‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎สกาดู๊ช
‎หลังเหน็ดเหนื่อยจากสุดยอดภารกิจ ‎อัศวินมังกรก็ล่องเรือสู่อังกฤษ
‎เพื่อทำลาย ‎ศาสตราวุธเทียนชางให้สิ้นซาก
‎พบกับเบลด นักดาบพเนจร เพื่อนรักข้า
‎นักรบกระหายเลือด ‎ในภารกิจแก้แค้นอย่างไม่หวั่นเกรง
‎กระหายน้ำมากกว่า
‎อั๊คน่า อัจฉริยะที่ซ่อม ‎สากกะเบือยันเรือรบ
‎ข้าน่าจะแก้ปัญหาลมได้
‎เตี่ย เชฟนักเอาตัวรอด
‎ของกินหมดแล้ว
‎ใครอยากกินน้ำต้มไม้ร้อนๆ บ้าง
‎รุกมินี โจรตัวฉกาจที่ใจเย็นกว่าใครๆ
‎ถังพวกนี้เป็นของข้า ข้าเป็นคนเจอ
‎และสุดท้าย
‎แพนด้าและวิชากังฟู ‎ขึ้นชื่อระบือไกลในนาม…
‎อาปิงเหรอ
‎ไม่ ไม่ใช่สิ
‎ไม่นะ ข้าหิวเกินจนลืมชื่อตัวเอง
‎ใช่ไหม พุงกะทิ ข้าจะทำอะไรได้
‎ใช่แล้ว
‎หือ
‎ไม่นะ
‎อะไรน่ะ
‎อะไรเหรอ
‎- เจ้าแอบซุกเกี๊ยวซ่าไว้เหรอ ‎- ไม่ ท่านไม่เข้าใจ
‎- เกี๊ยวซ่าฉุกเฉินน่ะ ‎- เกี๊ยวซ่าเหรอ
‎ถามจริงเถอะ
‎เอ่อ…
‎เจ้าจะไม่หิวตายหรอก
‎แต่จะตายเพราะข้า
‎ดูนั่น
‎ใช่ ดูสิ ดูอะไรเหรอ
‎พระจันทร์ งามจัง
‎พระจันทร์มีอะไรเหรอ
‎เพราะมันบอกว่าวันนี้ ‎เป็นวันแรกของตรุษจีนน่ะสิ
‎เทศกาลตรุษจีน
‎- เทศกาลตรุษจีนเหรอ ‎- วันแรกของตรุษจีน
‎วันปีใหม่จีน
‎การฉลองชีวิต ครอบครัว ‎และโชคในปีที่จะมาถึง
‎ฉลองปีใหม่
‎ตอนที่เราขอพรให้โชคดีตลอดปี
‎ดูเหมือนเราจะอับโชคมานานแล้ว
‎โธ่
‎โชคอยู่รอบตัวเรา
‎แต่จะมองเห็นได้ก็ต่อเมื่อเฉลิมฉลอง
‎อะไรจะดีไปกว่าการฉลอง ‎และไม่ฆ่ากันเอง
‎ได้ดีกว่าให้เพื่อนรู้จักวัฒนธรรมเรา
‎มารวมกัน ทุกคน
‎หวังว่าจะมีอาหารด้วย
‎แน่นอน จัดเต็ม
‎อาหารเลี้ยงจิตวิญญาณนะ
‎เรื่องราวของเรา ‎เริ่มขึ้นตั้งแต่บรรพกาล
‎ยามที่สัตว์ประหลาดมากมาย ‎ยังยั้วเยี้ยในเมืองจีน
‎สิ่งเดียวที่ขวางทางอยู่
‎คือนักล่าฝ่ายธรรมะ ‎ที่เสี่ยงชีวิตอย่างหาญกล้า
‎เปรี้ยง ปร้าง
‎พวกเขาเป็นที่ยกย่องด้านความกล้า ‎อาจหาญ และมากที่สุดคือ
‎โชคสุดเฮง
‎บ้างประสบความสำเร็จ
‎บ้างก็ไม่รอด
‎สุดท้ายโชคของนักล่าก็หมด ‎เหลือไว้เพียงตำนาน
‎ยามนั้น เหลือนักล่าเพียงหยิบมือ ‎อยู่ปกป้องเมืองจีน
‎และนั่นก็คือนักพเนจรเดียวดาย ‎ที่มีอดีตที่ซับซ้อนและขมขื่น
‎ผู้เดินทางหลายหมื่นลี้ ‎เพื่อพิสูจน์ตนเอง
‎ว่าเป็นนักล่าผู้ยิ่งใหญ่ตลอดกาล
‎(วันตรุษจีนสุดอลังการ)
‎หือ
‎เขาเป็นวีรบุรุษแห่งโชคลาภ
‎ช่วยหน่อยสิ
‎และในคืนนั้นเอง
‎คืนที่ยาวนานที่สุดของปี
‎ที่เขาไปขอลี้ภัยในหมู่บ้านเล็กๆ
‎รู้แล้วน่า
‎เลิกส่งเสียงสักที
‎ขอโทษครับคุณ
‎แต่ปรากฏว่าชาวบ้านไม่ต้อนรับเขาเลย
‎คนพวกนี้เป็นอะไรนักหนา
‎อย่ายุ่ง เจ้าทึ่ม ‎ที่นี่ตัวใครตัวมัน
‎ขอโทษที
‎พเนจรเดียวดาย ‎ที่มีอดีตซับซ้อนและขมขื่นแค่อยาก
‎จะหาที่ซุกหัวนอน
‎หือ
‎จะนอนที่ไหนก็เชิญ
‎- ไม่อยู่แล้ว ‎- อย่าขวางทาง ระวัง
‎เมืองพิลึก
‎- เสียใจ ห้องเต็ม ‎- หือ
‎ที่ไหน
‎ปิดแล้ว
‎- ขอแค่ข้า… ‎- บอกว่าปิดแล้ว
‎อย่านะ เหนียน
‎เสียงท้องข้าร้องเอง
‎ใจเย็นพวก ‎ท่านมีเมนูพิเศษให้นักเดินทางไหม
‎เราไม่ทำแบบนั้นที่นี่
‎ป้ายข้างหน้าบอกว่าต้อนรับนักเดินทาง
‎ป้ายเก่าแล้ว
‎รู้แล้วน่า
‎ข้าด้วย
‎ก็ได้ เร็วๆ แล้วกัน
‎อย่างละสอง อุ่นร้อน
‎จิ้มซีอิ๊ว น้ำส้มสายชู ‎ขิงและซอสพริก
‎แยกถ้วย
‎แล้วก็ชาเก๊กฮวย ใบชา ไม่ถุง
‎กินให้ไว
‎อร่อยเข้มข้น รสเด็ด
‎ดีใจจังที่มีลูกค้า
‎ท่านควรจะมีคิวล้นเลยนะ
‎ชาวบ้านไม่กินที่นี่ ไม่แวะมานานแล้ว
‎โอ้
‎เลิกพิรี้พิไร นี่บิล
‎ข้าต้องปิดร้านก่อนค่ำ
‎โอ้
‎คือ…
‎ท่านมีเงินทอนไหม ‎เพราะข้าจะจ่ายด้วยของล้ำค่า
‎อะไรน่ะ
‎โชคเหรอ
‎อั่งเปา ตั๋วเรียกตัวข้า
‎เอาไว้เรียกใช้บริการ
‎ตรงหน้าท่านคือนักล่าผู้โด่งดัง ‎และมากับโชคแบบจุกๆ
‎แต่มันเขียนกลับหัว
‎มั่งมีศรีสุข
‎ข้ารู้ เครื่องพิมพ์มันบ้ง ‎พอจะพิมพ์ใหม่ก็แพง
‎เข้าห้องหลบภัยเร็ว
‎- หือ ‎- เอาบิลมาด้วย
‎เจ้าน่ะ กลับมานี่นะ
‎ในซองนี้ว่างเปล่า
‎อย่าห่วง ข้าจ่ายท่านดีกว่านี้แน่นอน
‎โดยปราบเจ้าปีศาจร้ายตัวนี้
‎ยามที่จีนมีภยันตรายจากอสูรร้าย
‎พวกมันจะโดนอัดและเตะจนย่อยยับ
‎เพราะข้าคือ ‎นักล่าผู้ยิ่งใหญ่แห่งเมืองจีน
‎ยินดีรับใช้
‎ไม่ล่ะ เรามีนักล่าอยู่แล้ว
‎หือ
‎ไง
‎เหมือนเราจะเจอกันอีกแล้ว เหนียน
‎ยังไม่ยอมซื้อแปรงสีฟันสักทีนะ
‎จงหวาดกลัวข้า เจ้าหมีต่ำต้อย
‎ไม่มีทาง
‎ข้ายังเอาไปจากเจ้าไม่มากพอเหรอ
‎หรือจะพรากชีวิตเจ้าดี
‎ฟังทางนี้ เจ้าอสูร
‎เจ้าไม่มีทางเทียบเคียง ‎คนรูปงามเช่นนี้ได้
‎ยามที่จีนมีภยันตรายจากอสูรร้าย
‎พวกมันจะต้องโดนอัดและเตะจนย่อยยับ
‎อะไรนะ
‎เพราะข้าคือ…
‎ปัดโธ่โว้ย
‎ดี
‎มีเมืองให้เผามากมายแต่เวลาน้อยนิด
‎คืนพรุ่งนี้ข้าจะกลับมา
‎กลับมานี่นะ
‎มาสู้กัน เจ้าอสูร
‎ปัดโธ่เว้ย
‎เจ้าปล่อยมันไป ‎เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใครมิทราบ
‎นักล่าที่โด่งดังและโชคดีสุดๆ
‎คือ…
‎ท่านสู้ได้เฟี้ยวสุดๆ ไปเลยเนอะ
‎เฟี้ยวเหรอ อสูรนั่นเผาหมู่บ้าน ‎ไปครึ่งหนึ่งแต่เจ้าบอกว่าเฟี้ยว
‎ไม่ใช่อย่างนั้น ‎ข้าหมายถึงท่านน่ะเฟี้ยว
‎เลิกพูดสักที ห้ามพูดคำนี้อีก
‎เจ้าไม่จำเป็นต้องช่วยเรา ขอบใจ
‎เดี๋ยวก่อน ‎อสูรนั่นบอกว่าจะกลับมาใหม่
‎ทำไมถึงไม่มีใครทำอะไร ‎ใช่ ท่านพูดถูก ขอโทษ
‎ข้าช่วยได้ ‎ข้าสู้กับอสูรมาทั่วจีนแล้ว
‎ไม่ต้องมาช่วย ‎เราต้องการแค่โชค ส่วนเจ้า…
‎ไม่มีเจ้า หมู่บ้านเรา ‎ก็ดวงซวยมากพอแล้ว
‎เจ้ามาจากไหน
‎ข้าอยู่ที่นี่ เจ้านั่นแหละมาจากไหน
‎ข้าเป็นนักพเนจรเดียวดาย ‎ว่าแต่เจ้าอสูรนี้ไปไงมาไง
‎ดูเหมือนมันจะเป็นภัยคุกคามสังคม
‎ในค่ำคืนที่ยาวนานที่สุดของปี ‎ทุกๆ ปี
‎เจ้าเหนียนวิญญาณสัตว์ประหลาด ‎จะมาคุกคามเรา
‎นาน 14 คืนรวด
‎กินเสบียงเรา ‎ทำลายข้าวของ ทุกอย่างพังยับเยิน
‎จนกว่าแสงจันทร์เพ็ญครั้งใหม่จะส่อง
‎และมันจะกลับไปจำศีลอีกหนึ่งปี
‎ของข้า
‎คนส่วนใหญ่หนีไปภูเขาก่อนค่ำ
‎และกลับมาตอนเช้าหลังทุกอย่างจบลง
‎ทุกคนแค่หนีไป แล้วปล่อยให้ ‎ปีศาจพังหมู่บ้านเหรอ
‎ทุกคนยกเว้นนาง
‎พี่ชายนางเคยปกป้องเมืองนี้ ‎ตอนนี้เหลือแค่นาง
‎นางยังเทียบเหนียนไม่ได้
‎แต่ต้องเคารพความมุ่งมั่นของนางเลย
‎ว่าแต่สนใจเครื่องรางนำโชคไหม
‎ขออีกชิ้นก็ได้ ไม่ต้องทอน
‎หมอนั่นถังแตก
‎ซองที่เขาให้เป็นซองเปล่าแถมกลับหัว
‎มั่งมีศรีสุข
‎ข้าตั้งใจจะจ่ายอยู่แล้ว สาบานได้
‎ไม่ต้องมาย้ำหรอกว่าเจ้าติดหนี้ข้า
‎มั่งมีศรีสุข
‎คำว่ามั่งมีกลับหัวแน่ะ นี่
‎เรียบร้อยแล้ว
‎โอเค เจ้าก้ามปู ถ้าอยากจะอวดนัก…
‎เข้าไปซะ
‎เจ้าไม่ใช่คนแถวนี้
‎ใช่ ข้า…
‎ยามที่จีนมีภยันตราย…
‎ข้ากำลังจะไปพอดี
‎- เข้ามาก่อนสิ ‎- จริงเหรอ
‎ขอบใจ
‎ข้าหาที่ซุกหัวนอนอยู่พอดี
‎ไหนบอกว่าโรงแรมเต็มไง
‎ข้าบอกว่าข้าไม่มีที่ให้เจ้า
‎การอยู่ข้างนอกตอนกลางคืนไม่ปลอดภัย
‎คนส่วนใหญ่พาครอบครัวหนีไปที่ภูเขา
‎ขนเท่าที่ขนได้และรุ่งเช้าก็กลับมา
‎พวกเขาไม่อยากสูญเสียสิ่งที่มี
‎แต่สำหรับเราบางคน
‎นี่คือสิ่งที่เราเรียกว่าบ้าน
‎แล้วเจ้าจะพักถึงกี่โมง
‎เดี๋ยว อย่า ข้าเอง
‎บอกแล้วไงว่าข้าจัดการเองได้ ‎ไม่ต้องมาช่วย
‎แล้วใส่อะไรของเจ้า
‎ดูนะ
‎ข้ารู้ว่าท่านอิจฉา
‎แต่ไม่ต้องอิจฉาหรอก
‎เห็นไหม ชุดเกราะจำลอง ‎สิงโตอาจารย์จงขุย
‎ท่านเองก็ใส่ได้นะ ข้ามีหางคู่ด้วย
‎แต่ถ้าอยากใส่ก็เริ่มเลย
‎เพราะต้องใช้เวลา 15 ถึง 40 นาที ‎แล้วแต่ความยืดหยุ่นแต่ละคน
‎- ไปไกลๆ ได้ไหม ‎- โอ๊ย
‎เดี๋ยว แต่ท่านยังไม่เห็นชิ้นเด็ดเลย
‎ข้ามีเครื่องราง กับดัก ประทัด ‎และโชคที่จะช่วยเอาชนะเหนียน
‎และข้าจะไม่พูดคำว่าเฟี้ยวอีก สาบาน
‎ไปหาที่ซ่อนและอย่ามาเกะกะข้า
‎ถ้าเหนียนได้ยินเสียงเจ้า ‎ห้อยของเล่นกุ๊งกิ๊ง
‎มันก็รู้ตำแหน่งเราพอดี
‎จุดแข็งเราคือพรางกาย
‎จริงเหรอ ไม่น่าจะใช่
‎ตอนข้าปราบสัตว์ประหลาดแห่งเว่ยเหนือ
‎เราต้องใช้ศิลปะแห่งการข่ม
‎ย่อจากข่มขู่
‎แต่เหนียนไม่กลัวใคร
‎ไหนบอกหน่อย นักล่าผู้ยิ่งใหญ่ ‎เจ้าจะขู่อสูรเช่นนี้ยังไง
‎ทุกคนย่อมมีจุดอ่อน เราแค่ยังไม่รู้
‎อวดดีชะมัด
‎จริงนะ ท่านกลัวอะไร
‎ท่านกลัวอะไร ถามว่าท่านกลัว…
‎ข้ากลัวนักพเนจรเก๊ ‎ที่ชอบมั่นใจผิดๆ สวมชุดราคาถูก
‎สะพายย่ามใส่ของจุกจิกพังๆ
‎เป็นความกลัวที่เจาะจงมาก
‎หนี
‎มัวทำอะไรอยู่ หนีสิ
‎เราควรจะล่อมัน ให้มันช้าลง
‎เราไม่มีเวลา
‎เราต้องล่อมันไปที่จัตุรัส ‎ให้ห่างจากร้านค้า
‎เร็วเข้า
‎รถเข็นข้า
‎เสียดายเกี๊ยวซ่า
‎ไม่
‎ช่วยด้วย
‎เกี๊ยวซ่าหล่นทับข้า
‎ช่วยด้วย
‎เอาเกี๊ยวซ่าออกไปที
‎แต่ข้าไม่อยากให้มันเสียของ
‎เอ่อ…
‎ข้างนอกทำอะไรกันอยู่
‎ช่วยด้วย
‎เอาเกี๊ยวซ่าออกไปที
‎ขอบใจ
‎ลงบิลไว้ด้วยนะ
‎หือ
‎เราต้องหนีไปจากที่นี่
‎ทางนี้ โดนซะ
‎โอ้
‎หมดทางหนีแล้ว แพนด้า
‎ข้าไม่กลัวเจ้าหรอก
‎ควรจะกลัวนะ ‎เจ้าคิดว่าควบคุมโชคได้เหรอ
‎ไม่
‎ข้ามาที่นี่ทุกปี ‎เพื่อย้ำเตือนพวกเจ้าว่าโชคชะตา…
‎อยู่ใน…
‎กำมือข้า
‎หือ
‎เป็นอีกค่ำคืนที่ยอดเยี่ยม ‎แล้วเจอกันใหม่
‎ไม่นะ เกือบเสร็จข้าแล้วเชียว
‎ข้าอุตส่าห์ได้โอกาส
‎แต่เครื่องรางกุ๊งกิ๊ง ‎ของเจ้าไล่มันไป
‎พูดแบบนี้ไม่ยุติธรรมเลย
‎ทุ่ง
‎- โอ๊ย ‎- ถอดชุดติงต๊องนี่ที
‎มาเร็ว
‎พืชผักของเราไฟไหม้หมดแล้ว
‎เราอุตส่าห์ฝากชีวิตไว้กับเจ้า
‎เราเลี้ยงเจ้า ‎ให้เสื้อผ้า ให้ที่คุ้มหัว
‎อะไร ไม่ ข้าช่วยปกปักษ์เมืองนี้
‎นางพูดถูก ไม่ใช่ความผิดนางคนเดียว
‎เจ้าคือใครไม่ทราบ
‎ข้าเหรอ
‎ยามที่จีนมีภยันตรายจากอสูรร้าย
‎พวกมันจะโดนอัด…
‎พอเถอะ
‎เราคงกู้พืชผักกลับมาไม่ได้แล้ว
‎ข้าไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้ ‎แต่เจ้าทำให้หมู่บ้านเราซวยไปกันใหญ่
‎ไสหัวไป
‎ไปซะ เจ้าน่ะ
‎ตอนเจ้าพูดว่าเราสองคน ‎หมายถึงข้าด้วยเหรอ
‎ใช่ คงอย่างนั้น
‎เดี๋ยว รอก่อน
‎เฮ้
‎ข้าเสียใจด้วยนะ
‎โอ๊ย
‎ขอข้าไปด้วยได้ไหม
‎ไปไหนล่ะ ‎ข้าไม่มีบ้านให้กลับไปด้วยซ้ำ
‎ท่านอยู่ทำไม
‎ที่นี่ไม่เหมือนบ้านเลย
‎บรรยากาศไม่เป็นมิตร
‎เมื่อก่อนข้าไม่ใช่แบบนี้
‎ข้าขี้อาย เป็นคนเงียบๆ และขี้กลัว
‎แต่พี่ชายของข้า ‎ที่เคยเป็นนักล่าของเมือง
‎เป็นคนเอะอะ อึกทึกและกล้าหาญ
‎เขาเป็นต้นแบบของข้า
‎วันหนึ่ง
‎เหนียนก็มาบุกเมือง
‎ข้าติดอยู่ข้างนอกตามลำพัง ‎คนเดียวและหวาดกลัว
‎แต่ข้ารู้ว่าถ้ากลับถึงบ้าน ‎ข้าจะปลอดภัย
‎ข้าเฝ้ารอโอกาส
‎พอเหนียนหันไปทางอื่น ข้าก็รีบวิ่ง
‎ข้าเกือบรอดแล้วเชียว แต่กลับสะดุด
‎แล้วเหนียนก็หันมาตะครุบข้า
‎ข้านึกว่าจะต้องตายแล้ว แต่…
‎ทางนี้ เจ้าปีศาจอัปลักษณ์
‎ถ้าอยากโดนก็มาทางนี้
‎กลับไป เดี๋ยวข้าตามไป
‎จำไว้
‎อย่ากลัว
‎เขาล่อเหนียนไป
‎ให้ข้ามีโอกาสหนี
‎เขาบอกว่าจะตามมา
‎แต่เขาก็ไม่เคยกลับมา
‎ข้าช่วยพี่ข้าไม่ได้ ‎ข้าเลยอยากจะช่วยเมือง
‎เมืองนี้คือตัวแทนของพี่ข้า
‎และตอนนี้ข้าก็ทำให้ชาวบ้านผิดหวัง
‎ข้าขอโทษ
‎ข้าไม่รู้
‎ข้าหวังว่าเจ้าจะพบโชคที่เจ้าตามหา
‎มาดูกันว่าโชคจะพาไปทางไหนต่อ
‎พวกเจ้ามาทำอะไรที่นี่
‎- เรายอมแพ้ ‎- ประหยัดงบ
‎เคยเป็นเมืองที่น่าอยู่ ‎แต่ตอนนี้ไม่อีกแล้ว
‎มานั่งกับเราสิ
‎กำลังอยากพักอยู่พอดี ขอบใจ
‎ลองคิดดูดีๆ แล้ว ‎เช้านี้ก็ดีเหมือนกันนะ
‎นี่ ขอเชือกนั่นหน่อยได้ไหม
‎ปกติข้าคิดเงินนะ แต่ครั้งนี้เว้นให้
‎เจ้าเริ่มจะใจอ่อนสินะ
‎ใจอ่อนเหรอ กล้าดียังไง
‎เสียงอะไรน่ะ ‎มีใครได้ยินบ้าง เหนียนใช่ไหม
‎ข้ารู้จักเสียงนั้นดี
‎ข้านึกว่าเหนียนทำทุกอย่างพังหมดแล้ว
‎เกือบทุกอย่าง แต่พวกเราช่วยเหลือกัน
‎ข้ามีแป้งข้าวเจ้าเหลืออยู่ในโกดัง
‎ข้าสานชามจากใบไม้
‎ใส่น้ำตาลนิดหน่อย ‎ข้าก็ทำให้ของที่เรามีคงอยู่ได้นาน
‎อร่อยจังเลย มันเรียกว่าอะไร
‎ขนมเข่ง
‎เจ้าตั้งชื่อเลียนแบบปีศาจเหรอ
‎ข้าต้องหาประโยชน์จากมันนี่นา
‎โอเค ข้าเข้าใจ
‎ข้าก็เคยตกแต่งโคมไฟไว้รอบโรงแรม
‎นักเดินทางจะได้เห็นแต่ไกล
‎บ้าจัง
‎ข้าคงไม่ต้องใช้มันอีกแล้วล่ะ
‎เราคงต้องไปหาโชคกันที่อื่น
‎ข้าคงต้องหางานทำจริงจัง ‎คงต้องเลิกทำประทัดแล้ว
‎ในกำมือข้า
‎หือ
‎ประทัดเหรอ
‎ประทัดไง
‎เหนียนเสียสมาธิ ‎เพราะเครื่องรางและประทัด
‎แล้วไง
‎เขาเกือบเผาข้าแล้ว แต่เขากลัว
‎ถ้าเรายังพอมีโอกาสจะปราบเหนียนล่ะ
‎เพื่อช่วยบ้านเจ้า
‎ข้ามีไอเดีย
‎เรามีเวลาไม่มาก ‎และข้าต้องพึ่งทุกคนจึงจะสำเร็จ
‎- เก็บให้หมด ‎- เร็ว
‎เราต้องรีบหนีไปภูเขา
‎เดี๋ยวก่อน ทุกคน
‎ฟังก่อน ข้ามีแผน
‎ขอโทษที ข้าขอ…
‎ฟังก่อน ข้ามีแผน
‎ใครก็ได้
‎ฟังก่อน ทุกคน ข้ามีแผน
‎ข้าจะบอกแผนให้ฟัง
‎ใครก็ได้
‎ฟังเดี๋ยวนี้
‎ทุกคน ข้ามีแผน
‎มั่งมีศรีสุข
‎รู้ความหมายไหม
‎แปลว่าโชคของเจ้ากลับหัว
‎โอเค ใช่ ถูกต้อง
‎ข้ารู้สึกดวงซวยมาแสนนาน
‎ซึ่งเจ้าคงจะแปลกใจเพราะเจ้ามองว่า ‎ข้าคือนักล่าปีศาจที่ยิ่งใหญ่
‎ไม่สักนิด
‎ไม่มีใครที่นี่คิดอย่างนั้น
‎โอเค แรงจัง
‎ประเด็นคือข้าโกหก
‎ข้าไม่เคยสู้ชนะสักครั้ง
‎นี่สิถึงจะฟังดูเข้าท่า
‎ตอนข้าทำซองข้าคิดว่า
‎ข้าจะกลับบ้านอย่างมั่งมี ‎และแบ่งปันคนอื่นๆ ได้
‎แต่หมู่บ้านข้าราบเป็นหน้ากลอง
‎มีงูร้ายมาพังหมู่บ้าน ‎ตอนที่ข้าออกไปเป็นฮีโร่
‎รู้งี้อยู่บ้านก็ดี
‎เหมือนนักล่าตัวจริงของเจ้า ‎นางปกป้องที่นี่มานาน
‎มั่งมีศรีสุขยังมีความหมายอื่น
‎"โชคมาถึงแล้ว" ‎แต่เจ้าต้องเปิดรับโชคนั้นด้วย
‎ผ่านความเมตตา ‎เอื้อเฟื้อและเพื่อชุมชน
‎ข้ารู้เพราะข้าเห็นโชคมากับตา
‎จากคนที่เปิดครัวให้ข้ากินฟรี
‎ฟรีเหรอ
‎จากคนที่ให้ข้าพักโรงแรมฟรี
‎และคนที่แบ่งปันความสนุกสนานฟรีๆ
‎ข้าก็แค่พยายามทำธุรกิจแต่ว่า…
‎มันไม่ใช่แค่หมู่บ้านแต่เป็นบ้าน
‎ถ้าเจ้าโชคดีที่พบบ้าน ‎เราไม่ทอดทิ้งมัน
‎เราต้องสู้เพื่อรักษามัน
‎เหนียนทำให้พวกเจ้าแตกกัน ‎แต่ถ้าร่วมมือกัน…
‎เราก็จะมีโชคได้
‎ท่านได้ยินทั้งหมด ‎หรือเพิ่งเดินเข้ามา
‎- ข้าพูดใหม่ได้นะ ‎- ข้าได้ยินแล้ว
‎นักล่าผู้ยิ่งใหญ่ เอายังไงต่อ
‎เราหมดหวังไปหลายปีแล้ว ‎นึกว่าเหนียนไม่เกรงกลัวสิ่งใด
‎แต่เราก็มาเจออะไรที่อาจจะช่วยได้
‎นี่มันใหญ่กว่าที่เจ้าทำปกติเสียอีก
‎จิ๊บจ๊อยมาก
‎รอดูแล้วกัน
‎พร้อมแล้ว
‎เชิญหยิบกินได้ตามสบาย
‎กองทัพต้องเดินด้วยท้อง
‎นี่อย่างที่ข้าคิดใช่ไหม
‎ห้ามแอบดู
‎โอเค ทุกอย่างประจำที่
‎พร้อมเท่าที่จะพร้อมได้
‎ถ้าเจ้าพูดถูกและได้ผล
‎มันต้องได้ผล
‎และอย่าลืมว่าเรามีแผนสำรอง
‎หน้ากากสีเลือดหมูแห่งการตบตา
‎จ้า
‎ทำไมถึงชื่อนั้นนะ ‎ไม่ใช่สีแดงด้วยซ้ำ
‎นี่อะไร เจ้าเก็บกวาดให้ข้าเหรอ
‎เดี๋ยวข้าจัดการเอง
‎เหนียนตาพร่าตอนที่เห็นหมวกสีแดง
‎ดังนั้นข้าจะให้มันเห็นให้หนำใจ
‎ตาข้า
‎แล้วมันก็ผงะตอนเห็นประทัด
‎ดังนั้นติดให้ทั่ว ‎มันจะได้ไม่มีที่ซ่อน
‎อะไร
‎มันหนีไปผิดทาง
‎ไม่ต้องห่วง ‎ข้าจะล่อมันกลับมาจัตุรัส
‎หือ
‎เยี่ยม
‎นี่อะไร พวกเจ้าทำอะไร
‎เราไม่กลัวแกอีกแล้ว ‎เพราะเรารู้จุดอ่อนแกแล้ว
‎หมู่บ้านที่รู้จักใช้โชคของตน
‎ดูเหมือนโชคของแกตอนนี้
‎จะไม่เหลือแล้ว
‎ข้าบอกว่าโชคของแกหมดแล้ว
‎แป๊บนะ
‎หรือเปล่านะ
‎เร็ว แผนสำรอง
‎โอ้
‎ขาเกือบสะดุดหินก้อนนั้นแน่ะ ‎คงดูไม่จืด
‎เห็นไหม พวกมันรู้ว่าจะแพ้
‎ความกลัวเปิดเผยธาตุแท้ของคนได้เสมอ
‎สุดท้ายเจ้าก็อยู่ลำพังอีกครั้ง
‎ไม่จริง
‎มาเร็ว
‎บอกแล้วว่าเราไม่กลัวแกอีกแล้ว
‎มีปัญญาแค่นี้เหรอ
‎หือ
‎แกเป็นใคร
‎วันหลังข้าขอเป็นคนเชิดหัว
‎ไป
‎- เย้ ‎- เย้
‎ไสหัวไปซะ
‎เราไม่กลัวสัตว์ประหลาดงี่เง่า
‎ติดสิ
‎สัมผัสพลังของ ‎หน้ากากสีเลือดหมูแห่งการตบตา
‎เจ้าฝืนกาลเวลาไม่ได้
‎เจ้าจะอับโชค จะมัวสู้อยู่ทำไม
‎ได้แล้ว
‎- ขึ้นไปทำอะไรน่ะ ‎- เดี๋ยว…
‎เย้
‎สกาดู๊ช
‎ยังมีอีกไม่อั้นนะจะบอกให้
‎เราจะเตรียมพร้อมสำหรับปีหน้า
‎ข้าจะกลับมา
‎ดีใจด้วยนักล่า
‎ข้าศรัทธาในตัวเจ้าเสมอ
‎เจ้าเป็นตัวนำโชคที่สุดที่ข้าเคยเจอ
‎เจ้าช่วยเมืองนี้เอาไว้
‎แต่ยังต้องจ่ายหนี้ข้านะ
‎ถือว่าจบด้วยดี ท่านคิดว่าไง
‎ข้าคิดว่ามันสุดจะเฟี้ยวเลย
‎โทษที
‎วู้ฮู
‎ขนมเข่ง ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง
‎ใครใจอ่อนกันแน่
‎ปีหนึ่งมีแค่หนเดียว
‎- ข้าอยากให้ช่วงเวลานี้คงอยู่ตลอดไป ‎- ข้าอยากทำแบบนี้ทุกปี
‎ข้าอยากทำขนมเข่งเยอะๆ
‎เจ้าอธิษฐานอะไร
‎ข้าถามว่าเจ้าจะทำอะไรต่อ ‎นักล่าพเนจร
‎อะไรต่อ โป
‎ข้า…
‎ข้าไม่รู้
‎ข้ารู้สึกว่าเราอับโชคแล้ว
‎และไม่รู้ว่าทำยังไงให้ดีขึ้น
‎ข้าคิดว่าข้าอาจจะรู้
‎เริ่มจากเราเป็นมิตรต่อกัน
‎เดี๋ยวก่อนนะ
‎ข้ามีลูกอมขนมเข่ง
‎แต่มันทำมาแปดปีแล้วนะ
‎แต่โชคดีที่นึกออกในคืนนี้
‎ดูสิว่าข้าทำอะไรได้
‎ต่อไป ทุกคนอธิษฐาน
‎ข้าหวังว่าจะจดจำช่วงเวลานี้ได้ ‎ไม่ว่าจะเจออะไรต่อไป
‎ประเพณีปีใหม่เหรอ
‎ขอให้ร่ำรวย
‎ขอให้ปีใหม่นี้มีโชคลาภและร่ำรวย
‎มีอยู่แล้ว
‎ข้าคิดว่าชะตาเราเปลี่ยนทิศแล้ว
‎ข้าเล่าเรื่องเป็นยังไงบ้าง เตี่ย
‎เฟี้ยว โป เฟี้ยวอย่างแรง
‎(สุขสันต์วันตรุษจีน)
‎คำบรรยายโดย วิชุพร กุลมงคล