BİR NETFLIX DİZİSİ
İLK KAVGA
Babam hep bir avcı ancak içgüdüleri kadar iyidir,der.
Şu içgüdü bana rehberlik etmemeli mi?
Güven vermemeli mi?
Yoksa bana doğru gelen şeyi yaptığım için suçluluk mu hissettirmeli?
Juliette?
Ne arıyorsun burada?
Neredeyiz?
Cennette.
Başlangıçta.
Yemin ederim, seni ısırmamın aramızda böyle bir bağ kuracağını bilmiyordum.
Bana inanmıyorsun.
Neye inanacağımı bilmiyorum.
Veya ne hissedeceğimi.
Yani, sana karşı hislerim olmamalı.
-Ama? -Nefret ederek büyüdüğüm canavarlara
hiç benzemiyorsun.
O zaman işi akışına bırak.
Burada her şey mümkün.
Juliette.
Kaç!
Uyan küçük kız. Tüm aile dışarı.
Güzel. Duruşun iyi Apollo.
Mesafeni koru.
Safkan kanı tenine değerse işin biter, anında felç olursun.
-Güzel. -Tamam.
-Hızlı hareket etmek budur Apollo. -Kendini ele veriyorsun Theo.
Kendini ele veriyorsun.
Güzel.
Boynunu koru. Hadi. Galip.
-Her şeyin bir ilki vardır. -Bilmiyorum baba.
Birlik Akademisi'ne hazır mı, emin misin? Küçük oğlunu da gönderebilirsin.
Neredeyse 24 yaşındayım. Birlik Akademisi yaşı.
-Sen asla hazır olmayacaksın. -Hadi ama. Ben doğuştan hazırım.
Kendini fazla beğeniyorsun. Bu bir avcı için en kötü özelliktir.
Çocukça zafer ihtiyacı seni öldürtür.
Hatta tüm ailemizi öldürtebilir.
Golem için yine özür dileyim mi?
Sıra onda, değil mi?
Hızlı ve güçlüsün oğlum. Ama pervasızsın.
Abinin alçak gönüllüğünün birazı bile işine çok yarar.
-Bu geceki avda gözcüsün. -Ne?
Şaka mı bu? Onu yendim, gördün ya.
Şimdi de onu gözleyeceksin.
-Peki. -Cal.
-Tess. Sıra sende. -Onu izle.
-Pardon. -Ne için?
Ailenin önünde seni utandıracağım için.
-Onun omuzlarına bak. -Asla ölme.
-Hadi. -Güzel.
-Hadi T. -Sen yaparsın.
Güzel.
Bu Birlik.
Güzel.
Öğrenmeniz gereken haberler için Savannah'nın en iyi kanalına hoş geldiniz.
Savannah lisesi öğrencisi Ashley Stanton bugün defnedilecek.
Onları ne yaptın?
Aileye yakın kaynaklar Ashley'nin dışa dönük…
Çok ayıp, bir odaya girip en azından…
Haplarım nerede?
Sakin ol. Artık onlara ihtiyacın yok ki.
Tabii ilk avını öldürmediysen
ve bu kutsama töreninde kutlayacağımız…
Elinor.
Lütfen.
Bu konuda beni dinlemelisin. Bunlar sorununu çözmez.
Gerisi nerede?
-Bu yetmez. -Aynen.
Ama geri kalanını attım.
Doğru olanı yapman için motivasyon kaynağı.
O aptal töreni niye yapmak zorundayım ki?
Çünkü yalan söyledin Jules.
Çünkü o geleneğimiz.
O yüzden büyükannem ve tüm Safkan cemaati
büyük gösteri için gelmeden birini öldür.
Gelenek olduğunu biliyorum.
Ama öyle olmasından nefret ediyorum. Yani, Oliver'ın yapması gerekmedi.
Biz anaerkiliz. Sahiplenilmeye değer tarafı bu.
Gerçekten sahiplenmeye değer.
Ayrıca Oliver bu aileyi az kalsın mahvediyordu.
Onu gerçekten model almak istiyor musun?
Çok tatlı.
Şimdi onları kaldır ve önemli prova öncesi bir kapatıcı bulalım.
Sanki tabutta uyuyormuşum gibi.
Bu sana o kadar uygun olmayabilir.
Başka bir şey deneyelim.
-Hayır. -Hayır.
Tatlım, memnun olmayı en azından deneyebilir misin?
Bunları senin için yapıyoruz.
Benim için olsa arkadaşlarım davet edilirdi.
Madrid'den, Tokyo'dan ve Lagos'tan misafirler gelmezdi.
Tuhaf bir yılan ritüeli…
ya da insan kurban avı olmazdı.
Çocukların gelenekleri sürdüreceğine işte bu yüzden güvenilemez.
Otele varınca ararsın sanmıştım.
Sürpriz.
-Büyükanne. -Selam tatlım.
Ellerini temiz tutup cesetlerini gömüyor musun?
Tıpkı bana öğrettiğin gibi.
Juliette.
Bu elbise sana hiç yakışmamış.
Sana bir bakayım.
Babanın gözlerini almışsın
ama annenin susamışlığını aldığın söylendi.
Büyükanne, lütfen bu güve kapanının müzeye ait olduğunu kızına söyler misin?
Bu güve kapanı benim kutsama töreni elbisemdi.
Kendi yaptığın bir vampirle ürersen böyle olur işte.
Büyüklerinin genlerine saygı duymazlar.
-Pardon, o niyetle… -Tatlım.
Ailemiz bin yıldır Safkanlar'ın en güçlüsü.
Tüm Safkanlar'ın gücünü aldığı, ana kraliçe Zümrüt Yılanı
korumaya değer görülen aile.
O yüzden o merdivenleri indiğinde,
o yılan benim kollarımdan senin kollarına geçtiğinde sen…
Kahretsin. Ben'le buluşmamı iptal etmedim.
Bu Juliette'in insan tarafı.
Seni görmek çok güzel anne.
Kocasının tadı davranışlarından iyidir umarım.
Annem ondan beslenmiyor.
-Onlar arkadaş. -Tatlım…
…büyükannene bir iyilik yap.
Beni hüsrana uğratmamasını sağla.
Bu kolay değil. Dinlemeye alerjisi var.
Küçük kardeşini yönlendirmeyi beceremiyor musun yani?
Hallederim.
Aferin kızıma.
Aman tanrım, iki yaşındaki çocuk gibisin. Ne yapıyorsun?
Maskeli balo davetiyemin nerede olduğunu merak ediyorum.
Sadece bir akşam yemeği.
Rulo köfteyle püre için epey özenilmiş bir kıyafet.
Savannah Blooms Çiçekçisi.
-Ne çok çiçek… -Büyükannem.
O geldi. Süsü sever.
Yeter artık.
Kabullen ve Unut?
Peki.
Annenler bir parti veriyor ama ben davetli değilim.
Kabul.
Tamam.
Affet ve unut.
Teşekkürler.
Sanırım Ashley'nin anne babasına taziyede bulunmaya
gelmeyeceksin.
Ölüm beni ürkütüyor, biliyorsun.
Bir yere gidebilir miyim sence?
Çirkin'e, telaş içinde vals yapmayı öğretmeliymişsin gibi görünüyorsun,
son taç yaprağı düşmeden.
Git de üzerini değiştir, araştırma için sana ihtiyacım var.
Bence Ashley öldürüldü.
Ne? Kim böyle bir şeyi…
Bence onun cesedine takıldığın için hâlâ şoktasın.
Cesedini buldum. Ona takılmadım.
-Peki, ya haklıysam? -Peki.
Öldürüldüyse anne babasının bilmesi gerekir.
Ağırlığı ağırlığıma eşit bir elbise giymişim,
şıpır şıpır terliyorum, sen de saçmalıyorsun.
Bırak Ashley'nin ailesi yasını tutsun. Eve git, seni sonra ararım.
Bir kız öldürüldü diyorum.
"Elbisem ağır, eve git" mi diyorsun?
-Peki, tabii, bunu yapabilirim. -Hayır, onu kastetmediğimi biliyorsun.
Ciddi misin?
Hadi ama.
Kabullen ve Unut?
Peki. Şu anda senden nefret ettiğimi kabul ediyorum.
Oyunun kuralı öyle değil.
"Affet" demen lazım!
Onun azmi bana bir başka esaslı avcıyı hatırlattı.
Evet, birkaç saattir çalışıyor.
-Güzel. Öğrenecek çok şeyi var. -Evet.
Onunla yaptığın talimler işe yarıyor.
Bunu görebiliyorum.
Daha 16 yaşında Jack.
Theo 12, Apollo ise 14 yaşındaydı.
Cal de 15'indeyken hayalet neredeyse onu öldürüyordu.
Sonra buraya taşındık, bir Safkan'la çatıştı ve kazandı.
Evet ama tam olarak böyle olmadığını sen de biliyorsun.
Birliğin bizi onun davranışları için ödüllendirdiğini biliyorum.
Bizi nasıl öldüreceğimizi bilmediğimiz canavarları öldürmeye göndererek mi?
-Hayır. -Şu ana dek yapmamamız
-yapamayacağız demek değil. -Jack.
Ayrıca en iyi dostlarımız Mike'la Sarah'yı gönderdiler, onlar çok iyi avcı.
-Tatlım… -Jack.
Cal, kimsenin varlığını bilmediği bir Safkan aileyi teşhis etti.
Birlik bizi onları öldürmekle görevlendirdi.
Henüz Rehberliğe bile terfi etmedik ama görevi bize verdiler.
Savaşçılar'a böyle fırsatlar verilmediğini biliyorum
ama bu, ilk av şöyle dursun, en iyimiz için bile
tehlikeli bir görev.
Hayır, onu bu işe asla sokmayacağım, duydun mu?
Tatlım, ilk avı değil, bu bir.
Bir avcının bir Safkan'a meydan okuyup
sağ kalmasından beri de 400 yıl geçti, bu da iki.
Cal'e dek,
küçük kızımıza dek.
Başladığı işi bitirmeyi hak etmiyor mu?
Hayatını riske sokuyorsa hayır.
Demek istediğim, biz dışarıdayken yanımızda değilse
o zaman biz bir aile değiliz.
-Anlıyor musun? -Tamam. Yeter.
O bizim kızımız.
Biliyorum.
Hayır, bazen bunu unutuyorsun bence.
Bazen avcılık görevlerimizi her şeyden üstün tutuyorsun.
Bazen de düşüncelerime saygı göstermeni istiyorum.
Senin istediğini yapmam için beni ikna etmeye uğraşmak yerine
kararıma saygı duymanı çünkü bu çok yorucu.
Ve bunu nasıl görmezsin anlamıyorum.
Bunun benim için ne kadar zor olduğunu.
Tamam.
Seni anlıyorum.
Ve üzgünüm.
Üzülmelisin.
Yemek yapmayacaksan çık mutfağımdan.
Memnuniyetle.
Ama önce biraz tatlı alabilir miyim?
BAŞLANGIÇTA
Tarihimizi mi okuyorsun?
Böylece Havva yılandan kaçarken Lilith ısırığına kucak açtı.
O bölüm bana hep müstehcen gelir.
Yılan beni cidden ısıracak mı?
Sadece ilk avını öldürdüysen.
Tamam.
İlk avını öldürmediysen tüm Safkan cemaatinin önünde
seni reddedecek.
Ailemiz küçük düşürülecek.
Ana yılanı kontrol etmek için kapışmalar başlayacak.
Salt anarşi.
Gel, sana bir sürprizim var.
-Hadi, sıra sende. -Şuna bak. Hadi bakalım.
Yani, Mike amcan Savaşçı Avcı'dan Rehber statüsüne geçiyor
ve sonunda beni avcılığa başlatan canavarı öldürebileceğim.
Bir Kitsune'ydi.
Öldürdüğü her şeyin şeklini alabilen bir iblis, erkek kardeşimi öldürdü.
Onu yakalamam iki yılımı aldı.
On beş ayda tatlım.
-Peki, onu bulduğunda ne oldu? -Ben bulmadım.
Bir gün yanıma kendi geldi, omzuma hafifçe vurdu,
yüzü kardeşimin yüzüydü.
Hatta oymuş gibi yaptı.
Bunu şunun için söylüyorum…
İnsan görünümündeki bir canavarı öldürmenin çok zor olduğunu biliyorum.
Sana saygı duyuyorum Cal, o yüzden bunu yapmayı hiç istemezdim.
-Domino! -Cal, böyle mi kaybedecektin yani?
Bence artık kadeh kaldırmanın vakti geldi.
Birlik bizi buraya tek bir basit görev için gönderdi,
canavarların Savannah'ya neden döndüğünü öğrenmek için.
Bir avcıyı şaşırtmanın ne kadar zor olduğunu biliriz.
Çünkü beklenmeyeni beklemek üzere eğitiliriz.
Ama Cal, seni hepimizi şaşırttın.
İnisiyatif aldın, içgüdülerine güvendin
ve tek başına bizi Safkanlar'a götürdün.
Bu savaşı kazanırsak terfi alabiliriz.
Savaşçı sınıfı dikiz aynamızda kalabilir.
Bu yüzden ilk avına hazır olduğuna karar verdik.
Ne?
-Yürü be kızım. -Ava hoş geldin.
Ava katılıyorsun küçük kızım.
Evet, Juliette'i öldürme şerefine erişeceksin.
-Tebrikler. -Tebrikler.
-Hadi bakalım. Seninle gurur duyuyorum. -Teşekkürler.
-Küçük kardeşim onlara gösterecek. -Evet efendim.
Theo, Apollo, biz hazırız.
Birlik'te tek bir Safkan öldürme kaydı var.
Bu altı mızrağın uçları o avcının kullandığı gümüş kazıklardan yapılmış.
Bunları bir daha kullanamayız diye düşünüyorduk. Ta ki şimdiye dek.
Genç savaşçı sayesinde kullanacağız.
Cal.
Bu gümüşün geldiği mızrak, yegâne…
Savaşçı prensesim.
Bu yüzyıllar öncesine dayanıyor.
Buraya gel.
Hey.
Gergin olman normal.
Herkes ilk seferinde gergin olur.
Canavarlar peşine düşünce içgüdülerin harekete geçer.
Sen…
-Boş ver. -Hayır, söyle.
Hiç sorguluyor musun,
ya hepsi canavar değilse diye?
İçlerinde yani.
Bu ne demek ki?
Bilmiyorum, sadece…
Bazen onların bizi nasıl gördüğünü düşünüyorum.
Yani, ya onların hikâyesinde biz canavarsak?
-Katillerin hikâyesi olmaz Cal. -Biz de öldürüyoruz.
İnsanları korumak için. Onlar bir şey hissetmez. Sevmez.
Avlandıkça bunu daha iyi anlayacaksın.
Evet. Eminim haklısın.
Teşekkürler.
-Niye buraya geldik? -Seni kendinden kurtarmak için.
Elinor.
Juliette, bu Havva.
Selam.
Gidelim mi?
Yemek yemeyecek miyiz?
Birazdan. Hadi gel.
-Provaya birlikte gideceğiz. -Ya yemek?
Ben biraz acıktım.
Orada yemek var.
Bu Havva.
En azından bu geceki Safkan avında Havva'yı oynayan kişi.
Ama yerine birini bulabiliriz. İç, bitir.
Bir dakika, onu ısırmamı mı istiyorsun?
Tamam.
Peki.
Hayır, onu içip bitirmeni istiyorum.
Hayır, ben kimseyi öldürmem.
Büyükannen bir canavar.
Zayıf, öldürmeye korkan bir vampir olduğunu öğrenirse seni dışlar.
Katil olmamam zayıf olduğum anlamına gelmez.
Sonunda. İşte gerçek. Teşekkürler.
Denedim, tamam mı?
Gerçekten denedim.
-Yapamadım. -Yapamadın mı, yapmadın mı?
Yapmadım.
Yani yapabilirim ama yapmayacağım çünkü ondan hoşlandım.
Âşık olmuşsun.
Şanslısın, bu geçecek.
Belki geçer, belki geçmez.
Yılan ilk avını öldürmediğini bildiği için bağ kurma ısırığını atmayı reddedince
ne yapmayı planlıyorsun peki?
O zaman ne olacak?
Ufaklık, kader sana güzel bir el dağıtmış.
Sen Atwood soyundan bir Safkan vampirsin.
Bence bu dünyadaki en havalı şey.
Sonradan vampir olanlar aynada yansımalarını görmeyi çok ister,
istedikleri kadar gün ışığına çıkmayı,
insan yiyeceği yiyip hasta olmamayı.
Ama sen ve ben, biz böyle doğduk.
Sana yalvarıyorum, zihnini boşalt,
asla olmayacağın bir şey olmayı istemekten vazgeç ve olduğun şeyin kıymetini bil.
Anlamıyorsun.
Plan değişti. Yemeği ben ısmarlıyorum.
Teşekkürler.
Bu akşam görüşürüz.
Gidelim.
Onu muhteşem bir şekilde yaptın.
Mike, Cal'e, İngiliz anahtarıyla ölüm perisini öldürüşünü anlatıyordum.
Çıplak elle yapılan en harika avdı.
Şansa oldu.
-Konuşabilir miyiz? -Evet, tabii.
Dinle dostum, adamımsın.
Uzun bir geçmişimiz var. O yüzden açık konuşacağım.
Cal ava katılmayacak.
-Bunu kim söyledi? -Ben.
-Birliğin rızasıyla. -Birliğin mi?
Burada neler döndüğünü bilmiyorum ama bunu yapamazsın.
Buna hazır.
-Hiç de değil Mike. -Ömür boyu Savaşçı olmak istemiyorsan
bu dediğimi dinlersin adamım.
Hey, millet.
Halletmemiz gereken bir şey var.
Bugün Cal, Tess'e vampir öldürmekle ilgili şüpheleri olduğunu söylemiş.
Ve avladığımız canavarlar kadar kötü olduğumuzu ima etti.
Hadi oradan. Cal böyle…
Calliope?
-Sadece şeyi açıklamaya… -Evet ya da hayır Calliope.
Tess yalan söylemez.
-Evet. -Kahretsin.
Bilmiyorum. Yani, yapmadım.
O şekilde yapmadım.
-Şunu gördünüz mü? ısırılmış. -Sen neden bahsediyorsun?
-Cal ısırılmış olsa bunu bilirdim. -Bilemezdin.
Safkan ısırıkları kaybolur.
Fiziksel iz bırakmaz, çok kaşınır.
Zehri de zihni değiştirir
ve en bağlı avcılara inançlarını sorgulatır.
Asla aileme karşı gelmem.
-Elbette. -Asla.
Risk alamayız. Güvenilir bir duyum aldık.
Safkanlar toplu hâlde bir mekânda olacak. Bu şans yeniden ele geçmez.
Üzgünüm Talia. Birlik birini gönderiyor. Biz avdayken Cal'i izleyecek.
Kendi güvenliği için.
Her şey güzel olacak.
Endişelenme.
Bu gece genç bir Safkan, Zümrüt Yılan'la bağ kuracak,
tıpkı Cennet Bahçesi'ndeki İlk Bekçi Lilith'in yaptığı gibi.
Atwood ailesi Lilith'in adını hem soyunda hem de pratikte sürdürmekten
şeref duyar.
Juliette Anastasia Atwood'u Bu Safkan töreninde takdim edecek?
Biz edeceğiz.
Margot ve Sebastian kızımızı takdim edecek.
Bu gece, Juliette Anastasia Atwood Fairmont
hakkı olan veraset sırasını alacak.
Ben, Ben. Ortalama insan 41 milyon dakika yaşar. Tik tak.
Tanrım, berbat görünüyorsun.
Aşağıdan bunu yürüttüm.
Şimdi iç. Valentino'ya kan dökersen annem seni öldürür.
Evet, başka seçeneğin yok.
Hayır, var. Onlara gerçeği söyleyeceğim.
Gerçek abartılıyor.
Şimdi susuzluğun seni ele geçirmeden kendini topla
ve yanında her kim varsa öldür.
Belki de bir yabancı olur.
Belki de Ben olur.
Güzel.
-İlk avını hallederiz. -Hayır, ben…
Merak etme, hassasiyetine saygı duyarız ama bu işi hallet.
Hazırlanmayı bitir, aşağıya in ve avı mümkün olduğunca geciktir.
Geciktirmek mi? Niye?
Juliette, hikâyenin "ablan en iyisini bilir" bölümündeyiz.
Bana güvenirsen ben halledeceğim.
Peki. Geciktireceğim. Anladım.
Hep olduğu ve hep olacağı gibi
olgun vampirin bahçeden geçmesinin vakti geldi.
Atwood soyundan bir Safkan.
Torunum Juliette Anastasia Atwood'u size takdim etmeme izin verin.
Bak şu yetişkine.
Oliver.
Selam küçük kardeşim.
Isırık izleri kayboldu. Önemli olduğunu düşünmedim.
-Anlıyoruz. -Aslında anlamıyoruz.
Birliğin tasdik ettiği avcılardan oluşan bir ailedensin.
Daha da önemlisi benim kızımsın.
Sana olan her şey benim için önemli.
Bize anlatman gereken başka bir şey var mı?
Herhangi bir şey.
Hayır.
Peki, üzgünüm kızım ama yapmamız gerekeni yapacağız.
Juliette ve Savannah'daki tüm Safkanlar bu gece ölecek.
Hadi gidelim.
-E, bu gece ne izleyeceğiz? -Biz hallederiz.
Sıranda ne var?
-Baba. -Gitme vakti.
Peki.
Gergin görünüyorsun. Korkuyor musun?
Hayır.
-Oliver. -Onlar gibi olmadığını biliyoruz Jules.
Tüm bu Safkan saçmalığı saçmalık işte.
Margot. Sebastian.
Margot'yla Sebastian'a bak, suratlarındaki aptal ifadeye.
Onlardan bu kadar nefret ediyorsan niye geldin?
-Senin için. -Sevgili kızım…
benimle dans eder misin?
Selam tatlım.
-Konuşalım mı? -Elbette anne.
Etkili bir giriş yaptın.
İvedi gidişin bu kadar dramatik olmasın.
Bu kabalık neden? Seni utandırırım, beni göndermen gerekir diye mi korktun?
-Yokmuşum gibi davranmaktan mı? -Varlığını hiç inkâr etmedik.
Bizi üzmek istedin. Üzdün de.
Kardeşinin önemli gecesini mahvetmeden git artık.
Galiba kalacağım.
Endişeli görünüyorsun. Ailen için mi endişelisin
yoksa vampir arkadaşın için mi?
Bak.
İlk avımı 20 yıl önce öldürdüm. Ona kazık sapladım.
Üzgün olmadığıma üzgünüm.
Abilerim bu numarayı bana iki yaşımdan beri çekiyor.
Acaba nasıl bir terfi alırım,
mesela, gergin davranmaya başladığın için
seni buradan sürükleyip çıkarsam?
Efendim?
Seni bir Safkan ısırdı, değil mi?
Kim bilir seni nasıl etkiledi.
Bana saldırabilirsin, seni zapt etmem…
…zorlamam gerekir.
-Bak, ne kadar dengesiz davranıyorsun. -Dibime girdin.
Buraya gel!
Bir dakika.
-Konuşabilir miyiz? -En küçük kızım sensin.
"Konuşabilir miyiz?" dediğinde "Elbette." demeliyim.
Ama hayır, Oliver'ın sürpriz gelişiyle olmaz.
Tüm Safkan cemaati seni görmeyi beklerken olmaz…
Benim sıram değil.
Onu istemiyorum.
Aylardır bunu söylüyorum ama kimse beni dinlemiyor.
O yüzden işte şimdi tüm ailemi utandırıyorum.
Bunu da istememiştim.
Üzgünüm.
Her şeyi mahvettiğimi biliyorum…
ama lütfen şunu iptal et.
Her şeyi mahvetmedin.
Ben bunu uzun zaman önce yaptım.
Niye yalnızca bir kez gördüğün üç kız kardeşim olduğunu düşündün mü hiç?
İnsan oyuncağımla kaçarak ailemi utandırdığım için.
Hiç görmediğim çocukları var.
Davet edilmediğim aile etkinlikleri.
Hepsi Henry Davenport'la evlenmeyi reddettiğim için.
Babana âşık olmuştum.
Bu yüzden…
düğün günümde…
…kaçtım.
O zamandan beri ailemle hiç ilişkim kalmadı.
Elinor'un törenine geldiler
çünkü annem en çok saygı duyulan Safkan.
Seninkine gelmediler çünkü annem gelmemelerine izin verdi.
Sıradaki Bekçi olmamdan nefret ediyorlar.
Beni…
…hor gördükleri… ortada.
-Böyle davranışları hak etmiyorsun. -Sen de.
Hayatım için seçimler yaptım.
Senin de aynısını yapmanı istiyorum.
Ama çok yakında ilk avını öldürmelisin
yoksa çok hasta olacaksın.
Biliyor musun?
Yapmış olsan burada duruyor olmazdık.
Sen ailesini seven iyi bir kızsın.
Zor kısmı atlatmış olsan
kolay kısım olan töreni atlatırdın.
Tamam.
Babana bir duyuru yapacağımızı söyleyeceğim.
Hayır, hayır.
Karar benim, değil mi?
Onlara ben söylemeliyim.
Her şey yoluna girecek anne.
Öyle olmak zorunda tatlı kızım.
ELINOR BEŞ DAKİKAYA GÖLETTE BULUŞALIM
JULIETTE OLUR AMA ÇABUK OL. ÇOK ŞEY OLDU.
Yazılı tarih öncesi dönemde,
Havva ile kız kardeşi Lilith Cennet Bahçesi'nde gülüp oynuyorlardı.
Olgun meyveli bir şeftali ağacına hayran hayran bakarken
bir yılan en üst dalda kıvrıldığı yerden sürünerek aşağı indi.
Korkan Havva yılana onu ısırmaması için yalvardı.
Nerede bu kız?
Annem iyice coşmadan aşağıya inmeli.
-Sen kal, seni görsünler. Onu getireyim. -Tanrı, Havva'nın korkaklığından
hoşnut kalmadı, onu insan yaptı.
Ama Lilith yılana kucak açtı.
Isırığını kabul etti ve böylece ilk vampir oldu,
tüm Safkanlar'ın soyunun dayandığı vampir.
Ve şimdi benim torunum,
Kraliçe Yılan'dan bağ ısırığını tadacak, tıpkı Lilith gibi.
Seyret Zümrüt Yılan.
Juliette'i zehriyle vaftiz edince
seremoni Havva'sını serbest bırakacağız.
Ve avlayacağız.
Gel Juliette, Safkanlar'a katıl.
Kahretsin.
Ne cehennemde bu kız?
Tanrım, beni korkuttun.
Ritüel başlıyor, geri dönmeliyim.
Acele edelim.
Hayır, anneme her şeyi anlattım, beni destekliyor.
Kan kokusu alıyorum. Elinor, ben…
Sen ne yaptın?
Telefonuna baktım ve onu buldum.
Bir şey değil.
Söyledim ya, annem biliyor, herkese gerçeği söyleyeceğim.
Annemle sen sizinkini önemsemiyorsunuz diye
mirasım elimden alınsın istemiyorum.
-Aman tanrım. -Bekçi olmak için ikinci sıradayım.
Onu tanıyorsun, ondan hoşlanıyorsun, tüket onu.
Artık migren, boğaz yanması, kan ağlama, soluk ve terli beniz yok.
Jules, bu işin tek yolu bu.
Hayır.
-Başladığın işi bitir. -Ya da yapma.
Cidden mi?
Calliope?
Babama söyledim. Prag yeterince uzak değil.
Hiçbir yer beni bu saçmalıklardan uzak tutamazdı.
Okyanusun dibindeki bir gümüş kutu tutardı.
Böyle yaşamak zorunda değilsin.
-Kanıtı benim. -Neyin kanıtı?
Tüm iyi genler bana geçmiş.
Hayır, herkesi manipüle edip buna inandırdın.
-O yüzden Juliette'i götüreceğim. -Uyan Calliope.
Arkadaşını çöz Jules. Ben Elinor'un uslu durmasını sağlarım.
Vay, dişlerin kocamanmış.
-Hayır. Kaç. -Ne?
Ses bombasını patlat. Yürüyün.
Hazır.
-Kaç. Hemen. -Hayır!
Bazı kararlar için kafa yormanız, düşünüp taşınmanız gerekir.
Ama bazen doğru olanı içgüdüsel olarak bilirsiniz.
Juliette.
Alt yazı çevirmeni: Duygu Yenal