Poprzednio:
Hej, Tzion, dbaj o sie…
Samochód ją przejechał i uciekł.
- Znasz ich? - Nie. Ale nie jest to Rami Shalem.
Byli w Tel Awiwie dwa dni, ukradli samochód i zabili Danielle?
Odbieram ci prowadzenie sprawy.
Chyba jeden z nich wdał się w przepychankę z Urim.
- Pytam ponownie, kim oni są? - Dwóch dupków z Ameryki.
To profesjonalni zabójcy.
Uciekaj!
Kto chciałby cię zabić?
- To był Isaac. - Isaac wyszedł dziewięć miesięcy temu.
Przylecę pierwszym lotem jutro.
SERIAL NETFLIX
Witajcie w Stanach Zjednoczonych.
Przygotujcie formularze celne
i paszporty z kraju pochodzenia.
Wizy H-1!
Możemy was prosić o historię ostatnich lotów.
Bądźcie gotowi na przedstawienie jej celnikom.
Zamykamy bramkę.
Proszę wyjść z kolejki.
- East czy West? - Co?
- Gdzie pan się zatrzymuje? - Mówiłem. Na 75.
U przyjaciół? Rodziny? W hotelu?
Już panu mówiłem. Jakiś problem, panie władzo?
U przyjaciół? Rodziny? W hotelu?
U rodziny.
Panie Azulai, przyjechał pan w interesach czy dla rozrywki?
Na pogrzeb.
Zgaduję, że to rozrywka?
Segev.
- Ron, jestem na JFK. A ty? - Jak to „a ja”?
Mówiłeś, że mnie odbierzesz.
Odbiorę?
Nikt tak tu nie robi. To Nowy Jork, stary.
Mówiłeś, że przyjedziesz.
Mówiłem, że spotkamy się w moim mieszkaniu. Masz adres?
- Tak, ale… - To w Queens.
- Wiem, gdzie, ale… - Super, to na razie.
Kurwa.
Mój bracie!
Jak się masz, bracie?
W porządku.
Tęskniłem za twoją mordą.
- Weź. - Tęskniłem.
Oto mój zamek.
Jesteś moją księżniczką?
Czwarte piętro, winda się popsuła.
Nie szkodzi. Przez ostatnie 12 godzin siedziałem.
Niesamowite, że tu jesteś.
W skrócie: sprężyny są rozwalone,
ale o dziwo, siedziska wciąż są równe.
Myślę, że będzie ci wygodnie.
Powiedz, bracie…
jesteś chory?
Czemu pytasz?
W łazience masz tonę pigułek.
Poprzedni lokator je zostawił.
Nie mam dodatkowych poduszek. Weź sobie tę z kanapy.
Świetnie się urządziłeś. Dużo światła, bardzo szczęśliwe mieszkanie.
Jeb się. Posprzątałem dla ciebie.
Na zdrowie.
Podałeś mój adres w urzędzie imigracyjnym?
- Nie. Podałem adres Wexlerów. - Czyj?
Rodziców Danielle. Pojedziemy tam na uroczystość.
My?
My.
Będą tam tłumy?
Mówili, że będzie mała.
Jak tam Ella?
Ella…
Jest wspaniała.
Silna.
Jak tam Miles?
Dobrze.
Jesteś głodny?
Nie. Brooklyn jest blisko?
Brooklyn?
Tak.
Tam siedzą kierowcy. W areszcie. Chcę z nimi pogadać.
Mówisz serio? Myślisz, że ci na to pozwolą?
Wpuszczą obłąkańca z Izraela, który chce odwiedzić profesjonalnych zabójców?
Nie jestem obłąkany.
- Nie masz tam znajomości? - Tutaj to tak nie działa.
Nie zobaczysz ich, chyba że jesteś krewnym lub prawnikiem.
Na pewno?
Ostatnio tak było, gdy siedziałem.
Spróbujmy.
Pojedźmy tam. Chcę z nimi pogadać. Zostaw jointa i chodź.
Nie rozumie pan. Byli w Izraelu.
Ależ rozumiem.
Mówił to pan już trzy razy, panie…?
- Azulai. - Corrigan. Widziałeś wczoraj mecz?
- Weź, przegrałem zakład. - Cholera. Ile?
Proszę pana!
- Jak oni się nazywali? - Posner i Chernik.
Tu ich nie ma.
Wiem, że tu są. Zostali aresztowani 24 godziny temu.
Skąd pan to wie?
Bo wyszli dwie godziny temu.
Jak to, kurwa?
Moja żona nie żyje, a wy ich uwalniacie? Co wam odjebało?
Ktoś u nich spieprzył sprawę, nie chcą się przyznać.
Wysyłamy nowe nakazy.
To pojebane. Ile to zajmie?
Pracuję nad tym, Segev.
Mogą wylecieć z kraju.
Pracuję nad tym. Co jeszcze mam zrobić?
Dobra, super. Dzięki.
Dobra. Dzięki.
Yallah, dzwoni Bushwick.
Kim jest Bushwick?
Co to za gówno?
Zupa z glonów,
pierożki kung pao, kluski, brokuły.
Co ty, jesteś weganinem?
Też powinieneś.
Być weganinem.
Krowa jest wegańska.
Shimon znalazł adres Isaaca?
Nie, ale jest pewien, że wciąż jest w Nowym Jorku.
Czyli nic nie mamy?
Minęło dopiero sześć godzin.
Mam mało czasu.
Na razie Ella i Shira są bezpieczne, ale kiedy Isaac je dorwie?
Naprawdę sądzisz, że to Isaac?
Wystawiłem go. Spędził dziewięć lat w więzieniu.
Ma motyw, by skrzywdzić moją rodzinę.
Meksyk był dawno temu.
Isaac nie zapomina.
Myślałem, że masz kontakty.
Cześć. Poproszę Naomi Hicks.
Jesteś mi winien telefon.
- Tak? - Tak.
Dzwoniłam rok temu, gdy pisałam o Liebermanie i byłam w Tel Awiwie.
Nigdy nie oddzwoniłeś.
Przepraszam.
Ale miło mi widzieć cię teraz.
Nawzajem, Naomi.
Zostałaś grubą szychą.
Imponujące.
- Czytałem artykuł o Liebermanie. - Tak?
- Byłaś dla niego ostra. - Ktoś musi.
Co tutaj robisz?
Spędzę tu parę dni, uznałem, że się przywitam.
Cześć.
Cześć. Mieszkam u Rona.
Rona?
Jak on się miewa?
- Znasz Rona. - Znam.
A Henry? Wciąż jesteście małżeństwem?
Oczywiście.
Ma więcej włosów niż ty.
Jak wszyscy.
I odbiera moje telefony.
Przepraszam. Żeniłem się wtedy, więc…
No dobra, to jest przyzwoity powód.
I mazel tov.
To co nowego słychać?
Rodzice Danielle organizują uroczystość pogrzebową.
- Ella nie chciała przyjechać? - Nie mogła.
Ale nie tylko dlatego tu jestem.
Szukam kogoś, człowieka o nazwisku Isaac Katkov.
Z Izraela?
Tak, ale mieszka w Nowym Jorku.
- Pracowaliśmy dla niego z Ronem. - Gdy byliście najemnikami?
Nie, gdy szkoliliśmy Meksykanów do walki z kartelami.
To jakaś różnica?
Sądzę, że odpowiada za śmierć Danielle.
Kim on jest? Co dla niego robiliście?
Byliśmy jego zastępcami.
Zrobił wiele paskudnych rzeczy. Nie mogłem się na to zgodzić.
- Co robi w Nowym Jorku? - Muszę go znaleźć.
I co potem?
Pomożesz mi?
Segev, mam dylemat.
- Moi redaktorzy… - Okej, nieważne.
Dzięki. Było miło cię zobaczyć.
Lubią cię?
Oczywiście.
Byli zachwyceni, że córka opuściła Amerykę,
by wyjść za izraelskiego przewodnika.
Trochę racji mieli.
Pogrzeby mnie nieco stresują.
- Spokojnie. - Aha.
Mówiłeś, że to mała uroczystość.
Nie wiedziałem.
Och, Segev.
Marcia.
- Dobrze cię widzieć. - Tak.
Tak się cieszymy, że tu jesteś.
- Mój przyjaciel, Ron Harel. - Cześć.
- Witam. - Chyba poznaliśmy się na ślubie.
- Tak, oczywiście. - Miło znów cię widzieć.
- Marcia, cieszę się, że już ci lepiej. - Dziękuję.
Byłaś chora?
Miała zapalenie płuc.
Nie aż tak ciężkie, jak myśleli.
- Od razu wydobrzała. - Tak.
Miałaś duże szczęście.
Miałem kiedyś takiego sąsiada,
który dostał zapalenia płuc.
Trwało ono długo. Naprawdę długo.
A potem…
Zmarł.
Tak.
Chyba pójdę po coś do picia, okej?
Chyba musimy zadzwonić do grupy Paula Taylora.
Będą się jej spodziewać, nie?
Nie przejmuj się tym. Dzwoniłam.
- Znamy parę osób z zarządu. - Dałam im znać.
- Oczywiście byli bardzo… - Dobrze.
To ode mnie i Elli.
- Dziękuję. - Jak się miewa?
Chyba jak my wszyscy.
Przesyła pozdrowienia.
Segev, to jest wspaniałe.
Piękne.
- Ze ślubu? - Tak.
Bardzo ci dziękuję.
Schowam to w jakimś bezpiecznym miejscu.
Potem przedstawię cię przyjaciołom Danielle.
Dziękuję.
- Podobno wypuścili kierowców. - Tak.
- Nie wiedziałem, że wiesz. - Skontaktowałem się z władzami.
Byli pełni współczucia, mówili, że będą dawać znać.
- Jakimi władzami? - Nie wiedzieli za wiele.
- Ty coś wiesz? - Nie.
Tylko to, że byli pijani i ukradli samochód.
Ja w to nie wierzę. A ty?
Sam nie wiem.
- Policja… - Panie Wexler.
Michael, dobrze, że tu jesteś.
To Segev, mąż Danielle.
To Michael. Zna naszą dziewczynkę od dawna,
od jakiejś drugiej, trzeciej klasy?
- Moje kondolencje. - Dziękuję.
Była niepowstrzymana.
Zdeterminowana, o bogatej wyobraźni.
Wymyśliła dla siebie inne życie…
i choć ja…
nie zawsze zgadzałem się z jej wyborami…
zawsze je szanowałem.
Szanowałem.
I mam…
nadzieję, że to wiedziała.
To nie…
tajemnica, że…
nie do końca nas cieszyło,
że mieszkała 9000 kilometrów stąd, w Tel Awiwie.
Ale wybierając nieznane
nauczyła nas swojej odwagi.
Nauczyliśmy się cieszyć wizytami u niej…
i u jej wspaniałego męża, Segeva.
Te chwile, te wspomnienia, sprawiają, że Dani wciąż jest z nami.
Na zawsze.
- To było… - Nieznośne?
Miałem powiedzieć „dziwne”. I nieznośne.
Ta kobieta, z którą rozmawiałem, próbowała mnie poderwać.
Co?
Była stara.
Była stara?
Słyszy się o tym, że ludzie poznają się na ślubach, ale nie na pogrzebach.
To jest Ameryka.
Niewiarygodne.
- Wybacz, że tak późno. - Wcale nie.
A jednak tak.
Sędzia Emmitt nas przetrzymała trzy godziny,
a potem musiałem wypisywać wniosek o odroczenie.
Sushi?
Jedzenie tego samego odbiera magię.
- Nie miałaś ochoty na hinduskie? - Nie bardzo.
Nad czym pracujesz, artykułem o Gatesie?
Widziałam dziś starego znajomego.
O ja pierdolę.
To wasabi…
Segeva Azulai.
Znam to nazwisko, prawda?
Poznałeś go, gdy był w Nowym Jorku jakieś 7-8 lat temu.
Poznałam go w Kartagenie.
Ten Izraelczyk?
Był nie tylko kolegą, prawda?
- Henry… - Tylko mówię.
Co robi w Nowym Jorku?
Jego żona zmarła.
To… okropne.
Jak się trzyma?
Nie wiem. Chyba dobrze.
Prosił o pomoc w zebraniu informacji.
Informacji?
Na początku myślał, że zginęła w wypadku, ale teraz sądzi, że to coś więcej.
Naprawdę?
Nie wymyśla sobie?
Coś ty. Kto by tak robił?
Nie wiem, po prostu to nieco dziwne.
Czemu nie pójdzie na policję?
Nie wiem.
I tak nie mam na to czasu.
Jak w pracy? Powiedzieli ci, co sądzą o twoim pomyśle?
Tak. Peter go nie przyjął.
Jak zwykle. Nie wiem, w czym, kurwa, problem.
Do końca życia będę pisać polityczne biografie.
Bo jesteś w nich świetna.
- Jak we wszystkim, co robię. - Wiem.
Sushi stygnie.
Niech stygnie.
Poradzisz sobie, Eluś. Tylko musisz ćwiczyć.
Tali dziś przyszła?
Tak. Ma przychodzić codziennie, aż wrócisz.
Hej, Segev.
Nie musi, tylko chce.
Głównie rozmawia z policjantami.
Też tam byli?
Muszą tu być codziennie, aż wrócisz do domu.
Kiedy wrócisz?
Wkrótce.
Niedługo.
Tęsknię za tobą.
Ja za tobą też.
Ale muszę się ubrać do szkoły.
Powiedziałam Shirze, że dziś ją zawiozę.
Jak się miewasz, Segev?
Byłem dziś na uroczystości.
Tylu ludzi, których nie znam, o niej mówiło. To było…
Musiało być ci ciężko.
Kiedy wracasz do domu?
Nie wiem.
- Naomi. - Ron.
- Śliczny fartuszek. - Wchodź.
- Dobrze cię widzieć. - Nawzajem.
Dobrze widzieć, że niektóre rzeczy się nie zmieniają.
Poza tym, że teraz gotujesz?
Nie gotuję.
Jak mi się udało to przewidzieć?
I co? Myślałem, że nie pomożesz.
Wal się, Ron. Kiedy wam nie pomogłam?
Urocza jak zawsze, co?
Segev!
- Co on próbuje zrobić? - Jak to?
Z tym śledztwem o Isaacu.
Co ty sobie myślisz, Segev? Isaac Katkov?
- Ten facet to gangster. - Znalazłaś go?
Ma bar i kręgielnię, nic innego nie udało mi się ustalić.
Czyli go nie znalazłaś.
I bardzo się z tego cieszę.
Nie spodziewałam się harcerza, ale ten typ jest groźny.
Wiem. Pracowałem dla niego.
Od lat handluje bronią.
Ma powiązania z syndykatami w Izraelu, Libanie, Maroko.
- Przeczytaj ten artykuł z Haaretz. - Teraz go czytam.
Dobrze, może mu przemówisz do rozumu.
On zabił moją żonę.
Wiem, że tak myślisz.
Może masz rację.
To okropne, naprawdę, ale nie jesteś już w siłach specjalnych.
Nie masz pod sobą 40 ludzi, którzy ci pomogą.
Ma mnie.
Właśnie. Masz najlepszego przyjaciela,
który nosi fartuszek.
Jeśli on ściga mnie i moją rodzinę,
muszę go znaleźć.
Może powinieneś za nią iść.
- Naomi. Stój. - Muszę zdążyć na spotkanie.
- Nie powinienem cię w to wciągać. - Nie jestem w tym.
Nie chcę mieć z tym nic wspólnego.
Nigdy się nie zmienisz. Znam cię.
Widziałam, jak kogoś pobiłeś, bo się źle odezwał.
Wiem, do czego jesteś zdolny, i to mnie przeraża.
Nie zrobię nic nierozsądnego.
Wciąż nie umiesz kłamać.
Segev.
Chodź.
Siadaj.
Co?
Myślę, że Naomi miała rację.
Isaac faktycznie ma bar.
Sportowy bar dla gejów w jakiejś kręgielni.
I ma bardzo dobrego „przyjaciela” o imieniu Benny.
Benny?
Który lubi media społecznościowe. Głównie Instagram.
Wysłałem prośbę o dodanie do obserwujących.
Zaakceptował ją od razu.
Tak po prostu.
Nawet mnie nie zna.
Najbardziej lubi wrzucać zdjęcia…
samego siebie z Isaakiem w jego barze.
Benny.
Nie wiesz, że media społecznościowe nie są twoimi przyjaciółmi?
Bierz, co chcesz. Idę po kluczyki do samochodu.
Widzę, że lubi żyć na krawędzi.
Nie wiem, co by Isaac powiedział.
Może Isaac w ogóle tu nie przyjdzie? Chodźmy stąd.
Możemy wyjść.
Albo możemy pogadać z Bennym.
Jesteś Benny, tak?
Widziałem cię tu już.
Co to, noc zanurzania palca w nieznanych wodach?
To bar dla gejów. Nie jesteś gejem.
Nie, ale pytam w imieniu przyjaciela.
Chce z tobą zagrać w kręgle, ale jest nieśmiały.
- Też nie jest gejem. - Dzięki.
Powiesz mu to, proszę? Bo ja próbowałem.
Potrzebuje butów.
Jaki rozmiar?
Dziesiątka.
Sprawdzę na zapleczu.
Jebcie się. Popełniacie wielki błąd.
To klub Isaaca? Wygląda paskudnie.
Isaac was zabije.
I możecie równie dobrze zabić mnie.
Zabić ciebie?
Będziesz naszym człowiekiem. Bez ciebie nic nam się nie uda.
Wysiadaj, Benny.
Kurwa, co?
PRYWATNE BIURO
Co słychać, Isaac?
Trochę lat minęło, co?
Co ty tu, kurwa, robisz, Segev?
Nie skrzywdzisz mnie ani mojej rodziny. Rozumiesz?
O czym ty mówisz?
Dwóch facetów, którzy zabili mi żonę? Bomba w moim domu w Izraelu?
Gdybym chciał, zabiłbym cię wieki temu.
Czyli Posner i Chernik
są z Nowego Jorku przez przypadek?
Aha. Zatrudniłem ich do sprzątnięcia w Izraelu jakiejś babki.
Cholera, mówisz, że to twoja żona?
Co ty gadasz? Nie wiedziałeś o tym?
Nie wiedziałem.
I nie zabiłem jej, okej?
Ja nie zabijam, ja… pomagam ustalać kontrakty.
Ktoś inny chciał, by zginęła, a teraz, kurwa…
Chce, byś myślał, że ja to zrobiłem.
Ktoś mnie wystawia.
Kto ci zapłacił?
Nie mam pojęcia.
- Kto cię zatrudnił? - Nie wiem. Nigdy nie wiem.
Ludzie dzwonią. Nie chcę wiedzieć, kim oni są, kim jest cel.
Jedna strona chce coś załatwić,
wynajmuję kogoś, kto to załatwi i tyle.
Jestem pośrednikiem. Nie zadaję pytań.
- Nie wiedziałeś, że to moja żona? - Gdybym wiedział,
że to twoja suka, kazałbym ją zabić na twoich oczach.
- Tak? - Tak!
Chcesz, bym patrzył! Chcesz?
- Tak? - Segev!
Zabijesz go. Segev, puść go.
Segev!
Kim była twoja cholerna żona, co, Segev?
Że ktoś jej życzył śmierci i chciał mnie w nią wrobić?
Isaac. Zatrudniłeś kierowców.
Sprowadź ich tutaj, okej?
Gdzie oni, kurwa, są, Isaac?
Hej, Isaac!
Kurwa!
Ja pierdolę!
O kurwa!
- Zabiłeś Danielle Azulai? - Pierdol się!
- Poznałeś klienta? - Pierdol się! Nikogo nie zabiłem!
- Poznałeś klienta? - Mówię ci, nic nie wiem!
Dostaliśmy kopertę z adresem i zdjęciami!
Kto był jebanym klientem? Kto?
- Jeb się! - Kto nim był?
Był jebanym skąpcem!
Marne 20 kafli!
Ron? Ron, chodź mi pomóc!
Chodź mi pomóż.
Kurwa, Ron, co jest?
Ron?
Co się dzieje? Co jest?
Przesuń się na drugą stronę!
Ja poprowadzę.
Ron?
Ron, hej. Wszystko w porządku.
Jak się czujesz?
Ron, przestań. Powiedz coś.
Ron!
Wyciągnij ich z samochodu! Samochód jest pełen krwi!
Jak mam zawieźć dzieci do szkoły? Wyciągnij ich!
Uspokój się! Już jest dobrze.
Uspokój się. Spójrz na mnie. Głęboki wdech.
Głęboki wdech. Jeszcze raz. Oddychasz?
Jestem tu, bracie.
Jestem. Wszystko jest dobrze.
Weź.
Jestem tu, bracie.
Zajmę się tobą.
Okej? Jesteś ze mną?
Spokojnie. Wszystko dobrze.
- Nic mu nie jest? - Nie.
Henry wyjechał na jeden dzień do Waszyngtonu.
- Dzięki. Nie chcieliśmy… - Przestań. Nie chcę tego słyszeć.
- Wszystko się zrobiło trochę… - Obłąkane?
Tak jak się tego bałam?
Nie chcę nic wiedzieć, Segev.
Nic.
Masz czas do jutra.
Dziękuję.
Jak się czujesz?
Chcesz wody?
Hej.
Co teraz, Segev?
Ella.
Dzwoniłam. Gdzie byłeś?
Wyszliśmy z Ronem. Coś się stało?
Chcę, byś wrócił do domu.
Wracam, skarbie.
Załatwię parę spraw i wracam.
Tęsknię za Dani, tato.
Wiem.
Ja też.
Muszę iść. Mama mnie woła.
- Pan jest nadzorcą? - Co?
Telewizja nie działa.
Gdzie są Wexlerowie?
Mamo, przyjechał pan nadzorca!
Bez urazy, ale Airbnb ssie.
- Airbnb? - Mamo!
Bardzo przepraszam.
Nie chciałam pana wzywać tak wcześnie.
Gdzie są Wexlerowie?
Wexlerowie? Nie znam żadnych Wexlerów.
Dzwoniłam w sprawie telewizora. Pan jest nadzorcą, tak?
Ile tu jesteście?
- Może niech pan wróci… - Ile tu jesteście?
Powiedziano nam, że mieszkanie jest wolne od wczoraj 19.30…
Przepraszam.
Napisy: Joanna Kaniewska