- Poprzednio: - Wexler zwabił mnie na lotnisko.
- Chcę się z nim spotkać. - Gdzie?
Wracaj do domu.
Nie polecę sam.
Spotkanie jest o szóstej, w Brooklyn Museum.
Czemu jesteś zła?
Poleciałeś na polowanie i zostawiłeś mnie ze wszystkim.
Zawiesili mnie dziś. Nie mogę ci pomóc.
Gdzie Segev?
Trzymaj mocno. Zabiorę cię do Izraela. Nie martw się.
CIA zabiło Sophie Dreyer?
Kim jest Sophie Dreyer?
Kto cię przysłał?
Ty sukinsynu. Zadarliście z niewłaściwym facetem.
SERIAL NETFLIX
Shira, zadzwoń, jak tylko odsłuchasz wiadomość. To pilne.
To będzie 129,60.
Hej, Thomas. Macie z powrotem te dziwne, płynne jogurty?
Tak. Trzecia półka na dole.
Tyle wystarczy?
Tak, tyle wystarczy.
Dzięki.
Halo?
Shira, musisz zabrać Ellę w bezpieczne miejsce.
Segev, o czym ty mówisz?
Nie mogę wyjaśnić. Sprawy się skomplikowały.
Znowu to robisz?
Powiedziałeś Tali, że może odpuścić.
To jakiś obłęd. Mam swoje sprawy.
Stało się coś okropnego.
Co?
Nie mogę mówić, ale musisz wyjechać.
W razie potrzeby zadzwonię na policję.
Nie możesz. Nie ufam policji.
Gdzie mamy pojechać?
Gdzieś, gdzie nikt cię nie zna. Gdzie nigdy nie byłaś.
- Nikomu o tym nie mów. - Nie. Dosyć.
Nie mogę wyjeżdżać za każdym razem…
Natychmiast się stamtąd wynoś.
Kotku, obudź się.
Wybacz spóźnienie.
Naomi?
Nay?
Nie wiem, co powiedzieć.
- Mam ci wybaczyć? - Nie.
Chciałem tylko ci powiedzieć.
Gdyby ci zależało,
w ogóle byś go nie wplątywał w to gówno.
Wypierdalaj stąd.
Gdzie byłeś?
Czekałam w muzeum z Wexlerem parę godzin.
Mieliśmy go.
Co się stało?
Co się stało, Segev?
Musiałem go tam zostawić.
Mój najlepszy przyjaciel zginął przeze mnie.
Jesteś pewien, że to był Mosad?
Mówił po hebrajsku.
Numer seryjny broni został zdrapany.
Trzymaj się ode mnie z dala.
Nie mów mi, co mam robić.
Mosad mnie znalazł, bo przez pół godziny miałem włączony telefon.
Wystarczyło. Znalazł mnie i zabił Rona.
To właśnie ci grozi.
Zniszczyłam go.
Jak tylko wyszłam ze spotkania, na wszelki wypadek.
Wiem, co robię.
Cokolwiek za tym stoi,
Mosad, CIA, to jest ważne. Ludzie muszą o tym wiedzieć.
To nie jest bzdurka o Hillary Clinton.
Zabiją cię.
- Musisz wyjść. - Nie. Co robisz?
Po prostu idź.
Wyjdź.
Wiesz, co się wtedy stanie?
Znajdą cię, zabiją, i nikt nie będzie wiedział czemu.
Mogę cię ochronić.
Nie zostawię cię samego z tym wszystkim.
Przepraszam.
Ja też.
Pójdę rano do biura.
Gazeta ma telefony, z których mogę skorzystać.
Skontaktuję się jak najszybciej.
Dzień dobry.
To mój laptop?
Lekarz mówił, że trzeba się tobą opiekować.
Pamiętam, że uwielbiasz szakszukę, więc szukam przepisu.
Od dawna nie spałam dłużej niż do szóstej rano.
Super. I jak się czujesz?
- Leniwie. - Okej.
Myślę, że przywykniesz.
Przerwa dobrze ci zrobi.
Jak tam maluch?
Dobrze. Żadnych skurczy rano.
Prawdę mówiąc, czuję się świetnie.
Dobrze.
Szakszuka?
Napijesz się czegoś?
Nie wierzę, że jestem zawieszona.
- I co mam teraz robić? - Coś wymyślisz.
Łatwo ci mówić. Nikt nie chce ciężarnych w pracy.
Jestem tak wściekła na Segeva.
Powiedz mu to.
Że czujesz się wykorzystana.
Nie duś tego w sobie. To nie jest dobre dla dziecka.
Halo?
Tali Shapira?
- Segev? - Tak, kto mówi?
Assaf Talmor. Dzwoniła pani w sprawie Danielle Azulai.
Tak.
Zaczekaj.
- Zaraz będzie gotowe. - Pospieszę się.
Czego pan chce?
To pani dzwoniła.
Nie prowadzi pani śledztwa w sprawie Danielle?
Policja tak, ale ja już nie.
Dlaczego?
Zostałam przeniesiona.
To nieistotne.
Jeśli wciąż chce pani znać prawdę o Danielle,
możemy sobie nawzajem pomóc.
Dzięki za pani czas.
Co wiecie? Czego dowiedział się Segev w Nowym Jorku?
Skąd pomysł, że tam jest?
Proszę pana,
to pan do mnie zadzwonił.
Nie powiem panu niczego,
dopóki nie odpowie pan na moje pytania.
Dlaczego naciskał pan na Shaula Mandela?
Byłem łącznikiem wywiadu przy Narodowej Radzie Bezpieczeństwa.
Dowiedzieliśmy się, że Mandel
omawiał drażliwe tematy z prasą.
Często w ramach pracy musiałem…
zniechęcać do tego ludzi.
Musiał pan?
Czyli już nie musi?
Też zostałem przeniesiony.
Segev nawiązał kontakt z CIA?
Jeszcze nie skończyłam.
Nie rozumiem. Co Mandel ma wspólnego z Danielle?
Poznałem Danielle po rozmowie z Mandelem.
Może znalazła mnie przez jego artykuł.
Czemu miałaby pana szukać?
Musiały ją zainteresować te informacje.
Pewnie dowiedziała się, że wyciszyłem sprawę.
Co oznaczało, że mam dostęp…
więc mnie poderwała.
Ile lat temu spotykał się pan z Danielle?
Tygodni.
Byliśmy w związku.
Osobistym związku.
Wykorzystała to do pozyskania poufnych informacji.
Jakich informacji?
Nie jestem pewien, ale miały związek z naszą obserwacją USA.
Szpiegujemy Amerykanów?
Czemu pan mi o tym teraz mówi?
Gdybym wiedział, co wiedziała Dani,
może dzięki temu nie trafiłbym za kratki.
To twój facet?
Ron Harel?
Kiedyś nim był. Co się stało?
Zaczyna mi się to układać.
Harel został zabity w samochodzie.
Postrzał w ramię rozwalił tętnicę i wykrwawił się.
Z tym drugim facetem
ktoś się nieźle zabawił.
Zmiażdżył mu twarz, połamał wszystkie palce.
Nie ma dowodu, nawet papierka w kieszeniach.
A co dziwniejsze, ma na sobie ciężki sprzęt taktyczny.
- Taktyczny? - Aha.
Czyli to wojskowy?
Może. Albo agent specjalny.
- Odciski? - Nic z tego. Za duży bajzel.
Ktoś wytarł samochód.
- Zabójca wiedział, co robi. - Tak.
- Jakieś nagrania? - Nic.
Ale pracownicy widzieli, jak ktoś wychodzi ze śmietnika, zanim nas wezwali.
Jak wyglądał?
Biały, wzrost średni, ogolona głowa.
- Przepraszam. - Co?
- Przepraszam. - Znacie go?
Tali, to ty?
Dostałaś wiadomość? Martwiłem się.
Nic mi nie jest. Nie dlatego dzwonię.
- Rozmawiałam z Assafem Talmorem. - Tym stalkerem Dani?
To nie biznesmen.
Pracuje dla Rady Bezpieczeństwa.
- Co takiego? - Mieli przeciek.
Ktoś wykradł im poufne informacje.
Jakie informacje?
Nie wiem, ale miały coś wspólnego
z obserwacją celów w USA.
Danielle je wykradła.
Wykorzystała do tego Assafa.
Pewnie dlatego chcieli, wiesz, ją sprzątnąć.
Segev, jesteś tam?
Ciągle ze sobą sypiali?
Czy to ważne?
Co jeszcze mówił?
Assaf myśli, że te informacje gdzieś są.
Że Danielle je ukryła.
I że ty je masz.
Co robisz?
Zapis taneczny.
Używają go choreografowie.
Cyfry i litery oznaczają różne części ciała
i różne typy ruchu.
Coś jak kod?
Tak jakby.
Pokaż.
- Pokaż, jak to się robi. - Okej.
E-F.
- E-F. - Dwa-J-sześć.
Dwa-J-sześć.
E-F.
Też tak umiem.
- Okej? - Okej.
- Ja… - O Boże.
chcę…
ciebie…
teraz.
Dobra!
Gdzie byłaś?
Martwiłem się.
Nie mogłam odebrać telefonu.
Przez sześć godzin?
Musiałam go wyłączyć.
Ktoś mógł go śledzić, nie chciałam tego.
Śledzić?
- Nie martw się. - Jak to? Ktoś cię śledził.
Być może. Nie martw się. Wszystko w porządku.
Skarbie…
Znikasz na parę godzin i nie dzwonisz?
Nie powiesz mi, o co chodzi w tej sprawie wartej Pulitzera,
poza tym, że chodzi o żonę twojego byłego…
Jezu! Dosyć, Henry. Dosyć!
Ja cię nie wypytuję o twoje sprawy.
- A masz do czynienia z przestępcami. - To co innego.
Jeśli mówię, że wszystko w porządku, to powinno ci wystarczyć.
- Wybacz, że się przejmuję. - To trwa 10 lat.
Myślałam, że to rozumiesz.
Daj mi wykonywać moją pracę!
Bóg wie, że ja się w twoją nie wtrącam.
Przepraszam.
Co ten facet takiego w sobie ma?
Nic. Tu chodzi o pracę.
Ile byliście razem, rok?
Nawet krócej.
Ja wróciłam na studia, a on do siebie.
- I to był koniec. - Będę szczery.
Ciężko mi was sobie wyobrazić razem.
Tak ciężko, jak mi było sobie wyobrazić ciebie z tą sprzedawczynią leków?
- Charlene, czy jak jej tam. - Charlotte.
Charlotte.
Nieważne. Ledwo umiała czytać, a byłeś z nią dwa lata.
Wszyscy mamy chwile słabości.
Najwyraźniej.
Nic mi nie jest.
Przysięgam.
Muszę popracować.
- Zrobię herbaty. Też chcesz? - Nie.
NIGEL POTRZEBNA MI PRZYSŁUGA
Nie dopasowaliśmy odcisków z drugiego ciała, ale mam coś nowego.
Mów.
Nagrania z kamer drogowych sprzed paru dni.
Punkt poboru opłat na 495 w stronę wschodu. Szukaliście tego vana.
Prowadzi Harel i patrz, kto jest obok.
Pasuje do opisu pracowników na wysypisku.
I to on był w klubie nocnym.
Zajebiście, nie?
Tak, zajebiście.
Powiadomcie każdego gliniarza w metrze.
Robi się.
Podejrzany o cztery zabójstwa.
Należy zachować przy nim ostrożność.
- Jest niebezpieczny. - Mam.
MOJA MAMA JEST GLINĄ
I koniec.
Bardzo dobrze.
Brawa dla wszystkich.
Do jutra. Nie spóźnijcie się.
- Dzień dobry. - Cześć.
Cześć.
Przedstawię się. Jestem Ben Moshkovsky.
Doktorant na uniwersytecie Columbia.
W czym mogę pomóc?
Francuzka?
- Tak. - Bardzo mi miło.
Miło mi.
Piszę o sztuce Bliskiego Wschodu
tworzonej w czasie wojny.
Okej.
Mam tu zeszyt
palestyńskiej tancerki i choreografki.
Zmarła parę lat temu.
Mówią, że ukryła jakieś wiadomości w zapisie tańca.
Fascynujące.
To prawda.
Nie umiem tego odczytać, ale może pani mogłaby mi pomóc.
Oczywiście. Mogę?
Naturalnie.
Okej.
Powtórzenia…
- To Gaga. - Tak.
Na razie wygląda dość typowo.
- Tylko niech pan nie prosi o pokaz. - Nie.
Okej.
- To jest dziwne. - Tak?
Ta strona jest inna.
Wykorzystuje zapis poziomów.
Czemu jest inna?
To stara forma zapisu. Pokażę panu książkę.
Mało kto jej teraz używa.
Część symboli jest też zapisana bokiem.
Czy to mógł być błąd…?
Może. Ale w innych miejscach są zapisane prawidłowo.
CENTRUM TAŃCA JOAN WEILL
Szybko!
- Zawrzyjcie ugodę. - Nie możemy na to liczyć.
Prokurator tępi narkotyki.
Dasz mi chwilę?
Oczywiście.
- Hej, Nigel. - Jak się masz?
Dzięki, że przyszedłeś tak szybko. Co masz?
Wstępnie sprawdziłem Segeva Azulaia.
Izraelczyk, lat 45, spędził około 10 lat w wojsku,
straży granicznej Izraela, Yamamie…
Co to jest Yamam?
Niezłe zabijaki. Coś jak SWAT na terrorystów.
Potem pracował w Meksyku jako najemnik, podejrzane sprawy.
Teraz jest przewodnikiem turystycznym w Tel Awiwie.
Tydzień temu ktoś przejechał jego żonę i uciekł.
- To wszystko? - Niezupełnie.
Spróbowałem znaleźć tego drugiego, Rona Harela.
- Ten to ma historie. - Na przykład?
Na przykład znaleziono go wczoraj martwego na śmietniku w Brooklynie.
Ale ciebie obchodzi bardziej, że był poszukiwany
za podwójne zabójstwo tydzień temu w Queens,
razem z drugim niezidentyfikowanym Izraelczykiem.
Przesłała to do siebie z Izraela.
Myślałem, że to zapis choreografii,
ale to jak obcy język.
Zabrałem to do ekspertki. Zaznaczyła te symbole jako niepasujące.
Myślisz, że zapisała w tym wiadomość?
Nie wiem. Nadała to do siebie dzień przed śmiercią.
- Patrz. Te same symbole. - Aha.
- A to jest A. - Tak.
A, B, C, D, E…
- Dokładnie 26 symboli. - Czyli symbole przekręcone na bok…
Są zakodowaną wiadomością.
Zacznijmy.
Hej, Henry?
Naomi nie ma.
- A gdzie jest? Przepraszam. - Wszystko w porządku?
- Muszę wiedzieć, gdzie jest. - Wybacz, nie wiem.
Nie gadałem z nią.
Wpadła tylko rano po nową komórkę.
Nową komórkę?
Mamy telefony na wypadek, gdyby ktoś ich potrzebował.
Na przykład nie chciał dać numeru informatorowi.
Jaki ma numer? To nagła sprawa rodzinna.
Cholera.
Możemy jeszcze spróbować inaczej.
- Mamy funkcję „znajdź telefon”. - Aha.
„Kronos. Gepard. Kobra. Szczur”.
- Coś ci to mówi? - Nic.
To jakiś program rządowy? Tajny?
Może Izrael znalazł dostęp.
McAfree pisał w artykule o technologiach obronnych.
Tali mówi, że Izrael elektronicznie szpiegował USA.
I mamy też to.
Myślisz, że we wszystkich są jakieś wiadomości?
To było jej ubezpieczenie.
Musiała wysyłać do siebie wiadomości od lat.
Sam nie wiem.
Nic już nie wiem.
Nie powinienem był tu przylatywać.
To był cholerny błąd.
Cholera, policja.
Uciekaj.
Weź to.
Weź to i uciekaj.
Stać! Nie ruszaj się!
Hej!
Na ziemię!
Cofnąć się! Na ziemię!
Cofnąć się!
Hej! Leż, gdzie leżysz!
Ty gnido.
Nie ruszaj się.
Ani, kurwa, drgnij.
Wstawaj.
Dość!
Jak minął pierwszy dzień wakacji? Co robiłaś?
Właściwie nic.
A ty? Jak ci minął dzień?
To był obłęd. Cały dzień w biurze.
Miałem program do szyfrowania. Szef mi dał termin nie do wykonania.
Wywołałem wilka z lasu.
Nie poddają się.
- Co tam? - Zmiana planów.
Co się dzieje?
Musisz ją tu sprowadzić.
Za dużo wie.
Jest w szóstym miesiącu ciąży.
Tak.
Okej.
Kto to był?
Tali, co w ciebie wstąpiło?
Omer, wiem, że grzebałeś mi rano w laptopie.
- O czym ty mówisz? - Kto to był?
Posłuchaj, Tali.
Musisz mi zaufać.
Musisz mi zaufać i pójść ze mną.
Sukinsyn.
Nikt cię nie skrzywdzi. Jesteś ze mną.
Musimy tylko z tobą porozmawiać.
To poważna sprawa.
Nigdzie nie idziemy.
Oddaj mi broń.
Hej, Naomi. Gdzie byłaś?
Cały dzień próbowałem cię namierzyć.
Aresztowali Segeva, musisz mu pomóc.
- Pomóc? - Wyciągnąć go.
Mogą go dopaść w więzieniu.
- Kto może go dopaść? - Proszę…
Nikt w biurze nie jest ci winien przysługi?
Naomi, chyba nie wiesz, kim naprawdę jest Segev.
- A ty wiesz? - Teraz tak.
- Wezwałeś policję? - Wiesz, o co go oskarżają?
- I tak by go aresztowali. - To pojebane, Henry.
Naprawdę pojebane. Nie miałeś prawa.
Praca tak cię pochłania.
- Aż bywasz lekkomyślna. - Co?
Już to widziałem. Ta historia o karze śmierci.
Nie mogłaś spać, jeść, miałaś koszmary.
Choćby historia była genialna, nigdy nie narażaj się dla niej.
Nie ty decydujesz, za co warto się narażać.
Wsadziłeś za kratki moje źródło i mojego przyjaciela.
- Zabiją go. - Kto?
Ale tobie jest lżej.
- Dobra robota. - Naomi.
- Powinieneś mi był zaufać. - Nay…
Dwa jednorazowe telefony.
Paszport.
Dwa-czterdzieści w gotówce.
Proszę podpisać.
Przez bramę.
Ręce przez otwór.
Napisy: Joanna Kaniewska