SERIAL NETFLIX
CHICAGO, ILLINOIS 1977
Nigdy nie robiłeś w budowlance?
Nigdy. Tylko drobne naprawy w domu, pomagałem mamie.
Nie przejmuj się, to proste. Masz predyspozycje fizyczne.
Dzięki.
Wejdź i odpowiedz na kilka pytań.
Nie myśl, że to rozmowa o pracę.
Co to za zapach?
Pewnie martwy szop albo inna padlina pod domem.
- Masz. - Co to?
A jak myślisz?
RC Cola. Co z tobą?
Przepraszam.
Dzięki.
Chcesz na pełny etat czy na pół?
Im więcej godzin, tym lepiej.
Zależy, co chcesz robić.
Zajmujemy się malowaniem, wystrojem i konserwacją.
Pełen zakres usług.
Często chodzisz do tego baru?
Nigdy cię tam nie widziałem.
Posłuchaj.
Coś ci pokażę.
Jesteś katolikiem?
Jedyny węzeł, jaki pamiętam z harcerstwa.
Na opaskę uciskową.
Mocno ściska, co?
Twoje dłonie zrobią się sine.
Spójrz na mnie.
Pokażę ci sztuczkę.
Daj spokój.
Nie szamocz się.
Lepiej mnie nie wkurzać.
Uwierz mi.
Boże, błagam, nie!
Bóg ci nie pomoże.
Ja jestem Bogiem.
Służba więzienna w Illinois przygotowuje egzekucję
jednego z najgroźniejszych seryjnych morderców.
W środę sędzia federalny wydał zgodę na egzekucję
Johna Wayne’a Gacy’ego.
Skazaniec otrzyma zastrzyk trucizny 10 maja.
Pozostały mu tylko dwa miesiące życia
po trwającej ponad 14 lat batalii sądowej.
Więcej opowie nam Frank Currier.
Był rok 1978.
Światu ukazał się przerażający widok
worków ze zwłokami wyciąganych z domu Johna Wayne’a Gacy’ego w Chicago.
Gacy został skazany za torturowanie i zamordowanie
33 młodych mężczyzn i chłopców…
Dzięki Bogu. W końcu go usmażą.
Tacy ludzie nie zasługują na życie.
Niech się smaży w piekle. Nie ma gorszych od niego.
Nie jest najgorszy.
A kto jest gorszy?
Mój sąsiad.
Wiesz, jak cuchnie trup?
- Nie. - Ja wiem.
Jeff gotował ludzi za ścianą.
Smród przenikał do mojego mieszkania.
Nadal go czuję.
Potworny smród.
Co jest, kurwa?
Wybacz, mój kumpel tam siedzi.
Pierdolony pojeb!
Uspokój się.
Zajmijcie się tym cwaniakiem.
Jebany zwyrol!
Pięć dych za autograf? Zapomnij.
Wiesz, ile to może być warte?
Ze sto dolców.
To przedmiot kolekcjonerski. Daję ci zniżkę.
Dorzucę kilka fotek porno od moich fanek.
Nie potrzebuję ich.
Fotki porno?
Pokazują cipki i wszystko.
Dobra, JD.
Co to ma być?
Spoko, chłopaki.
Zazdrościcie, bo wychodzę na słonko.
Czemu dostaje czas na spacerniaku?
Szmata!
Mam dosyć twojej szydery.
Szydery?
Bawisz się żarciem i masz pojebane żarty.
Sprzedajesz autografy jak jakiś gwiazdor.
Pudło cię bawi?
Jesteśmy tu dla twojej rozrywki?
Nie chciałem nikogo urazić.
Po prostu zabijam czas, jak ty.
Nie jesteśmy tacy sami. Odpokutowałem za grzechy.
Widać, że ty swoich nie żałujesz.
Jestem chrześcijaninem, twoje zachowanie mnie obraża.
No dobra.
Nie bądź dupkiem i nie pajacuj.
Scarver! Przejdziemy się.
Jezu.
Po co panu informacje do Dahmerze?
Chcę tylko wiedzieć, za co tu trafił.
Co to za człowiek.
Przez pobyt w izolatce wypadłem z obiegu.
Panie Scarver, z powodu pańskiego stanu psychicznego
nie ma pan dostępu do niektórych danych.
Mówiłem już lekarzom.
Przez niektóre produkty łapię krzywą banię.
Chleb, biały cukier i cały ten sztuczny syf.
Odkąd zmieniłem dietę i odnalazłem Jezusa…
mam się dobrze.
Proszę mi pomóc.
KANIBALIZM
SZALENIEC ZABIŁ I ZJADŁ 17 OSÓB
ROBIŁ Z OFIAR ZOMBIE
MAKABRYCZNY WARSZTAT
POLICJA ODDAŁA NIELETNIEGO LAOTAŃCZYKA W RĘCE DAHMERA
ZDOŁAŁ UCIEC
BYŁ NAGI, KRWAWIŁ
ODPROWADZONY PRZEZ FUNKCJONARIUSZY
ZWŁOKI DZIECKA
KWAS SOLNY
CZTERNASTOLATEK
KREWNI MIELI PODEJRZENIA
Dużo pił, a po alkoholu stawał się agresywny.
Może wtedy John Gacy zaczął się staczać.
Sam nie wie i chyba go to nie obchodzi.
Malowanie pochłania go bez reszty.
To Chrystus, którego widzę w sobie.
Według mnie jest monolityczny.
Jest wszystkim dla wszystkich ludzi.
Nie boisz się, że cię osądzi?
Nie, przy nim czuję się bezpiecznie.
Jako ministrant służę do mszy
od dziesięciu lat.
Nie widzę w tym nic dziwnego.
Spowiadałem się i przyjmowałem komunię.
Pogodziłem się ze sobą.
John Gacy otrzyma śmiertelny zastrzyk trucizny.
Jutro usłyszymy, dlaczego to on jest ofiarą.
Cześć.
Możemy pogadać?
Oczywiście.
Jak myślisz, dlaczego jest nas tylu?
Mówisz o osadzonych?
Nie, o takich jak ja.
Nazywają nas
seryjnymi mordercami.
Chyba nikt nie zna na to odpowiedzi.
Mówi się, że to przez drogi międzystanowe.
Względnie nowy wynalazek w naszej historii.
Można kogoś zabić i zniknąć, porzucić ciało tysiące kilometrów dalej.
Może to przez II wojnę światową albo Wietnam.
Straumatyzowani ojcowie powracają z wojny.
Nie rozmawiają o tym. Są nieobecni, agresywni.
Wypaczają synów.
Może przez rozpowszechnienie pornografii.
Nastąpiło dopiero w latach 70.
Wierzysz, że człowiek może być…
po prostu zły?
Mógłbyś się domyślić, że w to wierzę.
Jako dzieciak chodziłem do kościoła.
Raz na Halloween przebrałem się za diabła.
Spodobało mi się.
Później, gdy byłem starszy,
zrobiłem mu ołtarzyk.
Diabłu.
Planowałem zrobić prawdziwy ołtarz.
Dlatego zbierałem części ciała.
Nawet w filmach jak Gwiezdne Wojny…
zawsze wolę złoczyńców.
Ja też.
Ich postacie są lepiej napisane.
Tak.
O co chciałeś mnie spytać, Jeff?
Cóż…
Widziałem w wiadomościach Johna Wayne’a Gacy’ego.
Ludzie mówią, że jesteśmy tacy sami, bo obaj robiliśmy okropne rzeczy.
Ale…
myślę, że się różnimy.
Do wszystkiego się przyznałem. Bez wyjątku.
Gacy nadal uważa, że jest niewinny.
Chciałem kary śmierci.
On twierdzi, że nie boi się umrzeć,
bo pogodził się z Bogiem.
I trafi do nieba.
Moje pytanie brzmi:
czy Bóg mu to wszystko wybaczył?
Pytasz o niego czy o siebie?
Myślę, że nie zasługuję na wybaczenie.
To nie kwestia zasług.
Na tym polega łaska. Nie zasługujemy, ale i tak ją otrzymujemy.
Jezus nie był sam, gdy umierał na krzyżu.
Razem z nim ukrzyżowano dwóch złoczyńców.
Jeden z nich kpił z Jezusa.
„Skoro jesteś Synem Bożym, dlaczego się nie uratujesz?
Przy okazji uratuj i nas”.
Ale drugi go uciszył.
Rzekł: „Wolnego. Ty i ja jesteśmy przestępcami.
Zasłużyliśmy na karę. Ale ten gość, Jezus,
nie zrobił nic złego”.
Potem rzekł do Jezusa: „Pamiętaj o mnie, gdy wrócisz do swego królestwa”.
Jezus mu odpowiedział.
Wiesz co?
„Dzisiaj będziesz ze mną w raju”.
Jezus nie spytał go, za co został ukrzyżowany,
czy żałował za grzechy.
Żeby otrzymać zbawienie,
musiał uwierzyć, że Jezus jest Synem Bożym.
Nie pozwól nam zapomnieć, Ojcze Niebieski,
że jesteś kochającym, miłosiernym i sprawiedliwym Bogiem.
Prosimy, byśmy mogli okazywać miłosierdzie i przebaczenie,
tak jak ty okazujesz nam miłosierdzie i przebaczenie.
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
- Amen. - Amen.
Co u Sandry?
W porządku. Niedługo urodzi drugie dziecko.
Chwalmy Pana. Chłopca czy dziewczynkę?
Jeszcze nie wiemy. Dowiemy się za tydzień.
- Pozdrów ją ode mnie. - Tak zrobię.
Dlaczego chciałaś się spotkać?
Cóż, pastorze…
Mówił pastor dziś o przebaczaniu,
miłosierdziu.
Wiem, że to obowiązek chrześcijanina.
Wszyscy jesteśmy grzesznikami
i wszyscy zasługujemy na łaskę.
Ale jeśli chodzi o Jeffa Dahmera,
nie mogę mu wybaczyć.
Nawet jeśli coś jest nie tak z jego mózgiem
albo nie mógł się pohamować…
Nie potrafię.
Moje serce jest pełne nienawiści.
Chcę zemsty.
Myślałam, że gdy zostanie skazany na dożywocie, zaznam spokoju.
Ale tak nie jest.
Chcę, żeby cierpiał.
Nawet śnię o tym.
Widzę, jak go krzywdzę.
Zadaję mu ból,
sprawiam, by błagał o litość.
Boję się, pastorze.
Bardzo się boję.
Chciałabym się wyzbyć tych uczuć.
Po prostu…
nie czuć pragnienia zemsty.
Poukładać to sobie.
Nie zdobędę się na przebaczenie, ale może na coś podobnego.
Jeśli pozwolę, by trawiły mnie nienawiść i gniew…
to chyba zwariuję.
Masz wielkie serce, Glendo.
To błogosławieństwo albo przekleństwo.
Masz wszelkie prawo do tych uczuć i myśli.
Ale jak mogę je powstrzymać?
Nie możesz.
Możesz codziennie modlić się o siłę i prosić Boga o przewodnictwo.
I może częściej przychodź do kościoła.
Tak.
Te uczucia nagle nie znikną.
To wymaga czasu.
Pewnego dnia, może za miesiąc, może za rok,
zobaczysz gdzieś twarz Dahmera
i nic nie poczujesz.
- Cześć, tato. - Cześć.
Jak leci?
- Miło cię widzieć. - I ciebie.
- Dobrze wyglądasz. - Dzięki.
Zdrowiej.
- Tak? - Jasne.
Może to przez pigułki. Dają mi Prozac.
- Serio? - Tak.
I pomaga?
Myślę, że mnie uspokaja.
Nie ma tu alkoholu. To była główna przyczyna problemu.
Też tak myślę.
Brakuje ci alkoholu?
Cały czas, codziennie.
No tak.
Pewnie dobrze, że go tu nie ma.
Myślałem o tobie i Shari.
Powinniście pojechać na wakacje za forsę z książki.
No tak, książka.
Nie sprzedała się dobrze.
Chociaż recenzje były dobre. Ale chyba wiem dlaczego.
Myślę, że ludzie…
sądzili, że chcę się dorobić na ofiarach.
To nieprawda. Ale co poradzisz?
To było skazane na porażkę.
No tak.
Muszę ci coś powiedzieć.
Mam pewne plany.
Chcę się ochrzcić.
Synu, to wspaniale.
Czułem, że się ucieszysz.
Niestety nie mają tu baptysterium.
Muszę też znaleźć kogoś, kto mnie ochrzci.
Cudowne wieści.
Cudowne.
No i…
Z założenia chrzest zmywa wszystkie grzechy.
To, czy Bóg mi wybaczy, to jedno. Wiem, że to możliwe, ale…
Chciałem cię spytać, tato…
Czy zdołasz mi wybaczyć?
Wybaczę.
Wybaczę ci, synu.
Naprawdę.
Już wybaczyłem.
Bo jesteś moim synem.
No tak.
To dobrze.
Dzięki, tato.
Cześć.
Dziękuję, że przyszłaś.
Dzięki za zaproszenie.
Laotańczycy potrafią wyprawić wesele.
Usiądź, proszę.
Whisky?
- Nie, dziękuję. - To tradycja.
No dobrze.
Mocne.
Nie wypij za dużo,
bo nie będziesz pamiętał ślubu syna.
Cieszę się waszym szczęściem.
Wasza rodzina na to zasługuje.
Zwłaszcza po tym, co się stało.
To dobry dzień.
Staram się być radosny dla rodziny.
Uśmiecham się. Staram się być silny.
Czekam, aż znów poczuję się sobą.
Ale jest tylko gorzej.
Każdego ranka przypominam sobie,
że Jeffrey Dahmer nadal żyje.
Ale Konerak nie.
Mój syn zginął.
Rozumiem.
Możemy tylko udawać, że jesteśmy silni.
Może kiedyś zapomnimy, że udajemy.
Dawaj, Sounthone.
Chodźmy na parkiet, pokażmy im, jak się tańczy.
No dobrze.
„Dahmer kontra Jezus”?
To na serio?
Najnowszy numer komiksu Jeffrey Dahmer.
Ludzie jednak mogą upaść niżej.
To chore. Robią z niego superbohatera.
Pieprzona wolność słowa.
Wiem.
Nie wiem, kto powinien być bardziej urażony, my czy Jezus.
Co zrobimy?
Złóżmy kolejny pozew.
Poprzedni przegraliśmy. Znów nas to czeka?
Jest taka możliwość.
Zatem warto?
Mamy wybaczyć i zapomnieć, co zrobił Dahmer?
Pozwolić im zbijać na nim kokosy?
Po co wkładać tyle wysiłku w złożenie kolejnego pozwu,
skoro i tak przegramy?
Chodzi o sprzeciw.
Uświadomienie ludziom, że Jeff Dahmer nie jest superbohaterem.
To seryjny morderca.
A nasi synowie nie byli tylko jego ofiarami.
Byli ludźmi z krwi i kości, mieli swoje życie.
Śpiewali w chórze,
uwielbiali tańczyć, dokuczać siostrom.
Mieli marzenia i plany na przyszłość.
I matki…
które ich kochały.
Nawet jeśli przegramy w sądzie,
ten przekaz będzie naszą wygraną.
Nie będę tego czytać.
Ale mam nadzieję, że Jezus skopie Dahmerowi dupę.
Proszę tak nie patrzeć.
- Okulary ochronne. - Dzięki.
W takiej chwili trudno wątpić w istnienie Boga.
Całkowite zaćmienie Słońca.
Dzień egzekucji Johna Gacy’ego
i chrztu Jeffreya Dahmera.
Używamy tego do rehabilitacji. Nada się?
Tak sądzę.
Coś jeszcze?
Daje mi pan wszystko, o co proszę. Sądziłem, że będzie trudniej.
Religia uspokaja.
Dyrektorze, rozmawiałem z nim i powtórzę to,
co mówiłem kapelanowi.
Dahmer pragnie zbawienia. Na poważnie.
Johnie Waynie Gacy,
jakieś ostatnie słowa?
Może…
Cmoknijcie mnie w dupę.
Podobało się?
A ty dokąd, JD?
Przyjmę chrzest.
Brawo, Jeff.
Ktoś to przygotował?
Fajnie, prawda?
Jakaś kobieta z Oklahomy.
Skurwysynu.
Jeffie, ja cię chrzczę
w imię Ojca
i Syna,
i Ducha Świętego
dla odpuszczenia grzechów.
Nie wiem, co robić.
Boże Wszechmogący, Ojcze w Niebie, powiedz mi!
Powiedz, co mam robić!
Czas zgonu: 12.58.
Witaj w rodzinie Boga.
Gratulacje, Jeff.
Jesteś zbawiony.
Dzięki.
Dziękuję.
Mów do mnie, Panie.
Powiedz, co mam robić.
Zrobię to.
PISMO ŚWIĘTE ODNAJDZIESZ SIŁĘ
Masz robotę.
Co zrobisz
z 25 centami za godzinę, JD?
Wydasz na pornosy czy szlugi?
Nie wiem.
Pewnie dam na kościół.
Chujowy pomysł.
Nabrałeś mnie.
Jaja sobie robię.
Masz robotę.
Przydzielono wam pomoc.
Jasne.
W porządku.
Posprzątam w szatni. Pomożesz mi?
Dobra.
Jesse?
Co mu zrobiłeś?
Nie płacz nad nim.
Zamordował żonę.
Pięć razy dźgnął ją w twarz i chciał wrobić dwóch czarnych.
Pojebane, co?
Ale to nic w porównaniu z tym, co ty zrobiłeś.
Nie tylko mordowałeś.
Bezcześciłeś też zwłoki.
I jadłeś ciała ofiar.
Gadaj, Dahmer!
Naprawdę jadłeś ich mięso?
Tak.
Tego czternastolatka?
- Tak. - Popierdoliło cię?
Dlaczego?
Podobało ci się?
Byłem zagubiony.
Oddaliłem się od Boga.
Wierzysz w Boga?
Tak, wierzę.
Powróciłem do Boga.
Czuję się…
odmieniony.
Ja też wierzę w Boga.
Ale mój jest bogiem zemsty.
I karze za zło.
Robi to od dawna.
Czasem posyła pomocników, by wymierzyć sprawiedliwość.
Pan do mnie przemówił.
Poprosił mnie, bym cię ukarał
za zamordowanie niewinnych ludzi i zniszczenie życia ich rodzinom.
Możesz sobie wmawiać, że Bóg ci wybaczył.
Ale nie unikniesz Jego gniewu.
Zawsze cię dopadnie.
Zawsze.
Zrozum, Dahmer.
Jestem Jego posłańcem.
Jasne?
No dobra.
Lubiłeś patrzeć na cierpienie ofiar?
Ten 14-latek.
Robiłeś mu okropne rzeczy.
Nie.
Najpierw ich odurzałem, żeby nic nie czuli.
Cóż, Dahmer,
postaram się, byś czuł wszystko.
W imię Ojca
i Syna,
i Ducha Świętego.
Amen.
Halo?
Przy telefonie.
O nie.
Już jedziemy.
SZPITAL ZBAWICIELA
- Panie Dahmer. - Co z nim?
Niestety…
- Mam złe wieści. - Nie.
Jeff, tak mi przykro.
Kocham cię.
Kocham cię od dnia twoich narodzin.
I będę kochać do końca moich dni.
Co?
Nic nie mówiłem.
Panie Dahmer, pani Flint?
Proszę.
Nie rozumiem.
Ciało Jeffa zostało skremowane. Dwa tygodnie temu przysłali mi szczątki.
Połowę jego szczątków.
Druga połowa trafiła do mnie, jego matki.
Po śmierci państwa syna
przeprowadzono autopsję.
Niestety wtedy ciało zostaje…
Pocięte?
Lionel zna się na tym.
To on zainteresował Jeffa tematem.
Niezłe z ciebie ziółko, co?
Proszę państwa, możemy?
Mózg usunięto, by ustalić przyczynę śmierci.
Pani Flint uważa, że mamy okazję
do zrobienia czegoś dobrego.
Naukowcy z uniwersytetu we Fresno chcieliby zbadać mózg Jeffa.
Chwila. Nie rozumiem.
Gdzie był jego mózg? Gdzie jest teraz?
W Madison.
W laboratorium patologii Uniwersytetu Wisconsin.
DAWCA: JEFFREY L. DAHMER
Nie ma mowy.
Lionel, proszę. Choć raz posłuchaj.
Spisał testament.
Chciał zostać skremowany jak najszybciej, całe ciało.
Jego mózg jest częścią ciała.
Bez otwartej trumny, pogrzebu i nagrobka.
Skoro tak ci zależy na woli Jeffa,
czemu urządziłeś uroczystość żałobną?
Dla kilku przyjaciół i rodziny.
Ale nie dla matki.
Mózg należało skremować. Powinien być z ciałem.
Mamy szansę dowiedzieć się, dlaczego taki był.
Czy urodził się z tym?
Może miał jakiegoś guza?
Chyba każe z nas ma własną teorię, dlaczego Jeff taki był, prawda?
Przestań, wstydź się.
To samo zrobili
z Johnem Wayne’em Gacym.
Wyjęli jego mózg i analizowali próbki pod mikroskopem.
I do czego doszli? Jego mózg był normalny.
To samo powiedzą o Jeffie.
Skąd wiesz?
Nie zgadzam się, Joyce.
Nie ma mowy.
Powinniśmy zamknąć tę sprawę.
Nie przeciągajmy tego. Życie toczy się dalej.
Panie Dahmer, pani Flint zamierza walczyć o to w sądzie.
Z pewnością.
Jeśli będziesz grzeczny, pozwolę ci oglądać kreskówki.
No dobrze, spójrzmy.
Mają Oreo, Chips Ahoy i…
Ciastka!
Dobrze, ale które?
Wszystkie!
Weźmiemy dwa opakowania. Bo jesteś rozpieszczony.
A wiesz dlaczego? Bo jesteś małym łobuzem babci.
Pomóż mi wyłożyć zakupy.
Pomożesz jak duży chłopiec?
ŚMIERĆ SZALEŃCA MAFIA ZLECA ZABÓJSTWO KANIBALA
Zapraszam.
Sąd dostrzega dość nietypową sytuację.
Nie miałem nigdy takiej sprawy i pewnie już się nie powtórzy.
Rodzice zmarłego mają sprzeczne interesy.
Znam ostatnią wolę Jeffreya Dahmera.
Martwi mnie też kwestia zamknięcia tematu.
To raczej ponury rozdział naszych czasów.
Uważam, że społeczeństwu
oraz rodzinom ofiar należy się zamknięcie tej sprawy.
Należałoby postawić kopkę nad i, i żyć dalej.
Dlatego…
niniejszym nakazuję zniszczenie mózgu.
Muszę też powiedzieć, że sprzeciwiam się samej naturze tej prośby.
Gdy dochodzi do zgonu takiej osoby,
pojawia się pokusa, by zrozumieć,
dokładnie wyjaśnić,
dlaczego ktoś taki jak Jeffrey Dahmer
jest, jaki jest.
Albo był.
Uważam, że to niebezpieczne.
W takich przypadkach nie ma prostych odpowiedzi.
DAWCA: DAHMER, JEFFREY
Nigdy się nie dowiemy, dlaczego to robił.
To niewygodna prawda, ale należy ją przyjąć.
Dziękuję za spotkanie, pani Yang.
A ja doceniam cierpliwość, pani Cleveland.
- Zmienialiśmy termin. - Siedem.
Słucham?
Siedem razy.
Tyle razy pani biuro zmieniało termin.
Ale to nic.
Jak wtedy, gdy wzywałam gliny do Dahmera.
Przywykłam, że muszę być wytrwała.
Pani Cleveland, w czym mogę pomóc?
Chciałam spytać o postępy w sprawie parku.
Parku?
Miejsca pamięci.
Powiedziano mi, że w miejscu Oxford Apartments przy 25 ulicy
miasto planuje utworzyć park.
Napisałam do was list,
że powinniście zrobić miejsce pamięci ofiar Dahmera.
Dostałam bardzo miłą odpowiedź
z pani podpisem, że się tym zajmiecie.
No tak.
Jestem tu w imieniu rodzin ofiar, żeby się czegoś dowiedzieć.
Przechodziłam tamtędy, teren nadal jest pusty.
Minęły prawie dwa lata.
Sprawdzam w systemie.
Wygląda na to, że czekamy na pozwolenia.
Ile to potrwa?
Wydział Robót Publicznych musi zakończyć inspekcję,
ale wcześniej Biuro Planowania musi zacząć swoją.
Pani Yang, prosimy tylko o cholerny park.
To nic wielkiego.
Nie prosimy o Tadż Mahal.
Pani Cleveland, budowanie czegokolwiek w mieście wiąże się z biurokracją.
Wiem, że to frustrujące.
Mogę być szczera?
Wielu ludzi tutaj
nie chce budować na tej działce.
- Wolą zapomnieć, co się stało. - Nie każdy może zapomnieć.
Wyburzyliście budynek, ale to nie wymazało tego, co się stało.
Wymazaliście tylko ofiary.
Prosimy jedynie, żebyście umieścili na tej działce coś
dla uczczenia ich pamięci.
Tak trzeba.
Tak nakazuje przyzwoitość.
Czy może omówić to pani
z przełożonym lub kimś, kto może coś zrobić?
Oczywiście.
Zrobię wszystko, co w mojej mocy, by przyspieszyć ten proces.
Ale zwykle te sprawy się przeciągają.
Obawiam się, że rodziny będą musiały jeszcze poczekać.
W porządku, pani Yang.
Przywykłam do czekania.
Zamierzam tego dopilnować.
Dla ofiar.
Dla rodzin.
Nie pozwolę, by ludzie pamiętali tylko Jeffa Dahmera i jego zło.
Póki żyję, będę czekać.
Nie utworzono miejsca pamięci ofiar Jeffreya Dahmera
na terenie Oxford Apartments.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk