Poprzednio:
Gdybym wiedział, co wiedziała,
może dzięki temu nie trafiłbym za kratki.
- Musisz ją tu sprowadzić. - Okej.
Myślisz, że zapisała w tym wiadomość?
Cholera. Policja.
Dość!
Praca tak cię pochłania.
Wsadziłeś za kratki moje źródło i mojego przyjaciela.
Zabiją go tam!
SERIAL NETFLIX
…nakopałem Pakistańcowi. Dostałem za to paczkę.
A potem zrobiłem dziurę.
Ja tej suce zerwałem twarz.
Całą twarz jej zerwałem!
A potem z powrotem.
Muszę mieć buty!
- Muszę mieć buty. - Mam dość problemów.
Buty! Potrzebne mi są jebane buty!
Znowu jej zerwałem twarz.
Zebrałem ją i znów zerwałem.
Spieszno ci z powrotem do celi? Nie muszę tu siedzieć.
Jesteś umoczony w trzech zabójstwach. Mam świetne statystyki.
Chcę tylko… z tobą pogadać.
Manyak.
Tak, manyak.
Według Internetu tak po hebrajsku mówi się „dupek”.
Zgadza się?
„Lachociąg”.
W Izraelu też tak mówicie?
Świat pełen mężczyzn…
wciąż zbyt głupich, by zrobić z tego komplement.
Umrzesz w więzieniu, Segev.
Szybciej, niż myślisz.
Co to ma, kurwa, znaczyć?
Chcę poznać całą historię.
Muszę przyznać, że mnie ciekawisz.
Ale prokurator powie, że wariat z Izraela strzelał w klubie
i wplątał się w wojnę gangów.
Razem z kolegą mogliście opuścić kraj,
wyjechać do Izraela, jak zabiliście zabójców twojej żony.
Czemu zostaliście?
Po co czekać?
Czego ode mnie chcesz?
Próbuję ci otworzyć usta, manyak.
Masz mnie. Masz dowody. Bez problemu mnie skażecie.
Jeśli chcesz sprawiedliwości, zapytaj, jak zginęła moja żona.
Dowiedz się, kto naprawdę ją zabił.
Powiedz mi, co tu jest, kurwa, grane.
- Czego nie wiem. - A wypuścisz mnie?
To po co mam gadać?
Ty i Harel wyszliście na seryjnych morderców.
Wiem, że twój kolega miał syna.
Jeśli chcesz, by tak go zapamiętał, w porządku.
Rozmawiałeś z Naomi Hicks?
Nie znam jej.
Ale możemy to załatwić.
Albo…
ty mnie oświecisz.
Teraz.
Ciało faceta z wysypiska.
Nie zidentyfikowaliście go, co?
Jeszcze nie.
Nie uda wam się.
Jest z Mosadu.
Zabili Rona i spróbują zabić też mnie.
Tutaj. Wkrótce.
Porozmawiajmy. Nie rób niczego nieodwracalnego…
Zamknij się.
Nawet nie usunąłeś wiadomości.
Upadłaś na głowę?
Siedź i milcz. Następna pójdzie w kolano.
Mosad rekrutował programistów C++
ze słabymi pęcherzami czy im spadłeś z nieba?
Odłóż telefon i porozmawiajmy.
A co mi powiesz?
Przesłałeś sobie wiadomości z mojego telefonu, kłamliwa gnido.
Co planowałeś?
Pomóc im bić swoją ciężarną dziewczynę czy stać z boku?
Tali, nie rozumiesz?
W ten sposób chciałem im pokazać, że nic nie wiesz.
Chciałem cię chronić…
Jasne. Rozumiem.
Kochasz mnie. Chciałeś pomóc. Hormony sprawiają, że wariuję.
Może po wszystkim kupimy sobie małe mieszkanko w Galilei,
otworzymy piekarnię, założymy rodzinę.
Ja cię kocham.
Inaczej pozwoliłbym im cię zabrać.
Błagam cię, pomyśl. Możemy wszystko naprawić.
Chcę być częścią twojego życia.
Chcę być w twoim życiu. Waszym.
Gdy kłamiesz, podnosi ci się głos.
Wszystko w porządku?
Tali?
Wstawaj.
Wychodzimy.
Napisałaś to nie mówiąc nic redaktorowi?
Czytasz w ogóle, Karina?
Jest tu coś oprócz tej młodej kobiety?
Dlaczego ją zabito?
Pracuję nad tym. Muszę porozmawiać z paroma osobami.
To czemu dajesz mi to teraz?
Bo…
Jeśli tego nie opublikuję,
zabiją mi przyjaciela, tak jak zabili jego żonę.
Może taki zróbmy nagłówek?
- Karina, e-mail. - Za chwilę.
Gdzie teraz jest twój przyjaciel?
Za chwilę odczytają mu akt oskarżenia.
Zrób to. Daj mi się z tym zapoznać. Potrzebuję twoich notatek i plików.
Wezwij tu dział prawny, niech zaczekają w sali konferencyjnej.
Dobra robota. Zrobię, co mogę.
To musi pójść do góry, zanim ruszymy dalej.
Rozumiem, ale czas nagli.
Lepiej od razu stoczmy tę walkę.
Ja się zajmę polityką, ty idź na odczyt.
Wrócimy do tego po południu.
Powiedz, że mam twoje wsparcie.
To jest ta historia. Nie daj jej umrzeć w kołysce.
Chcę jej tak jak ty, ale nie składam obietnic bez pokrycia.
Prawnicy muszą się temu przyjrzeć.
- Mam pytanie, szefie. - Jestem zajęty.
Tylko chwilę. Mam niezidentyfikowane ciało.
Chyba z zagranicy, bo nie mamy żadnych wyników z DNA.
To nie ma sensu.
Był pan w służbach specjalnych.
Miał pan do czynienia z Mosadem?
Po służbie trochę pracowałem, w tym prywatnie, ale nie. A co?
Proszę się nie śmiać, ale co, jeśli Mosad chciał kogoś dopaść w USA
i w trakcie oberwał?
- Skąd taki pomysł? - Może dlatego nie zidentyfikowałem ciała.
Czemu mi zawracasz głowę? Kto ci to powiedział?
- Podejrzany, Azulai. - Okej.
Prosta sprawa. Czy podejrzany żyje?
- Tak. - To Mosad go nie ściga.
To chyba nie jest takie proste.
Kim jesteś?
Dzień dobry, Segev.
Pracuję w konsulacie Izraela.
Poinformowano nas o aresztowaniu, sprawdzamy, jakie masz warunki.
Masz co jeść? Dobrze cię traktują?
Mamy się skontaktować z twoją rodziną w Tel Awiwie?
- Dać im znać? - Czemu konsulat się mną interesuje?
Dziś masz rozprawę, zgadza się?
Jesteś zadowolony z adwokata?
Jeszcze go nie poznałem.
Kto wam o mnie powiedział?
Jesteśmy… informowani za każdym razem, gdy obywatel Izraela zostaje aresztowany.
Amerykańskie więzienia bywają bardzo niebezpieczne.
- Czego chcecie? - Chcemy ci pomóc.
Macie mnie za idiotę?
Mów.
Wolimy mniej mówić.
Lepiej mówić tak mało, jak się da.
Jeśli będzie to za trudne, chętnie ci pomożemy,
a także wszystkim twoim przyjaciołom w Stanach.
Spierdalaj.
Powodzenia dziś w sądzie.
Następna sprawa. Lud kontra Azulai.
Sprawa numer 2-0-1-3-B-X-0-7-1-7.
Wysoki Sądzie.
Segev Azulai. To pan?
Tak.
Jest pan oskarżony
o trzy różne morderstwa pierwszego stopnia. Rozumie pan?
Tak.
Mówi pan po angielsku? Rozumie pan powagę tych oskarżeń?
- Tak. - Jak pan odpowiada na zarzuty?
Jestem niewinny.
Dobrze. Kaucji nie będzie.
Panie Coughlin, wpiszemy pana w kalendarz.
Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Lud kontra McCue. Numer sprawy 2-0-1-3-X-2-2-9-7.
Proszę ze mną.
Następna sprawa…
Detektywie Newkirk. Naomi Hicks.
Bardzo mi miło. Właśnie miałem pani szukać.
- Rozmawiał pan z Segevem? - Tak.
I?
- Nie wierzy mu pan. - Jest podejrzany o morderstwo.
Właściwie to wiem, że Segev zabił tych ludzi.
Jego sprawa jest dziwaczna, muszę to przyznać,
ale nie daję jego słowom wielkiej wiary.
- On mówi prawdę. - Ręczy pani za niego?
Staram się go utrzymać przy życiu.
Oby mój artykuł coś zdziałał,
ale ci, którzy chcą go zabić, nie śpią.
Wiem, że proszę o wiele.
Ale jeśli chce pan, by dożył rozprawy, proszę mnie posłuchać i mi pomóc.
- Jak? - Jeden telefon.
Do programu ochrony świadków.
Naprawdę pani mu wierzy?
Sądzi pani, że szpiedzy włamią się do więzienia i go wykończą?
Wie pan, kim była żona Segeva?
Jakąś amerykańską tancerką czy coś. Miał szczęście.
Danielle to przykrywka. Naprawdę nazywała się Sophie Dreyer.
Była tajną agentką CIA w Tel Awiwie.
Została zamordowana.
Mamy mało czasu.
Niech pan nam pomoże.
…nakopałem chłopakowi. Dostałem za to paczkę.
Cofnąć się!
Cofnąć się.
Cofnąć się!
Co jest, na Boga?
Co to za jeden?
Kiedyś się spotykaliśmy.
Czemu mnie tu ściągnęłaś?
Jest z Mosadu.
Śledzi mnie dla nich.
Pojawił się po śmierci Danielle.
Mógł podłożyć pluskwy w mieszkaniu, więc przywiozłam go tutaj.
Co chcesz z nim zrobić?
Nie umiem go zmusić do gadania.
Uznałam, że może ty coś wymyślisz.
Tali, co to za facet?
Powiedziałaś mu o mnie? Pogarszasz to!
Uspokój się.
- Tali, musisz przestać. - Omer.
Nie wiesz, do czego oni są zdolni?
Omer, spójrz na mnie. Nazywam się Assaf.
Na pewno nie chciałeś skrzywdzić Tali, ale mamy problem.
Wiesz, gdzie służyłem w wojsku? Chaksav.
Znasz Chaksav? Jednostkę 504?
Przesłuchiwaliśmy więźniów.
W czasie wojny, w środku bitwy. Paskudne czasy.
Tego właśnie chcesz?
Pozwalano nam na wszystko.
Byle tylko wydobyć informacje.
Każdy szczegół.
Rozumiesz?
Wiesz, wcale za tym nie tęsknię.
Ale gdy na ciebie patrzę,
zaczyna mnie nieco korcić.
Tali.
Tali!
Ty gnojku.
Naraziłeś Tali.
Swoją ciężarną dziewczynę! Jesteś gorszy od terrorysty.
Wiesz, co robimy z terrorystami?
Wszyscy strażnicy natychmiast na spacerniak.
Wyjdź z celi, więźniu.
Czas na integrację.
Mogę zadzwonić?
Jasne, dam ci telefon. Może przy okazji zamówisz pizzę?
Wstawaj, kebabie.
Jebany chce telefon…
Dzięki.
AMERYKAŃSKA TANCERKA ZABITA W TEL AWIWIE
Cholera.
Na co się gapisz?
Halo, areszt miejski?
Muszę umieścić więźnia w programie ochrony świadków.
Jak długo tu jestem?
Prawie dobę. Zaczyna schodzić znieczulenie.
- Może pan się czuć zdezorientowany. - Gdzie jest ten wariat?
Ten wariat, gdzie on jest?
Śpij dalej.
Co się stało?
Czemu asystentka Kariny ciągle dzwoni?
Wydawca siedzi w sali konferencyjnej. Już dość długo.
- Karina chce go podpalić. - Weldon tu jest?
Cholera. Czemu nie napisałeś?
- A sprawdzałaś wiadomości? - Nie. Weź to.
Po prostu widzę, jak ta historia się rozgałęzia.
Chciałbym tu służyć jako wyznacznik równowagi.
Dano mi do zrozumienia, że jednym z twoich źródeł
jest osoba znana ci prywatnie.
Ufam moim pracownikom. Wiecie, co robicie.
Ja nie jestem dziennikarzem.
Ale przy tak olbrzymiej historii
trzeba zadbać, by nikt jej nie uznał za skażoną.
Co to znaczy?
Co łączy cię ze źródłem?
- Przyjaźń. - Ale byliście kiedyś w związku.
Jeśli pytasz, czy uprawialiśmy seks, to tak, 20 lat temu.
Ale to nie ma wpływu na historię.
Nie mówię, że ma.
Mówię, że wystarczy podejrzenie, że jest jakiś wpływ,
zwłaszcza gdy mowa o… To jest Izrael.
Nasz najbliższy sojusznik. Nie oszukujmy się.
Okej? Przepraszam. Ale musimy być ostrożni.
Mój związek ze źródłem dał nam tę historię.
Gdybym nie była bezpośrednio poinformowana, nic byśmy nie mieli.
Tylko ja mogłam ją napisać.
- To niczego nie zmienia… - Co my tu robimy?
Skoro takie historie nas nie interesują?
Dzięki temu będziemy się liczyć. Będziemy konkurować
z Times Magazine, Harperem i New Yorkerem.
- Nie tego chcecie? - Wszyscy mamy swoje zadania.
Twoim na pewno nie jest mówienie mi, jak ważny jest ten magazyn.
Gdy zobaczę artykuł, a Karina zapewnia mnie, że zobaczę,
wtedy lepiej go ocenię.
A teraz chcę przypomnieć wszystkim, że publikacja czegokolwiek
w tym magazynie jest przywilejem. Nie jest prawem.
Czerpię dumę ze zróżnicowanych głosów przy podejmowaniu decyzji,
ale ostatecznie tylko ja zdecyduję, co pójdzie do druku.
- Rozumiemy, Peter. - Świetnie.
W takim razie nie zatrzymuję was.
Kontynuujcie wspaniałą pracę. Panowie.
Co za skurwiel.
Czyli już po historii?
Nie wiem. Może. Dobrze się spisałaś.
Tym groźniejsza jest ta historia.
A może niech ktoś ci pomoże?
Będzie podpisany jako pierwszy autor, by pokazać obiektywizm.
Nie ma mowy. Ja odwaliłam całą robotę.
Wiem i normalnie bym tego nie zaproponowała.
Ale mówisz, że musimy wydrukować ją teraz.
Co jest ważniejsze?
Publikacja czy twoje nazwisko?
Nie będę dzielić się autorstwem, Karina.
Nie, śmiało.
Też bym chętnie zapaliła.
Chyba nic dziś nie jadłam.
Powinnaś. Jesteś w ciąży.
Segev nie żyje?
Nie wie. Tak naprawdę niewiele wie.
Obiecali, że go wezmą do służb specjalnych.
To miał być test.
Muszę porozmawiać z Segevem.
Nie mam jak się z nim skontaktować. Nie wiem, czy żyje.
Musimy przegadać całą sytuację.
- Dożywocie? - Tak.
Ale przedtem publicznie nas zniesławią.
Szpiedzy, zdrajcy i tak dalej. Twoje dziecko przejdzie piekło.
To co robimy? Nie możemy porzucić Omera na pustyni.
Nie chcę cię pouczać o rodzicielstwie.
Ale nic na ziemi nie powstrzymałoby mnie od wychowania własnego dziecka.
Musisz uciekać.
Teraz. Wyjechać z Izraela.
Dokąd?
A co z tobą i z Omerem?
Ja się tym zajmę.
Dziękuję.
Jak się czujesz?
Pielęgniarka mówi, że nieźle cię poobijali.
To byłeś ty?
Daj nam minutę.
Jeśli popełniłem jakiś błąd,
to ten, że ciągle cię nie doceniałem.
Dziwne. Wiem, kim byłeś, jak cię szkolili…
Wysłałeś tego skurwiela za mną?
- Wybacz. Musieliśmy pogadać. - To gadaj, skurwielu.
Przestań kłamać. Czego ode mnie chcesz?
Notesu Danielle.
Miała mi go wręczyć.
Zginęła, próbując to zrobić.
Nie.
Zginęła, bo wykradała tajemnice i kłamała.
Okłamywała mnie i każdego innego Izraelczyka.
Kłamała i zdradzała.
Segev…
Przeszedłeś ciężkie kilka tygodni.
Przepraszam za mój udział w tym wszystkim.
Ale nawet z tymi tajemnicami
wiesz, że twoja żona nie była taka.
Była bohaterką.
Miała pozyskać tajne informacje od doradcy
ds. bezpieczeństwa narodowego.
Zadzwoniła do mnie tej nocy.
Podsłuchała wiadomość przez telefon.
Coś o nieoficjalnym spotkaniu.
Assafa i jego szefa. Eitana Sharona.
Miałeś nie dzwonić przez dwie godziny. Co jest tak pilne?
Co? Jakie informacje?
Assaf?
Nie, znajoma. Ale nie mówi po hebrajsku. Możesz mówić?
Czemu katastrofa? Co usłyszałeś?
Jeśli się dowiedzą, to będzie katastrofa.
Aha. Powiedz Eitanowi, że będę za 20 minut.
Przyjadę jak najszybciej.
- Wszystko w porządku? - Tak, to tylko praca.
Wychodzisz?
Tak, ja… Zadzwonię później.
Dobrze, że się spieszyłam i wygoniłam Syd.
Wkrótce wrócę, obiecuję.
Szef Assafa, Sharon, miał dostęp najwyższego stopnia
do baz Amanu, Mosadu, wszystkiego.
Po raz pierwszy mogliśmy zbliżyć się do Eitana,
ale lokal był za mały, by mogła
podsłuchać rozmowę.
Zrekonstruowaliśmy
przebieg zdarzeń
z nagrań z kamer i plotek po stronie izraelskiej.
Wygląda na to, że czekała pod restauracją godzinami.
Obserwowała.
Z nadzieją, że coś wpadnie.
Aż nadarzyła się okazja.
Wiemy, że znalazła ściśle tajne,
zastrzeżone informacje.
O mój Boże!
Przestraszył mnie pan.
- Co pani robi? - Przepraszam. Upuściłam kluczyki.
- Miłego wieczoru. - Nawzajem.
Co pani robi?
Wiem, jak to wygląda, ale to nie to, co pan myśli.
Jestem jego dziewczyną.
Dziewczyną Eitana. Chciałam tylko zostawić mu prezent.
Zobaczymy.
- Halo? - Hej, tato.
Hej, skarbie. Nie brzmisz najlepiej.
Musiałam usłyszeć twój głos.
Wszystko dobrze?
Ostatnio było ciężko.
Nie czuję się najlepiej.
Chyba złapałam jakąś infekcję.
Może przyjedź do nas na tydzień? Odetchnij trochę.
Mama chętnie cię porozpieszcza.
- Zamówię ci najbliższy lot. - Mam teraz rodzinę, tato.
Nie mogę tak wyjechać.
Musisz o siebie zadbać.
Rodzina rodziną, ale ty jesteś najważniejsza.
Wiem. Tylko muszę coś wymyślić. Okej?
Musimy ją stamtąd zabrać.
Miała się niezwłocznie stamtąd ewakuować.
Zajęło jej to 72 godziny.
To wahanie, to opóźnienie…
pewnie kosztowało ją życie.
Sophie była wspaniałą kobietą.
- Jedną z najlepszych agentek. - Czemu nie wyjechała?
Bo myślała…
że przekona cię do przeprowadzki do Nowego Jorku razem z nią.
Wiem. Ciężko jest odkryć, że nie wie się wszystkiego o żonie, ale…
ona cię kochała.
Możesz dokończyć to, co zaczęła.
Co bym z tego miał?
Nowy początek.
Pokaż mi, co znalazłeś, oddaj mi notes,
a Segev Azulai…
Umrze w areszcie w wyniku obrażeń.
Ale ty…
rozpoczniesz nowe życie.
STANY ZJEDNOCZONE
Z nowym nazwiskiem.
Wolny.
Powiedz, co chcę wiedzieć.
A co z Ellą?
- Nie zrezygnuję z córki. - Grozi ci dożywocie.
To jest rezygnacja z córki.
Czemu miałbym ci wierzyć?
A jaki masz wybór?
Mówi Maya Talmor. Proszę zostawić wiadomość.
Maya, to ja.
Tali!
Tali, co się dzieje?
Tali!
Wypuść mnie!
Słyszysz mnie, Tali?
Tali!
Pomocy!
Prosiłem, by go umieszczono w programie ochrony świadków.
Jakim cudem ktoś go zaatakował? Czemu mnie nie wezwano?
Nie mam takich informacji.
Gdzie jest teraz? Numer celi.
- Może w gabinecie. - Dziękuję.
Cholera!
Straż!
Ale skurwiała sprawa, co?
Napisy: Joanna Kaniewska