SERIAL NETFLIX
Badadziang.
Złapałem was.
Okradacie mnie, myśląc, że ujdzie wam to na sucho?
Kradzież?
Nie jesteśmy złodziejami.
Przyszliśmy z tym.
To mój naszyjnik.
Znam cię…
z rynku.
Oszustka!
Gdzie laska?
Dawałem ci za nią 50 srebrników,
ale teraz wezmę ją za darmo.
Już ją sprzedałam.
Mówiłem, że trzeba ją ukryć.
To chcieli ukraść ci złoczyńcy.
Wisiorek Mistrza Mastodona.
Bardzo niemądrze.
Gdyby nie ty, uszłoby im to na sucho.
Ich pojmanie to mój prezent ślubny dla ciebie.
A zwrot tego pięknego wisiorka
to symbol lojalności i wiarygodności,
mój zięciu.
Miałem co do ciebie wątpliwości,
ale unia naszych rodzin przyniesie korzyści całej społeczności.
Tak sobie myślę,
że będzie idealny na mój…
ślub.
Czas ustalić datę!
Skoro już o tym mówisz, może teraz?
Dziś! Natychmiast.
Chciałem powiedzieć „niedługo”, ale tak.
Zróbmy to dziś!
Wszystkich was zapraszam na mój ślub!
Dzisiaj!
Spoko. Poczekamy, aż sprawy ucichną,
okradniemy pannę młodą,
tuż po ślubie… Nadal jesteśmy tymi dobrymi?
Stołówka pomieści wielu gości,
kiedy chcesz!
Zdrajczyni!
Zemszczę się na tobie,
ty paskudny papadzie! Ty kupo…
Zamknij się!
Zabrać ją.
Powie mi, co naprawdę zrobiła z tą laską.
Pozostałych zamknąć.
Zajmę się nimi później.
Może po 80-dniowej podróży poślubnej po całym świecie.
Gdzie hełm?
Nie bądź niemiła.
Po to tu jesteśmy.
- Myślisz, że dokąd idziemy? - Świetnie.
To pułapka. Czas go kropnąć.
Nie, to nasi ludzie.
Myśleliśmy, że nie żyją.
A oni, że my.
Jesteśmy!
Witajcie w domu.
Oto siedlisko magów.
Nazywamy je…
Nową Anglią. Czaicie?
Głupia nazwa.
Nadal chcesz go kropnąć?
Trochę.
Spróbuję…
Ani drgnie, kolego.
Nie „kolego”, stary.
Nie „stary”, typie!
Nie „typie”… kolego!
Kurczę! Już było.
Mam go.
Musimy stąd wyjść i przerwać ślub.
Jeśli wyjadą z wisiorkiem, nie znajdziemy Kół Burzowych.
Trzeba ocalić Rukhmini.
Przez nią tu utknęliśmy.
Skupmy się na zdobyciu wisiorka.
- Ale… - Poradzi sobie.
Musi być stąd wyjście.
- Klingo? - Czekaj.
Pomóż mi przenieść ten cokół.
Co to?
Skąd o tym wiedziałaś?
Jesteś wróżką? O czym myślę?
Jesteś głodny.
Co?
Jak zawsze.
Tędy uciekniemy.
Ja to zrobię!
Włażę.
Za mało miejsca.
Ale mam pomysł.
Tato, pomóż mi.
Chłopaki, uwaga!
Co się tam dzieje, stary?
Nic. I nie jestem „starym”, kolego.
A ja „kolegą”, gościu.
A ja „gościem”, ziom.
A ja „ziomem”, szefie.
A ja „szefem”, muchacho.
A ja „muchacho”, mądralo.
Znowu go mam.
Niezły stresik.
Można by pomyśleć, że nie chcesz się żenić.
Cisza.
Martwię się tylko.
Niepotrzebnie.
Powiedz mi, gdzie schowałaś laskę.
Nie lubię zadawać się z szumowinami.
Tak?
To czemu bierzesz za żonę córkę bandytki?
Tak.
Diya to złodziejka.
Moja wspólniczka.
Wiem.
Wykupiłem każdy cal tego miasta.
Z wyjątkiem jednego miejsca…
Diyi.
Ale gdy nadarzyła się okazja poślubienia jej córki,
skorzystałem.
Nie zrozum mnie źle, dziewczyna jest ładna,
ale gdy założy ten naszyjnik i będziemy małżeństwem,
będę miał prawo do ich ziemi i będę mógł
zrównać stołówkę z ziemią, by zrobić tam parking.
Będzie wypełniony rikszami.
Przeszkadza ci to?
Nie. Diya na to zasługuje.
Ale to… nuda.
Inwestycja na pewno się zwróci.
Pokazałbym ci liczby, ale lecę na ślub.
To jest… Wow.
Koszmar!
Pachnie jak brokuły owinięte w twoje spodnie treningowe.
Fuj. Co?
Tato! Zawstydzasz mnie przed przyjaciółką!
Tędy.
Jasnowidzka!
O czym teraz myślę?
Jesteś głodny.
Nie wierzę.
Woda płynie w dół.
Bar Dyi jest przy plaży.
Dlatego idziemy tam.
Jej moce są niesamowite.
Zepsujmy to wesele.
Ta wyspa to raj dla magów.
Dom, którym stałaby się Anglia,
gdyby Veruca zasiadła na tronie.
Żyjemy w zgodzie z naturą, poznając jej tajemnice.
Widzę, że poznajecie tajniki…
soków.
Niesamowite.
Jak tylu z was przetrwało?
Ledwie.
Tylko ledwie.
Po śmierci Sir Alfreda
przyszli po nas rycerze.
Verukę pojmano. Uznaliśmy, że nie żyjesz.
Musieliśmy opuścić Anglię.
Miesiące płynęliśmy,
próbując znaleźć swoje miejsce.
Aż nagle przyciągnęła nas, jakby była nam przeznaczona.
Ta wyspa.
Była woda, ale nic do jedzenia.
Myśleliśmy, że umrzemy.
Ale znaleźliśmy święty dar.
Hełm kontrolujący wiatry.
On nas tu przywiódł.
I was też.
Gdzie jest teraz?
Chętnie wam pokaże.
Kto?
Nasz Arcymag.
Co?
Moje kolana.
Jednak wciąż w formie.
Zapomnij o skarbach.
Nie warto.
Przegrałaś.
Ten maniak odbierze ci wszystko.
Biedaczka nie wie, że zostanie oszukana.
Cóż, kiedyś musi poznać prawdziwy świat.
Ale to nie mój problem.
Zaczekajcie. Powiem mu, że ma gości.
Tak, zrób to, jeśli to nie kłopot.
Zastąpili mnie? Ot tak?
Wiem, co myślisz.
Nikt nie wiedział, gdzie jesteś.
Szukałem cię latami.
Piętnaście lat.
Nie rób niczego pochopnie.
Nie rozkazuj mi.
Zabieramy hełm i dziś stąd wyruszamy.
- Widzicie wisior? - Lub Rukhmini?
Pewnie dawno uciekła.
Tam!
Miałaś rację. Byłem głodny!
Zrobimy tak.
Klinga i ja zajmiemy się drużbami.
Tata zgarnie wisiorek.
Ja złapię tacę z przekąskami.
Klinga zdobędzie bicz i zapewni nam bezpieczeństwo.
I uciekniemy.
Zgoda?
Nie jestem wróżką.
Jasne.
Mówisz mi to, co chcę usłyszeć.
Bardzo mądrze.
Boogie na trzy.
Raz, dwa, trzy, boogie!
Nie słyszałeś?
Ślub odwołany.
Udało się wam uciec, ale nie macie szans na wolność.
Szkoda. Zabrać ich!
Myślałem, że to paski.
Teraz ma to sens.
Kontynuuj ceremonię.
Siedem kółek wokół ognia.
Szybciej! Ja się nimi zajmę.
Rukhmini?
Też chcę się zabawić.
Drużyna znów razem!
Że co?
Nie zrujnujesz mi tego!
Oto stara Diya, którą znam i kocham.
Było sześć czy siedem?
Pięć, sześć… Straciłem rachubę.
Wisiorek!
Klaus i Veruca Dumont?
Szok. To cud was znów widzieć.
Jak podróż?
Pomysł na piosenkę.
Zapamiętam to.
Chcecie napój? A może sandały?
Kyle został waszym Arcymagiem?
Nawet nie wiedziałem, że startuję w wyborach.
Kolejny pomysł.
Nie, nie, nie, nie
Nie wiedziałem, że startuję…
Gdzie hełm?
Pokazać?
Oboje mamy potężną broń.
A teraz przejmę twoją.
- Veruko! - Co?
Nie zmienię planu, bo ten oszust chce odebrać mi pracę.
Jestem Arcymagiem, bo chronię magów.
Ten hełm ściąga tu statki z zaopatrzeniem.
Żywność. Schronienie.
Weźcie go, a…
umrzemy.
Ja jestem Arcymagiem.
Nie ty.
Ja rozkazuję magom.
Odpowiedzialność spoczywa na moich barkach.
Będę ich chronić.
Dobrze. Ostatni krok.
Zawiąż trzy węzły na jej szyi.
Po co pośpiech? To nasz wielki dzień!
Czujesz się staro?
Lepsze niż kręgarz.
Nie walczysz, jak kiedyś.
Ty…
walczysz, jak kiedyś.
Ale twoje serce się zmieniło.
Po 30 latach zjawiłaś się w najgorszym momencie.
Musiałaś się znaleźć?
Otwórz oczy.
Jayesh żeni się z Padmą, żeby przejąć twój bar,
a potem całe miasto.
Nasze miasto!
Chce cię oszukać!
Myślisz, że nie wiem?
Co?
Wiesz?
Chcesz oddać wszystko, by być taką jak on?
Wracam na ślub.
Czekaj. Veruko, nie!
Klaus i Veruca z martwych powracają
W głowach tylko jedną myśl mają
Że zabiorą nam środki do życia myślą
Nie rozumieją, że się grubo mylą
Stało się.
Mam!
Wisiorek!
Może nadal działa.
Ma ktoś klej?
Albo lepki sos?
Bez tego nie znajdziemy Kół Burzowych.
Chyba nadal działa!
Tato!
Tato?
Napisy: Jaśmina Dargiel