‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎สกาดู๊ช
‎จับได้คาหนังคาเขา
‎กล้าดียังไงถึงคิดขโมยของข้า ‎และคิดว่าจะรอดไปได้
‎ขโมยอะไร
‎เราไม่มีทางขโมยของใครอยู่แล้ว
‎อันนี้เราเอามาเอง
‎นั่นสร้อยของข้า
‎ข้าจำเจ้าได้
‎จากที่ตลาด
‎ว่าแล้วว่าต้องเป็นโจร
‎ไม้เท้าอยู่ไหน
‎ข้าขอซื้อด้วยเงิน 50 เหรียญแท้ๆ
‎แต่ตอนนี้ข้าจะเอาฟรีๆ
‎เอ่อ… ข้าขายมันไปแล้ว
‎เห็นไหม บอกแล้วให้ซ่อนไว้
‎นี่คือสิ่งที่ ‎พวกโจรชั้นต่ำนั่นอยากได้
‎หยกของนายหัวมาสโตดอน
‎หึ สิ้นคิดยิ่งนัก
‎ถ้าไม่ได้เจ้า ดีย่า ‎พวกมันคงหนีไปแล้ว
‎คิดซะว่าการจับโจร ‎เป็นของขวัญวันแต่งงานจากข้า
‎และการนำหยกแสนสวยมาคืน
‎คือการแสดงความซื่อสัตย์ ‎และความเชื่อใจ
‎ว่าที่ลูกเขยของข้า
‎ตอนแรกข้าก็แคลงใจเจ้า
‎แต่ตอนนี้เห็นแล้วว่าการเป็นทอง ‎แผ่นเดียวกันจะเป็นประโยชน์ต่อชุมชน
‎พอมามองดูดีๆ
‎หยกนี้ก็น่าเอาไปทำเป็น ‎สร้อยมงคลสูตรสำหรับ
‎งานแต่ง
‎เรามากำหนดวันกันเลยไหม
‎ไหนๆ ก็พูดขึ้นมาแล้ว แต่งกันเลยไหม
‎วันนี้ เดี๋ยวนี้เลย
‎โอ้
‎เอ่อ…
‎ข้ากะจะพูดว่าเร็วๆ นี้ แต่ก็ได้
‎วันนี้ก็ได้
‎ทุกคนได้รับเชิญมางานแต่งข้า
‎วันนี้
‎อย่าห่วง ‎เราแค่รอให้ทุกอย่างเงียบสงบ
‎ขโมยจากเจ้าสาวป้ายแดง
‎ที่เพิ่งแต่งงานหมาดๆ ‎เรายังเป็นคนดีอยู่ใช่ไหม
‎โรงเตี๊ยมวายร้าย ‎พร้อมที่จะรับแขกกลุ่มใหญ่
‎ได้ทุกเมื่อค่ะ
‎ดีย่า เจ้ามันจอมทรยศ!
‎ข้าจะต้องชำระแค้นนี้
‎ยัยปาปาดัมเน่า ยัยกอง…
‎หุบปาก
‎พาออกไป
‎เดี๋ยวข้าถามเองว่า ‎นางทำอะไรกับไม้เท้า
‎ส่วนคนอื่น จับไปขัง
‎ข้าจะจัดการพวกมันทีหลัง
‎อาจจะหลังล่องเรือฮันนีมูน ‎80 วันรอบโลก
‎นี่! หมวกอยู่ไหน
‎เวรูก้า อย่าหยาบคายสิ
‎อะไร เรามาเพื่อการนี้
‎- เจ้าคิดว่าข้าพาเจ้าไปไหน ‎- ดี ดีมากๆ
‎กับดักแน่นอน อัดเขาซะ
‎บ้าน่า เวรูก้า นี่คนของเรา
‎เรานึกว่าพวกเขาตายหมดแล้ว
‎พวกเขาก็คิดว่าเราตาย
‎ถึงแล้ว
‎ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
‎ที่พักพิงสุดท้ายของผู้ใช้คาถา
‎เราเรียกว่า…
‎นิวอิงแลนด์ เก็ทมะ
‎ชื่อติงต๊อง
‎ยังอยากอัดเขาอยู่ไหม
‎ก็นิดนึง
‎ข้าจะ…
‎- มันไม่ขยับหรอกพวก ‎- อย่าเรียกข้าว่าพวก ไอ้หนู
‎อย่าเรียกข้าไอ้หนู
‎อย่าเรียกข้าว่าแกนะพวก
‎บ้าเอ๊ย คำนี้ใช้ไปแล้ว
‎ข้าชนะ
‎เราต้องรีบหนีออกไปและขัดขวางงานแต่ง
‎ถ้าพวกเขาเอาหยกออกนอกประเทศ ‎เราจะไม่มีวันพบกงล้อวายุ
‎และเราก็ต้องช่วยรุกมินี
‎รุกมินีนั่นแหละที่ทำให้เราซวยแบบนี้
‎ตอนนี้สนแค่ชิงหยกให้ได้ก่อน
‎- แต่… ‎- นางดูแลตัวเองได้
‎มันน่าจะมีทางหนีออกไปสิ
‎- เบลด ‎- เดี๋ยว
‎โป ช่วยข้ายกแท่นนี้หน่อย
‎อะไรน่ะ
‎ท่านรู้ได้ไงว่าต้องทำอะไร
‎ท่านเป็นคนทรงเหรอ ‎ข้ากำลังคิดอะไรอยู่
‎เจ้าหิว
‎รู้ได้ไง
‎เจ้าหิวอยู่เสมอ
‎เราจะหนีกันทางนี้
‎ข้าเอง
‎ลงไป
‎มันเล็กเกินไป
‎ไม่ต้องห่วง ข้ามีความคิด
‎เตี่ย ช่วยข้าหน่อย
‎- เจ้าสองคน ระวัง! ‎- หือ
‎ในนั้นทำอะไรกัน พรรคพวก
‎เปล่า และอย่ามาเรียกข้าว่า ‎"พรรคพวก" พวก
‎อย่าเรียกข้าพวกนะเจ้าหนุ่ม
‎- อย่าเรียกข้าเจ้าหนุ่ม เพื่อน ‎- อย่าเรียกข้าว่าเพื่อน นาย
‎อย่าเรียกข้าว่านายนะพ่อหนุ่ม
‎อย่าเรียกข้าพ่อหนุ่ม คนปลิ้นปล้อน
‎ชนะอีกแล้ว
‎กระวนกระวายล่ะสิ
‎ถ้าข้าไม่รู้จักท่าน ‎คงคิดว่าท่านไม่อยากแต่งงาน
‎เงียบ
‎ข้าแค่เป็นห่วงแค่นั้น
‎ไม่ต้องมาห่วง
‎บอกมาว่าเอาไม้เท้าไปซ่อนที่ไหน
‎ข้าไม่อยากจะสุงสิง ‎กับคนชั้นต่ำแบบเจ้า
‎เหรอ
‎แล้วทำไมท่านถึงแต่งกับลูกสาว ‎อาชญากรชื่อดังของอินเดีย
‎ใช่แล้ว
‎ดีย่าเป็นโจร
‎นางเป็นคู่หูเก่าข้า
‎ข้ารู้แล้ว
‎ข้าซื้อเมืองนี้ ‎ทุกตารางนิ้วเท่าที่ทำได้
‎ยกเว้นที่เดียว
‎ดีย่า
‎แต่พอมีโอกาสได้แต่งงานกับลูกสาวนาง
‎ข้าก็รีบคว้าไว้
‎อย่าเข้าใจผิด ‎เด็กคนนั้นก็มีเสน่ห์ดี
‎แต่หลังจากสวมสร้อยมงคลสูตรนี้ ‎และสมรสกัน
‎ข้าก็เป็นเจ้าของที่ดินนั้น ‎อย่างถูกกฎหมาย
‎แล้วข้าก็จะเปลี่ยนที่โกโรโกโสนี้ ‎ให้เป็นลานจอดรถ
‎รถสามล้อจอดสุดลูกหูลูกตา
‎มันกวนใจเจ้าเหรอ
‎ดีย่าควรโดนแล้ว
‎มันแค่น่าเบื่อ
‎แต่มันคุ้มค่ากับการลงทุน
‎ข้าก็อยากโชว์ตัวเลข ‎แต่ข้าต้องไปแต่งงานแล้ว
‎มันช่าง… ว้าว
‎สยดสยอง
‎กลิ่นอย่างกับกางเกงชุ่มเหงื่อเจ้า ‎ห่อบล็อกโคลี่นึ่ง
‎อะไรนะ
‎เตี่ย ทำไมต้องเผาข้า ‎ต่อหน้าเพื่อนด้วย
‎โอเค ตามข้ามา
‎พลังจิต
‎ข้ากำลังคิดอะไรอยู่
‎- เจ้ายังหิวเหมือนเดิม ‎- ไม่จริงน่า
‎น้ำกำลังไหลลงเขา
‎ร้านของดีย่าอยู่ริมทะเล
‎ดังนั้นเราจะไปทางนี้
‎พลังจิตของนางน่าทึ่งมาก
‎ไปถล่มงานแต่งกัน
‎เกาะนี้มีทุกอย่าง ‎ที่ผู้ใช้คาถาศรัทธา
‎เราคงทำให้อังกฤษเป็นบ้านแบบนี้ได้
‎ถ้าเราให้เวรูก้า ‎ขึ้นครองบัลลังก์สำเร็จ
‎เราอยู่อย่างเป็นมิตรกับธรรมชาติ ‎พร้อมเรียนรู้ความลับไปด้วย
‎ดูเหมือนการเรียนรู้สูตรลับของ
‎น้ำผลไม้
‎สุดยอด
‎พวกเจ้าหนีออกมาได้ยังไงตั้งหลายคน
‎เกือบแล้วล่ะ
‎เกือบไม่รอด
‎หลังจากข่าวแพร่ไป ‎ว่าเซอร์อัลเฟรดตาย
‎อัศวินก็มาตามล่าเรา
‎เราเห็นเวรูก้าถูกจับ ‎เลยเดาว่าเจ้าตายแล้ว
‎เราต้องลี้ภัยจากอังกฤษ
‎ล่องเรือนานหลายเดือน
‎พยายามหาดินแดนที่ยอมรับเรา
‎แล้วเรือเราก็แล่นมาที่นี่ ‎เหมือนชะตากำหนดไว้
‎เราค้นพบเกาะนี้
‎ถึงเราจะพบแหล่งน้ำ ‎แต่ก็ไม่มีพืชใดที่กินได้
‎เรานึกว่าจะอดตายแล้ว
‎แต่เราก็พบของขวัญศักดิ์สิทธิ์
‎หมวกที่สามารถควบคุมวายุ
‎มันพาเรามาที่นี่
‎มันพาเจ้ามาที่นี่ด้วย
‎แล้วมันอยู่ไหน
‎เขาต้องยินดีเอาให้เจ้าดูแน่นอน
‎ใคร
‎จอมเวทย์ของเรา
‎หือ
‎โอ๊ย เข่าข้า
‎ยังไหวอยู่
‎ลืมเรื่องล่าสมบัติก่อน
‎มันไม่คุ้มค่ากับการหาเรื่อง
‎สมน้ำหน้า
‎ไอ้เศรษฐีบ้านั่น ‎กำลังจะยึดทุกอย่างของเจ้า
‎เด็กน้อยที่น่าสงสาร ‎ก็กำลังจะถูกหลอกด้วย
‎นางต้องหัดเรียนรู้ ‎ว่าโลกภายนอกเป็นยังไง
‎แต่มันไม่ใช่ปัญหาของข้า
‎รอนี่ ข้าจะไปบอกว่ามีแขก
‎ไปบอกเลย ถ้าไม่ลำบากเกินไป
‎มีคนมาแทนข้าง่ายๆ แบบนั้นเลย
‎ข้ารู้ว่าเจ้าคิดอะไรอยู่
‎พวกเราไม่รู้ ‎ว่าเจ้าถูกเอาตัวไปที่ไหน
‎ข้าใช้เวลาหลายปีตามหาเจ้า
‎สิบห้าปี
‎อย่าทำอะไรบุ่มบ่าม
‎เจ้าไม่มีสิทธิ์มาสั่งข้า
‎เราจะชิงหมวก และไปคืนนี้
‎- มีใครเห็นหยกบ้าง ‎- หรือรุกมินี
‎นางคงจะหนีไปหลายชั่วโมงก่อน
‎อยู่นั่น
‎ว้าว ท่านพูดถูก ข้าหิว
‎โอเค เราจะทำอย่างนี้
‎เบลดกับข้าจะกระโดดลงไป ‎และปะปนกับเพื่อนเจ้าบ่าว
‎ขณะที่ดึงดูดความสนใจไว้ได้ ‎ให้เตี่ยไปชิงหยก
‎ข้าจะไปจิ๊กขนมถ้ายังมีเหลือ
‎เบลดไปเอาแส้ ‎และใช้พลังจิตปกป้องพวกเรา
‎แล้วเราก็หนีสู่อิสรภาพ
‎ตกลงไหม
‎โป ข้าไม่ใช่คนทรง
‎เข้าใจละ
‎ท่านพูดเพราะท่านรู้ ‎ว่าข้าอยากได้ยินอะไร
‎ฉลาด ฉลาดมาก
‎นับสามแล้วโดด
‎หนึ่ง สอง สาม โดด!
‎ยังไม่รู้อีกเหรอ
‎งานแต่งเลิกแล้ว
‎เจ้าหนีจากคนของข้าได้ ‎แต่ก็ไม่ยอมหนีไป
‎น่าสมเพช จับพวกมันซะ
‎ข้านึกว่าเป็นแค่เข็มขัด
‎แบบนี้เข้าท่ากว่าเยอะเลย
‎เร็วเข้า ฉลองกันต่อ
‎จูงนางรอบเปลวไฟเจ็ดรอบ
‎เร็วเข้า ข้าจะจัดการพวกขัดขวางเอง
‎รุกมินี
‎ไม่ยอมให้สนุกคนเดียวหรอก
‎กลับมารวมทีมกันแล้ว
‎ยังไงต่อ
‎ข้าจะไม่ยอมให้พิธีพัง
‎นี่สิดีย่าคนเก่าที่ข้ารักและรู้จัก
‎หกหรือเจ็ดรอบแล้วนะ
‎ห้า หก ลืมนับ
‎สร้อยมงคลสูตรนี่
‎เคลาส์กับเวรูก้า ดูมอนต์
‎อึ้งมาก ‎ปาฏิหาริย์ที่ได้เจอพวกเจ้าอีก
‎การเดินทางเป็นไง
‎ได้ไอเดียแต่งเพลง
‎เดี๋ยวจำเอาก็ได้
‎ดื่มอะไรไหม หรือรองเท้าแตะสักคู่
‎ไคล์ ให้ไคล์เป็นจอมเวทย์เนี่ยนะ
‎มีคนโหวตแล้วข้าก็ชนะ ‎ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองสมัคร
‎ปิ๊งไอเดียอีก
‎ไม่รู้ ไม่รู้ ไม่รู้ ไม่รู้
‎ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองสมัครแต่ก็…
‎หมวกอยู่ไหน
‎อยากเห็นเหรอ
‎ดูเหมือนเราสองคน ‎จะดึงดูดอาวุธทรงพลัง
‎ใช่ และตอนนี้ของเจ้าดึงดูดข้า
‎- เวรูก้า ‎- อะไร
‎ข้าไม่เปลี่ยนแผน เพียงเพราะ ‎มีตัวปลอมขี้เกียจมาแทนที่ข้า
‎เขาให้ข้าเป็นจอมเวทย์ ‎เพราะข้าปกป้องผู้ใช้คาถา
‎หมวกช่วยให้ข้า ‎นำเรือขนเสบียงเข้ามาได้
‎อาหาร ที่พัก
‎ถ้าเจ้าเอาไป
‎เราจะตาย
‎ข้าคือจอมเวทย์
‎ไม่ใช่เจ้า
‎ข้าบัญชาการผู้ใช้คาถาอย่างชอบธรรม
‎ข้าไม่ได้อยากทำหน้าที่นี้ ‎แต่มันก็เป็นหน้าที่ของข้าแล้ว
‎ข้าจะปกป้องมัน
‎โอเค พอแล้ว ขั้นตอนสุดท้าย
‎มัดปมที่สร้อยมงคลสูตรสามปมรอบคอนาง
‎จะรีบไปไหน นี่เป็นวันสำคัญของเรา
‎เอ่อ…
‎สังขารสินะ
‎ดีกว่าหมอจัดกระดูกเสียอีก
‎เจ้าไม่แข็งขันเหมือนที่เคย
‎เจ้า…
‎เจ้าแข็งขันเหมือนที่เคย
‎มีแต่หัวใจที่เปลี่ยน
‎ผ่านไป 30 ปี ‎เจ้าโผล่มาในช่วงที่แย่ที่สุด
‎ทำไมไม่หายตัวต่อไป
‎ตาสว่างสักที ดีย่า
‎จาเยชแต่งงานกับพัดม่า ‎เพราะอยากจะฮุบโรงเตี๊ยมเจ้า
‎แล้วก็ยึดเมือง
‎เมืองของเรา
‎เจ้าถูกต้มแล้ว
‎คิดว่าข้าไม่รู้เหรอ
‎อะไรนะ
‎เจ้ารู้
‎เจ้ายอมทิ้งทุกอย่าง ‎เพื่อจะเป็นคนแบบเขา
‎ข้าต้องกลับไปร่วมพิธีแล้ว
‎เดี๋ยว เวรูก้า อย่า!
‎เคลาส์กับเวรูก้าฟื้นจากความตาย
‎มาที่นี่ด้วยความมุ่งมั่นเดียว
‎คิดที่จะทำลายวิถีชีวิตของเรา
‎สิ่งที่พวกเขาพลาดคือข้าจะไม่ยอม
‎พิธีจบแล้ว
‎ได้มาแล้ว
‎หยก!
‎อาจจะยังใช้ได้ก็ได้
‎มีใครเอากาวมาบ้างไหม
‎หรือแยมเหนียวๆ ก็ได้
‎ถ้าไม่มีมัน ‎เราจะไม่มีวันหากงล้อวายุเจอ
‎ข้าคิดว่ายังใช้ได้
‎เตี่ย!
‎เตี่ย
‎คำบรรยายโดย วิชุพร กุลมงคล