‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎สกาดู๊ช
‎เจ๋ง ถูกใจมาก
‎คงต้องหัดควบคุมอีกหน่อย
‎ปลื้มไม่ไหวแล้ว
‎คงไม่ต้องเดินอีกแล้ว
‎หมวกนี้สุดยอดไปเลย
‎ไง สุดสวย
‎มาดูกันว่าแกทำอะไรได้
‎โอเค
‎เราให้ทุกคนควบกะ ‎เพื่อผลิตแมงป่องตัวใหม่
‎ไม่เคยคิดว่าจะได้พูดแบบนี้
‎ทาสีได้สวยมาก
‎ดีใจที่เห็นพวกเจ้า ‎สนุกไปกับงานศิลปะ
‎มันไม่ใช่แค่สี
‎แต่มันคือยาง เอาลูกป๊อกตาป๊อก ‎มาละลายแล้วไปเคลือบยานแมงป่อง
‎ซูม่าจะได้ช็อตเราไม่ได้
‎ขอโทษ อันนั้นบทของเจ้า ‎ข้าตื่นเต้นไปหน่อย
‎พวกเจ้าผสานงานศิลปะระดับโลก ‎กับแมงป่องที่ป้องกันสายฟ้าได้เหรอ
‎พวกเจ้าเหมาะจะเป็นทีมเดียวกัน
‎- เอ่อ ‎- เอ่อ
‎- ยังคงรู้สึกพิลึก ‎- รู้สึกแปลกอยู่ดี
‎ถ้าเราขับพวกมันไปรบ
‎ข้าคิดว่าเรามีโอกาสชนะได้
‎เว้นแต่ตอนนี้ซูม่า ‎มีถุงมือและหมวกเหล็กแล้ว
‎สมองเล็กพิลึกของเจ้า ‎ได้คิดอะไรเผื่อเรื่องนั้นไหม
‎นี่
‎เราทำได้น่า
‎เรามีอัจฉริยะ เรามีแมงป่อง ‎เรามีกันและกัน
‎แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว
‎อย่าให้ความตายมาหยุดเจ้า
‎ทำไมล่ะ
‎เพราะซูม่าจะฉีกพวกเจ้าเป็นชิ้นๆ
‎หมอนั่นโดนก่อนแน่นอน
‎ข้าเหรอ
‎แต่พวกเจ้ามีพลังเทียบเท่า ‎ศาสตราวุธเทียนชาง
‎ข้าไง
‎นั่นสินะ
‎แต่ยังไงนะ
‎อาจารย์ในตำนานสามารถ ‎เชื่อมต่อธาตุเพื่อรวบรวมพลัง
‎ข้าสร้างกงล้อพายุ ‎เพื่อเพิ่มกำลังพายุของตัวเอง
‎ของตัวเอง เดี๋ยวนะ
‎ท่านจะบอกว่าท่านแย่ง ‎อาวุธเทียนชางจากซูม่าได้เหรอ
‎เปล่า
‎เขาบอกว่าถ้าข้าได้พลังสายฟ้าคืนมา
‎ข้าก็จะขโมยมันคืนมาจากซูม่าได้
‎แจ่มเวอร์
‎เอาเลย เอาแบบนั้นเลย
‎อาจารย์มาสโตดอน
‎อาวุธลับของเรา
‎และถ้าร่างห่านตัวนี้ตายในสงคราม
‎- อะไรนะ ‎- ข้าก็จะลองใหม่ในร่างอื่น
‎ขอโทษที ขอประโยคสุดท้ายใหม่ซิ
‎ไปละนะ
‎น่าแปลกใจเสียจริง
‎ตามติดหนึบเลยนะ
‎น้องชายเจ้าอยู่ไหน
‎ไปต้มยารักษาให้ข้าในป่า
‎ใช้ได้เหมือนกันถ้าเขาตั้งใจจริง
‎เรียกเขามาเดี๋ยวนี้
‎ขอโทษที ไม่มีแรงแล้ว
‎ดูเหมือนเรือตกจะทำข้าสะบักสะบอม
‎บอกว่าเดี๋ยวนี้
‎"ไปต้มยาให้หน่อย เคลาส์"
‎"โหนเชือกลงไป เคลาส์"
‎ข้าเป็นน้องชายหรือเป็นเบี้ยเนี่ย
‎ข้าทำตามคำสั่งนาง แล้วดูสิว่าเป็นไง
‎ตอบมา ครั้งสุดท้าย
‎เคลาส์อยู่ไหน
‎เบาหน่อย
‎ไม่งั้นเขาจะไม่กลับมานะ
‎เขาเป็นน้องชายเจ้า
‎น่าจะฉลาดกว่าถ้าหนีไปซะตอนนี้
‎คนเราไม่ได้ประเสริฐเหมือน ‎เซอร์อัลฟี่วัลฟี่กันหมดว่าไหม
‎นี่
‎กว่าจะมาได้นะ
‎นี่
‎- อะไรกัน ‎- ไว้ก่อน
‎ไม่ต้องขอบใจ
‎มาจัดการหอกข้างแคร่กันก่อน
‎ไปหลบอยู่ที่ไหน เจ้าหมีน้อย
‎เกือบแล้ว
‎เกือบจะได้แล้ว
‎นี่ ทำอะไรอยู่น่ะ
‎ทำสมาธิ
‎ข้าถูกตัดขาดจากธาตุ ‎ตอนที่สูญเสียกายหยาบ
‎ข้าอยากได้ความสงบ ‎ถ้าจะเรียกพลังกลับคืนมา
‎ใช่ เรื่องนั้น
‎ทำไมข้าถึงไม่เคยเห็นท่าน ‎ปล่อยพลังพายุมาก่อน
‎แล้วข้าเคยได้สงบไหม
‎ตั้งแต่พบกับเจ้า
‎สอนข้าหน่อย
‎ข้าพูดจริง ท่านเอาแต่บ่นว่า ‎ร่างห่านของเตี่ยข้าปวกเปียก
‎งานสอนข้าเชื่อมต่อกับธาตุหน่อย
‎แล้วข้าจะช็อตซูม่าไปสัปดาห์หน้า
‎ถึงข้าจะอยากแต่ก็ทำไม่ได้
‎อาจจะต้องใช้เวลา 1,000 ปี ‎ไม่สิ 2,000 ปี
‎ข้าน่าจะทำได้ภายในหนึ่ง…
‎พันปี
‎เจ้าทำข้าเสียเวลา
‎ข้าไม่ให้ท่านพาเตี่ยข้า ‎ไปสู้ศึกที่อาจแพ้ได้
‎เราจะแพ้กันหมดถ้าข้าไม่ลอง
‎งั้นมาสู้กัน ‎ข้าจะทำให้เห็นว่าข้าพร้อม
‎ถอยไป โป
‎เจ้าไม่อาจชนะโดยการ ‎พิสูจน์ตัวเองได้ทุกครั้ง
‎พิสูจน์สิ
‎อีมอญซ่อนผ้า ตุ๊กตาอยู่ข้างหลัง
‎ไว้โน่นไว้นี่ฉันจะตีก้นอัลฟี่
‎ไปซ่อนอยู่ไหนนะ เจ้าหมีน้อย
‎ข้าจะหาให้เจอ
‎อยู่ไหนนะ อยู่ไหนเอ่ย
‎คงสะเทือนใจน่าดู ‎ที่เห็นพี่ชายถูกดาบเล่มนั้นแทง
‎รู้ว่าเป็นความผิดตัวเอง
‎ต้องโตมาตามลำพัง
‎และเจ้าจะต้องอยู่ลำพังอีกครั้ง
‎สองต่อหนึ่ง
‎ทำไมถึงคิดว่าจะกำจัดเราได้
‎ข้าคือลูเธียร่าแห่งแลนด์เดรธ ‎นักดาบพเนจร
‎บุตรีแห่งแซ็กซอนการ์ด ‎อัศวินแห่งอังกฤษ
‎เพราะข้าฝึกฝนมาตลอดชีวิต
‎เศร้าใช่ไหมล่ะ
‎ต้องเอาชีวิตมาทิ้ง ‎เพื่อภารกิจของพี่ชาย
‎เจ้าไม่ใช่ภารกิจของเขา ‎ของข้าคนเดียว
‎เปล่าประโยชน์ หมดหวังแล้วที่รัก
‎ข้าจะช่วงชิงอาวุธ ‎รวบรวมกองทัพ และแก้แค้น
‎การปลดปล่อยปีศาจ ‎ไม่ทำให้เรื่องที่เกิดไปแล้วดีขึ้น
‎โลกนี้ไม่มีค่าสำหรับข้า
‎ดังนั้นข้าจะรื้อไม่ให้เหลือซาก
‎และสร้างใหม่ด้วยตัวเอง
‎ลูกเตะมหาประลัยไม่ใช่กระจอกๆ
‎ยอมซะ
‎ไม่
‎จนกว่าท่านจะยอมสอนข้า
‎ใช้นิ้วและดวงตายิงสายฟ้า
‎มันไม่ได้ใช้อย่างนั้น
‎ทำไมล่ะ
‎เจ้าประคองพลังนี้ยังไม่ได้
‎เจ้าคงจะระเบิดในไม่กี่วินาที
‎แล้วข้ามีสิทธิ์จะระเบิดแค่ไหน
‎สูงมาก เจ้าห่าน
‎นี่ อย่าทำเตี่ยข้าระเบิดนะ
‎เจ้าทำข้าเสียเวลา
‎ซูม่าแข็งแกร่งขึ้นทุกนาที
‎ข้าไม่ใช่คนที่เล่นด็อดจ์บอล
‎สอนข้าหน่อย
‎ข้าอาจจะประเมินเจ้าต่ำไปหน่อย
‎เดี๋ยว เป็นเพราะท่านเหรอ
‎ท่านไม่ต้องการความสงบ ‎แต่เป็นความท้าทาย
‎เจ้ามันน่าหงุดหงิดเสียจริง
‎ชาวนากับอาวุธพวกนี้ยังไม่พอ
‎ยานแมงป่องยังไม่พอ
‎ทีมกระจ้อยร่อยนี่ยังไม่พอ
‎เจ้าพาพวกเขามาตาย
‎เพราะเจ้ารู้ดีว่าสู้พลังนางไม่ได้
‎เตี่ย
‎ข้าขอโทษ
‎มาสโตดอนล้ำเส้นข้า ข้าเลยอยากเอาคืน
‎สุดกู่
‎ด้วยลูกถีบคู่
‎- เจ็บไหม ‎- โอ้
‎ข้าว่าเจ้าน่าจะถีบวิญญาณออกไปแล้ว
‎ข้ารู้สึกเบาขึ้นหกตัน
‎จริงเหรอ
‎ไม่นะ
‎เขาไปไหน
‎จบแค่นี้แล้วสินะ
‎นี่แหละที่ข้าต้องการ เวรูก้า
‎ให้เจ้ารู้สึก ‎สิ่งที่ข้ารู้สึกมาทั้งชีวิต
‎ความสูญเสีย
‎ข้าไม่รู้ว่าจะเป็นไปได้ไหมนะ
‎ขอโทษที เคลาซี่ แล้วเจอกันใหม่
‎อะไรนะ
‎เจ้าแพ้แล้ว
‎แต่…
‎ว่าไงนะ
‎เจ้าบาดเจ็บ เจ้าไม่มีอาวุธ
‎และตอนนี้ซูม่าก็แข็งแกร่ง ‎กว่าใครที่เราเคยเจอ
‎เจ้าพรากทุกอย่างไปจากข้า ‎แต่ข้ามีมากกว่าเดิมแล้ว
‎ข้ามีเพื่อน
‎แล้วก็โอกาสที่จะ ‎สานต่อสิ่งที่พี่ชายทำไว้
‎เจ้านั่นแหละจะต้องโดดเดี่ยว
‎เจ้าแพ้แล้ว
‎ขอโทษที เคลาซี่
‎ข้ามีงานต้องทำ
‎เวรูก้า
‎ได้
‎ฆ่าข้าเลย
‎การไล่จับเจ้าฉุดรั้งข้ามานานแล้ว
‎คิดเองแล้วกันว่าจะทำอะไร
‎แค่อย่ามาขวางทางข้า
‎ซูม่า
‎เราจะโจมตีตอนพระอาทิตย์ขึ้น
‎เย้
‎เบลด ท่านกลับมา เกิดอะไรขึ้น
‎ท่านเป็นอะไรไหม
‎ข้าทำสิ่งที่ต้องทำ
‎เป็นกอดแบบว่า ‎"ข้าเห็นความมืดมิดมา" ใช่ไหม
‎เปล่า
‎ข้าปล่อยมันหนีไป
‎ข้าเคยเห็นความมืดมิด ‎เผื่อใครอยากจะกอดข้า
‎โอเค พอแล้ว
‎ล้นมือน่าดูเลยนะ
‎ไม่ใช่แค่นี้
‎มาสเตอร์มาสโตดอน ‎เชื่อมโยงกับพลังพายุได้แล้ว
‎เขาจะใช้พลังเพื่อเอาอาวุธคืนมา
‎หวังว่าเขาจะคิดถูก
‎จะทำยังไง มาสโตดอน
‎สรุปข่าวดี
‎เขาออกจากร่างเตี่ยข้าไปแล้ว
‎ข้าพลาดอะไรไปเยอะเลย
‎แล้วเขาอยู่ไหน
‎อยู่นี่
‎คำบรรยายโดย วิชุพร กุลมงคล