Pas op uzelf, Miss Imogen.
Dienst? Het is erg genoeg dat we worden gegijzeld,
maar de mannen laten werken...
Niet alleen de mannen.
Sorry dat ik jullie stoor. Ik ben Kastor. Aangenaam.
Imogen Spurnrose. Maar dat wist je vast al.
Jazeker.
Je moet zeker een oogje in het zeil houden.
Leonora zei dat je slim was. Niet zoals die andere stijve Burgische vrouwen.
En ze heeft meestal gelijk.
Ik ben jullie blokleider.
Dat klinkt wat intimiderend,
maar het betekent gewoon dat ik mensen het reilen en zeilen laat zien.
Als een soort butler.
Om problemen te voorkomen.
-En om jullie te helpen wennen. -Wennen?
We blijven hier niet.
Zeg deze vreemde persoon dat wij hier vertrekken
bij de eerste kans die we krijgen.
Inderdaad.
Ik wil je meerdere spreken.
Of is ze je koningin?
Die is sterk.
Dat moet je haar maar zeggen wanneer je haar spreekt.
Al kan dat even duren. Ze heeft het druk. Er is oorlog.
Eet het ontbijt rustig op, dan breng ik jullie naar je ploeg.
Nee...
Agreus gaat niet werken als een ordinaire arbeider.
Hier werkt iedereen.
Niks om je voor te schamen.
Het is voor ons de hoogste eer.
Fee en mens. Man en vrouw.
-Je verwacht toch niet dat Imogen... -Het is niet ver naar de fabriek.
Ik zie jullie over een half uur.
Kom.
We hebben de nieuwste productiesystemen.
Genoeg om twee legers uit te rusten, als het nodig is.
We zijn klein, maar we hebben meer vuurkracht.
Ik laat jullie beginnen met een simpele...
Waar ga je heen?
Ik werk voor ons allebei.
Liefste.
Dank je wel.
Nou,
blokleider...
Waar moet ik beginnen?
Nee. Eerst die granaat eruit, dan de volgende laden.
Je weet nog wel van aanpakken.
Je bent een selfmade man.
Het werken zit me niet dwars.
Wel wapens maken voor mijn ontvoerders.
'Ontvoerders' is een groot woord.
Je kunt ons als bevrijders zien.
En mijn officieren? Heb je hen ook bevrijd?
Ze runden een slavenschip.
Ze hadden hun recht op leven verspeeld
nadat ze zo veel levens hadden gestolen.
Geen slaven,
contractarbeiders.
Een eerlijke ruil.
Werken voor je vrijheid.
Je laat het beschaafd klinken. Alsof ze een keus hadden.
Mijn bemanning heeft niemand gedwongen.
Je bemanning diende een systeem dat iedereen tot slaaf maakte.
Of zo goed als.
En dat weet je.
Je hebt ervan geprofiteerd.
Ja, je hebt aardig winst gemaakt.
En je probeerde acceptatie te kopen.
Niet dat je die zou krijgen.
Nogal triest, als je het mij vraagt.
Ik vraag het niet.
Je hebt dezelfde leugens geslikt als degenen die je tot slaven maakte.
Sorry, contractarbeiders.
Wat drijft iemand als jij ertoe
om zoiets te doen?
Jullie lijken het goed te kunnen vinden.
Was het gesprek stimulerend?
Nee.
Het spijt me, eten is voor arbeiders, niet voor toeschouwers.
Verwacht je soms dat ze niet eet?
Tja, ik had ook niet verwacht dat ze niet zou werken.
Wat ridderlijk.
Gaat je arrogantie nooit vervelen?
De jouwe wel?
Ze heeft waarschijnlijk nog nooit honger gekend.
Dat had haar misschien goed gedaan.
Waar val je op bij haar?
Dat ze mooi is? Of nuttig?
-Pas op je woorden. -Of... Nee.
Ze is alles wat jij niet bent. Alles wat je wilt zijn.
Rijk, ontwikkeld, mens.
Het is saai om anderen te zien werken, Mr Kastor.
Laat me zien hoe ik van dienst kan zijn.
Goed gewerkt vandaag. Morgen is weer een dag.
-Goedenavond, Mr Kastor. -Kameraad.
Prima. Goedenavond, kameraad.
En jij ook, kameraad. Maar ik moet je vragen om te blijven.
Waarom?
Leonora wil je spreken.
-Ons allebei, neem ik aan? -Alleen haar.
Kom, Mr Agreus.
Ik laat haar niet alleen.
Geen zorgen, je krijgt haar heelhuids terug.
Elk lintje en strikje.
Het is in orde, schat.
Het duurt vast niet lang.
Hoe beviel het?
De waardigheid van eerlijk werk?
Ik heb spierpijn.
Maar je hebt het gedaan.
Een dag voor jezelf gewerkt.
Ik had de indruk dat ik voor jou werkte.
Niemand werkt hier voor een ander.
En wat we maken, bezitten we zelf. Wij allemaal.
Waarom zou ik zo veel geweren willen?
Omdat je tegenover het Pact kunt komen te staan.
Zou het je verbazen dat ik een menselijke partner heb?
Gelet op mijn situatie zou ik graag 'nee' zeggen,
maar eerlijk gezegd wel.
Ik ben opgevoed met vooroordelen
en vrees soms dat ik ze nooit helemaal kwijtraak.
Revolutie.
Het begint in het hoofd en in het hart.
Het is altijd moeilijker dan je denkt.
Ja, hè?
Ik hou van Agreus.
Maar toch blijf ik moeite hebben
met relaties tussen mens en fee.
Ik ben er niet trots op.
Maar...
Ik dacht dat het makkelijker zou worden.
Of dat je sterker zou worden.
Dat word je wel, meisje. Beloofd.
Toen ik verliefd werd op Tomáš,
bad ik om acceptatie.
Maar eerst bad ik om geduld.
Geduld?
Voor zijn voeten.
Zijn voeten?
Zijn afgrijselijke, knokige voeten.
Een soort misvormde handen in plaats van hoeven.
Ik deed mijn best.
Wij allebei.
Hij wilde mijn hoeven heel lang niet aanraken.
Je moet ze leren waarderen, ja.
Als Tomáš en ik in het Pact betrapt waren,
hadden ze me geëxecuteerd
en mijn hoorns als waarschuwing aan een muur gehangen.
Wist je dat?
Hij had een berisping gekregen,
want hij was betoverd door een verleidster van een puck.
Alsof ik die macht had.
Gaat het ook zo in de Burgue?
Dat weet ik niet.
We vertrokken voor we erachter kwamen.
Hier zijn jullie vrij, Imogen.
Jij en Agreus.
Hier en nergens anders ter wereld.
Je beddengoed is minder verfijnd,
maar je kunt liefhebben zoals je wilt.
Zie je dat in?
Mooi.
En geen zorgen, als ik aan voeten kan wennen,
kun jij ook aan hoeven wennen.
Maak je maar zorgen om zijn koppigheid.
Hij lijkt niet koppiger dan de gemiddelde man.
We hebben hier een kwetsbaar idee opgebouwd.
Mens en fee, man en vrouw die als gelijken samenwerken.
We hebben al genoeg vijanden. We kunnen ze niet onder ons dulden.
Als Agreus zich blijft verzetten, vrees ik voor hem.
Voor jullie allebei.
Ik begrijp het.
Dat dacht ik al.
Wanneer kan ik Imogen verwachten?
Dat moet je Leonora vragen.
Welterusten, kameraad.
Kastor.
Ja, kameraad?
Waar is mevrouw Hannah?
Pardon?
Haar slaapzak en spullen zijn weg. Waar is ze?
-Ik weet niet wie je bedoelt. -Mevrouw Hannah.
Ze sliep vannacht op de gang en je sprak vanochtend met haar.
Waar is ze?
Die persoon bestaat niet en heeft nooit bestaan,
dus er moet nooit meer over haar worden gesproken.
We bleken veel gemeen te hebben.
O, ja?
Ja. Je zou nooit denken dat ze de leider van een revolutie was.
Ze is een heel gewoon iemand.
Maar ze is niet gewoon.
Ze voert een leger aan.
Neemt besluiten.
Deelt orders uit.
Dat zal wel, ja.
Misschien hebben we te snel geoordeeld over deze plek.
Te snel?
Nee.
Dit is de enige plek
waar jij en ik samen kunnen zijn zonder dat iemand ervan opkijkt.
Laten we Leonora's uitnodiging overwegen.
Uitnodiging?
Een uitnodiging kun je afslaan.
Je weet niks over deze plek, of die vrouw.
Ik weet dat ze mij begrijpt zoals niemand
of zoals weinigen dat kunnen.
Ze is een moordenares.
Wist je dat?
Kom nou.
De officieren van de Swan zijn niet bevrijd.
Ze heeft ze laten doodschieten.
Pal naast me geëxecuteerd, zonder enige vorm van proces.
Onschuldigen.
-Dat kan ik niet geloven. -Daarom heb je ze niet meer gezien.
Omdat ze hier in de grond wegrotten.
En jij wilt hetzelfde voor ons?
Dit is een vreselijke plek.
Een onnatuurlijke plek,
wat ze je ook vertellen, wat je ook hoort.
Maar we zijn hier samen. Dat is toch iets?
Imogen...
Er zijn zo veel dingen die we over elkaar kunnen leren.
Er zijn zo veel manieren om elkaar lief te hebben.
Misschien dat we hier de kans krijgen.
Ik wou dat het zo was.
Echt waar.
Maar deze plek is een leugen.
En ik zal niet rusten tot ik een uitweg heb gevonden.
-Doe jij dat ook niet. -Is dan niet elke plek een leugen?
Wat als we nooit een betere leugen vinden?
Waar moeten we heen?
Waar kunnen we heen?
Dat weet ik nog niet.
Maar waar het ook is,
het zal niet zo gevaarlijk zijn als hier.
U hebt mijn generaal overtuigd
dat het Pact Burgische geweren koopt om tegen ons te gebruiken.
Waarom zou ik dat geloven?
Omdat ik met eigen ogen gezien heb hoe de deal werd gesloten.
En ik heb mijn leven geriskeerd om u dit te melden.
Ezra Spurnrose, tot uw dienst.
Ik ben thuis.
Daar ben je.
Gestopt voor een biertje?
-Een of twee. -Of drie of vier.
Ga je maar wassen. Het eten staat zo op tafel.
Pap?
Attentie.
-Rapporteer. -Iedereen aanwezig en geteld.
-Mama? -Jawel.
-Opa? -Jawel.
Goed werk, Rafe, jongen.
Welke hand?
Serieus?
De 13e lichte dragonders.
Bedankt, pap.
Kom hier.
Ben jij dat, jongen?
Ja, pap.
Wat krijgen we nou?
Hebben de mannen je getrakteerd omdat je dat critchwijf hebt omgelegd?
Let op je woorden, pap.
Molly houdt niet van grove taal waar de jongen bij is.
De wereld is grof.
Een politiefamilie kan in deze tijden de ogen en oren niet sluiten.
Hij kan er maar beter aan wennen.
Je hebt gelijk, vader.
Als jij Molly kunt overtuigen, doe ik van harte mee.
Als ik wonderen kon verrichten, zat ik niet in deze klotestoel. Proost.
-Is dat mijn pastei? -Ja, rundvlees en niertjes.
Nogal aan de prijs.
Die hebben de mannen gekocht.
-Toch fijn om een held te zijn, hè? -Pap.
Je hebt vrienden op bezoek.
Ik ben trots op je.
Godverdorie.
Die is van de 13e lichte dragonders, toch?
Hoe wist u dat?
Ik heb dat uniform ook gedragen.
Helemaal afgedragen,
in Tirnanoc.
Mijn maat en ik.
Bij de gelukkige 13e.
Kom je naar mijn huis?
Hallo daar.
Willen je vrienden blijven eten? Er is genoeg.
Nee, ze gaan zo weer weg.
Ga maar naar boven en neem de knul mee.
Niet nodig, mevrouw. We zitten maar wat te dollen, toch?
Geen zorgen.
Ik bijt niet.
Wat heb je daar nog meer?
Jij.
-Jij vuile... -Rustig, Dombey.
Luister eerst.
Als je me wilt vermoorden, probeer het dan maar.
Op straat. Daar mag het.
Dit is mijn huis, verdomme.
Zo is het niet.
We hadden die marrok moeten doden toen we de kans hadden.
Luister, eikel.
We kwamen je redden.
-Waarvan? -De Ravens.
De pix die je hebt gedood was met een van hen getrouwd.
Ze willen het je betaald zetten.
Een agent vermoorden? Ze zouden niet durven.
Het is nu anders.
Als zij eraan gaan, zeggen ze,
nemen ze een paar van jullie mee. Jou als eerste.
Laat ze het maar proberen.
Als we de moordenaar van de andere twee kunnen vinden,
een stukje gerechtigheid kunnen bieden, kalmeren ze misschien.
Denk er eens over na.
Logisch, toch?
Maar wat kan ik eraan doen?
Ik was het niet, de mannen ook niet. Dan had ik het geweten.
Ik geloof je. Zij vast niet, maar ik wel.
Bof ik even.
Wie is de verdachte? Als iemand toch moet hangen.
Ik weet het niet.
Maar het was geen mens. Het was absoluut een andere fee.
Dus doe niet zo achterlijk en help me.
Wie weet kan ik ze arresteren.
Jou helpen?
De boel sussen in plaats van erger te maken.
Wie weet ook je eigen huid redden.
Klerezooi.
Ik ruik een pix.
Ik weet dat je er bent.
Je bent me gevolgd.
Ik hoopte dat ik het mis had, maar kijk nou,
-je kwam hem waarschuwen. -Om een ramp af te wenden.
-Je kiest de foute kant. -Er zijn geen kanten.
Dan was dit niet gebeurd.
Dan was terugslaan niet nodig.
Zo draaien we maar in kringetjes.
Maar zij zijn met vijf keer meer.
Denk erover na, Vignette.
Ze vluchten achterom.
Probeerde je tijd te kopen?
Godverdorie.
Wie is dat nou?
Je hebt zijn vrouw vermoord. Blijf rennen.
-Kom op. -Niet zo snel.
Dombey, schiet op.
Zijn we ze kwijt?
En hij geeft onze kostbare grondstoffen
-zomaar aan het Pact? -Kom op.
Opzij.
-Dombey -Vlak achter je.
Terwijl de economie verder in het slop zinkt.
Opstappen.
Breakspear junior moest maar eens een lesje leren.
Wij zijn een land van stoom en industrie.
Wij zijn een land van geloof.
Wij zijn een land...
-Halt. Hij heeft mijn paard gestolen. -Opzij.
-Vort. -Dit is jouw strijd niet.
Darius.
Darius, voor je uit.
Pas op, fee.
Dat meen je niet.
Dombey.
Nee.
Je maakt het alleen erger.
Kom op, oude zak.
Kom.
-Het was dit wapen, hè? -Alsjeblieft.
Of niet soms?
Kaine. Stop.
-Hij heeft Oona vermoord. -Zo krijg je haar niet terug.
Genoeg. Jullie allebei.
Ben je zo diep gezonken?
Dit hebben mensen me gemaakt.
Arresteer Philostrate.
Jullie twee, meekomen.
Losgeslagen pix.
Geen beweging.
Het is een hel op straat.
Breng die glibberige halfbloed hier.
Gooi hem in de cel. Misschien krijgt hij een ongelukje.
Nee.
Ik hoef zijn stank daar niet.
En we weten hem toch wel te vinden.
Berwick.
Breng deze vuile critch terug naar de Row,
waar hij thuishoort.
En kan iemand achter die marrok aan gaan?
Hemel, Philo. Wat heb je gedaan?
Ik heb brigadier Dombey bijgepraat over onze zaak.
Hij vatte het opvallend goed op.
-Gaat het? -Had gezegd dat zijn maat een marrok was.
Had me hem laten vermoorden.
-Philo is een verrader. -Bescherm hem niet.
Hij was het doelwit niet.
Philo koos partij voor hem.
Hij staat aan hun kant.
Ik heb je gewaarschuwd, maar je luisterde niet.
-Waarom zeg je dat? -De dood.
De stank hangt om je heen.
Het was niet mijn bedoeling om aan duistere magie te doen, maar...
Dat was het wel, maar om iemand te helpen.
Het zicht is een vloek, zei ik toch?
Het gebeurde weer.
Ik keek door de ogen van het ding dat mensen vermoordt.
Maar nu viel het mij aan.
Zag je je eigen dood?
Alles wat het zicht me heeft getoond, is uitgekomen.
Zit het er ooit naast?
Dat weet ik niet.
Maar sommige dingen horen de levenden niet te weten.
Alsjeblieft.
Ik verwachtte je al, dus ik had de pagina gemarkeerd.
-Maar nu is het te laat. -De pagina waarvoor?
Voor een heel oud recept.
Om het licht te ontbieden en je te zuiveren van het duister.
Kan ik die oude heks uit me krijgen?
Maar als je je van het duister zuivert nadat je het zelf bent geworden...
Nee, ik zweer dat ik niet het duister ben geworden.
Echt niet. Dat was iets eenmaligs,
voor een vriend in nood, maar dat is nu voorbij.
Alsjeblieft?
Fijn.
Dus ik meng dit drankje, sla het achterover en pats,
geen heks of visioenen meer?
Ik weet het niet zeker.
Het is oude magie.
Niemand heeft het in zes eeuwen geprobeerd.
Goed, nou, bedankt voor je hulp.
Bedank me niet.
Het gif zit diep binnen in je.
Zelfs als het werkt, zal het verwijderen
een helse kwelling zijn.
Verse alruin?
Kan ik niet even...
Niet opendoen.
Darius?
Wat voor dag is het?
Het is martyrsdag, net als vanochtend.
Heb ik je pijn gedaan?
Nee, ik ben in orde.
Ben je een marrok?
Ja.
Sorry, dat had ik niet verteld.
Maar hoe dan? Het is geen volle maan.
Het Pact had een manier.
Zo hebben ze de oorlog gewonnen.
Ik werd gebeten door een marroksoldaat.
Wat erg voor je.
Toen het leger ontdekte wat ik in me had,
sloten ze me op.
Ze probeerden het op te wekken.
Met experimenten en onderzoeken.
Verschillende soorten pijn.
Juist. De littekens.
Ja.
De littekens.
Soms
werd de pijn zo erg
dat ik
bad.
Ik bad om de dood.
Waarom zouden ze dat doen?
Om hun eigen marroksoldaat te maken.
Waarom zou je leger zijn eigen soldaat verraden?
Ik was geen soldaat meer.
Ik was maar een critch.
Wat vreselijk.
Wat ontzettend vreselijk.
Beheers je het?
Grotendeels wel.
Maar steek me niet met iets scherps.
Alsjeblieft, niet doen.
Goed, kom nou maar binnen en ga je opfrissen.
Ik kan beter opgesloten blijven.
Ik beloof je niet met iets scherps te steken.
Ik help je naar buiten en als dank maak je nog meer moeilijkheden?
Die wilde ik voorkomen, maar dat lukte niet.
De politie is in aantocht, Boz.
Laat je mannen zich verbergen.
Ben je gewond?
Nee. Jij?
Moet ik nu 'goed gedaan' zeggen?
Ze weten dat jij het was.
Je moet vluchten.
Waarheen dan?
Terug naar Tirnanoc?
Ik kan je naar een veilige plek brengen tot het weer gekalmeerd is.
Iedereen weet dat je tegen de feeën partij hebt gekozen.
Ik hoef hier niet te vluchten.
Ik red me wel.
Een nest vol Ravens denkt daar anders over.
En ik kan je niet beschermen.
Als je een uitweg hebt, gebruik hem.
Ik ga nergens heen.
Nou, proost dan.
Verdomme.
Ja.
We zijn een geweldig stel.
Voor een tijdje wel.
We hielden onszelf fijn voor de gek.
Ja.
Dat was het zeker.
De politie komt eraan. Wegwezen.
Waar verbergen die Black Ravens zich?
-Ze maken ons af. Ik moet ze waarschuwen. -Ik ga wel. Doe jij dat nou niet.
Ga niet.
Snel.
Snel, loop ze niet voor de voeten.
-Waar zijn de Ravens? -Laat hem los.
Dombey. Wat is dit?
-Jij. Waar zijn de Black Ravens? -Doe ons niks aan.
-Niet als jullie het me zeggen. -Ik weet het niet.
-Zeg waar ze zijn. -Doe ons niks aan.
-Zeg het me nu of... -Ze zijn die kant op.
-Ze zijn deze kant op. -Rot op. Doorlopen.
Deze kant op, mannen.
-Kom op. -Deze kant op.
Schakel ze uit.
Hou op met schieten.
Jullie zoeken mij.
Ik ging naar de Burgue voor de agent die Oona had gedood.
Is zij het?
Ze verdient geen snelle dood.
Bewaar haar voor de hydra.
Ondertiteld door: Xander Purcell
Creatief Supervisor