SERIAL NETFLIX
Jest to jakiś sposób.
Czyli tak.
Kierowca Felipego zawiózł cię do Josefiny,
a młody zaczął cię śledzić.
Nie do końca.
To znaczy?
Wysiadłam i poszłam do dzielnicy Universidad.
Kiedyś bywałam w tamtym barze. Gdy zadawałam się z…
Damíanem Abasolo.
Czyli to przedstawienie dla Calero…
Od razu się rozpoznaliśmy.
Na szczęście mnie nie spalił.
Wtedy uznałam,
że mógłby nam pomóc znaleźć Gideona.
Zgodzi się?
- Ma swoją cenę. - Forsa i tożsamość.
Zgadza się.
Ufasz mu?
Tak.
Dobijemy z nim targu.
Teraz to już nieważne. Policja cię ściga za młodego.
Tym razem jej się upiekło.
Psy nie znalazły świadków.
Wiedzą tylko, że Tomás Alonso z kimś się pobił.
Ale nikt nie chce opisać sprawcy.
Szajs w stylu Szeptu.
Raczej w chuj farta.
Nie miałam wyjścia.
Gdyby wrócił do Felipego,
spaliłby całą akcję.
Felipe szybko się dowie o sprawie.
Kurwa mać.
Damían dostanie, czego chce. Co planuje? Kiedy?
Po spotkaniu z Gideonem wyśle mi zaszyfrowaną wiadomość.
Liczę, że w ciągu doby.
W porządku?
A jak myślisz?
Pójdę już.
Kurwa.
Szkoda, że moje byłe nie rozdają forsy
i kwitów na nowe życie.
Cóż.
Chuja dostanie, jak się nie sprawdzi.
Jak śmiesz tak do mnie mówić!
Becca.
Skarbie, musimy porozmawiać.
Odejdź.
Otwórz drzwi, proszę.
Posłuchaj…
Zaczekam tu, aż będziesz gotowa.
- Przepraszam za… - Nieważne.
Nic się nie stało.
Stało się.
Nie powinnam była tracić kontroli.
Tak, ale…
Ja też nie powinnam była tak mówić.
To nie ma znaczenia.
Nie mam usprawiedliwienia.
Taka sytuacja już nigdy się nie powtórzy. Dobrze?
Spoko.
To co, skoczymy gdzieś we dwie po treningu?
We dwójkę. Zaczniemy od nowa.
Może. Ale dziś trening się przeciągnie.
To tatuaż?
No.
Chcesz zobaczyć?
Z lewej masz broń.
Mam nadzieję, że nie będzie potrzebna.
Skąd…
Skąd pomysł na tego ptaszka?
Spodobał mi się.
Szkoda, że mnie nie spytałaś.
Muszę się szykować na trening.
Ale spróbuję się urwać wcześniej.
Żeby gdzieś wyjść.
Wspaniale, skarbie.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
MIAŁEM NIEOCZEKIWANYCH GOŚCI. WSZYSTKO MAM. CHODŹ.
- Tu jesteś. - Cześć.
Moja mama by cię zabiła.
I to za samo stanie w szafie.
STALE UDOSTĘPNIAJ LOKALIZACJĘ
A gdybyśmy się rżnęli jak króliki?
Boże, nawet tak nie mów.
Jeszcze wyskoczy spod podłogi i nas zatłucze.
Co ty robisz?
Ładna fotka.
Ciekaw jestem ciebie i twojej mamy.
I tego, co was tu sprowadza z Cherry Hill w New Jersey.
Spieszę się na trening.
Nie chcesz, żebym cię zawiózł?
Nie, mamy transport.
Kiedy się znów zobaczymy?
Cześć, Becca. Kto to?
Carmo.
Znasz hiszpański?
Odrobinę.
Masz śliczne koleżanki.
Dziękuję.
W sumie wiesz co?
Podrzucisz mnie jednak?
Jasne.
Wiesz o tym.
Dzięki, skarbie.
Nara.
Wejdź.
Niespodzianka czeka.
Prawdziwa kapsuła czasu.
Niektóre rzeczy się nie zmieniają.
Bliny. Twoje ulubione.
Usiądź.
Liczyłam, że ujawnisz tożsamość Gideona.
Oczywiście.
Czy twój amerykański przyjaciel załatwił forsę i papiery?
Pieniądze masz na szwajcarskim koncie.
Załatwienie papierów potrwa od 24 do 48 godzin.
Napijemy się w tym czasie?
Po jednym.
Toast.
Obyśmy mieli wszystko i nie poszli za to siedzieć.
Zrozumiem, jeśli nic nie powiesz, dopóki nie ma papierów.
Oboje wiemy, że gdy ci wszystko powiem,
więcej się nie zobaczymy.
Zatańcz ze mną.
Przestań, Dímo.
Pozwól mi się nacieszyć ostatnimi chwilami przy tobie.
- Okropna piosenka. - Fakt.
- Ale przypomina mi… - Wiem.
Jak ukradliśmy złotą simcę.
Wróciliśmy tu przemoknięci.
Było cudownie.
Nie ty musiałeś trzy godziny klęczeć na ryżu.
Czym jest przyjemność bez bólu?
To było w innym życiu.
Nie brakuje ci go?
Wybacz, ale nie.
Zajrzę do kuchni.
Chauncey, mamy problem.
Co się stało?
Jej były załatwił ją paralizatorem. Nie mam danych.
Co?
- Sprawdź funkcje. - Nic. Nieprzytomna.
- Masz lokalizację? - Głupie pytanie.
Ruszamy.
- Damían. - Podaj dane Amerykanina…
bo ten szczur przeżre ci flaki na wylot.
Proszę, nie rób tego.
Nie rób tego.
Wiem, że to nie ty.
Walcz. Spójrz na mnie.
Spójrz.
Spójrz mi w oczy. Damían.
Podaj mi nazwisko tego Amerykańca.
Nie.
Mów nazwisko!
Nie.
Powiedz, jak się nazywa.
- Nie. - Gadaj, cholera jasna!
Nie.
- Proszę cię. - Nazwisko.
To przestanę.
- Nazwisko? - Dobrze.
Nazywa się…
Powtórz. Jeszcze raz, Anja. Głośniej.
Już dobrze.
Jestem tu.
- Już dobrze. - Anja.
Tak mi przykro.
Wybacz mi.
Powtórz.
Programu Jarosław tu nie ma.
To niemożliwe.
Nie mógł opuścić budynku.
Co mam robić?
Idź do pokojów gościnnych.
Znajdź Artura Orłowa.
Znajdź go i zabij.
Jak wtedy zdobędziemy projekt?
Żadnych pytań. Idź. Już.
Pięknie wyglądasz.
Podoba ci się?
Czy mi się podoba?
Pomogłam mu ją wybrać.
Naprawdę?
Szukałam cię.
Tak? No to jesteśmy we dwie.
Chciałaś go tak zostawić na całą noc, związanego?
Przestań się uśmiechać, to podłe.
Przestanę, jak ty przestaniesz.
Nie rozpraszaj się.
Wykorzystaj ją, by dotrzeć do jej ojca.
Liczyłam, że ty i ja…
Że uda nam się trochę pobyć we dwie.
Ale jeśli chcesz po niego iść…
Chodź, zaraz ochrona ma obchód.
Nie wiem, jak to sprzątniesz…
ale okaż mu szacunek.
Dobrze.
Jasny chuj.
Taki syf, a ty się szczura boisz?
Przed chwilą próbował jej rozszarpać bebechy.
To nie wina szczura.
Ani Damíana. Ktoś go kontrolował.
Widziałam to w jego oczach, jak u Lidii.
Znalazłem coś użytecznego.
Tu jest napisane, że ktoś miał zgarnąć Damíana
na spotkanie z Gideonem i Calero w ich domu.
Zapewne spodziewają się bomby.
I mojego kontaktu.
Chris, dasz radę skończyć to, co zaczął Damían?
Wiadomka.
Momencik, mam ogarnąć tym typom bombę?
Bombę, ale bez bum.
Da się zrobić. I dorzucę nadajniczek.
Pytam o to z bólem po tym, co przeszłaś…
Nie mam wyjścia. Bombę musi dostarczyć Damían.
Wspaniale! Świetnie, Becca!
Widzicie? Tego od was oczekuję.
Gdy drużyna traci kogoś takiego jak Claire, każda z was musi
wyjść na lód i dać z siebie wszystko!
Jak Becca.
Dziewczęta, gdzie duch drużyny?
Brawa dla Bekki.
- Brawo, piękne lądowanie. - Becca!
Jak się ma taki wielki tyłek, to można.
Pamiętajcie. Praktyka czyni mistrza.
Świetnie, Becca.
Praca zespołowa.
- Co za widowisko. - Dzięki.
Rebecca Franklin?
Tak?
To dla mnie zaszczyt.
Jestem Swietłana.
Becca.
A to mój znajomy, Carmo.
Lodowisko należy do mnie. Sponsoruję też turniej.
Super. Dziękuję.
Musiałam osobiście ci powiedzieć, jak bardzo lubię cię oglądać na lodzie.
Masz wyjątkowy talent.
Bardzo dziękuję.
Taki talent rodzi się tylko w jednym kraju.
Jesteś Rosjanką?
Proszę?
Urodziłaś się w Rosji?
Nie. Znaczy…
Chyba nie.
Nie wiesz, skąd pochodzisz?
Urodziłam się w USA.
Przodkowie taty przybyli tam z tysiąc lat temu.
Ale nie znam przodków mamy. Kto wie.
Mama nic mi nie mówi.
Szkoda.
Musi być z ciebie bardzo dumna.
Nie mogę się doczekać twojego występu.
Dziękuję.
Miło było was poznać.
Panią również.
Gideon wkrótce się zjawi.
Doskonale.
Witaj, Damíanie. Usiądź.
Mam urządzenie dla was i dane Bekki dla Gideona.
Bekki?
Agent jest kobietą?
Przejęzyczyłem się.
Ale współpracuje z kobietą.
Współpracował.
Po negocjacjach z Gideonem zająłem się tym gratis.
Do usług.
Kiedy?
Dziś rano.
Śledziła cię?
Już nie śledzi.
Sara do nas dołączy?
Sara? Gideon by się nie zgodził.
Oto zamówione urządzenie.
Wspaniale.
Prosimy o prezentację.
Przypomina te wihajstry, które stoją w miejscu ataku.
Uznałem, że powinny przypominać muzealny eksponat.
Jak zabytek.
Owszem.
Nie da się schrzanić.
Zasięg wynosi 40 metrów w określonym kierunku.
Można ją aktywować zdalnie ze 100 metrów.
Gratisowo zamontowaliśmy bezpiecznik.
Tylko zdalnie, zgodnie z życzeniem.
Należy nacisnąć ten przycisk
i oddalić się na 60 metrów. Wtedy nastąpi wybuch.
Doskonale.
A wyłącznik, gdybyśmy się wycofali?
Nie wycofamy się.
Dobrze się czujesz?
Przynieść ci wody?
Poproszę.
Premier uczestniczy jutro w przyjęciu
w Museo Lázaro Galdiano.
Jeden z naszych rekrutów pracuje w ochronie muzeum.
Ktoś inny musi dostarczyć urządzenie.
To miał być Tomás.
Zastąpimy go.
Amerykanin zamordował wczoraj Tomása w metrze.
Zamordował?
Policja o tym wie?
Sądzą, że nasz Tomás
pobił się z kimś po pijaku w metrze.
Nie życzę sobie zaangażowania policji.
Gideon też nie.
Zapewniam, wszystko pod kontrolą.
Kiepsko wygląda.
- Wiem. - Niech się zmywa.
Dajmy jej chwilę.
Gdzie znajdę toaletę?
Po drugiej stronie korytarza.
Staram się…
utrzymać…
Dłużej nie wytrzymam.
Jenny.
Mów do mnie.
Znajdź jej ojca.
A gdzie twój tata?
Nie będzie nam przeszkadzał.
Usiądź.
Muszę do toalety.
Jasne.
Tam.
Nie czas się rozklejać.
Skup się na robocie.
To twoja pierwsza, ale nie ostatnia.
Musisz usunąć jej ojca.
Anja?
Aneczko?
Coś nie tak z połączeniem. Naprawcie to.
Towarzyszko Petrowa, nie mogę nawiązać połączenia.
Spróbujcie ponownie.
To nie problem z połączeniem.
Wyłączyła nadajnik.
Co się stało?
Dlaczego się śmiejesz?
Robiłaś to już?
A ty?
Nie.
Widać.
Odczep się.
Cicho.
Chauncey.
Jenny, dasz radę zmienić się z powrotem?
Chauncey… Nie.
Do domu podjeżdża jakiś SUV.
- To Gideon. - Dalej.
No ruszże dupsko.
Nie uda mi się wykadrować.
Jenny, posłuchaj.
Musisz stamtąd wiać, ale już.
Nie. Zamknijcie się na chwilę. Coś wykombinuję.
Jenny, proszę, uciekaj.
Gideon jest za ścianą.
Jeśli nie uciekniesz, zdemaskują cię i zginiesz.
Szlag. Musi być inny sposób.
Wiem. Jak wyjdziesz,
kieruj się na północ. Czekamy na drodze.
Przyjdę.
Gdzie Abasolo?
- W łazience. - Jak długo?
- Nie wiem… - Przyprowadź go.
Damían.
Szybciej, Gideon już jest.
Damían, otwieraj!
Cholera, nie uda jej się.
Poradzi sobie.
- Musimy jej pomóc. Idę. - Chris, siadaj, kurwa!
- Gdzie jesteście? - Na zachód, 50 metrów.
Ostrzegałam cię, głupcze.
Mówiłam ci, co potrafi.
Mówiłam, na jakie zachowanie zwracać uwagę.
Gideon, zapewniam, że moi ludzie dorwą tę oszustkę.
Felipe. Teraz ja się nią zajmę.
Posłuchaj mnie.
Jeśli nie dotrzymacie swojej części umowy,
przysięgam, że spalę ten dom z wami w środku.
I wszystkimi Los Jinetes.
Rozumiesz?
Nie widzę, żeby coś fizycznie było nie tak.
Może to dieta?
Tak tylko mówię.
Wiemy, że to siedzi ci w głowie.
Co się dzieje z Beccą?
Nic.
Nic?
Czy ja się jąkam?
Skoro o wymowie mowa,
to wymsknęło ci się imię Bekki.
Co na to Freud?
Powiedziałby, że się o nią martwię.
Bo to jebany geniusz.
Nie mam dzieci.
Ale troska o dobrobyt córki
przysparza ci sporo nerwów.
Co mi powiesz? „A nie mówiłem?”
- Wyglądam na dziesięciolatka? - Cóż.
Mówiłeś.
To sprawa między wami czy ktoś jej groził?
Nie wiem.
Nie mam pojęcia.
Może to matczyna intuicja.
Sytuacja się rozkręca, robi się niebezpiecznie.
Muszę zabrać Beccę jak najdalej stąd. Jak najszybciej.
Ja pieprzę.
Już dobrze.
Chodź.
W porządku.
Nie jest w porządku. Muszę iść do Bekki.
Musisz wyzdrowieć.
Ja będę miał na nią oko.
Aż nie staniesz na nogi. Ma trening?
Uważaj. Już myśli, że się pukamy.
Postaram się bardziej pilnować.
Jak będziesz gotowa,
zorganizujemy jej powrót do domu
albo w inne bezpieczne miejsce.
Wypoczywaj.
Zaufaj mi.
Ja pierdolę.
Dobra robota, ptaszyno.
Dzięki nadajnikowi w naszyjniku opracujemy mapę ambasady.
Ukochana.
Chciałbym móc to zniszczyć.
Ale…
tylko tak
możemy się stąd wydostać.
Poza tym nie jest mi łatwo…
bo jest w tym cząstka ciebie.
Przepraszam, nie chciałam…
Nie.
Jak się ubierzesz, zabiorę cię w wyjątkowe miejsce.
W pobliżu San Cristóbal.
Nie mogę. Obiecałam mamie spotkanie.
Serio? No weź, nie rób mi tego.
Dobra, przebiorę się i pogadamy.
Czekam na zewnątrz.
Dobrze.
Co jest?
Na lodowisku jest Carmo Valter.
- O cholera. - Gdzie Jenny?
Śpi.
I dobrze. Nie musi wiedzieć.
Jeszcze nie.
Ale ty jesteś mi potrzebny. Ruszam za nim.
Do części technicznej.
Będziesz potrzebował większego wsparcia.
Przyjedź tu.
Szlag.
Co się dzieje?
Z czym?
- Chris. - Posłuchaj.
Nic, Chauncey chce, żebym podjechał
i obczaił okolicę. Rozumiesz.
Kłamiesz.
Nie patrz tak na mnie.
Becca jest bezpieczna?
- Tak sądzę. Ale… - Ale co?
Szakale wiedzą, gdzie jest.
Zapierdalaj po kluczyki.
Boże. Znowu jak moja mamuśka.
Ruszamy, Chris.
Się robi, szefowo.
Nie odbiera?
Przełącza mnie na skrzynkę. Ale jest w środku.
Albo się zaczaił, albo go leją.
Chauncey. Zajmij się nim.
Szlag.
Już dobrze, jestem.
Ja jebię.
Dla kogo pracujesz?
Kto cię, skurwysynu, nasłał?
Każdy ma swoją rolę. Oto moja, ptaszyno.
Ptaszyno.
Swietłana.
Nie!
Becca!
- Becca! - Pani Franklin?
Gdzie Becca?
Tu jej nie ma. Zabrała się z kimś do hotelu.
Z kim?
Nie wiem, może z tym typkiem od motocykla.
Wszystko w porządku? Nic jej nie jest?
Co ty odjebałaś?
Nie wiem, dlaczego się rozwiedliście. Nic o tobie nie wiem.
Co to za tajemnica?
Kocham cię, pamiętasz?
Miewam wrażenie, że mówisz to nieszczerze.
Co?
Może przestrzeń dobrze nam zrobi.
Nagle cię to obchodzi? Nie wiesz, co tu się dzieje.
Jak śmiesz tak do mnie mówić!
Skoczymy gdzieś? We dwójkę. Zaczniemy od nowa.
Becca!
Dalej, kochanie. Gdzie jesteś?
BRAK POŁĄCZENIA
Co?
ODŚWIEŻANIE
Jasny chuj. Nie!
Nie!
Ja pierdolę!
Proszę, odbierz.
Proszę cię.
Dzięki za telefon.
Ale skoro się znamy, to może napisz?
O nie.
Nie!
Napisy: Konrad Szabowicz