UNHA SERIE DE NETFLIX
Tras investigarmos, cremos que o individuo estivo implicado
noutros homicidios.
Levamos probas do edificio para examinalas.
A policía está a sacar montes de caixas cheas de restos humanos
no que parece ser un caso de asasinatos en serie.
A policía interroga o sospeitoso.
O único que sabemos del é que ten antecedentes
por agresión sexual a un adolescente,
mais ninguén esperaba o que se descubriu hoxe.
Queda por identificar as vítimas.
Nome?
Jeffrey Lionel Dahmer.
Nacemento?
Vinte e un de maio de 1960.
As autoridades tamén levaron un bidón cheo do que cren que é ácido.
A policía amosouse remisa a revelar o número exacto de vítimas.
Os seus veciños din que era raro.
Porén, ninguén sospeitaba que acumulase cadáveres.
O dos petos.
Neste momento…
O reloxo.
…só sabemos que houbo varios homicidios.
Íspase, señor Dahmer.
A gran pregunta agora é identidade das vítimas.
- A man. - Todas eran homes.
O fiscal do distrito pide a colaboración de posibles testemuñas.
Morda.
Quedan preguntas por resolver.
Quen son as persoas desmembradas nestes asasinatos?
As autoridades pregúntanse como alguén pode cometer eses actos
e a xente de Milwaukee como é que a policía non sabía nada,
pois Dahmer era un agresor sexual en liberdade provisional.
Agora de fronte.
Quere que chamemos a alguén?
O meu pai.
Sabe que ten dereito a un avogado?
Sei.
Vou renunciar a ese dereito.
Vou ser sincero e contalo todo.
Ten sentido que faga o necesario para… acabar con todo isto.
Pois estupendo.
Podo preguntarlle por que cre que o fixo?
Matar a eses homes.
E por que os conservou?
Que ocorre? Por fin o fixo? Matouse?
- Aparte. - Levámola ao hospital.
- Está finxindo. Non é a primeira vez. - Acougue.
Bravo, Joyce! Que boa actriz es.
- Non, súa muller tivo unha sobredose. - Quen os chamou?
O seu fillo.
A nai que me pariu.
Jeff, fixeches ben en chamar a ambulancia.
- Vale. - Aquí.
Xa o collo eu.
Así.
Señor, estamos case seguros de que tentou suicidarse de verdade.
Non, só quere chamar a atención. Faino todo o tempo.
- A onde foxes agora? - Ninguén foxe.
Fas tempo para todo menos para nós.
Iso é mentira.
Meu Deus, es un fracaso como pai.
Son un mal pai? Por que? Por ter que ir traballar?
Pois si, exactamente. Non pasas tempo ningún con el.
Iso que dis é unha… E ti que, Joyce?
Todos os días coas pílulas e chorando.
Que te fodan. Non es médico!
Non tes nada que dicir sobre a miña medicación!
- Drogas. - Vai cagar.
- Vai ti. - Fóra!
- Agora vou. - Lisca!
- Van ser tres días marabillosos. - Marcha xa!
Xesús!
Papá, non marches.
Jeff, só vou estar fóra tres días.
É por traballo. Xa cho dixen.
Grazas, Michael.
Grazas, Debbie. Moi amábel.
Jeff, que é iso?
Son cullarapos.
Son para a clase de Ciencias?
Son para vostede.
Ah, vaia.
Grazas, Jeff. Es moi considerado.
Moi ben, nenos.
Sacade os libros.
Ide á páxina 32. Imos empezar cuns exercicios de caligrafía.
Lembrade o traballo do libro para o luns.
Se papá e mamá non teñen máquina, podedes escribilo a man.
Por que lle daría isto?
Pois non che sei.
É raro.
Kevin, hai que ser bos con ese neno.
Creo que ten problemas na casa. Viríalle ben ter un amigo.
Que vai facer con eles?
Quérelos ti?
Son xeniais.
Son ras, non si?
Bebés ra.
Éche un rapaz raro.
Iso non é teu.
Deillos a ela.
Agora son meus. Deumos ela.
Non.
Non!
Becho raro.
Mamá, xa cheguei!
Non vos cheira raro?
A que?
Como se morrese algo debaixo da casa.
A animal morto ou…
Xa o verei mañá. Coma se non tivese abondo este fin de semana.
Pensaba relaxarme, pero como vou facer tal cousa?
Mimá.
Aí está.
Mira para aí.
Que é?
Unha rata?
É demasiado grande.
É unha sarigüeia.
Ten o mesmo corpo ca unha rata, pero é un marsupial,
o único de América do Norte.
Non, Jeff.
Está ben ter curiosidade.
Lembra lavar as mans, si?
Como morreu?
Non che sei. Botemos unha ollada.
Se cadra morreu sen máis,
porque non parece que a comeran.
Agarda un momento. Mira isto.
Ten un burato no cranio, aquí.
Debeulle trabar algo, un coiote ou así. Está esmagado.
Debeu de fuxir e meterse aquí debaixo.
O coiote perderíaa.
Coa cabeza toda esmagada?
Cun burato nela?
É incríbel o que pode facer o cerebro.
Pode aguantar moito dano.
Un profesor meu ensinounos un experimento
no que collía unha ra e lle cortaba a cabeza.
Quitáballe o cerebro, deixaba só o tallo encefálico
Así respiraba e latexáballe o corazón,
pero non pensaba
nin sentía nada.
Pero despois amosounos
que se colles un algodón mollado en ácido
e o pasas polo cachiño de cerebro que queda, sabes que pasa?
Que?
As mans da ra intentan apartar o algodón.
Si, non debería ser quen de facelo.
Falta a parte do cerebro que controla iso.
O cerebro éche unha cousa fascinante.
Son coma pauciños.
Veña, a lavar as mans.
Por isto non paso! É macabro e antihixiénico.
Por fin está a amosar interese por algo.
Desde a operación, anda no seu mundo.
Iso non é culpa miña!
Toma outra pílula, si?
Marcha da casa! Vai á merda!
Un coitelo?
Vasme matar? Non son un oso nun pesadelo.
Vai tomar polo cu!
Ah, hostia!
Sabes o que te calmaría, Joyce? Unha puta lobotomía.
Aí hai un!
Onde?
Aí.
Ah, tes razón!
Este é fresco.
Bo traballo, Jeff.
A ver se non verte por todos os lados.
Vaia!
Ti e eu temos 6 metros de intestino delgado.
Este tipo tamén é omnívoro. Deberíamos ver canto lle mide.
Non quero cortar aínda. E se…
E se llo vas sacando e o pos ao lado?
Moi ben, Jeff.
Velaquí está.
O corazón.
Está ben, eh?
Papá, vas marchar?
Non, imos cear nun anaco.
Non, quero dicir… Ti e mama ídesvos divorciar?
Dahmer, a túa quenda acabou hai 20 minutos.
Tanto ten. Gústame isto.
LICORES CHACINARÍA
Estrañarás o exército, non?
Todos eses anos de estrutura.
Si, pode ser.
Tes moza? Saes con rapazas?
Pois non.
Estas bébedo?
Os domingos, cando chamo, sempre farfallas.
Segues bebendo?
Non, é só que estamos na fin de semana.
Non teño máis que facer.
Estou só.
Quen dixo despois de que o licenciasen que marchaba a Miami?
Fuches ti quen dixo que tiña que ver mundo.
Non me gusta.
Non teño diñeiro.
Papá, podo volver á casa?
Papá?
Podo volver á casa, por favor?
Espero de ti que te comportes.
Ese é o trato.
Xa o sei.
Tes que respectar a avoa. A súa casa, as súas normas.
Nada de emborracharse. E buscarás traballo.
Ese é o trato.
Fareino.
Un animal morto.
Con coidado. Con estes hai que ser moi delicados.
Este señor Roper!
Que personaxe.
Quen son "estes"?
Xa sabe.
Alégrome moito de terte aquí, Jeff,
pero non tes por que cear comigo todos os días.
Non me importa.
Xa o sei, corazón.
Pero deberías saír e facer amigos.
E saír cunha rapaza.
Hai unha moi riquiña que vai á igrexa e penso que non anda con ninguén.
Como se chamaba?
Ah, Barb, creo.
Barb Novak.
Se vés á igrexa, preséntocha.
É unha moza cristiá moi bonita.
Coido que é profesora de preescolar.
Vale, de acordo.
Jeff?
Jeff!
Que levas posto?
Isto?
Unha camiseta.
Nada de camisetas.
Aínda estando aquí atrás, debes levar camisa.
Vale, perdoa, Wally.
Atopou o que buscaba?
Son 13.
Grazas.
Señor?
Pase unha boa noite.
- Boa noite, Len. - Até mañá.
- Dille a Phyllis o da receita da torta. - Claro.
Non sei se podo.
Queres que o faga?
Jeff.
Grazas, avoa.
Podes deixar as sabas na porta.
Gústame facerme eu a cama.
Grazas, avoa.
A ver se acerto.
O carné falso non coou.
- Que anos tes? - A ti que che importa?
É só unha pregunta. Que anos tes?
Vinte e un.
Si, claro.
Queres que che colla algo? Que queres?
Nin puta idea. Viño Boone's Farm?
Boone's Farm.
Que frouxo.
Eh! Onde vas?
Veña. Vés ou non?
A onde?
Á miña casa. Imos facer unha festa. Unha festa rachada.
Ei.
Heiche pagar ben.
Veña.
Aí estamos.
Gústanche os deportes?
VÍCHELO? DESAPARECIDO DESDE O 18/02/1991
CURTIS DURRELL STRAUGHTER SE TES INFORMACIÓN, CHAMA
Velaquí tes. Bebe.
Ei, sei que non tes vinte e un.
Que anos tes?
Non pasa nada. Non llo direi a ninguén.
Catorce.
Está ben.
Non llo direi a ninguén.
Sabes que? Cando ía ao instituto,
bebía cervexa no medio da clase.
- En serio? - Si.
Non me importaba.
E…
nin sequera me metín en problemas.
Que?
Non sabes quen son, verdade?
Non, ou sexa…
Coñeciches o meu irmán, Somsack.
Non, penso que non.
Arrestáronte por iso, tío.
Tirácheslle fotos.
E outras cousas.
Se tan malo son…
que fas aquí?
A miña familia é pobre.
Dixeches que me dabas 100 $.
"E outras cousas." De que hostia fala?
Iso son caralladas.
A policía e todos eses,
Como os profesores… É como…
É como que
todos me teñen manía desde… desde sempre.
Deciden que es unha mala persoa e xa non podes facer nada ao respecto.
Non van cambiar de opinión.
Sabes? Tamén…
Tamén lle ía dar 100 $ a teu irmán, pero fuxiu e mentiulle á policía.
Que o fodan, logo.
Non preciso iso.
Mira, meu,
compreiche un viño Boone's Farm.
E vouche dar diñeiro.
O único que quero é tirar unhas fotos.
Vale.
Dáme o diñeiro, entón.
Non, primeiro facemos as fotos.
Non, dámo agora.
Mira, aquí hai 23.
Douche isto agora
e o resto cando acabemos.
Se non, vas liscar como fixo o teu irmán.
A policía dirá que fixen cousas que non fixen.
Ben.
Veña, bebe.
Compreino para ti e non o bebes.
Que, non che gusta?
Non, gústame o de mazá. Este é outro.
Pero que dis? É ese.
Agarda.
Si, este é o de amorodo.
Como non avisaches antes?
Vale, mira…
Vou tragar unha cervexa e ti tragas iso, si?
- Vale. - Ben, vamos.
Non, todo para dentro.
Vamos.
Que ben.
Non sabía se ías morrer.
Vou probar algo moi divertido.
Eh! Non.
Non pasa nada. Ti déitate e reláxate, vale?
Non repares nese.
Así.
Ti…
Ti ve a película.
Xa a viches?
É O retorno do Jedi.
O emperador é a hostia.
Vesme as lentes de contacto?
Son coma as do emperador.
Son dunha tenda de disfraces de Kenosha.
Podo…
sacalas se che dan medo.
Moi ben.
Vounas sacar.
Ti agarda aquí.
Estou farto de que todos me abandonen.
Voute converter no meu zombi.
Vale? Non che doerá.
O cerebro non ten terminacións nerviosas.
Isto é só un pouco de auga quente mesturada con ácido.
Si?
Será como unha lobotomía.
Fareino para que de verdade che guste estar aquí.
Podes vivir comigo.
Xogaremos ao fútbol.
Que carallo?
Pero que fas, rapaz? Estás espido.
Meu Deus. Vai chamar a túa nai.
Veña, bule!
Como te chamas?
Como te chamas, corazón?
Como te chamas?
Por fin! Tardade máis, se tal.
Señora, non fai falta poñerse así.
Un pouco de respecto. Díganos que pasa.
Si, cremos que a este rapaz…
É dicir, non sabemos que lle pasou, pero algo non anda ben.
- Que? Que ocorre? - Coñece este rapaz?
Si, señor. É o meu mozo.
O seu mozo?
Saíu do seu piso, dicía cousas sen sentido,
vai espido e non sabe o que pasa.
Como se chama, señor?
Jeff Dahmer.
Coñeces este tipo?
Está sangrando.
Está bébedo. Caeu.
- Sangra pola cabeza! - Abonda. Déixenos traballar.
De acordo, pero o rapaz está sangrando.
- Non van facer nada? - Xa lle dixen que caeu.
Vale? Ponse moi borracho.
El…
Mire, atacoume.
Díxome que lle trouxese máis alcol, así que baixei á tenda.
Fillo, que anos tes?
Eh.
- Óesme? - Está bébedo.
Non vai ser quen de llo dicir.
Ten 19.
É o meu mozo.
Podo levalo dentro?
Ten frío e isto é… moi vergoñento.
Ten o carné dentro?
Non, perdeuno.
En serio?
Señora, non nos alteremos, si?
Non sei que máis dicirlles.
O rapaz vive comigo.
Poden entrar. Demostraréillelo.
Teño fotos del e así.
Moi ben. Que piso é?
Agarde. Vaille permitir que leve o neno dentro?
Señora, di que viven aquí. Ímolo levar dentro.
Non queren saber ao menos que anos ten?
Señora, di que é o seu mozo.
- Xa nos ocupamos nós. - Síntoo moito.
Como é que vives aquí?
Que quere dicir?
Isto é un fervedoiro de drogas.
Son todo casas de crack.
Xa sabe, é barato.
É, é barato de carallo.
Se consumides crack, deberías dicírnolo xa.
- Buscarémosvos axuda. - Non, nós non nos metemos nada diso.
E o teu amigo?
Só está peneque. Veña.
Fillo, bebiches de máis, eh?
Sempre llo digo, pero non me escoita.
Ti bebiches?
Non, estou sobrio.
Eh, espera.
Tes algo… raro por aí?
Como que? Cousas de gais?
Ou sexa, non quería…
- Non. - É que non queremos pillar nada.
Estarán ben, prométoo.
Xa está.
Agora queda aí deitado no sofá, amor.
Vale.
Xa poden entrar.
Vouno lavar e vestilo e todo iso.
Que é ese cheiro?
Avarióuseme a neveira.
Tiña unha morea de carne e perdéuseme.
- Vai vir o tipo mañá. - Ben.
Entón el vive aquí?
Vive, si.
Si, aí están as fotos.
Si, ven?
Como dixen, somos mozos.
Xa.
Pero, ás veces, xa saben,
podémonos picar de máis.
Asegúroche que non o sei.
Picar? É porque é asiático?
Si.
Vale.
Podemos botar unha ollada?
Claro, adiante.
Moi ben. Imos…
Saiamos de aquí, veña.
Moi ben. Vós…
Non sei que facedes, pero coida del, si?
Claro, coidareino.
Grazas, axentes. Síntoo de novo.
Agora ímonos ter que duchar, sabes o que digo?
Sei. Síntollo.
Pasen boa noite.
526, afirmativo. Seguimos investigando o 10-31 no bloque 57 000…
Unidades próximas a Locus e Palmer,
violación de morada, 10-17, código 3.
Devolvémoslle o home asiático ebrio ao seu mozo sobrio.
Estamos 10-8.
Sesenta e oito, temos outro 10-15, North 11th e Kilbourn.
Dez-catro, levaranos un minuto.
O meu compañeiro vai despiollarse no cuartel.
Un-dous-cinco Delta. Comprobe a chamada 449.
CHAMADA REAL DO 27 DE MAIO DE 1991: 2:25 a.m.
Aquí o axente Balcerzak. Devólvolle a chamada.
Si, había un coche patrulla, o número 68.
Parámolo esta noite, haberá cousa de 15 minutos.
Si, era eu.
Que pasou? Fíxose algo para resolver a situación?
Precisa que lle deamos nomes ou información ou calquera cousa?
Non é preciso.
Non?
Non, o mozo doutro rapaz estaba ebrio.
Que anos tiña o neno?
Non era un neno, era un adulto.
Está seguro?
Porque a miña filla
víao pola rúa, collendo miñocas e así.
Xa, non, é… Xa nos ocupamos diso, señora.
Pero está seguro?
Señora, non llo podo dicir máis claro. Xa nos ocupamos.
Está co seu mozo no piso del.
Pero e se é un neno e non un adulto?
É dicir, está seguro de que é adulto?
Señora, como lle expliquei, xa nos ocupamos.
Estou seguro de todo.
Que vou facer con respecto ás súas preferencias sexuais?
Xa, non me refiro a iso,
pero parecía un neno.
Preocúpame iso.
Non o é, de acordo?
É un problema de mozos
e ten fotos deles xuntos e demais.
Ah, entendo.
Entendido?
Si, é só que… parecía un neno.
Iso é o que me preocupa.
Entendo, pero non o é.
Ah, vale. Grazas.
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso