SERIAL NETFLIX
Mów do mnie. Chauncey!
Cholera.
No mów do mnie, stary.
Ja pierdolę.
Kiepsko się czuję.
Mów do mnie. Słyszysz?
Gdzie Jenny?
Poszła wpierdolić temu Szakalowi.
Zawracaj, ale już. Kurwa mać!
Spoko, da radę.
Musimy jej pomóc.
Musimy pomóc tobie.
Nie możemy jechać do szpitala.
I nie jedziemy.
A dokąd?
Luz, podzwoniłem tu i tam.
Słuchajcie, mamy konkretny wpierdol.
Czymś mu psiknęli po oczach.
Działajcie cuda.
Ogarnij Jenny.
Gdzie to, kurwa, jest?
Na pewno jest tu kamera.
Kurwa, gdzie ta kamera?
Obserwowałaś ją, Swietłano.
Becca?
Nie, mówi Chris.
- Gdzie jesteś? - W kryjówce.
Tam, gdzie Chauncey cię sprowadził.
Co u niego?
Porządnie oberwał.
Musiałem wykorzystać przysługę u medyków ze służb.
Zajmują się nim.
Jesteś cała?
Co z Carmo?
Nie żyje.
Ale porwali Beccę.
Nie mam czasu na pogaduchy.
Muszę ją znaleźć.
Pomogę ci. Zostań w hotelu. Przyjadę.
Nie ma czasu. Może być wszędzie.
Halo?
Skąd wiesz, że jestem w hotelu?
Wiem,
bo ciągle mam sygnał z nadajnika.
Ściema.
Zgubiłam nadajnik podczas walki z Carmo.
Jenny.
Ja pierdolę.
Chauncey, ty chuju.
Kamery w oczach?
Wielu rzeczy mi nie powiedział.
Widzą wszystko.
Chryste.
KOPIOWANIE UKOŃCZONO
Wypierdolę to z oczu.
Papa?
Faina, proszę.
Co…
Proszę, ja…
Coś ty narobiła?
Wszystko wyjaśnię.
- Dlaczego? - Nie chciałam…
- Ochrona! Pomocy! - Cicho, błagam!
Twój ojciec mnie napadł.
Łżesz!
Nie, przysięgam. Posłuchaj mnie.
Nie miałam wyjścia. Kocham cię.
Puszczaj.
- Pomocy! - Cicho.
Proszę, bądź cicho.
Posłuchaj mnie.
Mogę ci pomóc.
Jesteś w niebezpieczeństwie.
Posłuchaj mnie.
Spłoń w piekle.
Wybacz mi. Musiałam to zrobić.
Błagam, wybacz mi.
Jenny?
Od kiedy kradniesz wozy?
Co ty.
Wypożyczony.
Zatrzasnęłam kluczyki.
Nie chcę czekać dwóch godzin na zapasowy.
Rozumiem.
Rób, co musisz.
To też zostanie między nami.
Ale co?
Cześć.
No co?
Skąd ta mina?
Wyglądasz jak chodząca śmierć.
Twój szemrany doktorek
zdiagnozował lekki wstrząs i parę obitych żeber.
Po co komu żebra.
Podaj mi ciuchy.
Daj spokój.
Wyluzuj trochę, musisz wyzdrowieć.
Cholera.
Gdzie Jenny?
Już nas nie lubi.
O czym ty mówisz?
Mówiłem, żeby nie wsadzać jej kamer do oczu.
- Znalazła je? - I zniszczyła.
Nas też zniszczy, jak trafi się okazja.
Chryste.
To nie wszystko.
Ktoś porwał Beccę.
Co? Kto?
Gideon?
Gideon, Calero, Los Jinetes.
Kto wie? Porwano ją i już.
Jenny jej szuka i jest żądna zemsty.
Bez sensu. Po co ją porywać?
Może myślą, że dopóki ją mają,
nie przeszkodzimy im w zamachu.
Zamachu?
Nie będzie żadnego zamachu.
Gdy spałeś,
próbowałem namierzyć tę bombę.
- Nie mogłem. - Dezaktywowano ją.
Bingo. Calero i Gideon wiedzą, że ktoś ich wydymał.
Mogą tylko stać jak te osły.
Nie będą. Zaufaj mi,
z bombą czy bez, Felipe Calero to jebany fanatyk.
Nie wiesz, kiedy odpuścić, co?
Po śmierci.
Felipe, posłuchaj mnie.
Musimy się wycofać.
Sprawa się posypała.
Nawet jeśli Gideon nie rozumie…
Nigdy nie chodziło o to, czego chce Gideon.
Liczy się walka.
Walka o przyszłość.
Mamy uciec jak tchórze?
Nie jak tchórze.
Powinniśmy to przełożyć.
I tyle.
Na dzień,
w którym będziemy dysponowali niezbędną bronią.
Mamy wszystko, czego potrzebujemy.
O czym ty mówisz? Bomba jest bezużyteczna,
harmonogram premiera także.
Nawet jeśli uderzymy na spotkaniu,
nie przejdziemy przez ochronę.
Spokojnie, bracie.
Posłuchaj mnie.
Każdą ochronę da się ominąć.
USUWANIE PLIKÓW
Wystarczy odpowiednie poświęcenie.
Życie jednej osoby za życie drugiej.
Właśnie na to musimy być gotowi.
Zapamiętaj moje słowa, bracie.
Dziś premier zginie.
Rodzina Calero i Los Jinetes
zostaną zapamiętani jako zbawcy narodu.
Tak.
Albo nam się nie uda i zgnijemy w celi.
Niech tak będzie.
Kiedy skończysz sprzątać?
Już skończyłem.
Do zobaczenia wkrótce.
Sara?
No ja pierdolę.
Wiedziałem, że mój brat to głupiec, skoro zaufał byle kurwie.
A ty zaufałeś jemu.
Twoja matka była kurwą.
Ja pierdolę.
Obudziłeś się?
Dokąd mnie wleczesz?
Gdzie moja córka?
Córka? Ty masz córkę?
Gdzie Gideon ją trzyma?
Nie wiem, pierdol się!
Mów, jeśli chcesz żyć.
Pierdol się, pizdo.
Chuja ci powiem.
Muszę przyznać,
że twój braciszek nie byłby taki uparty.
Boisz się?
Nie.
Zaraz zaczniesz.
Co?
O nie.
Szlag, Jenny.
Musiałaś nas tak urządzić?
Ile czasu zajmie ci naprawa?
Na szczęście mam kopie zapasowe.
Ale miną ze dwie godziny,
zanim odzyskam bezpieczny dostęp do baz danych.
Czas nam nie sprzyja.
Ja też nie.
Cholera.
- Właśnie miałem… - Milcz, Chauncey.
Myślałeś, że nie zauważę tego syfu?
Dość wymówek.
Dość twoich szemranych planów.
Nie rozumiesz. Chcą zabić premiera.
Jeśli to prawda, zwłaszcza wtedy,
będzie tu bezpieczniej bez was.
Moment, bez nas?
Ja tu jestem wbrew woli.
Czaisz? Szlag.
Obaj jesteście zatrzymani.
Drogi Boże.
Pomóż mi,
bowiem czuję się jak złodziejka.
Ukrywam się, kiedy to moi bracia zawinili.
Wyznaję przed Tobą,
że bardzo się boję.
Dlatego proszę Cię, Panie,
pomóż mi.
Sara?
- Wyglądasz… - Muszę ci coś wyznać.
Okłamałam cię. Nie jestem Sarą.
Proszę?
Nie jestem Sarą Fonte.
Nazywam się Jenny Franklin.
Nie mam dwóch synów, tylko córkę.
Proszę.
Zostaw mnie w spokoju.
Nazywa się Becca. Ma 17 lat.
Rok mniej niż Diego.
Czego ode mnie chcesz?
Ty jedna możesz ocalić moją córkę.
Nie znam twojej córki.
- Felipe wie, kto ją porwał. - Jak śmiesz?
Zjawiasz się w domu Bożym
i oskarżasz mojego brata o porwanie dziecka?
Inés.
Wiesz, do czego są zdolni twój brat i Los Jinetes.
W głębi serca wiesz też, dlaczego Ramón, twój syn, nie wróci już do domu.
Nie. To nieprawda.
- Nieprawda. - Prawda.
Byłam przy tym.
Stałam tuż obok,
gdy Felipe zastrzelił Ramóna.
Nie, wuju…
Zabił twojego syna.
Cel jest dla niego najważniejszy.
Ważniejszy niż rodzina.
Nie mogę ci pomóc.
Powiedz, gdzie jest.
Proszę, zostaw mnie.
Proszę cię.
Jeśli mi nie powiesz,
Diega czeka taki sam los.
Jest w niebezpieczeństwie. Jak moja córka Becca.
Nie dajmy im cierpieć za nas.
Powiedz mi, gdzie go znajdę.
Proszę…
Towarzyszko Orłowa? Wszystko gra?
Tak, dziękuję.
Miłego wieczoru, towarzyszko.
- Towarzyszko podpułkownik. - Tak?
Anja przywróciła łączność.
Przejęłam Program Jarosław.
Proszę o natychmiastową ewakuację z obiektu.
Odmawiam.
Powtarzam. Przejęłam program i proszę o ewakuację.
Odmawiam. Wdrożyć Protokół Omega.
Odmawiam. Ewakuacja jest możliwa.
Wdrożyć Protokół Omega.
Nie mogę.
Możesz. Taka twoja rola.
To ofiara na chwałę ojczyzny.
Musi być inny sposób.
Natychmiast wdrożycie Protokół.
Kochany siostrzeńcze.
To ja jestem ci winny przeprosiny.
Za śmierć mojego brata?
Za to, że cię nie doceniłem.
Czasami
najdzielniejsi z nas uchodzą za tchórzy.
Są ulegli przez przekonania, których dzielnie bronią.
Tak naprawdę są niewzruszeni.
Nie jestem tchórzem.
Absolutnie nie.
Teraz to dostrzegam, bo nie mam już belki w oku swoim.
Zabijesz mnie?
Opłakiwałeś śmierć brata.
Masz do tego prawo.
Nie rozumiesz jednak,
że twój los zaprowadzi cię wyżej.
Mój los?
Wkrótce nastąpi sąd.
Wystawi na próbę wszystko, w co wierzymy.
Naszych ludzi.
W najmroczniejszej godzinie
Bóg wszechmogący
zesłał na ciebie swoją światłość.
Nie rozumiem.
Jesteś moją ostatnią nadzieją.
Naszym zbawcą.
Zbawcą Hiszpanii.
Żaden ze mnie zbawca.
Posłuchaj.
Zanim te zwierzęta odebrały życie twojemu ojcu,
opowiedział mi o wizji, jaką zesłał mu Pan.
Widział, jak pokonasz naszego największego wroga.
- Pan? - Tak.
Tęsknię za tatą.
Wiem.
Dlatego czas go pomścić.
Za jego ród.
Za Hiszpanię.
Nigdy nie byłam pewna, czy jesteś walnięty, czy pieprzysz.
Nie mamy na to czasu.
Wiem tylko, że odkąd się zjawiłeś,
sterta trupów rośnie.
Lidia Orsorio.
Miguel Dominguez. Ramón Santos.
Zoya Kotova. Damían Abasolo.
Tomás Alonso. Carmo Valter.
Robiłem wszystko, by chronić niewinnych.
Jeśli nie potraktujesz mnie poważnie,
będziesz mieć na rękach krew premiera.
Grozisz mi?
Tu się rozbija o wzajemne przysługi.
ręka rękę myję. Zrób coś dla mnie,
a ja ogarnę wszystko, o co poprosisz.
Panie Clarke, ze mną to tak nie działa.
Ja chcę poznać prawdę.
Spoko. Do paki nie pójdę.
Zacznijmy od tego, co nie wymaga przyznania się do winy.
Kobieta z łaźni.
No tak.
Dawna rosyjska agentka.
Nazywali ją „Szept”.
Chociaż właściwie
babka jest naprawdę spoko.
Jeśli ktoś nie zmusi jej szantażem do powrotu do tego życia.
A jej prawdziwe nazwisko?
Powtórka z Marsylii.
Prawda?
Sponsor jest ten sam.
- Kryptonim „Gideon”. - Tak.
Manipuluje prawicowymi nacjonalistami,
namawia ich na atak terrorystyczny.
- Brzmi znajomo? - Kolejny wybuch?
Tak. Chcą zabić premiera
za wszelką cenę.
Kim są?
Nazywają się Los Jinetes.
To grupa osób głównie w wieku studenckim.
Ich działania nadzoruje
Felipe Calero z rodziną.
Felipe Calero, filantrop,
i jego brat Andrés, jeden z najważniejszych dyplomatów.
Chcesz mi powiedzieć, że ci ludzie
kierują tajną komórką terrorystyczną?
Ja nie żartuję.
A ja się nie śmieję.
A teraz powiedz mi coś,
co brzmi jak z naszego świata.
Nie wiem, kim jest Gideon.
Ale mój człowiek może wiedzieć.
Czyli Jenny Franklin?
Skąd znasz jej nazwisko?
Jenny poszła tam incognito
jako hiszpańska wdowa Sara Fonte.
Zmieniła się w Damíana Abasolo, konstruktora bomb.
Wtedy daliśmy Gideonowi i tej bandzie bombę.
Daliście im bombę?
Tylko tak wyglądała.
A wyglądała nieźle.
W każdym razie misja się posypała.
Ogarnęli, że chcemy ich wykiwać.
Skitrali się.
Gdzieś.
Szczerze mówiąc,
obraża mnie pańska arogancja i poczucie przywileju.
Naprawdę miałby pan to zrobić?
Uczciwa ocena sytuacji.
Powtórzę raz jeszcze.
Z wielką chęcią podpiszę oświadczenie,
że tą arogancką i uprzywilejowaną osobą
nie byłem ja.
POUFNE
Nie wiem, w co wierzyć, Miró.
Mam się skontaktować z policją
na wszelki wypadek?
Zasugeruj podwojenie ochrony premiera
dziś wieczorem.
Wyślemy ludzi do Hyatt Centric.
Znajdźcie tę nieuchwytną rosyjską agentkę Jenny Franklin.
Jest tam gościem.
- Pójdę osobiście. - Nie.
Udasz się do rezydencji Calero.
Tylko ostrożnie.
Naprawdę wierzysz,
że planują zabić premiera?
Już mówiłam.
Nie wiem, komu i w co mam wierzyć.
Dobry wieczór.
Witamy, panie premierze.
To zaszczyt gościć pana
i pańską uroczą małżonkę.
Proszę za mną.
Dobry wieczór.
Witam.
POLICJA
Chwała Hiszpanii.
Chwała. Bóg z tobą.
Andrés?
Zwróciłam twoją uwagę?
Sara?
Ponoć to mężczyźni mają skłonności do przemocy.
Saro.
Prawda jest taka, że najgroźniejszą bestią
jest matka chroniąca młode.
Gdzie moja córka?
Nie mogę…
Gdzie jest?
Nie wiem nic o twojej córce.
- Gdzie Swietłana? - Kim jest…
- Gdzie Gideon? - Znam ją, ale…
Ratunku! Dziękuję.
Mów, skurwielu, a może pozwolę ci żyć.
Należy do niej Palacio de Hielo.
- Palacio de Hielo? - Tak.
- To lodowisko? - Sí.
Nie puszczaj mnie.
Nie chcę umierać.
Nie!
Lidia Orsorio też nie chciała.
Poszedłeś na ugodę?
Kończę z tym.
- To nie koniec. - Dla mnie owszem.
A Jenny?
Tu nie chodzi o Jenny.
Chodzi o ratowanie ludzi.
Myślę, że chodzi o ciebie.
Możesz mówić, że to zemsta za Rose,
ale ja w to nie wierzę.
Chciałeś udowodnić, że miałeś rację, a wszyscy dookoła się mylili.
Masz w dupie, czy ktoś oberwie.
Nieprawda.
Na pewno?
Przepraszam.
Szczerze.
Pani inspektor, w domu Calerów znaleziono ciało.
Pozbawione głowy.
Wcześniej poturbowane.
A wcześniej postrzelone w kolana.
Podręcznikowy przykład przesadyzmu.
Osobiste porachunki?
Bardzo.
- Czyje to ciało? - Nie wiem.
A Calero?
Zniknęli bez śladu.
Wszyscy?
Nie widać żadnego z nich.
Nie wiem, co powiedzieć.
Czekaj. Mają ciało.
U Calero.
Wiem, jestem tu.
- Słyszę. - Nie mogą ich znaleźć.
Nie ma co ryzykować.
Niech taktyczni zjawią się w Museo Lázaro Galdiano.
Poinformuję policję.
Przyszli po mnie.
- Po ciebie? - No.
Trafię w bezpieczniejsze miejsce.
Nie wiem, co ty tu robisz, ale ja się zmywam.
- Musimy jechać do muzeum. - Mowy nie ma.
Wiem, co teraz będzie.
Calero poświęcą Diega.
Panie Clarke.
Swoją współpracą
zapracował pan na wolność.
Obecni tu policjanci zabiorą…
Co ty…
Spierdoliłeś mi życie.
Mówię, że z tym koniec.
Myślisz, że masz asy w rękawie
i sztuczki w tylnej kieszeni.
Zajrzyj tam, śmiało. Zostałeś sam, zrozum.
Cálmate.
Ja pierdolę.
Cholera.
„Sztuczki w tylnej kieszeni”.
Dobry jesteś.
Naprawdę dobry.
Swietłana?
Przyszłam.
Ale…
ja nie chcę umierać.
Nie umrzesz.
Kłamiesz.
Towarzyszko Orłowa, słyszeliśmy hałas. Proszę otworzyć drzwi.
Masz dwa wyjścia, ptaszyno.
Możesz trwać przy swoim,
to ochrona cię zabije.
Żyłaś na marne.
Możesz też zrobić to, czego cię nauczyłam.
Stać się tym, kim miałaś być.
Żyć wiecznie.
Nie umrzeć na próżno.
Zna panienka zasady.
Musimy przeprowadzić inspekcję.
Becca.
Becca?
Diego, stój!
Nie chcesz tego robić.
Rzucić broń, obaj! Ale już!
Gdzie moja córka?
Gdzieś jest. Nie pamiętam.
Jeśli mi nie powiesz…
Chcesz mnie przestraszyć?
Kto nie ma nic do stracenia, nie wie, co to strach.
Swietłana cię wykorzystuje.
Mnie też wykorzystywała.
A gdy z tobą skończy…
Znam cię, Anju.
Całe życie spędziłam w twoim cieniu.
Dość tego.
Diego, wysłuchaj mnie.
Uważasz, że coś zmienisz, zabijając go i samemu ginąc.
Naprawisz świat.
To nieprawda.
Nic nie wiesz.
Wiem wszystko o tobie.
I o twoim bracie.
Chauncey,
odłóż broń i pozwól nam się nim zająć.
Felipe zabił twojego brata. Myślał, że mi donosi.
Nie donosił.
Przysięgam.
Twój brat nie zdradził.
Ani słowa o mim bracie.
Zginął przez kłamstwo.
Zamknij mordę.
Kłamstwo Gideona.
Kłamstwo, które miało podzielić twoją rodzinę. Osłabić ją.
Gideon wiedział, że dzięki temu kłamstwu, tak jak dzięki śmierci twojego ojca,
uda się doprowadzić cię tutaj. Gotowego, by oddać życie.
Za Hiszpanię.
Nie! Diego.
To nie dla Hiszpanii.
Tylko dla Gideona.
Jeśli chcesz uczcić pamięć brata
i ojca,
ochronić matkę,
nie rób tego.
Jestem zbawcą.
Diego.
Nie daj wygrać kłamstwu.
Nie daj mu.
Pomogę ci.
Już dobrze.
W porządku.
Ptaszyna wypadła z gniazda.
Prędzej czy później
to musiało się zdarzyć.
Spisałaś się.
Cóż.
Chodź tutaj.
Biedna ptaszyno.
Myślałaś, że cię nie rozpoznam?
Napisy: Konrad Szabowicz