‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎สกาดู๊ช
‎มาสิ
‎ทำไมมันยาก
‎ใกล้จะได้แล้ว
‎ปัดโธ่
‎เย้
‎หือ
‎อาจารย์มาสโตดอน
‎หือ
‎ที่นี่ที่ไหน
‎เราอยู่ในช่องว่างทางจิตของเจ้า
‎วิญญาณเจ้ามาพักที่นี่ ‎ยามข้าควบคุมร่างของเจ้า
‎ว้าว
‎มิน่าก๋วยเตี๋ยวถึงใหญ่เบิ้มแบบนี้
‎ข้ารู้สึกเชื่อมโยงกับธาตุ
‎พลังข้ากลับมาแล้ว
‎ว้าว
‎ข้ารวดเร็วพอจะเล่นงานซูม่า
‎แต่ข้าต้องมีความเร็วของกงล้อวายุ ‎จึงจะเอาชนะนางได้
‎ข้าต้องยึดกงล้อและขโมยอาวุธคืนมา
‎ข้าจะช่วยได้ยังไง
‎โดยการอยู่ที่นี่ อย่าขวางทางข้า
‎อะไร ไม่ ข้านึกว่าเรารวมทีมกัน
‎พลังวายุของท่านกับวิชากังฟูของข้า
‎นี่เป็นภารกิจของข้า โป
‎โอ๊ย
‎ให้ข้าควบคุมหนึ่งขากับหนึ่งแขน
‎ไม่ได้เด็ดขาด
‎นิ้วก้อยกับคิ้ว
‎บอกว่าไม่
‎ข้าแค่…
‎รู้สึกแปลกๆ ที่ไม่ได้อยู่ช่วยเพื่อน
‎งั้นมาปลอบใจด้วยซุปถ้วยนี้
‎ถ้าเจ้าก้มมองลงไป…
‎ไม่ได้ให้กินเหรอ
‎ข้าจะทำอีกหนนะ
‎หากเจ้ามองลงไป เจ้าจะเห็นโลกภายนอก
‎ซุปฉายนิมิต
‎ว้าว
‎ไม่ให้ข้าใช้แส้แน่นะ
‎จะต้องให้พูดอีกกี่ครั้งว่าไม่
‎ศาสตราวุธจะทำลายเมือง ‎และผู้อยู่อาศัย
‎ก็ได้
‎คำนับ ซูม่า บาลัม
‎เคาะไม่เป็นเหรอ แพ็กซ์
‎ซูม่า บาลัม เราถูกโจมตี
‎อะไร ถามจริง ใคร
‎มันใกล้จะเกิดขึ้นแล้ว ทุกคน
‎โอเค ทุกคนพร้อมพลีชีพหรือยัง
‎ข้าไม่มั่นใจเลย ข้าไม่ใช่นักสู้ ‎เหมือนพวกเจ้า ข้าเป็นแค่ชาวไร่
‎พวก ข้าเป็นพ่อค้าก๋วยเตี๋ยว
‎เขาถ่อมตัวไปงั้น เขาเคยเป็นโจรสลัด
‎อย่าปากมากสิ
‎- แน่นะว่าทำได้ ‎- แค่พาข้าไปหาซูม่า
‎ข้าขอคุยกับโป
‎เบลด ช่องว่างของข้ากว้างมาก
‎ข้าเจอรองเท้าแตะนำโชคที่ทำหาย ‎18 ปีก่อนด้วย
‎นี่
‎มาสโตดอนทำได้ ข้าเคยเห็นพลังเขา
‎ไม่ใช่เรื่องนั้น
‎ข้าอยากจะรบ ‎เคียงบ่าเคียงไหล่เจ้ามากกว่า
‎ข้ายังอยู่ตรงนี้กับท่าน ‎ข้ากับรองเท้าแตะนำโชค
‎เราแพ้ไม่…
‎เออๆ ไปได้แล้ว
‎พร้อมไหม
‎เดินหน้า
‎เรามาทวงศาสตราวุธเทียนชาง ซูม่า
‎เราไม่จำเป็นต้องสู้กัน
‎พูดเรื่องอะไรของเจ้ามิทราบ
‎ท่านขโมยพวกเขาไปมากพอแล้ว
‎ส่งอาวุธมาดีๆ ‎ไม่งั้นเราคงต้องใช้กำลัง
‎- พูดอะไรของเจ้า ‎- เกิดอะไร…
‎ข้าไม่เข้าใจ
‎แพ็กซ์ ฝากจัดการพวกมันที
‎คุ้มกันเมือง
‎ไปจับตัวซูม่า
‎เราต้องพาอาจารย์มาสโตดอน ‎ไปหากงล้อวายุ
‎เดินหน้า
‎หมัดสายฟ้ามหาประลัย
‎ข้าก็ทำได้ไม่เลวนี่
‎แต่ก็ไม่ได้เรื่องด้วย
‎เจ้าจะชอบข้านะถ้าได้รู้จักข้า
‎เดี๋ยว เจ้าช่วยเรา ‎เจ้าเป็นคนร้ายไม่ใช่เหรอ
‎ไม่ใช่ เราแค่อยากได้อาวุธวิเศษ
‎อาวุธวิเศษ
‎หือ
‎- เอ่อ… ‎- โอ…
‎ชาวเมืองทิคัล
‎อย่ากลัวไป ผู้พิทักษ์อยู่นี่แล้ว
‎นั่นซูม่าเหรอ
‎นางบินได้เหรอ
‎ซูม่าคือผู้พิทักษ์
‎ใช่แล้ว
‎ข้าคือผู้พิทักษ์มาตลอด
‎และข้าจะปกป้องเจ้า ‎จากผู้บุกรุกพวกนี้
‎เตรียมตัวให้ดี
‎ซูม่าเป็นคนทำเหรอ
‎ยางใช้ได้ผล
‎อย่าประมาทพลังเด็กเนิร์ด ‎ที่มีโกโก้ร้อนสูบฉีด
‎อะไร เจ้าทำได้ยังไง
‎ห้ามใครใช้กงล้อของข้าทั้งนั้น
‎ข้าช่วยเอง
‎ข้าเอาอยู่น่า
‎ทำไมนางถึงทำแบบนี้
‎นางเป็นปีศาจ
‎ถามจริง
‎ข้าทำเพื่อพวกเจ้าแทบตาย
‎ถ้าไม่มีข้า พวกเจ้าก็ไม่เหลืออะไร
‎ถ้าข้าไม่ได้ก็ไม่มีใครได้
‎นางจะทำอะไร
‎นางจะโยนปิระมิดใส่เรา
‎เดี๋ยว ท่านมาทำอะไรที่นี่
‎ซูม่ากำลังจะทำลายเมืองทั้งเมือง ‎เราต้องหยุดนาง
‎ใช้สายฟ้าสิ
‎แผนล่มแล้ว โป
‎ลึกๆ ข้ารู้มาตลอดว่านี่คือจุดจบ
‎ฝากซุปหน่อย
‎ยินดีต้อนรับกลับ
‎รู้ได้ไงว่าเป็นข้า
‎กลิ่นก๋วยเตี๋ยว กระโดดได้
‎สุดยอดหางแมงป่อง
‎ให้ช่วยไหม
‎ไปทวงกงล้อวายุกัน
‎ระวัง
‎มันคงจะลอยอยู่ได้อีกไม่นาน
‎ด้วยขนาดเท่านั้นกับความเร็วสุดท้าย
‎เราต้องรีบอพยพหนี
‎เร็ว
‎ไม่นะ
‎ไม่
‎โป
‎ท่านยังหยุดมันได้นะ ซูม่า
‎สำเนียงเจ้ามาๆ หายๆ นะ
‎ข้าได้ยินเรื่องที่ท่าน ‎ช่วยเหลือผู้คน
‎ข้ารู้ว่าท่านเป็นห่วงพวกเขา ‎ท่านคือผู้พิทักษ์
‎และท่านยังเป็นได้ แต่ไม่ใช่แบบนี้
‎มันสายไปแล้ว
‎ไม่
‎เราตายไปแล้วเหรอ
‎แต่เรายังไม่ได้อาวุธเลย
‎ทุกคนจะถูกปิระมิดนั่นบดขยี้หมด
‎ลูกข้า
‎ไม่นะ
‎โปลูกข้า
‎ไม่นะ
‎ไม่
‎เขาผิดเองที่ไม่ยอมปล่อยมือ
‎พวกเขาทำอะไร
‎พวกเขาไม่ยอมง่ายๆ
‎อะไรน่ะ
‎ศาสตราวุธเทียนชางสร้างขึ้นเพื่อ ‎กักเก็บวิญญาณที่พ่ายแพ้มัน
‎เหมือนกองทัพที่เราสู้ ‎เมื่อหลายพันปีก่อน
‎เราจะติดอยู่ในกงล้อวายุกับคนแก่ ‎บูดบึ้งในนั้นตลอดกาลเหรอ
‎โป
‎ไม่ใช่เรา
‎อาวุธต้องการวิญญาณแค่ดวงเดียว ‎และตอนนี้ร่างเจ้ามีสองดวง
‎เราคนนึงต้องปล่อยมือ
‎ท่านมีพลังวายุ ท่านเหมาะจะอยู่ต่อ
‎เจ้านำคนเหล่านี้มารวมกัน
‎ศัตรูที่อ่อนแอ โง่เง่าและตายได้
‎แต่เจ้าก็เห็นคุณค่าในตัวพวกเขา
‎อย่างที่เจ้าเห็นในตัวข้า
‎ทีมของข้าทำลายล้างโลก
‎ทีนี้ทีมของเจ้าจะต้องแก้ไข
‎และเมื่อนั้น
‎ยามที่เจ้าทำลายอาวุธสำเร็จ
‎ข้าจะได้พักผ่อนเสียที
‎อาจารย์มาสโตดอน
‎ไม่
‎ดาวหมีใหญ่พิฆาต
‎อะไรกัน
‎ลูกข้า
‎ข้ายังไม่ตาย
‎ข้ารักพวกท่านที่สุด
‎และเราค่อยมาคุยเรื่องนี้กันทีหลัง
‎เราจะม่องกันหมดแล้ว
‎เจ้าบินได้ เจ้าโง่
‎ข้ากลัวจนไม่กล้าปล่อยมือ
‎หวังว่าเราจะใช้มัน ‎เป็นครั้งสุดท้ายสักทีนะ
‎เจ้ากลับมา…
‎กงล้อวายุต้องการวิญญาณ
‎อาจารย์มาสโตดอนก็เลยสละตัวเอง ‎เพื่อให้โอกาสเรา
‎วู้
‎ข้าเป็นเหยื่อนะ
‎พวกนั้นรังแกข้า
‎แป๊บนะ
‎บ้าจริง แกะไม่ออก
‎- ไม่อยากจะเชื่อเลย ‎- ไม่อยากเชื่อว่าเราจะทำได้
‎พวกเจ้าจะทำยังไง ‎ในเมื่อซูม่าไม่อยู่แล้ว
‎เราก็คงหาผู้นำคนใหม่
‎คนที่คิดถึงผู้คนก่อนตัวเอง
‎เราเลือกเพลเพล
‎เรามีแผนสำหรับทุกอย่าง
‎ข้าเหรอ
‎เจ้าคงได้กลับไปทำของเล่นต่อแล้ว
‎ใช่
‎ส่วนเจ้าจะไปอังกฤษเหรอ
‎ต้องดูว่าอัลฟี่ทำลายกงล้ออีกอันยัง ‎และเปลี่ยนพวกนี้เป็นพุดดิ้ง
‎- ข้าใช้คำถูกไหม ‎- ไม่ถูกสักนิด
‎ข้าพร้อมจะไปอังกฤษแล้ว
‎อัลฟี่เอาแต่พูดถึงหมอก ฝน พื้นดิน
‎ทำเอานึกภาพตามออกเลย
‎ไปด้วยกันไหมล่ะ
‎ข้าทำหีบทนทายาดไว้ขนอาวุธแล้ว ‎ขอไปด้วย
‎เยี่ยม ตัวประหลาดอีกตัว
‎เราจะรับช่วงต่อเอง อาจารย์มาสโตดอน
‎ทีนี้ก็ตรงสู่อังกฤษ
‎ข้าคิดว่าส่วนที่ยากผ่านไปแล้ว
‎ตามนั้นเลย
‎คำบรรยายโดย วิชุพร กุลมงคล