SERIAL NETFLIX
Badadziang.
Czy to…?
Moje Koła Burzowe.
Zwędziła mi kakao!
Na co patrzysz?
Zwęglona ziemia.
Ktokolwiek jest Obrońcą, zostawił doskonały ślad.
Dogonimy go i odbierzemy mu Koła Burzowe.
Możemy o nie poprosić.
Ocalił nas przed skorpionami.
Kodeks mówi, że nie wszystkie
problemy rozwiązuje miecz.
Nie uznaję tej zasady.
Dokąd prowadzi ślad?
Do Tikal, Wielkiego Miasta.
To stroma i zdradliwa ścieżka. Pomożecie mi?
Spytał grzecznie.
Chwyt się luzuje.
Mam skurcze pleców.
Pelpel, twój kuzyn jest wynalazcą, tak?
Woli określenie „przedsiębiorca”.
Podpowie, kto to zrobił.
Daleko jeszcze?
Cóż…
Niech pomyślę.
Halo? Mistrzu Mastodonie?
Byłoby miło, gdybyś pomógł.
Wieki ukrywałem te Koła.
Jak ten „Obrońca” je znalazł?
Czas nie ma znaczenia.
Kryjówki nie są wieczne.
Znalazłam Zaginione Berło Andów…
Dajcie mi spokój!
Dlaczego go obraziłeś?
Dzielę się historiami. Nie zrozumiesz.
Nie znalazłaś berła. Zrobiła to Królowa Piratów Forouzan.
Postrach Siedmiu Mórz.
Co wiesz o Królowej Piratów Forouzan?
Czy ją znam? Nie.
Nie znam jej.
Ale wiem o niej.
Dużo czytam.
OK.
Mam.
Już prawie jesteśmy.
Dzięki, Pelpel.
Spójrz. Ma kółka. Mogliśmy to toczyć.
Proszę. Świeże gorące kakao.
Bez obaw. Jest martwy. Ostrożnie z kakao.
OK.
Pyszne kakao.
To mój przystanek.
Gdzie znajdziemy Obrońcę?
Jedyne, co o nim wiadomo, to to, że…
nikt o nim nic nie wie.
Tożsamość jest tajemnicą. Ale krążą plotki.
Amoch znów będzie o nim gadał.
Obrońcą może być każdy w mieście?
Tak. Powodzenia!
- Jest OK? - A jak wyglądam?
Podpuszczasz mnie?
To ślepy zaułek.
Prawdziwy rycerz wiedziałby, co robić.
Alfie by wiedział.
Zapomnij o rycerzach.
Jak Smoczy Rycerz
znalazłby Obrońcę? Mówimy za 3, 2, 1.
- Występy. - Groźby.
Występy?
Groźby?
Będziemy żądać odpowiedzi, aż je nam dadzą.
Jak, gdy załoga grozi buntem,
a kapitan musi zlikwidować szefa operacji.
A może popytamy w mieście? Pelpel mówi, że krążą plotki.
Odkryjemy, kim jest.
Chodźmy do kuzyna Pelpela.
Przesłuchajmy go.
Nie umiesz rozmawiać?
- Mów, co wiesz! - Proszę.
Właśnie otrzymałem nagrodę dla mojej firmy
i poszedłem oglądać gwiazdy.
Wtedy…
…kamienie się poluzowały i prawie zginąłem.
Zobaczyłem błysk pioruna.
A przede mną, z rozwianą grzywą, stał
Obrońca.
Wskazówka!
I nagle zniknął, pozostawiając
zapach chleba kukurydzianego
na nocnym niebie.
Przedsiębiorca roku. Taką dostałem nagrodę.
Brawo.
Nie zachęcaj go.
To wszystko, co pamiętasz?
Pogięło cię?
Pogadaj z Zip. Tą od kakao.
Przeżyła napad.
Mów wszystko o Obrońcy.
I kakao, proszę. Dziękuję.
Pracowałam,
gdy złodzieje kazali mi opróżnić kasę.
Ale nie musiałem.
Bo przybyła.
„Ona”? Uwaga, wskazówka!
Dałam jej kubek kakao
i odeszła.
Więc to kobieta.
To zawęża krąg.
Możesz żyć.
Była szansa, że umrę?
- Mów o Obrończyni. - Prosimy.
Nie zauważyłem tej dziury.
Wtedy się zjawił.
„On”? Mówiono nam, że to kobieta.
Skąd.
Był przypakowany.
Uwielbia ciasto. Jadł je, gdy mnie ratował.
Mów.
Jeśli możesz.
Najstraszniejszy dzień życia.
Obrońca zabrał mnie na skrzydłach.
On latał?
Utonąłbym, gdyby nie podpłynęła.
Ona pływa?
- Obrońca to ryba. - To małpa.
To miecznik albo aligator.
- Ocelot. - Tukan.
- Łabędź. - Mięśniak.
To wombat.
Uratowała moje stoisko i zanurzyła banana w zupie.
Ohyda.
Co?
Podążam za wskazówkami.
Przekąski to nie wskazówki.
OK.
Obrońca to mężczyzna, kobieta,
ptak lub, na pewno, ryba.
- Lub wombat. - Lub wombat!
Nie wiem, na kim wyładować wściekłość.
Wiemy tylko,
że Obrońca…
broni.
- Super. - To już coś.
Co robią Smoczy Rycerze z takim info?
Zwabimy Obrońcę,
złapiemy go i wyślemy na deskę.
To metafora.
Pamiętacie, jak spychaliśmy skorpiona ze wzgórza?
Tak. Plecy wciąż mnie bolą.
Wepchniemy go z powrotem.
Co? Po co?
Mam pomysł na wywabienie Obrońcy.
Odmawiam, jeśli nazwiesz to „występem”.
A rewią?
Niewiele łatwiejsze niż niesienie.
Co?
Mkniesz saniami na łeb na szyję,
kradniesz jak stary wyjadacz
i gadasz o „buncie” i „wysyłaniu na deskę”.
Kim ty jesteś?
Nie wiem, o czym mówisz.
Dużo czytam.
Głównie romanse.
O rety.
Pomocy.
Tlenu.
Jest OK.
Lekarza!
Jesteśmy wysoko.
Wszyscy na pozycje. Gotowi?
Tak, synu.
Cieszę się na moją pierwszą przynętę z zamianą.
Pierwszą.
Gotowe.
Bawcie się dobrze. Zaczynamy!
Pomocy!
Niech ktoś nam pomoże!
Mam kruche kości!
Rozgniotą mnie!
Popchniesz?
OK. Zaczyna się.
To zadziała. Nawet ja się o nas boję.
Możesz zwolnić?
Mówię serio!
Nie?
Pomocy! Poważnie!
Zrób coś!
Spoko. Opanuję to.
Moje Koła!
Tak. Niech mnie boli.
Milusio.
Tato!
Oddaj Koła Burzowe, Obrońco.
I wisisz mi kakao!
Ładnie poprosiliśmy.
Co się stało?
Tak!
Brawo, Obrońco!
Pokaż tym dewiantom!
Nie, jesteśmy dobrzy. Słowo.
Wciąż to samo.
Chcemy… tylko… pożyczyć…
koła… na chwilę!
Proszę!
O rety.
Błyskawica!
Błyskawico? Błyskawica!
Mam skurcz!
Nie może uciec.
Łączę się w bólu.
Jestem.
Uważaj, Obrońco.
Doganiamy cię.
Ślad prowadzi do tego budynku.
O nie.
Tak! Zaczynamy!
Tak!
Jest tu całe miasto. To może być każdy.
Wciąż nic nie wiemy.
Graj albo złaź z boiska!
Rozwalę cię!
Czas odetchnąć.
Wdech
i wydech.
Może wyjdźmy po cichu i zaplanujmy kolejny ruch.
…i nie wiem. Nikt mnie nie odwiedza…
Hej!
- Znalazłaś go? - Nie. Uciekł.
To ryba czy wombat?
A kto to wie?
Porozmawiam z nią.
Nie!
Ja to zrobię.
Daj tego drugiego.
Serio? Dobrze.
Możesz mnie najpierw odstawiać?
Kolana już nie te.
Nie zostałam złodziejką, będąc uczciwą.
Zdradź mi swój sekret
albo Po pomoże mi poznać twoją przeszłość.
A tego chyba nie chcesz.
Trudno, tym razem zwiał.
Wystawimy kolejną rewię i znów go zwabimy.
I znów poniesiemy porażkę.
Przygotujemy się i zastawimy pułapkę.
I sami skończymy w pułapce.
Zastawimy dwie pułapki.
I podwoimy szanse na porażkę.
Fajnie.
Jesteś uparta.
To znaczy, nie poddajesz się.
Przynajmniej do teraz.
Teraz się poddam.
Nie sądzę.
Robię z tego zasadę.
Zapisuję.
„Smoczy Rycerze są uparci.
Nigdy się nie poddają”.
Zapisane. To oficjalne. Nie wolno się poddawać.
Taka jest zasada. Nie wolno się poddawać.
Zgoda.
Chodź. Mam pomysł.
Sprzedałem duszę i miałem jedno wyjście.
Popłynąłem wprost na brytyjski okręt
do Portu w Hastings.
Spokojnie, chłopcy! Spokojnie, serdeńka!
Ognia!
I tam umarłem.
Tak myśleli.
Sfingowałem śmierć,
uciekłem okrętem wojennym
i dziewięć miesięcy jadłem resztki pod pokładem.
Później wróciłem do domu,
otworzyłem restaurację
i zostawiłem przeszłość za sobą.
Tak, byłem piratem.
Jeśli moja załoga się dowie, moi bliscy będą zagrożeni.
Po nie może wiedzieć.
Nigdy.
Tato.
Idziemy na trybuny. Mam pomysł.
Brzmi super!
Kocham pok-ta-pok.
Znasz pok-ta-pok?
Czemu nikt nie wierzy, że jestem molem książkowym?
Dzieciaki.
Nie przeczytają niczego bez obrazków.
Co robisz?
Jestem uparty.
Obrońca jest na stadionie,
a dziś nauczyliśmy się,
że zawsze jest głodny.
Podążajmy za przekąskami.
Smoczy Rycerze w akcji.
Chleb na 3.00!
Kakao, na 12.00!
I kolejne na 10.00.
Tortille, 1.00!
Tamale i plantany, 11.00!
Czy tylko ja jestem głodny?
Tamale, 8.42 i 33 sekundy.
Użyj równych godzin.
Witamy na Igrzyskach w Tikal.
Oto wasz szacowny przywódca,
wybrany władca
naszego Tikal,
Zuma-Balam!
Klingo?
Uratowała moje stoisko i zanurzyła banana w zupie.
Znaleźliśmy Obrończynię.
I odbierzemy jej Koła Burzowe.
Albo ją o nie poprosimy.
Tak, to dobry plan.
Napisy: Jaśmina Dargiel