WAT VOORAFGING
We ontsnappen vandaag. Ga je mee?
Het is niet jouw schuld, dat weet je.
Je doodde hem om ons te redden.
Ik ben je broer niet.
Nee, erger.
Ik gaf het al bijna op.
Gelukkig liet je een aanwijzing achter.
Ik moet jullie naar de Burgue sturen.
Als mijn gezanten.
Ik presenteer een vredesverdrag namens de Nieuwe Dageraad.
Als je maar weet wat je doet.
Elke fee die naar Tirnanoc wil.
Laten ze ons naar huis varen?
Nu twee schepen, maar er komen er meer.
Berwick.
Wacht. Ik kan het uitleggen.
De Black Ravens respecteren je, kameraad.
Ben je klaar om hen te leiden?
Philo, wat weet jij over de Nieuwe Dageraad?
Als dit de Nieuwe Dageraad is, willen ze geen vrede.
Ze brengen een revolutie.
Darius.
ONZE TOCHT
EINDIGT NIET
MET HET LEVEN
EN...
DE JOUWE IS
PAS BEGONNEN
Tourmaline.
Hoe deed je dat?
-Wat is dat? -Geen idee.
-Is Vignette hier? -Ze ging de Ravens zoeken.
Ze weet niet waar ze in terechtkomt.
-Moeten we haar zoeken? -We vinden haar nooit.
-Tourmaline misschien wel. -Nee, niet met magie.
Waarom niet?
Het is te gevaarlijk.
Als je had gezien... Het is te gevaarlijk.
Er komt hoe dan ook gevaar aan. Waar is ze?
Op pad. Als je het vraagt, doet ze het.
Maar ik smeek je, vraag het niet.
De Nieuwe Dageraad.
Ze zijn hier al.
Die slachting aan de kade? Hun werk.
Shit.
Een revolutie, dus.
Als we die niet tegenhouden, zal de Row branden.
Tegenhouden?
Hoe dan?
Ik sprak Millworthy.
Er is een kans op vrede als iemand de sparas tegenhoudt.
Doden, bedoel je.
Dus dat geen partij meer kiezen tegen de feeën...
Als we dit ding doden,
redden we talloze andere levens.
Dus jullie komen ons helpen?
Is dat zo onvoorstelbaar?
We zijn geen veroveraars.
We komen deze plek niet vernietigen, maar juist bevrijden.
Dat heb ik vaker gehoord.
Jij beroofde militaire treinen voor medicijnen. Waarom?
Uit verveling.
Je zag mensen in nood en riskeerde je leven voor hen.
Wij zijn net zo.
De Black Ravens respecteren je.
Als jij je bij ons aansluit, zullen anderen volgen.
Waarom de Ravens? Je hebt al een leger.
In Ragusa. Niet hier.
De Nieuwe Dageraad is geen buitenlandse invasie.
We zijn hier al.
Daar waar mensen geloven in eerlijkheid en vrijheid voor allen,
daar zijn wij al.
Verwacht je de Burgue te verslaan
met een idee?
Het Pact lachte ook.
Nu lachen ze niet meer.
Is de sparas Nieuwe Dageraad?
Een prachtig schepsel. Een van de laatsten van zijn soort.
Toch strijdt hij mee voor een betere wereld.
Door lukraak hoofden af te rukken?
De sparas is geen gedachteloos monster.
Net zomin als jij of ik.
Hij denkt strategisch.
Hij doodt alleen als het moet.
En Dahlia en Bolero?
Ze vochten voor feeën en een fee doodde hen.
Bekrompen verraders.
Niemand mag in de weg staan van wat komen gaat.
Fee noch mens, niemand.
Maar wie zich aansluit, wordt niet alleen gespaard,
maar verlost.
Van wapens en gevangenissen en haat en angst.
Van ziekte en armoede en wanhoop.
Eindelijk zullen ze kunnen leven.
Misschien kun jij daar nog niet voor vechten.
Niet voor jezelf.
Je bent misbruikt, verraden
en bang,
en je hart is keer op keer gebroken.
Je hebt zo veel pijn.
Misschien geloof je niet dat je echte vrijheid verdient,
met echte keuzes.
Maar je dierbaren dan?
Verdienen zij het niet?
Wat zou je doen om hun die betere wereld te bieden?
Ik zie wat je bedoelt.
Ik had niet moeten twijfelen.
Je hebt een hel doorgemaakt. Goed dat je terug bent.
Je bent toch wel terug?
Waar komt al dit volk vandaan?
De meesten zijn van hier.
-Ze sloten zich aan in de cel. -Tot de sparas hen bevrijdde.
Is het hier?
Is het een van die mensen?
-Misschien. -Het kan iedereen zijn.
Ik zag het voor het eerst aan de kade.
Ongelooflijk.
Ongelooflijk?
Het was een slachtpartij.
Het was geen fraai gezicht.
Gelukkig staat het aan onze kant.
Jij ook?
Aan onze kant?
Heb je me gemist?
Nee.
Je bent een verwaand irritant kreng.
-Nou zeg. -Ik hoef je toch niet te mogen?
Dat is het verschil tussen ons.
Er zijn belangrijkere dingen dan mijn gevoelens.
Ik mag je niet, maar ik wil wel samen strijden.
Zolang je voor de hulpelozen strijdt,
ben je een van ons.
Ik zou mijn leven voor jullie wagen,
want zonder elkaar zijn we niks.
Dat is solidariteit. In die wereld wil ik leven.
Ik ook.
Ik doe mee.
TIENTALLEN DODEN BIJ AANVAL HAVEN
De kanselier vermoord? Schepen in brand in de haven?
Dit is vast jullie werk.
Dit was de Nieuwe Dageraad.
Wat een enige foto.
-Zul je je broer erg missen? -Je bent hier ver van je bewakers.
Geef antwoord.
Hoeveel van onze kameraden zijn gedood met Burguishe geweren?
Als de Burgue dacht onze vijand
ongestraft te helpen...
Denk je dat moord en chaos de vrede dichterbij brengt?
Je kent de Burgue niet.
Ze moeten weten wat er gebeurt als ze ons afwijzen.
En we weten allebei hoe overtuigend kameraad Imogen kan zijn.
Je verwacht toch niet dat ik nu nog het parlement toespreek?
Juist nu zullen ze aan je lippen hangen.
Als je zo graag vrede wilt, doe jij het dan.
Je kunt je terugtrekken.
Ik kan je niet dwingen.
Maar je hebt gezien wat er gebeurt als vrede mislukt.
Je liet je broer achter op zo'n slagveld.
De stad verjaagde ons.
Moeten we hem redden?
Er is hier geen 'we'.
Ze zullen alleen naar jou luisteren.
-Vind je dat ik moet weigeren? -Ik vind dat ik moe ben.
Moe dat ik je tot last ben terwijl mijn huis vlakbij is.
-Je kunt niet... -Ik kan niet terug,
want dan word ik opgesloten op de Row.
Maar ik ben vooral het zwijgen moe.
Vanwege mij?
We weten allebei dat je de stad niet laat afslachten.
En dat je ook andere levens zult redden, want zo iemand ben je.
En de Burgue is het redden waard.
Ik heb veel van de wereld gezien.
Vergeleken met de Burgue is het erger.
Ik kende de wreedheid van de Burgue lang voor jouw komst.
Misschien moet hij maar branden.
Wat is één doodzonde meer na Ezra?
Wat doe jij hier?
Je bent terug. Mooi. Jou moest ik spreken.
Darius vroeg je vast om dat niet te doen.
Hij is bang, na dat met de spiegel.
Mijn tochtje naar de schemering?
Je zou toch niet alleen naar buiten gaan?
Wat maakt het ook uit?
Tja. Ik...
Philo vertrok net. Toch, Philo?
Wat heb je nodig? Vraag maar.
Die sparas in je visioenen,
waar landt het?
Aan de overkant van het plein. Dan loopt het hierheen.
-Waar sta jij precies? -Ik?
Hier. Hoezo?
Goed.
Darius, stel je achter het raam op.
Ik ga hier staan.
Als de sparas landt, trek ik zijn aandacht
en schiet jij door het raam.
Schieten? Waarmee dan?
Een machinegeweer, dacht ik.
Domme vraag ook.
Ik ga mijn extra machinegeweer halen.
Je kon toch in Vignettes hoofd kijken?
Je haalde haar hierheen.
Moet ik het weer doen, met de sparas?
Het hierheen lokken?
Om het te doden.
En als ze dat nou niet doet, doodt het haar misschien niet.
Het komt toch. Dat is wel duidelijk.
Maar ik kan het niet.
Ik wil het wel, maar ik kan de spreuk niet doen.
Ik heb een haarlok nodig of zo.
Dat is jammer.
Leuk geprobeerd.
Maar we moeten door.
Werkt een tand ook?
Een tand?
Ja.
Maar we zijn diplomaten.
Nee. Jullie zijn medeplichtig aan moord en verraad.
We wisten van niks. Erewoord.
Het woord van een puck? Die is mooi.
Het is waar, Mr Millworthy.
Het was Nieuwe Dageraad. Kastor heeft bekend.
-Werkelijk? -Ja.
Bedreigd met geweld zou de Burgue vast vrede willen.
-Dan waren ze dwazen. -Ja.
Net als u, als u denkt dat het geweld nu ophoudt.
Is dat een dreigement?
Nee. Luister alstublieft.
De Nieuwe Dageraad is wanhopig en kwaad
en verkiest de dood boven onderdrukking.
Als vijand hebben ze niks te verliezen.
Ze doden niet alleen soldaten.
Ze slachten hele families af en laten ze wegrotten.
Mr Astrayon en ik hadden goede redenen om nooit terug te keren.
We zijn gekomen voor de stad.
Bedankt, maar het is aan de late kant.
En als we verdere aanvallen voorkomen?
Komen die er dan?
Dat weet ik niet.
Maar, Kastor, jij kunt vast en zeker je kameraden bereiken.
Zeg dat ze ophouden, anders komt er geen vrede.
Misschien...
Misschien is er een manier om ze een bericht te sturen.
U hebt ons al onder bewaking.
Wat hebt u nog te verliezen?
Tourmaline.
Wat is er gebeurd?
Natuurlijk doe je nu mee aan hun glorierijke revolutie.
Hoe wist je dat?
Philo.
Zeg me niet dat hij ze wil tegenhouden.
Ze beginnen een oorlog.
We hadden het mis over de Nieuwe Dageraad.
Zo zijn ze helemaal niet.
Ik heb ze gezien. Het zicht liegt niet.
Ze hebben Ragusa bevrijd. Dat kan hier ook.
Je sluit je dus bij hen aan, al weet je
dat dat ding van hen me gaat doden?
De sparas doodt alleen als men het probeert tegen te houden.
Dat is het dus.
Hoezo?
Wat doe je?
We zetten een val.
-Wat? Nee, doe... -Hou op.
Hou op.
We hebben dit besproken.
Dit is mijn lot.
Dat kan barsten.
Denk je niet dat je lot te veranderen is?
Je verzet je niet eens.
Ik heb de gruwelen van jouw revolutie gezien.
Misschien is het jou dat waard,
maar dat beslis jij niet voor iedereen. Zeker niet voor mij.
Ben je soms vergeten hoe oorlog is voor degenen op de grond?
Nee.
Kon ik het maar vergeten. Maar ik herinner me ook vrijheid.
Ik herinner me hoe het was om niet constant bang te zijn.
Weet je dat nog?
Je maakt een fout.
Dit is niet het einde.
Onze keuzes galmen na in de schemering.
Wat doet dat ertoe?
Mensen lijden hier en nu. Wij kunnen dat veranderen.
We kunnen nog kiezen.
Dit is mijn keus.
Nu moet ik me concentreren.
-Tourmaline. -Ga nou maar.
Moet ik blind vertrouwen op een visioen van een critch-heks?
Ze zat er nooit naast.
Als jij iets beters weet, hoor ik het graag.
De hele Burgue jaagt erop. Het leger, niet alleen politie.
Dan heb je me niet nodig. Ik hoor de afloop wel.
Wacht. Luister, wacht nou even.
Verdomme.
Stel, ik geloof je over die visioenen.
Je weet waar het monster opduikt.
Het is toch oerstom als ik een critch een machinegeweer geef?
Rot op.
Wat moet ik dan doen? Het doodschoppen?
Ik zeg geen nee.
Maar ik moet het even laten bezinken.
Dat is pas het makkelijke deel.
-Is er meer? -We moeten eerst een bezoekje plegen.
Kom.
Een code met mijn teken,
zodat onze kameraad weet dat je voor mij spreekt.
Maar waarom moet Agreus gaan?
Mensen mogen de Row niet op.
En wat moet ik zeggen?
De waarheid.
Onze missie loopt gevaar en ze moeten nieuwe orders sturen.
Houden de aanvallen dan op?
-Als dat hun het beste lijkt. -En zo niet?
Dan zitten we de oorlog uit in een Burguishe cel.
Dit is verkeerd. Mijn Martyr.
Het kan niet anders.
Nou, vooruit.
Berwick wil vast wel zijn partner helpen.
Hij zei het nog: 'Je hebt ons nooit teleurgesteld.'
Wat moet ik nou zeggen, Dombey?
Je hebt gelijk.
Berwick zou nog leven als ik niet zo eigenwijs was geweest.
Kijk maar niet.
Is dat hem?
Bedankt, Kip. Laat dit maar aan ons over.
Natuurlijk.
Wat is hier aan de hand, brigadier?
Ik werk aan een zaak, agent.
Wat doe jij hier?
Laat je die vuile critch ons bureau in, bij het lichaam van een agent?
Luister naar me, Thatch.
Die vuile critch is nu onze beste kans
om een veel grotere vuilak te vangen.
De Row. Bij dageraad.
Je hebt het lichaam gezien. Wegwezen.
Laat je hem gaan?
Hij heeft een pas van Balefire. We kunnen hem niks doen.
Het was me weer een genoegen.
Ongelooflijk.
Dombey zet een critch in.
Ik zou wel erger inzetten om dat beest te vangen.
En het is brigadier Dombey, Cuppins.
Ik wil niet dat je gaat.
Ik breng de boodschap over en kom meteen terug.
Ik ben het zwijgen ook moe.
Ik heb je gekwetst.
Alsjeblieft.
Hoe maak ik het goed? Ik heb me nog nooit zo leeg gevoeld.
Het spijt me dat je het gevoel kreeg dat ik je wilde bezitten
of macht over je wilde.
Dat was nooit mijn bedoeling.
Dat gevoel wilde ik je niet geven.
Ik geloof je.
Maar je hebt het mis.
Ik ben niet trots op mijn verleden.
Het achtervolgt me dagelijks.
Je zei dat ik die dingen deed om als mijn onderdrukkers te zijn.
Dat ik erger was dan zij.
Nee.
Het was voor mijn vrijheid.
Om vrij te zijn.
Je deed wat moest om te overleven.
En gelukkig maar.
Elke wond geneest ten slotte.
Goed. Kom.
-Waar was jij ineens heen? -Doet het ertoe?
Onze nieuwe kameraden waren bezorgd.
Niet nodig, zei ik. Je strijdt nu mee.
-Toch? -Ja.
Maar degenen die er niet voor tekenen?
Het gewone volk dat een rustig leven wil?
Is dat eerlijk naar hen toe?
Oona wilde een rustig leven.
Zij had niet getekend voor haar lot.
Dat weet ik.
Ik mis haar.
Wat zou zij hebben gedacht van de Nieuwe Dageraad?
Zo erg als het nu is geworden,
had zij als eerste getekend.
Dit is onze eerste echte kans op verandering.
Wat als we niet winnen?
We winnen wel.
Of het wordt onze dood.
Doe de poorten open. Doe open.
Achteruit.
Onze boodschapper.
Achteruit.
Pardon, jongeman.
Weet je soms de weg...
Zeg me alsjeblieft waar Sint-Titania's taveerne is.
Bedankt.
-Iets te drinken, mijnheer? -Ik ontmoet hier iemand.
Maar natuurlijk.
-Pix of faun? Man, vrouw of... -Gewoon een biertje.
Bedankt.
Ik wacht op iemand.
Ja. Op mij.
Je bent gevolgd.
Natuurlijk.
Ik heb een boodschap.
Die mag ik niet zien.
En waar ga jij heen?
Drink wat met me.
Waar neem je me mee naartoe?
Gruw je zo van de Row?
Je kleedt je als hen, praat als hen.
Denk je nu dat je beter bent?
Het is wel verleidelijk.
Wat Nieuwe Dageraad zegt.
Dat geen enkele ontbering onze eigen schuld is.
Nee, het komt door een ander.
We moeten de beschaving niet verbeteren, maar haar afbreken.
En waarom onszelf verbeteren met onderwijs?
En waardevolle dingen maken?
Nee. Laten we de welvaart gelijk verdelen, ongeacht hoe hard je werkt.
Het is lui.
Het is een leugen die niks zal veranderen.
Moeten we dan volgens hun regels spelen
binnen een systeem dat tegen ons gekant is?
Ja. De verandering is langzamer, maar je houdt niet alleen as over.
En maak ik dat zelf nog mee?
Of mijn kleinkinderen?
Dan kies ik voor de as.
Zij nemen het verder over.
Je wilde helemaal geen vrede.
Waarom dwong je ons om te komen?
Je hebt een boodschap, hoor ik.
Zodat je weet dat ik namens Kastor spreek.
Zei hij dat het dat betekende?
Kastor is slim.
Mooie kleren.
Je snapt nog steeds niet hoe dwaas je lijkt.
Je maakt een grote fout.
-Hij stuurde een waarschuwing... -Ja, voor mij.
Dat kameraad Imogen dreigt om het parlement niet toe te spreken.
Dat kan ik niet toestaan.
Hij zette me een mes op de keel. Het spijt me.
Nee.
Zegt u me nu dat uw plan mislukt is?
Ik zei dat als we dreigden ze te arresteren,
ze een boodschapper moesten sturen.
Maar we raakten hem kwijt.
Voor de goede orde,
we weten dus nog steeds niet hoe sterk Nieuwe Dageraad is?
Helaas niet.
Maar ik geloof niet dat Mr Astrayon of Miss Spurnrose,
hoe goed haar spel ook is, van de aanvallen wisten.
Ze zijn verraders. Hang ze op en stuur het leger.
Precies. We walsen Carnival Row plat en zetten er een punt achter.
Dat is wel de meest drastische optie,
maar er komen wel verkiezingen aan.
Het zou uw reputatie bij de kiezer te goede komen
om te kunnen zeggen
dat u alles hebt gedaan om oorlog op onze bodem te vermijden.
Voor onze partij
is oorlog de laatste toevlucht.
Ook voor onze partij.
We moeten eerst alle diplomatieke opties uitputten.
Goed, Mr Millworthy.
Als Nieuwe Dageraad nog wil praten, dan horen we hen aan.
Ik zal ervoor zorgen, heren.
Prachtig. Wat mooi.
Ik haal de grote kom erbij.
Goed gedaan. Bedankt.
-Vergeet je niks? -Dombey zal woord houden.
Een machinegeweer?
Ons leven in handen van die smeris?
Hij is een eikel.
-Maar ik vertrouw hem. -Zeg het van Vignette.
Wat bedoelt ze?
Vlieg in de mist tot we buiten schootsbereik zijn.
Dus het is waar.
Je moet hier niet zijn.
Jij evenmin.
Wat zit er in de tassen?
Kom hier, dan laten we het je zien.
Ben je weer politie? Je had toch het licht gezien?
-En jij doodt nu politie? -O, ja?
Welke dan? Jullie zien er allemaal hetzelfde uit.
Hou op. Pak aan. Ik ben er zo.
Alsjeblieft.
Laat je niks wijsmaken.
Niet nu.
Vooruit, ga maar.
Zit je bij Nieuwe Dageraad?
-Er waren troepen aan boord. -Ik weet het.
Ze hebben ons verraden.
Ik weet het.
Toch ren je weer terug naar hen.
Je wilde jezelf toch niet meer verbergen en haten?
Dat kan barsten.
Daar kan ik niks mee.
Moordenaars tegenhouden, dat heb ik altijd gedaan.
Mijn dierbaren redden,
dat wil ik doen.
Dat is het juiste.
Wat zij doen, met hun revolutie,
is dat niet.
Ik vraag het je.
Ga alsjeblieft niet met ze mee.
Wat is juist?
Ik wil niet toekijken hoe mijn dierbaren lijden en sterven.
Dat heb ik ooit gedaan. Nooit meer.
Hoop is zo beangstigend,
maar nu heb ik die.
De wereld kan anders zijn.
Maar dat kunnen wij alleen meemaken
als we ervoor vechten.
Oké.
Vergeet mij.
Gaan zij ook boven Tourmaline?
Ik doe dit juist voor Tourmaline.
En voor jou.
Van Leonora.
Waar is Agreus?
Voor jou.
Hij zou terug moeten zijn.
Maak open.
Je geeft de toespraak en doet precies wat ik je zeg,
anders bevat het volgende pakje zijn hoofd.
Dus ze heeft gekozen.
-Dombey. Een critchmaatje. -Dat ik dat nog meemaak.
Hij heeft een zoon.
-Hij heeft een verantwoordelijkheid. -Dat zei ik ook.
-Hij wilde een voorbeeld stellen. -Waarvan?
Hoe je je zelfrespect wegpist?
-Precies. -Wat is er toch mis met mensen?
Als we die pratende beesten laten paraderen
alsof ze even goed als wij zijn,
dat kan natuurlijk niet, hè?
Dat kan niet.
-Dat is dan het einde. -Zover komt het niet.
Dombey is al een verloren zaak,
maar de rest van ons weet hoe het hoort te zijn.
En hoe we dat zo houden.
Is je liefdesleven nu op orde?
Kreng.
Trut.
Hier.
Ik verjaag ze even snel.
Wat?
-Niet nodig. -Maar ze zijn nog binnen.
Dat is het punt.
Is dat een probleem?
Kaine, ik ben geen moordenaar.
Vuile hufters.
Godver. Wat gebeurt er verdomme?
Mosley.
Wat nou?
Klerelijer.
Schoften.
Verdomme.
-Verdomme. -Vini.
Help ons.
Vini.
Dat meen je niet.
Ik heb hem nodig.
Ook leuk om jou te zien.
Het is net als vroeger.
Goed.
Ik ben er klaar voor.
Wij zijn klaar.
-Ambassadeur. Welkom. -Mr Millworthy. Dank u.
Heren, volgt u mij.
Majoor Vir?
Wat heb je gezien?
Ondertiteld door: Xander Purcell
Creatief supervisor Maaike van der Heijden