- Poprzednio: - Jeśli Nowy Jork…
Pewnie nawet mnie nie przyjmą.
- Przyjmą. - Wkrótce wrócę.
Hej, Tzion, dbaj o sie…
- Musisz mi pomóc. - Jasne.
Segev, mamy sprawcę wypadku. Rami Shalem. Gangster.
Wczoraj widziałem faceta. I chyba dziś rano.
Halo? Kto mówi?
Przepraszam, pomyłka.
Ktoś się do mnie włamał. Nie żyje.
Przyjedź, szybko.
SERIAL NETFLIX
Czemu jest skuty?
Był agresywny, zachowywał się jak idiota.
Zadzwonił do nas i powiedział, że kogoś zabił.
Jak weszliśmy do domu, nic tam nie było.
Żadnego ciała.
Może za dużo wypił.
Jeśli mówił, że kogoś zabił, to kogoś zabił.
Według mnie to miejsce zbrodni.
Trzeba zabezpieczyć teren. Dajcie mi klucz do kajdanek.
Miał przy sobie broń.
Cześć.
- Obejrzę cię. - Nie trzeba.
Musiałeś się z nimi kłócić?
Nie wierzą mi.
Są od awantur domowych. Ściągniemy tu śledczych.
- Przyjrzałeś się temu facetowi? - Tak.
Nie znam go.
Idę do środka.
- Okej. - Zaraz wrócę.
Dzięki.
W dzielnicy były inne włamania?
Nie mam pojęcia.
Zauważyłeś ostatnio coś podejrzanego, niecodziennego?
Tak.
Wczoraj rano pod mój dom przyjechał facet.
- Jak tylko Danielle wyjechała. - Ten, który cię zaatakował?
Nie.
Czy ktoś mógł chcieć cię skrzywdzić, Segev?
Jestem pilotem wycieczek. Co by to komu dało?
Nie zawsze byłeś pilotem wycieczek.
Boaz.
Co z Ramim Shalemem?
Coś cię z nim łączy?
Nie znam go. Nie zadaję się z takimi ludźmi.
A twoja żona?
Skąd żona miałaby go znać?
Chyba mamy wszystko, co trzeba, Shapira.
Zadzwonimy, jeśli dowiemy się czegoś nowego, Segev.
Chwila. To wszystko?
Dopóki technicy nie zbiorą informacji
o broni i miejscu zbrodni, niewiele możemy zrobić.
Mam dwunastoletnią córkę
i byłą żonę. Mieszkają w tym samym moshav.
Jak mogę je chronić?
Wyślemy policjanta pod dom twojej byłej żony.
Dobrze?
- Zrobię ci coś do jedzenia. - Nie jestem głodny.
W porządku.
Ale musisz wziąć prysznic. Okej?
Wciąż chcę do niej dzwonić.
Udało ci się wyśledzić numer, z którego pisano do Dani?
Nie do końca.
Ktokolwiek to zrobił, użył jednorazowego telefonu.
Takiego, jakie można kupić na południu miasta.
Czemu ktoś miałby do niej pisać z jednorazówki?
Nie mam pojęcia.
Myślisz, że miała romans?
Nie.
Nie wiem.
Kochaliśmy się.
Byliśmy szczęśliwi.
Ludzie są skomplikowani.
Jak widać.
Tato.
Segev.
Dzwoniła Shira.
Wszystko w porządku?
Tak. Potrzebna mi kawa.
Weź prysznic, ja ci ją zrobię. Wezmę to.
Dzięki.
Hej.
Cześć.
Co? Boli?
Tak.
Daj mi to.
Twoje plecy, stopy, nogi…
Jak bardzo boli?
Warto?
Nie wiem.
Gdy kochasz coś tak bardzo, po prostu…
to robisz.
Brzmię jak wariatka?
Nie.
- Jest zimne? - Tak.
- A jak przyłożę tutaj lub tutaj… - Nie!
Kocham cię.
Sprawdziłem wszystkie kostnice.
W ciągu doby nie trafiło tam żadne niezidentyfikowane ciało.
Nie wiem, co ci powiedzieć.
Wiem, że to twój kuzyn
i na pewno jest w porządku,
ale gdzie jest krew?
Gdzie się wydarzyła ta cała jatka?
Mam tylko parę zbitych doniczek.
To wszystko. Żadnego DNA.
- Żadnych odcisków palców. - Ktoś mógł tam posprzątać.
Posłuchaj…
Sprawdziłem twojego kuzyna i mam kilka pytań.
Jakich pytań?
Czemu został wyrzucony z Meksyku?
Co tam robił przez cztery lata?
I wczoraj czuć było od niego whisky.
Sprawdzimy wszystko.
Ale daj spokój,
ile byś ciągnęła takie śledztwo?
Boaz, on nie zwariował.
Okej, Rami,
zacznijmy od początku.
Mów.
Już mówiłem.
Zjadłem tosta z serem,
zawiozłem dzieci do szkoły.
Usiadłem ze znajomymi na kawę u Pashy.
Przy wyjściu okazało się, że samochód zniknął.
Jakiś skurwiel go ukradł!
Razem z torbą na siłownię, plecakiem
i iPadem dziecka.
I co potem?
Wezwałem taksówkę i pojechałem do domu.
Czemu mnie przesłuchujecie? Nie jesteście policją?
Róbcie, kurwa, swoją pracę! Znajdźcie mój wóz!
Wiem, że nie jesteś głodny,
ale musisz coś zjeść.
Jej rodzice wciąż się nie odzywali?
W sprawie ich lotu?
Nie.
Co mam powiedzieć rabbiemu?
Nie zacznie pogrzebu bez jej rodziców.
Przyjadą tu, spokojnie.
Dobra.
Proszę.
To z jej szafki w Batshevie.
HEJ SKARBIE! DO ZOBACZENIA WKRÓTCE XOX
Avram, zjesz z nami?
Nie, dziękuję. Dziękuję.
Muszę zadzwonić do paru miejsc, zanim wyjdę. Dziękuję.
Usiądziesz na chwilę?
„Czemu mnie ignorujesz?”
„Musimy się spotkać”.
Wiesz, kto to wysłał?
Ta osoba dzwoniła do niej wiele razy w dniu jej śmierci.
Przykro mi, Segev, nie wiem.
Halo.
Segev.
Martin.
Jesteście na lotnisku?
Nie.
Właśnie dlatego dzwonię.
Byliśmy już spakowani i gotowi,
ale Marcia zemdlała.
Okazało się, że ma zapalenie płuc.
Pewnie przez ten cały stres.
Jest w szpitalu.
Bardzo mi przykro.
Jesteśmy zrozpaczeni.
Wiecie, że Dani trzeba pochować w ciągu następnych 24 godzin, prawda?
Nie wyobrażam sobie pogrzebu Dani bez nas,
ale lekarze są…
zaniepokojeni stanem Marcii i nie mogę jej zostawić samej.
Oczywiście.
Opiekuj się nią. Daj znać, jak się czuje.
Nie wiem, co powiedzieć.
Przykro mi.
Wiem.
Też nie wiem, co powiedzieć.
Jak poczuje się lepiej,
pewnie zorganizujemy małą ceremonię
dla rodziny i przyjaciół w Nowym Jorku.
- Serdecznie cię zapraszamy. - Oczywiście.
Pobłogosław ją od nas, Segev.
To pańska żona?
Tak.
To ona.
„Nasz związek był niespodzianką.
Ale ja od chwili, gdy poznałem Danielle, wiedziałem,
że odmieni moje życie.
Jej uśmiech.
Jej radość z uczenia Elli tańca.
Jej absolutny brak talentu do robienia kawy.
Wszystko kochałem.
Dzięki niej stałem się lepszy.
Była wszystkim.
Była…”
„Była dla mnie wszystkim.
Nigdy nie wyobrażałem sobie życia bez Danielle.
A teraz tylko takie mnie czeka.
Kocham cię, Dani”.
Moje kondolencje, Segev.
- Przyprowadzę później Ellę. - Dziękuję.
Tato, gdzie jest wasz album ślubny?
- W szafce w kuchni. - Nie ma go tam.
Sprawdzałam.
Sprawdź jeszcze raz.
Zrobiłam ci twoje ulubione…
Dzięki, mamo. Naprawdę nie chcę.
- Trochę. - Nie.
Zostawię na wypadek, gdybyś zmienił zdanie.
Nie rozumiem Wexlerów.
Żeby nie przyjechać na pogrzeb dziecka.
Też ich nie rozumiem.
Mamo, musisz wyjąć pieczywo.
- Okej. - Super.
Staram się ją trzymać w kuchni.
- Okej. - Jak tam?
- Świetnie. - Tak?
Masz, to pomoże. Muszę wyjąć burki.
Dzięki.
Technicy sprawdzili glocka, którego zabrałeś temu facetowi.
- I… - I?
Są na nim tylko twoje odciski.
Nic dziwnego, miał rękawiczki.
Zaczynam wątpić, czy Rami siedział za kółkiem.
Cholera. Nic z tego nie ma sensu.
Tato, sprawdziłam wszędzie. Nigdzie go nie ma.
Zaczekaj.
Boaz,
mam pomysł.
Pogadaj z żoną Ramiego.
Dowiedz się, czy w iPadzie dziecka był GPS.
Syd.
Musimy porozmawiać.
Co się stało?
Kim był facet w okularach przeciwsłonecznych?
Widziałem, że na niego patrzyłaś.
Widać, że się znacie. Ja go nie znam. Ty tak.
Nazywa się Assaf.
Assaf i?
Wybacz, nie pamiętam.
Nie okłamuj mnie.
Kto to jest?
Biznesmen.
Gustuje w tancerkach.
Jest wielu takich facetów.
Podrywał nas, praktycznie mieszkał w Hashoftim.
Co to jest Hashoftim?
Bar, do którego chadzałyśmy.
Znał Danielle?
Tak.
Jak dobrze?
Spotykali się.
Zanim cię poznała. Nic poważnego.
Przynajmniej dla niej.
A dla niego?
Prawdę mówiąc, po tym, jak go rzuciła, dostał lekkiej obsesji.
Czemu mi nie powiedziała?
Pewnie uznała, że byś go zabił.
Nie bądź zły. Jesteście moimi najlepszymi przyjaciółmi.
Nie zniosłabym, gdybym to zepsuła.
Nie jestem zły.
Nie spodziewałem się ciebie dzisiaj.
Napijesz się?
Wypytuje się o ciebie.
Kto wypytuje o co?
Segev cię dziś widział.
Czemu przyszedłeś?
To było głupie.
Mam prawo do żałoby, czyż nie?
Też ją kochałem.
Przewodnik może się iść jebać.
Nie zadzierałabym z nim, Assaf.
Zlokalizowaliśmy iPad dziecka, samochód jest na parkingu na Allenby.
To wszystkie nagrania z kamer, jakie mamy.
Gal, zatrzymaj.
Jest samochód.
Sprawdź kamerę na dachu z tego czasu.
Kurwa.
- Co, znasz ich? - Nie.
Ale na pewno nie jest to Rami Shalem.
Assaf?
Tak.
Co robiłeś przed moim domem?
Mogę?
Co chciałeś zrobić?
Porozmawiać z nią? Zabić ją? Co?
Pewnie teraz przechodzisz piekło,
ale jak wtedy mówiłem, czekałem na kogoś.
- Jeśli pozwolisz… - Śledziłeś ją.
Zrób mi przysługę.
Spałeś z nią?
- Potrzebna ci pomoc. - Rżnąłeś moją żonę?
Tak.
Spałem z nią.
Spotykałem się z nią dawno temu.
Ale wyszła za ciebie.
Dobra?
Wygrałeś.
A teraz przepraszam…
Posłuchaj.
Wygląda na to, że masz większe problemy
niż to, z kim się pieprzyła twoja żona.
Maya?
Co ty robisz?
Oszalałeś?
Co jest grane?
Napisała, że jest jej „przykro”.
Że nie chciała „cię skrzywdzić”.
Po ostatnim razie
postanowiłam zignorować podszepty,
które mówiły, by ci nie ufać, by cię sprawdzać,
sprawdzać twój telefon i twoje ubrania.
Byłam bardzo głupia!
- Co robisz? - To, co powinnam była zrobić dawno temu.
Szukam dowodów na sprawę rozwodową!
Przestań, proszę.
Jesteś cholernym zdrajcą i kłamcą, ty śmieciu!
Proszę cię. Nie będę kłamać.
Nie mam takiego zamiaru, naprawdę.
Tak, mieliśmy romans.
Wieki temu, gdy między nami…
się nie układało.
Ale to już przeszłość. Od wielu, wielu lat.
Naprawdę? To czemu napisała akurat teraz?
Nie wiem. Może wciąż mnie kochała.
Może chciała do mnie wrócić…
Naprawdę nie wiem.
Nie mówiłem ci, bo nie chciałem cię skrzywdzić.
To naprawdę dawno skończone, Maya. Przysięgam.
Ona nie żyje. Nie żyje!
To była ta amerykańska tancerka, która zginęła w wypadku.
Nie masz się czego obawiać.
Z kamer na lotnisku Bena Guriona. Patrz.
- To kierowca? - Tak.
Tomas Polgar. Mówi ci to coś?
A to drugi podejrzany.
- Boton Gunsberg? - Nie.
Obaj pochodzą z Węgier.
- Dokąd polecieli? - Do Londynu.
Na Heathrow.
Mówiłaś, że są z Węgier.
Wylecieli pierwszym lotem z Izraela.
Nie rozumiem. Byli w Tel Awiwie dwa dni.
Potem ukradli samochód i zabili Danielle?
To nie ma sensu.
Nie wiem, Segev.
Może przylecieli na imprezę i przesadzili. Nie mam pojęcia.
Jasne.
- Pa. - Segev.
Dowiemy się, co się stało, okej?
Znajdziemy ich. To dla nas priorytet.
W lewo, Moshe.
Twoje lewo.
Machaj rękami.
- Ile jeszcze? - Machaj.
Czuję się jak wielki kurczak.
Albo kaczka.
Nie oświetla podjazdu.
Powiedz mi, Segev.
Skoro kierowcy, którzy zabili Dani, są w Londynie,
czemu budujemy tu fortecę elektroniki i czujników?
Dla bezpieczeństwa.
- Trzeba to poprawić. - Teraz nie oświetla wejścia.
Czemu ją przesuwasz? Czemu poprawiasz?
- Musimy oświetlić podjazd. - Teraz trzeba zacząć od początku.
Dosyć tego, Moshe!
Dosyć!
Co jest grane?
Nie rozumiem. Czemu zatrzymałeś się na kawę?
Nie wiem.
- Mieliśmy czas. - Spieszyła się na lot!
Segev…
to był wypadek.
Nie wiesz tego.
Ja tego nie wiem, a on to już na pewno!
Teraz ja tu jestem, a jej nie ma!
Wszystko przez jebany kubek kawy!
Przepraszam.
Okej.
Tak, niech zadzwoni do mnie bezpośrednio.
Dziękuję.
- Co to? - Nadziewane papryki.
Tami uznała, że w ciąży potrzebujesz białka.
Podziękuj jej ode mnie.
Jak sprawa?
Nic nowego.
Po przylocie do Londynu kierowcy zniknęli.
Próbowałam dodzwonić się do faceta z Interpolu, ale bez skutku.
Odbieram ci prowadzenie sprawy.
- Co? - Wiem, że tu chodzi o rodzinę…
i dlatego to robię.
Konflikt interesów i tak dalej.
Dror, potrafię być obiektywna.
Jeśli sprawa trafi do sądu, powiązania z tobą ją zniszczą.
Wiesz o tym. Chcesz zaszkodzić sprawie?
Nie sądzę. Odpuść. Zostaw to.
Zdjęcia kierowców trafiły do mediów.
Teraz szuka ich Interpol.
Podgrzej je w mikrofali. Na ciepło są lepsze.
Policja zidentyfikowała Tomasa Polgara i Botona Gunsberga,
kierowców poszukiwanych w związku z incydentem drogowym,
w którym zginęła tancerka Danielle Azulai.
Zostali nagrani na lotnisku Bena Guriona
przed wylotem do Londynu.
Policja podejrzewa, że Węgrzy
przejechali kobietę i zbiegli z miejsca wypadku.
Azulai zmarła w drodze do szpitala w wyniku doznanych obrażeń.
Z innych wiadomości…
Assaf?
- Kurwa! Boże. - Co ty robisz?
- Czemu celujesz do mnie z pistoletu? - Czemu zakradłaś się od tyłu?
- Nie otworzyłbyś drzwi. - Przepraszam.
- O mój Boże. - Przepraszam.
Przepraszam. Usiądź. Proszę.
Syd, co tu robisz?
Okej.
Widziałam wiadomości.
Były tam zdjęcia kierowców.
Tych Węgrów? Okej.
Widziałam ich.
Znaczy się, wcześniej.
Parę dni przed śmiercią Danielle.
Zapomniałam o tym, dopóki nie zobaczyłam ich w telewizji.
- No weź, jeszcze jeden. - Nie.
Proszę, wzniosę za ciebie toast. To na szczęście.
Co?
To dupki. Olej ich.
Dzięki za kolejkę. Muszę iść.
Naprawdę?
- Ja jeszcze posiedzę. - Okej.
Wyjdę tylnym wyjściem. Nie mam dziś sił na dupków.
- Kocham cię. - Na razie.
Czasem przychodziłyśmy tu po próbach.
Właściciel jest miły, ale bywalcy czasem rozrabiają.
Poznajesz kogoś z tamtego wieczoru?
Nie bardzo.
Tylko Aviego. Hej, Avi!
Hej, co tam?
- Jedna kolejka. - Widziałeś kiedyś tych ludzi?
Nie.
Byli tu ostatnio, gdy wznosiłam toast za Dani.
- Dałeś nam parę dodatkowych kolejek. - Może.
Chyba jeden z nich wdał się w przepychankę z Urim.
Kim jest Uri?
To lokalny dostawca.
- Diler. - Ochroniarz musiał go wyrzucić.
Zostań tu.
- Hej! Halo! - Co robisz?
Hej!
Co robisz?
Chodź tu, dupku.
Pierdol się. Czego chcesz?
Tydzień temu wdałeś się w tym barze w bójkę z dwoma facetami.
- Kim oni są? - Jesteś gliną?
Nie wiem, o czym mówisz.
- Co to za jedni? - Nie pamiętam.
Dziś jestem tu po raz pierwszy, przysięgam.
Co ty odpierdalasz?
Zabijesz mnie. Oszalałeś.
Zabijesz mnie!
Dobra!
Okej, przestań.
Sprzedałem im kokainę.
Chcieli mnie oskubać, pokłóciliśmy się. To wszystko!
- Pytam ponownie, kim oni są? - Nie wiem!
Nie pytałem.
Dwóch dupków z Ameryki.
Skąd wiesz?
Byli z Ameryki.
Znam Amerykanów.
Uwierz mi.
Amerykanie…
Tali, to profesjonalni zabójcy.
Śledzili ją. Czekali na odpowiednią chwilę.
Ale czemu ktoś miałby zabić Danielle? Segev, to nie ma sensu.
Może nie chodziło o nią.
Co chcesz mi powiedzieć?
Wiesz, kim byłem.
Czym się zajmowałem.
Co ty na to? Możesz to zrobić?
Nie powinno być problemu.
Mam parę powiązań w Departamencie Bezpieczeństwa.
Sprawdzę zdjęcia z paszportami USA, ale…
- To trochę zajmie. - Oczywiście.
- Dam znać, jak się czegoś dowiem. - Dzięki.
Tali?
- Co słychać? - Omer.
Rany, jesteś…?
Tak.
Szósty miesiąc.
Niewiarygodne.
- Prawda? - Dokąd idziesz?
Na stację.
To po drodze. Odprowadzę cię.
Wszystko dobrze?
Co? Co tak milczysz?
Wciąż próbuję przetrawić myśl, że jesteś w ciąży.
Czy to przypadkiem…?
Nie twoje?
Nie, nie jest twoje.
Właściwie jest niczyje.
To znaczy jest ojciec, ale go nie znam.
Bank spermy. Tuż po naszym rozstaniu.
Poważna decyzja.
Tak.
Byłam gotowa.
I zmęczona szukaniem kogoś, kto też byłby gotów.
Tak czy siak…
cieszę się twoim szczęściem.
Dzięki.
Też się nim cieszę.
Co tam robiłeś?
Już nie pracuję w policji.
Tylko w cyberbezpieczeństwie.
Klient ma siedzibę w tym budynku.
Super. Na pewno więcej zarabiasz.
To prawda.
Nawet kupiłem ekspres do kawy.
Spienia mleko i w ogóle.
A ty co tam robiłaś?
Karen, moja przyjaciółka, tam pracuje. Pomaga mi w czymś.
Super. Idę w tamtą stronę.
No cóż, powodzenia z…
Miło było cię zobaczyć.
Możesz znowu zacząć jeść.
Tato?
Kiedy mogę u ciebie nocować?
Wkrótce, Eluś. Muszę załatwić kilka spraw. Dobra?
- Dobra. - Przepraszam.
To Tali. Hej, Tali.
Uri miał rację. To Amerykanie.
Naprawdę nazywają się Mark Posner i David Chernik.
W Londynie zamienili paszporty i polecieli do Nowego Jorku.
Policja ich teraz szuka. Mają ich adresy.
Jasne. Byli karani?
Za pomniejsze przestępstwa.
Parę kradzieży aut i włamanie.
- Super, dzięki. - Pa.
Słuchaj, kochanie.
Idź na lekcję tańca. Będę tu, jak skończysz.
Dobra.
- Pa, tato. - Pa, kochanie.
MIASTO NOWY JORK
Dobra podróbka, stary.
To nie podróbka. To prawdziwy dowód.
Ciesz się, bo mam nowy dowód na sprzedaż.
Możesz kupić jeden za pół ceny.
Segev, bracie.
Jak się masz? Trzymasz się?
Potrzebuję przysługi.
Bracie, serio przepraszam, że nie przyleciałem.
- Ceny lotów… - Ona nie zginęła w wypadku.
Została zabita.
Przez profesjonalistów. Rozumiesz?
Nie chodziło o nią.
Tamtej nocy ktoś się włamał i próbował mnie zabić.
Kto chciałby cię zabić?
To był Isaac.
Isaac siedzi w więzieniu.
Posłuchaj, ci kierowcy
to Amerykanie, są teraz w Nowym Jorku.
Mówisz, że po tych wszystkich latach
chce wyrównać rachunki?
To szaleniec. Obaj to wiemy.
Wciąż wini mnie za wszystko.
Cholera. Spróbuję się czegoś dowiedzieć.
Super.
Dzięki, bracie. Pa.
- Wchodź, stary! Wszyscy już są. - Tony! Co słychać?
Co ci się stało? Gównianie wyglądasz.
P90X. Czuję się, jakbym znowu miał 25 lat.
- Zmacaj. - Zabierz to, stary.
- Patrzcie, kto przyszedł. - Hej.
- Hej, Ron. - Co słychać?
- Jak się masz? - Co tam?
Co macie?
Od dawna nie przyniosłeś takiej bomby.
- Aha. - Zajebista.
- Kto wygrywa? - Dzięki.
- Chodź. Częstuj się. - Dzięki.
Mój dzieciak jest w parku.
Tak? Ja ze swoimi radzę sobie tylko dzięki trawce.
- Może następnym razem. - Mogę ci przelać?
- Nie ma sprawy. - Znakomicie.
Znakomicie. Dziękuję.
- Napij się piwa. Chcesz piwa? - Nie.
Phil, wciąż pracujesz w Sing Sing?
Tak. A co?
Co tam? Co tu robisz?
Mają ich. Posnera i Chernika.
Policja Nowego Jorku ich aresztowała.
Co? Coś powiedzieli? Co takiego?
Jeszcze nie mówią.
Muszą trafić do Izraela.
Przesłuchamy ich na miejscu.
To może trochę zająć.
Tak, parę tygodni.
Ale na wsi jest ciemno.
Uciekaj!
Tali, nic ci nie jest?
Założyli pułapkę na drzwiach. Zwykły ładunek wybuchowy.
Miałeś szczęście, że się zorientowałeś.
- Technicy coś znaleźli? - Nie.
I nie znajdą. To profesjonalna robota.
Cześć, co tam?
Masz rację. Isaac wyszedł dziewięć miesięcy temu.
Przylecę pierwszym lotem jutro. Pa.
Segev.
- Lotem dokąd? - Tali…
- Dokąd? - Idź, niech cię zbadają.
Nic mi nie jest, dziecku też nie. Powiesz, co jest grane?
- Dokąd lecisz? - Do Nowego Jorku.
Co tam jest?
Człowiek, który za to odpowiada.
Nazywa się Isaac Katkov.
Był ze mną w Meksyku po wojsku.
Trafił do więzienia, wini mnie za to.
Nie mogę czekać, aż mnie dopadnie.
A co z Ellą?
Będzie bezpieczna, gdy się nim zajmę.
Zaopiekujesz się nią?
Oczywiście.
Jesteś pewien, że to dobry pomysł?
Nie.
Ale mam jakiś wybór?
Tali, potrzebujemy cię tu.
Napisy: Joanna Kaniewska