ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
Hindi ka pa nakakapagtrabaho sa konstruksyon?
Hindi. Tinutulungan ko lang ang nanay kong mag-aayos ng bahay.
Ayos lang 'yon. At bagay ang laki ng katawan mo sa konstruksyon.
Salamat.
Pasok ka, sagutin mo'ng ilang tanong,
at 'wag mong isipin na para sa trabaho ito, okey?
Ano'ng amoy 'yon?
Ah, malamang na may patay na raccoon sa silong.
RC
-Heto. -Ano 'to?
Ano ba sa tingin mo?
RC Cola 'yan. Ano'ng problema mo?
Pasensiya na.
-Salamat. -Okey.
Full-time ba ang hanap mo? Part-time?
Kukunin ko khit na ilang oras ang ibigay mo sa akin.
Depende sa gusto mong gawin.
Ang ibig sabihin ng PDM ay painting, design at maintenance, kaya...
lahat ng uri ng trabahong gagawin.
Madalas ka ba sa bar?
Kasi hindi pa kita nakikita r'on?
Halika.
May ipapakita ako sa iyo.
Katoliko ka ba?
Ito lang ang buhol na natatandaan ko sa Boy Scouts.
Tourniquet knot.
Napakahigpit, 'di ba?
Mangingitim ang kamay mo kapag iniwan kong gan'yan.
Hoy, tingnan mo ako.
May ipapakita ako sa'yong trick.
Ano ka ba?
'Wag ka nang manlaban.
Huwag mo akong gagalitin.
Maniwala ka.
Pakiusap Huwag! Pakiusap, Diyos ko!
'Di ka matutulungan ng Diyos.
Ako ang Diyos.
Naghahanda na ang mga awtoridad ng bilangguan sa pagbitay
sa isa sa mga pinakakilalang serial killers ng America.
Nagpasya ang pederal na hukom na ang pagbitay
kay John Wayne Gacy ay itutuloy.
Nakatakda siyang i-lethal injection sa Mayo 10,
may 2 buwan na lang para mabuhay ang mamamatay-tao
matapos ang ligal na labanang tumagal ng mahigit 14 na taon.
Heto si Frank Currier para sa iba pa.
Taong 1978.
Nakita ng mundo ang nakakakilabot na imahe
ng body bags na inilalabas sa bahay ni John Macy na malapit sa Chicago.
At kay Gacy, na nasakdal sa pagpapahirap at pagpatay
sa 33 kabataang lalaki at mga bata at hinatulang mamatay.
Salamat sa Diyos. Papatayin na ang taong 'yan.
Gumawa ka ng gan'yan, hindi ka na nararapat mabuhay.
Masusunog siya sa impiyerno nang dahan-dahan.
Siya na ang pinakamasama.
Hindi siya ang pinakamasama sa lahat.
Mas may masama pa sa kanya?
Ang kapitbahay ko.
Nakaamoy ka na ba ng bangkay??
-Hindi pa. -Ako, oo.
Niluluto sila ni Jeff sa kabilang pinto.
Pumapasok sa bahay ko ang amoy mula sa vent.
Hindi na maaalis sa ilong ko 'yon.
Ang amoy na 'yon.
Ano 'to?!
Pasensiya na. Nakaupo d'yan ang kaibigan ko.
Gago kang baliw ka, ah!
Huminahon ka.
Banatan mo para madala.
Baliw ka! Ungas!
Limampung dolyar para sa pirma mo? 'Di bale na,
Sige na, pare. Alam mo ba ang halaga nito?
Isandaang dolyar.
May nangungulekta ng gan'yan. Binigyan na kita ng diskuwento.
Ibibigay ko rin ang mga hubad na litrato ng mga babaeng sumusulat sa akin.
Walang silbi sa akin 'yon.
Porno?
Hubo't hubad, nakalabas lahat.
Okey, JD.
Kalokohan na 'to!
Pasensiya na kayo.
Huwag kayong magalit dahil maaarawan ako ngayon.
Ba't may pribadong oras siya sa bakuran?
Amputa!
Pagod na ako sa pambabastos mo.
Pambabastos?
Nilalaro mo ang pagkain, ang masasamang biro,
binibenta mo ang pirma mo na parang sikat kang tao?
Laro ba'ng bilangguan?
Libangan lang kami para sa iyo?
Teka, hindi ko sinasadyang mambastos.
Nagpapalipas oras lang ako. Gaya mo.
'Di tayo magkapareho. Nagsisi ako sa mga kasalanan ko.
Anuman ang ginawa mo para maapasok dito, malinaw na wala kang pagsisisi.
Kristiyano ako at nakakasuka para sa akin ang ugali mo.
Okey.
Tigilan mo ang kaululan mo at mga laro mo.
Scarver! Maglakad ka muna.
Grabe.
At bakit ka nagsasaliksik tungkol kay Mr. Dahmer?
Hindi. Gusto ko lang malaman ang ginawa niya para mapasok siya rito.
At alamin kung anong isyu niya.
Matagal ako sa bartolina kaya wala na rin akong balita sa labas.
Mr. Scarver, ayon dito sa system, dahil sa kundisyon ng pag-iisip mo,
may mga materyal na ipinagbabawal na makita mo.
Gaya ng sinabi ko sa mga doktor,
ilang pagkain ang sanhi ng mga delusyon ko.
Gaya ng tinapay, pinong asukal, at mga artipisyal na pagkain.
Mula nang magpalit ako ng diyeta at natagpuan ko si Kristo...
Umayos na ako.
Sige na, Ms. G. Nakikiusap ako.
KANIBAL KANIBALISMO
ANG BALIW NA PUMATAY NG 17 AT KINAIN SILA
MGA BIKTIMA NA 'ZOMBIES'
LITTLE BODY SHOP OF HORRORS
IBINALIK NG PULIS ANG LAOTIAN NA TINEDYER KAY DAHMER
IBINALIK NG PULIS ANG TINEDYER KAY DAHMER
NAGAWANG TUMAKAS
ANG BATA, HUBAD, DUGUAN ANG ULO
IBINALIK SIYA NG MGA PULIS
KATAWAN NG BATA
HYDROCHLORIC ACID
KATORSE ANYOS
NAG-AALALA ANG MGA KAMAG-ANAK SA SUSPEK
... uminom ng marami, at kapag lasing na siya,
oo, mapang-abuso siya.
Doon siguro nagsimula ang pagkakamali kay John Gacy.
Hindi niya alam at parang wala rin siyang pakialam.
Nakatutok lang siya sa pagpipinta.
Ito si Kristo na nakikita ko sa aking sarili.
At monolitik ito dahil para sa akin, monolitik si Kristo.
Siya ang lahat ng bagay sa lahat ng tao.
'Di ka takot humarap sa Diyos?
Hindi. Komportable ako sa kanya.
Sa misa ng Katoliko, tagapagsilbi ako ng pari
sa nakaraang sampung taon.
At hindi ako nababahala na gawin 'yon.
Nangungumpisal ako, nagkokomunyon.
Kaya panatag ako sa aking sarili.
Nahaharap ngayon si John Gacy sa kamatayan sa lethal injection.
Malalaman natin, paano siya naging biktima kahit napatunayang nagkasala.
Uy.
Pwede ba kitang makausap?
Oo naman.
Sa tingin mo, bakit napakarami na namin ngayon?
Mga bilanggo?
Hindi, ibig kong sabihin, 'yong mga gaya ko.
'Yong tinatawag ng mga tao na
serial killers.
Hindi ako sigurado kung may nakakaalam ng sagot d'yan.
Sabi ng iba, dahil sa interstate highway system.
Isang bagong imbensyon sa kasaysayan ng bansang ito.
Pwede kang pumatay at mabilis na mawala, itapon ang katawan sa milya-milyang layo.
O baka dahil sa World War II o sa Vietnam.
Umuwi ang mga ama mula sa giyera, na-trauma sila.
Ayaw pag-usapan. Nawala sa katinuan, mapang-abuso.
Nagpalaki ng problemadong anak.
Nand'yan din ang pagsabog at malawakang pornograpiya,
na hindi naman isyu hanggang 1970s.
Naniniwala ka ba na may mga taong...
likas na masama?
Sa tingin ko, alam mo nang ang sagot ko ay oo.
Alam mo, lagi akong nagsisimba n'ong bata ako.
At isang Halloween, nagpunta ako r'on bilang demonyo.
At maganda ang pakiramdam ko sa gan'on.
Kaya nang medyo malaki na ako.
Gumawa ako ng altar para sa kanya.
Sa demonyo.
At plano kong gumawa ng kasinlaki ng tao.
Kaya iniipon ko 'yong mga parte ng katawan para roon.
Kahit na sa mga pelikula, gaya ng Star Wars...
mas gusto ko 'yong mga kontrabida, alam mo 'yon?
Ako rin naman.
Mas maganda mga kuwento sa kanila.
Oo.
Ano talaga ang gusto mong itanong, Jeff?
Kasi...
Napanood ko 'yong tungkol kay
John Wayne Gacy
sa mga balita.
Sabi ng mga tao, pareho kami dahil...
parehong kakila-kilabot ang mga ginawa namin
Pero...
sa tingin ko, magkaiba kami.
Inamin ko ang mga ginawa ko.
Lahat 'yon.
Pero sinasabi ni Gacy na hindi niya ginawa 'yon.
Gusto ko ng parusang kamatayan.
At sinasabi niya na hindi siya takot mamatay,
dahil....
may kapanatagan siya sa Diyos.
At...
mapupunta siya sa langit.
Kaya...
siguro ang tanong ko ay...
sa tingin mo, napatawad siya ng Diyos
sa ginawa niya?
Tungkol ba ito sa kanya o tungkol sa iyo, Jeff?
Hindi ako karapat-dapat patawarin sa mga ginawa ko.
Hindi ito ng usapin ng "karapat-dapat," Jeff.
'Yon ang maganda biyaya.
'Di tayo karapat-dapat, pero nakukuha pa rin natin.
Alam mo, hindi nag-iisa si Hesus nang mamatay siya sa krus.
May kasama siyang dalawang kriminal na ipinako.
At ang isa sa kanila, kinukutya niya si Hesus
sabi niya, "Kung anak ka ng Diyos, bakit hindi mo iligtas ang sarili mo?"
"At iligtas mo na rin kami."
Pero 'yong isa, sumigaw siya at sinabi niyang, "Sandali.
Ikaw at ako, mga kriminal. Ito ang nararapat sa atin.
Pero ang lalaking ito, si Hesus, wala siyang ginawang masama."
At pagkatapos, sinabi niya kay Hesus,
"Alalahanin mo ako, pagdating mo sa iyong kaharian."
Kaya lumingon si Hesus sa kanya.
At alam mo ba ang sinabi niya?
Sabi niya, "Ngayon, makakasama kita sa paraiso."
'Di tinanong ni Hesus kung bakit siya ipinako.
o kung nagsisisi siya.
Ang ginawa lang niya para maligtas
ay ang paniwalaang si Hesus ay Anak ng Diyos.
At huwag nating kalilimutan, Maluwalhating Ama,
na ikaw ay isang mapagmahal, maawain, at makatarungang Diyos.
Hinihiling namin na manaig ang awa at kapatawaran sa aming buhay
gaya ng pagpapakita mo ng awa at kapatwaran sa amin.
Sa ngalan ng Ama, ng Anak, at ng Ispiritu Santo.
Amen.
At si Sandra?
Okey siya. Malapit ng magsilang ng ikalawang anak.
Purihin ang Diyos. Lalaki o babae?
Hindi pa namin alam. Malalaman namin sa susunod na linggo.
-Pakisabi na kinukumusta ko siya. -Oo.
Bakit gusto mo akong makausap?
Ah, Pastor...
ang sinabi mo sa pangwakas na panalangin tungkol sa kapatawaran,
pagpapakita ng awa,
Alam kong 'yon ang dapat gawin ng Kristiyano.
At lahat naman tayo ay nagkakamali,
at may mga pagkakataon na lahat tayo ay nararapat na kahabagan.
Pero pagdating kay Jeff Dahmer,
hindi ko siya mapatawad.
Kahit na maaaring may problema siya sa utak,
o hindi niya makontrol ang sarili niya...
hindi ko kaya.
Puno ng galit ang puso ko.
Paghihganti.
Akala ko, sapat nang habambuhay siyang makukulong.
Hindi pala.
Gusto kong makitang nagdurusa siya.
May mga bangungot ako tungkol sa kanya.
Nakita ko ang sarili kong sinasaktan siya.
Pinahihirapan ko siya,
hanggang sa magmakaawa siya.
Natatakot ako, Pastor.
Takot na takot ako.
Sana malampasan ko ang mga damdaming ito,
na magawa kong...
mabuhay nang hindi naghahangad ng pagganti.
Para mabuhay ako ng maayos.
Hindi ko alam, baka hindi kapatawaran pero isang bagay na malapit doon?
Dahil kung hahayaan kong lamunin ako ng poot at galit...
baka hindi ko na makilala pa ang sarili ko.
Malaki ang puso mo, Glenda.
Na maaaring maging pagpapala at parusa.
At karapatan mo ang maramdaman at mag-isip ng mga gan'yang bagay.
Pero paano ko sila mapipigil?
Hindi mo kaya.
Ang magagawa mo lang
ay ang manalangin para sa lakas at patnubay ng Diyos...
araw-araw.
At mas dalasan mo ang pagsisimba.
Oo.
Tama.
Hindi 'yan mangyayari ng magdamag lang.
Kailangan nito ng panahon.
At pagkatapos, isang araw, baka isang buwan mula ngayon,
o baka isang taon,
makikita mo ang mukha ni Jeffrey Dahmer sa isang lugar
at wala ka ng mararamdaman.
-Hi, Dad. -Hi, Jeff,
Kumusta ka na?
-Mabuti ako. -Ako rin po.
-Gumwapo ka. -Salamat.
At mas lumusog ka.
-Talaga po? -Oo.
Baka dahil po sa gamot. Binibigyan nila ako ng Prozac.
-Ah, talaga? -Opo.
Nakakatulong ba 'yon?
Opo, mas kalmado na po ako ngayon.
At wala ring alak dito. Sa tingin ko, 'yon talaga ang problema ko.
Oo, naisip ko rin 'yan.
Hinahana-hanap mo ba ang pag-inom?
Bawat oras ng bawat araw.
Talaga.
Kaya maganda na wala akong makuha rito.
Iniisip kita at si Shari.
Dapat magbakasyon kayo, gamitin n'yo ang kinita sa libro.
Ah, 'yong libro, oo.
Hindi bumenta ng libro, Jeff.
Magandang reviews pero... At naiintindihan ko kung bakit.
Iniisip ng maraming tao na...
sinusubukan kong pagkakitaan ang mga biktima at kung anu-ano pa.
Hindi totoo 'yon. Pero anong magagawa ko?
Siguro, isinumpa na 'yon sa simula pa lang, kaya...
Oo.
May sasabihin ako sa iyo.
Isang bagay na pinaplano kong gawin.
Gusto kong magpabautismo.
Jeff, napakaganda n'yan, anak.
Inisip kong magiging masaya ka.
Ang problema, wala silang tangke na pang-bautismo rito.
at naghahanap pa ako ng taong magbabautismo sa akin.
Talagang... maganda 'yan.
Napakaganda n'yan.
At, alam mo...
ang bautismo ay tungkol sa paghuhugas sa lahat ng kasalanan mo.
Kasama na d'on ang pagpapatawad ng Diyos. Alam kong kaya niya 'yon, pero...
Ang gustong kong itanong sa iyo, Dad, ay kung...
kung magagawa mo ba akong patawarin.
Oo.
Patatawarin kita, anak.
Pinapatawad na kita.
Napatawad na kita.
Dahil anak kita.
Talaga?
Mabuti po.
Salamat, Dad.
Hi.
Glenda, salamat sa pagdalo.
Salamat sa imbitasyon.
Kayong mga Lao, napakahusay maghanda ng kasal.
Maupo ka.
Whiskey?
Hindi, salamat.
Tradisyon ito.
O, sige.
Ang tapang nito ah,
Huwag kang iinom ng marami,
baka wala ka ng maalala sa kasal ng anak mo.
Masaya ako para sa iyo, Sounthone.
Nararapat ito sa iyo at sa pamilya mo.
Lalo na pagkatapos ng lahat ng mga nangyari.
Maganda ang araw na ito.
Gusto kong maging masaya para sa pamilya ko.
Ngumingiti ako. Pinipilit kong maging malakas.
Hinihintay kong bumalik sa normal ang lahat.
Pero lalo lang lumalala.
Dahil tuwing babangon ako sa umaga,
at maiisip kong buhay pa si Jeffrey Dahmer.
pero hindi si Konerak
Wala na ang anak ko.
Nauunawaan ko.
Siguro, ang pinakamabuting magagawa natin ay ang magpanggap na malakas.
At sana dumating ang araw, na makalimutan na nating nagpapanggap tayo.
Halika, Sounthone.
Ipakita natin ang galing natin sa pagsasayaw.
Okey.
"Dahmer vs. Hesus"?
Totoo ba ito?
'Yan ang pinakabagong isyu sa kanyang Jeffrey Dahmer series.
JEFFREY DAHMER VS HESUKRISTO
Nakakakilabot. Parang ginagawa pa siyang superhero.
Ito'ng kalayaan sa pamamahayag?
Alam ko.
Sa totoo lang, 'di ko alam kung sino ang mas naiinsulto, tayo o si Hesus?
Anong gagawin natin?
Magsampa ulit tayo ng kaso.
Natalo tayo d'on sa huli. Hindi ba tayo matatalo ulit?
May posibilidad 'yan.
Bakit pa tayo magpapakahirap?
Patatawarin at kalilimutan na natin ang ginawa ni Dahmer
at hayaan ang mga ito na pagkakitaan siya?
Bakit tayo magpapakahirap sa pagsasampa ng kaso
kung sa huli, matatalo rin tayo sa korte?
Dahil gagawa ito ng pahayag.
Ipaaalala nito sa mga tao na hindi superhero si Jeff Dahmer.
Isa siyang serial killer.
Ipaaalala nito na ang mga anak natin ay hindi lang mga biktima ni Jeff Dahmer.
Mga totoong tao sila. Nabuhay sila.
Kumanta sila choir,
mahilig silang magsayaw, kinukulit ang mga kapatid nila.
Mga kabataan na may pag-asa at nangangarap ng magandang bukas.
At ang mga ina...
na nagmahal sa kanila.
Kaya kahit na matalo tayo sa korte,
kung maihahatid natin ang mensaheng 'yon, panalo tayo nang hindi nananalo.
Alam kong hindi ko babasahin ito.
Pero sana gulpihin ng husto ni Hesus si Jeffrey Dahmer.
Huwag mong tingnan.
Isuot mo ito.
Salamat.
Talagang hindi mo pagdududahan na may Diyos, 'di ba?
Buong eklipse ng araw.
Ang oras na pinatay si John Wayne Gacy.
Sa araw ding 'yon binautismuhan si Jeffrey.
Para ito sa paggaling ng mga napipinsala. Pwede na 'to?
Oo, pwede na ito.
May kailangan ka pa?
Ibinibigay mo lahat ang hiningi ko.
Akala ko, mahihirapan ako.
Nagpapatahimik ang relihiyon.
Warden, nakausap ko siya, at sasabihin ko sa'yo
ang sinabi ko sa mga chaplain dito.
Gustong maligtas ni Dahmer. Tunay ito.
John Wayne Gacy,
may huling mensahe ka ba?
Oo, meron,
manigas kayong lahat.
Ayos ba ang huling mensahe ko?
Saan ka pupunta, JD?
Magpapabautismo ako.
Makakabuti 'yan sa'yo, Jeff.
PATAY ANG ALARMA, TANGGAPIN ANG PASYENTE PARA AKTIBAHIN ITO
May gumawa n'yan para sa iyo?
Oo, maganda, 'di ba?
Isang babae sa Oklahoma.
Walanghiya ka.
Jeff, binabautismuhan kita
sa ngalan ng Ama,
ng Anak,
at ng Ispiritu Santo
para sa kapatawaran ng kasalanan.
Hindi ko alam ang gagawin.
Makapangyarihang Diyos, kailangang sabihin mo sa akin.
Sabihin mo sa akin ang gagawin ko.
Opisyal na oras ng kamatayan, 12:58.
-Welcome sa pamilya ng Diyos. -Oo.
Binabati kita, Jeff.
Ligtas ka na.
Salamat.
Kausapin mo ako, Panginoon.
Sabihin mo ang dapat gawin.
Gagawin ko 'yon.
BANAL NA BIBLIYA
May trabaho.
Uy, JD.
Anong gagawin mo sa 25 sentimos kada oras?
Ibibili mo ng porno at sigarilyo?
Hindi ko alam.
Baka ibigay ko sa simbahan.
Pucha, walang kuwenta 'yon.
Naloko mo ako.
Nagbibiro lang ako, pare.
May trabaho.
Hoy. May tutulong sa inyo ngayong umaga.
Ayos lang.
Walang problema sa akin.
Lilinisin ko ang locker rooms. Gusto mong tumulong?
Okey.
Jesse?
Ano'ng ginawa mo sa kanya?
Huwag mo siyang iyakan.
Pinatay niya ang asawa niya.
Limang beses niyang sinaksak sa mukha, tapos sinisi sa dalawang Itim.
Tarantado, 'di ba?
Pero balewala 'yon sa mga ginawa mo, Dahmer.
Hindi mo lang sila pinatay.
Binaboy mo pa ang katawan nila.
At kinain mo ang laman nila.
Sagutin mo ako, Dahmer!
Kinain mo talaga ang laman nila?
Oo.
At 'yong katorse anyos na bata.
-Oo. -Hayop ka.
Bakit mo ginawa 'yon?
Nag-enjoy ka ba?
Naligaw ako.
Tinalikuran ko ang Diyos.
Naniniwala ka sa Diyos?
Oo, naniniwala ako.
Bumalik na ako sa Diyos.
Pakiramdam ko...
nagbago na ako.
Naniniwala rin ako sa Diyos,
Pero ang Diyos ko ay naghihiganti.
At pinarurusahan Niya ang masasama.
Matagal ko na itong ginagawa.
At 'pag 'di Niya magawa ito, nagpapadala siya sugong
magsasagawa ng katarungan.
Kinausap ako ng Panginoon, Dahmer.
Hiniling Niya na parusahan kita
para sa mga inosenteng buhay na kinuha mo at sa pagsira sa pamilya nila.
Maaari mong kumbinsihin ang sarili mo na pinatawad ka na ng Diyos.
Pero hindi mo matatakasan ang Kanyang galit.
Lagi ka nitong mahuhuli.
Lagi.
Alam mo na, Dahmer?
Ako ang Kanyang sugo.
Naiintindihan mo?
Okey.
Gusto mong nakikita na nasasaktan sila, 'di ba?
At ang katorse anyos na bata,
nang gawin ang kakila-kilabot na yun.
Hindi.
Dinodroga ko sila para wala silang maramdaman.
Pwes, Dahmer,
mararamdaman mo ang bawat segundo nito.
Sa ngalan ng Ama,
ng Anak,
at ng Ispiritu Santo.
Amen.
Hello?
Ako 'yon.
Ah, hindi.
O sige, pupunta kami d'yan.
-Mr. Dahmer. -Kumusta siya? Pwede siyang makita?
Pero...
May masamang balita.
Hindi.
Diyos ko, Jeff, patawad.
Mahal kita.
Minahal na kita mula nang isilang ka.
At mamahalin kita hanggang sa mamatay ako.
Ano?
Wala naman akong sinabi, 'di ba?
Mr. Dahmer, Ms. Flint?
Mauna ka na.
Hindi ko maintindihan.
Sinunog ang katawan ni Jeff.
Natanggap na namin ni Shari ang mga labi niya.
Ang kalahati ng labi niya.
Napunta sa akin ang kalahati. Sa ina niya.
Matapos mapatay ang anak n'yo,
siyempre, nagsagawa ng awtopsiya.
At nang gawin nila 'yon, ang katawan niya ay...
Hiniwa?
Alam na ni Lionel lahat 'yan.
Siya ang nag-udyok kay Jeff na magkainteres d'yan.
Ibang klase ka talaga, Joyce.
Pakiusap. Maaari bang...?
Tinanggal ang utak para determinahin ang sanhi ng kamatayan.
Ngayon, pakiramdam ni Ms. Flint, may mabuting lalabas
sa kabila ng lahat ng nangyari.
Ang mga siyentipiko ng Fresno State University,
gustong pag-aralan ang utak niya.
Teka. Hindi ko maintindihan.
Nasaan na ang utak niya? Ibig kong sabihin, nasaan ito ngayon?
Sa Madison.
Nasa pathology lab, sa Unibersidad ng Wisconsin.
Hindi ako papayag.
Lionel, pakiusap. Makinig ka naman minsan.
May testamento siya.
Ibinilin niyang sunugin siya, ang buong katawan niya.
At parte ng katawan ang utak, okey?
Sabi niya, saradong kabaong, walang lamay, walang lapida.
Kung mahalaga sa iyo ang hiling ni Jeff,
bakit nagkaroon ng lamay?
Para sa ilang kaibigan ng pamilya.
Pero hindi sa ina niya.
Okey, susunugin ang utak niya. Kailangang isama 'yon sa katawan.
May pagkakataon na tayong malaman kung bakit siya nagkagan'on.
Isinilang na ba siyang gan'on
Baka may maliit na tumor sa isang lugar?
May ideya ang bawa't isa kung bakit naging gan'on so Jeff, 'di ba?
Tumigil ka. Mahiya ka.
Alam mo, 'yan din mismo ang ginawa nila
doon kay John Wayne Gacy.
Kinuha nila ang utak niya, gumawa sila ng slides at kung anu-ano.
Alam mo ang konklusyon nila? Normal ito.
'Yon din ang sasabihin nila kay Jeff.
Paano mo nalaman?
Ang sagot ay hindi, Joyce.
Hindi mangyayari 'yan.
Kailangang talikuran na natin ang nakaraan.
Huwag na natin itong patagalin pa, iusad na natin ang buhay natin.
Mr. Dahmer, gustong ilaban sa korte ni Ms. Flint ang bagay na ito.
Inaasahan ko na 'yan.
Kung mabait ka, papayagan kitang manood ng cartoon pag-uwi natin.
O, sige, tingnan natin 'to.
Meron silang Oreos, Chips Ahoy, at Kee...
Cookies!
Ano'ng gusto mo?
Lahat po 'yan!
Kukuha ako ng dalawa. Alam mo kung bakit? Laki ka sa layaw.
At alam mo kung bakit? Dahil mahal na mahal ka ni Lola.
Halika, tulungan mo akong itulak ito.
Mabait kang bata, 'di ba?
KAMATAYAN NG ISANG BALIW PINAPATAY NG MGA MAFIA BOSS ANG KANIBAL
Susunod.
Kinikilala ng korte na hindi pangkaraniwan ang sitwasyong ito.
Ngayon lang ako nakaranas ng ganito at malamang, hindi na maulit pa.
May magkakumpetensiyang interes mula sa dalawang magulang ng namatay.
Kinikilala ko ang huling testamento ng mga habilin ni Jeffrey Dahmer.
At inaalala ko rin ang isyu ng pagwawakas.
Isa itong masamang kabanata sa ating sangkatauhan, wika nga.
Naniniwala ako na makabubuti sa publiko
at sa lahat ng may kinalaman dito na magkaroon ng pagwawakas.
At tuluyan nang tapusin ang usaping ito para makapagpatuloy na tayo.
Dahil doon...
inuutos ko na wasakin ang utak.
Nais ko ring ipaalam na tutol ako sa mga ganitong uri ng pagsusuri.
Kung ikukunsidera ang isang indibidwal gaya ng namatay,
matutukso kang subukang alamin,
at tiyakin,
bakit ang isang gaya ni Jeffrey Dahmer
ay gan'ong uri ng tao.
O kung ano siya.
Sa tingin ko, lubhang mapanganib 'yon.
Walang madaling sagot pagdating sa mga taong gaya niya.
'Di natin alam kung ba't niya ginawa ang mga yun.
Isang masaklap na katotohanan, pero kailangan mong tanggapin 'yon.
Salamat sa pagharap sa akin ngayon, Ms. Yang.
Oo at pasensiya ka na, Ms. Cleveland.
-Ilang beses ka naming nireschedule. -Pito.
Ano 'yon?
Pitong beses.
Pitong beses n'yo ng nireschedule ang meeting na ito.
Pero ayos lang.
Gaya ng ilang beses kong pagtawag sa pulis tungkol kay Dahmer.
Natutunan ko na ang maging matiyaga.
Ms. Cleveland, anong maitutulong ko sa iyo?
Gusto kong malaman ang progreso sa parke.
Sa parke?
Sa bantayog sa parke.
Sinabi sa amin noon na plano ng siyudad na gawing parke ang Oxford Apartments
sa 25th kapag nagiba na ito.
Kaya sumulat ako sa inyo at iminungkahi ko na gawing bantayog ang parke
para sa mga biktima ni Dahmer.
At maganda ang sagot mo sa sulat ko.
Pinirmahan mo ito at sinabi mong gagawan mo ng paraan.
Oo, tama.
Narito ako sa ngalan ng ilan sa pamilya ng mga biktima para sa update.
Dumaan ako r'on noong isang araw at bakanteng lote pa rin ito.
Ano'ng nangyari? Halos dalawang taon na.
Tiningnan ko ang system namin,
at hinihintay pa naming aprubahan ang ilang permso.
Gaano pa katagal 'yan?
Kailangang tapusin muna ang safety inspection ng Public Works,
na 'di nila masimulan dahil uunahin ang City Planning Department inspection.
Ms. Yang,
parke lang ang hinihiling namin.
Hindi naman mahirap 'yon.
Hindi Taj Mahal ang pinatatayo namin,
Ms. Cleveland, maraming red tape sa kahit anong itayo sa siyudad.
Alam kong nakakadismaya ito.
Pero tatapatin na kita.
Maraming tao rito
ang ayaw magtayo ng kahit ano sa lupang 'yon.
-Gusto na nilang kalimutan ang nangyari. -Hindi lahat ay kayang makalimot.
Giniba n'yo ang gusali, pero hindi nito binura ang nangyari.
Mga biktima lang ang buburahin nito.
Kaya nga hinihiling namin na magtayo kayo ng magbibigay ng parangal
sa kanilang mga alaala.
Tama lang na gawin 'yon.
'Yon ang nararapat na gawin.
Pwede bang pag-usapan n'yo ito ng superbisor mo
o sinuman na may magagawa?
Oo.
At gagawin ko ang makakaya ko para mapabilis ang proseso.
Pero sa karanasan ko, matagal ang ganitong proyekto.
at matagal ang hihintayin mo at ng mga pamilya nila.
Ayos lang 'yon, Ms. Yang.
Dahil sanay na akong maghintay.
Determinado ako na ipaglaban ito.
Para sa mga biktima.
Para sa mga pamilya nila.
Hindi ako papayag na si Jeff Dahmer lang
at ang kasamaan niya ng matandaan ng mga tao.
Hangga't may hininga ako, maghihintay ako.
Walang parke o bantayog para sa mga biktima ni Jeffrey Dahmer
ang itinayo sa lote ng Oxford Apartments.
JAMES DOXTATOR 14 ANYOS, ENERO 16, 1988
RICHARD GUERRERO 22 ANYOS, MARSO 24, 1988
ANTHONY SEARS 24 ANYOS, MARSO 25, 1989
RAYMOND SMITH 32 ANYOS, MAYO 20, 1990
EDWARD SMITH 27 ANYOS, HUNYO 1990
ERNEST MILLER 23 ANYOS, SETYEMBRE 1990
DAVID THOMAS 22 ANYOS, SETYEMBRE 24, 1990
CURTIS STRAUGHTER 17 ANYOS, PEBRERO 1991
ERROL LINDSEY 19 ANYOS, ABRIL 7, 1991
TONY HUGHES 31 ANYOS, MAYO 24, 1991
KONERAK SINTHASOMPHONE 14 ANYOS, MAYO 27, 1991
MATT TURNER 20 ANYOS, HUNYO 30, 1991
JEREMIAH WEINBERGER 23 ANYOS, HULYO 5, 1991
OLIVER LACY 24 ANYOS, HULYO 15, 1991
JOSEPH BRADEHOFT 25 ANYOS, HULYO 19, 1991
STEVEN HICKS 18 ANYOS, HUNYO 18, 1978
STEVEN TUOMI 24 ANYOS, NOBYEMBRE 20, 1987
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni April Castro