SERIAL NETFLIX
Badadziang.
Rewelka. Podoba mi się.
Nauczę się sterować.
Najlepiej!
Chodzenie to przeżytek.
Ten hełm jest niesamowity.
Hej, śliczna.
Pokaż, co umiesz.
OK.
Harują, żeby zbudować nowe Skorpiony.
Dziw, że to mówię.
Piękna farba.
Miło, wyrażacie siebie przez sztukę.
To nie tylko farba.
To guma z piłek do pok-ta-pok. Pokrytych nią Skorpionów…
Zuma nie rozwali!
Wybacz. Poniosło mnie.
Połączyliście sztukę z walką,
robiąc odporne Scorpki?
Tworzycie zgrany zespół.
- To dość dziwne. - Bardzo.
Jadąc nimi do walki,
mamy niezłe szanse.
Tyle że Zuma ma teraz rękawicę i hełm.
Wymyśliliście coś, żeby sobie z tym poradzić?
Hej.
Damy radę.
Mamy spryt, Skorpki i siebie.
To nam zawsze wystarczało.
Nich nie powstrzyma was nieuchronne widmo śmierci.
Dlaczego?
Zuma rozerwie was pewnie na strzępy…
Jego na pewno.
Mnie?
Ale macie moc równą Broniom Tianshang.
Mnie.
Wiadomka.
Ale o co chodzi?
Starożytni mistrzowie czerpali moc z żywiołów.
Stworzyłem Koła Burzowe, aby wzmocnić własne moce.
Własne… Chwila.
Możesz zabrać broń Tianshang Zumie?
Nie.
Jeśli odzyskam moją moc,
ukradnę je Zumie.
Epicko!
Tak zrobimy.
Mistrz Mastodon
to nasza tajna broń!
A jeśli to gęsie ciałko zginie w walce…
spróbuję raz jeszcze z innym.
Przepraszam. Możesz powtórzyć?
Naprzód.
Cóż za niespodzianka.
Musiałaś przyleźć?
Gdzie twój brat?
Poszedł do dżungli, żeby zaparzyć mi lek.
Przydaje się, gdy zaczyna myśleć.
Zawołaj go. Już.
Przepraszam. Nie mam siły.
Mocno ucierpiałam w wypadku.
Powiedziałam, teraz.
„Przynieś mi lek, Klaus”.
„Zawiśnij na linie, Klaus”.
Jestem bratem czy sługą?
Robię, co chce, i jak kończymy?
Pytam po raz ostatni.
Gdzie jest Klaus?
Bo w ogóle nie wróci.
To twój brat.
Mądrzej byłoby, gdyby uciekł.
Nie każdy może być szlachetnym sir Alfiem, co?
Długo ci zajęło.
Masz.
Później.
Nie ma za co.
Najpierw uśmierzę większy ból.
Gdzie się ukrywasz, misiu?
Prawie.
Prawie to miałem.
Co robisz?
Skupiam się.
Straciłem połączenie z żywiołami.
Potrzebuję spokoju, żeby odzyskać moc.
Co do tego.
Czemu wcześniej tego nie robiłeś?
A czy miałem choć chwilę spokoju,
odkąd cię poznałem?
Naucz mnie.
Serio. Wciąż powtarzasz, że gęsie ciało jest słabe,
więc połączę się z żywiołami
i pokonam Zumę!
Co?
To niemożliwe.
Zajęłoby mi to 1000, nie, 2000 lat.
Mógłbym to zrobić w jeden…
tysiąc.
Marnujesz mój czas!
Nie pozwolę tacie przegrać.
Wszyscy przegramy, jeśli nie spróbuję.
Walczmy. Pokażę, że jestem gotów.
Daj spokój.
Nie wygrasz każdej walki, wykazując się.
Udowodnij.
Pałka, zapałka, dwa kije
Jeśli nie wyjdziesz, to nie żyjesz
Gdzie się ukrywasz, misiu?
Znajdę cię.
Wyjdź, gdziekolwiek jesteś.
Musiało być ciężko patrzeć na śmierć brata.
Wiedząc, że to twoja wina.
Dorastając samotnie.
Teraz znów jesteś sama.
Dwoje na jedną.
Myślisz, że nas pokonasz?
Jestem Luthera z Landreth, Wędrująca Klinga,
Córka Gwardii Saskiej, Rycerz Anglii.
Trenowałam do tego przez całe życie.
Smutne, co?
Całe życie próbujesz dokończyć misję brata.
Jesteście tylko moją misją.
Jesteś beznadziejna.
Zdobędę broń, armię, zemstę.
To nie zmieni tego, co cię spotkało.
Świat nic dla mnie nie ma,
więc zburzę go cegła po cegle
i zbuduję od nowa.
Cios Osilitande to nie żart.
Poddaj się.
Nie.
Nie, póki nie nauczysz mnie strzelać
błyskawicą z rąk i oczu.
To tak nie działa.
Dlaczego?
Nie udźwignąłbyś tej mocy.
Eksplodowałbyś.
A jakie są szanse, że ja eksploduję?
Duże, gęsio.
Tata ma nie wybuchać.
Marnujesz cenny czas.
Zuma rośnie w siłę.
To nie ja gram w zbijaka.
Naucz mnie.
Może cię nie doceniłem.
Czekaj. To ty?
Nie trzeba ci ciszy a wyzwania.
Wkurzasz mnie!
Rolnicy i ich broń to za mało.
Skorpiony to za mało.
Twój mały zespół to za mało.
Czeka ich śmierć,
bo wiesz, że jej nie pokonacie!
Tato?
Tato!
Przepraszam.
Mastodon mnie wkurzał i chciałem mu oddać.
Mocno.
Stopą.
Jesteś ranny?
Chyba wykopałeś ze mnie ducha.
Czuję się o sześć ton lżejszy.
Zrobiłem to?
O nie.
Dokąd poszedł?
Więc? To koniec?
Tego właśnie chciałam.
Żebyś poczuła to, co ja.
Stratę.
Nie wiem, czy to możliwe.
Wybacz, Klausy. Do zobaczenia.
Co?
Przegrałaś.
Ale…
Słucham?
Jesteś ranna, nie masz broni,
a Zuma jest potężniejsza niż ktokolwiek inny.
Zabrałaś mi wszystko, ale teraz mam więcej.
Mam kumpli
i szansę skończyć to, co zaczął brat.
To ty będziesz sama.
Przegrałaś.
Wybacz, Klausy.
Mam sprawy do załatwienia.
Veruca?
Veruko!
No jasne. A więc zrób to.
Za dużo czasu na was zmarnowałam.
Decyduj, co robić.
Nie wchodź mi w drogę.
Zuma!
Zaatakujemy o wschodzie słońca.
Wróciłaś! Co się stało?
Wszystko OK?
Zrobiłam, co trzeba.
To uścisk typu: „Widziałam mroczne rzeczy”?
Nie.
Dałam im uciec.
Ja widziałam mrok, jak ktoś chce mnie przytulić.
Wystarczy.
Nie leniliście się.
Nie.
Mastodon odzyskał swoje moce.
Użyje ich, by zdobyć broń.
Oby miał rację. Jaki jest plan?
Mam dobre wieści.
Nie ma go już w ciele taty.
Najwyraźniej dużo przegapiłam.
Więc gdzie jest?
Tutaj.
Napisy: Jaśmina Dargiel