SERIAL NETFLIX
Miło cię widzieć.
Dobrze cię widzieć.
Jak rodzina?
Dziękuję za przyjście.
Dobrze cię widzieć. Witam.
Miło cię widzieć.
HOTEL CENTRO COLON MADRYT, 17.30 CET
Wracaj do swojego kraju.
Nie olewaj mnie. Won, to mój kraj. Wracaj do Afryki.
Weź wyluzuj, młody.
Japa tam.
Co powiedziałeś?
Uważaj sobie.
UNIWERSYTET COMPLUTENSE, MADRYT 17.40 CET
PLAZA MAYOR CENTRUM 17.34 CET
MADRYT
Cześć, tato. Ja i mama wylądowałyśmy.
Jedziemy do hotelu. Zadzwoń w wolnej chwili. Kocham cię.
Jak uroczo.
Będzie mu miło.
No.
Wiosna w Madrycie.
O rany. Spójrz, słonko.
Chodź, maleńka, jesteśmy.
Daj już spokój ze zdrobnieniami.
Po prostu cię kocham, Becca.
Siarę mi robisz. Teraz też.
No dobrze.
Idziemy. Nie zapomnijcie rzeczy.
Rebecco Mary Leah Franklin, jesteśmy. Wysiadaj z auta.
- Lepiej? - Jesteś potworem.
Macie dokumenty?
To nie jest zabawne.
Wiesz, że twoja mama przesadza.
To tylko taki etap, nie?
Oby, bo uduszę którąś małą jędzę.
Patrzcie, to my. Łyżwiarki figurowe.
- Spałaś w samolocie? - Próbowałam.
- Jadaczki im się nie zamykają. - Gadają w kółko.
- Español… - Tu es…
Un poquito español, poquito.
To tutaj.
Dwie sypialnie?
Dali nam lepszy pokój za punkty.
No proszę.
Przepraszam za wcześniej. Byłam zmęczona.
A ja jestem przed okresem, więc też nie tryskam entuzjazmem.
To wszystko?
Nie przywykłam do twojej obecności.
Myślałam, że mogę zastąpić mamę Claire.
Możesz, tylko inaczej sobie to wyobrażałam.
Chcesz coś na ból?
Najpierw skoczę do łazienki.
Idź.
Cholera!
Co się stało?
Zapomniałam tamponów. Masz jakieś?
Nie. Wsadzałam psa do klatki,
ogarniałam ogrodnika i najwyraźniej wszystkiego zapomniałam.
Ale za rogiem jest sklep, zaraz wrócę.
Nie! Na pomoc. Co się dzieje?
Niech mi ktoś pomoże, ratunku!
Przekręcono klucz.
Gdzie ja jestem?
Gdzie moja córka? Co tu się dzieje?
Kim wy, kurwa, jesteście?
Jestem Amerykanką. Nie możecie mnie porwać.
Właściwie to nikogo nie powinno się porywać.
Niezależnie od narodowości.
No cóż.
Usiądź.
Kim jesteś?
Czarne garnitury i okulary jak u Toma Cruise'a chyba nas zdradzają.
Jesteście z CIA?
Wybacz te gryzmoły. Pomagają mi się skupić.
Robię tak od dziecka. Miałem przez to kłopoty,
ale wykazano, że to wspiera zdolności kognitywne.
Czego chce ode mnie CIA?
Nowy Jork w latach 90. to było coś.
Masa artystów, muzyków, dygnitarzy, prawdziwy międzynarodowy tygiel.
A w tym tyglu wyróżniała się pewna młoda kobieta.
Wyjątkowa.
Mistrzyni w swoim fachu.
Pięć ofiar. Sami potężni ludzie z jeszcze potężniejszymi wrogami.
Nazwano ją Szeptem.
Nigdy jej nie widziano ani nie zrobiono jej zdjęcia.
Wina zawsze spadała na kogoś innego.
Udało nam się pozbierać informacje z różnych źródeł,
ale zanim je wykorzystaliśmy, rosyjska gospodarka wywinęła orła.
Rosyjskie służby niemal padły. A Szept zniknęła.
Jedni mówią, że dołączyła do Mossadu. Inni, że do boliwijskiej partyzantki.
Wiesz, co ja o tym myślę?
Gdy Rosja spuściła Szept z oka,
ta dostrzegła furtkę do wolności.
Zdobyła nową tożsamość, zakochała się, urodziła dziecko.
Przestała się martwić, że ją znajdą.
Czyż nie?
Anja Petrowa. Szept.
Zawołali 12 euro za tę pojemność?
Mama zobaczy rachunek, więc wymyśl coś, żeby tego na nim nie było.
Ja za to nie zapłacę.
Chryste, B, nie strasz.
Sorki, nie spodziewałam się was tu.
A gdzie mamy być? Mamy wspólny pokój.
Co tam?
Macie jakieś tampony?
Chyba tak.
Super. Bo ja nie wzięłam. Mama poszła po nie do sklepu
i chyba zaginęła, bo nawet nie odbiera.
Jak ja nie odbiorę, to koniec.
Rany, ciągle gada?
Na co czekacie? Uzupełnimy je wodą.
Lodówka ma czujniki, od razu naliczy.
Czyli mamy przesrane.
Poszukajcie słomek.
Niegłupie. Słomki.
Macie mnie za rosyjskiego szpiega?
Dam ci jedną szansę, żeby spróbować po dobroci.
Nazywam się Jenny Franklin. Z Cherry Hill w New Jersey.
Ostatni raz biłam się z Susie Heyser w ósmej klasie i przegrałam.
To nie ja, przysięgam.
W porządku.
Jak sobie chcesz.
Zabić ją.
Zabić mnie?
Nie jestem tym, za kogo mnie ma. Jestem samotną matką.
Nie jestem nawet w radzie rodziców.
Musicie mnie wysłuchać. Błagam…
Witaj z powrotem, Anju.
MOSKWA
ZIMA 1994
Masz ogień?
ANJA SZEPT
Przepraszam, Woo Lao-Tzu?
Co chcesz wiedzieć?
Miałam się z nim tu spotkać w sprawie levisów.
To nie ja. Ale on nie jest tak przystojny.
Jestem Su-Yin.
Anja.
Spytasz ją, spod jakiego jest znaku, baranie?
Masz swoją bajerę, ja mam swoją.
Dlatego nie dymasz.
Zasrana pijaczka.
Przecież to lesba.
Założysz się?
O forsę twojego tatusia?
Jestem Lwem, prawie Panną.
Mój chiński znak to Małpa.
Lubię chłopców.
I dziewczyny.
Dość tego gadania.
Tańczmy.
Mamo.
Wszystko gra?
Tak. Chyba.
Gdzie byłaś? Mówiłaś, że to za rogiem.
Było zamknięte, więc szukałam dalej.
Zgubiłam się.
Sama mówisz, żebym pisała, że wszystko gra.
Wybacz. Długo mnie nie było?
Nie wiem.
Byłam u Maddie. Jak wróciłam, spałaś jak zabita.
Jasne.
Dokąd idziesz?
Z Maddie i ekipą na kolację. Na jakiś występ.
Zaprosiły cię?
Maddie je zmusiła, ale mniejsza.
Myślmy pozytywnie.
Lepiej?
- Chcę, żebyś była… - Normalna?
Szczęśliwa.
Nie martw się o mnie.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Będzie super.
Ta restauracja ma świetne opinie.
Będzie cudnie.
Hiszpania!
Są wszyscy?
Szlag, nie wzięłam telefonu.
Żartujesz? Mamy rezerwację.
No to idźcie. Becca pójdzie ze mną, dogonimy was.
Nie czekajcie z imprezą.
I tu się pije od osiemnastu, dupeczki.
Chodźcie, będzie super.
Rany, chciałabym już to zdjąć.
- Masz adres lodowiska? - Tak, przejdziemy się.
Super.
Lepiej?
Niezbyt.
Nie musi być ciężko.
Mówi facet, który mnie porwał.
Uznałem, że tak nie zrobisz sceny.
Czego chcesz?
Ciebie. Twoich umiejętności.
Nie jestem już nią.
To ją znajdź, bo czeka cię sporo roboty.
A jeśli odmówię?
Paragraf 18, punkt 37 ustawy o szpiegostwie.
Spędzisz resztę życia w więzieniu o zaostrzonym rygorze.
Bez adresu ani bieżącej wody.
Twoja córka będzie nosić piętno
przez matkę, która była rosyjskim szpiegiem.
Na przykład nie przyjmie jej żadna uczelnia.
Nie lubię cię.
Często to słyszę.
Za mną.
Pokój obok? Serio?
Czas się przedstawić. Agent jednostki specjalnej Chauncey Lew,
a to mój technik, Christopher Clarke.
Chris. Clarke. Bardzo nam miło, pani Anju.
Jenny.
Spoko. Mocny chwyt.
Wyjaśnijmy jej wszystko.
Spójrz na monitory.
Równe 48 godzin temu
trzech pozornie zwyczajnych obywateli Hiszpanii oszalało.
Zniszczyli sobie życie i reputację,
wykazując absurdalnie nietypowe zachowania.
Jeden z nich zginął, drugi został pobity i jest w śpiączce,
a trzeci jest w psychiatryku.
Zbiorowa histeria. Grupowe urojenia.
To, co widzimy, przypomina działania
Szeptu.
Potrafiłaś przyjąć czyjąś tożsamość
lub ją zmanipulować. Jak mistrzyni. A może to narkotyki?
Mam swoje sekrety.
Nie wątpię.
Jakkolwiek to robiłaś, niszczyłaś ludziom reputację,
zostawiając im wybór: zginąć lub zabić.
Dwa dni temu byłam w USA. Jak…
Wiemy, że to nie ty.
Ale nie byłabyś ciekawa, gdyby ktoś próbował
naśladować twój sposób działania?
Niezbyt.
Na twoje szczęście CIA chce wiedzieć, kto to jest.
I dlaczego to robi.
Obecnie jedyną wspólną poszlaką jest fakt, że wszystkie trzy „ofiary”
miały związek z Yannickiem Mairem, austriackim handlarzem bronią.
Niestety chwilowo ciężko go przesłuchać,
bo przebywa w szpitalu wojskowym.
Ale ja jestem kozak,
więc znalazłem lukę w zabezpieczeniach szpitala.
Konserwator Tiago Vento.
Lubi zabalować w El Pirata Loco, barze dla motocyklistów,
przed nocką w robocie.
Czas włożyć szpilki i mrugnąć do Tiaga.
Przerywacie mi emeryturę, żeby zbajerować jakiegoś dziada?
Jasne. To nie twój pierwszy.
Nie miałam spękanych sutków i blizny po cesarce.
Przeceniasz facetów.
Nie mówię o facetach,
tylko o sobie. Nie mam już 20 lat.
Mam dziecko. Jestem matką i żoną.
Może to dla ciebie ściema, ale dla mnie to życie.
Coś czuję, że dasz radę.
Jak jesteś taki cwany, to sam rozchyl dupę
i daj sobie zapakować za ojczyznę.
Mnie nie złapano. A ciebie tak i się wściekasz.
Przestałaś zacierać ślady, byłaś zbyt pewna siebie. Złapałem cię.
I mam teraz wydłubać facetowi gałę,
żebyście mogli pogadać z tym skurwielem.
Sorry, że nie tryskam radością.
Nie będziemy nikomu wycinać oczu.
Dam ci to ustrojstwo. Łączysz z telefonem,
rejestrujesz oko Tiaga i wystarczy.
Nie wiem, czy sobie poradzę.
Jebie mnie, jak chcesz wrócić do gry,
ale rób swoje, bo cię zapuszkuję.
Anja.
Anja nie żyje.
Nie chciałabyś tego.
Naprawdę tu jesteśmy.
Kiedy zaczęłyśmy gadać o tych zawodach? W ósmej klasie?
Pewnie tak. Zdjęli mi aparat i kazali nosić ten retencyjny.
Nie było źle.
Powiedz to Bradowi Abramsowi.
Rany, fakt. Miał powtórkę z obrzezania.
Mógł mi nie dociskać głowy.
Ale czemu mu obciągnęłaś?
Nie dla niego, chciałam to mieć za sobą.
Oberwiemy za wejście na lodowisko?
Pewnie tak.
To co my robimy?
Sprawdzamy taflę, póki dupeczki imprezują.
Każda przewaga się przyda.
Tylko z jedną powalczysz.
Wiem, z Claire.
Przynajmniej masz szansę.
Wiem, że doszłaś na ostatnią chwilę,
bo ktoś miał kontuzję, ale stało się. Wykorzystaj tę szansę.
Dobrze, mamo.
A właśnie, jak tam? Nadal nie mówią o rozwodzie?
Ani słowem.
Tatko tyle jeździ, że pewnie pukał na boku.
A mama pewnie nic nie zrobiła.
Mogłaby czasami zaryzykować. Dać się ponieść przygodzie.
Cholera. Myśl, Jenny.
Zastanów się.
Myśl.
Kurwa.
Kurwa mać!
Nie zrobię tego!
Ogarnij się.
Dasz radę.
Chuj w to.
Jesteś.
A Su-Yin?
Znajdzie nas.
Jak?
Mieszkamy w ambasadzie Chin.
Fajnie.
No. Jego ojciec jest ambasadorem.
Czyli mają hajs.
Mój stary to zwykły urzędas.
Co chcesz robić w życiu?
Nie wiem. Ale tu nie zostanę.
Całe życie ledwo wiążemy koniec z końcem.
Serio?
Dlaczego rosyjski urzędas i jego córka
mieszkają w ambasadzie?
Nie chcę cię zanudzać.
Chodźmy, bo nam metro zwieje.
Czekaj, coś tu masz.
Chyba włosek.
Masz?
- Tak. - Dziękuję.
Dasz mi rękę?
Skąd znasz mandaryński?
Wychowałam się nad pralnią pani Fu.
Wzięła mnie pod skrzydła.
Zatrudniła mnie.
Prałam, suszyłam,
prasowałam i składałam.
Brzmi strasznie.
Nie było tak źle.
Gotowała mi.
Tyle sajgonek, ile mogłam zjeść.
Tak można zdobyć twoje serce?
Sajgonkami?
Dorzuć krewetki w sosie z homara i możesz mnie brać.
Dlaczego ci nie wierzę?
To znaczy?
Nic nie jest takie proste.
Albo nie wszystko jest takie trudne.
Patrzcie, suczki się trzymają za ręce.
Myślicie, że to Ameryka, lesby?
A co, zazdrosny?
O co? O dwa pizdolizy?
Nie prowokuj ich, Faina.
No co ty.
Który z was trzyma lusterko, jak pozostali robią sobie po gale?
Japa tam, zboku!
Wiecie, czego wam potrzeba?
Porządnego fiuta.
Kurczę, Anja.
Może mają rację.
Co?
Może porządna pała nas naprostuje.
No to pały na wierzch, chłopcy.
Poważnie?
No. Nigdy nie widziałam kutasa.
Jak jakiegoś zobaczę,
to nie utrzymam rąk przy sobie.
Jak się wstydzicie,
to znajdziemy sobie inne fiuty.
Nie.
Spoko. Damy radę.
Spadamy!
Zgubiłaś się, maleńka? Bo powinnaś siedzieć mi na mordzie.
Już się zaprzyjaźniasz.
Gorzej cię słuchać, niż oglądać.
Mnie serce rośnie, jak cię słucham.
Oby to był nowotwór.
Zawsze taka jesteś, jak idziesz bzykać?
A ty zawsze smęcisz?
Dobra, skupcie się.
Do baru masz kilka metrów. Masz być w pełni Szeptem.
Zlokalizuj i potwierdź cel.
Tak jest.
Pamiętaj o skanerze oka.
Jak będziecie w miłym miejscu, przyłóż mu go do oka,
a ja zajmę się resztą.
Jego motocykl. Jest tutaj.
No to zaczynamy. Wiesz, co robić.
Nie jestem na to gotowa. Zmiana planów.
Tiago, szybko. Twój motor.
Co?
Kto to zrobił?
Kaleczę hiszpański. Dwóch kolesi miało ubaw.
Wbiegli schodami na parking.
Skurwiele.
Ty śmieciu!
Dobra, Chris, wszystko gotowe. Rób swoje.
Jak pani sobie życzy.
Ktoś tu jest dobrze wychowany.
Dzięki mamie. Wszystko jej zawdzięczam.
Facet, który kocha mamę.
Głównie odczuwam strach.
Dobra, skan zakończony.
Wracaj do domu, Jenny.
Łatwizna.
Dobra robota.
AMBASADA CHIN MOSKWA, 1994
To było coś.
Nikt nie będzie cię przy mnie zaczepiał.
Co się stało?
Nie chcę być nagrodą w zakładzie z Su-Yinem.
To nie tak.
Lubię cię.
Nawet mnie nie znasz.
Więc to zmieńmy.
Widzimy się jutro o tej samej porze w tym samym miejscu.
Potrzymamy się za ręce.
Gdzie byłaś? Nie wiesz, że się martwię?
Nie teraz, tato.
Jakie to uczucie?
Jakbyś mi grzebał w oku pogrzebaczem.
Czyli działa.
Posłuchaj.
Oto mapa szpitala wojskowego. Zaczniesz tutaj
i skorzystasz z wejścia dla personelu
dzięki siatkówce Tiaga.
Tymi korytarzami
dotrzesz do metalowych drzwi. Które prowadzą do punktu dostępu.
Jak przez nie przejdę?
To zostaw mnie.
A czemu właściwie ja mam to robić?
A kto inny?
Może Chris?
- Nie jestem agentem CIA. - A kim?
Architektem kodu.
Jesteś hakerem.
Zawsze musisz mi wszystko spieprzyć?
Rozpracowałem system zabezpieczeń, żeby zdobyć PIN-y,
ale CIA mnie capnęła. Miałem wybór. Odsiadka…
albo harówka dla pana białasa.
To wyjaśnia sikor.
Z pensji agenta byś go nie kupił.
Przynosi mi szczęście.
Tylko ty jesteś w stanie wejść do szpitala,
znaleźć Yannicka i się dowiedzieć, dlaczego trzy cele
zdjęto w taki sposób.
Znaleźć? To nie wiecie, gdzie on jest?
Nie do końca.
Wspaniale.
Jenny, bez nerwów.
Pokażę ci, gdzie jest główny komputer.
Uzyskasz do niego dostęp i znajdziesz Yannicka.
Co się stało?
Moja córka wraca za godzinę. Będzie się martwić.
Zdążysz.
To nam zajmie mniej. Wpadniemy i wypadniemy.
Dobra, miejmy to z głowy.
Jeszcze coś.
Otóż to.
Chyba, kurwa, kpisz.
CIA poleca.
Komu, modelkom Sports Illustrated?
O co chodzi?
Projektował to facet, jak nic.
Zapomnij na chwilę o designie.
To kombinezon naszpikowany technologią.
Arsenał… To cacko z kevlaru.
Pomoże ci wrócić do Bekki w jednym kawałku.
Durna dziewucho, nie wiesz, kogo trzymałaś za rękę?
Wszystko było w dossier, którego nie przeczytałaś.
Przeczytałam.
To kim jest?
To córka Artura Orłowa, biofizyka,
który chce wywieźć tajny Program Jarosław z ojczyzny.
Dlaczego jej nie porwałaś?
Nie ma potrzeby straszyć jej ani jej ojca. Myślę…
Nie masz myśleć, tylko działać.
Jak się czujesz, Jenny?
Przerażona i obolała. Nie wiem, czy dam radę.
Zadziała pamięć mięśniowa.
Powiedz to moim mięśniom. Ciasny ten kombinezon.
Ale pozwala nam cię monitorować, więc mam wszystko na oku.
To na pewno szpital wojskowy?
Wygląda jak park przemysłowy.
Najciemniej pod latarnią. Wiesz o tym najlepiej.
Owszem, dzięki. Jesteś jak wkurzający Jiminy Świerszcz.
Łatwizna.
Mówiłem, że masz mnie.
Pospiesz się, to wrócisz, zanim twoja córka się zjawi.
W końcu powiedziałeś coś mądrego.
Dzięki za wspólny trening.
Maddie? W porządku?
Wybacz. Myślę o zawodach
i o tym arcynudnym kostiumie.
Spódniczka jest spoko.
Pojebany strój. Potrzebuję dodatku, który pozwoli mi się wyróżnić.
Zajrzyjmy tu, może coś znajdziemy.
Mój rozmiar. Rany, to jest totalny sztos.
- Wymiotłabyś w niej. - No nie?
Może ja włożę tę?
No. Ale to Dolce & Gabbana, matka cię zabije.
Racja. Zabije.
Uwaga. Sześć metrów do drzwi.
Z prawej, tuż obok jakby grilla.
Jestem. Co teraz?
Odwrócimy uwagę.
Czyli co?
Czyli to. Ruszaj.
Co jest? Mam alert.
Widzę przed tobą wrogie jednostki.
Chauncey, zajebię cię.
Chodźcie się zabawić!
Jenny, goni cię kilkunastu chłopa.
Zauważyłam. Dokąd teraz?
W lewo.
Są zaraz za nią. Drzwi po prawej.
Powinny tam być drzwi do szatni. To te.
Przy odrobinie farta kupiła parę minut.
Ale wielu opcji nie ma.
Zobaczymy.
Szlag.
Mamo?
Jenny, słyszysz? Przeszli przez barykadę.
Nie mam mapy, ale mam dane telemetryczne z kombinezonu.
Mamo?
Ja pierdolę!
„Mamo, w porządku? Gdzie jesteś?”
Ślepy zaułek, uciekaj stamtąd.
Nie wierzę, że to robię.
Chauncey, dupku.
O czym ona mówi?
Tętno jej szaleje. Jenny.
Straciłem dostęp do biometryki.
Mamo?
Co tu się odpierdoliło?
Napisy: Konrad Szabowicz