Poprzednio:
Znalazłem jej paszporty.
Musiała pracować dla rządu. CIA?
Niby attaché kulturalny, ale to bzdura.
Myślisz, że CIA zabiło swojego człowieka?
- Assaf, daruj sobie. Widzieliśmy cię. - Jak to…? Nie.
Policja?
Przyszedł śledczy. Pobiłem go.
- Pojebało cię? - Aresztowałby mnie.
Muszę znaleźć Wexlera.
Gdzie dzwonisz?
Może to wywabi Wexlera z kryjówki.
- Ella. - Dziadek Wexler tu jest.
Tali, Wexler jest w Izraelu. Przylecę następnym lotem.
Drzwi się zamykają.
SERIAL NETFLIX
Dojeżdżamy do parkingu i garażu dla wypożyczonych samochodów.
WITAMY W POCIĄGU Z LOTNISKA JFK
Przepraszam. Dokąd jedzie ten pociąg?
Wraca na lotnisko.
Pociąg jedzie na terminal 1 Międzynarodowego Lotniska JFK.
Skurwysyn.
Ej, to mój samochód!
Masz na to miejsce w nowym mieszkaniu?
Nie potrzeba mi dużo.
Szkoda, że to nieprawda.
Daj mi klucze.
Serio?
Pamiętam, jak kupiliśmy ten dom.
- Co? Jakie informacje? - Assaf.
Nie, znajoma. Ale nie mówi po hebrajsku. Możesz mówić.
Czemu katastrofa? Co usłyszałeś?
Jak to zdobyli?
Kurwa.
Jeśli się dowiedzą, to będzie katastrofa.
Aha. Powiedz Eitanowi, że będę za 20 minut.
Przyjadę jak najszybciej.
Wszystko w porządku?
Tak, to tylko praca.
Wychodzisz?
Tak, ja… Zadzwonię później.
Dobrze, że się spieszyłam i wygoniłam Syd.
- Wkrótce wrócę. - Okej.
Halo?
Tali, co się dzieje? Co z Ellą?
Jestem w domu.
Nic jej nie jest. Wróciłeś już?
Jestem w Nowym Jorku. Skurwiel Wexler tu jest.
- Próbował mnie dopaść na lotnisku. - Okej.
Jestem z Ellą i Shirą, Segev. Nic nam nie jest.
- A co u ciebie? - Zadzwonię później, okej? Pa.
Ktoś o mnie pytał, Georgie?
Tylko Lido.
Czego Lido chciał?
A czego zawsze chce?
Ktoś jeszcze?
Ktoś węszył wokół mojej kamienicy?
Nie. Czy ja jestem twoim jebanym dozorcą?
Muszę to wiedzieć. To dla mnie ważne.
Nie, tylko Lido.
Masz wosk.
- Amator oregano? - Spierdalaj.
Spokojnie, stary.
- Nie wysiadł z pociągu? - Proszę zaczekać.
Właśnie dostaliśmy zdjęcie. Już je wysyłam.
Tak, to Segev Azulai.
Nagrania pokazują, jak wsiada do pociągu powrotnego na JFK.
Kurwa.
Sprawdziliśmy listy odlotów, nie był odprawiany.
Wciąż jest w Stanach.
- Znajdźcie go. - Tak jest.
- Co jest, Assaf? - Komu powiedziałaś?
- Nie możesz… - Komu powiedziałaś?
- O czym? - O mnie i Dani.
Nikomu. Dani mi ufała.
- Assaf, przerażasz mnie. - Poznałaś nas ze sobą. Czemu?
O czym ty mówisz?
Byłeś w Hashoftim, pytałeś, kim ona jest, to cię przedstawiłam.
- Nikt ci nie kazał? - Co ci odbiło?
Jesteś pijany?
Kto jeszcze tu był oprócz mnie i Dani?
To moje mieszkanie, dupku. Też mam swoje życie.
Nikogo nie obchodzi wasz romans.
Gówno wiesz!
Wynoś się z mojego domu!
Assaf, przestań!
Stój!
Co ty, kurwa, robisz? Czemu tak wariujesz?
Cokolwiek między wami zaszło, to nie moja wina. Odpierdol się!
To mój dom, ty fiucie!
O mój Boże. Teraz naprawdę mnie przerażasz.
Skarbie, co się dzieje?
Assaf, skarbie, jesteś pijany. Musisz wracać do domu.
Dowiedzieli się. A tylko ty o tym wiedziałaś.
Odbiło ci.
Dobra, dzwonię na policję.
Kurwa.
Odje…?
Kurwa.
Co to jest?
Jebana kamera.
Co?
Skąd to się tu wzięło?
Co…? Co się dzieje?
Hej, Shapira. Ktoś to wysłał wczoraj wieczorem.
Do ciebie.
RAPORT Z MIEJSCA ZBRODNI
Hej, boychik. Boychik!
Co słychać?
Tato? Dokąd wtedy pobiegłeś?
- To twój tata? - Tak.
Jest bezdomny?
Ja ci zaraz pokażę bezdomność. Co tam masz?
- Powinieneś był zaczekać na zielone. - Powinienem.
- Chodźmy razem do szkoły. - Mam jechać autobusem.
Okej. Pojadę z tobą. W porządku.
- Nie może pan wsiąść. - Zaraz wysiądę. To mój syn.
ŻADNEGO JEDZENIA W AUTOBUSIE
Jak dzieci mają brać śniadanie do szkoły?
Nie wolno tu jeść.
To tak powinno być napisane.
- Muszę ci coś powiedzieć, boychik. - Co takiego?
Muszę wrócić do Izraela.
Czemu?
Bo słońce tam zawsze świeci, a kobiety są piękne, co?
Izrael jest daleko.
Nie aż tak, jak myślisz.
Jak będziemy się widywać?
Przez jakiś czas nie będziemy.
A co z lekcjami gitary? Zrobiłem coś nie tak?
Co? Nie.
Nie, Miles. To…
Tylko na jakiś czas.
Nie będę cię odrywał od kolegów, co?
Kocham cię, Miluś!
Kocham cię.
Kiedy nauczyłaś się gotować?
Szkoda, że nie ma bekonu.
Wyczułem go. Pewnie od sąsiadów.
Nay…
Doceniam pyszne przeprosiny, ale musimy pogadać.
To olbrzymia historia, Henry.
Może najważniejsza, jaką napiszę.
Co to za historia? Po co te tajemnice?
Okazało się…
że żona Segeva była agentką CIA i została zamordowana w Tel Awiwie.
Jasna cholera.
Czemu za niego wyszła? On nie był tylko jakimś przewodnikiem?
Tak.
Jeszcze nie wiemy wielu rzeczy, ale dlatego mnie to tak ciekawi.
Naomi…
dziennikarze mają obserwować historie, nie brać w nich udział.
Nie biorę w niej udziału, Henry.
Myślisz, że nie znam się na swojej pracy?
Cóż…
A co robi ten cały Ron w tej historii?
Próbował spalić jointa w salonie, zanim wróciłaś do domu.
Ron? Ron to osobna historia.
On…
Ma PTSD. Byli razem z Segevem w Siłach Obronnych.
Jeśli CIA jest w to zamieszane, musisz uważać.
Nie będą zadowoleni, że mieszasz się w ich sprawy.
Wiem.
Na to właśnie liczę.
PRYWATNY PARKING
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Namaste.
Dziękuję.
- Namaste. - Tak.
- Ćwiczył pan już gorącą jogę? - Wiele razy.
- Mamy… - Widzę moją znajomą.
Znasz Xael?
Xael? Jasne. Jedną chwilę.
Xael! Xael Wakefield.
Tak?
Nie pamiętasz mnie?
Pracowałem z twoim mężem w agencji.
- Naprawdę? - Tak.
- Gdzie? - W Pakistanie.
Zanim wyjechał do Tel Awiwu.
Byliśmy razem w Islamabadzie.
- Jak się nazywasz? - Segev. Segev Azulai.
- Powiem Reese'owi, że się widzieliśmy. - Wiesz co?
Wtedy byłem strasznie gruby.
Zrzuciłem jakieś 45 kilo.
Gorąca joga czyni cuda.
Naprawdę? Świetnie.
- Masz telefon przy sobie? - Tak.
Zróbmy sobie selfie i mu je wyślijmy.
Pomyśli, że razem uciekamy, skoro tak wyprzystojniałem.
Okej.
- Ładne. - Wyślij mu.
Zobaczymy, co powie.
Aha.
- Zajmę ci miejsce. - Tak, jasne.
Namaste.
Pierdol się.
Dzień dobry, David.
- Kawy? - Nie, dzięki. Już piłem.
Co słychać? Co u rodziny?
Wszyscy zdrowi. Ale nie po to tu jesteś.
Jestem trochę rozbity.
Tak, słyszeliśmy.
- Co dokładnie słyszałeś? - Nie biorę już w tym udziału.
A gdybym brał, nie mógłbym z tobą rozmawiać. Sam wiesz.
Tak. Po prostu…
Chcę, by zrozumieli.
Teraz wiem, że w tym wszystkim chodzi o Eitana
i Dani, kobietę, z którą…
miałem kontakt. I o to, co z niego wyciągnęła.
Ale nie brałem w tym udziału.
Naprawdę nie brałem. I mogę pomóc.
Mogę pomóc, tylko potrzebuję…
Assaf, proszę. Przestań. Ja…
Co? David, mów do mnie.
Nie powinienem nic mówić, ale posłuchaj.
Zrobią z ciebie kozła ofiarnego.
Oskarżą o szpiegostwo.
David, wiesz, że ja nigdy…
Przyjaźnimy się od wielu lat.
Posłuchaj mej rady: zapomnij o pracy i znajdź dobrego adwokata.
- Wróć za godzinę. - Dobra.
Hej.
- Ćwiczyłam judo, wiesz. - Dawaj.
Następnym razem. Nie żartuję.
Co się dzieje?
Wexler zadzwonił do Elli, że jest w Izraelu.
Chciał mnie zwabić na lotnisko.
- Czego ten facet chce? - Nie wiem.
- Kontaktował się z tobą? - Nie.
Ściga mnie CIA i policja.
Gdy zadzwoni Wexler, powiedz, że chcę spotkania.
Nie jestem twoją sekretarką. Sam odbieraj telefony.
Naprawdę nazywa się Reese Wakefield.
- To tajna informacja? - Tak. Mogę ją wykorzystać.
- Gdzie chcesz się spotkać? - Tajska knajpa na 39.
- Thai Rama? Robią tylko na wynos. - Tak.
- Za nią. - W zaułku?
Tak.
Segev, ludzie nie spotykają się w zaułkach.
- Masz jakiś inny pomysł? - Nie.
Chcę tylko się spotkać w miejscu, gdzie mnie nie napadnie.
To wszystko. Zaufaj mi.
Okej? Zaufaj mi.
- Cześć. - Gdzieś ty była?
Na jodze. Dostałeś zdjęcie?
Tak. Gdzie był? Gdzie cię znalazł?
Był w studiu jogi, ale nie przyszedł na lekcję. A co?
Co ci powiedział?
Islamabad. Tel Awiw. Brzmiało wiarygodnie.
- Gdzie teraz jesteś? - W domu.
Reese, co się dzieje?
Dzwoń na ochronę, niech nikogo nie wpuszczają.
Żadnych dostaw, nikogo. Okej?
Co?
Weź WD, czyni cuda.
- Nadzorczyni zwykle ma puszkę. - Dzięki.
Dziękuję.
Ron, co jest?
Spokojnie. To ja.
- Sukinsyn. - Kurwa mać.
Uspokój się.
Co ci odbiło?
Czemu nie jesteś w Izraelu?
Wexler mnie wykiwał. Jest w Nowym Jorku.
Ella jest bezpieczna.
- Co jest z tobą? - Nie miałem dokąd się udać.
Włamałem się tu.
- Napij się. - Wybacz, bracie.
Nie miałem dokąd iść, ja…
Trochę zepsułem zamek.
Trochę zepsułeś? Całkiem go rozwaliłeś.
Spokojnie, bracie. Daj trochę oleju.
Oleju? Nie miałeś WD-40?
Po co miałbym mieć WD-40?
W kuchni jest oliwa, wlej ją do zamka.
Kto wlewa oliwę do zamka? Użyj WD-40.
Okej, kupię WD-40 w Walmarcie.
Nawet nie wiesz.
Nie zostanę tu zbyt długo, bracie.
Porozmawiam z Wexlerem i to zakończę.
Ten facet chciał cię zabić.
Posłuchaj.
Leć do domu.
Do Izraela. To mój bajzel. Ja go narobiłem.
Myślisz, że gdzieś się wybieram bez ciebie?
Wracaj do domu.
Zanim będzie za późno.
Nie polecę sam.
Jesteś pojebany.
Hicks.
Mówi Martin Wexler.
Zakładam, że zna pani Segeva Azulaia?
Tak. Chce się spotkać.
Ja również.
- Niech przyjdzie do biura na Szóstej. - Nic z tego.
To spotkanie Segeva. On wybrał miejsce.
To nie przejdzie.
Jego miejsce albo nie przyjdzie.
Wexler?
Dobra, gdzie?
Jutro o szóstej.
Zadzwonię o trzeciej i podam miejsce.
Zostaw to, proszę.
Jasne.
Przepraszam.
- Co chcesz zrobić? - Jeszcze nie wiem.
Ale tym razem będziemy gotowi.
To głupi ruch.
Nie grasz już?
Dzieci się wyprowadziły.
Szachownica pewnie została sprzedana na wyprzedaży garażowej za 25 centów.
Kupię ci taką, której nie sprzedasz. Klasyka.
Z ciężkimi pionkami.
Możesz ją ustawić w biurze, a potem ci skopię tyłek.
Spotykamy się, bo się zgadzasz?
- Mam pytania. - Obym znał odpowiedzi.
Pierwsze: dlaczego ja?
Znam cię od zawsze.
Masz w sobie tę dziwną mieszankę, która jest idealna do tej pracy.
Jesteś empatyczna i bezwzględna.
Jeśli się zgodzę, chcę jeździć za granicę.
To oznacza rezygnację z życia i rodziny.
Ze wszystkiego.
To jest fajny zestaw.
Możesz znowu zacząć grać.
Hej.
Tak, właśnie jadę do domu.
Nie. Tylko jestem zmęczona i plecy mnie trochę bolą.
Jakiego kurczaka? Z cynamonem?
Tak.
Brzmi dobrze.
Pa.
Dobranoc.
Tali, chodź tutaj.
Siadaj.
- Dror, jeśli… - Nie interesuje mnie to.
Skorzystałaś z mojego komputera za moimi plecami?
Co w ciebie wstąpiło?
- Oszalałaś? - Przysięgam, gdybym…
Gdybym wierzył w to, co mówisz, to bym słuchał.
Nie wiem, co mnie męczy bardziej. Twoje kłamstwa czy twoja głupota.
Nie mam wyboru. Zawieszam cię.
Chcesz coś powiedzieć?
Podpisz tutaj.
To jest 39 ulica, a to restauracja.
Wjeżdżamy tu, podwozisz mnie.
Ja wchodzę tu, na spotkanie.
Ty jedziesz tu i mnie stąd pilnujesz, okej?
- W stylu Tapito. - Ale bez Isaaca.
- Segev? - Naomi.
Tak, jedną chwilę.
Spotkanie jest o szóstej, w Brooklyn Museum.
Co? Nie. Mówiłem, 39. Chcę kontrolować spotkanie.
Nie będę tego słuchać.
Prosisz, bym pomogła ci narazić agenta rządowego.
Jestem obywatelką USA. To zdrada.
- Ale zrozum… - Jestem dziennikarką.
Miałam pomóc ci w odkryciu prawdy, a nie się zemścić.
Okej.
Brooklyn Museum, szósta. Okej.
Jeśli chcesz, przyjdź. Ale tam wszędzie są wykrywacze metalu.
Kurwa.
Może Shira miała rację. Może jestem mu ślepo posłuszna.
- Wystarczy. Siadaj. - Tali?
Gdzie byłeś? Odbieraj moje telefony.
Tyle dla ciebie robię, mógłbyś zrobić choć tyle.
Czemu jesteś zła?
- Nie jestem. Dobijasz mnie. - Jestem tu, Tali.
Nie jesteś tu, tylko tam.
Poleciałeś na jakieś polowanie i zostawiłeś mi wszystko na głowie.
Myślałam, że cię aresztowali…
- Dostałam dziś raport z policji. - Jaki raport?
Z Nowego Jorku.
- Segev? - Co w nim jest?
Znaleźli kierowców, którzy zabili Dani.
Ktoś ich zastrzelił i porzucił na stacji benzynowej w Queens.
Nie okłamuj mnie.
Coś ty zrobił?
Co z Ellą? Widziałaś ją?
Ty mnie w ogóle słyszysz?
Segev, zawiesili mnie dzisiaj. Nie mogę…
Co się stało?
- Tali? - Tali?
- Co się stało? - Co się dzieje, Tali?
Co się stało?
- Chodzi o dziecko? - Nie mogę oddychać.
Tali? Co się dzieje?
Daj jej spokój, gnoju.
Kto mówi?
Zabieram ją do szpitala. Chodź, Tali.
- Co się dzieje? Proszę… - Musimy iść.
Chodźmy. Nie wyłączaj telefonu, zadzwonię.
Tali, chodź. Jedziemy do szpitala.
- Odbieraj. - Dobra.
- Zabrali ją do szpitala. - Będzie dobrze. Spóźnimy się.
- Martwię się o Tali. - Nic nie poradzisz.
Chodź.
Jesteś gotów? Bez strzelania.
A od kiedy my strzelamy?
Naomi Hicks, New York Magazine.
Gdzie jest Segev?
W drodze.
On też jest Wexlerem?
Historia, nad którą pracujecie z Segevem?
Dotyczy bezpieczeństwa narodowego.
- Nie mogę jej opublikować? - Jeśli mu zagrozi.
Mówi mi to Martin Wexler czy Reese Wakefield?
Znasz moje nazwisko.
- Nie rusza mnie to. - Historia się rozejdzie.
W tej chwili to wygląda tak, jakby CIA zabijało własnych agentów.
Taki artykuł byłby fikcją.
To powiedz, co tu się dzieje.
Gdzie jest Segev?
Cholerne korki.
A co z wykrywaczem metalu?
W muzeum?
Cholerni ochroniarze.
A jak wezwą prawdziwe gliny?
To gliniarze utkną w korku.
Znasz to muzeum?
Wyglądam jak znawca muzeów?
A podobno jesteś Żydem.
Korki nas załatwiły.
To nie Tel Awiw.
Wexler nie znudzi się i nie wyjdzie.
Jesteś jego trofeum.
Cholera!
Zapnij pasy.
Jebany Wexler.
Mają mnie.
Segev.
Bracie, oberwałem.
Co jest, bracie? Zawiozę cię do szpitala.
Nie do szpitala.
Potrzebujesz lekarza.
- Szpital w Izraelu. - Jasne, w Izraelu.
Nie martw się. Będzie dobrze.
Nie do szpitala. Wezwą gliniarzy.
Musi cię zobaczyć lekarz.
Znowu trafię do więzienia.
Przyciśnij tutaj.
Zabiorę cię do Izraela, Ron.
Wciąż uciskaj.
Shema… Yisrael… Adonai…
Nie odmawiaj tego. Zamknij gębę.
Słyszysz mnie? Trzymaj mocno.
Trzymaj mocno, bracie.
Odchyl głowę do tyłu. Co z tobą?
Zabieram cię do Izraela. Nie martw się. Trzymaj mocno.
Dość się naczekałem.
Gówno wiesz o tym wszystkim.
Ale niebezpiecznie jest grzebać w sekretach.
Myślałem, że o tym wiesz.
Czekaj. Mam tylko jedno pytanie.
Czy CIA zabiło Sophie Dreyer?
Kim jest Sophie Dreyer?
Niech będzie wywyższone i uświęcone…
jego wielkie imię w świecie, który sam stworzył…
według swojej woli.
Niech przyjdzie pokój
dla nas i dla całego Izraela.
Amen.
Kim ty, kurwa, jesteś?
Kto cię przysłał?
Mów.
Zabiłeś mi przyjaciela. Wykorzystałeś rodzinę.
Wykorzystałeś moją córkę, skurwielu?
Moją córkę?
Twoja żona była jebaną zdrajczynią.
Co powiedziałeś? Kim jesteś?
Kim jesteś?
Mów. To koniec?
Ty sukinsynu.
Zadarłeś z niewłaściwym facetem.
Napisy: Joanna Kaniewska