NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Filmik treningowy!
W zwolnionym tempie!
Co za cios!
Dubler!
Posprzątaj i twoja kolej.
Co znowu?
Filmik treningowy!
Ninja!
Krótkie uderzenie!
O, niezdara!
Tak jest, kurwa!
Cóż...
niezła ironia.
Beznadziejny ze mnie szermierz. Szczególnie z jedną zdrową ręką.
Nie ty jeden.
Skywalker, Furiosa...
Jaime Lannister, jeśli zignoruje się mordowanie dzieci, kazirodztwo i gwałt.
Ręce dają nam naszą tożsamość.
Kucharze kroją, artyści malują, wojownicy...
wojują.
Każdy dobry rycerz Jedi traci rękę.
Nawet to spierniczyłem.
No i...
Wiesz, co kocham w tym świecie? Jesteśmy wolni.
Możemy robić wszystko.
- W tych spodniach wciąż wyglądałbym źle. - To prawda.
Ale nie chodzi o to, by mieć fajowe ciuchy,
ale żeby być fajowym jak cholera.
Sam określasz, kim jesteś.
Kim jesteś?
Ja jestem Oni Samurajem.
Gdy skończę swoją misję i zasłużę na odkupienie,
będą tworzyć pieśni na moją cześć.
Nie mogłem uratować Sam,
ale muszę pomścić jej śmierć.
Te rany na jej ciele zadano nożem rzeźniczym.
Tylko jeden dupek nosi taką broń.
Zabiję Barona Triumpha.
Zabiję Jadena Hoylesa.
Lubię Josha Wheelera.
Miło, że on i Wesley odnaleźli siebie.
To niedobrani kumple, ale stanowią zgrany zespół.
Tego dyrektor pragnie dla swoich uczniów.
Jestem Michael Francis Xavier Burr.
Byłem dyrektorem liceum w Glendale przez 22 lata.
Teraz nie żyję.
Na początku każdego roku miałem zwyczaj
siania nasion dzikich kwiatów na terenie szkoły.
Pomagałem moim uczniom rosnąć, tak jak kwiatom.
To ekscytujące. Nigdy nie wiadomo, co się stanie, kto rozkwitnie
mimo przeciwności losu.
Wierzyłem, że wszystkie dzieci to kwiaty chcące zakwitnąć.
Myliłem się.
To opowieść o tym, jak z jednego nasiona wyrósł chwast.
Trzeba było go wyrwać, gdy miałem okazję.
Nie zrobiłem tego. Stworzyłem potwora.
Stworzyłem Barona Triumpha.
Wandalizm z użyciem markera,
wandalizm z użyciem farby,
wandalizm ze spermą.
- Tego pan nie udowodni. - Mogę, ale szkoły nie stać na testy DNA.
Po to nas pan zaprosił? W sprawie bezpodstawnych pogłosek?
Jaden ma dwójkę z matematyki. Jest zagrożony.
Jeszcze jedno wykroczenie i wyleci ze szkoły.
Nie chciałbym, żeby Jaden znów powtarzał rok.
- Mike. Mogę tak do ciebie mówić? - Jestem dyrektor Burr, panie Hoyles.
„Doktorze Hoyles”.
Jestem doktor Hoyles,
bo mam doktorat...
z pełnoziarnistego owsa i tęczowych pianek.
- Tak. - Płatki Goblina.
Płatki Goblina, ktoś tu przegina
Daj mi Płatki Goblina
Mniam, mniam.
Płatki Goblina to hit sprzedażowy Płatków Hoyle-Some od lat.
A ten oto Jaden
jest naszym najlepszym rzecznikiem.
Wszamaj je, JJ.
Wciąż mnie to rusza. Mimo upływu lat wciąż jest urocze.
Dyrektorze Burr, mamy rodzinny biznes i wyznajemy rodzinne wartości.
Jeśli ludzie dowiedzą się, że twarz naszej firmy
jest zagrożona w szkole, cóż...
to wpłynęłoby źle na wizerunek Hoyle-Some.
Wierzę, że każdy uczeń zasługuje na drugą szansę.
Jeśli pan Hoyles jest gotów się przyłożyć,
żeby poprawić swoje oceny...
i sprzątnąć wydzielinę znalezioną przy automacie od tamponów
w damskiej łazience na trzecim piętrze, na pewno uda się wyprostować jego ścieżkę.
Ścieżkę. Najlepiej bardzo krótką.
Na skróty. Może trójka z minusem zamiast dwói.
Mam mu zmienić ocenę?
Oczywiście, że nie...
Czy wie pan, że firma Płatki Hoyle-Some
oferuje granty dla szkół w potrzebie?
Tak.
Łapówka?
Nie, skądże.
Żadna łapówka.
Niewielka pomoc...
na renowację siłowni czy zagospodarowanie ogrodu.
Albo na zakup sprzętu, żeby rozgryźć, kto się spuścił.
Zamknij mordę!
Zamknij się, Jaden!
Oceny nie są na sprzedaż.
Zapraszam na zajęcia, panie Hoyles.
Niech pan zaczynie pracować nad wyjściem z tej kabały.
Jeśli się nie mylę, pani Woodworth czeka na pana.
Trzeba było go wtedy wydalić.
Zapobiegłbym tylu cierpieniom.
Jeśli nie powiemy Joshowi, że sfingowaliśmy śmierć Sam,
to Triumph usmaży sobie jego jądra.
Jeśli powiemy Joshowi prawdę
i tak opuści galerię, a ktoś go zaciuka podczas ratowania Sam.
- Tworzymy tu plemię. - Trzy osoby to za mało nawet do brydża.
- A Wiedźma? - Sama o sobie nie pamięta.
- Eli? - Megaloman.
- Jego dziewczyna, Mavis. - Manekin?
Tworzymy tu coś ważnego.
Zobaczysz. Przyjdą następni.
Nie bądź taką ciotą.
Zanim się obrazisz,
nie chodziło mi o kochanie facetów.
Po prostu nie bądź debilem.
Nie w sensie syndromu Downa, tylko...
Można kochać facetów i mieć Downa.
- Dobra. - Tylko...
No wiesz...
Przestań być debilną ciotą.
Próbuję zadośćuczynić za swoje czyny.
Okłamywanie Josha to wybój na mojej ścieżce ku zbawieniu.
Jeśli Josh spróbuje zabić Triumpha,
ochroń go.
Poszukaj z nim wiatru w polu.
Tylko nie zbliżaj się do fabryki płatków Hoyle-Some.
To chyba rewir Triumpha.
Jaden Hoyles to naprawdę Baron?
Nie wiem.
Jeden dzieciak twierdził,
że gdy Triumph oddycha,
słychać okrzyki wszystkich dzieci, które zjadł.
Chodź z nami.
Wybacz. Mam megazapchany grafik.
- Mam spotkanie z Wiedźmą. - Po co?
Tu Angelica Green.
Dzień pierwszy obserwacji Wiedźmy.
Większość ghuli to bezmyślni krwiopijcy.
Ale Wiedźma nieustannie dowodzi swojej inteligencji.
Postanowiłam zbadać ją z bliska, jak Dian Fossey goryle.
Wiedźma odtwarza grę komputerową ze swojej młodości.
To dość żałosne.
Nostalgia to jak seks z dziwką i udawanie, że to randka na studniówkę,
chociaż wiesz, czym się zajmuje, więc pewnie umrzesz na syfa.
Wiedźma spożywa tylko owady lub krew zwierząt.
Tak zwalcza pokusę jedzenia ludzi?
Moja teoria głosi, że chce stać się znów kobietą, którą była.
Muszę jej w tym pomóc.
Tak.
Jasne, że tak!
W to mi graj, ziomie.
Sam siebie definiujesz.
Pokaż mi swoje nowe sztosowe paluchy.
Klawy wygląd, Kim Cattrall.
Bo była manekinem.
W filmie Manekin?
O manekinie, który ożywa?
Był sequel z Kristy Swanson. Oryginalną Buffy: Postrach wampirów?
Zapolujmy na Barona Triumpha.
Josh Wheeler!
Wyrywasz mi mózg.
Nie wierć się, to dam ci monetę,
żebyś pojeździła sobie na rakiecie w sali zabaw.
Ziomie, jeśli chcesz pozbyć się tych dredów,
potrzebna będzie odżywka.
To spray do stylizacji.
To lokówka.
To wosk do depilacji mocno zarośniętych piczek.
- Przeszkadzasz mi w eksperymentach. - To tak przypomina eksperyment,
jak moje walenie kapucyna taniec nowoczesny.
- Płaksa nie jest wcale szurnięta. - Upieczono mnie w ziołach i przyprawach.
Ona jest tam w środku i chce się wydostać.
Może jeśli będzie przypominać człowieka, a nie...
- Rozumny kłaczek? - Szczura kradnącego pizzę!
Meszek z pępka!
Zgniłą brzoskwinię, która dogniła.
- Spocone krocze King Konga. - Wąsy Steve’a Harveya!
Jeśli z wyglądu będzie przypominać siebie,
może odblokuje to jej osobowość.
Mama nie nauczyła cię, jak czesać włosy
albo pielęgnować alabastrową skórę balsamem?
Marna ze mnie księżniczka.
- Dobra, daj mi szczotkę. - Już to widzę.
- Zadźgasz nas kosą, by odzyskać galerię. - Spokojnie. Chcę tylko pomóc.
Panie przezywały mnie Jacques Cousteau w salonie ciotki.
Tylko ja miałem odwagę zagłębić się w mroczną otchłań,
której lęka się większość mężczyzn.
Potrzebujesz mnie.
Co wskazuje sondaż?
Zadrzyj ze mną, mały,
a spalę twoje łonowce 5000 woltów.
Ruchy!
Drugi trzonowiec po lewej?
Jakościowe wypełnienie porcelanowe.
Ojciec cię sporo nauczył.
To i owo.
Wybił go Triumph.
Nie wiesz tego.
Znam tylko jednego kolesia z butem o rozmiarze 48,5,
- bo go polizałem. - Hoyles.
Pojechał na wschód. W stronę San Fernando.
Jesteś niczym kanadyjski Wolverine.
Wolverine jest Kanadyjczykiem. Polowałem na łosie każdego lata.
Ojciec cię sporo nauczył.
To i owo.
Umiesz tropić, ale nie walczyć.
Poradzę sobie.
Łatwo jest ciąć i rąbać.
Każdy ośmiolatek z miotłą ma się za rycerza Jedi.
Brak palca nie przeszkadza w dzierżeniu miecza.
Twoja nienawiść cię hamuje.
Szermierz musi mieć kontrolę.
Każdy cios ma cel, zamysł.
Trzeba pamiętać, że każdy zamach może ukrócić komuś żywot.
Przemowa, że zabijanie cię zmienia? Poważnie?
Komunały przyjęły się, bo są prawdziwe.
Angelica twierdzi, że byłeś z Osiłkami. Do czego zmusił cię Turbo?
- Czemu o tym nie rozmawiasz? - Jestem teraz kimś innym.
Gdybyś miał szansę zabić Turbo...
zrobiłbyś to?
Jeśli Josh spróbuje zabić Triumpha,
ochroń go.
Poszukaj z nim wiatru w polu.
Uciekaj!
SZUKANIE WIATRU W POLU Z WESLEYEM
FARSA W CZTERECH I PÓŁ AKTACH
- Wes! - Uciekaj!
AKT 1
Nie, Josh, tędy.
AKT 2
Trzymaj się mnie!
AKT 3
Ghule, nie atakuj!
Josh, nie atakuj ich!
AKT 4
- Pod auto. Idą. - Kto? Gdzie?
O to chodzi. Pod samochód.
AKT 4,5
- Już czas. Wyłaź. - Wesley, dopiero tu wleźliśmy.
Chodźmy, szybko!
Stary!
Co jest grane?
Stary, nikt nas nie goni. Zgubiłem teraz trop Barona.
Po co to zrobiłeś?
Dalej!
Stań! Tutaj.
Stój.
Niezły drifting.
- Pamiętasz nas, Po Prostu Joshu? - Nie było was więcej?
- Mamy redukcję kadr. - Z przymusu, nie z wyboru.
Czyli z powodu śmierci.
Przyjmujemy teraz nowych członków.
Chyba podziękuję.
To nie było do ciebie. Potem się tobą zajmiemy. Fists?
Wracasz do domu? To przeznaczenie. Gary, Barry, Larry i... Wesley.
- Nie rymuje się. - Kończy się na Y.
- Naciągane. - Starczy na apokalipsę.
Trójka to nie zespół. Do brydża trzeba czterech.
Bawicie się piłkami, ale golf to nie sport.
Od czegoś trzeba zacząć, żeby mu się przypodobać.
Mówi, że chce walczyć.
Jeden na jednego.
Bez broni.
Na śmierć.
Wystarczyło, że spojrzał?
Znam język Turbo.
Co takiego zrobiłem?
Mówi, że nie lubi przegrywać.
To nie Mario Kart.
Próbowałeś nas schwytać, ale uciekliśmy.
Kogo to obchodzi?
Boże. Tu nie ma stron.
Hoyles próbuje zabić wszystkich.
Zabił naszych przyjaciół.
Będę twoim przyjacielem.
Kocham cię.
Najlepsi kumple?
To Pan Misio!
Miałem takiego jako dziecko.
Miał na imię David!
Mieli imiona wyszyte na tyłkach.
Jak masz na imię?
Co? Tak.
Larry, odłóż misia!
Będę twoim przyjacielem.
Kocham cię.
Spieprzajmy stąd!
Jaden Hoyles wymagał dyscypliny.
Ale nie tylko on.
Wziąłem łapówkę.
Miałem braki budżetowe, którym mogłem zaradzić zamianą ocen.
Wszyscy wygrywają.
Przestępstwo bez ofiar.
Ostrożnie.
Cześć.
Przechodzę przez 13 komór
serca karalucha.
I jak?
Jest ładniej niż w mojej norze.
Można się tu zatracić.
To zmieni sposób, w jaki nauczamy biologii.
Nie wiem, skąd to dorwałeś, ale...
- Co ty wyprawiasz? - Spieprzaj stąd!
Hoyles zachowywał się, jakby był nietykalny.
I tak było.
Walcie się, pajace.
Gdybym ukarał go za wykroczenie,
powiedziałby wszystkim o łapówce.
Zaprzedałem duszę, by uratować szkołę.
Cześć. Dobra...
Kurwa, Hoyles!
Kutas!
PŁATKI GOBLINA
WSZAMAJ JE, DYREKTORZE BURR
STEVEN HOYLES
Musi pan powstrzymać Hoylesa. Wie pan, co on robi z Isis?
- Hoyles należy do Isis? - Nie chodzi o terrorystów.
Isis to niefortunnie nazwana pierwszoklasistka,
która bzyka się z Hoylesem w kiblu.
Poprosił mnie pan, żebym była pana Tiarą Przydziału
i pomogła szkole. Tak zrobiłam.
Znam wszystkich.
Nagrałam wideo, żeby pokazać, jacy są mega i mam milion fanów.
Codziennie pytają mnie na Twitterze, dlaczego dyrektor Burr odpuszcza tyranowi.
No i?
Dlaczego?
- Wiesz, skąd mam ten ołówek? - Nie wiem. Kupił pan...
w papierniczym?
Aby zdobyć taki ołówek,
muszę wypełnić formularz budżetowy 18B-234.
Formularz trafia do oceny podkomisji rady szkoły.
Odmówią mi kilku przedmiotów, tym samym czyniąc formularz nieważnym.
Muszę wtedy skorygować formularz 18B-234 i złożyć go ponownie.
Gdy rada zatwierdzi wniosek,
- wciąż nie dostanę ołówka. - Pewnie.
Formularz muszę przesłać do administracji, która dostaje ich setki dziennie.
Od 900 szkół z całego regionu. Na zakupy potrzebują kilka tygodni.
Do tego czasu wyczerpie im się budżet roczny.
Więc mój prosty wniosek o ołówek zostaje odrzucony.
Tak, masz rację.
Kupiłem ten ołówek w papierniczym za własne pieniądze.
Uważasz, że się nie stawiam, ale robię, co dla was najlepsze.
Dziękuję?
Dobrze, że przyszłam.
PŁATKI HOYLE-SOME
PRODUCENT PŁATKÓW HOYLE-SOME
Płatki Goblina, Płatki Goblina
Płatki Goblina, ktoś tu przegina
Płatki Goblina, Płatki Goblina Wszamaj swoje Płatki Goblina
Płatki nasze to owies pełnoziarnisty
Pianki zaś mają smak jedwabisty
Dobre na śniadanie albo w południe
Zawsze smakują w buzi cudnie
Płatki Goblina dla każdego
WYTRYCH
JOSH JEST SPRYTNY JAK KANADYJSKI WOLVERINE
Dzióbek.
Dobrze. Nie jedz tego.
Nie ruszaj się.
Jestem rześkim jesiennym porankiem.
- Tak. - Babska gadka czy szalona gadka?
Nie, ma rację.
Jest jesienią.
Sprawdźmy.
Rety, perfecto.
Muy bueno, co?
Podoba ci się?
Może lepiej...
się nie uśmiechać.
Może któraś ci się podoba?
Przymierzysz?
Teraz ty. Końcówki masz tak rozdwojone, że chyba biorą rozwód.
Wiem, że tego chcesz.
Jak na kogoś, kto tyle wie,
gówno znasz się na pięknie.
Nauczano mnie relatywizmu moralnego i chemii molekularnej.
- Mama miała wysokie oczekiwania. - Moja kazała sobie szorować haluksy.
Przynajmniej z nią byłeś.
Doktor Winifried Green to dyrektor nauk o morzu w Cal Tech.
Nie miała czasu na manicure, pedicure czy mnie.
Och, biedactwo.
Pytałaś ją?
Rozsądne podejście.
Jak powtarzał mój terapeuta,
byłam podatna na napady irracjonalnych zachowań.
- Ty? - Dziwne, prawda?
Mama upewniła się, że znam metodę naukową.
Przedstawić hipotezę,
sprawdzić empirycznie,
wyciągnąć wniosek.
Tak zrobiłam.
Jaka była hipoteza?
Gdyby mama nie miała pracy, spędzałaby ze mną więcej czasu.
A eksperyment?
Potajemnie puszczałam jej podprogowo nagrania prac
o wpływie magmy na bioróżnorodność w Arktyce.
Liczyłam, że uzna te pomysły za własne i zwolnią ją za plagiat.
- Wykopali ją? - Nie.
Otrzymała grant na badanie Morza Południowochińskiego z marynarką.
Popłynęła.
Wniosek z eksperymentu był bolesny i oczywisty.
Mama woli być w atomowej łodzi podwodnej na dnie oceanu,
niż spędzić ze mną choć minutę.
W noc wybuchu bomb
doktor Green była tysiąc metrów pod wodą.
Wciąż tam jest...
Liczę, że ma się dobrze i jest bezpieczna.
Ale jak tylko ta łódź wypłynie,
choroba, która dotknęła dorosłych,
zamieni moją mamę w panią Płaksę.
Muszę pomóc Wiedźmie,
żeby móc uratować mamę.
Nic ci nie jest?
Tak.
Cholera.
To nie byłem ja.
Dziękuję. Bardzo dziękuję.
- Kurka. - Szybciej, wydostań mnie stąd.
Złamał się.
Gdzie są klucze?
To znaczy?
Klucze?
Co powiedziała? Nic nie rozumiem.
Kurcze!
Hoyles?
Skoro ty nie jesteś Triumphem, to kto?
Przymknij mordę.
Cześć, Josh.
Jakim cudem przeżyłeś?
I jesteś Baronem Triumphem?
Czego chcesz?
Twoi rodzice podarowali nam najlepszy sprzęt.
- Gdzie wszyscy? - Poprosiłem o nieco prywatności.
Chciałem, żebyś jako pierwszy ujrzał tabliczkę ku pamięci twojej rodziny.
ŻRYJ GÓWNO, JJ
- Kurwa, kpisz sobie? - Chciałem się ciebie pozbyć od lat.
Ale nie można nikogo wydalić za bycie dupkiem.
Potrzebny mi był idealny plan.
Zaczęło się od propozycji łapówki od twojego ojca.
Zacząłem cię wrabiać, gdy stanowczo odrzuciłem jego ofertę.
Jak już przyjąłem pieniądze, uznałeś, że masz kartę przetargową.
Wtedy zacząłeś dokazywać na całego.
Nie powstrzymywałem cię i tylko się nakręcałeś.
Z każdym dniem coraz bardziej.
Isis ma 15 lat, jesteś o wiele starszy.
Nie, to było konseksualne.
Konsensualne.
Tak, ale seks z nieletnią
jest czymś więcej niż wykroczeniem, panie Hoyles.
To poważne przestępstwo.
Czego chcesz?
Żebyś wszamał moje gówno.
Dobrze.
Nie.
Musisz to powiedzieć.
Powiedz to.
No dalej. Powiedz to.
Wszamaj moje gówno, JJ.
Potrafisz lepiej.
Wszamaj moje gówno, JJ.
Jeszcze raz. Wszamaj moje gówno, JJ.
Pięknie.
Całkiem nieźle.
- Powiedziałeś... - Wiem. Po prostu...
naprawdę chciałem, żebyś błagał.
To jakieś bzdury, Burr.
Powiem ojcu.
Skopie ci dupsko.
Zadarłeś z niewłaściwą osobą, kurwa!
Jest zimno.
Zrobię herbatę.
- Ty jesteś Baronem Triumphem? - A nie mogę być cywilizowany?
Lubisz ossobuco, Josh?
Bardzo chcę spróbować jednego przepisu.
Josh...
Przetrwałeś apokalipsę. Wielkie brawa.
Mówiłem twojej matce na zebraniu rodziców,
że Josh Wheeler jest wyjątkowy.
Choć byłeś uczniem trójkowym.
Nigdy nie skreślam nikogo.
Nie, to osoby poniżej przeciętnej
wciąż mnie zaskakują.
Zobacz, ile przeszedłeś.
Poradziłeś sobie z obezwładniającą raną. Masz teraz niepełnosprawność.
Mówimy „osoba niepełnosprawna”, a nie „inwalida”.
Trzeba myśleć o sobie pozytywnie.
Ja teraz samodefiniuję się jako kompulsywny amator dwunogów.
Czyli jesz ludzi?
Hoyles to nie człowiek. Tylko taco.
Ludzkie mięso ma więcej protein niż szklanka mleka.
Pożeranie dzieci daje mi siłę.
Zamienię Hoylesa w to, czym naprawdę jest. Małymi kawałkami gówna.
Pospiesz się, Wheeler. Zaraz wróci.
Pomóż mi z kluczami.
Moje oczy. To naprawdę bolało.
- Pieprzę to. Hoyles stąd spada. - Dupek!
Kilka dni marynowałem Hoylesa.
Zamiast tego zjem carpaccio z Josha.
Josh?
Wyjdź, gdziekolwiek się chowasz.
Nie proś strażników o pomoc. Nie mówią po angielsku.
Korzystam z uczniów z wymiany. Współpraca wymaga wspólnego języka.
Jesteś dyrektorem!
Ponoć dzieci miały być jak dzikie kwiaty.
I miałem rację, tylko wyciągnąłem błędne wnioski.
Prawda jest taka, że dzikie kwiaty to rośliny inwazyjne.
Rozprzestrzeniają się i tylko niszczą.
To dorośli wysadzili świat w powietrze!
Tak.
Przeżyliście.
Mogliście zrobić, co chcieliście.
Dorośli zniknęli i co się stało?
Zamieniacie świat w grę w Fortnite’a.
Palanci z was.
Nie Sam.
Była dobra i uczynna.
Sam Dean była najgorsza.
Wyrosłaby na trenerkę osobistą,
która co kilka dni wysyła zaproszenia na LinkedIn.
Zabiłeś ją.
Porzuciłeś martwą.
Nie zabiłem Sam.
To kto ją w takim razie zabił?
Właśnie, Josh.
Jesteście dupkami.
Olśniło mnie dzięki Jadenowi Hoyle’owi.
Zmarnowałem sobie życie.
Przez 22 lata byłem miły i wspierający.
Przez 22 lata kupowałem ołówki za własne pieniądze.
Przez 22 lata uczyłem dzieci,
żeby były przykładnymi uczniami.
Niczego się nie nauczyliście! W głębi serca każdy z was jest jak Hoyles.
Wyzbyci moralności,
napchani ohydnymi płatkami, więc utuczę was, jakbym robił foie gras,
i potem was wszystkich pożrę.
Kochasz dzieci.
Jakaś cząstka ciebie wciąż o tym pamięta.
Nie mów do mnie jak do Vadera. Nie jestem twoim ojcem.
Zmieniam się.
Z każdym gryzem pragnę więcej.
Zmieniam się. Nie wiem w co, ale...
podoba mi się to.
- Zabij go! - Szybko!
Zabij go!
- Zabij! - Na co czekasz?
Chybiłeś.
Nie...
Wcale nie.
Zajefajnie!
Chodźmy!
Jesteś potworem.
Odejdź.
Jesteś potworem.
- Przestań. - Jesteś potworem.
- Zostaw mnie. - Jesteś potworem.
Jesteś potworem.
- Jesteś potworem. - Proszę, przestań.
- Jesteś potworem! - Dość!
Co ty wyprawiasz?
Przestań!
Co?
Bądźmy potworami.
Pewnie.
Bądźmy potworami.
Hej, wróciliśmy!
Przyprowadziliśmy przyjaciół. Mogą tu pomieszkać?
Spadówa! Ile razy mam powtarzać...
Nie ma sprawy.
Jestem Michael Francis Xavier Burr
i przez 22 lata byłem dyrektorem liceum w Glendale.
Pomagałem uczniom.
Jak kwiatom, aby mogły rozkwitnąć.
Ale wszystkie kwiaty odeszły.
Dzisiaj zainspirowałem jednego dzieciaka,
żeby był kimś lepszym.
Aby odkrył, kim naprawdę jest.
Ta apokalipsa zmusza nas, abyśmy przyznali się przed sobą,
że myliliśmy się co do własnej tożsamości.
Nie jesteśmy dobrzy.
Ukrywamy straszne sekrety.
A te sekrety zjadają nas od środka
i zamieniają w potwory.
Napisy: Przemysław Stępień