‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ไปให้พ้น ครั้งต่อไปฉันยิงไม่พลาดแน่
‪- ฉันชื่อเจนนี่ ‪- ต้องการอะไร
‪ช่วยคุณ
‪ขอร้องนะ คุณไม่อยากทำแบบนั้นหรอก
‪ลิเดีย ให้ฉันช่วยคุณเถอะนะ
‪ไม่มีใครช่วยฉันได้หรอก
‪ฉันรู้ว่าคุณกำลังโกรธ
‪หยุดพูดจาเหมือนเราเป็นเพื่อนกันได้แล้ว
‪ฉันรู้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในโบสถ์ไม่ใช่ความผิดคุณ
‪ความผิดฉันสิ
‪นั่นไม่ใช่คุณ
‪ฉันรู้ว่ามันคงฟังดูบ้าบอคอแตก
‪แต่มีคนควบคุมจิตใจของคุณ
‪มิเกลก็โดนเหมือนกัน
‪อะไรนะ
‪ไม่นะ
‪คุณอายุเท่าไหร่
‪ไม่น่าเกิน 20 หรือ 21 หรอกใช่ไหม
‪คุณยังมีชีวิตให้ใช้อีกนานนะ
‪- ชีวิตฉันจบลงแล้ว ‪- ไม่จำเป็นหรอก
‪บอกมาสิว่าเกิดอะไรขึ้น
‪บอกฉันว่าคุณจำอะไรได้บ้าง
‪ฉันอยู่ในห้อง
‪กำลังเตรียมตัวกับเพื่อนเจ้าสาว
‪แล้วฉันก็ได้ยินเสียงเพลง
‪เหมือนมีคนกำลังฮัมเพลง
‪และมันทำให้ฉันกลัว
‪ฉันรู้สึกเหมือนฉันกำลังจมน้ำ
‪ฉันขยับไม่ได้ กะพริบตาไม่ได้
‪และฉันรู้สึกถึงบางอย่าง
‪หรืออาจจะเป็นบางคน อยู่เหนือหัวฉัน
‪กำลังจ้องมอง
‪แล้วฉันก็ตื่นขึ้นมา
‪และฉันกลัวมาก ฉันแค่วิ่งหนีไป ฉัน…
‪และตอนนี้คุณปกติใช่ไหม
‪หมายถึงเป็นตัวเองเหรอ
‪คิดว่าอย่างนั้นนะ
‪คุณรู้จักยานนิก แมร์ได้ยังไง
‪เขาเป็นคนที่บอกให้เราส่งข้อมูล
‪การรักษาความปลอดภัยที่ ‪วิหารเดโบดไปให้ปูโอโก ฟรังโก
‪ปูโอโก ฟรังโกนี่ใคร
‪ลิเดีย หนีไป
‪ช่างมัน ไปกัน
‪ไม่นะ
‪พวกคนที่เล่นงานเจนนี่กำลังหนีไป
‪ช่างมัน เราต้องหาเจนนี่ให้เจอ
‪- เจนนี่ ‪- เจนนี่ ได้ยินไหม
‪- ไปไหนแล้ววะ ‪- เขาน่าจะอยู่ตรงนี้นี่นา
‪คริส มีรอยเลือด
‪เจนนี่
‪ชอนซีย์
‪เดี๋ยวนะ เราเพิ่งมาจากทางนั้น
‪โผล่มาจากไหนวะนั่น
‪เจนนี่
‪พวกนั้นที่สุสานเป็นใครกันวะ
‪อยากรู้เหมือนกัน
‪อยู่นิ่งๆ สิ
‪โชคดีนะที่ฉันฟื้นตัวไว
‪ไปหัดทำแบบนั้นมาจากไหน
‪หน่วยรบพิเศษกองทัพอากาศ พลร่มกู้ภัย ‪ประจำการที่อัฟกานิสถานสองครั้ง
‪ถามจริง
‪ไม่กัดผมหน่อยเหรอ
‪นึกภาพคุณแบบไม่ใช่พวกใส่สูทไม่ออกน่ะ
‪ก็ช่วยพิสูจน์แล้วว่าคุณรู้จักผมน้อยแค่ไหน
‪โอเค เสร็จแล้ว
‪คืนนี้ปิดแผลเอาไว้นะ ค่อยเอาออกพรุ่งนี้
‪นี่คงรอคำขอบคุณตามมารยาทอยู่ใช่ไหม
‪ผมเพิ่งเย็บก้นคุณให้กลับมาติดกันนะ
‪มันคงไม่เกิดขึ้นหรอก ‪ถ้าคุณบอกเราว่าคุณจะไปไหน
‪ฉันไม่ต้องการพี่เลี้ยง
‪ผมปกป้องคุณไม่ได้ถ้าผมไม่รู้เรื่อง
‪หมายถึงจับตามองฉันไม่ได้น่ะสิ
‪ช่วยคุณ
‪รู้ได้ยังไงว่าคืนนี้ฉันจะไปที่สุสาน
‪ผมเป็นซีไอเอนะ ‪ถึงคุณจะไม่ได้ปลื้มเรื่องนั้นเท่าไหร่…
‪ขอบคุณค่ะ
‪เอาละ พูดแล้วนะ
‪เกิดอะไรขึ้นที่สุสานเหรอ
‪นอกจากเรื่องโดนอัดเละน่ะนะ
‪คุณก็รู้ว่าผมหมายความว่าไง ‪เราไปเจอคุณล่อนจ้อน นอนขดตัวกลม
‪ฉันเสียเลือดมาก ฉันเลยเข้าโหมดพรางตัว
‪โหมดพรางตัวเหรอ
‪ผมไม่เห็นเคยอ่านอะไรเรื่อง ‪โหมดพรางตัวจากโปรแกรมยาโรสลาฟ
‪มันเป็นทักษะหนึ่งในการแปลงร่างของฉัน
‪ผิวฉันอำพรางตัวได้ด้วยการหักเหแสงรอบตัวฉัน
‪แค่นั้นเหรอ หรือมีเรื่องอื่นอีกที่คุณไม่ได้บอกผม
‪มีพลังพิเศษอะไรอีกที่คุณปิดบังอยู่
‪หัวนมฉันเรืองแสงได้ตอนฉันกลัว
‪- จริงเหรอ ‪- เปล่า
‪ถามจริงเลย
‪ก็มัน… โอเค
‪แล้วเรื่องแปลงร่างล่ะ มันเกิดขึ้นได้ยังไง
‪ในเชิงชีวกลศาสตร์น่ะเหรอ ไม่รู้สิ
‪ฉันก็คงรู้พอๆ กับคุณนั่นแหละ
‪เท่าที่ฉันรู้คือ…
‪พอฉันสัมผัสผิวของใครสักคน
‪ฉันจะจดจำดีเอ็นเอของเขา
‪และกลายร่างเป็นเขาได้
‪เฮ้ย พวกคุณ มานี่หน่อย
‪ฉิบหาย
‪ตรงนี้มีรายชื่อ 77 คน
‪ทุกคนขึ้นทะเบียนเป็นเจ้าของ
‪รถบีเอ็ม รุ่นอัลไพน่าบีไฟว์ ในเขตกรุงมาดริด
‪- มีสีเขียวไหม ‪- มี 24 คัน ผมโทรหาเจ้าของทั้ง 24 คน
‪มีพยานยืนยันที่อยู่หมด
‪ผมว่ารถของเราไม่ได้ขึ้นทะเบียนในเมืองนี้
‪- ภาพถ่ายทางอากาศล่ะ ‪- ไม่มี
‪กล้องวงจรปิดของร้านอาหาร
‪จับภาพรถคันหนึ่งได้ ‪ห่างจากสุสานออกไปทางใต้ราวสองซอย
‪แต่มองไม่เห็นทะเบียนรถ
‪แล้วเหลือข้อมูลอะไรให้เราบ้าง
‪ไม่มีเลย แต่ฉันหาลิเดียเจอแล้วหนหนึ่ง ‪ฉันหาเธออีกรอบได้
‪คืนนี้คุณไม่อยู่ในสภาพที่จะออกไปไหนแล้ว
‪เธอโตกว่าเบ็กก้าสามปีเองนะ
‪ผมรู้
‪แต่เราทั้งคู่รู้ว่า ไม่ว่าคนพวกนั้นจะเป็นใคร
‪พวกเขาไม่ปล่อยให้มีพยานเหลือรอดแน่
‪ลิเดียตายไปแล้ว
‪ฉันควรจะช่วยเธอได้
‪ไม่ใช่ความผิดคุณ
‪ฉันพูดแบบนั้นเป๊ะกับลิเดีย
‪รู้ไหม เมื่อสองวันก่อน
‪คุณไม่ได้สนหินสนแดดอะไรเรื่องนี้เลย
‪แล้วดูคุณตอนนี้สิ
‪ทุ่มให้สุดตัว
‪ก็ต้องทุ่มสุดตัวถึงจะได้หลุดออกจากเรื่องเวรนี่ได้
‪หรือไม่คุณก็แคร์จริงๆ
‪คุณไม่รู้จักฉันเลย
‪ขอดูอีกทีสิ
‪ค่ะ ฉันอยากสั่งมื้อเย็นหน่อย
‪ค่ะ ขอสเต๊กริบอาย
‪เอาเป็นริบอายสองที่เลยค่ะ
‪แล้วก็มันฝรั่ง
‪กับบร็อคโคลี่
‪ขอน้ำแข็งด้วยค่ะ
‪สิบถังเต็มๆ
‪ไม่อยากเชื่อว่าเธอหาจี้ฉันเจอ
‪ฉันรู้ว่ามันมีความหมายกับเธอแค่ไหน
‪โอเคไหม
‪ทำไมเงียบๆ
‪ถ้า "โอเค" หมายถึงฉันกำลังหนาวก้นโคตรๆ
‪ก็ใช่ ฉันโอเค
‪ก้นเธอก็สวยนะ
‪ก้นฉันน่าเบื่อ กลมๆ เหมือนแอปเปิ้ล
‪ฉันชอบแอปเปิ้ลนะ กัดสนุกดี
‪ฉันมีเซอร์ไพรส์มาให้
‪เซอร์ไพรส์อะไรเหรอ
‪ไม่แฟร์นี่ ฉันไม่มีอะไรให้เธอเลย
‪ไม่เป็นไรน่า ฉันก็แค่คิดได้ขึ้นมา ‪ถึงได้เรียกว่าเซอร์ไพรส์ไง
‪ฉันว่าเซอร์ไพรส์ไม่ใช่แบบนั้น
‪เราต้องไม่เซอร์ไพรส์กันทั้งคู่สิ
‪เธอนี่พูดมากเกินละ
‪เห็นฉันไหม
‪ฉันว่าคนเห็นเธอกันทั้งซอยแล้ว
‪เดี๋ยวนะ รอแป๊บ
‪เซอร์ไพรส์
‪เธอสวยจัง
‪คิดงั้นจริงเหรอ
‪ผู้หญิงที่สวยที่สุดที่ฉันเคยเห็นในชีวิตนี้เลย
‪ฉันกำลังตกหลุมรักเธอ…
‪ยังอยู่ไหม
‪อืม ยังอยู่
‪กล้องที่ติดอยู่บนตาของเจนนี่ ‪คุ้มค่าสุดๆ จริงๆ นะ
‪จนกว่าเขาจะจับได้และฆ่าคุณทิ้งน่ะสิ
‪คุณรู้ใช่ไหมว่าพวกนี้ใคร
‪มันเรียกตัวเองว่า "เดอะแจ็กกัลส์"
‪คนของรัฐบาลเหรอ
‪ทหารรับจ้าง
‪ขายบริการตัวเองให้คนที่จ่ายหนักที่สุด
‪คิดว่าใช่พวกเดียวกับที่มาร์แซย์ไหม
‪ฉันก็คิดงั้นแหละ
‪คุณพูดถูก เราเข้าใกล้ความจริงแล้ว
‪แค่ใกล้ไม่ได้แปลว่าสำเร็จ
‪ผมจะสแกนรูปเข้าฐานข้อมูลของตำรวจสากล ‪ลองดูว่าผมจะ…
‪(อัลมูเดนา - ตำรวจสากล ‪คาร์โม วัลแทร์)
‪ค้นเจอแล้วคนหนึ่ง ดูนี่สิ
‪ไหนดูซิว่ามีอะไรบ้าง
‪คาร์โม วัลแทร์ อายุ 26 มาจากเดยา
‪ปลดประจำการจากหน่วยรบพิเศษ ‪ด้วยเรื่องอื้อฉาว
‪ประจำอยู่ที่อาลิกันเต
‪ดูนี่สิ
‪เห็นไหม ดูสิ ตรงมือขวาเขาน่ะ
‪- ขยายภาพได้ไหม ‪- ได้
‪เหมือนเพิ่งประทับมาใหม่ๆ
‪เรียกว่า "แผลเป็นเพื่อความงาม"
‪เอาเหล็กร้อนๆ ‪มานาบผิวตัวเองนี่งามตรงไหน โง่น่ะสิ
‪ไม่หรอก อาจจะเป็นสัญลักษณ์ ‪ของแก๊งหรือกลุ่มอะไรของมัน
‪งานมันละเอียดเกินสัญลักษณ์แก๊ง
‪แล้วยังไงล่ะ
‪ไม่รู้สิ แต่ฉันรู้ว่าถามจากใครได้
‪บอกสิว่าไม่ได้จะไปทำอะไรอย่างที่ผมคิด
‪ฉันรู้จักเขามานาน
‪ก็ยังเป็นความคิดที่แย่อยู่ดีนะ ชอนซีย์
‪นายต้องเชื่อใจฉัน
‪ชอนซีย์
‪เธอรู้เรื่องมาจากแม่ของซิดนีย์เหรอ
‪เปล่า รู้มาจากเพื่อนสนิท ‪ของแม่ของซิดนีย์ เดียดรา
‪นี่ ฉันไม่ใช่คนขี้เม้าอะไรนะ ‪แต่นางได้กับโค้ชแล้ว
‪- ไม่จริงน่า ‪- แต่เธอไม่ได้รู้จากฉันนะ
‪โอเคครับ นี่คือทั้งสามที่…
‪ขออนุญาตครับ
‪และนี่ซุปถั่วเลนทิล
‪ฉันสั่งเลนทิล
‪ทานให้อร่อยครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪- ตายแล้ว อะไรวะ ‪- เวรกรรม
‪- แคลร์ ใจเย็น ‪- เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‪- แคลร์ เป็นอะไร มีอะไร ‪- น่าขยะแขยง
‪แหวะ
‪ไม่เป็นไรนะ สาวๆ ฉันตามผู้จัดการให้ ‪ขอคุยกับผู้จัดการหน่อยครับ
‪อาจจะเป็นแค่อุบัติเหตุนะ
‪มีเรื่องแบบนี้เกิดในครัวตลอดแหละ
‪- อุบัติเหตุเหรอ ‪- หา
‪พวกเขาไม่กินนกประเภทนี้กันที่นี่
‪ไม่ มีคนตั้งใจทำแบบนี้
‪- ใครจะไปทำอะไรแบบนี้ ‪- จะมีใคร คนจากทีมอื่นน่ะสิ
‪พยายามทำให้พวกสาวๆ เสียสติ
‪แคลร์ แคลร์
‪เด็กๆ ไม่เป็นไรนะ
‪ผู้จัดการอยู่ไหนเนี่ย
‪- เธอโกรธจริงเหรอ ‪- บอกมานะว่าไม่ใช่ฝีมือเธอ
‪โอเค ไม่ใช่ฝีมือฉัน
‪เบ็กก้า เธอแม่งเอาโครงกระดูกนก ‪ใส่ซุปเลนเตฮาสของแคลร์
‪โทษที มันตลกที่เธอพูดเลนเตฮาส ‪แทนที่จะพูดว่าเลนทิล
‪อีนี่
‪อีร่าน
‪เธอเอาต่างหูทำจากนกตายมาให้ฉัน
‪ถ้าจะปลอบใจเธอได้ ‪ฉันว่ามันไม่ได้ทรมานนักหรอก
‪สู่สุคตินะ น้องนก
‪แต่มันเจ๋งอยู่นะ
‪เธอใส่แล้วสวย
‪แหงอยู่แล้ว
‪เธอนี่โคตรแสบตัวแม่เลย บี
‪เธอก็เหมือนกัน
‪และแคลร์ รี้ด ‪โดนแคนเซิลอย่างเป็นทางการแล้ว
‪- บาย ‪- บาย
‪ดาวี่
‪เป็นไงบ้าง
‪ก็ดี ไม่มีอะไรให้บ่น
‪รู้ไหม ฉันเกือบลืมแล้วว่าสวนฝั่งนี้สวยแค่ไหน
‪วาเลเรียเป็นไงบ้าง
‪คุยเจ๊าะแจ๊ะเหรอ ไม่เอาน่า
‪วาเลเรียกับฉันเป็นเพื่อนกันบนเฟซบุ๊ก ‪ฉันเลยรู้ว่าพวกนายมีลูกกันแล้ว
‪ยินดีด้วย
‪อืม ก็นะ ฉันคงต้องให้เขาเลิกเล่นแล้วล่ะ
‪ลูกนายดูเหมือนวาเลเรียเหมือนกันนะ
‪โล่งไปที
‪ขอบอกนะ ชอนซีย์ ฉันประหลาดใจที่นายติดต่อมา
‪ล่าสุดที่ได้ข่าวคือซีไอเอสั่งปลดนาย ‪เมื่อไหร่นะ หนึ่งปีมาแล้วไหม
‪แบบไม่ขอเผาผีเลย
‪มันไม่ใช่อย่างนั้น
‪ก็ไม่เคยใช่หรอก
‪งั้นบอกสิ
‪ถ้าไม่ได้อยู่กับซีไอเอแล้ว นายอยู่กับใคร
‪ฉันอาจจะฉายเดี่ยวก็ได้
‪นายต้องบอกฉันมากกว่านั้นนะ
‪ถ้าบอกว่านายติดหนี้ฉันล่ะ ดีพอไหม
‪ฉันติดหนี้ซีไอเอ ชอนซีย์
‪งั้นเรียกว่าความเอื้อเฟื้อทางอาชีพก็แล้วกัน
‪ต้องการอะไร
‪ความเห็นนาย
‪ดูนี่หน่อย
‪คิดว่าเป็นตราของอะไร
‪มีแก๊งในมาดริดที่ใช้ตรานี้
‪แบบว่า เป็นยี่ห้อของพวกมันน่ะ
‪ยี่ห้อของแบบไหน
‪ยา
‪กัญชา เฮโรอีน โคเคน อะไรล่ะ
‪ไอซ์ ตามถนนเขาเรียกว่า "ปูโอโก ฟรังโก"
‪รู้ไหม สัญลักษณ์นี้มันก็เหมือนกับ ‪โลโก้ของไนกี้สำหรับพวกมัน
‪ได้ยินว่าเป็นยาปาร์ตี้เกรดอย่างหรู
‪ใจเย็น
‪แค่คนมาวิ่ง
‪ฉันก็ใจเย็นตลอดแหละ ดาวี่
‪แต่ขอบคุณที่ช่วยเรื่องนี้ และยินดีด้วยเรื่องลูก
‪เออ เลิกตามดูลูกเมียฉันบนเฟซบุ๊กได้แล้ว
‪ฟังดูโรคจิตยังไงไม่รู้
‪เอาละ คริส หาอะไรเจอบ้าง
‪ผมจำกัดวงของตลาดค้ายาปูโอโก ฟรังโกลง
‪เหลืออยู่แค่สี่ย่าน
‪อาร์กูเอเยส ลาบาปีเยส ‪ลาลาตีนา และมาลาซาญา
‪ตามที่คุณเห็น แต่ละย่านมีตราสัญลักษณ์
‪ของปูโอโก ฟรังโกเป็นของตัวเอง
‪แบบมันคล้ายๆ กันแต่มีความต่างกันอยู่เล็กน้อย
‪ย่านไหนมีการค้าขายกันมากที่สุด
‪มาลาซาญา
‪มีนักศึกษา บาร์ ร้านอาหาร
‪มีคนเดินตามถนนเยอะ
‪พวกนี้แค่ยืนอยู่ตามมุมที่มีสัญลักษณ์ ‪ของปูโอโก ฟรังโกเหรอ
‪ใช่ ถ้าเรารู้ว่ากำลังมองหาอะไร
‪พวกเขาถึงขายกันในที่แจ้งแบบนี้ได้
‪ไม่ใช่แนวพวกเด็กเดินยาตามปกติ ‪ที่ใส่เสื้อมีฮู้ดกับยีนส์
‪พวกนี้เป็นนักศึกษาใส่เสื้อโปโล
‪ลิเดียให้ข้อมูลรักษาความปลอดภัย ‪ของวิหารเดโบดกับปูโอโก ฟรังโก
‪เขาอาจเอาไปให้เด็กพวกนี้คนไหนสักคนก็ได้
‪เพราะปูโอโก ฟรังโกดันไม่ใช่ชื่อคน
‪เงินจากปูโอโก ฟรังโกเอาไปใช้จ้างยานนิก
‪คนที่มีเส้นสาย
‪และผมตรวจดูข้อมูลธนาคารของยานนิกแล้ว
‪มีเงินหนึ่งแสนยูโรฝากเข้าบัญชีเขา
‪หลังจากการโจมตีทั้งสี่ครั้ง
‪ยานนิกอาจสัญญาจะแบ่งเงินให้เหยื่อ ‪แลกกับข้อมูลความมั่นคง
‪คือว่า ถ้าเขาสัญญาจริง
‪ก็ไม่มีหลักฐานว่าพวกเขาเคยได้เงินเลย
‪ยานนิกสัญญาจะให้เงินคนที่สิ้นหวังแลกกับข้อมูล
‪แต่มันเป็นการแลกเปลี่ยนข้างเดียว
‪ถึงไม่มีใครเชื่อมโยงพวกเขา ‪เข้ากับแผนก่อการร้ายได้
‪ถ้าเรารู้ว่าใครค้ายาพวกนี้
‪เราก็หาผู้ก่อการร้ายเจอ
‪ฉันจะไปมาลาซาญา
‪โอเค ต้องใช้อะไรเดี๋ยวผมจัดให้
‪ไม่ขอเอาชุดฮีโร่สาว ‪จากแฟนตาซีของพวกผู้ชายแล้วนะ
‪โอเค
‪ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก
‪เธอทำได้
‪ฉันก็สงสัยอยู่บ่อยๆ…
‪นายไปอยู่ไหนกันนะ ซูหยิน
‪ไอ้โรคจิตเอ๊ย
‪ทุกอย่างเป็นไปตามแผน
‪เด็กนั่นกำลังตกหลุมรักเธอ
‪อีกไม่นานเธอจะเข้าไปในสถานทูตจีนได้และ…
‪มีบางอย่างผิดปกติ
‪ผิดปกติเหรอ
‪ฉันโดนสะกดรอย
‪ใครส่งคุณมา
‪ฟังนะ… ผมจะบอกคุณทุกเรื่อง
‪งั้นบอกมา เดี๋ยวนี้
‪- ได้โปรด ผมขอร้อง ‪- ไม่
‪ผมสาบาน
‪ทีนี้บอกเรื่องที่ฉันอยากรู้มา
‪เธอควรจะฆ่าเขาเสีย
‪ฉันก็ว่าจะฆ่า
‪ควรจะฆ่าทันทีที่เขาฉีกหน้ากากเธอ
‪เท่าที่เธอรู้ เขาอาจเป็นสายลับของอีกฝั่งก็ได้
‪ฉันไม่ได้ต้องให้คุณช่วย
‪เธอควรจะขอบคุณฉัน
‪เขากำลังจะบอกฉันว่าเขาทำงานให้ใคร ‪ใครส่งเขามา
‪ยัยโง่ เขากำลังจะฆ่าเธอ
‪ระเบียบของภารกิจคืออะไร
‪ยิงก่อน อย่าถามอะไร
‪เขาไม่ใช่สายลับของอีกฝั่ง
‪เขาอยู่หน่วยเอสวีอาร์ เป็นพวกเรา
‪ใช่ และเขาตายแล้ว
‪เฮ้ย
‪นายต้องกลับบ้านไปพักให้สร่างนะ
‪- โทมาสเป็นลูกมือฉันได้… ‪- ช่างโทมาสแม่งสิ
‪เออ ฉันอยู่นี่ไง
‪ฉันแค่ดูดปุ๊นไปนิดหน่อย
‪แค่นั้นแหละ
‪นายบอกว่านายอยากให้ฉัน ‪ช่วยสอนธุรกิจให้นายตั้งแต่แรกเริ่ม
‪เหมือนกับที่ลุงเฟลิเปสอนฉัน
‪ฉันจะสอนได้ยังไงถ้านายเมายาแบบนี้
‪ใช้หัวคิดหน่อยสิวะ
‪นึกว่านายอยากให้ลุงเฟลิเปเชื่อใจนาย
‪ฉันไม่ใช่คนโปรดของเขา
‪รู้ไหมว่าทำไมฉันเป็นคนโปรด
‪เพราะฉันรับผิดชอบได้ไง
‪เหมือนกับพ่อ
‪พ่อไม่ได้อยากให้เราทำแบบนี้
‪อาจจะไม่
‪แต่ลุงเฟลิเปรู้ว่าอะไรดีที่สุดสำหรับเราตอนนี้
‪พี่พูดถูก
‪ขอโทษนะ
‪นายเป็นน้องฉันนะ ดิเอโก
‪ไม่ต้องขอโทษหรอก
‪นายเป็นคนขายเหรอ
‪ขึ้นอยู่กับว่าขายอะไร
‪ปูโอโก ฟรังโก
‪เท่าไหร่
‪ฉันจ่ายเท่าที่นายเรียกนั่นแหละ
‪"เท่าไหร่" หมายถึงจะเอากี่ถุง
‪ปัญญาอ่อนหรือไง
‪คืองี้ ฉันโอเคนะ พวก
‪ฉันเอาถุงหนึ่ง
‪สามร้อย ถ้าไม่จ่ายก็ไสหัวไป
‪ไม่มีปัญหา ฉันมี
‪นายมาจากไหนเนี่ย
‪ลอนดอน ย้ายมาเข้ามหาวิทยาลัย ‪ที่นี่สองสามเดือนก่อน
‪รูมเมทชวนเล่นจนติด
‪สงสัยรวยน่าดูเลยสินะ คนเรา
‪ปูโอโก ฟรังโกนี่โคตรฮิตเลยตอนนี้
‪นี่พวก ฉันแค่จะบอกว่า
‪ถ้าอยากได้คนช่วยขยายตลาด ฉันจัดให้ได้นะ
‪นายเห็นนะ ตำแหน่งเราเต็มแล้ว
‪ก็แค่ลองถามดู
‪เอาละ ขึ้นมาสิ
‪ดูนี่สิ
‪เหมือนว่าธนบัตรติดเครื่องติดตามของเรา ‪เพิ่งจะไปถึงที่แบร์ริโอเดลาสเลตราส
‪ไอเดียแจ่มมาก
‪ฝังเครื่องติดตามในธนบัตร
‪ก็เพราะผมแจ่มไง
‪ดาวี่พูดถูกเรื่องระดับ ‪ความบริสุทธิ์ของปูโอโก ฟรังโก
‪อย่างน้อยสัก 95 เปอร์เซ็นต์แน่ๆ
‪ขอให้จริงเถอะ ถุงจิ๋วแค่นี้ตั้ง 300 ยูโร
‪เครื่องติดตามเราหยุดแล้ว
‪ตรงไหน
‪ที่ใกล้ๆ กับถนนเอเชการาย
‪มีตำแหน่งที่แน่นอนไหม
‪เหมือนจะเป็นไนต์คลับ
‪- ดิอินเฟอร์โน่เหรอ ‪- คลับของใคร
‪เห็นว่าเฟลิเป คาเลโร ‪เป็นทั้งเจ้าของและผู้บริหาร
‪ข่าวหลายชิ้นระบุว่าครอบครัวคาเลโร
‪ลงทุนหนักมากในอสังหาริมทรัพย์ทั่วมาดริด
‪แฟลต สถานประกอบการ ‪มีคลับด้วยอยู่แล้ว ทุกอย่างเลย
‪ทุกอย่างเกี่ยวกับเฟลิเป คาเลโร ‪ที่ฉันหาเจอตอนนี้สะอาดใสไร้ราคี
‪(จักรวรรดิเฟลิเป คาเลโร)
‪เขาเป็นคนรักครอบครัว ทำการกุศล
‪เขาอาจไม่รู้ก็ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นในคลับของเขา
‪อาจจะ แต่เราควรต้องขุดคุ้ยข้อมูล ‪เรื่องเขาออกมาให้หมดก่อน
‪ลูกฉันน่ะ ต้องไปแล้ว
‪โอเค
‪คืนนี้พอก่อน พรุ่งนี้ค่อยว่ากันต่อ
‪ฉันเอานี่ไปนะ
‪เจนนี่ พักเถอะ เราต้องให้คุณแข็งแรงเต็มที่
‪- คุณกำลังเล่นกับไฟนะ พวก ‪- ยิ่งเจนนี่รู้น้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดี
‪ยิ่งดีสำหรับใคร คุณเหรอ
‪ฉันรู้ว่าฉันทำอะไรอยู่
‪คุณพูดแบบนั้นครั้งล่าสุด ‪เราถึงได้มาลงเอยกันอยู่ที่นี่ไง
‪นี่
‪- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ‪- หนูจะเปลี่ยนห้อง
‪ดูถือแท็บเล็ตเข้าสิ
‪แม่ยืมมาจากพวกแม่ๆ คนหนึ่งน่ะ
‪หมายความว่าไง "เปลี่ยนห้อง"
‪แม่รู้ว่าหนูบอกว่าต้องการระยะห่างหน่อย แต่…
‪แม่คะ แม่ตีโพยตีพายหนักมากนะตอนนี้
‪เปล่านะ แม่แค่พยายามจะทำความเข้าใจ
‪แมดดี้กับคนอื่นในทีมถามว่า ‪หนูไปอยู่ห้องนั้นกับพวกเขาได้หรือเปล่า
‪- แมดดี้บอกเหรอ ‪- ค่ะ
‪จริงเหรอ
‪ค่ะ หนูไม่ได้ล้อเล่นนะ
‪แม่คะ พอเลย
‪- หนูเอายาไว้ที่นี่ได้ไหมคะ ‪- ไม่ได้ เบ็กก้า
‪หนูรู้สึกกังวลน้อยลงแล้ว ‪และหนูคิดว่าถ้าหนูแค่…
‪- ไม่รู้สิ ‪- โอเค ก็ได้ค่ะ
‪หนูจะแวะมากินที่นี่ทุกเช้าแล้วกัน
‪หนูไม่อยากเป็นเด็กคนนั้นในทีมที่ต้องกินยา
‪โอเค คงได้มั้ง
‪ขอบคุณค่ะ
‪แม่จะโอเคใช่ไหมคะ
‪แม่เหรอ จ้ะ
‪หนูอยู่ถัดลงไปแค่สองชั้น
‪ต้องเยี่ยมแน่เลย
‪โอเค ต้องไปแล้วค่ะ ‪เราจะไปนั่งเล่นกันที่ริมสระ
‪คืนนี้หมักผมด้วยนะ
‪รู้อยู่ว่าไปว่ายน้ำแล้วผมหนูจะเป็นยังไง
‪อย่าถือสานะคะ แต่อย่าโทรมานะ
‪เดี๋ยวส่งข้อความหา
‪ก็ได้ รักหนูนะจ๊ะ
‪(ผู้งดงามที่สุดสิบคนแห่งมาดริด)
‪เป็นปลื้มตัวเองน่าดูเลยสินะ
‪ทุกอย่างโอเคไหม
‪ฉันรู้จักนายคนนี้
‪คุณรู้จักเฟลิเป คาเลโรเหรอ
‪เปล่า ไม่ได้รู้จักเป็นการส่วนตัว
‪แต่รู้จักคนประเภทนี้
‪พวกเขาเหมือนกันหมด
‪หลงตัวเอง หยิ่งยโส ขี้กลัว
‪หมอนี่มีปมอยากเป็นพระผู้ช่วยให้รอดอย่างแรง
‪คุณทำการบ้านมาเยอะนะ
‪ฉันรู้ว่าเขาชอบผู้หญิงแบบไหน
‪และเพราะลูกสาวฉันจะไม่กลับห้องแล้วคืนนี้
‪ฉันว่าเราไปเยี่ยมนายพระเยซูกันเถอะ
‪ลองสืบดูว่าเงินจากปูโอโก ฟรังโก ‪เหลือตกถึงแท่นบูชาเขาบ้างไหม
‪ผมว่าคุณแปลงร่างถี่ๆ ขนาดนี้ไม่น่าจะดีนะ
‪ฉันก็ว่าไม่
‪โชคดีที่ฉันไม่ต้องแปลง
‪(อินเฟอร์โน่)
‪คุณสวยนะ
‪ผมพูดได้ไหม
‪คือว่า ตามหลักแล้วนี่ก็ยังเป็นสถานที่ทำงาน
‪ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นกับฉันหรอก
‪ถ้าคุณพูดอะไรไม่เข้าหูฉัน
‪ฉันแค่ต่อยคุณให้ดั้งหักก็พอ
‪ก็ยุติธรรมดี
‪สวัสดี
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ยินดีครับ
‪เดี๋ยวผมบอกให้นะว่าที่นี่มันอะไรยังไง
‪ทุกๆ ชั้นเป็นตัวแทนของนรกแต่ละขุม ‪ที่มีบรรยากาศเป็นของตัวเอง
‪พวกคุณอยู่ขุมแรก ลิมโบ
‪คนเริ่มปาร์ตี้กันจากตรงนั้น ‪และค่อยๆ ไต่ลงไปถึงขุมที่เก้า ผู้ทรยศ
‪เรื่องนรกของดันเต
‪ยุโรปมาก
‪เอาละ ผมคิดว่า ‪เครื่องติดตามของเราอยู่ขุมที่สอง
‪ตัณหา
‪ให้เจาะจงเลยคืออยู่ตรงบริเวณ ‪ที่เขาชอบเรียกว่า "ซาลาเดการิเชียส"
‪"ห้องลูบคลำ"
‪โอเค
‪เรากำลังลงไป
‪พวกคุณ จากที่ผมเห็นเนี่ย ‪คุณอยู่ข้างบนเครื่องติดตามเป๊ะเลย
‪ต้องอยู่ในห้องหลังยามคนนั้นแน่
‪แต่เขามีกล้องเต็มไปหมด เพราะเขาชอบดู
‪เอาละ แล้วพวกเราจะเข้าไปในนั้นได้ยังไง
‪เขาจะให้เราเข้าไป
‪ใคร เฟลิเปเหรอ
‪ปล่อยฉันเลยนะ
‪ได้โปรด ช่วยฉันด้วย
‪- ทำบ้าอะไร… ‪- เขาแตะต้องฉันโดยที่ฉันไม่ยินยอม
‪เฮ้ย พวก ไม่เอาน่า ก็นางอ่อย
‪- ดูนางสิ ‪- เชื่อเขาเลย
‪ปล่อยสิวะ ไอ้พวกเวร ปล่อยสิ
‪คุณเป็นอะไรไหม
‪ให้ผมแนะนำตัวเองนะครับ
‪ผมชื่อเฟลิเป คาเลโร
‪เจ้าของอินเฟอร์โน่
‪ฉันชื่อซาร่าค่ะ
‪ผมอยากจะขออภัยคุณด้วยตัวเอง
‪ในนามของคลับของผม
‪และสุภาพบุรุษในทุกๆ ที่
‪ขอบคุณค่ะ
‪ผมรับผิดชอบทุกเรื่องที่เกิดขึ้นในสถานที่แห่งนี้
‪คุณคุมพวกสันดานเสียไม่ได้หรอก
‪ก็จริงครับ
‪ฉันไปดีกว่า เลยเวลานอนมาเยอะแล้ว
‪อย่าเพิ่งไปเลยนะครับ
‪ยังไม่ดึกเลย
‪มาดื่มกับผมนะครับ
‪ไม่ดีกว่าค่ะ
‪ในฐานะแขกส่วนตัวของผม
‪คุณทำให้ฉันปฏิเสธไม่ออกเลย
‪ก็ตกลงสิครับ
‪มากับผมนะ ไปขุมที่สามกัน
‪ตรงนี้สวยจริงๆ นะคะ
‪ขอบคุณครับ
‪ผมกับครอบครัวชอบพาแขกพิเศษมาหย่อนใจที่นี่
‪คุณสนิทกับครอบครัวไหมคะ
‪ครับ
‪ทุกอย่างที่คุณเห็นมาจากครอบครัวผม
‪จากน้องชาย น้องสาว ลูกพี่ลูกน้องผม
‪เราทุกคนเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่
‪แต่พูดเรื่องผมพอแล้ว
‪เล่าเรื่องคุณให้ผมฟังหน่อย
‪คุณเป็นใคร มาจากไหน ทุกอย่างเลย
‪ได้ค่ะ
‪ฉันชื่อซาร่า ฟอนเต้
‪ซาร่า ฟอนเต้มาจากไหนครับ
‪ฉันเกิดที่อาลิกันเต
‪แต่พ่อฉันมาจากอเมริกา ฉันเลยโตที่นิวยอร์กซิตี้
‪อาลิกันเตกับนิวยอร์ก ผมรู้จักทั้งสองเมืองดี
‪- เหรอคะ ‪- ครับ งานพาผมไปทั่วแหละ
‪แล้วคุณมาที่มาดริดทำไมครับ
‪ก็…
‪สามีฉันมาจากมาดริด
‪เราวางแผนทริปนี้เมื่อปีก่อน ‪ในโอกาสครบรอบแต่งงานสิบปีของเรา
‪แต่เขาตายเมื่อหกเดือนก่อน
‪เสียใจด้วยครับ
‪ฉันตัดสินใจมาตามแผนเดิม ‪ฉันว่าเขาคงอยากให้ฉันมา
‪ฉันเริ่มไปเรียนอ่านลายมือมาด้วยนะ
‪- เรียนอ่านลายมือเหรอครับ ‪- ค่ะ
‪ฉันว่ามันน่าทึ่งมาก ฉันอยากเรียนมาตลอดเลย
‪เอางี้
‪ขอดูมือซ้ายหน่อยค่ะ
‪มีอะไรน่าสนใจไหม
‪อุ้งมือคุณอวบและยาว
‪แล้วมันหมายความว่าไงเหรอครับ
‪หมายความว่าคุณน่าจะมีอารมณ์ศิลป์ เจ้าปรัชญา
‪นี่ค่ะ
‪- เห็นเส้นนี้ไหม ‪- ครับ
‪ระหว่างนิ้วชี้และนิ้วกลางนะคะ
‪หมายความว่าคุณเอาแต่ใจมาก
‪เอาแต่ใจเหรอ
‪มีคนเยอะแยะคอยโอ๋คุณมาตั้งแต่ยังเล็ก
‪ตอนนี้ก็คงเป็นแบบนั้นอยู่
‪ขอโทษที่มาขัดจังหวะนะ เฟลิเป
‪เรามีปัญหา
‪ซาร่า นี่น้องชายผม อังเดรส
‪ซาร่ามาจากอาลิกันเต
‪อ้อ อ้อมมาจากทางนิวยอร์ก
‪ยินดีที่ได้พบค่ะ
‪ยินดีมากครับ ซาร่า เราไปกันไหม
‪ซาร่า ผมไม่อยากทำแบบนี้เลย
‪เรื่องงานนี่คะ
‪อยู่ก่อนนะครับ
‪ผมไปไม่นานหรอก
‪และผมอยากให้คุณดูลายมือผมต่อ
‪ระหว่างนี้พนักงานผมจะดูแลคุณเอง
‪ขอบคุณค่ะ
‪บ้าเอ๊ย ไปกัน
‪เจนนี่ สัญญาณคุณอ่อนมาก
‪ฉันไม่แน่ใจว่าฉันอยู่ไหน
‪เหมือนชั้นที่ถูกเชื่อมกัน มีห้องเพียบ
‪ลิเดีย
‪ฉันเจอลิเดีย เธอยังไม่ตาย
‪ดีแล้ว เจนนี่ แต่ฟังผมนะ ‪คุณเปิดเผยตัวตนของคุณไม่ได้
‪ไม่นะ
‪ลิเดีย รอเดี๋ยวนะ
‪- นั่นใคร ‪- มีคนกำลังมา
‪ได้โปรด
‪หล่อนไม่รู้อะไรเลย
‪อาจจะไม่มีอะไรต้องรู้ก็ได้
‪มีผู้หญิงคนหนึ่งที่คุก
‪หลังจากนั้น…
‪โทรศัพท์ของยานนิกก็หายไป
‪ตอนเราเจอยัยนี่ ก็มีผู้หญิงอีกคน
‪อาจจะเป็นคนเดียวกัน
‪คุยกับหล่อนอยู่
‪ไม่ต้องห่วง
‪ฉันจัดการเอง
‪ได้โปรด อย่าทำร้ายฉันเลยนะ
‪ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่รู้อะไรเลย
‪ผู้หญิงคนนั้นที่อยู่กับเธอที่สุสานเป็นใคร
‪ฉันไม่รู้
‪ไม่รู้จริงๆ สาบานได้ ‪อยู่ๆ เธอก็โผล่มา ฉันแค่พยายามจะ…
‪ฉันแค่กำลัง…
‪ราโมน ได้โปรด เกิดอะไรขึ้น
‪ได้โปรด นี่มันอะไรกัน ช่วยฉันด้วย
‪รู้จักกันเหรอ
‪รู้จักคู่หมั้น เขาซื้อปูโอโก ฟรังโกจากผม
‪แค่นั้นครับ
‪จริงหรือเปล่า
‪ค่ะ
‪มายืนข้างๆ ลุงซิ
‪ที่รัก ได้โปรด
‪ลุงครับ
‪ผมพูดความจริงนะ
‪งั้น…
‪แกคงไม่มีปัญหาที่จะสู้กับหล่อน
‪ลุงจะให้ผมสู้กับผู้หญิงเหรอ
‪ใช่
‪รู้ไหมว่าฉันชอบอะไรเกี่ยวกับการสู้วัวกระทิงที่สุด
‪ระหว่างช่วงแรกของการสู้
‪นักสู้สองคนจะขี่ม้าเข้ามาในสังเวียนพร้อมหลาว
‪และวัวจะถูกกระตุ้นให้โจมตีม้าสักตัวหนึ่ง
‪ขอโทษนะ ฉันไม่เข้าใจ
‪ได้โปรด
‪วัวมันถูกหลอก
‪วัวถูกล่อให้เดินเข้าไปหาความตาย
‪เพราะมันไม่รู้ว่าศัตรูตัวจริงของมันไม่ใช่ม้า
‪แต่เป็นนักสู้ต่างหาก
‪ที่จะแทงคอมันทันทีที่เข้ามาใกล้พอ
‪ถ้าวัวอยากได้อิสรภาพ
‪มันก็ต้องสู้ให้ได้มา
‪และไม่มีการสู้ที่ยุติธรรมอยู่หรอก
‪สัตว์ตัวหนึ่งจะสิ้นหวังกว่าอีกตัวเสมอ
‪ฉะนั้น เธอต้องถามตัวเองว่า
‪"เธอเป็นนักสู้วัว"
‪"หรือเป็นวัว"
‪จับหล่อนยืนขึ้นซิ
‪ได้โปรด
‪คาร์โม ค่อยๆ ใจเย็น
‪เย็นไว้ก่อน
‪ได้โปรด
‪ฉันทำเอง
‪ได้โปรด
‪อย่าทำให้ลุงขายหน้านะ
‪ได้โปรด
‪ขอดูฝีมือหน่อย
‪ได้โปรด
‪ได้โปรด ฉันขอร้อง
‪ได้โปรดเถอะ ฉันขอร้อง
‪ได้โปรด อย่า
‪อย่านะ
‪โอย แทบทนดูไม่ไหว
‪ลุงครับ
‪ได้โปรด
‪พอแล้ว
‪ลุกขึ้นมา ทั้งคู่เลย
‪เธอ มานี่ซิ
‪โลสฮิเนเตส
‪ผู้ชนะของเรา ปรบมือให้หน่อย
‪เธอ
‪เธอเป็นนักสู้จริงๆ
‪เจนนี่ คุณห้ามเปิดโปงตัวเองนะ
‪ไม่นะ ลุง…
‪โลสฮิเนเตส นายเห็นอะไรที่นี่
‪ฉันเห็นคนทรยศ
‪มันสมคบคิดกับศัตรูของเรา
‪คนที่อยากขโมยประเทศของเราไปจากเรา
‪ด้วยการปล่อยให้ผู้อพยพเข้ามากอบโกยทุกอย่าง
‪หลานฉัน…
‪ช่วยด้วยการไปบอกพวกนั้น ‪เรื่องแผนสังหารนายกรัฐมนตรีของเรา
‪เพราะไอ้ทรยศคนนี้ เราต้องเริ่มใหม่หมด
‪และเราเริ่มแน่
‪จำไว้
‪หน่วยงานรัฐจะต้องทำตามหน้าที่ของพวกเขา
‪พวกเราก็เช่นกัน
‪เรามีความภักดีเพียงหนึ่งเดียว
‪ให้กับโลสฮิเนเตส
‪ใช่
‪แด่ทุกคน
‪- สเปนจงเจริญ ‪- จงเจริญ
‪เราต้องหาผู้หญิงคนนั้นให้เจอ
‪ผมจัดการเอง
‪และผมจะบอกกีเดียนว่า ‪วันนี้คุณรับมือกับงานของคุณอย่างไร
‪ด้วยอำนาจ
‪มานี่สิ
‪มานี่
‪อย่าร้องไห้
‪แกเป็นลูกผู้ชาย
‪กำจัดศพเสีย
‪เผามันซะ
‪ได้ยินไหม ฟังอยู่รึเปล่า
‪แม่แกไม่ควรจะต้องได้ยิน ‪เรื่องน่าขายหน้านี้ของครอบครัวเรา
‪เก็บกวาดซะ
‪ลงมือสิ
‪ได้ยินแล้วนี่ทุกคน ไปทำงานกันได้แล้ว
‪ชีพจรเขากำลังพุ่ง
‪เจนนี่ คุณต้องคุมสติเอาไว้นะ
‪คำบรรยายโดย จินตามาศ ศักดิ์ศรชัย