‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ดีจังครับที่คุณมา
‪ดีใจที่เจอนะ
‪ที่บ้านเป็นยังไงมั่ง
‪ขอบคุณครับที่มา ขอบคุณ
‪ยินดีที่ได้พบ สวัสดีครับ
‪ดีใจที่เจอครับ
‪(โรงแรมเชนโตรโกลอน ‪มาดริด 17.30 น.)
‪กลับประเทศตัวเองไป
‪อย่ามาทำเมิน ออกไป ‪นี่ประเทศฉัน กลับแอฟริกาไป
‪พอแล้ว ไอ้หนู
‪เงียบไปเลย ไอ้หอก
‪พูดว่าไงนะ
‪ระวังปากหน่อย
‪(มหาวิทยาลัยกอมปลูเตนเซ ‪มาดริด 17.40 น.)
‪(พลาซามายอร์ ‪เขตใจกลางเมือง 17.34 น.)
‪(กรุงมาดริด)
‪หวัดดีค่ะพ่อ หนูเองนะคะ ‪แค่จะโทรมาบอกว่าแม่กับหนูแลนด์เรียบร้อย
‪กำลังไปที่โรงแรมแล้ว ‪ว่างเมื่อไหร่โทรมานะคะ รักพ่อค่ะ
‪น่ารักจังนะ
‪พ่อเขาต้องดีใจแน่ๆ
‪ค่ะ
‪ฤดูใบไม้ผลิที่มาดริด
‪โอ้โห ลูก ดูนั่นสิ
‪ลูกจ๋า เรามาถึงนี่แล้วนะ
‪แม่คะ เลิกพูดเหมือนหนูเป็นทารกได้แล้ว
‪แม่เรียกแบบนั้นเพราะรักนะ เบ็กก้า
‪ก็มันน่าขายหน้าสุดๆ ‪ตอนนี้แม่ก็น่าอายเหมือนกัน
‪ก็ได้
‪ไปกันเถอะ อย่าลืมของนะ
‪รีเบ็กก้า แมรี่ ลีห์ แฟรงคลิน ‪เราถึงแล้ว ลงมาจากรถเดี๋ยวนี้
‪- ดีขึ้นไหม ‪- แม่นี่ร้ายสุดๆ
‪โอเค แน่ใจนะ มีพาสปอร์ตหรือเปล่า
‪ไม่ต้องมาขำเลย ไม่ตลกนะ
‪ไม่เป็นไรน่า ‪เธอก็รู้ว่าแม่เธอขี้เป็นห่วง
‪ก็แค่ช่วงนี้ใช่ไหม
‪หวังว่านะ ฉันใกล้จะบีบคอ ‪นังเด็กขี้หงุดหงิดพวกนี้สักคนแล้ว
‪ดูสิ นั่นพวกเรา ทีมสเกตลีลา
‪- นอนหลับบนเครื่องบ้างไหม ‪- พยายามแล้ว
‪- เด็กพวกนี้คุยจ้อไม่หยุด ‪- งุ้งงิ้งอยู่ข้างหูฉันเนี่ย
‪- ภาษาสเปน… ‪- คุณคือ
‪พูดได้นิดหน่อย นิดหน่อย
‪ถึงแล้ว
‪เราได้สองห้องเหรอ
‪แม่มีแต้มสะสม เขาบอกว่าเขาอัพเกรดให้
‪เป็นไงล่ะ
‪ขอโทษเรื่องเมื่อกี้นะ แม่เหนื่อย ‪ไม่ควรจะอารมณ์เสียแบบนั้นเลย
‪เมนส์หนูกำลังจะมา หนูเลยไม่เชิงว่า ‪กำลังวิ่งเล่นในทุ่งลาเวนเดอร์เหมือนกัน
‪แค่นั้นเหรอ
‪หนูว่าหนูแค่ยังไม่ชินที่แม่มาที่นี่ด้วย
‪นึกว่าหนูโอเคที่แม่มาแทนแม่ของแคลร์ซะอีก
‪ก็โอเคค่ะ คือ มันแค่ต่างจาก ‪ที่หนูคิดไว้ไปหน่อยเท่านั้นเอง
‪เอายาแก้ปวดไหม
‪ขอไปเข้าห้องน้ำก่อนค่ะ
‪ขอให้ดีขึ้นนะจ๊ะ
‪เวร
‪เบ็กก้า เป็นอะไร
‪หนูลืมเอาผ้าอนามัยมา แม่มีไหมคะ
‪ไม่มี พอต้องทั้งเอาหมาไปฝากเลี้ยง
‪จัดการเรื่องคนทำสวนกับอื่นๆ ‪แม่เลยลืมหลายอย่างเลย
‪แต่แม่เห็นร้านขายของตรงหัวมุม ‪เดี๋ยวกลับมานะ
‪ไม่นะ ช่วยด้วย ได้โปรด เกิดอะไรขึ้น
‪ใครก็ได้ช่วยด้วย ‪ได้โปรด ช่วยฉันด้วย
‪กุญแจหมุนแล้ว
‪ฉันอยู่ไหน
‪ลูกฉันอยู่ไหน เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪พวกแกเป็นใครวะ
‪ฉันเป็นคนอเมริกันนะ ‪จะมาลักพาตัวฉันจากกลางถนนไม่ได้
‪อันที่จริงแล้ว คุณไม่ควรมีสิทธิ ‪ลักพาตัวใครจากกลางถนนทั้งนั้น
‪ไม่ว่าจะสัญชาติไหนก็ตาม
‪แต่ก็นะ
‪มานั่งสิ
‪คุณเป็นใครวะ
‪สูทสีดำกับแว่นกันแดดแบบทอม ครูซ ‪คุณน่าจะดูออกได้ไม่ยากนะ ว่าไหม
‪ซีไอเอเหรอ
‪ขอโทษที่ผมขีดๆ เขียนๆ เล่นอยู่นี่ ‪มันช่วยให้ผมตั้งสมาธิได้น่ะ
‪ติดนิสัยทำมาตั้งแต่ยังเล็ก ‪มันเคยทำให้ผมโดนดุ
‪แต่ตอนนี้เขาพิสูจน์แล้วว่า ‪มันช่วยเรื่องทักษะการรับรู้
‪ซีไอเอต้องการอะไรจากฉันไม่ทราบ
‪เมืองในยุค 1990 ‪นิวยอร์กซิตี้ เป็นเมืองที่สุดยอดเลยนะ
‪ศิลปิน นักดนตรี ชนชั้นสูงเพียบ ‪แถมมีสายลับต่างชาติอีกฝูงเบ้อเริ่ม
‪แต่มีสายลับคนหนึ่ง ‪หญิงสาวอายุน้อย และหล่อน…
‪พิเศษมากจริงๆ
‪ศิลปินในสายงานตัวเอง
‪สังหารไปห้าคน ล้วนแต่เป็นผู้ทรงอิทธิพล ‪ที่มีศัตรูซึ่งทรงอิทธิพลยิ่งกว่า
‪พวกเขาเรียกหล่อนว่า "เดอะวิสเปอร์"
‪เพราะไม่เคยมีใครเห็นหล่อนเต็มๆ ตา ‪ได้ยินเสียง หรือแม้แต่ถ่ายภาพได้
‪เป็นคนอื่นเสมอที่ตกเป็นแพะรับบาป
‪เราสามารถรวบรวมข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ ‪เหล่านี้เกี่ยวกับหล่อนจากหลายแห่ง
‪แต่เรายังไม่ทันปะติดปะต่อได้ ‪เศรษฐกิจรัสเซียก็พังพินาศไปเสียก่อน
‪หน่วยข่าวกรองเกือบจะล่มสลาย ‪และจากนั้น เดอะวิสเปอร์ก็หายไป
‪บางคนว่าหล่อนไปเข้ากับมอสซาด ‪บางคนว่าไปร่วมปฏิวัติที่โบลิเวีย
‪แต่รู้ไหมว่าผมคิดว่าเกิดอะไรขึ้น
‪พอรัสเซียเลิกจับตามอง เดอะวิสเปอร์…
‪ก็ หล่อนเห็นโอกาสที่จะได้รับอิสระ
‪หล่อนจึงหาตัวตนใหม่ ‪ตกหลุมรัก แต่งงานและมีลูกคนหนึ่ง
‪และหล่อนก็เลิกกังวลไปแล้ว ‪ว่าจะมีใครหาหล่อนพบ
‪ถูกต้องหรือเปล่า
‪อันย่า เปโตรวา หรือฉายาเดอะวิสเปอร์
‪นั่นมันตั้ง 12 ยูโร ‪ขวดแค่นี้เนี่ย คือ ฉันว่าไม่… ดูสิ
‪แม่ฉันจะเห็นใบเสร็จนี่ ‪หาวิธีซะว่าทำยังไงไม่ให้มันโชว์ในบิล
‪ฉันไม่จ่ายแน่ๆ
‪เฮ้ย บี ตกใจหมด
‪โทษที ไม่รู้ว่าคนอื่นๆ จะอยู่ที่นี่ด้วย
‪ทำไมถึงจะไม่อยู่ล่ะ ‪ก็เราแชร์ห้องเดียวกันหมด
‪ว่าไง เบ็กก้า
‪คือ เธอมีผ้าอนามัยหรือเปล่า
‪ฉันว่ามีนะ
‪ดี เพราะฉันลืมเอามา ‪แล้วแม่ฉันก็ออกไปหาซื้อให้
‪แล้วตอนนี้เหมือนแม่จะหลงทาง ‪และไม่ยอมรับโทรศัพท์
‪ถ้าฉันไม่รับโทรศัพท์บ้าง ฉันตายแน่
‪โอ๊ย นี่นางยังพูดไม่จบอีกเหรอ
‪มัวแต่ลีลาอะไรนักหนา หยิบไปเลยสิ ‪แล้วเดี๋ยวเราเอาน้ำเปล่าเติมให้เต็ม
‪แต่มันมีเซ็นเซอร์อยู่นะ ‪เธอหยิบขวดออกมาปุ๊บ มันก็จะคิดเงินปั๊บ
‪เยี่ยม เราซวยแล้วสินะ
‪หรือจะไปหาหลอดมาดูดก็ได้
‪เป็นความคิดที่ไม่เลว หลอด หลอด หลอด
‪คุณคิดว่าฉันเป็นสายลับรัสเซียงั้นเหรอ
‪ผมจะให้โอกาสคุณสารภาพและ ‪เล่นกันแบบตรงๆ แค่ครั้งเดียวนะ อันย่า
‪ฉันชื่อเจนนี่ แฟรงคลิน ‪ฉันมาจากเชอร์รีฮิลล์ รัฐนิวเจอร์ซีย์
‪คนสุดท้ายที่ฉันสู้ด้วยคือซูซี่ ไฮย์เซอร์ ‪ตอนม.2 และเธออัดฉันเละ
‪ขอบอกว่าจับมาผิดคนแล้วล่ะ พ่อคุณ
‪ก็ได้
‪เล่นกันตามวิธีคุณละกัน
‪ฆ่าหล่อนซะ
‪ฆ่าฉันเหรอ ไม่นะ ไม่ ไม่ ไม่
‪ฉันไม่ใช่คนที่คุณคิดนะ ฉันเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว
‪ฉันไม่ได้รับเลือกเป็นกรรมการผู้ปกครองด้วยซ้ำ
‪ได้โปรด ฟังฉันเถอะนะ ใครก็ได้…
‪ยินดีต้อนรับกลับมา อันย่า
‪(กรุงมอสโก)
‪(ฤดูหนาว ‪ปี 1994)
‪มีไฟแช็กไหม
‪(อันย่า ‪เดอะวิสเปอร์)
‪ขอโทษนะ อู่เหลาซื่อใช่ไหม
‪จะรู้ไปทำไม
‪เพราะฉันต้องมาเจอเหลาซื่อ ‪เพื่อเอาอะไรบางอย่างน่ะสิ คุณใช่เขาไหม
‪เปล่า แต่ขอพนันเลยว่าเขาหล่อไม่เท่าผมแน่ๆ
‪ผมชื่อซูยิน
‪อันย่า
‪จะถามหาลัคนาราศีเขาด้วยไหมล่ะ ไอ้อ่อน
‪เธอมีสไตล์ของเธอ ฉันก็มีของฉัน
‪แบบนั้นแหละถึงไม่เคยหาใครไปนอนด้วยได้
‪รู้ไหม เธอนี่เมาแล้วปากเสีย
‪นางไม่ชอบผู้ชายด้วยซ้ำ
‪พนันกันไหมล่ะ
‪ฉันจะได้กินเงินพ่อนายอีกเหรอ
‪ฉันราศีสิงห์ คาบเกี่ยวกันย์
‪แต่ฉันเกิดปีลิง
‪และฉันชอบผู้ชาย
‪และผู้หญิง
‪แต่ฉันเบื่อคุยแล้ว
‪ไปเต้นกัน
‪แม่คะ
‪เป็นอะไรไหมคะ
‪อืม คิดว่าไม่นะ
‪ไปไหนมาคะ หนูนึกว่าร้านอยู่แค่หัวมุมนี่เอง
‪ร้านมันปิดน่ะ แม่เลยไปหาร้านอื่นแล้วก็…
‪หลงทาง
‪โอเคค่ะ แบบที่แม่ชอบบอก ‪ครั้งหน้าส่งข้อความมาบอกด้วยว่าไม่เป็นไร
‪จ้ะ ขอโทษที แม่หลับไปนานแค่ไหนเหรอ
‪ไม่รู้ค่ะ
‪หนูไปนั่งเล่นอยู่ห้องแมดดี้มา ‪พอกลับมาก็เห็นแม่สลบเหมือด
‪โอเค
‪จะไปไหนเหรอ
‪ไปหาแมดดี้กับทีมค่ะ ‪ไปหามื้อเย็นกิน ดูการแสดง
‪ดีจ้ะ สาวๆ เขาชวนหนูเหรอ
‪หนูว่าแมดดี้บังคับพวกนั้นแหละ แต่ใครจะสน
‪มองโลกในแง่ดีหน่อย
‪ดีขึ้นไหม
‪- แม่แค่อยากให้หนู… ‪- เป็นปกติเหรอ
‪มีความสุข
‪เลิกเป็นห่วงเถอะค่ะ หนูไม่เป็นไร
‪รักแม่นะคะ
‪รักหนูเหมือนกันจ้ะ
‪ต้องสนุกมากแน่เลย
‪ฉันได้ยินมาเหมือนกันว่าร้านนี้ดีมาก
‪ต้องสุดยอดแน่เลย
‪และเราอยู่ในสเปน
‪โอเค มาครบทุกคนหรือยัง
‪เวร ฉันลืมมือถือ
‪ถามจริง มาเถอะ เราจะไปไม่ทันเวลาจองนะ
‪งั้นก็ไปก่อนสิ เบ็กก้าจะอยู่กับฉัน ‪เดี๋ยวพวกเราตามไป
‪และเริ่มปาร์ตี้ไปเลย ไม่ต้องรอ
‪จำไว้นะ ที่นี่ดื่มเหล้าได้ตั้งแต่อายุ 18 ย่ะ
‪โอเค ไปเถอะ ต้องสนุกมากแน่ๆ
‪โอย รอไม่ไหวแล้วที่จะถอดชุดนี่
‪- มีที่อยู่ของลานซ้อมไหม ‪- อืม เราเดินไปจากที่นี่ได้
‪เยี่ยม
‪รู้สึกดีขึ้นไหม
‪ตอนนี้ไม่ค่อยแล้ว
‪ไม่เห็นต้องทำให้เรื่องยุ่งเลย
‪ลักพาตัวฉันแล้วยังมาพูดดี
‪คิดว่าเป็นทางที่ดีที่สุดที่จะทำไม่ให้มันโฉ่งฉ่างน่ะ
‪ต้องการอะไร
‪คุณไง ให้ทำสิ่งที่คุณชำนาญที่สุด
‪ฉันไม่ใช่คนนั้นอีกแล้ว
‪งั้นขอแนะนำให้หาหล่อนให้เจอ ‪เพราะคุณกำลังจะยุ่งมากๆ แล้วล่ะ
‪และถ้าฉันปฏิเสธล่ะ
‪ก็ ตามมาตราที่ 18 หมวดที่ 37 ‪ของกฎหมายป้องกันการจารกรรม
‪คุณจะได้ไปใช้ชีวิตที่เหลือ ‪อยู่ในเรือนจำความคุ้มกันสูงสุด
‪ซึ่งไม่มีที่อยู่หรือน้ำประปา
‪ลูกสาวคุณจะต้องแบกรับผลที่ตามมา
‪จากการที่แม่เขาเป็นสายลับรัสเซีย
‪เริ่มจากโดนมหาวิทยาลัย ‪ปฏิเสธเอกสารสมัครเรียนก่อนเลย
‪ฉันไม่ชอบคุณ
‪อืม มีคนบอกผมบ่อยๆ
‪ตามผมมา
‪ห้องตรงข้ามเนี่ยนะ ถามจริง
‪ได้เวลาผมแนะนำตัวแล้ว ‪ผมเจ้าหน้าที่ชำนาญการพิเศษ ชอนซีย์ ลูว์
‪และนี่เจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคของผม ‪คริสโตเฟอร์ คลาร์ก
‪คริส คลาร์ก ยินดีที่รู้จักครับ คุณอันย่า
‪เจนนี่ค่ะ
‪โอเค เจนนี่ จับซะแรงเชียว
‪คริส อธิบายให้เขาฟังที
‪เอาละ ช่วยตั้งใจดูที่จอด้วยนะครับ
‪เมื่อ 48 ชั่วโมงก่อน
‪พลเมืองชาวสเปนที่ดูธรรมดาๆ ‪สามคนนี้กลายเป็นภัยอันตราย
‪ชื่อเสียงและชีวิตของพวกเขาถูกทำลาย
‪หลังพวกเขาแสดงพฤติกรรม ‪ที่ผิดแผกออกไปจากปกติอย่างรุนแรง
‪จนส่งผลให้พวกเขาคนหนึ่งตาย ‪คนหนึ่งถูกซ้อมจนอาการโคม่า
‪และอีกคนถูกจับส่งแผนกจิตเวช
‪อาการหวาดผวาหมู่ หลงผิดร่วมกัน
‪หรือสิ่งที่เราเห็นอยู่นี่คือสัญญาณ ‪บ่งชี้ถึงผลงานจารกรรมของคุณ
‪ในฐานะเดอะวิสเปอร์
‪วิธีที่คุณใช้สวมรอยหรือชักใย ‪อัตลักษณ์ของใครสักคนเหมือนเป็น
‪เจ้าแห่งการปลอมตัว หรืออาจจะเป็นแค่ยา
‪ฉันก็มีความลับของฉัน
‪ก็ว่าอย่างนั้นแหละ
‪ไม่ว่าคุณจะทำด้วยวิธีไหน ‪หลังจากนั้นคุณจะทำลายชื่อเสียงพวกเขา
‪ทำให้พวกเขาไม่เหลือทางเลือกอื่น ‪นอกจากถูกฆ่าหรือฆ่าตัวตาย
‪ฉันอยู่ในสหรัฐอเมริกา ‪เมื่อ 48 ชั่วโมงก่อนนะ เพราะงั้น…
‪เรารู้ว่าไม่ใช่ฝีมือคุณ
‪แต่ถ้ามีใครสักคนอยู่ข้างนอกนั่น ‪เลียนแบบวิธีของคุณสมัยเป็นสายลับ
‪ในการค้นหา พบปะและลบทิ้ง ‪คุณจะไม่สนใจเลยหรือ
‪ก็ไม่ค่อย
‪โชคดีสำหรับคุณนะ ซีไอเออยากรู้ว่าคนนั้นคือใคร
‪และเขาเลือกทำแบบนี้ทำไม
‪ผมบอกได้ว่าเบาะแสที่แน่ชัด ‪อย่างเดียวของเราคือเหยื่อสามคนนั้น
‪มีความเชื่อมโยงกับพ่อค้าปืนเถื่อน ‪ชาวออสเตรียที่เราระบุได้ว่าชื่อยานนิก แมร์
‪โชคร้ายที่ตอนนี้มันลำบากหน่อย ‪ที่จะไปสอบปากคำคุณแมร์
‪เพราะเขาถูกควบคุมตัวอยู่ที่ ‪โรงพยาบาลทหารสเปน
‪แต่เพราะผมโคตรเทพ
‪เลยหาจุดอ่อนในระบบ ‪รักษาความปลอดภัยของโรงพยาบาลได้
‪ผู้จัดการฝ่ายซ่อมบำรุง ติอาโก เวนโต
‪ติอาโกชอบไปเมาหัวทิ่มอยู่ที่บาร์ของ ‪พวกสิงห์นักบิดที่ชื่อเอลปิราตาโลโก
‪เกือบทุกคืนก่อนเขาเข้างานกะดึก
‪ก็เลยถึงเวลาแล้วที่จะสวมส้นสูง ‪แล้วออกไปทักทายติอาโกซะหน่อย
‪เดี๋ยว คุณจะให้ฉันเลิกเกษียณ ‪เพื่อไปเป็นนางนกต่อเนี่ยนะ
‪ใช่ ไม่ใช่ครั้งแรกของคุณเสียหน่อย
‪ครั้งแรกหลังฉันมีรอยแตกที่หัวนม ‪และแผลเป็นหลังผ่าคลอดน่ะสิ
‪คุณประเมินพวกผู้ชายสูงไปแล้ว
‪ฉันไม่ได้พูดถึงผู้ชาย
‪ฉันพูดถึงตัวฉันเอง ฉันไม่ได้อายุยี่สิบแล้วนะ
‪ฉันมีลูก ฉันเป็นแม่ เป็นภรรยา
‪ฉันรู้ว่ามันดูเหมือนคำโกหกสำหรับคุณ ‪แต่นี่คือชีวิตของฉัน
‪ผมสังหรณ์ว่าคุณจะจัดการได้
‪ถ้าคุณมั่นใจเสียขนาดนั้น ‪ทำไมถึงไม่ไปแหกแก้มก้น
‪ให้หูรูดตัวเองโดนเสียบเพื่อชาติซะเองล่ะ
‪เพราะผมไม่ได้โดนจับได้น่ะสิ ‪คุณกำลังโมโหเรื่องนั้นอยู่ต่างหาก
‪คุณทะนงตนมากไป ‪เลิกกลบร่อยรอยตัวเอง ผมหาคุณเจอ
‪และตอนนี้คุณอยากให้ฉันไปควักลูกตาคน
‪เพื่อให้พวกคุณไปจับไอ้ยานนิกอะไรสักอย่างนี่ได้
‪โทษทีนะที่ฉันไม่ค่อยจะแฮปปี้ดี๊ด๊า
‪ผิดแล้ว เราไม่ได้จะไปควักลูกตาใคร
‪ผมจะเอาอุปกรณ์นี้ให้คุณ ติดไว้กับโทรศัพท์
‪แล้วเอาไปใช้จ่อลูกตาของติอาโก ‪ซึ่งมันจะคัดลอกออกมาอีกที
‪ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทำได้ไหม
‪นี่
‪ผมไม่สนว่าคุณจะต้องทำยังไง ‪เพื่อเรียกสัญชาตญาณเดิมออกมา
‪แค่ทำให้ได้แล้วกัน เริ่มลงมือซะ ‪ก่อนที่ผมจะจับคุณขังลืม
‪อันย่า
‪อันย่าตายไปแล้ว
‪ภาวนาเถอะว่ายัง
‪เชื่อไหมล่ะว่าเราอยู่ที่นี่
‪แบบ เราเริ่มคุยกันเรื่อง ‪งานแข่งนี้ตอนไหนนะ ม.2 ใช่ไหม
‪อาจจะ เพราะฉันเพิ่งถอดเหล็กดัดฟัน ‪และต้องเริ่มใส่รีเทนเนอร์เน่าๆ นั่น
‪ไม่แย่ขนาดนั้นหรอก
‪ไปบอกแบรด เอบรัมส์สิ
‪โอ๊ยตาย จริงด้วย ‪ฝีมือเธอขลิบให้แบรดเป็นหนที่สอง
‪สมควรโดนแล้ว ‪โทษฐานกดหัวฉันลงไปแบบนั้น
‪แต่ก็ไม่อยากเชื่อว่าเธออมให้เขา
‪ฉันไม่ได้ทำเพราะแบรด ‪มันอยู่ในรายการที่ต้องทำของฉัน
‪เราจะโดนดีไหมที่มาอยู่ที่นี่
‪อาจจะ
‪แล้วเรามาทำอะไรกันล่ะ
‪มาสัมผัสน้ำแข็งที่นี่ก่อน ‪ระหว่างที่นังพวกนั้นออกไปแรด
‪อะไรที่จะช่วยให้ได้เปรียบเรื่องแข่ง ‪ฉันยอมทำหมดแหละ
‪มีคนเดียวแหละที่เธอต้องเอาชนะ
‪แคลร์ไง ฉันรู้
‪อย่างน้อยเธอก็มีโอกาส
‪นี่ ฉันรู้ว่าเธอโดนสับมาเข้าทีมนาทีสุดท้าย
‪เพราะมีคนบาดเจ็บ ‪แต่เธออยู่ที่นี่แล้ว คว้าโอกาสไว้สิ
‪ค่า แม่
‪พูดถึงแม่แล้ว เป็นยังไงบ้างเหรอ ‪ยังไม่รู้อะไรเรื่องหย่าเลยเหรอ
‪เงียบกริบ
‪พนันว่าพ่อเธอเดินทางบ่อยแบบนั้น ‪ต้องฟันไปทั่วแน่ๆ
‪เท่าที่รู้ แม่ก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นเหมือนกัน
‪จริงๆ ฉันอยากให้แม่เสี่ยงกับชีวิต ‪มากกว่านี้หน่อย ผจญภัยให้มากขึ้น
‪เวร คิดสิ เจนนี่
‪คิดเร็ว เจนนี่
‪คิด
‪ฉิบ
‪ฉิบหาย
‪ฉันทำไม่ได้โว้ย
‪โอย ไม่เอาน่า เจนนี่
‪เธอทำได้ ได้น่า
‪ช่างแม่ง
‪อยู่นี่เอง
‪ซูยินล่ะ
‪เดี๋ยวเขาก็หาเราเจอ
‪ยังไงล่ะ
‪เราอยู่ด้วยกันที่สถานทูตจีน
‪ดีเลยนะ
‪อืม พ่อซูยินเป็นเอกอัครราชทูตของจีน
‪พวกเขาเลยรวย
‪แต่พ่อฉันเป็นแค่นายเสมียน
‪เธออยากได้อะไรเหรอในชีวิตนี้
‪ไม่รู้สิ แต่ฉันไม่ขออยู่ที่นี่หรอก
‪ชีวิตของครอบครัวฉัน ‪ต้องปากกัดตีนถีบอยู่เกือบตลอด
‪จริงเหรอ
‪งั้นทำไม "นายเสมียน" ชาวรัสเซีย ‪กับลูกสาวเขา
‪ถึงมาอยู่ในสถานทูตจีนล่ะ
‪เรื่องมันน่าเบื่อ
‪ไปกันเถอะ รถไฟกำลังจะมา
‪เดี๋ยวก่อน เธอมีอะไรติดอยู่ตรงนั้น
‪ผมละมั้ง
‪ออกมั้ย
‪- ออกละ ‪- ขอบใจนะ
‪ขอจับมือเธอได้ไหม
‪ไปเรียนจีนกลางมาจากไหนเหรอ
‪ตอนเด็กๆ บ้านฉันอยู่ชั้นบนของร้านซักรีดฝู
‪คุณนายฝูดูแลฉัน
‪หางานให้ฉันทำ
‪ซักผ้า อบผ้า
‪รีดผ้าและพับผ้า
‪ฟังดูห่วยสุดๆ
‪ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น
‪เธอทำอาหารให้ฉัน
‪ทำปอเปี๊ยะให้ฉันกินไม่อั้น
‪เธอจะบอกว่านั่นคือวิธีชนะใจเธอเหรอ
‪ปอเปี๊ยะเนี่ยนะ
‪ใส่กุ้งนิด ราดซอสล็อบสเตอร์หน่อย ‪ฉันถวายตัวให้เลย
‪ทำไมฉันถึงไม่เชื่อเธอนะ
‪หมายความว่าไง
‪ไม่มีอะไรง่ายขนาดนั้นหรอก
‪หรือบางอย่างอาจจะไม่ยากอย่างที่เธอคิดก็ได้
‪ดูอีหนูพวกนั้นจับมือกันสิ
‪คิดว่าพวกเราเป็นเหมือน ‪อเมริกากับพวกเกย์ทั้งหลายที่นั่นเหรอ
‪ทำไม อิจฉาหรือไง
‪อิจฉาเรื่องอะไร คู่รักตีฉิ่งเนี่ยนะ
‪อย่าไปยุ่งกับพวกนั้นเลย ฟาอิน่า
‪ไม่อยู่แล้ว
‪แล้วพวกแกคนไหนเหรอที่ถือกระจก ‪ตอนที่อีกสองคนบ๊วบให้กันน่ะ
‪เงียบไปเลย อีโรคจิต
‪รู้ไหมว่าพวกเธอต้องการอะไร
‪จู๋จริงสักอันไง
‪ไม่รู้สิ อันย่า
‪พวกเขาอาจจะพูดถูกนะ
‪อะไรนะ
‪บางทีจู๋ดีๆ สักอันคงทำให้เราเลิกผิดเพศได้
‪งัดออกมาเลยสิ พ่อหนุ่ม ขอดูหน่อย
‪ถามจริง
‪เออ ฉันไม่เคยเห็นของจริงเลย
‪แต่มั่นใจว่าพอเห็นแล้ว
‪ฉันคงเลิกจับมันไม่ได้แน่ๆ
‪ถ้าอายนัก…
‪เราไปหาผู้คนอื่นให้โชว์ให้เราดูก็ได้
‪ไม่ต้อง
‪ใจเย็น เราจัดให้
‪เร็วเข้า ไปกัน
‪นี่ ฉันว่าเธอกำลังหลงทางนะ คนสวย ‪เพราะเธอควรจะมานั่งอยู่บนหน้าฉันนี่
‪กำลังหาเพื่อนใหม่สินะ
‪เห็นหน้าคุณก็นึกว่าแย่มากแล้วนะ ‪ได้ยินแต่เสียงนี่ยิ่งหนักกว่าเดิม
‪ขอบอกเลยว่าผมถูกใจคุณเร็วเหมือนกันนะ
‪หวังว่าจะเป็นเชื้อราในใจที่ลามขึ้นคอ ‪จนทำให้คุณหายใจไม่ออกตายนะ
‪นี่อารมณ์ปกติเวลาออกไปอ่อยเหยื่อเหรอ
‪นี่สันดานเสียเป็นปกติเหรอ
‪โอ๊ย โอเค สองคนนี้ ตั้งสมาธิหน่อย
‪คุณอยู่ห่างจากบาร์แค่ไม่กี่เมตรนะ เจนนี่ ‪ผมต้องการให้คุณเข้าโหมดเดอะวิสเปอร์เต็มตัว
‪โอเค หาเป้าหมายให้เจอและยืนยันด้วย
‪เข้าใจแล้ว
‪เจนนี่ จำไว้ว่าคุณมีเครื่องสแกนดวงตา
‪ตอนเป้าหมายอยู่ในตำแหน่งดีๆ ที่ปลอดภัย ‪ยกเครื่องจ่อไปที่ตาซ้ายของเขา
‪แล้วผมจัดการที่เหลือเอง
‪รถของติอาโก เวนโต เขาอยู่ที่นี่
‪ได้เวลาแล้ว รู้นะว่าต้องทำยังไง
‪ฉันยังไม่พร้อม เปลี่ยนแผน
‪ดิเอโก มานี่เร็ว ดิเอโก มอเตอร์ไซค์คุณ
‪อะไรนะ
‪เธอเห็นมั้ยว่าเป็นฝีมือใคร
‪ฉันพูดสเปนไม่ค่อยได้ ‪ผู้ชายสองคน ถีบแล้วขำกันใหญ่
‪วิ่งขึ้นบันไดตรงลานจอดรถนั่นไปแล้ว
‪ไอ้หอกเอ๊ย
‪ค่ะ
‪ไอ้เวร
‪เอาละ คริส อุปกรณ์อยู่ในตำแหน่งแล้ว ‪ทำงานของคุณซะ
‪ครับ คุณผู้หญิง
‪มารยาทงามนะ พ่อแม่เลี้ยงมาดีล่ะสิ
‪แม่ผมเอง ผมติดหนี้แม่ทุกอย่างเลย
‪พ่อคนรักแม่
‪รักก็ส่วนหนึ่งแหละ ที่เหลือคือกลัวล้วนๆ
‪โอเค สแกนลูกตาเสร็จแล้ว
‪รีบเผ่นออกมาได้ เจนนี่
‪ง่ายนะนั่น
‪ทำดีมาก
‪(สถานทูตจีน ‪มอสโก ปี 1994)
‪เมื่อกี้เจ๋งมากเลยนะ
‪ฉันไม่ยอมให้ใครมายุ่งกับเธอหรอก ‪เวลาที่อยู่กับฉัน
‪เป็นอะไรไป
‪ฉันไม่อยากเป็นแค่รางวัลพนันที่เธอเล่นกับซูยิน
‪ไม่ใช่แบบนั้นนะ
‪ฉันชอบเธอ
‪เธอไม่รู้จักฉันด้วยซ้ำ ฟาอิน่า
‪งั้นก็มาทำความรู้จักกัน
‪มาเจอฉันคืนพรุ่งนี้ เวลาเดิม ที่เดิม
‪เรามาจับมือกันอีกได้
‪ไปไหนมา ไม่รู้เหรอว่าพ่อเป็นห่วง
‪อย่าเพิ่งเลยนะคะ พ่อ
‪เจ๋ง รู้สึกเป็นไงบ้าง
‪เหมือนมีคนเอาแท่งเหล็กร้อนๆ มาจิ้มตาฉัน
‪ดี แปลว่ามันได้ผล
‪โอเค ฟังนะ
‪นี่คือแผนที่ของโรงพยาบาลทหาร ‪คุณจะเริ่มจากข้างล่างนี่
‪เข้าไปทางประตูของฝ่ายซ่อมบำรุง
‪อภินันทนาการจากสแกนลูกตาของติอาโก
‪คุณจะเดินไปตามทางเดินเหล่านี้
‪จนกว่าจะถึงประตูห้องเก็บของนี่ ‪ซึ่งจะนำคุณไปสู่ทางเข้าหลัก
‪ฉันจะผ่านประตูนั่นไปได้ยังไง
‪ผมจัดการเอง
‪แล้วทำไมฉันต้องทำเรื่องนี้อีกแล้ว
‪แล้วจะให้ใครทำ
‪คริสล่ะ
‪- ไม่ ผมไม่ใช่ซีไอเอ ‪- พูดเรื่องอะไรเนี่ย
‪ผมเป็นสถาปนิกคอมพิวเตอร์
‪นายเป็นแฮกเกอร์
‪โหย ทำไมคุณต้องคอยข่มผมอยู่เรื่อยเลยเนี่ย
‪ผมกำลังแฮกระบบความปลอดภัยทางไซเบอร์ ‪เพื่อดูดเอาข้อมูลรหัสประจำตัว
‪ตอนที่ผมโดนซีไอเอรวบเข้าให้ ‪ถ้าไม่ยอมติดคุกหัวโตก็…
‪ต้องมาเป็นแผนกไอทีให้ไอ้หน้าวอกนี่
‪ก็ว่าทำไมใส่นาฬิกาแบบนั้น
‪แค่เงินเดือนซีไอเอซื้อไม่ไหวแน่ๆ
‪นี่นาฬิกานำโชคผม
‪คืองี้นะ คุณเป็นคนเดียวที่มีทักษะดีพอ ‪จะเข้าไปข้างในโรงพยาบาลนั่น
‪หาตัวยานนิก แมร์ แล้วรีดข้อมูล ‪ที่เขารู้เกี่ยวกับสามคนนั้น
‪และเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงโดนกำจัดด้วยวิธีนั้น
‪หมายความว่ายังไง หาตัวเขา ‪คุณไม่รู้หรือไงว่าเขาอยู่ไหน
‪ก็ไม่เชิง
‪เยี่ยม
‪แต่ฟังนะ เจนนี่ ไม่ต้องห่วง
‪ผมจะให้คุณดู ‪คอมฯประมวลผลกลางของโรงพยาบาล
‪แล้วสอนว่าคุณจะเจาะเข้าไปยังไง ‪จะได้หาตัวไอ้ยานนิกให้เจอ
‪มีอะไร
‪ลูกสาวฉันจะกลับมาในอีกชั่วโมง ‪ถ้าฉันไม่อยู่เธอจะตกใจ
‪คุณอยู่แน่
‪นี่ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงหรอก ‪แค่เข้าไปแล้วออกมา ผมสัญญา
‪เอาละ มาทำให้จบๆ ไปละกัน
‪มีอีกเรื่อง
‪ใช่เลย
‪ล้อกันเล่นใช่ไหมวะเนี่ย
‪อนุมัติโดยซีไอเอ
‪ทำมาให้ใครใส่เนี่ย นางแมวยั่วสวาทหรือไง
‪แล้วไงเหรอ
‪พนันเลยว่าผู้ชายเป็นคนออกแบบ
‪เจนนี่ ลืมๆ แบบเสื้อไปก่อนเถอะนะ
‪ชุดนี้มีเทคโนโลยีล้ำสุดยอดติดตั้งอยู่ โอเคนะ
‪สรรพาวุธ… คือว่า มันทำมาจากเคฟลาร์เชียวนะ
‪นี่คือโอกาสที่ดีที่สุดที่เราจะช่วยให้ ‪คุณกลับไปหาเบ็กก้าได้แบบครบสามสิบสอง
‪นังโง่ ไม่รู้หรือไงว่ายัยคนที่เธอจับมือนั่นเป็นใคร
‪ข้อมูลอยู่ในไฟล์ที่เราให้เธอ ‪และเธอควรจะอ่าน แต่เธอก็ไม่อ่าน
‪ฉันรู้
‪แล้วเขาเป็นใคร
‪ลูกสาวของอาร์เธอร์ ออร์ลอฟ นักชีวฟิสิกส์
‪ที่กำลังพยายามจะลักลอบนำความลับของ ‪โครงการยาโรสลาฟออกไปจากรัสเซีย
‪แล้วทำไมเธอถึงไม่ลักพาตัวเขามา
‪ไม่มีเหตุผลที่ต้องทำให้เขาหรือพ่อเขากลัว ‪เพราะฉันคิดว่า…
‪เธอไม่ต้องคิด เธอลงมือ
‪เป็นไงบ้าง เจนนี่
‪กลัวฉิบหาย ปวดตัว ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทำได้ไหม
‪กล้ามเนื้อคุณจำได้แบบอัตโนมัติอยู่แล้ว
‪มาบอกกล้ามเนื้อฉันเองสิ โอย ไอ้ชุดนี่คับเป็นบ้า
‪มองโลกในแง่ดีสิ มันช่วยให้เราติดตามคุณได้ ‪ผมคอยระวังให้คุณได้ตลอดทางเลยนะ
‪แน่ใจนะว่านี่คือโรงพยาบาลทหาร
‪ดูอย่างกับนิคมอุตสาหกรรม
‪ที่ซ่อนที่ดีที่สุดคือการซ่อนอยู่ในที่แจ้ง ‪แต่คุณรู้เรื่องนั้นดีกว่าใครอยู่แล้ว
‪อืม ฉันรู้ ขอบใจ ‪คุณนี่มันเหมือนแมลงหวี่ที่ปากเสีย
‪ง่ายจัง
‪บอกแล้วไง ผมช่วยได้
‪เดินหน้าต่อไปเรื่อยๆ เราจะได้พาคุณกลับ ‪ก่อนลูกสาวคุณรู้ว่าคุณหายไป
‪เป็นเรื่องฉลาดที่สุดที่ฉันได้ยินคุณพูด ‪ตั้งแต่เจอหน้ากันเลย
‪ขอบใจที่ชวนฉันไปออกกำลังกายนะ
‪แมดดี้ เป็นอะไรไหม
‪โทษที ฉันแค่กำลังคิดเรื่องแข่ง
‪กับชุดเห่ยๆ นั่นที่ฉันต้องใส่
‪อย่างน้อยกระโปรงก็น่ารักนะ
‪มันโคตรห่วยเลย ฉันต้องเด่น ‪อะไรที่จะทำให้ฉันโดดเด้งบนลานน้ำแข็ง
‪มาลองดูในนี้กัน ‪บางทีฉันอาจจะได้แรงบันดาลใจบ้าง
‪แถมเป็นไซส์ฉันเลยด้วย… ‪เดรสนี่แบบอย่างแจ่มอะ
‪- เธอใส่แล้วต้องปังมากแน่ ‪- นั่นสิ
‪โอเค ถ้าฉันใส่ตัวนี้ล่ะ
‪ดี นั่นแบรนด์ดอลเชแอนด์กาบานา ‪แต่แม่เธอต้องฆ่าเธอแน่
‪อืม เธอพูดถูก แม่ฆ่าฉันแน่
‪โอเค คุณอยู่ห่างจาก ‪ประตูห้องเก็บของประมาณหกหลา
‪มันจะอยู่ทางขวาของคุณ ‪ข้างๆ อะไรที่ดูเหมือนหลุมเตาย่าง
‪ถึงแล้ว ยังไงต่อ
‪รอเบี่ยงเบนความสนใจ
‪เบี่ยงเบนยังไง
‪เบี่ยงเบนแบบนี้ไง ไปได้
‪อะไรวะ สัญญาณเตือนว่ามีอะไรอยู่ใกล้ๆ
‪เจนนี่ ผมจับสัญญาณอันตรายได้ตรงหน้าคุณ
‪ชอนซีย์ แกตายแน่
‪มาเร็ว มาสนุกกันเถอะ
‪เจนนี่ มีสัญญาณอันตราย ‪เป็นโหลกำลังไล่ตามคุณอยู่
‪ฉันรู้แล้ว ไปทางไหน
‪เลี้ยวซ้าย
‪พวกเขาไล่ตามติดเลย เลี้ยวขวาเข้าประตูนั่น
‪น่าจะมีประตูเข้าไปในห้องล็อกเกอร์ ‪นั่นแหละ ใช่
‪ถ้าโชคดี คงพอซื้อเวลาได้สักหน่อย
‪แต่มีทางเลือกเหลือไม่มาก
‪เดี๋ยวก็รู้
‪เวร
‪แม่คะ
‪เจนนี่ ได้ยินผมไหม ‪ดูเหมือนว่าพวกนั้นพังที่กั้นประตูคุณเข้ามาได้
‪ผมไม่มีแผนที่ของบริเวณนี้ ‪แต่ผมยังใช้มาตรวัดทางไกลจากชุดเขาได้
‪แม่คะ
‪ฉิบหาย
‪"แม่คะ เป็นอะไรไหม อยู่ไหนคะ"
‪เจนนี่ มันเป็นทางตัน ออกมา
‪ไม่อยากเชื่อว่าฉันต้องทำแบบนี้
‪ชอนซีย์ ไอ้เวรเอ๊ย
‪ทำอะไร เขาพูดเรื่องอะไรน่ะ
‪รอเดี๋ยว ชีพจรเขาพุ่งปรี๊ดเลย เจนนี่
‪เดี๋ยว ข้อมูลชีวภาพเขาหายไปหมดแล้ว
‪แม่คะ
‪เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
‪คำบรรยายโดย จินตามาศ ศักดิ์ศรชัย